# data[].attributes.attachment_caption
นางสาวพิชญาภา ไพศาลมรกต เลขที่8

# data[].attributes.body
ในปี ค.ศ. 1648 ฌอง แบบติสท์ แวน เฮลมองท์ (J.B. Van Helmomt) นักวิทยาศาสตร์ชาวเบลเยี่ยม ได้ทดลอง

ปลูกต้นหลิวหนัก 5 ปอนด์ในถังใบใหญ่ที่บรรจุดินซึ่งทำให้แห้งสนิทหนัก 200 ปอนด์ ระหว่างทำกาทดลองได้รดน้ำต้นหลิวที่ปลูกไว้ทุกๆวัน ด้วยน้ำฝนหรือน้ำกลั่นเป็นระยะเวลา 5 ปีต้นหลิวเจริญขึ้นหนักเป็น 169ปอนด์ 3 ออนซ์ (ไม่ได้รวมน้ำหนักของใบซึ่งร่วงไปในแต่ละปี) และเมื่อนำดินในถังมาทำให้แห้งแล้วนำไปชั่ง ปรากฏว่ามีน้ำหนักน้อยกว่าดินที่ใช้ก่อนทำการทดลองเพียง 2 ออนซ์เท่านั้น

ข้อสรุปได้ว่า น้ำหนักของต้นหลิวที่เพิ่มขึ้นได้มาจากน้ำเพียงอย่างเดียว ซึ่งข้อสรุปนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางมากในยุคนั้น

# data[].attributes.body
นางสาวสิรภัทร คำมุง เลขที่ 29
ในปี ค.ศ. 1648 แวน เฮลมองท์ (Van Helmont) ได้ทดลองปลูกต้นหลิวในกระถาง มีตัวแปรต้นเป็นปริมาณน้ำที่ใช้รดต้นหลิว ตัวแปรตามคือน้ำหนักของต้นหลิว หลังจากเวลาผ่านไป 5 ปีการทดลองพบว่า ต้นหลิวมีการเจริญเติบโตมากขึ้น เมื่อชั่งน้ำหนักพบว่ามีน้ำหนักเพิ่มขึ้นจากเดิมมาก แต่น้ำหนักของดินในกระถางลดลงไปเล็กน้อย จากการทดลองดังกล่าวแวน เฮลมองท์ได้ให้ข้อสรุปได้ว่า น้ำหนักของต้นหลิวที่เพิ่มขึ้นได้มาจากน้ำเพียงอย่างเดียว

# data[].attributes.body
น.ส.ศศิวิมล ไชยประภา ม.5/1 เลขที่13
การทดลองที่ 1
เขาได้ทำการทดลองโดยจุดเทียนไขไว้ในครอบแก้ว ปรากฏว่าสักครู่เทียนไขก็ดับ และเมื่อใส่หนูเข้าไปในครอบแก้วครู่ต่อมาหนูก็ตาย แต่ถ้าเอาพืชสีเขียวใส่ในครอบแก้วที่เคยจุดเทียนไขเอาไว้ก่อนแล้ว อีก 10 วันต่อมาเมื่อจุดเทียนไขในครอบแก้วนั้นใหม่ ปรากฏว่าเทียนไขลุกไหม้อยู่ได้ระยะหนึ่งโดยไม่ดับทันที
การทดลองที่ 2

ได้ทำการทดลองจุดเทียนไขไว้ในครอบแก้วและนำพืชไว้ด้วย พบว่าเทียนไขยังคงจุดติดไฟได้ดี และเมื่อทำการทดลองอีกครั้งโดยใส่หนูไว้ในครอบแก้วและนำพืชใส่ไว้ด้วย พบว่าหนูยังคงมีชีวิตอยู่ได้เป็นเวลานาน

สรุป  พืชสามารถเปลี่ยนอากาศเสียให้เป็นอากาศดีได้

# data[].attributes.body
นางสาว ปัถยา ชูสุวรรณ เลขที่1
ระหว่างปี 1772-1790 เขามีงานวิจัยในชื่อ Experiments and Observations on Different Kinds of Air (การทดลองและข้อสังเกตว่าด้วยอากาศ [หรือก๊าซ แต่สมัยนั้นยังเรียกว่า “air”] ชนิดต่างๆ) ออกเผยแพร่มา 6 ชุด เขาก็เป็นผู้ค้นพบก๊าซหลายชนิด และธาตุในอากาศ โจเซฟพริสต์ลีย์ ค้นพบธาตุชนิดนี้ในขณะที่กำลังทดลองเกี่ยวกับก๊าซต่าง ๆ เขาได้นำออกไซด์สีแดงของปรอทมาเผาให้สลายตัวแล้วเก็บก๊าซที่เกิดขึ้นเอาไว้ เขาพบว่าเมื่อนำสิ่งต่าง ๆ ที่ติดไฟได้มาใส่ในภาชนะที่มีก๊าซนี้อยู่จะติดไฟได้ดียิ่งขึ้น ทำให้เขาเชื่อว่าก๊าซชนิดนี้จะต้องมีอยู่ในอากาศและจะต้องเป็นก๊าซที่ใช้ในกระบวนการเผาไหม้และมีความสำคัญต่อการหายใจของสิ่งมีชีวิต  จากนั้นเขาได้นำหนูทดลองไปใส่ไว้ในครอบแก้วจนหมดสติ แล้วใส่ก๊าซที่เขาเตรียมได้เข้าไปปรากฏว่าหนูตัวนั้นกลับฟื้นขึ้นมา จากนั้นเขาได้ทดลองสูดก๊าซนี้เข้าไปจึงพบว่าก๊าซชนิดนี้ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้น
สรุปคือ ออกซิเจนเป็นธาตุที่จำเป็นในการหายใจของสัตว์ พืชสามารถสร้างออกซิเจนได้จากกระบวนการสังเคราะห์แสง

# data[].attributes.body
4.นางสาว พิมลพรรณ กันธิยะ 16
ศึกษาเรื่องการสังเคราะห์ด้วยแสง
ในปี ค.ศ. 1799 แจน อินเก็น-ฮูซ ได้ทำการทดลองคล้ายกับโจเซฟ พริสต์ลีย์ โดยใส่พืชไว้ในครอบแก้ว แต่แยกเป็นส่วนต่างๆ ของพืช แล้วทิ้งไวัในที่มืดระยะหนึ่งจากนั้นก็จุดเทียนไขไว้ในครอบแก้ว ปรากฎว่าเทียนไขไม่ติดทุกอันไม่ติดไฟ และเมื่อทำการทดลองอีกครั้งนำครอบแก้วทุกอันไปไว้ในบริเวณที่มีแสงสว่างระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นจึงจุดเทียนไขในครอบแก้วแต่ละอัน พบว่าในครอบแก้วที่มีส่วนของพืชซึ่งมีสีเขียวสามารถจุดเทียนไขให้ติดไฟได้ ได้ข้อสรุปคือ ส่วนของพืชที่มีสีเขียวสามารถเปลี่ยนอากาศเสียให้เป็นอากาศดีได้ โดยพืชต้องอาศัยแสงเป็นปัจจัยในกระบวนการดังกล่าวด้วย
https://minimayzenithh.wordpress.com/tag/แจน-อินเก็น-ฮูซ-jan-ingen-housz/

# data[].attributes.body
นางสาวกัญญานัด พรหมรินทร์
Jan Ingen-Housz นักวิทยาศษสตร์ชาวดัทช์
การทดลอง : การใส่พืชไว้ในครอบแก้ว และแยกเป็นส่วนต่างๆของพืช แล้วทิ้งไว้ในที่มือซักระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นก็จุดเทียนไว้ในครอบแก้วแต่ละอัน พบว่าไม่ติดไฟ
เมื่อทำการทดลองอีกครั้ง แต่นำไปทิ้งไว้ในบริเวณที่มีแสงแดดในระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นจุดเทียนในครอบแก้ว พบว่าส่วนของพืชที่มีสีเขียวสามารถจุดเทียนให้ติดไฟได้

แจน อินเก็นจึงสรุปว่า ส่วนของพืชที่มีสีเขียวสามารถเปลี่ยนอากาศเสียให้เป็นอากาศดีได้ โดยพืชต้องอาศัยแสงเป็นปัจจัยในกระบวนการดังกล่าวด้วย

# data[].attributes.attachment_caption
Jean Senebier เป็นศิษยาภิบาลและนักธรรมชาติวิทยาชาวเมืองเจนีวา เขาเป็นหัวหน้าบรรณารักษ์แห่งสาธารณรัฐเจนีวา ผู้บุกเบิกด้านการวิจัยการสังเคราะห์ด้วยแสง

# data[].attributes.body
นางสาวชุณหกาญจน์ แก้วมูล เลขที่ 14  เขาได้ให้หลักฐานมากมายว่าพืชกินคาร์บอนไดออกไซด์และผลิตออกซิเจน โดยมีปัจจัยแสงมาเกี่ยวข้อง

# data[].attributes.headline
Nicolas Theodore de Soussure (ค.ศ. 1804)

# data[].attributes.subject
Nicolas Theodore de Soussure (ค.ศ. 1804)

# data[].attributes.body
น.ส.ชญาดา เลิศสงคราม เลขที่ 5
— นิโคลัสบอกว่าพืชหายใจตลอดเวลาแต่จะมีการสังเคราะห์ด้วยแสงแค่ตอนกลางวันหรือเมื่อได้รับแสงเท่านั้น โดยมีน้ำเป็นอีกองค์ประกอบสำคัญในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง
— พืชคายแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์และแก๊สออกซิเจนเวลากลางวัน แต่ในเวลากลางคืนจะคายแค่แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์
— แร่ธาตุในดินจะมีความเป็นมากต่อการเจริญเติบโตของพืช

สรุปว่า พืชใช้น้ำและแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในการสังเคราะห์ด้วยแสง น้ำหนักของพืชที่เพิ่มขึ้นนอกจากจะมาจากคาร์บอนไดออกไซด์แล้วยังมาจากน้ำ

# data[].attributes.attachment_caption
นางสาวอภิชญา วงค์อินทร์ เลขที่19

# data[].attributes.body
– พืชจะคายแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์และแก๊สออกซิเจนในเวลากลางวัน และจะคายเฉพาะแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในเวลากลางคืน แสดงว่าพืชหายใจตลอดเวลา แต่พืชมีการสังเคราะห์แสงเฉพาะเวลากลางวันหรือเมื่อได้รับแสง

– แร่ธาตุในดินมีความจำเป็นต่อการเจริญเติบโตของพืช

– น้ำไม่ใช่เพียงละลายแร่ธาตุในดินให้แก่พืชเท่านั้น แต่น้ำยังมีบทบาทสำคัญโดยตรงในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของพืช

เขาจึงสรุปว่า

น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นบางส่วนเป็นน้ำหนักของน้ำที่พืชได้รับ

พืชใช้น้ำและคาร์บอนไดออกไซด์ในการสังเคราะห์ด้วยแสง

# data[].attributes.headline
Joseph Pelletier and Joseph Caventou (1820)

# data[].attributes.subject
Joseph Pelletier and Joseph Caventou (1820)

# data[].attributes.body
น.ส.อาริษา ปิงยศ เลขที่ 23
Pierre-Joseph Pelletier  เป็นนักเคมีเเละเภสัชกร ชาวฝรั่งเศสที่ทำการวิจัยเกี่ยวกับสารอัลคาลอยด์จากพืช และเป็นผู้ค้นพบควินินและสตริกนินร่วมกัน

Joseph Bienaimé Caventou เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส เขาเป็นศาสตราจารย์ที่ École de Pharmacie (School of Pharmacy) ในห้องปฏิบัติการในปารีสซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังเภสัชกร เขาเป็นผู้บุกเบิกการใช้ตัวทำละลายที่ไม่รุนแรงในการแยกสารออกฤทธิ์จำนวนหนึ่งออกจากพืช และทำการศึกษาสารอัลคาลอยด์จากผัก
Joseph Bienaimé Caventou และ Pierre-Joseph Pelletier  ได้ร่วมกันสกัดสารสีเขียวจากพืช และเรียกว่า คลอโรฟิล (Cholrophyll) ประสบความสำเร็จในการแยก เม็ดสี
อ้างอิง
https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Joseph_Pelletier
https://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Bienaim%C3%A9_Caventou

# data[].attributes.body
กมลภัทร ทิดี เลขที่3
Robert Mayer นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน
ศึกษาความสำคัญของการสังเคราะห์แสงในแง่ของการเปลี่ยนพลังงานแสงเป็นพลังงานเคมี เพื่อนำมาใช้ในระบบเซลล์ของสิ่งมีชีวิต

http://naka-bio.blogspot.com/2011/01/blog-post_21.html

# data[].attributes.body
น.ส.จิราพรรณ สิงห์แก้ว เลขที่ 24 5/1

เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน ((เกิด 2 ตุลาคม 1832และเสียชีวิต 29 พฤษภาคม 1897)) ที่มีการศึกษาโภชนาการ , tropismและการคายน้ำ ความรู้ทางสรีระวิทยาของพืชและพบว่าสารอินทรีย์คือคาร์โบไฮเดรต เขาได้รับตำแหน่งประธานสาขาพฤกษศาสตร์และเขาได้ประกาศทฤษฎีการดูดซึมน้ำและศึกษาการก่อตัวของวงแหวนการเจริญเติบโตในต้นไม้ เขาได้พิสูจน์ว่าแป้งมีอยู่ในคลอโรพลาสต์เป็นผลมาจากการดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และเขาได้พิสูจน์ว่าแป้งเป็นผลิตภัณฑ์ที่มองเห็นได้เป็นครั้งแรกต่อมาได้เขาเรียกกระบวนนี้ว่ากระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง

# data[].attributes.body
นางสาวชาลิสา วงค์ติ๊บ เลขที่11
https://sites.google.com/site/sophaphan1234/paccay-thi-keiywkhxng-kab-kar-sangkheraah-dwy-saeng

เขาเป็นคนที่มีความสนใจในการเคลื่อนที่ของน้ำในพืชเป็นอย่างมากจึงเกิดการวิจัยต่างๆขึ้นมา เช่น เขาได้กล่าวถึงวิธีที่ขนรากขจัดน้ำออกจากดินและส่งไปเซลล์อื่นๆของรากและเขาได้ตั้งทฤษฏีการดูดซึมที่ระบุว่าน้ำที่ดูดซึมเคลื่อนที่ในท่อในผนังเซลล์ของพืชและได้ว่าคลอโรฟิลล์ไม่ได้แพร่ในเนื้อเยื่อพืชทั้งหมดหลังจากนั้นได้พิสูจน์ว่าแป้งที่มีอยู่ในคลอโรพลาสต์เป็นผลมาจากการดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซค์และเขาได้พิสูจน์ว่าแป้งเป็นผลิตภัณฑ์ที่มองเห็นได้เป็นครั้งแรกของการสังเคราะห์แสงและต่อมาก็ได้ศึกษาการก่อวงแวนการเจริญเติบโตในต้นไม้จึงทำให้เขาได้คิดค้นClinostactขึ้นมา

# data[].attributes.attachment_caption
นักเคมีเกษตรชาวฝรั่งเศสผู้ช่วยระบุโครงร่างพื้นฐานของชีววิทยาวัฏจักรไนโตรเจน

# data[].attributes.body
นางสาวภัคอร แก้วเกตุศรี เลขที่26 ม.5/1
หลังจากที่ค้นพบว่าไนโตรเจนเป็นสิ่งจำเป็นต่อพืชและสัตว์เขาหักล้างความเชื่อที่ว่าพืชดูดซับธาตุจากบรรยากาศและพิสูจน์ว่าพืชผลมาคาร์บอนไดออกไซด์จากบรรยากาศก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ นอกจากนี้เขายังทำการศึกษาที่มีคุณค่าเกี่ยวกับปริมาณไนโตรเจนของอาหารที่แตกต่างกันปริมาณของกลูเตนในข้าวสาลีที่แตกต่างกันหน้าที่ของใบพืชการออกฤทธิ์และคุณค่าของปุ๋ยคอกและคุณสมบัติของโลหะผสมเหล็ก
สรุปได้ว่าการเจริญเติบโตของพืชเป็นสัดส่วนกับปริมาณไนโตรเจนที่ดูดกลืนได้ ซึ่งในทางปฏิบัติจะช่วยให้พืชเจริญเติบโตได้มากขึ้นจากการใช้ฟอสฟอรัสและไนโตรเจนไปพร้อมกัน

# data[].attributes.body
น.ส.พิมพ์พจี วิบุลกิติ์  เลขที่15

สำหรับ Richard Willstätter เป็นนักเคมีอินทรีย์ชาวเยอรมัน ได้ศึกษาค้นคว้าด้านรงควัตถุในพืช โดยเฉพาะโครงสร้างของคลอโรฟิลล์ ทำให้เราเข้าใจการทำงานของคลอโรฟิลล์มากขึ้น จนได้รางวัลโนเบลสาขาเคมี

โดยคลอโรฟิลล์จะแบ่งเป็น2ประเภท คือคลอโรฟิลล์ เอ (chlorophyll a) และคลอโรฟิลล์ บี (chlorophyll b) มีโครงสร้างโมเลกุลที่ต่างกันเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้น นั่นคือ ที่วงแหวนไพรอล วงที่สองของคลอโรฟิลล์ เอ มีโซ่ข้างเป็นหมู่เมททิล (-CH3) ส่วนของคลอโรฟิลล์ บี เป็นหมู่อัลดีไฮด์ (-CHO) ซึ่งการที่โครงสร้างที่ต่างกันนี้ก็ทำให้มีคุณสมบัติแตกต่างกัน รวมทั้งคุณสมบัติการดูดกลืนแสงก็ต่างกันด้วย และทำให้คลอโรฟิลล์ทั้งสองชนิดนี้มีสีต่างกันเล็กน้อย โดยที่คลอโรฟิลล์ เอ มีสีเขียวเข้ม ส่วนคลอโรฟิลล์ บี มีสีเขียวอ่อน

# data[].attributes.body
นางสาวพิมพกานต์ ปาลี เลขที่ 17
การทดลองของ van niel ทดลองเพื่อพิสูจน์ว่า น้ำตาลกลูโคส เกิดจากโมเลกุลของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ และแก๊สออกซิเจนเกิดจากโมเลกุลของน้ำ

ทดลองโดยการนำแบคทีเรีย Chromatium vinocum เป็นตัวอย่างในการเกิดกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง โดยแบคทีเรียกลุ่มนี้ไม่ได้ใช้น้ำ เป็นสารตั้งต้น แต่ใช้ H2S (ไฮโดรเจนซัลไฟด์) แทน

สิ่งที่เป็นตัวแปรต้น คือ H2S (ไฮโดรเจนซัลไฟด์)

ส่วนตัวแปรตาม คือ ปริมาณน้ำตาลกลูโคส

ผลการทดลองพบว่า ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของ Chromatium vinocum เป็นน้ำตาลกลูโคส ซัลเฟอร์ และน้ำ แต่ไม่พบแก๊สออกซิเจน

สรุปผลการทดลอง : น้ำตาลกลูโคส เกิดจากแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ และแก๊สออกซิเจนเกิดจากโมเลกุลของน้ำ

# data[].attributes.attachment_caption
นายวัชรนนท์ เจริญทรัพย์สกุล เลขที่ 21 

# data[].attributes.body
- พบว่า แบคทีเรียบางชนิดสามารถสังเคราะห์แสงได้โดยไม่ใช้H2O แต่ใช้ H2S แทน จึงเกิดซัลเฟอร์ ออกมา แทนที่จะเกิด O2
- ในกระบวนการสร้างอาหารของพืชนั้น

น่าจะคล้ายกับการสร้างอาหารของแบคทีเรีย ซึ่งแสง มีบทบาทสำคัญคือ ทำให้โมเลกุล

ของน้ำแตกตัวเป็น H+ กับ OH- แล้ว H+ จะเข้าทำปฏิกิริยากับCO2 เกิดเป็นคาร์โบไฮเดรต ขึ้น

# data[].attributes.body
นางสาวกัญญาณัฐ จักสี เลขที่12
Munch ได้อธิบายกลไลกระบวนการลำเลียงอาหารในโฟลเอ็ม คือ สมมติฐานการไหลของมวลสาร (Mass flow hypothrsis) โดยกล่าวว่าเกิดจากความแตกต่างของแรงดัน โดยเซลล์ของใบซึ่งทำการสังเคราะห์ด้วยแสงได้น้ำตาลทำให้มีความเข้มข้นของน้ำตาลสูง จะทำให้น้ำจากเซลล์ข้างเคียงออสโมซิสเข้ามา น้ำตาลจึงถูกลำเลียงไปเซลล์อื่นๆซึ่งมีความเข้มข้นของน้ำตาลต่ำกว่าทำให้มีความเข้มข้นของน้ำตาลสูงตามไปด้วย และจะมีการลำเลียงน้ำตาลไปยังเซลล์ต่อ ๆไป แล้วเกิดแรงดันให้โมเลกุลน้ำตาลเคลื่อนไปตาม โฟลเอ็มไปยังเนื้อเยื่อที่มีความเข้มข้นของน้ำตาลน้อยกว่า น้ำตาลจะเคลื่อนที่จากใบไปสะสมยังส่วนต่างๆเพื่อใช้หรือเก็บสะสม

# data[].attributes.body
นายฌามา วจนชัย เลขที่ 22
ทดลองโดยการสกัดเอาคลอโรพลาสต์จากผักโขม ใส่ในหลอดทดลอง 2 หลอด หลอดแรกเติมเกลือเฟอริก (Fe3+)ลงไป และหลอดที่สองไม่เติม Fe3+ จากนั้นให้แสง
พบว่าหลอดแรกเกิดแก๊สออกซิเจน และเกลือเฟอรัส (Fe2+) ส่วนหลอดที่สองไม่มีการผลิตแก๊สออกซิเจน

จึงสรุปได้ว่าเกลือเฟอริกทำหน้าที่เป็นเป็นตัวรับอิเล็กตรอนจากการแตกตัวของน้ำ ทำให้ได้แก๊สออกซิเจน ถ้าไม่มีเกลือเฟอริกเป็นตัวรับอิเล็กตรอนก็จะไม่เกิดแก๊สออกซิเจน

# data[].attributes.body
นาย ณัฎฐชัย นนทะสร เลขที่ 10
-ค้นพบว่าอนุภาคสีเขียวที่ได้จากเซลล์ที่แตกสลายสามารถผลิตออกซิเจนจากน้ำในพืชที่มีแสงและสารประกอบทางเคมี เช่น
เฟอริกออกซาเลต ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวรับอิเล็กตรอน
กระบวนการนี้เรียกว่า 'Hill Reaction'

สรุปได้ว่า ได้สกัดแยกคลอโรพลาสได้สำเร็จและศึกษาการแตกตัวของนำ้ในคลอโรพลาสต์ที่สกัดไว้ รวมทั้งพบว่าในการสังเคราะห์ด้วยแสงเกี่ยวข้องกับปฎิกิริยาที่ให้และรับอิเล็กตรอน

# data[].attributes.attachment_caption
นาย ธนวัฒน์ ใจยง เลขที่4

# data[].attributes.body
ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าก๊าซออกซิเจนที่เกิดขึ้นมาจากน้ำ โดยการใช้ 18O พบว่า O2 ที่เกิดข้ึนมาจากน้ำจริง (นำสาหร่ายและน้ำปริมาณเท่าๆกันใส่ขวดแก้วใส่คาร์บอนไดออกไซด์เข้าไป) ปฏิกิริยานี้จึงเรียกว่า โฟโตไลซิส
จากการค้นพบนี้ทำให้สมการการสังเคราะห์แสงที่สมบูรณ์ที่สุด
แสง
6CO2 + 12H2O -----------------> C6H12O6 + 6H2O + 6O2
คลอโรฟิลล์

# data[].attributes.body
นาย ปวริศ โยธาราษฎร์ เลขที่ 20
ได้ทำการทดลองเพื่อพิสูจน์สมมติฐานของแวนนีล โดยนำสาหร่ายสีเขียวในปริมาณที่เท่ากันใส่ในขวดแก้ว 2 ใบแล้วใส่น้ำในปริมาณที่เท่ากันแล้วใส่CO2ลงไปในขวดทั้ง 2 ใบ
สรุปได้ว่า ก๊าซออกซิเจนที่ได้จากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงเป็นออกซิเจนที่มาจากโมเลกุลของน้ำ ไม่ได้มาจาดโมเลกุลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์

# data[].attributes.body
ณัฐวดี พิละกัญทา เลขที่ 18

ปี พ.ศ. 2493(ค.ศ.1950) เมลวิน คัลวิน (Melvin Calvin) แอนดรู เอ เบนสัน (Andrew A. Benson) และคณะนักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ได้ทดลองนำคลอเรลลา(สาหร่ายสีเขียวเซลล์เดียว) ใส่ลงในขวดแก้วชนิดพิเศษ ให้แสงอย่างเพียงพอ และเมื่อมีอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงที่คงที่ เติมคาร์บอนไดออกไซด์ที่เป็น 14C จากนั้นเก็บคลอเรลลามาตรวจสอบ

พบว่าเวลาผ่านไป 30 วินาที จะพบ14C ในสารประกอบหลายชนิด แต่เมื่อเก็บเวลา 1 วินาทีพบ 14C อยู่ในสารประกอบที่มีคาร์บอน 3 อะตอม คือ กรดฟอสโฟกลีเซอริก (phosphoglyceric acid) เรียกย่อๆ ว่า PGA

จึงสันนิษฐานว่ามีสารประกอบคาร์บอน 2อะตอมที่รวมกับ CO2 ได้เป็นPGA แต่จากการทดลองพบสารประกอบที่มีคาร์บอน 5 อะตอม คือ RuBP เมื่อรวมกับ CO2 ได้สารประกอบใหม่มีคาร์บอน 6 อะตอมไม่เสถียร

ปฏิกิริยาเหล่านี้เกิดหลายขั้นตอนต่อเนื่องเป็นวัฏจักร เรียกว่า วัฏจักรคัลวิน (ตรึงCO2)มี 3 ขั้นตอนคือ คาร์บอกซิเลชัน  รีดักชัน และรีเจเนอเรชัน เป็นปฏิกิริยาที่นำพลังงานจาก ATP และ NADPH  มาใช้ในการสร้างนำ้ตาลโมเลกุลใหญ่และสารอนินทรีย์ต่างๆ

# data[].attributes.body
รมิตา ธูปทอง เลขที่7
(1940s)Frenkel ได้มีการทดลองเกี่ยวกับทางผ่านของคาร์บอนในการสังเคราะห์แสงโดยใช้ตัวระบุเป็นสารกัมมันตรังสี การทดลองคือ การบันทึกผลว่า ยูเรเนียมมีการทำปฎิกิริยาอะไรต่อพื้นผิวของเซลล์พืชบ้าง

(1950s) Frenkel ได้ค้นพบเกี่ยวกับ photophosphorylation(เป็นการขนส่งอิเล็กตรอนไปตามตัวรับอิเล็กตรอนต่างๆ)ในการสังเคราะห์แสงของแบคทีเรีย Frenkel อธิบายว่า electron transport มีหลากหลายวิธี ในการสังเคราะห์แสงของแบคทีเรีย ATP มีความสำคัญมา การสร้างพลังงาน นั้นก็มีความสำคัญต่อการสังเคราะห์แสงของแบคทีเรีย

*หากมีการแปลข้อมูลผิดประการใดขออภัยค่ะ*
https://www.researchgate.net/publication/273787080_Albert_W_Frenkel_1919-2015_photosynthesis_research_pioneer_much-loved_teacher_and_scholar

# data[].attributes.body
นางสาวศุภิสรา พรหมวิจิต เลขที่27
การทดลองที่ 1
พิสูจน์ว่า: สารเคมีที่ทำหน้าที่เป็นตัวรับอิเล็กตรอนจากการแตกตัวของน้ำ คือ NADP+ และ การผลิตน้ำตาล และ แก๊สออกซิเจน ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน
ทดลองโดยการ: สกัดเอาคลอโรพลาสต์จากผักโขมมา และแบ่งใส่ในหลอดทดลอง 2 หลอด หลอดแรกเติม NADP+  และหลอดที่สอง ไม่เติม NADP+ จากนั้นให้แสงกับคลอโรพลาสต์
ผลการทดลองพบว่า: หลอดแรกที่เติม NADP+  เกิดแก๊สออกซิเจน และ NADPH ส่วนหลอดที่สองที่ไม่เติม NADP+  ไม่มีการผลิตแก๊สออกซิเจน
สรุปผลการทดลอง : สารเคมีที่ทำหน้าที่เป็นตัวรับอิเล็กตรอนจากการแตกตัวของน้ำ คือ NADP+

การทดลองที่ 2
พิสูจน์ว่า:การผลิตน้ำตาล และ แก๊สออกซิเจน ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน
ทดลองโดยการ: สกัดเอาคลอโรพลาสต์จากผักโขมมา และแบ่งใส่ในหลอดทดลอง จากนั้นเติม NADPH ATP และ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ลงไป (แต่ไม่ได้ให้แสงกับคลอโรพลาสต์เหล่านั้น )
ผลการทดลองพบว่า: คลอโรพลาสต์สามารถผลิตน้ำตาลได้ โดยที่มีสารตั้งต้นเป็น NADPH ATP และ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ โดยสามารถเกิดขึ้นในสภาพที่ไม่มีแสงก็ได้
สรุปผลการทดลอง : การผลิตน้ำตาล และ แก๊สออกซิเจน ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน
การผลิตแก๊สออกซิเจนต้องมีแสง และมีตัวรับอิเล็กตรอนจากการแตกตัวของน้ำ นั้นก็คือ NADP+
การผลิตน้ำตาลไม่จำเป็นต้องมีแสง แต่ต้องมีสารตั้งต้น ได้แก่  NADPH ATP และ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์

# data[].attributes.body
การทดลอง 1  เขาศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับการให้สารบางอย่าง เช่น ADP หมู่ฟอสเฟต (Pi) NADP+ และ CO2 ลงไปในคลอโรพลาสต์ที่สกัดมาได้แล้วให้แสงจะมีปฏิกิริยาการสังเคราะห์ด้วยแสงจนได้น้ำตาลเกิดขึ้น
การทดลอง 2 ต่อมาเขาทำการทดลองโดยควบคุมปัจจัยบางอย่าง  อาร์นอนพบว่าถ้าให้สารต่างๆ ดังที่กล่าวมาแล้วยกเว้น CO2 ปรากฏว่าเกิดปฏิกิริยาเคมีขึ้นได้สารบางอย่างแต่ไม่มีการสร้างคาร์โบไฮเดรต

การทดลอง 3 อาร์นอนได้ทำการทดลองต่อไปอีก โดยให้ปัจจัยต่างๆ ดังที่ได้กล่าวมาแล้วแก่คลอโรพลาสต์ ยกเว้น CO2 และ NADP+ พบว่าเกิด ATP อย่างเดียวเท่านั้น
จากการทดลองนี้แสดงว่าคลอโรพลาสต์ที่ได้รับแสงจะสามารถสร้าง ATP ได้เพียงอย่างเดียวหรือสร้างทั้ง ATP NADPH+H+ และ O2 ก็ได้ ขึ้นอยู่กับว่าคลอโรพลาสต์นั้นจะได้รับ ADP และ Pi เท่านั้น หรือทั้ง NADP+ ADP และ Pi อาจสรุปได้ว่า พืชจะให้ NADPH+H+ และ O2 เมื่อได้รับ NADP+

การทดลอง 4  ต่อมาอาร์นอนได้ทำการทดลองใหม่ โดยเติม CO2 ATP และ NADPH+H+ลงไปในสารละลายของคลอโรพลาสต์ที่สกัดออกมาจากเซลล์แต่ไม่ให้แสงสว่าง ผลปรากฏว่ามีน้ำตาลเกิดขึ้น แสดงว่าปัจจัยในการสังเคราะห์ คือ ATP และ NADPH+H+ ไม่ใช่แสง
นาย ปิยวัฒน์ ปินตา ม.5/1 เลขที่ 6

# data[].attributes.headline
Robert Emerson and Eugene Rabinowitch (ค.ศ. 1954)

# data[].attributes.subject
Robert Emerson and Eugene Rabinowitch (ค.ศ. 1954)

# data[].attributes.body
นาย รังสิมันตุ์ หมื่นแจ่ม เลขที่ 9
โรเบิร์ต อีเมอร์สัน และ ยูจีน ราบิโนวิช์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เสนอว่ามีระบบแสง 2 ระบบที่เกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาแสง
ทั้ง 2 ทำการศึกษากระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของสาหร่ายสีเขียว Chlorella โดยให้แสงในช่วงความยาวคลื่นต่างๆ แก่สาหร่าย และวัดอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสง จากปริมาณออกซิเจนที่เกิดขึ้น
และผลการทดลองพบว่า สิ่งมีชีวิตที่สามารถสังเคราะห์ด้วยแสงได้ ส่วนใหญ่มีระบบแสง 2 ระบบคือ ระบบแสง 1 (photosystem I) และระบบแสง 2 (photosystem II) ซึ่งระบบแสงทั้งสองจะทำหน้าที่ร่วมกันเพื่อให้สามารถถ่ายทอดพลังงานแสงไปใช้ในการสร้าง ATP และ NADPH

# data[].attributes.headline
Manuel Losada AchinsTrest and co- worker

# data[].attributes.subject
Manuel Losada AchinsTrest and co- worker

# data[].attributes.body
ในปี พ.ศ. 2511 เขาได้ก่อตั้งสถาบันชีวเคมีพืชและการสังเคราะห์ด้วยแสง
สาขาการวิจัยหลักของเขาคือการสังเคราะห์ด้วยแสง พลังงานชีวภาพ เมแทบอลิซึมของตัวกลาง และกฎระเบียบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับ bio-photoelectrolysis ของน้ำ
การดูดซึมของไนเตรตและองค์ประกอบชีวภาพดั้งเดิมอื่นๆ และการเพิ่มพลังงานของฟอสเฟต การแปลงพลังงานชีวภาพของพลังงานแสงอาทิตย์และ microalgal เทคโนโลยีชีวภาพ
ในปี 1966 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ Spanish Royal Academy of Sciences ในปี 1995 เขาได้รับรางวัล Prince of Asturias Award สำหรับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และทางเทคนิค

# data[].attributes.headline
Robin Hill(Robert Hill)   and  Fay Bendall(ค.ศ.1961)

# data[].attributes.subject
Robin Hill(Robert Hill)   and  Fay Bendall(ค.ศ.1961)

# data[].attributes.body
นายนฤพน มาออน เลขที่2

ทั้งสองคนได้ร่วมกันเสนอผังการถ่ายทอดอิเล็กตรอนแบบ
( z scheme)จากการทดลองเกี่ยวกับระบบแสง2ระบบในพืชและสาหร่ายโดยใช้แสงสีแดงที่มีความยาวคลื่น650nmและ700nm เป็นแสงตัวอย่างในการทดลองของEmerson และ Lewisผลการทดลองสรุปได้ว่า จากการทดลอง พบว่า อัตราการสังเคราห์ด้วยแสง(วัดจากปริมาณออกซิเจน)จะมีค่ามาก  *ถ้าแสงสีแดงที่มีความยาวคลื่นต่ำกว่า680nm(ใช้แสงความยาวคลื่น650nm)และแสงสีแดงที่มีความยาวคลื่นสูงกว่า 680 นาโนเมตร (ใช้แสงความยาวคลื่น700nm)*

แต่ถ้าแยกกันอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงจะต่ำและเราเรียกปรากฏการณ์ที่แสงคลื่นสั้นเพิ่มประสิทธิภาพการสังเคราะห์ด้วยแสงของแสงคลื่นยาวนี้ว่า
"ENHANCEMENT EFFECT"

ซึ่งต่อมานักวิทยาศาสตร์เรียก
ระบบที่ดูดกลืนแสงในช่วงความยาวคลื่นที่ยาวกว่า 680 นาโนเมตรได้ดีว่า( PS I หรือ P700)
และ
ระบบดูดกลืนแสงในช่วงความยาวคลื่นที่ต่ำกว่า 680 นาโนเมตรได้ดี
ว่า(PS II หรือ P680)

ซึ่งจากการทดลองก็เกิดคำถามที่ว่า
ทำงานเสริมกัน แต่เสริมกันยังไงหล่ะ ??

และจากการทดลองเบื้องต้นก็มีคนมาพิสูจน์นั่นก็คือDuysens และจากการทดลองของเขาสรุปได้ว่า ระบบPS Iจะทำให้เสียอิเล็กตรอน และ PS IIจะได้รับอิเล็กตรอน สลับกันไปมา

และจากการทดลองทั้งสองนี้จึงเกิดมาเป็นแผนผังการถ่ายทอดอิเล็กตรอนแบบ z scheme
หรือก็คือการรับและเสียอิเล็กตรอนของระบบแสงสองระบบเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการสังเคราะห์ด้วยแสงของพืช

# data[].attributes.attachment_link.title
ภาพการชนส่งอิเล็กตรอนแบบ z scheme