# data[].attributes.body
1775 – Γέννηση του Ιωάννη-Γαβριήλ Εϋνάρδου στη Λυών της Γαλλίας. Πατέρας του ο Γαβριήλ-Αντώνιος (Gabriel-Antoine), έμπορος και τραπεζίτης από παλαιά και ισχυρή οικογένεια ευγενών, των Mont-Eynard, της επαρχίας Dauphin της N.Α. Γαλλίας. Ο νεαρός, που μεγαλώνει και μορφώνεται μέσα σε αυστηρό καλβινικό περιβάλλον, αγαπά πολύ το θέατρο και το κυνήγι.

# data[].attributes.body
1791 – Από νωρίς μαθαίνει να χειρίζεται τα λογιστικά βιβλία της επιχείρησης δίπλα στον πατέρα του και ευδοκιμεί στις εμπορικές υποθέσεις.

# data[].attributes.body
1793 – Κορυφώνεται η αιματηρή σύγκρουση ιακωβίνων και γιρονδίνων. Η Λυών, έχοντας προσχωρήσει στο μοναρχικό στρατόπεδο, πολιορκείται από τα στρατεύματα της Γαλλικής Συμβατικής Συνέλευσης. Πατέρας και γιος Εϋνάρδοι μάχονται γενναία μεταξύ των υπερασπιστών της πόλης. Στις 9 Οκτωβρίου η πόλη καταλαμβάνεται από τους επαναστάτες. Ο Ιωάννης-Γαβριήλ καταφέρνει να διαφύγει, μεταμφιεσμένος σε γυναίκα, στη Γενεύη. Όλη η οικογένεια εγκαθίσταται στη μικρή ελβετική πόλη Rolle, του καντονιού Vaud, στις όχθες της λίμνης της Γενεύης.

# data[].attributes.body
1795-1800 – Ο Ι.-Γ. Εϋνάρδος στέλνεται στην ετεροθαλή αδελφή του, Lisette Gaulis, στη Γένοβα, έπειτα από την καταστροφή της πατρικής περιουσίας στη Λυών, για να εργαστεί στο μεγάλο εμπορικό οίκο του άντρα της. Έπειτα από σκληρή μαθητεία και προσωπική δουλειά, ο Ιωάννης-Γαβριήλ αποφασίζει να ιδρύσει, μαζί με τον αδελφό του Jacques και έναν παλιό υπάλληλο των Gaulis, δικό του εμπορικό οίκο (Eynard Frères et Schmidt).

# data[].attributes.body
1800 – Οι Άγγλοι και οι Αυστριακοί πολιορκούν τη Γένοβα (Ναπολεόντειοι πόλεμοι υπατείας), ο Ι.-Γ. Εϋνάρδος συμπαραστέκεται στα στρατεύματα του Γάλλου στρατηγού A. Masséna συμμετέχοντας θαρραλέα ως εθελοντής στην άμυνα της πολιορκημένης, λιμοκτονούσας πόλης, που τελικά παραδίδεται στις 4.6.1800. Ο Εϋνάρδος έρχεται για ένα διάστημα στο Μιλάνο και στη συνέχεια καταλήγει στο Λιβόρνο.

# data[].attributes.body
1801-1809 – Στην Ιταλία ο Ι.-Γ. Εϋνάρδος αναδεικνύεται σε σπουδαίο έμπορο, ισχυρό τραπεζίτη, ικανό διαχειριστή και διπλωμάτη, ο οποίος πραγματοποιεί σοβαρές και επιτυχείς επενδύσεις. Το 1803 εγκαθίσταται στη Φλωρεντία, για να αναλάβει δημόσια καθήκοντα παράλληλα με τις εμποροπιστωτικές του δραστηριότητες. Αποκτά έτσι μεγάλη περιουσία επεκτείνοντας τις επιχειρήσεις του στη Γενεύη και στις ιταλικές εμπορικές πόλεις Φλωρεντία και Λιβόρνο. Αναδιοργανώνει τα οικονομικά αρκετών ιταλικών κρατιδίων, κατέχοντας υψηλά δημόσια αξιώματα.

# data[].attributes.body
1814-1815 – Η Γενεύη γίνεται δεκτή στην Ελβετική Ομοσπονδία. Ως μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου της Γενεύης και γραμματέας της αντιπροσωπείας στις Συνθήκες του Παρισιού, συμμετέχει στο Συνέδριο της Βιέννης, όπου προσπαθεί να εξασφαλίσει την αναγνώριση της προσάρτησης της Γενεύης στην Ελβετική Ομοσπονδία, καθώς και την ουδετερότητα της Ελβετίας. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ειδικός απεσταλμένος του αυτοκράτορα της Ρωσίας Αλεξάνδρου Α΄, θα υποστηρίξει με συνέπεια, στο πλαίσιο της ρωσικής πολιτικής, τα αιτήματά τους και θα γίνει φίλος τους. Η συνάντηση του Εϋνάρδου και Ιωάννη Καποδίστρια θα καταλήξει σε θερμή, ειλικρινή και μακροχρόνια φιλία. Η φιλία των δύο ανδρών είναι η πρώτη ουσιαστική επαφή του Εϋνάρδου με τα ελληνικά πράγματα. Από τον κορυφαίο Κορφιάτη πολιτικό ο Γαλλοελβετός τραπεζίτης αρχίζει να πληροφορείται για τα δεινά των υπόδουλων Ελλήνων.

# data[].attributes.body
1817-1821 – Ο Εϋνάρδος κτίζει στη Γενεύη, στην Promenades des Bastions, το τεράστιο, πολυτελές οικογενειακό του μέγαρο, με σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα G. Salucci. Θεωρήθηκε το ωραιότερο κτίσμα της εποχής εκείνης στην πόλη. Σήμερα στεγάζει το ανακαινισμένο Δημαρχικό Μέγαρο. Το σπίτι αυτό θα αναδειχθεί σε στρατηγείο του ευρωπαϊκού φιλελληνισμού μερικά χρόνια αργότερα.

# data[].attributes.body
1821 – Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και στην Ελλάδα, ο Εϋνάρδος είναι από τους πρώτους Ευρωπαίους που αναμειγνύεται όλο και πιο ζωηρά στο κίνημα συμπαράστασης των αγωνιζόμενων Ελλήνων. Τον Αύγουστο του 1821 ιδρύει, μαζί με τους Favre-Bertrand, Et.-L. Dumont, J.C.L. de Sismondi, Bellot κ.ά., την πρώτη φιλελληνική επιτροπή της Γενεύης. Γίνεται ο οργανωτής, η ψυχή και ο στυλοβάτης όλων των φιλελληνικών κομιτάτων της Ευρώπης, που βοήθησαν με εράνους, δημόσιες συνεισφορές και διαφώτιση της κοινής γνώμης την υπόθεση του Αγώνα.

# data[].attributes.body
1822-1825 – Από το φθινόπωρο του 1822 υποκινείται σταθερά από τον Ιω. Καποδίστρια, ο οποίος, μετά την παραίτησή του από τα καθήκοντά του στην Αυλή του τσάρου, μένει μόνιμα στη Γενεύη και εργάζεται υπέρ του Ελληνικού Αγώνα. Τα επόμενα χρόνια ο Εϋνάρδος θα γίνει ο γενναίος χρηματοδότης του Αγώνα. Θα διευκολύνει και θα χρηματοδοτήσει την αποστολή ξένων εθελοντών, τροφίμων, πολεμοφοδίων και χρηματικών ποσών στους αγωνιζόμενους Έλληνες. Ως επιφανής οικονομικός και πολιτικός παράγοντας έχει τη δυνατότητα να προβάλει το ελληνικό ζήτημα στις ξένες ευρωπαϊκές αυλές και κυβερνήσεις, σε διπλωμάτες και κοινωνικές προσωπικότητες, σε διεθνείς συσκέψεις και συνέδρια. Δικαίως απέκτησε τον τίτλο του Πρύτανη των Φιλελλήνων και του Φίλου των Ελλήνων.

# data[].attributes.body
1825-1827 –Τον Σεπτέμβριο του 1825, με ενέργειες του Εϋνάρδου συγκεντρώνονται από την Επιτροπή της Γενεύης 55.000-60.000 φρ. για τους Έλληνες. Με άλλα 40.000 φρ. για τρόφιμα και πολεμικό υλικό εφοδιάζει ο ίδιος τους δύο απεσταλμένους Fr. Marcet και W. Romilly, των Επιτροπών του Παρισιού και της Γενεύης αντίστοιχα, που στέλνονται στην Ελλάδα το επόμενο έτος. Όταν πληροφορείται την πολιορκία του Μεσολογγίου, έχοντας ζήσει ο ίδιος την ίδια ζοφερή κατάσταση δύο φορές στη ζωή του, συγκινείται. Στέλνει αμέσως ως δική του εισφορά 12.000-15.000 φρ. για σιτάρι, εξασφαλίζοντας άλλα 60.000 φρ. από τους Γάλλους φιλέλληνες, τα οποία στέλνονται, μέσω Ζακύνθου, στα πεδία των μαχών και στο Μεσολόγγι.

# data[].attributes.body
1827 – (Μάιος) Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα τού απονέμει τιμητικά την ελληνική ιθαγένεια πολιτογραφούσα αυτόν «αληθή Έλληνα και πολίτην της Ελλάδος».

# data[].attributes.body
1827-1832 – Χειρίζεται με επιτυχία τα μεγάλα ελληνικά διπλωματικά προβλήματα της περιόδου με το μεγάλο διεθνές κύρος του, αν και χωρίς επίσημη διπλωματική ιδιότητα, επηρεάζοντας σημαντικά τις αποφάσεις του Λονδίνου τον Ιούλιο του 1827 και του Παρισιού στα 1829-1830.

# data[].attributes.body
1827-1831 – Όταν ο Ιωάννης Καποδίστριας γίνεται κυβερνήτης της Ελλάδας, βρίσκει στο πρόσωπο του Ι.-Γ. Εϋνάρδου τον σοφό σύμβουλο και τον σταθερό συμπαραστάτη σε οποιαδήποτε οικονομική δυσκολία της νεοσύστατης Ελληνικής Πολιτείας. Για παράδειγμα συμμετέχει με κεφάλαια για τη γεωργική ανάπτυξη και την ίδρυση της γεωπονικής σχολής Τίρυνθας, βοηθά στην αποστολή σπόρων, πατάτας, εργαλείων, φαρμάκων, στην ανοικοδόμηση χωριών, στην οργάνωση της παιδείας και του στρατού, στη δημιουργία της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας (στέλνει συνολικά 100.000 φρ. για την Τράπεζα), στη χορήγηση κρατικών δανείων που είχαν αρνηθεί στην Ελλάδα οι Δυνάμεις. Κυρίως όμως με το δάνειο των 1.500.000 φρ. του 1829, για να πληρωθεί ο στρατός και να παταχθεί η ληστεία.

# data[].attributes.body
1831-1836 – Ο Εϋνάρδος φροντίζει να σταλεί στην Ελλάδα ο Αρτεμόν ντε Ρενύ (Arthémond de Regny), έμπειρος Γάλλος οικονομολόγος και επιστήθιος φίλος του, ο οποίος θα οργανώσει τα δημόσια οικονομικά της χώρας. Διατελεί γενικός επόπτης των οικονομικών του βασιλείου, ενώ το 1834 ιδρύει και γίνεται ο πρώτος πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το 1838 αναλαμβάνει γενικός επιμελητής της οικονομικής διαχείρισης. Η γνωριμία του Ρενύ, στο Ελεγκτικό Συνέδριο, με το σύμβουλο Γ. Σταύρο και η φιλία των δύο ανδρών επηρέασαν αποφασιστικά την κατοπινή ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας.

# data[].attributes.body
1837-1840 – Ο Εϋνάρδος συμμετέχει στις ανεπιτυχείς προσπάθειες ίδρυσης τράπεζας στο νεοελληνικό κράτος.

# data[].attributes.body
1841 – Ο Εϋνάρδος κινητοποιεί τους Φιλέλληνες, κάνει προσπάθειες να βοηθηθεί η Κρητική Επανάσταση του 1841, να απελευθερωθεί η Μεγαλόνησος και να ενωθεί με την Ελλάδα. Δεν προλαβαίνει να στείλει όμως τη βοήθεια, γιατί η επανάσταση γρήγορα καταστέλλεται.

# data[].attributes.body
1841 – Ο Εΰνάρδος συμβάλλει αποφασιστικά στην ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος τον Μάρτιο του 1841.

# data[].attributes.body
1843 – Έτος οικονομικής κρίσης στη Ελλάδα. Ο Εϋνάρδος προσπαθεί να πείσει τις ξένες δυνάμεις να δανείσουν ξανά τη χώρα και προσφέρεται πάλι να αναλάβει τη διπλωματική εκπροσώπηση της Ελλάδας στο εξωτερικό, όταν η ελληνική κυβέρνηση καταργεί τις πρεσβείες.

# data[].attributes.body
1847 – Ο Εϋνάρδος διευκολύνει την ελληνική κυβέρνηση χορηγώντας της δάνειο 500.000 φράγκα, ώστε να ανταποκριθεί στην πληρωμή της εξαμηνιαίας δόσης του εθνικού δανείου του 1832 των 60.000.000 φράγκων.

# data[].attributes.body
1848 κ.ε. – Απομονώνεται από την κοινωνική ζωή, αφιερώνει όλο και περισσότερο χρόνο στη θρησκεία και τη μελέτη των χριστιανικών κειμένων. Επιπλέον τον ταλαιπωρούν τα προβλήματα της υγείας του.

# data[].attributes.body
1856 – Μετά τη λήξη του Κριμαϊκού πολέμου, στο Συνέδριο Ειρήνης στο Παρίσι, ο Όθωνας απευθύνει έκκληση στον Εϋνάρδο να μεσολαβήσει με το κύρος του για ευνοϊκές λύσεις υπέρ της Ελλάδας.

# data[].attributes.body
1862 – Τον επισκέπτεται ο βασιλιάς Όθωνας στο Beaulieu, για να του μεταφέρει αυτοπροσώπως την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του ελληνικού λαού και να του παραδώσει ιδιοχείρως το ανώτατο ελληνικό παράσημο, το Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος, το οποίο του είχε απονεμηθεί το 1837.

# data[].attributes.body
1863 – Στο δημοψήφισμα για την εκλογή του νέου βασιλιά της Ελλάδας μετά την έξωση του Όθωνα, ο Ι.-Γ. Εϋνάρδος λαμβάνει αρκετές ψήφους Ελλήνων πολιτών, που σε ένδειξη μεγάλης ευγνωμοσύνης τον προτείνουν τιμητικά για αρχηγό του ελληνικού κράτους.

# data[].attributes.body
1875 – (5 Φεβρουαρίου) Ο μεγάλος Ελβετός φιλέλληνας πεθαίνει στη Γενεύη, σε ηλικία 87 ετών.