# data[].attributes.headline
Η ευαισθητοποίηση στη μόλυνση των θαλασσών από πετρελαιοκηλίδες                            Σημειώσεις για τους εκπαιδευτικούς προς κατά κρίση αξιοποίηση                  

# data[].attributes.subject
Η ευαισθητοποίηση στη μόλυνση των θαλασσών από πετρελαιοκηλίδες                            Σημειώσεις για τους εκπαιδευτικούς προς κατά κρίση αξιοποίηση                  

# data[].attributes.body
Ανακοινώνουμε στα παιδιά πως θα ασχοληθούμε με το "Μαύρο κύμα" του χιλιανού Λ. Σεπούλβεδα. Τους ενημερώνουμε πως ο συγγραφέας είναι Ακτιβιστής και συχνά-πυκνά περνάει μέσα από τα έργα του οικολογικά μηνύματα καταγγέλλοντας την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον. Το έργο γνώρισε και γνωρίζει τεράστια επιτυχία σε όλο τον κόσμο.Με αγάπη και πολύ χιούμορ, ο Λούις Σεπούλβεδα μιλάει για την τιμή, τη δικαιοσύνη, τη συντροφικότητα, την υπεράσπιση του αδυνάτου και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα κάθε πλάσματος.

Υπόθεση: Στην "ιστορία ενός γάτου που έμαθε σ' έναν γλάρο να πετάει", η γλαροπούλα Κενγκά μολύνεται από μια πετρελαιοκηλίδα αλλά συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις της για χάρη του αγέννητου ακόμα μικρού της -υπηρετώντας στο πανάρχαιο ένστικτο της διαιώνισης του είδους που υπαγορεύει στους γονείς να προστατεύουν με οποιονδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε κόστος τα παιδιά τους και εμπιστεύεται το αβγό της στον γάτο Ζορμπά (το όνομα ως φόρος τιμής στον διάσημο ήρωα του Καζαντζάκη) για να το φροντίσει μετά τον θάνατό της και να μάθει στο μικρό της κάποια στιγμή να πετάει.

Παρακολουθούμε το αντίστοιχο απόσπασμα : Το μαύρο κύμα: Το ατύχημα της Κενγκά Απόσπασμα της ταινίας των κινουμένων σχεδίων (μεταφορά της "Ιστορίας ενός γάτου που έμαθε σ' έναν γλάρο να πετάει"), το οποίο οπτικοποιεί το κείμενο "Το μαύρο κύμα" του Λ. Σεπούλβεδα που ανθολογείται στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Α' Γυμνασίου, με ελληνικούς υπότιτλους.

Ο τίτλος του αποσπάσματος «το μαύρο κύμα», εκπροσωπεί την κατάρα των θαλασσών, τη μαύρη μάστιγα, το πετρέλαιο που ουσιαστικά φράζει τους πόρους του σώματος του πουλιού που πεθαίνει, ασφυκτιώντας, καθώς το τελευταίο εισχωρεί στη σάρκα του, κολλά στα φτερά του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πετάξει, ώστε να οδηγείται σταθερά στο θάνατο. Μέσα από την σαν παραμύθι ιστορία, υπογραμμίζεται από τη μια το ζήτημα της ρύπανσης των θαλασσών στο όνομα του κέρδους και του αντίκτυπου που έχει αυτό στην ισορροπία της φύσης θέμα του κειμένου είναι ο απελπισμένος αγώνας της επιβίωσης ενός γλάρου, που έπεσε θύμα της θαλάσσιας μόλυνσης. Τονίζεται η διατάραξη της φυσικής ισορροπίας του πλανήτη από τον άνθρωπο και ο αντίκτυπος στο ζωικό βασίλειο. Η ιδέα στηρίζεται στην αντίθεση φύση –άνθρωπος. Ο συγγραφέας πετυχαίνει να τονίσει τον κίνδυνο που εγκυμονεί για την εξαφάνιση πουλιών και ψαριών από τη ρύπανση των θαλασσών, των ποταμών και γενικώς από την αρνητική επέμβαση του ανθρώπου πάνω στο φυσικό περιβάλλον. Το ανθρώπινο είδος αντί να φυλάγει, καταστρέφει, αντί να δίνει, παίρνει και αντί να αγωνίζεται, παραδίδει το οξυγόνο του πλανήτη στις στάχτες της λαίλαπας. Γι’ αυτό πίσω από τα μεγάλα πλοία, για τα οποία μιλά η Κενγκά κρύβεται το κέρδος των ισχυρών της γης και πίσω από τα μικρά η αδυναμία των μικρών να υπερασπιστούν τα δίκαιά τους. Η ιστορία αυτή έχει τα χαρακτηριστικά του παραμυθιού. Προβάλλεται η ανοχή της διαφορετικότητας- η αλληλεγγύη ανάμεσα στα ζώα και η σκληρότητα των ανθρώπων απέναντι στο περιβάλλον. Το περιεχόμενο είναι διδακτικό. Ο συγγραφέας αφήνει ένα μήνυμα ελπίδας…Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, υπάρχουν εκείνοι που αγωνίζονται για έναν καλύτερο κόσμο, άνθρωποι χωρίς εγωισμό και ατομισμό. Υπάρχουν λοιπόν άνθρωποι που διαφέρουν, όπως ο συγγραφέας, όλοι εκείνοι που είναι ενταγμένοι στη σωτηρία του πλανήτη.
Από την άλλη όμως κρύβεται η ελπίδα πως η συλλογική προσπάθεια μπορεί να νικήσει το συμφέρον (καθώς το γλαρόνι προσπαθεί να εκπαιδεύσει σύσσωμη η γατοπαρέα του Ζορμπά αλλά και ένας -χωρίς να είναι τυχαία η ιδιότητα- ποιητής).
Το απόσπασμα του σχολικού βιβλίου εστιάζει στον τρόπο με το οποίο η Κενγκά καλύφθηκε από το πετρέλαιο αλλά δεν έχασε την αγωνιστικότητά της και κατάφερε να κάνει την τελευταία της πτήση προς το Αμβούργο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Κενγκά άνοιξε τις φτερούγες για να πετάξει, αλλά το κύμα ήταν πιο γρήγορο και την πήρε από κάτω. Όταν ξαναβγήκε στην επιφάνεια, το φως της μέρας είχε χαθεί, κι όταν κούνησε δυνατά το κεφάλι, κατάλαβε πως η κατάρα των θαλασσών την είχε τυφλώσει.

Φοβισμένα γλαρόνια

Η Κενγκά με τ' ασημιά φτερά βούτηξε πολλές φορές το κεφάλι της στο νερό, ώσπου κάποιες ακτίνες φως έφτασαν στις κόρες των ματιών της που 'χαν σκεπαστεί με πετρέλαιο. Η παχύρρευστη κηλίδα, η μαύρη μάστιγα, της είχε κολλήσει τα φτερά στο σώμα, κι η Κενγκά έπιασε να κουνάει τα πόδια, με την ελπίδα να κολυμπήσει γρήγορα και να φύγει μακριά απ' το μαύρο κύμα.

Με όλους τους μυς της πιασμένους από την προσπάθεια, κατάφερε κάποτε να φτάσει στο τέλος της πετρελαιοκηλίδας και να 'ρθει σ' επαφή με το καθαρό νερό.

Όταν, βουτώντας το κεφάλι στο νερό κι ανοιγοκλείνοντας συνέχεια τα μάτια, κατάφερε να τα καθαρίσει, σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε τον ουρανό· δεν είδε παρά κάτι σύννεφα ανάμεσα στη θάλασσα και στην απεραντοσύνη του ουράνιου θόλου. Ήδη οι συντρόφισσές της απ' το σμήνος του Φάρου της Κόκκινης Άμμου πρέπει να 'χαν πετάξει μακριά - πολύ μακριά.

Έτσι ήταν ο νόμος. Είχε δει κι η ίδια άλλους γλάρους να μολύνονται από το θανάσιμο μαύρο κύμα, κι όσο δυνατή κι αν ήταν η λαχτάρα της να κατέβει για να βοηθήσει, είχε αναγκαστεί ν' απομακρυνθεί, υπακούοντας στο νόμο που απαγορεύει την παρουσία στο θάνατο των συντρόφων.

Με τα φτερά τους ακίνητα, κολλημένα στο σώμα τους, οι γλάροι αποτελούσαν εύκολη λεία για τα μεγάλα ψάρια, ή πέθαιναν αργά, από ασφυξία, καθώς το πετρέλαιο έφραζε όλους τους τους πόρους.

Αυτό το τέλος την περίμενε, κι η Κενγκά ευχήθηκε να την κατάπιναν αμέσως τα σαγόνια κάποιου κήτους.

Η μαύρη κηλίδα. Η μαύρη μάστιγα. Περιμένοντας το τέλος της, η Κενγκά έπιασε να καταριέται τους ανθρώπους.

"Όχι όμως όλους... Να μην είμαι και άδικη", έκρωξε αδύναμα.

Πολλές φορές, από ψηλά, είδε πώς κάτι μεγάλα πετρελαιοφόρα επωφελούνταν τις μέρες που 'χε στεριανή ομίχλη για να βγουν στη θάλασσα και να πλύνουν τις δεξαμενές τους. Σκόρπιζαν στη θάλασσα χιλιάδες λίτρα από μια ουσία παχύρρευστη και μολυσματική, που επέπλεε στο κύμα. Είδε όμως κι άλλες φορές που κάτι μικρά πλεούμενα πλεύριζαν τα πετρελαιοφόρα κι απαιτούσαν απ' αυτά ν' αδειάσουν τις δεξαμενές τους. Δυστυχώς, όμως, αυτά τα πλεούμενα, όπου κυμάτιζε η σημαία με τα χρώματα της ίριδος, δεν έφταναν πάντα εγκαίρως για ν' αποτρέψουν τη δηλητηρίαση των θαλασσών.

Η Κενγκά πέρασε τις πιο βασανιστικές ώρες της ζωής της καθισμένη πάνω στο νερό, με το τρομοκρατημένο της μυαλό να φαντάζεται τον πιο φριχτό θάνατο· χειρότερο απ' το να την κατασπαράξει ένα ψάρι, χειρότερο ακόμα κι απ' το να υποφέρει την αγωνία της ασφυξίας, ήταν το να πεθάνει από την πείνα.

Μπροστά στην εφιαλτική προοπτική ενός αργού θανάτου, κούνησε το σώμα της και διαπίστωσε με έκπληξη πως το πετρέλαιο δεν είχε πειράξει τις φτερούγες ως τη ρίζα τους. Μπορεί τα πούπουλά τους να 'χαν ποτίσει απ' αυτή την παχύρρευστη ουσία, τουλάχιστον, όμως, μπορούσε να τις ανοίξει.

"Μπορεί και να 'χω μια ελπίδα να βγω από δω", έκρωξε η Κενγκά, "εκεί ίσως, αν πετάξω ψηλά, πολύ ψηλά, ο ήλιος να λιώσει την κατάρα που 'χει κολλήσει στα φτερά μου".

Θυμήθηκε μια ιστορία που της είχε διηγηθεί μια γριά συντρόφισσα απ' τα Φρισικά Νησιά: πως ήταν κάποτε ένας άνθρωπος, που τον έλεγαν Ίκαρο, κι αυτός, που λαχταρούσε να πετάξει, πήρε φτερά αετού και τ' άλειψε με κερί για να τα κολλήσει και να φτιάξει φτερούγες, και πέταξε ψηλά κι έφτασε κοντά στον ήλιο, κι η ζέστη του ήλιου έλιωσε το κερί, κι ο Ίκαρος έπεσε.

Η Κενγκά χτύπησε τις φτερούγες, μάζεψε τα πόδια, σηκώθηκε δυο πόντους κι έπεσε με τα μούτρα στο νερό. Πριν δοκιμάσει άλλη μια φορά, βούτηξε ξανά και κούνησε τις φτερούγες κάτω απ' το νερό. Αυτή τη φορά, σηκώθηκε πάνω από ένα μέτρο, πριν ξαναπέσει.

Το καταραμένο το πετρέλαιο είχε ποτίσει τα πούπουλα της ουράς, κι η Κενγκά δεν μπορούσε να κουμαντάρει το ανέβασμα. Ξαναβούτηξε κι έπιασε να καθαρίζει με το ράμφος το στρώμα της βρομιάς που 'χε σκεπάσει την ουρά της. Πονούσε που ξερίζωνε τα φτερά της, αλλά, στο τέλος, η ουρά της ήταν πολύ καθαρότερη.

Με την πέμπτη προσπάθεια, η Κενγκά κατόρθωσε να πετάξει.

Φτεροκοπούσε απεγνωσμένα, αλλά το βάρος του πετρελαίου δεν την άφηνε να πλανάρει. Λίγο να κουραζόταν, και θα 'πεφτε σούμπιτη. Ευτυχώς, δεν την είχαν πάρει τα χρόνια, και οι μύες της σήκωναν εύκολα το ζόρι.

Πέταξε πολύ ψηλά. Χωρίς να σταματήσει το φτερούγισμα, κοίταξε κάτω κι είδε τη λεπτή, άσπρη γραμμή της κόστας. Είδε και κάτι καράβια, που ήταν σαν κουκκίδες σε γαλάζιο ύφασμα. Πέταξε ψηλά, αλλά ο ήλιος δεν της έκανε το χατίρι. Ή οι ακτίνες του ήταν πολύ αδύναμες ή το στρώμα του πετρελαίου ήταν πολύ παχύ.

Η Κενγκά κατάλαβε πως δε θα 'χε για πολύ ακόμα τη δύναμη να φτεροκοπάει, κι έψαξε να βρει ένα μέρος στην ενδοχώρα για να κατέβει, ακολουθώντας την πράσινη και φιδωτή γραμμή του Έλβα.

Το φτερούγισμά της γινόταν όλο και πιο βαρύ, όλο και πιο αργό. Έχανε δυνάμεις. Έπεφτε.

Σε μιαν απέλπιδα προσπάθεια να ξανακερδίσει ύψος, έκλεισε τα μάτια και φτερούγισε με όσες δυνάμεις τής είχαν απομείνει. Δεν κατάλαβε πόση ώρα πέταξε με τα μάτια κλειστά, όταν όμως τα άνοιξε, πετούσε πάνω από έναν ψηλό πύργο μ' έναν χρυσαφένιο ανεμοδείκτη.

"O Άγιος Μιχαήλ!", έκρωξε, αναγνωρίζοντας το καμπαναριό της αμβουργιανής εκκλησίας.

Τις φτερούγες της δεν μπορούσε πια ούτε να τις κουνήσει.

L. Sepúlveda, Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ' ένα γλάρο να πετάει,
μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης, Opera

# data[].attributes.attachment_link.title
Λουίς Σεπούλβεδα, "Το μαύρο κύμα"

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Κενγκά άνοιξε τις φτερούγες για να πετάξει, αλλά το κύμα ήταν πιο γρήγορο και την πήρε από κάτω. Όταν ξαναβγήκε στην επιφάνεια, το φως της μέρας είχε χαθεί, κι όταν κούνησε δυνατά το κεφάλι, κατάλαβε πως η κατάρα των θαλασσών την είχε τυφλώσει.

# data[].attributes.headline
Ενδεικτικές εργασίες για το ¨Μαύρο κύμα"

# data[].attributes.subject
Ενδεικτικές εργασίες για το ¨Μαύρο κύμα"

# data[].attributes.attachment_link.title
Ενδεικτικές εργασίες για το μαύρο κύμα.pdf

# data[].attributes.headline
Μπορείτε άραγε να μας δείξετε το δικό σας θεατρικό συνεργαζόμενοι σε δικές σας αυτοσχέδιες ομάδες;                                                                         εμπνευστείτε από την παρακάτω  παράσταση                                                                                                                             

# data[].attributes.subject
Μπορείτε άραγε να μας δείξετε το δικό σας θεατρικό συνεργαζόμενοι σε δικές σας αυτοσχέδιες ομάδες;                                                                         εμπνευστείτε από την παρακάτω  παράσταση                                                                                                                             

# data[].attributes.body
«Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ ένα γλάρο να πετάει» Θέατρο Αθήναιον                                                                            (Τυχαία βιντεοαποσπάσματα από την πρεμιέρα )

"Εμπνευστείτε, δημιουργήστε, καταπλήξτε μας!!!" Θα χαρούμε πολύ όλοι να δούμε τις δημιουργίες σας και είμαι στη διάθεσή σας για οιοσδήποτε είδους στήριξης.

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ'ένα γλάρο να πετάει

# data[].attributes.headline
Δείτε στο άρθρο "«Θαλάσσια ρύπανση … μας αφορά; » Νικήστε τη μόλυνση από τα πλαστικά !!!!"                                                                                      την ενότητα :Πετρελαιοκηλίδες: απειλή για το θαλάσσιο περιβάλλον… η θάλασσα κινδυνεύει!                        

# data[].attributes.subject
Δείτε στο άρθρο "«Θαλάσσια ρύπανση … μας αφορά; » Νικήστε τη μόλυνση από τα πλαστικά !!!!"                                                                                      την ενότητα :Πετρελαιοκηλίδες: απειλή για το θαλάσσιο περιβάλλον… η θάλασσα κινδυνεύει!                        

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από τους παγωμένους πόλους ως τους θερμούς κοραλλιογενείς υφάλους και από τους αχανείς ωκεανούς ως τα δαντελωτά ακρογιάλια της Μεσογείου, ανέκαθεν η θάλασσα μας μαγνήτιζε το βλέμμα και τις στιγμές μας και μας χάριζε γαλήνη.
Ειδικά στην Ελλάδα, η θάλασσα είναι κάτι περισσότερο από τα καλοκαιρινά "μπάνια" του λαού. Η θάλασσα, μας θρέφει κυριολεκτικά και μεταφορικά. Είναι η Ιστορία μας και η ταυτότητά μας.
Δυστυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια, αυτό μας το κομμάτι υποφέρει. Οι θάλασσες του πλανήτη μας και η Μεσόγειος συγκεκριμένα κινδυνεύουν να μετατραπούν σε "πλαστικές παγίδες" για εμάς και τη μοναδική ζωή που φιλοξενούν. Θλιβερό παράδειγμα, οι θαλάσσιες χελώνες που μπερδεύουν τις πλαστικές σακούλες με μέδουσες και πνίγονται, καθώς προσπαθούν να τις φάνε.

Σύμφωνα με την WWF κάθε χρόνο διαρρέουν στους ωκεανούς οκτώ εκατομμύρια τόνοι πλαστικών. Υπολογίζεται μάλιστα ότι μόνο στις ελληνικές θάλασσες καταλήγουν ετησίως 11.500 τόνοι πλαστικών. Κι ό, τι "καταλήγει" στη θάλασσα δεν μένει εκεί αλλά επιστρέφει στον ίδιο μας τον οργανισμό. Τα πλαστικά είναι κυριολεκτικά παντού. Στο έδαφος, τα ποτάμια, τις θάλασσες και κατ' επέκταση στην τροφική αλυσίδα, με τον καθένα μας να καταναλώνει ακούσια 5 γραμμάρια μικροπλαστικών την εβδομάδα!

Η πανδημία έχει επιδεινώσει περαιτέρω το πρόβλημα της ρύπανσης των θαλασσών με πλαστικά, καθώς έξτρα απόβλητα, συνολικού βάρους περίπου 25.900 τόνων, εκτιμάται ότι ήδη έχουν καταλήξει στους ωκεανούς, σύμφωνα με μία νέα κινεζο-αμερικανική επιστημονική μελέτη.
Λέγοντας λοιπόν όχι στο πλαστικό, λέμε ναι στην υγεία μας.
Τη δική μας και του πλανήτη.

Αυτό θα είναι το μέλλον μας. Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα, τα παιδιά μας θα κληρονομήσουν την πλαστική ρύπανση και την κλιματική κρίση.Όλο το πλαστικό που έχει παραχθεί ποτέ βρίσκεται ακόμα σε κάποια μορφή πάνω στον πλανήτη. Είμαστε τόσο εθισμένοι σε αυτό που χρησιμοποιούμε πολύ περισσότερο απ' όσο πραγματικά χρειαζόμαστε. Η πλαστική ρύπανση βρίσκεται παντού: από τον οργανισμό μας μέσω της τροφικής αλυσίδας, μέχρι τις πιο απόμακρες παραλίες και ακατοίκητα νησιά.Μέχρι το 2050, το 99% των θαλάσσιων πτηνών θα έχει καταναλώσει πλαστικό και θα υπάρχουν περισσότερα πλαστικά στις θάλασσες & τους ωκενούς από ψάρια.

Το πρόβλημα

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Greenpeace, κάθε χρόνο τα μη δημοφιλή ψάρια που πετιούνται πίσω στη θάλασσα νεκρά, μόνον από τις μηχανότρατες, ξεπερνούν τους 15.000 τόνους. Το 45% της ψαριάς τέτοιων αλιευτικών δεν φθάνει ποτέ στις ιχθυαγορές, γιατί δεν έχει επαρκή εμπορική αξία.

Ιστορίες υπεραλίευσης οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών έχουν πολλές να διηγηθούν. Μιλούν για το παράνομο ψάρεμα με ψαροντούφεκα, που όχι μόνο συνεχίζεται αλλά και εντάθηκε λόγω της κρίσης. Για τα θηριώδη σκάφη που ρίχνουν δίχτυα και σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Για τις μηχανότρατες που παραβιάζουν το σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης αλιευτικών δραστηριοτήτων. Κάποτε ήταν οι δυναμίτες. Τώρα, η τεχνολογία -με τα βυθόμετρα, τους ανιχνευτές ψαριών και τόσα άλλα αποτελεσματικά εργαλεία- προσφέρει αμέτρητες ευκολίες.

Και το πάρτι αυθαιρεσίας συνεχίζεται. "Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια οι έλεγχοι είναι ελλιπέστατοι. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε τηλεφωνήσει στο Λιμενικό για να τους ενημερώσουμε για την παρουσία κάποιου ύποπτου σκάφους και έχουμε λάβει την απάντηση: "Περάστε να κάνετε έγγραφη καταγγελία και θα το ερευνήσουμε"... Αλλά τι να κάνουν και οι άνδρες του Λιμενικού; Εχουν να αντιμετωπίσουν την υποστελέχωση, τις βλάβες στα σκάφη τους, την έλλειψη χρημάτων για καύσιμα", λέει ο Παναγιώτης Νικολόπουλος, που κατάγεται από το χωριουδάκι Σαράντη Βοιωτίας και ζει στη Λιβαδειά. "Ξέρετε ότι στο λιμεναρχείο Δομβραίνας έχουν το κινητό μου για να με ειδοποιήσουν αν τύχει και χρειαστούν το δικό μου φουσκωτό σε κάποια επιχείρηση στην περιοχή; Οι ιδιώτες γίναμε χορηγοί του κρατικού μηχανισμού. Ετσι θα συνεχίσουμε; Τι θα γίνει; Πρέπει οι πολιτικοί μας, επιτέλους, να καταλάβουν ότι με επερωτήσεις στη Βουλή και ασκήσεις επί χάρτου στα υπουργεία δεν λύνονται τα προβλήματα".

Δίπλα στη φονική υπεραλίευση, η μόλυνση: τα πλαστικά απορρίμματα· οι αποχετεύσεις που καταλήγουν ανεξέλεγκτα στη θάλασσα, μαζί με τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα που φέρνουν μαζί τους τα νερά των ποταμών από τις εντατικές καλλιέργειες· τα τοξικά βιομηχανικά λύματα· η έλλειψη βιολογικών καθαρισμών.

Περίπου 4,8 - 12,7 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς μας, ενώ στη Μεσόγειο επιπλέουν 1.455 τόνοι πλαστικού. Στην Ελλάδα από τους 180.000 - 300.000 τόνους πλαστικής συσκευασίας που παράγονται ετησίως, μόνο ένα μικρό ποσοστό ανακυκλώνεται. Το υπόλοιπο καταλήγει στις χωματερές, τις πόλεις και τις θάλασσές μας. Καθημερινά στη χώρα μας σερβίρονται κατά μέσο όρο 1.000.000 πλαστικά ποτήρια μόνο για καφέ. Το πλαστικό σκοτώνει θαλάσσια ζώα, επιδρά αρνητικά στα θαλάσσια οικοσυστήματα και εισέρχεται στην τροφική αλυσίδα, ενώ πιθανότατα καταλήγει και στο πιάτο μας.
Όμως ο πλανήτης μας δεν είναι μίας χρήσης!

3 ΚΥΡΙΕΣ ΠΗΓΕΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ ΤΩΝ ΩΚΕΑΝΩΝ
ΜΕ ΠΛΑΣΤΙΚΑ

Οι ωκεανοί είναι το μεγαλύτερο και πιο ζωντανό οικοσύστημα στον πλανήτη, φιλοξενούν δεκάδες χιλιάδες είδη ζωής και παράγουν το μισό από το οξυγόνο που αναπνέουμε. Δυστυχώς, οι ωκεανοί είναι και ένα τα πιο απειλούμενα οικοσυστήματα, γιατί μολύνονται από πλαστικά απορρίμματα που θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο τη θαλάσσια ζωή, αλλά κι εμάς που ζούμε στην ξηρά. Από τι ακριβώς απαρτίζεται;

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ: Οι βιομηχανίες παίζουν τεράστιο ρόλο στο πρόβλημα των πλαστικών. Από την ανακάλυψή του μέχρι σήμερα, έχουν παραχθεί πάνω από 8 δισεκατομμύρια τόνοι πλαστικού παγκοσμίως. Γι' αυτό στην adidas ψάχνουμε πάντα τρόπους να μειώσουμε τη χρήση πλαστικού.

ΜΙΚΡΟΠΛΑΣΤΙΚΑ: Ένα από τα χειρότερα είδη ρύπανσης, που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Τα πλαστικά θρυμματίζονται σε άπειρα κομμάτια μικροπλαστικού, που καταλήγουν στους ωκεανούς και επηρεάζουν τη θαλάσσια ζωή, φτάνοντας τελικά στο πιάτο μας. Υπολογίζεται ότι μόνο από το πλύσιμο των ρούχων μας έχουν καταλήξει στους ωκεανούς περίπου 1,4 τετράκις εκατομμύριο μικροΐνες.

ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ: Εδώ ξεκινά ο δικός σου ρόλος. Το πλαστικό ευρείας κατανάλωσης είναι αυτό που χρησιμοποιούμε καθημερινά στη ζωή μας: μπουκάλια, σακούλες, καλαμάκια, συσκευασίες takeaway και πολλά άλλα. Μια πλαστική σακούλα έχει μέσο όρο ζωής 12 λεπτά, αφού όμως την πετάξουμε χρειάζεται έως και 1.000 χρόνια για να αποσυντεθεί. Σε όλο τον κόσμο παράγονται 1 τρισεκατομμύριο πλαστικές σακούλες μίας χρήσης τον χρόνο, και μόνο το 1% από αυτές ανακυκλώνεται. Εκατομμύρια καταλήγουν στους ωκεανούς.

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ

Όλα τα είδη που ζουν στους ωκεανούς απειλούνται άμεσα από τη ρύπανση από πλαστικά.
Όμως η θαλάσσια ζωή δεν είναι η μόνη που πλήττεται από τα απορρίμματά μας που καταλήγουν στους ωκεανούς. Υπάρχουν είδη πλαστικών που διαβρώνονται, όπως το πολυστυρένιο (Styrofoam), και καθώς διασπώνται σε μικρότερα κομμάτια μέσα στους ωκεανούς απελευθερώνουν ταυτόχρονα βλαβερές τοξίνες. Έτσι αυξάνει η συγκέντρωση του υδραργύρου και άλλων επικίνδυνων ρύπων σε θαλασσινά και ψάρια. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πόσο επηρεάζει αυτό την ασφάλεια των τροφίμων, ξέρουμε όμως ότι ο υδράργυρος μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στην ανθρώπινη υγεία - από βλάβες σε όργανα του σώματος έως προβλήματα ανάπτυξης στα παιδιά.

Νέα έρευνα απέδειξε ότι η κλιματική αλλαγή και η θαλάσσια ρύπανση είναι συνδεδεμένες. Καθώς τα σκουπίδια επιπλέουν στους ωκεανούς μας για εκατοντάδες χρόνια μέχρι να αποσυντεθούν, εκπέμπουν σημαντικές ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου. Οι εκπομπές αυτές, π.χ. μεθάνιο και αιθυλένιο, θεωρούνται ότι επιβαρύνουν σημαντικά την ατμόσφαιρα.

Healthy Seas: Αποστολή στη Σαντορίνη

Γνωρίζεις πόσο πλαστικό παράγουμε και καταναλώνουμε; Από το 1960 και έπειτα, το πλαστικό εμπορευματοποιήθηκε και η παραγωγή τους έγινε μέρος κάθε τομέα και μέρους της ζωής μας. Το 91% του πλαστικού που έχει δημιουργηθεί από το 1950, δεν έχει ανακυκλωθεί ποτέ. Με δεδομένα του 2020, υπάρχουν επί του πλανήτη μας παραπάνω από 5.25 τρις εκατομμύρια κομμάτια πλαστικού στους ωκεανούς μας. Το βάρος τους ανέρχεται περίπου στους 269 χιλιάδες τόνους.

Δεν σοκαρίστηκες ακόμα; Σκέψου απλώς ότι παράγουμε 300 εκατομμύρια τόνους πλαστικού ετησίως, αριθμός που ισοδυναμεί με το βάρος ολόκληρου του ανθρώπινου είδους. Με τόση ποσότητα πλαστικού γύρω μας, έχει διαπιστωθεί πως οι άνθρωποι καταναλώνουμε ποσότητα ίση με μία πιστωτική κάρτα, κάθε εβδομάδα. Από το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε, το έδαφος που φυτεύουμε, το πλαστικό βρίσκεται παντού. Οι τραγικά μεγάλες ποσότητες απορριμμάτων εκτεθειμένες σε δάση, ωκεανούς και άλλους βιότοπους καταλήγουν και ευθύνονται για συνεχώς αυξανόμενους θανάτους ζώων, ταράζοντας την περιβαλλοντική ισορροπία. Το πλαστικό απειλή την υγεία μας, διαταράσσοντας τα ορμονικά μας επίπεδα και δηλητηριάζοντάς μας με την χημική τους φύση.

Στο σημείο που έχουμε φτάσει, η ανακύκλωση δεν επαρκεί για να αποφύγουμε και να βελτιώσουμε τα δεδομένα. Πλέον πρέπει να κάνουμε λόγο για αλλαγή στάσης ζωής. Το δύσκολο κομμάτι της υπόθεσης είναι πως το πλαστικό έχει θέσει ένα πολύ χαμηλό αντίτιμο στην αγορά, με αποτέλεσμα οποιοδήποτε άλλο εναλλακτικό προϊόν να μοιάζει ακριβό. Ωστόσο αν δεν στραφούμε σε φυτικά και βιοδιασπώμενα προϊόντα, φιλικά προς το περιβάλλον, μειώνοντας την ζήτηση για πλαστικό, το ζήτημα συνεχώς θα επιδεινώνεται.

Φύλακες του Αιγαίου.... Όρος που εντυπωσιάζει. Αναζητείς την πηγή αυτής της έκφρασης. Και η απάντηση δίνεται μέσα από το ομότιτλο ντοκιμαντέρ του Όμηρου Ευαγγελινού, κινηματογραφιστή και ερευνητή.. Και το οποίο προβλήθηκε την Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017 στο Villagio Cinema στο Καμάρι της Σαντορίνης και αποτέλεσε φόρο τιμής, και στη μνήμη του πρωτεργάτη στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος των Κυκλάδων, Πέτρου Νικολαΐδη.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου εδώ

Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ "Healthy Seas: Mission in Santorini" ακολουθεί εθελοντές Ghost Diving που ανακτούν μισό τόνο διχτυών φαντασμάτων - δίχτυα που έχουν αφήσει ή χαθεί από ψαράδες - από τον βυθό κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στη Σαντορίνη την Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών.
Κατά τη διάρκεια μιας άνευ προηγουμένου υποβρύχιας ζωντανής μετάδοσης, ο Pierre-Yves Cousteau περιέγραψε την αποστολή να εμπνεύσει την προστασία των θαλασσών και των ωκεανών του κόσμου.

Σε σκηνοθεσία της Άρτεμης Σαμοθράκη, το ντοκιμαντέρ διάρκειας 22 λεπτών περιλαμβάνει συνεντεύξεις από τον Pierre-Yves Cousteau, τον Nano Marinatos (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Illinoi και κόρη του διάσημου αρχαιολόγου Σπυρίδωνα Μαρινάτου), τη Dr Maria Salomidi (Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών) και τον Λευτέρη Αραπάκη, που το 2020 αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως Νέος Πρωταθλητής της Γης για την Ευρώπη.

Πάνω από 640.000 τόνοι αλιευτικών εργαλείων υπολογίζεται ότι χάνονται ή εγκαταλείπονται στις θάλασσες και τους ωκεανούς κάθε χρόνο. Είναι ένα σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Η Healthy Seas συνεργάζεται με εθελοντές δύτες για να αφαιρέσει τα λεγόμενα "δίχτυα φαντασμάτων" από τις θάλασσες και διασφαλίζει ότι τα νάιλον μέρη αναγεννώνται σε νάιλον νήματα ECONYL®, τη βάση για νέα βιώσιμα προϊόντα, όπως μαγιό, ενεργά ρούχα, κάλτσες και χαλιά.

Κάντε κλικ στη εικόνα για να δείτε το βίντεο

Η βιομηχανία ορυκτών καυσίμων και οι εταιρείες παραγωγής προϊόντων δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
O πλανήτης μας δεν αντέχει άλλο.Για να πετύχουμε μια αξιόλογη αλλαγή, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το σύστημα.Η μάχη κατά των πλαστικών μίας χρήσης αποτελεί υπόθεση όλων μας! "Χρειάζεται να κλείσουμε τη στρόφιγγα που ρίχνει όλο και περισσότερα σκουπίδια στις ακτές και στις θάλασσές μας" αναφέρει η Εκτελεστική Διευθύντρια του ACLCF (Κοινωφελές Ίδρυμα Α Κ Λασκαρίδη), Αγγελική Κοσμοπούλου. Τι συμβαίνει
Εταιρείες όπως η Coca Cola, η Pepsi και η Nestle βασίζονται στο πλαστικό μίας χρήσης, το οποίο όχι μόνο ρυπαίνει τον πλανήτη με απορρίμματα, αλλά ενισχύει τη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου, και επιταχύνει την κλιματική αλλαγή.

Για τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, το πλαστικό είναι σανίδα σωτηρίας. Οι ίδιες εταιρείες που είναι υπεύθυνες για την υπερθέρμανση του πλανήτη, όπως η ExxonMobil, η Shell, η Ineos και η Chevron Phillips, είναι ταυτόχρονα και υπεύθυνες για την παραγωγή πλαστικού μίας χρήσης για τις γνωστότερες μάρκες.

Δυστυχώς, οι εταιρείες προϊόντων ευρείας κατανάλωσης αναγνώρισαν πρώτα τη σοβαρότητα του θέματος, αλλά τελικά η αντίδρασή τους ήταν να βάλουν σε φουλ λειτουργία τη μηχανή του PR, να κάνουν μερικούς πειραματισμούς με την επαναχρησιμοποίηση και να διπλασιάσουν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα: περισσότερο πλαστικό μίας χρήσης για τις επόμενες γενιές! Στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο, οι εταιρείες καταναλωτικών προϊόντων έρχονται όλο και πιο κοντά με έναν μακροχρόνιο και προβληματικό σύμμαχό τους, που βρίσκεται στην καρδιά της κλιματικής κρίσης: τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.

Μας λένε ψέματα.

Η Coca Cola και άλλες εταιρείες καταναλωτικών προϊόντων ισχυρίζονται ότι αντιμετωπίζουν την πλαστική ρύπανση, όμως τελικά δουλεύουν μαζί με τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων για να διαιωνίσουν το μεγάλο ψέμα: ότι η ανακύκλωση είναι αρκετή για να λύσει το πρόβλημα.

Μόνο 2% από τα πλαστικά απορρίμματα που έχουν δημιουργηθεί ποτέ ανακυκλώνεται πραγματικά. Το υπόλοιπο είτε δεν ανακυκλώνεται καθόλου, είτε υπό-κυκλώνεται, δηλαδή οδηγεί στην παραγωγή προϊόντων χαμηλότερης ποιότητας. Έτσι δεν μειώνεται η ανάγκη για νέο πλαστικό, όμως η μείωση αυτή είναι και η βασική προϋπόθεση για μία πραγματική κυκλική οικονομίας Παρά το τραγικό αυτό δεδομένο, η αβάσιμη υπόσχεση της ανακύκλωσης χρησιμοποιείται από τις εταιρείες για να δικαιολογούν το τύλιγμα των προϊόντων τους σε πλαστικές συσκευασίες, που θα χρησιμοποιηθούν μόνο για δευτερόλεπτα ενώ θα ρυπαίνουν για χιλιάδες χρόνια.

Το πλαστικό δεν είναι μόνο πρόβλημα που επηρεάζει τους ωκεανούς και δημιουργεί σκουπίδια. Είναι και πρόβλημα για το κλίμα, την υγεία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Το 99% του πλαστικού φτιάχνεται από ορυκτά καύσιμα, όπως το αέριο που προέρχεται από fracking και το πετρέλαιο, και συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή σε όλο τον κύκλο ζωής του. Το πλαστικό, από το πρώτο βήμα στη διαδικασία παραγωγής του, είναι τοξικό τόσο για την κοινωνία όσο και για το περιβάλλον.

Οι εταιρείες έχουν δημιουργήσει το τέρας της πλαστικής ρύπανσης. Περισσότερο από το 90% του πλαστικού δεν έχει ανακυκλωθεί, όμως εκείνες ακόμα αυξάνουν τις ποσότητες που παράγουν, την ώρα που αποδεδειγμένα η ανακύκλωση δεν λύνει το πρόβλημα. Μέχρι το 2050 θα ρυπαίνουν το περιβάλλον 12 δις τόνοι πλαστικών απορριμμάτων!

Ξέρεις τι κρύβεται πίσω από τα μπουκάλια της Coca-cola, της Nestlé και της Pepsi; Από την παραγωγή μέχρι τα απορρίματα, το πλαστικό καταστρέφει τον πλανήτη μας, την υγεία μας και τις κοινότητες μας. Πίσω από τις μεγαλεπήβολες ανακοινώσεις και τις λανθασμένες λύσεις για το πρόβλημα της ρύπανσης, οι μεγάλες εταιρείες συνεχίζουν να συνεργάρζονται με την βιομηχανία ορυκτών καυσίμων για να παράγουν ακόμα περισσότερο πλαστικό. Με την τωρινή κατάσταση, το πλαστικό θα έχει διπλασιαστεί μέχρι το 2030 και τριπλασιαστεί μέχρι το 2050! Είναι ώρα να απαιτήσουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ λύσεις, όπως επαναχρησιμοποίηση και ξαναγέμισμα, και να ζητήσουμε από τις εταιρείες να σταματήσουν τα πλαστικά μίας χρήσης μία και καλή.
Όμως δεν αρκούν τα λόγια, χρειάζεται άμεσα να σταματήσουμε την πλαστική ρύπανση στην πηγή της.Ταράζουμε τα νερά στο επιχειρηματικό τους μοντέλο!
Περισσότεροι από 3 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως καλούν τις εταιρείες να σταματήσουν να γεμίζουν τον πλανήτη μας με πλαστικό μίας χρήσης.Οι άνθρωποι αυτοί υπογράφουν εκκλήσεις, ενεργοποιούν τοπικές επιχειρήσεις, κάνουν λόμπι σε κυβερνήσεις, πιέζουν επενδυτές και εργάζονται στις κοινότητές τους για ένα μέλλον που θα βασίζεται στην επαναχρησιμοποίηση. Η πίεση από αυτό το κίνημα, που όλο και μεγαλώνει,φέρνει αποτελέσματα: γίνεται αισθητή στα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών και σε κυβερνητικές αίθουσες σε όλον τον πλανήτη. Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να δράσουμε τώρα! οι εταιρείες σταδιακά παραδέχονται ότι είναι μέρος του προβλήματος και ξεκινούν να συζητούν για λύσεις.

Ο Άλκης Καφετζής, υπεύθυνος εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον είπε:

"Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι παγκόσμιες καταγραφές έχουν βρει ότι οι ίδιες πολυεθνικές είναι οι μεγαλύτεροι ρυπαντές του πλανήτη για τρία συνεχόμενα χρόνια. Αυτές οι εταιρείες ισχυρίζονται ότι αντιμετωπίζουν την κρίση του πλαστικού, όμως συνεχίζουν να επενδύουν στις "ψευδολύσεις", ενώ συνεργάζονται με τις πετρελαϊκές για να παράξουν ακόμα περισσότερο πλαστικό. Για να σταματήσει αυτό το χάλι και να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή, οι εταιρείες αυτές πρέπει να απεξαρτηθούν από τις πλαστικές συσκευασίες μίας χρήσης και από τα ορυκτά καύσιμα"
Τι πρέπει να συμβεί τώρα
Η Coca Cola, η Nestle και η PepsiCo έχουν τη δύναμη να κάνουν πραγματικά τη διαφορά. Για να μειώσουν το πλαστικό τους αποτύπωμα και να καταπολεμήσουν την κλιματική κρίση, πρέπει να τελειώνουν με την εξάρτησή τους από τις πλαστικές συσκευασίες μίας χρήσης, να απεξαρτηθούν από τα ορυκτά καύσιμα και να υποστηρίξουν ισχυρές και ουσιαστικές κυβερνητικές νομοθεσίες.

Όταν ο κόσμος μιλάει, οι μεγάλες μάρκες ακούνε. Αν αρκετοί από εμάς ζητήσουμε από τις εταιρείες αυτές να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές, μπορούν να βοηθήσουν να βάλουμε τέλος στην κρίση της πλαστικής ρύπανσης.

Γινόμαστε κομμάτι της παγκόσμιας συμμαχίας και πιέζουμε τις επιχειρήσεις να σταματήσουν να χρησιμοποιούν πλαστικά μίας χρήσης και τους πολιτικούς να λάβουν άμεσα δραστικά μέτρα για τον περιορισμό της χρήσης του.Απαίτησε κι εσύ από τις πολυεθνικές αυτές να μειώσουν το πλαστικό τους αποτύπωμα στην πηγή και να επενδύσουν σε συστήματα επαναγέμισης και επαναχρησιμοποίησης τώρα!

Ένα ηχηρό μήνυμα εναντίον της θαλάσσιας ρύπανσης

Έναν πρωτότυπο τρόπο βρήκαν δύο αθλήτριες της συγχρονισμένης κολύμβησης για να επιστήσουν την προσοχή στο πρόβλημα της θαλάσσιας ρύπανσης.

Mέσα σε μία πισίνα γεμάτη από πλαστικά μπουκάλια και σακούλες οι δύο αθλήτριες εκτέλεσαν το πρόγραμμα που είχαν ετοιμάσει για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Με αυτόν τον τρόπο θέλησαν να αναδείξουν τον κίνδυνο που διατρέχει το μέλλον των ωκεανών και της θαλάσσιας ζωής από την ραγδαία μόλυνση του περιβάλλοντος.

Τα πλαστικά απορρίματα φέρνουν κέρδος

Δείτε το παρακάτω βίντεο μέχρι το 3ο λεπτό

Κένυα: Μια εταιρία βγάζει κέρδος από τα πλαστικά απορρίμματα
Η μόλυνση από τα πλαστικά καταστρέφει τον πλανήτη μας από τους ωκεανούς μέχρι τα βουνά. Τι θα συνέβαινε όμως αν μετατρέπαμε τα πλαστικά απορρίμματα σε κάτι χρήσιμο και επικερδές; Αυτό ακριβώς αποφάσισαν να κάνουν τέσσερις Κενυάτες μηχανικοί.

Πριν από τρία χρόνια η Κένυα επέβαλε την πιο αυστηρή απαγόρευση στον κόσμο στην κατασκευή, τη χρήση και την εισαγωγή πλαστικού. Όπως επισημαίνει ο Έιμος Γουεμάνια από την Greenpeace, το πλαστικό βρίσκεται παντού στη ζωή μας, ακόμη και στο φαγητό: "H Greenpeace έκανε μια μελέτη το 2018 σε όλο τον κόσμο για την παρουσία μικροπλαστικών σε εταιρίες που πωλούσαν αλάτι. Βρήκαμε ότι υπάρχουν σημαντικές ποσότητες μικροπλαστικών στο θαλασσινό αλάτι, στο αλάτι των λιμνών ακόμη και σε αυτό των βράχων. Τα μικροπλαστικά λοιπόν είναι στο φαγητό μας, στον αέρα που αναπνέουμε, στο νερό και προκαλούν προβλήματα στην υγεία μας ".

Μια εταιρία παραγωγής στο Ναϊρόμπι στοχεύει να βάλει φρένο στην ατελείωτη ροή πλαστικών απορριμμάτων, μετατρέποντάς τα σε φιλικές για το περιβάλλον πλάκες πεζοδρομίων. Η Ενζάμπι Μπατέ είναι συνιδρύτρια της Τζιτζένγκε: "Μόνο στο Ναϊρόμπι, παράγουμε περίπου 500 μετρικούς τόνους πλαστικών απορριμμάτων κάθε μέρα. Ελάχιστα από αυτά ανακυκλώνονται. Τα υπόλοιπα καταλήγουν στο περιβάλλον και στις χωματερές. Σ' αυτό διακρίναμε μια μοναδική ευκαιρία, γιατί τα απορρίμματα είναι ένας χρήσιμος πόρος. Ξεκινήσαμε μαζεύοντας πλαστικά απορρίμματα και τα πουλάγαμε σε εταιρίες ανακύκλωσης. Αυτό ήταν το 2017. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα έξι μηνών καταλάβαμε ότι μαζεύαμε πολύ περισσότερα από όσα πουλούσαμε, από όσα αυτές οι εταιρίες μπορούν να πάρουν. Έτσι αποφασίσαμε να καλύψουμε το κενό και αντί να στέλνουμε τα πλαστικά στη χωματερή, να τα χρησιμοποιούμε. Και έτσι ξεκίνησε η συγκεκριμένη δραστηριότητα με τις πλάκες. Σκεφτήκαμε τι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε με το πλαστικό που μας απομένει για να κάνουμε κάτι που θα έχει προστιθέμενη αξία και να είναι ένα προϊόν που μπορεί να φτάσει στην αγορά και να έχει ως βάση του τα πλαστικά απορρίμματα. Και αρχίσαμε να φτιάχνουμε τις πλάκες".

Το πλαστικό διαλύεται σε μικρά πέλετ που ταξινομούνται ανά χρώμα. Αφού αναμιχθούν με άμμο και με την επιθυμητή χρωστική ουσία, μορφοποιούνται και μπαίνουν σε μια υδραυλική πρέσα. Η Αν Μουτόνι είναι συντονίστρια του προγράμματος ανάπτυξης των φτωχογειτονιών Μουκούρου: "Χρησιμοποιούσαμε και πριν την σκυρόστρωση, αλλά οι περισσότεροι εκπαιδευόμενοι παραπονούνταν ότι κατέστρεφε τα παπούτσια τους. Οι πλάκες τζιτζένγκε ήταν πολύ καλύτερες. Είναι σαν να περπατάς σε καουτσούκ, γιατί έχουν λίγο πλαστικό στη σύνθεσή τους. Είναι φιλικές προς το περιβάλλον. Είναι επίσης όμορφες, γιατί έχουν διαφορετικά χρώματα. Μπορούν να καθαριστούν εύκολα, όταν τις σκουπίζουν οι οδοκαθαριστές. Πραγματικά άλλαξαν εντελώς τον οργανισμό μας".

Η εταιρία μπορεί να παράγει 1500 πλάκες την ημέρα. Τις πωλούν 8-10 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Έτσι κατάφερε να γίνει επικερδής και ταυτόχρονα να είναι φιλική προς το περιβάλλον.

Tο προϊόν πρόσφατα απέσπασε το Lexus Design Award στο Μιλάνο για τον καινοτόμο σχεδιασμό του. "Εφαρμόζουμε μια εξελιγμένη εκδοχή της σφαιροποίησης σε ένα από τα πιο βασικά και απαραίτητα στοιχεία της ζωής, το νερό. Η διπλή μεμβράνη προστατεύει το περιεχόμενο με υγιεινό τρόπο και καθιστά εφικτή την τοποθέτηση ετικέτας ανάμεσα στις δύο στρώσεις χωρίς οποιουδήποτε είδους κόλλα", εξήγησε ο Rodrigo García González, ο ένας από τους τρεις σχεδιαστές του Ooho.

Σύμφωνα με το Business Insider, το Ooho αποτελείται από μια μεμβράνη, στα πρότυπα της φλούδας φρούτων όπως η μπανάνα και το πορτοκάλι, και βασίζεται στη μοριακή γαστρονομία και την τεχνική της σφαιροποίησης που μετατρέπει υγρά σε σφαιρίδια. Για να καταναλωθεί, το μόνο που χρειάζεται είναι σκίσει κανείς τη διαφανή μεμβράνη, κι αν και απολύτως βρώσιμη το αν θα την φάει τελικά είναι προαιρετικό.

Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο και δείτε πόσο αναποτελεσματική είναι η αφαίρεση των ελαστικών από τον ύφαλο Osborne σε μικρή απόσταση από την παραλία Fort Lauderdale

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια υιοθετείται όλο και περισσότερο ο δύσκολος και πολύ πιο ακριβός τρόπος: α υτός της ανακύκλωσης και της επαναχρησιμοποίησης των παραγώγων τους σε άλλες μορφές. Για παράδειγμα, τα ελαστικά μπορούν να τεμαχίζονται και να χρησιμοποιούνται ως υπόστρωμα για δρόμους και αθλητικές εγκαταστάσεις (ταρτάν) ή να παράγεται ενέργεια κατά την καύση τους σε κατάλληλες εγκαταστάσεις.

Μία πολύ σημαντική εξέλιξη αφορά μια πρόσφατη ανακοίνωση της Michelin που έρχεται μέσα από τη συνεργασία της με την Carbios σχετικά με το πρώτο βήμα προς την εξέλιξη 100% βιώσιμων ελαστικών. Με απλά λόγια βρίσκεται υπό εξέλιξη η παραγωγή ελαστικών από ανακυκλωμένα συνθετικά πολυμερή (δηλ. από πλαστικά μπουκάλια, ποτήρια, πολυεστερικά κ.α.).

Η ενζυματική διαδικασία ανακύκλωσης της Carbios επιτρέπει στη Michelin να φτάσει ένα βήμα πιο κοντά στις βιώσιμες φιλοδοξίες της και να συμβάλλει στην διάθεση βιώσιμων ελαστικών. Η Michelin έχει δεσμευτεί να επιτύχει 40% βιώσιμα υλικά (ανανεώσιμης ή ανακυκλωμένης προέλευσης) στα ελαστικά έως το 2030 και 100% έως το 2050.
Φυσικά, την ίδια οδό αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλοι μεγάλοι προμηθευτές ελαστικών όπως είναι οιContinental, Bridgestone, Goodyear, Pirelli κ.α.

Τα αποτσίγαρα αποτελούν μια μεγάλη πηγή θαλάσσιας ρύπανσης

Τα απορρίμματα που σχετίζονται με το κάπνισμα ολοένα και αυξάνονται, πράγμα που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι γόπες πλέον αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό από τα σκουπίδια στις παραλίες. Το NBC News δημοσίευσε πρόσφατα μία έκθεση με στοιχεία που συγκέντρωσε η ΜΚΟ Ocean Conservancy, η οποία διοργανώνει καθαρισμούς ακτών από το 1986.
Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, περίπου 60 εκατομμύρια γόπες τσιγάρων έχουν συλλεχθεί από τη δεκαετία του 1980 -πρόκειται για έναν αριθμό που υπερβαίνει κατά πολύ τους αριθμούς για τις πλαστικές σακούλες, τις συσκευασίες τροφίμων, τα μπουκάλια και τα καλαμάκια που έχουν συγκεντρωθεί κατά τον καθαρισμό ωκεανών.
Το 2018, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, απορρίφθηκαν στην Ελλάδα περίπου 22 δισεκατομμύρια αποτσίγαρα (3.500 τόνοι), με το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά να καταλήγουν άμεσα στο περιβάλλον.

Ορισμένοι παραθεριστές πετούν κατευθείαν τις γόπες των τσιγάρων στην παραλία. Σε άλλες περιπτώσεις, τα αποτσίγαρα μεταφέρονται με τη βροχή στα ποτάμια και καταλήγουν τελικά στη θάλασσα, ενώ με τα κύματα μεταφέρονται πίσω στις παραλίες. Οι περισσότεροι καπνιστές δεν αντιλαμβάνονται πόσο βλαβερή είναι η συμπεριφορά τους.

Τα περισσότερα φίλτρα τσιγάρων αποτελούνται, τουλάχιστον εν μέρει, από οξική κυτταρίνη - η οποία είναι, από μόνη της, φυσικό προϊόν. Ως αποτέλεσμα, πολλοί έχουν την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα φίλτρα τσιγάρων είναι βιοδιασπώμενα -κάτι το οποίο είχε υπαινιχθεί και μια μελέτη που είχε δημοσιευθεί πριν από μερικά χρόνια.
Όμως, η αλήθεια είναι ότι όταν γίνεται επεξεργασία της οξικής κυτταρίνης δημιουργείται συχνά ένα πλαστικό που δεν είναι βιοδιασπώμενο, οπότε χρειάζεται πραγματικά πολύ περισσότερος χρόνος, από ό,τι θα έπρεπε, για να αποσυντεθούν τα φίλτρα τσιγάρων.

Μέχρι να ξεκινήσουν τα φίλτρα να αποσυντίθενται, απελευθερώνουν επίσης όλους τους ρύπους που έχουν απορροφήσει από τον καπνό, συμπεριλαμβανομένων ουσιών όπως η νικοτίνη, το αρσενικό και ο μόλυβδος.
Αυτά, καθώς και το πλαστικό που αποσυντίθεται, καταναλώνονται στη συνέχεια από διάφορα θαλάσσια πλάσματα και καταλήγουν τελικά στο φαγητό μας.Tα αποτσίγαρα, δυστυχώς αποτελούν ακούσια τροφή για μεγάλο μέρος της θαλάσσιας πανίδας (φάλαινες, δελφίνια, ψάρια, θαλασσοπούλια και χελώνες). Οποιαδήποτε κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη αίσθηση κορεσμού της πείνας - με αποτέλεσμα το ζώο να λιμοκτονήσει - σε τραυματισμό του στόματος, του οισοφάγου και του στομαχιού ακόμα και σε κλείσιμο του οισοφάγου ή ολόκληρου του πεπτικού συστήματος.

Άπαξ και εισέλθει το φίλτρο του τσιγάρου στον οργανισμό του ζώου, οι υπάρχουσες τοξίνες εκχύνονται στο αίμα και ερεθίζουν το πεπτικό του σύστημα. Συγκεκριμένα, και σε αντίθεση με το χαρτί και τον καπνό που βιοδιασπώνται, το φίλτρο αποτελείται από 95% συνθετικό πολυμερές οξικής κυτταρίνης, ουσία δηλαδή που διασπάται με πολύ αργούς ρυθμούς και έτσι επιβαρύνει το περιβάλλον για μακρύ χρονικό διάστημα.

(Πληροφορίες από Business Insider)

Τα αποτσίγαρα, επομένως, δεν είναι ένα μικρό σκουπίδι, αλλά ένα μεγάλο πρόβλημα τοξικής ρύπανσης του περιβάλλοντος.Λύσεις υπάρχουν και δεν εντοπίζονται στην ενεργοποίηση τηλεφωνικών γραμμών επικοινωνίας για ενδεχόμενες καταγγελίες.Απαιτείται αυξημένη ενημέρωση για τις βλαβερές συνέπειες του συγκεκριμένου είδους ρύπανσης και αλλαγή νοοτροπίας του νεοέλληνα πολίτη. Μ ικρές πράξεις, που στο εξωτερικό θεωρούνται αυτονόητες και αποτελούν κοινό τόπο, όπως περισσότεροι κάδοι απορριμμάτων σε παραλίες, σε κεντρικά σημεία και τουριστικές περιοχές, καθώς και ατομικά σταχτοδοχεία μπορούν να βοηθήσουν.

Πιστεύουμε ότι το πλαστικό είναι η εύκολη και βολική λύση. Στην πραγματικότητα όμως, η εξάρτηση που έχουμε αναπτύξει με το πλαστικό μίας χρήσης έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Είμαστε τόσο εθισμένοι που τα στατιστικά είναι τρομακτικά:

Περίπου 4,8 - 12,7 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς. Στη Μεσόγειο συγκεκριμένα, πλαστικά υπολείμματα έχουν βρεθεί στο στομάχι ψαριών, πουλιών, χελωνών και φαλαινών.

Χρησιμοποιούμε πολύ περισσότερο πλαστικό απ' ότι χρειαζόμαστε. Καθημερινά στη χώρα μας σερβίρονται κατά μέσο όρο 1.000.000 πλαστικά ποτήρια μόνο για καφέ.

Η ανακύκλωση δεν είναι επαρκής λύση. Παράγουμε όλο και περισσότερα πλαστικά μίας χρήσης και μόνο στις ελληνικές θάλασσες το ποσοστό των πλαστικών απορριμμάτων φτάνει ακόμα και το 95%.

Είναι ζήτημα συνήθειας
Ένα σημαντικό μέρος της λύσης είναι να αλλάξουμε κάποιες από τις καθημερινές συνήθειές μας και να μειώσουμε τη χρήση πλαστικού μίας χρήσης. Υπάρχουν 3 εύκολοι τρόποι που θα έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο στο πρόβλημα:

Αντί για πλαστικές σακούλες, πάρε τη δική σου επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα για ψώνια.

Ξεδίψασε αποφεύγοντας πλαστικά μπουκάλια και καλαμάκια

Την επόμενη φορά που θες να πάρεις καφέ ή οποιοδήποτε άλλο ρόφημα για έξω, πάρε μαζί σου ένα ποτήρι πολλαπλών χρήσεων.

Διάλεξε αυτόν που σου ταιριάζει και ξεκίνα! Πες σήμερα όχι στο πλαστικό!
Αλλάζουμε συνήθειες και εμείς οι ίδιοι: μειώνουμε τη χρήση πλαστικού μίας χρήσης στην καθημερινότητά μας. Ο καθένας μας μπορεί να το κάνει, αφού οι λύσεις είναι πολύ πιο εύκολες από ότι φανταζόμαστε και με τις πράξεις μας μπορούμε να κάνουμε σημαντική διαφορά.

Αντί για πλαστικές σακούλες, βάλτε τα προϊόντα που αγοράζετε σε μια δική σας επαναχρησιμοποιούμενη, συνήθως πάνινη, τσάντα για ψώνια.

Προτιμήστε να απολαμβάνετε τον καφέ σας, σε ένα ποτήρι πολλαπλών χρήσεων, αντί για το πλαστικό μιας χρήσης στο οποίο συνήθως τον αγοράζετε.

Χρησιμοποιήστε γυάλινα μπουκάλια αντί για πλαστικά, τα οποία μπορείτε να γεμίσετε ξανά με δροσερό νερό, χυμούς ή αναψυκτικά.

Πείτε αντίο στα πλαστικά καλαμάκια. Αν το συγκεκριμένο... αξεσουάρ είναι απαραίτητο για τον καφέ σας, στην αγορά μπορείτε να βρείτε οικολογικές λύσεις, όπως βιοδιασπώμενα, χάρτινα, γυάλινα ή αυτά που είναι φτιαγμένα από μπαμπού.

Αποφύγετε πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης, όπως ποτήρια, πιάτα ή μαχαιροπίρουνα.

Περιορίστε τα πλαστικά απόβλητα στο μπάνιο σας, χρησιμοποιώντας πλάκες σαπουνιού αντί για αφρόλουτρα, σαμπουάν και κρεμοσάπουνα, τα οποία πωλούνται σε συσκευασίες από πλαστικό.

Αν πρέπει οπωσδήποτε να αγοράσετε προϊόν σε πλαστική συσκευασία, φροντίστε τουλάχιστον αυτή να προέρχεται από ανακύκλωση ή να μπορεί να ανακυκλωθεί όταν πια δεν θα τη χρειάζεστε.

Αντικαταστήστε την κλασική οδοντόβουρτσά σας με μια φτιαγμένη από ανακυκλώσιμο υλικό. Στην αγορά κυκλοφορούν οδοντόβουρτσες από μπαμπού ή ξύλο για να επιλέξετε.

Όταν αγοράζετε τρόφιμα (όπως όσπρια ή ζυμαρικά), αποφύγετε τα συσκευασμένα και προτιμήστε τα χύμα, τα οποία θα τοποθετήσετε απευθείας σε γυάλινα βάζα τα οποία θα έχετε μαζί σας.

Όταν χρειαστεί να αντικαταστήσετε αντικείμενα στην κουζίνα σας (πχ κουτάλες ή δοχεία αποθήκευσης) προτιμήστε τα νέα σας αποκτήματα να είναι από υλικά φιλικά προς το περιβάλλον, όπως το γυαλί, το ξύλο, το μπαμπού ή το ανοξείδωτο ατσάλι.

Προτιμήστε να φτιάχνετε μόνοι σας φυσικούς χυμούς και φρέσκες σαλάτες, αποφεύγοντας τα αντίστοιχα προϊόντα του εμπορίου, που κυκλοφορούν σε πλαστικές συσκευασίες.

Δωρίστε παλιά πλαστικά παιδικά παιχνίδια, όταν πια δεν τα χρειάζεστε ή ανακυκλώστε τα.

Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε μεμβράνη περιτυλίγματος για τα τρόφιμά σας, καθώς δεν μπορεί να ανακυκλωθεί. Αντικαταστήστε την με αλουμινόχαρτο, που είναι ανακυκλώσιμο ή βάλτε τα τρόφιμά σας σε γυάλινα μπολ.

Αντικαταστήστε τα πλαστικά ξυραφάκια με ένα ηλεκτρικό.

Να πετάς αποκλειστικά στον κάδο ανακύκλωσης όσα πλαστικά δεν μπορείς να αποφύγεις και να ανακυκλώνεις σωστά ώστε να μην επιμολύνεται ο κάδος.

Το αύριο του πλανήτη είναι και δικό μας αύριο. Κάνοντας σωστή ανακύκλωση συμβάλλουμε στην προστασία του περιβάλλοντος που αποτελεί το σπίτι μας!

Ρίχνουμε χύμα τις συσκευασίες στον μπλε κάδο:

Οι χάρτινες συσκευασίες ανακυκλώνονται:

Μικρές οικιακές συσκευές:

Απορρίπτουμε τις συσκευασίες άδειες και στεγνές:

Βιοδιασπώμενες σακούλες:

Ορθή απόρριψη πλαστικών μπουκαλιών:
Πλούσιο υλικό στην παρακάτω διαδραστική εικόνα :
Τώρα που η άνοιξη έχει κάνει την είσοδό της, είναι η κατάλληλη στιγμή για να ασχοληθείς με τον καλλωπισμό και την ανανέωση του κήπου, της βεράντας ή του μπαλκονιού σου.

Αν, πάλι, δεν έχεις μια πράσινη γωνιά, μπορείς πάντα να δημιουργήσεις μία. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να αξιοποιήσεις την φαντασία σου και αντικείμενα που έχεις στο σπίτι και θεωρητικά δεν χρειάζεσαι, όπως είναι οι παλιές κονσέρβες.
Τι θα χρειαστείς:

ανοιγμένες κονσέρβες (σε οποιοδήποτε σχήμα και μέγεθος)

χαρτί κουζίνας

υγρό πιάτων

σφουγγαράκι κουζίνας

ένα σφυρί & ένα καρφί

χώμα ή κομπόστ

το λουλούδι, το μυρωδικό ή το βότανο που θες

Ποια είναι η διαδικασία:

Καθάρισε τα τενεκεδάκια. Αν έχουν υπολείμματα λαδιού, απομάκρυνε όσα περισσότερα μπορείς με λίγο χαρτί και μετά μπορείς να τα πλύνεις. Όσο για τις ετικέτες, αν θες τις αφήνεις πάνω στο κουτάκι.

Χρησιμοποιώντας προσεκτικά το σφυρί και το καρφί, άνοιξε μερικές τρύπες αποστράγγισης στο κάτω μέρος του δοχείου, ανάλογα με το μέγεθός του.

Γέμισε το τενεκεδάκι με χώμα και φύτεψε το λουλούδι ή ό,τι άλλο έχεις επιλέξει.

Μπόνους δημιουργικότητας: βάψε το τενεκεδάκι με χρώμα που θα αναδεικνύει το φυτό σου!

Βγάλε το πλαστικό από την καθημερινότητά σου

Θέλεις μέσα από την καθημερινότητά σου να συνεισφέρεις στην προστασία του περιβάλλοντος; Θυμήσου πως οι μικρές κινήσεις μπορούν να έχουν μεγάλο αντίκτυπο!
Δες μερικούς τρόπους με τους οποίους μπορείς να ξεκινήσεις

Το πιο εύκολο βήμα. Πάρε μαζί σου στα καταστήματα τροφίμων την πάνινη τσάντα σου και μην προτιμάς τις πλαστικές.

Χρησιμοποίησε ποτήρια, μπουκαλάκια και καλαμάκια από γυαλί ή μέταλλο. Στην αγορά, αλλά και στο διαδίκτυο, θα βρεις πολλά σχέδια και χρώματα μια και έχουν γίνει μόδα!

Την επόμενη φορά που θα καλέσεις κόσμο στο σπίτι σου, μην τον υποδεχτείς με πλαστικά ποτήρια και πιάτα. Χρησιμοποίησε τα δικά σου! Κρίμα είναι να μένουν στο ντουλάπι και να σκονίζονται.

Πες "όχι" στις περιττές πλαστικές συσκευασίες. Για παράδειγμα, διάλεξε σαπούνι σε πλάκα αντί για υγρό κρεμοσάπουνο, τα χύμα προϊόντα από τα συσκευασμένα, τα μη συσκευασμένα φρούτα και λαχανικά και τα χύμα χαρτικά που μπορείς να βρεις σε αποθήκες.

Αν κάτι μπορείς να το φτιάξεις μόνος σου, τότε κάντο για να ελαττώσεις τις πλαστικές συσκευασίες. Αντικατέστησε τους έτοιμους χυμούς με σπιτικούς και ετοίμασε μία σαλάτα σε βάζο (δες προηγούμενο greentip) αντί για την έτοιμη από το σούπερ μάρκετ. Εκτός από το γεγονός ότι θα κάνεις καλό στο περιβάλλον, θα κάνεις καλό και στην υγεία σου!

Αν χρειαστεί να αντικαταστήσεις κάποιο αντικείμενο στην κουζίνα (π.χ. κουτάλες, δοχεία αποθήκευσης) ή στο μπάνιο σου (π.χ. οδοντόβουρτσα, βούρτσα μαλλιών) προτίμησε να είναι από υλικά φιλικά προς το περιβάλλον, όπως το γυαλί, το μπαμπού, το ξύλο, το ανοξείδωτο ατσάλι.

Σίγουρα μέσα στο ψυγείο σου υπάρχουν χάρτινα κουτιά από γάλα ή χυμούς, ιδιαίτερα αν έχεις παιδιά. Υπάρχει ένας τρόπος να τα επαναχρησιμοποιήσεις δημιουργικά, συνδυάζοντας:

1. τον περιορισμό απορριμμάτων (έστω και αν κάνεις ανακύκλωση)

2. να περάσεις δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά σου
Τι θα χρειαστείς:

Χάρτινα κουτιά από γάλα ή χυμούς (σε διάφορα μεγέθη)

Χαρτιά (λευκά και χρωματιστά)
Η διαδικασία

Ανοίγεις προσεκτικά το πάνω μέρος κάθε συσκευασίας, ώστε να μη σκιστεί και αφαιρείς το καπάκι.

Κολλάς σε κάθε κουτί το χαρτί στο χρώμα που θέλεις και κόβεις όσο περισσεύει.

Διπλώνεις πάλι τα κουτιά και κολλάς τις άκρες μεταξύ τους, ώστε να πάρουν το αρχικό τους σχήμα.

Παίρνεις ένα λευκό χαρτί και ζωγραφίζεις πάνω πόρτες, παράθυρα και ό,τι άλλο θες! Τα κόβεις και τα κολλάς στα κουτιά.

Αν θες, κόβεις μια μακριά λωρίδα χαρτόνι, τη βάφεις και δημιουργείς ένα δρόμο που θα ενώνει τα σπίτια μεταξύ τους.

Βάζεις τα χάρτινα σπιτάκια δίπλα δίπλα ή όπως αλλιώς θες δίπλα στο δρόμο.

Μπορείς επίσης να φτιάξεις κήπο με δεντράκια και γενικά να αυτοσχεδιάσεις αφήνοντας τη φαντασία σου ελεύθερη!
Extra tips
Μπορείς να βάψεις μερικά κουτιά στο χρώμα του μαυροπίνακα και να ζωγραφίσεις τις πόρτες και τα παράθυρα λευκά, για να χαρίσεις στην πόλη σου μια νυχτερινή νότα.

Αν υπάρχουν μικρές φιγούρες από άλλα παιχνίδια, βάλτες και αυτές στο παιχνίδι!

Δες παρακάτω πώς μπορείς να βελτιώσεις τη διατροφή σου και ταυτόχρονα να επαναχρησιμοποιήσεις τα γυάλινα βαζάκια από μαρμελάδες, σάλτσες κτλ. φτιάχνοντας ένα τέλειο κολατσιό για το σχολείο τη δουλειά των γονιών σου ή και την εκδρομή σου!
Θα χρειαστείς:

Γυάλινα βαζάκια (κατά προτίμηση κάπως μεγάλα)

Ποικιλία υλικών για τη σαλάτα της αρεσκείας σου
Βήματα:

Ρίξε στο κάτω μέρος του βάζου τη σάλτσα. Έτσι, τα υπόλοιπα υλικά δε θα μουλιάσουν.

Βάλε κάτι πλούσιο σε πρωτεΐνη (π.χ. ψητό κοτόπουλο), δημητριακά, όσπρια, ζυμαρικά ή ό,τι θα προστατέψει τα πιο ευαίσθητα υλικά σου από το να έρθουν σε επαφή με τη σάλτσα (π.χ. κρεμμύδι, αγγούρι).

Πρόσθεσε τα υλικά που θέλεις να μείνουν στεγνά μέχρι την τελευταία στιγμή, όπως π.χ. ξηροί καρποί, σπόροι, τριμμένο τυρί.

Στη συνέχεια βάλε τα αγαπημένα σου φυλλώδη λαχανικά εποχής (μαρούλι, σπανάκι, kale), τα οποία πιάνουν πολύ χώρο.

Μπορείς, τέλος, να βάλεις μία μικρή ποσότητα από "βαριά" υλικά, όπως αποξηραμένα φρούτα και κρουτόν, που θα κρατήσουν κάτω τα λαχανικά.

Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons Αναφορά δημιουργού4.0.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της ΤΣΑΟΥΣΙΔΟΥ ΜΑΙΡΗ →

# data[].attributes.attachment_link.title
"Θαλλάσια ρύπανση ... μας αφορά; " Νικήστε τη μόλυνση από τα πλαστικά !!!! - Εκπαιδευτικές Επι-δεξιότητες

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τους παγωμένους πόλους ως τους θερμούς κοραλλιογενείς υφάλους και από τους αχανείς ωκεανούς ως τα δαντελωτά ακρογιάλια της Μεσογείου, ανέκαθεν η θάλασσα μας μαγνήτιζε το βλέμμα και τις στιγμές μας και μας χάριζε γαλήνη. Ειδικά στην Ελλάδα, η θάλασσα είναι κάτι περισσότερο από τα καλοκαιρινά "μπάνια" του λαού.

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΥΜΑ (φύλλα εργασίας)

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΥΜΑ (φύλλα εργασίας)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Αρχοντόγλου Ελισάβετ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΥΜΑ (φύλλα εργασίας)

# data[].attributes.attachment_link.description
Λουίς Σεπούλβεδα Το μαύρο κύμα Το κείμενο είναι απόσπασμα του μυθιστορήματος Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ' ένα γλάρο να πετάει. Μεταξύ άλλων εξετάζει και το...

# data[].attributes.headline
Ο γλάρος Αλίκη Βουγιουκλάκη

# data[].attributes.subject
Ο γλάρος Αλίκη Βουγιουκλάκη

# data[].attributes.attachment_link.title
O Glaros Aliki Vougiouklaki Ο γλάρος Αλίκη Βουγιουκλάκη

# data[].attributes.headline
Παραδείγματα έμπνευσης από γλάρους-1            Ο ΓΛΑΡΟΣ ΙΩΝΑΘΑΝ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ   Αντιπροσωπεύει την αναζήτηση της γνώσης την ελευθερία μα και τη διαφορετικότητα των ανθρώπων ιδιαίτερα στην κοινωνία που ζούμε..                  

# data[].attributes.subject
Παραδείγματα έμπνευσης από γλάρους-1            Ο ΓΛΑΡΟΣ ΙΩΝΑΘΑΝ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ   Αντιπροσωπεύει την αναζήτηση της γνώσης την ελευθερία μα και τη διαφορετικότητα των ανθρώπων ιδιαίτερα στην κοινωνία που ζούμε..                  

# data[].attributes.body
Επέκταση (Αποδέσμευση από τις αρνητικές σκέψεις, φοβίες, απωθημένα...Το δίνουμε σαν παρακαταθήκη στα παιδιά ....σαν ωδή στα όνειρα τους, στα ταξίδια της ψυχής τους, στις επίπονες προσπάθειες τους )

Βασισμένη στο βιβλίο του Richard Bach, "Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον», με την υπέροχη μουσική και τους στίχους του Neil Diamond, η ταινία μας ταξιδεύει στους απέραντους ορίζοντες των δυνατοτήτων μας.
«Το νόημα του Ιωνάθαν εξακολουθεί να βρίσκεται στον ψίθυρο του ανέμου, που άκουσα εκείνα τα χρόνια στα φτερά ενός γλάρου και που έλεγε : ΠΕΤΑΞΕ !
"Πέταξε" σημαίνει αποδεσμεύσου, σπάσε τις προσκολλήσεις, έχε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αόρατου.
Να βρούμε εκείνο, που αγαπάμε να κάνουμε περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο και να εξακοντίσουμε τον εαυτό μας προς αυτή την αγάπη με θάρρος, επιμονή και απόλυτη αποφασιστικότητα» Richard Bach

Εύχομαι να μεταδώσει το μήνυμα και να μπορέσουν να ΠΕΤΑΞΟΥΝ πολλοί άνθρωποι με την καρδιά και την ψυχή τους ελεύθερα χωρίς περιορισμούς, αρνητικές σκέψεις, φοβίες και απωθημένα...Να πετάξουν ψηλά σαν τον γλάρο Ιωνάθαν που δε σταμάτησε ακόμη κι όταν οι υπόλοιποι τον περιφρόνησαν. Αυτός συνέχισε μόνος πια, να προχωρεί στο δικό του ταξίδι.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΓΛΑΡΟΣ ΙΩΝΑΘΑΝ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ

# data[].attributes.headline
Παραδείγματα έμπνευσης από γλάρους-3            Δραστηριότητα παρότρυνση για δημιουργία Θεατρικού δρώμενου                             

# data[].attributes.subject
Παραδείγματα έμπνευσης από γλάρους-3            Δραστηριότητα παρότρυνση για δημιουργία Θεατρικού δρώμενου                             

# data[].attributes.body
Ενημερώνουμε τα παιδιά πως το έργο έγινε και παιδικό θεατρικό. Δείχνουμε προς παρακίνηση αποσπάσματα την θεατρική παραστάση: 1. η ιστορια του γατου που εμαθε σ'ενα γλαρο να πεταει (θεατρο κατω απ' τη γεφυρα 2011-2012)

# data[].attributes.attachment_link.title
η ιστορια του γατου που εμαθε σ'ενα γλαρο να πεταει

# data[].attributes.headline
Παραδείγματα έμπνευσης από γλάρους-2                                                     Ο ΓΛΑΡΟΣ ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ.

# data[].attributes.subject
Παραδείγματα έμπνευσης από γλάρους-2                                                     Ο ΓΛΑΡΟΣ ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ.

# data[].attributes.body
Πολλοί συγγραφείς όπως ο Τσέχωφ  ή ο Μπαχ  και στιχουργοί, άντλησαν την έμπνευσή τους από τους γλάρους, μάλλον εξαιτίας της θαλασσινής τους φύσης: η αίσθηση της ανεξαρτησίας που δίνει η απεραντοσύνη της θάλασσας εύκολα ρέπει προς τη μοναχικότητα κι αυτά τα δύο είναι στοιχεία ιδιαίτερα πολύτιμα για τον λογοτεχνικό κόσμο. Δεν είμαι, ωστόσο, βέβαιη αν οι γλάροι συμφωνούν -πρέπει να αναλογιστούμε ότι πετάνε πάντοτε σε σχηματισμούς...

Το τραγουδι της λιμνης-...Ο ΓΛΑΡΟΣ ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ
είσαι βοριάς, παγώνεις τα φτερά μου ...κι ύστερα μ'ένα φιλί ψηλά...... με πας...

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΓΛΑΡΟΣ ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ.

# data[].attributes.headline
Ακόμα και μια γάτα μπορεί να μας δώσει το παράδειγμα κι ένας γλάρος να μας δώσει το έναυσμα να πετάξουμε παντού χωρίς να φοβόμαστε τη μπόρα..

# data[].attributes.subject
Ακόμα και μια γάτα μπορεί να μας δώσει το παράδειγμα κι ένας γλάρος να μας δώσει το έναυσμα να πετάξουμε παντού χωρίς να φοβόμαστε τη μπόρα..

# data[].attributes.body
Η Κενγκά συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις της για χάρη του αγέννητου ακόμα μικρού της -υπηρετώντας στο πανάρχαιο ένστικτο της διαιώνισης του είδους που υπαγορεύει στους γονείς να προστατεύουν με οποιονδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε κόστος τα παιδιά τους. Κι είναι αυτά τα ένστικτα που ατονούν στον άνθρωπο, κάθε που απαρνιέται τη ζωική του φύση για να ασπαστεί τη ζωώδη, κάθε που για να επιτύχει και να προοδεύσει ως ον, καταλήγει απών από το πόστο που του έχει ορίσει η φύση: του οργανικού στοιχείου, όχι του καταπατητή. Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και οι γάτοι να μας θυμίζουν πώς είναι να φέρεσαι σαν άνθρωπος...

Γιατί, πολλές φορές κλεινόμαστε στον εαυτό μας, στα προσωπικά μας μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, στην περίφημη μοναξιά μας κι έχουμε την ανάγκη από τον Άλλο να μας ξεκουνήσει-

# data[].attributes.attachment_link.title
ΓΛΑΡΟΣ - ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΙΔΑΚΗΣ Στίχοι & Μουσική Βάσω Αλαγιάννη (Glaros (Gull), Manolis Lidakis)

# data[].attributes.headline
Το μαύρο κύμα: Το ατύχημα της Κενγκά

# data[].attributes.subject
Το μαύρο κύμα: Το ατύχημα της Κενγκά

# data[].attributes.body
Το απόσπασμα του σχολικού βιβλίου εστιάζει στον τρόπο με το οποίο η Κενγκά καλύφθηκε από το πετρέλαιο αλλά δεν έχασε την αγωνιστικότητά της και κατάφερε να κάνει την τελευταία της πτήση προς το Αμβούργο. Εδώ μπορείτε να δείτε το αντίστοιχο απόσπασμα από την ταινία κινουμένων σχεδίων υποτιτλισμένο στα ελληνικά

Μέσα από την σαν παραμύθι ιστορία, υπογραμμίζεται από τη μια το ζήτημα της ρύπανσης των θαλασσών στο όνομα του κέρδους και του αντίκτυπου που έχει αυτό στην ισορροπία της φύσης και από την άλλη, κρύβεται η ελπίδα πως η συλλογική προσπάθεια μπορεί να νικήσει το συμφέρον (καθώς το γλαρόνι προσπαθεί να εκπαιδεύσει σύσσωμη η γατοπαρέα του Ζορμπά αλλά και ένας -χωρίς να είναι τυχαία η ιδιότητα- ποιητής).

# data[].attributes.attachment_link.title
Το μαύρο κύμα: Το ατύχημα της Κενγκά

# data[].attributes.headline
Το βιβλίο έγινε ταινία κινουμένων σχεδίων  αλλά και παιδικό θεατρικό

# data[].attributes.subject
Το βιβλίο έγινε ταινία κινουμένων σχεδίων  αλλά και παιδικό θεατρικό

# data[].attributes.attachment_link.title
η ιστορια του γατου που εμαθε σ'ενα γλαρο να πεταει

# data[].attributes.headline
The little seagull and the cat                                  Παρακολουθούμε αν θέλουν τα παιδιά όλη την ιστορία (δυστυχώς δεν είναι μεταγλωττισμένη) την ιστορία του γάτου που έμαθε σ ‘ένα γλάρο να πετάει                            

# data[].attributes.subject
The little seagull and the cat                                  Παρακολουθούμε αν θέλουν τα παιδιά όλη την ιστορία (δυστυχώς δεν είναι μεταγλωττισμένη) την ιστορία του γάτου που έμαθε σ ‘ένα γλάρο να πετάει                            

# data[].attributes.body
Λόγω του ευαίσθητου περιεχομένου του, το βιβλίο έγινε ταινία κινουμένων

# data[].attributes.headline
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σε ένα γλάρο να πετά

# data[].attributes.subject
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σε ένα γλάρο να πετά

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Κατερίνα Προκοπίου

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σε ένα γλάρο να πετά

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σε ένα γλάρο να πετάει

# data[].attributes.headline
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

# data[].attributes.subject
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

# data[].attributes.body
Ο Λουίς Σεπούλβεδα γεννήθηκε το 1949 στο Οβάλ της Χιλής. Από τα φοιτητικά του χρόνια έλαβε μέρος σε φοιτητικές και συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις κατά του δικτατορικού καθεστώτος της χώρας του με συνέπεια να φυλακιστεί. Ταξίδεψε σε πολλά μέρη και συνδέθηκε με την οικολογική οργάνωση Greenpeace και γενικά ενδιαφέρθηκε για τον κόσμο και τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου. Ακτιβιστής ο συγγραφέας και συχνά-πυκνά περνάει μέσα από τα έργα του οικολογικά μηνύματα καταγγέλλοντας την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον.
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, την ποίηση, την πεζογραφία, το θέατρο και δημιούργησε ομάδες στο Περού, στο Εκουαδόρ και στην Κολομβία. Έργα του μεταφρασμένα στα ελληνικά είναι: «Ο κόσμος του τέλους», «Το ημερολόγιο ενός ευαίσθητου Killer», «Hot line», «Αν δεν έχεις πού να κλάψεις», «Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετά», «Ένας γέρος που διάβαζε ιστορίες αγάπης» κλπ. Κατόρθωσε να αποσπάσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία, ενώ στάθηκε ένας συγγραφέας που αγαπήθηκε ιδιαίτερα και από το ελληνικό κοινό.

# data[].attributes.headline
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

# data[].attributes.subject
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

# data[].attributes.body
Η Κενγκά περνά τις πιο βασανιστικές ώρες της ζωής της, αναλογιζόμενη ποιο θα είναι το τέλος της. Το να καταριέται τους ανθρώπους δεν έχει νόημα, νόημα έχει να μπορέσει να πετάξει, να υψωθεί ψηλά και να απαλλαγεί από τη μαύρη ουσία που την έχει διαπεράσει. Ίσως να μπορεί να παρομοιαστεί με κάθε άνθρωπο που συναντά προβλήματα στη ζωή του και αδυνατεί σε πρώτη φάση να τα ξεπεράσει.Ίσως Η  Κενγκάνα ΝΑ  είναι ο άνθρωπος που κολλημένος για ένα διάστημα σε ένα αδιέξοδο αγωνίζεται να πατήσει και να λιώσει τα πάθη του, βρίσκοντας κουράγιο και δύναμη να πάει πιο κάτω. «Μπορεί και να’ χω ελπίδα να βγω από ‘ δω…αν πετάξω ψηλά, πολύ ψηλά, ο ήλιος να λιώσει την κατάρα που ‘ χει κολλήσει στα φτερά μου»

# data[].attributes.headline
~ΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΕΛΛΟΝ Θ

# data[].attributes.body
~ΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΕΛΛΟΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟ!~

# data[].attributes.headline
ΔΕΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΜΕ ΤΗ ΓΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΤΗ ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

# data[].attributes.subject
ΔΕΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΜΕ ΤΗ ΓΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΤΗ ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

# data[].attributes.headline
Eνα παιδί ζητάει

# data[].attributes.subject
Eνα παιδί ζητάει

# data[].attributes.body
Mην μολύνεις το γαλάζιο ουρανό
τη  φύση και την πλάση
μην καις τα δάση
και μη ξοδεύεις άσκοπα νερό

Μη ρίχνεις απόβλητα στη θάλασσα
τα σκουπίδια σε κάδο να τα βάζεις
μη νομίζεις πως σε μάλωσα
θέλω μόνο  τον κόσμο να αλλάξεις

# data[].attributes.body
Ο άνθρωπος δεν υπολογίζει το φυσικό περιβάλλον και δεν σκέφτεται ότι η γη είναι το σπίτι του που του προσφέρει ασφάλεια.

# data[].attributes.headline
Οι βασικές αξίες και ιδέες του Σεπούλβεδα, όπως περνούν στο βιβλίο του

# data[].attributes.subject
Οι βασικές αξίες και ιδέες του Σεπούλβεδα, όπως περνούν στο βιβλίο του

# data[].attributes.body
Ο Σεπούλβεδα ήταν μέλος της οικολογικής οργάνωσης Greenpeace και είχε ως κεντρική ιδέα του βιβλίου του τη μεγάλη αγάπη του για τη φύση, τα πλάσματα που ζουν σε αυτήν καθώς και τα δικαιώματά τους. Ακόμη, θέλει να μας δείξει το δικαίωμα στη ζωή και τις υποχρεώσεις του ανθρώπου προς τη φύση που τόσο χρειάζεται στη ζωή του. Πάντα ευαισθητοποιημένος στα θέματα της προστασίας του περιβάλλοντος, υπογραμμίζει την αδέξια στάση του πραγματικού κόσμου όπου ο άνθρωπος μπορεί να είναι ταυτόχρονα απειλή και προστάτης της φύσης. Ταυτόχρονα αναφέρεται στη σύμπλευση των διαφορετικών όντων, στη βοήθεια που πρέπει να προσφέρουμε στους λιγότερο τυχερούς και στο ότι πρέπει να τηρούμε τις υποσχέσεις μας.

# data[].attributes.attachment_link.title
μόλυνση θαλασσών

# data[].attributes.headline
«Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ ένα γλάρο να πετάει».

# data[].attributes.subject
«Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ ένα γλάρο να πετάει».

# data[].attributes.body
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ΄ ένα γλάρο να πετάει είναι ένα μοντέρνο παραμύθι που η εξέλιξή του γίνεται φανερή , στον αναγνώστη , ήδη από τον τίτλο του.

Μια γλαροπούλα, η Κενγκά, πέφτει θύμα της ρύπανσης της θάλασσας, από το πετρέλαιο. Πριν όμως καταφάει τα φτερά της, η Κενγκά, καταφέρνει μια τελευταία πτήση σ ένα μπαλκόνι που ζει ένας γάτος που ήταν μαύρος, πελώριος και χοντρός! Ο γάτος ο Ζορμπάς! Λίγο πριν πεθάνει γεννάει ένα αυγό το οποίο εμπιστεύεται στον Ζορμπά γιατί βλέπει στα μάτια του Ζορμπά, ένα καλό πλάσμα ... Έτσι  του εμπιστεύεται  ότι πολυτιμότερο έχει... το αυγό της… Του ζητάει να υποσχεθεί 3 πράγματα: ότι δεν θα φάει το αβγό, ότι θα το κλωσάει μέχρι να γεννηθεί το γλαρόνι και… ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ!!!!
Και παρόλο που ο Ζορμπάς είναι γάτος και δεν έχει ιδέα για το πώς να φέρει εις πέρας αυτή την αποστολή , συμφωνεί και αποδέχεται την ευθύνη.
Έτσι, μια παράξενη παρέα γάτων του λιμανιού, ο Κολονέλο, ο Γραμματικός, ο Ξερόλας, ο Σταβεντάκης και ο Ζορμπάς σε ρόλο «Μαμάς», αναλαμβάνουν να εκπληρώσουν όλοι μαζί την υπόσχεση!
«Το νιαούρισμα τιμής που δίνει ένας γάτος του λιμανιού, δεσμεύει όλους τους γάτους του λιμανιού!»Μα είναι ποτέ δυνατόν ένας γάτος να μάθει σ' ένα γλάρο να πετάει? Κι όμως είναι…
Γιατί όπως λέει κι ο Ζορμπάς… : «Πετάει μόνο αυτός που τολμάει να πετάξει…»

Ο Ζορμπάς και οι άλλες γάτες που τον βοηθούν μπορούν να μιλούν με τους γλάρους και η αφοσίωση με την οποία η Καλότυχη αποκαλεί μαμά τον Ζορμπά είναι ένα ακόμη στοιχείο που συγκινεί τον νεαρό αναγνώστη. Ο Ζορμπάς και ο μικρός γλάρος , η Καλότυχη , δεν ανήκουν στο ίδιο είδος αλλά παρόλα αυτά καταφέρνουν να δημιουργήσουν μία πολύ όμορφη σχέση. Στον κόσμο αυτού του βιβλίου , ο κίνδυνος φέρνει κοντά δύο διαφορετικά πλάσματα και οι αντιξοότητες τα δένουν. Η ιστορία έχει αρκετά από τα στοιχεία των κλασικών παραμυθιών. Η μικρή γλαροπούλα, με την παρέα των γάτων ανακαλύπτουν πόσο σπουδαίο είναι να εκτιμούν, να σέβονται και να αγαπάνε ένα διαφορετικό πλάσμα από αυτούς.

Το πιο τρυφερό κι ευαίσθητο βιβλίο του Σεπούλβεδα , για μικρούς και μεγάλους.

# data[].attributes.body
ΤΡΑΓΟΥΔΙ