# data[].attributes.attachment_link.title
k g h ki gi hi karta pracy free printable

# data[].attributes.body
Jak wywołać głoskę [k]?

1. Pokaż dziecku jak sama mówisz KA – KO – KU – KE – KI – KY – dbaj by patrzyło jak zachowuje się Twój język, by zajrzało do buzi.

2. Podaj dziecku małe lusterko lub usiądź z nim przed dużym – znów Ty mówisz, maluch próbuje naśladować.

3. Opowiedz mu jak zachowuje się język, pokaż jego tylną część, pokaż podniebienie miękkie, opowiedz jak powstaje [k]– najprościej jak się da.

4. Przytrzymaj czubek języka dziecka szpatułką tuż za dolnymi siekaczami i lekko popchnij w stronę gardła, prosząc by dziecko powiedziało KA.

5. Za pomocą palca wskazującego lub szpatułki, złap przód języka dziecka i przytrzymaj go tuż za dolnymi zębami. Poproś, by powiedziało KA. Jego język będzie chciał unieść przód jak do sylaby [TA], ale przez to, że będziesz go przytrzymywać, uniesie się jedynie jego tylna część i powstanie [KA].

6. Ćwiczcie powtarzanie sylab z punktu 1 na leżąco, z głową mocno odchyloną do tyłu (np. na brzegu łózka) – głowa w tył – język także odrobinę “poleci” ku tyłowi jamy ustnej.

7. Pijcie gęste musy i miksowane owoce/ warzywa przez szeroką słomkę. Wciąganie tak gęstej konsystencji będzie powodować, że mięśnie grzbietu języka będą bardzo intensywnie pracować.

8. “Ziewajcie” przed lustrem z szeroko otwartymi ustami – obserwujcie jak zachowuje się język i podniebienie miękkie.

9. Próbujcie wymawiać [k]w połączeniu z [ch]– HAKA, HOKO, HUKU, HEKE, HIKI, HYKY.

10. Wykorzystaj ruch ręki, który będzie przypominał jak powstaje głoska [k]– palec wskazujący poziomo w stronę jamy ustnej, przypomina, że masa języka musi cofnąć się w tył.

# data[].attributes.headline
Naśladuj odgłosy zwierząt i przedmiotów.

# data[].attributes.subject
Naśladuj odgłosy zwierząt i przedmiotów.

# data[].attributes.body
“Kran”
Myła ręce jakaś gapa,
kap, kap, kap.
Poszła,
a kran dalej kapał,
kap, kap, kap.
Wczoraj kapał i dziś kapie:
kap, kap, kap.
I źle myśli o tej gapie,
kap, kap, kap!
To przez gapę kran ma katar,
kap, kap, kap.
Taki katar to jest strata!
Kap, kap, kap.
Bo te krople- to są grosze,
kap, kap, kap.
Grosz za groszem z wodą poszedł,
kap, kap, kap.
Co tu robić? Gapa nie wie,
kap, kap, kap.
A więc my powiemy gapie:
“Dokręć kran!”
O, już nie kapie!