# data[].attributes.headline
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

# data[].attributes.subject
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

# data[].attributes.body
Ο Γέρος του Μοριά

# data[].attributes.body
Αλέξανδρος Υψηλάντης

Αθανάσιος Διάκος

Κωνσταντίνος Κανάρης

Ρήγας Φεραίος

Αντρέας Μιαούλης

Γεώργιος Καραϊσκάκης

Μάρκος Μπότσαρης

Οδυσσέας Αντρούτσος

Παπαφλέσσας

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

Μαντώ Μαυρογένους

# data[].attributes.headline
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

# data[].attributes.subject
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

# data[].attributes.body
Γειά σας! Είμαι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Γεννήθηκα στις 3 Απριλίου 1770 ,στο Ραμοβούνι. Πολέμησα σε 10+ πολέμους κι έδωσα ελευθερία στην Ελλάδα . Πολέμησα με τη Φιλική Εταιρεία και με τον ελληνικό επαναστατικό στρατό . Πέθανα στις 4 Φεβρουαρίου του 1843,στην Αθήνα. Τώρα με ξέρετε!

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
θεοδωρος κολοκοτρωνης

# data[].attributes.body
Γεια σας είμαι ο Γρηγόριος Παπαφλεσας είμαι γεννημένος ως Γεώργιος Δίκαιος η Παπαφλέσσας. Γεννήθηκα στην Πολιανή Μεσσηνίας το 1788. Ήμουν κληρικός και όταν πήγα στην Κωσταντινούπολη χειροτονηθήκα αρχιμανδρίτης. Εκεί γνώρισα τον αναγνωσταρα και έγινα μέλος της φιλικής εταιρείας και αφιερώθηκα στην υπόθεση του εθνικού ξεσηκωμού.

Παρορμητικός όπως ήμουν και ενθουσιώδης ταξίδεψα για αυτόν τον σκοπό στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και και άλλοτε με ψεματά αλλοτε με αλήθειες κατάφερα να ενθουσιάσω και να παρασύρω πολλούς έλληνες Δικαιολογημένα κάποιος βιογράφος μου έδωσε το όνομα «μπουρλοτιέρης των ψυχών».

Πήρα μέρος σε πολλές μάχες και η τελευταία μου ήταν στο Μανιάκι με αντίπαλο τον Ιμπραήμ. Έπεσα ηρωικά μαχόμενος με λίγους στρατιώτες, Μετά από το τέλος της μάχης με τον Ιμπραήμ ζήτησε από τους στρατιώτες του να αναζητήσουν και να βγουν το νεκρό μου σώμα. Όταν το βρήκαν Με έστησαν όρθιο σε μια βελανιδιά που βρισκόταν εκεί. Ο Ιμπραήμ με πλησίασε και με φίλησε στο μέτωπο λέγοντας «Αμαρτία να χαθεί του τόσο από άλλο ήμαρχος»

# data[].attributes.headline
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

# data[].attributes.subject
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

# data[].attributes.body
Η Μπουμπουλίνα γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 11 Μαΐου 1771. Ήταν Υποναύαρχος. Πολέμησε ηρωικά το 1821 και υπήρξε ίσως η σπουδαιότερη γυναίκα που έλαβε μέρος στην Επανάσταση. Είχε τρία παιδιά την Μαρία ,τον Ιωάννη και τον Γεώργιο. Δυστυχώς, πέθανε στις 22 Μαΐου το 1825 στις Σπέτσες.

# data[].attributes.headline
Μάρκος Μποτσάρης

# data[].attributes.subject
Μάρκος Μποτσάρης

# data[].attributes.body
Ο Μάρκος Μπότσαρης, ηγετική προσωπικότητα της Ελληνικής Επανάστασης, ανήκε σε μια από τις ισχυρότερες και πολυπληθέστερες σουλιώτικες φάρες. Γεννήθηκε στο Σούλι το 1790 και ήταν γιος του Κίτσου Μπότσαρη και της Χρυσούλας Παπαζώτου Γιώτη. Το 1806, αφού οι Μποτσαραίοι είχαν υποστεί τη φονική επίθεση του Αλή πασά, ο Μάρκος μαζί με τον πατέρα του και άλλους Σουλιώτες κατέφυγε στην Κέρκυρα όπου υπηρέτησε αρχικά στην Πεζική Λεγεώνα Ελαφρών Κυνηγετών που είχαν συγκροτήσει οι Ρώσοι και εν συνεχεία στο Σώμα Αλβανητών που σύστησαν οι Γάλλοι κυρίαρχοι των Επτανήσων. Στην Κέρκυρα ο Μάρκος, που ήξερε λίγα γράμματα, ίσως να γνώρισε τον Γάλλο Φρ. Πουκεβίλ και, επειδή μιλούσε και ελληνικά και αλβανικά, να τον συνέδραμε στη σύνταξη ενός στοιχειώδους ελληνοαλβανικού λεξικού. Μετά την κατάληψη των Επτανήσων από τους Άγγλους, ο Κίτσος Μπότσαρης με όλη του την οικογένεια επέστρεψε στην Ήπειρο με πρόσκληση του Αλή πασά που του πρόσφερε το αρματολίκι των Τζουμέρκων. Μετά τη δολοφονία του πατέρα του από τον ανταγωνιστή αρματολό Γώγο Μπακόλα, ο Μάρκος έγινε αυτός αρχηγός της φάρας των Μποτσαραίων και εγκαταστάθηκε στο βιλαέτι του Πογωνίου. Όταν τον Ιούλιο του 1820, ο Σουλτάνος κήρυξε τον Αλή πασά αποστάτη και έστειλε στρατεύματα εναντίον του, ο Μπότσαρης και άλλοι Σουλιώτες διαπραγματεύτηκαν με τον Αλή να τον στηρίξουν εναντίον του Σουλτάνου, με τον όρο να επιστρέψουν και να εγκατασταθούν πάλι στον τόπο τους, το Σούλι. Σύμφωνα με τους όρους, οι Σουλιώτες επανεγκαταστάθηκαν στο Σούλι και δημιούργησαν αντιπερισπασμό στα σουλτανικά στρατεύματα που πολιορκούσαν τον Αλή πασά στα Ιωάννινα. Η καθήλωση των σουλτανικών στρατευμάτων στην πολιορκία των Ιωαννίνων ήταν πολύτιμη για την ευόδωση των στόχων της Ελληνικής Επανάστασης. Με την έναρξη της Επανάστασης, ο Μάρκος Μπότσαρης μπόρεσε να αναδείξει το ψυχικό του σθένος, την οξυδέρκεια και τις στρατηγικές του ικανότητες. Αντιμετώπισε στην Άρτα την ισχυρή τούρκικη δύναμη που κατευθυνόταν από την Ήπειρο στην Πελοπόννησο. Κοντά στο χωρίο Δερβίζιανα με τη βοήθεια του Λάμπρου Ζάρμπα εξουδετέρωσε το πολυάριθμο σώμα των τουρκικών δυνάμεων. Αυτές οι νίκες καθιέρωσαν τον Σουλιώτη οπλαρχηγό σε ηγετική προσωπικότητα του Αγώνα. Τον Μάιο του 1822 πήγε στην Κόρινθο για να ζητήσει να συμπεριληφθεί η οικογένειά του στην ανταλλαγή ομήρων που διαπραγματευόταν η Κυβέρνηση με τον Χουρσίτ πασά. Ο Αλ. Μαυροκορδάτος ως πρόεδρος του Εκτελεστικού έκανε δεκτή την πρότασή του και το σουλιώτικο στράτευμα εντάχθηκε στις ελληνικές δυνάμεις, καθώς αποφασίστηκε και η εκστρατεία στην Ήπειρο που είχε προτείνει ο Μπότσαρης. Η επιχείρηση όμως κατέληξε στην καταστροφή του Πέτα (Ιούλιος 1822), που είχε δυσμενείς συνέπειες για την εξέλιξη της Επανάστασης στη Δυτική Ελλάδα. Τον Οκτώβριο του 1822, ο Μαυροκορδάτος όρισε τον Μπότσαρη στρατηγό Δυτικής Ελλάδας, ένα αξίωμα που ο Σουλιώτης οπλαρχηγός θα απαρνηθεί τον Ιούλιο 1823, σκίζοντας επιδεικτικά το δίπλωμα της στρατηγίας, αγανακτισμένος από την αμφισβήτηση των ρουμελιωτών καπετάνιων. Ο Μπότσαρης αγωνίστηκε στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου (Οκτώβριος – Δεκέμβριος 1822), η οποία απέδειξε πόσο ευάλωτη ήταν η πόλη. Για να ενισχυθεί στρατιωτικά, ο Μάρκος θα συντονίσει την προσέλευση των ένοπλων Σουλιωτών στο Μεσολόγγι ώστε να δράσουν ως υπερασπιστές του. Τον Αύγουστο 1823 με 1250 άνδρες ξεκίνησε για το Καρπενήσι όπου βρισκόταν ο πολυάριθμος στρατός του Μουσταφά πασά της Σκόδρας. Ο Μπότσαρης σχεδίασε αιφνιδιαστική νυχτερινή επίθεση στο Κεφαλόβρυσο, όμως στη μάχη που έγινε απομονώθηκε από τους υπόλοιπους καπετάνιους και σκοτώθηκε σε ηλικία 33 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 10 Αυγούστου 1823 στο Μεσολόγγι. Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη συγκλόνισε τον ελληνισμό και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ενισχύοντας το φιλελληνικό κίνημα. Η ηρωική δράση του Σουλιώτη οπλαρχηγού ενέπνευσε ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών και το όνομά του έγινε συνώνυμο της ανδρείας και της θυσίας για την πατρίδα.

# data[].attributes.attachment_caption
Ανδρέας Μηνά

# data[].attributes.headline
Αθανάσιος Διάκος  - Aντρέας Μ

# data[].attributes.subject
Αθανάσιος Διάκος  - Aντρέας Μ

# data[].attributes.body
Είμαι ο Αθανάσιος Διάκος, γεννήθηκα το 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα της Φωκίδας.Ήμουν οπλαρχηγός. Το πραγματικό μου επίθετο είναι Γραμματικός, μόνος μου αποφάσισα να το αλλάξω και να το κάνω Διάκος.Στη Φιλική Εταιρεία μπήκα το 1818 και έγινα αρματολός στη Λιβαδειά. Παίθανα στη μαχή της Αλαμάτας. Με σούβλισαν οι Τούρκοι επειδή μου πρότειναν να συνεργαστώ μαζί τους, όμως εγώ αρνήθηκα και είπα: " Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέλω να πεθάνω ". Έτσι με σούβλισαν στις 24 Απριλίου το 1821.

# data[].attributes.attachment_caption
Γρηγόριος Δικαίος ή Γεώργιος Παπαφλέσσας

# data[].attributes.body
Γειά σας!!!Εγώ ο Γρηγόριος Δικαίος γεννημένος ως Γεώργιος Παπαφλέσσας ή Δικαίος γεννήθηκα στην Πολιανή, ένα ορεινό χωριό της Μεσσηνίας το 1788.Ήμουν ένας έλληνας κληρικός, πολίτικος, στρατιωτικός και ένας από τους κορυφαίους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.Δυστυχώς άφησα την τελευταία μου πνοή στη Μάχη στο Μανιάκι της Μεσσηνίας στις 20 Μαΐου του 1825 δηλαδή όταν ήμουν 37 ετών.Στην Κωνσταντινούπολη γνωρίστηκα με τον Χρήστον Παπαγεωργίου ο οποίος με έβαλε στην Φιλική Εταιρία στις 21 Ιουνίου του 1818.Στα έγγραφα της Εταιρείας υπέγραφα με το όνομα Αρμόδιος και ως διακριτικά έβαζα τα αρχικά Α.Μ..Αυτά ήταν κάποια σημαντικά στοιχεία για εμένα.Αντίο!!!

# data[].attributes.headline
Μαντώ Μαυρογένους.

# data[].attributes.subject
Μαντώ Μαυρογένους.

# data[].attributes.body
Η Μαντώ Μαυρογένους γεννήθηκε στην Τεργέστη το 1796 και πέθανε το 1840 στην Πάρο, σε ηλικία 44 ετών. Ήταν Ελληνίδα πολεμίστρια της Ελληνικής επανάστασης του 1821 ,με καταγωγή από τη Μύκονο . Ήταν κόρη του εμπόρου και μέλους της Φιλικής Εταιρείας. Για τη συνολική της προσφοράς στον Αγώνα τιμήθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια με τον βαθμό της Αντιστρατήγου. Εξορίστηκε από τον πολιτικό Ιωάννη Κωλέττη και τελικά πέθανε πάμφτωχη στην Πάρο, καθώς είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία για τον αγώνα.

# data[].attributes.attachment_caption
Είμαι ο Γεώργιος Καραϊσκάκης πολλοί λένε οτι γεννήθηκα σε μια σπηλιά κοντά στο χωριό Μαυρομμάτι Καρδίτσας.Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα μόνος χωρίς την βοήθεια των γονιών μου,και έγινα κλέφτης.Στον πόλεμο του 1821 η θέση μου ήταν οπλοαρχηγός.Επίσης γεννήθηκα το 1782 και πέθανα τον Απρίλη του 1827.

# data[].attributes.headline
Γεώργιος ΚαραΪσκάκης - Δημήτρης 

# data[].attributes.subject
Γεώργιος ΚαραΪσκάκης - Δημήτρης 

# data[].attributes.attachment_caption
Αντρέας Βώκος ή Μιαούλης 

# data[].attributes.headline
Ανδρέας Βώκος 

# data[].attributes.subject
Ανδρέας Βώκος 

# data[].attributes.body
Ο Ανδρέας Βώκος γεννήθηκε το 1769 στην Ύδρα. Ο Ανδρέας Βώκος πήρε το όνομα "Μιαούλης" κατά μία εκδοχή ήταν το όνομα ενός τουρκικού πλοίου που αγόρασε και λεγόταν λεγόταν "Μιαούλ". Απο τα 16 του , ο Ανδρέας ήταν ένας καλός καπετάνιος και οδηγούσε το πλοίο του πατέρα του και έπιανε αρκετά λεφτά επειδή ήταν ο καιρός των "Ναπολέωντιον μαχών", επειδή ο πατέρας του ασχολούνταν για τη ναυτικό εμπόριο. Επίσης, όταν ο Ανδρέας Βώκος μεγάλωσε και πάλευε για την ελευθερία του νησιού του, ο Ανδρέας πάλευε με πειρατές και έσπαζε τα ναυτικά σκάφη των Άγγλων. Τον Σεπτέμβριο το 1821 ο Ανδρέας κατάστρεψε τον στόλο του Καρά-αλη. Το 1822 αντιμετώπισε τον Τουρκικό στόλο στην ναυμαχία της Πάτρας και θριάμβευσε ενώ έλαβε μέρος στις ναυμαχίες της Χίου ου, των Σπετσών. Ο Ανδρέας Βώκος πέθανε στις 11 Ιουλίου το 1935 στην ακτή "Μιαούλης" και το 1952 τα οστά του μεταφέρθηκαν σε μνημείο στη σχολή ναυτικών δοκίμων.

# data[].attributes.attachment_caption
ΣΟΦΙΑ ΠΕΡΔΙΟΥ

# data[].attributes.headline
Λασκαρίνα Μουμπουλίνα

# data[].attributes.subject
Λασκαρίνα Μουμπουλίνα

# data[].attributes.body
Είμαι η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη μέσα στις τοπικές φυλακές στις 11 Μαΐου 1771, όταν η μητέρα μου

Σκεύω επισκέφτηκε τον σύζυγό της, Σταυριανό Πινότση, τον οποίο είχαν φυλακίσει οι Οθωμανοί για τη συμμετοχή του στα Ορλωφικά (1769-1770). Απ' τη μεριά του πατέρα της, καταγόταν από την Ύδρα. Η μητέρα μου

ήταν γόνος της σεβαστής βυζαντινής ελληνικής οικογένειας των Κοκκίνων, που ιστορικά ζούσε στο νησί της Ζακύνθου. Με βάφτισε και της έδωσε το όνομά της εκεί ο φυλακισμένος πολέμαρχος της Μάνης, Παναγιώτης Μούρτζινος. Μετά τον θάνατο του Πινότση στη φυλακή, μητέρα και κόρη επέστρεψαν στην 'Υδρα. Μετακόμισαν στις Σπέτσες 4 χρόνια αργότερα, όταν η μητέρα της παντρεύτηκε τον Δημήτριο Λαζάρου Ορλώφ. Από την ένωση αυτή η Μπουμπουλίνα απέκτησε οκτώ ετεροθαλή αδέρφια.Πέθανα στις 22 Μαίου το 1825 στις Σπέτσες

# data[].attributes.attachment_link.title
μπουμπουλινα

# data[].attributes.headline
Δέσπω Μπότση 

# data[].attributes.subject
Δέσπω Μπότση 

# data[].attributes.body
Ελληνόπουλα σας χαιρετώ!!

Είμαι η Δέσπω Μπότση ! Είμαι η γυναίκα του γνωστού οπλαρχηγού της Σουλιώτικης αντίστασης , Γιωργάκη Μπότση.Μετά το το θάνατό του σε μάχη εναντίον του Αλη Πασά , ανέλαβα αρχηγός της οικογένειάς μου.

Μετά την πτώση του Σουλίου οι δυνάμεις του Αλή Πασά επιτέθηκαν στο χωριό Πρέβεζα που ήμασταν.Ως αρχηγός της οικογένειάς μου κλείστηκα στον Πύργο του Δημουλά μαζί με τις κόρες τις νύμφες και τα εγγόνια μου.Αντιμετωπίσαμε με σθένος τον εχθρο.Όταν συνειδητοποίησα ότι θα πέφταμε στα χέρια τους πήρα την ηρωική απόφαση!Έβαλα φωτιά στην πυρίτιδα και θυσιαστήκαμε όλοι για την πατρίδα μας!

Έγινα γνωστή από τα λόγια του δημοτικού τραγουδιού για το θάρρος των Σουλιώτισσων:

Σκλάβες των Τούρκων μη ζήσομεν

Παιδιά μαζί μου ελάτε

και τα φυσέκια ανάψανε

όλοι φωτιά γενήκαν!!

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Δεσπω Μπότση φωτο

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Υψηλάντης 

# data[].attributes.subject
Αλέξανδρος Υψηλάντης 

# data[].attributes.body
Γεια σας!Είμαι ο Αλέξανδρος Υψηλάντης γεννήθηκα στις 12 Δεκεμβρίου του 1792 στην Κωνσταντινούπολη. Ήμουν ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας στην ελληνική επανάσταση του 1821.Απαγόρευσα τη χρήση δημοσίων χρημάτων χωρίς τη διαταγή μου , ενώ άνοιξα αλληλογραφία με τα (πνευματικά) μέλη. Εκτός από αυτό , έστειλα εγκυκλίους στις εφορίες και έντυπα γραμμάτια για τις εκούσιες συνεισφορές των ομογενών.Ο στρατός μου καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821. Όταν ήμουν 21 χρονών έχασα το δεξί μου χέρι πολεμώντας στην μάχη της Ρέστης.Πέθανα στις 31 Ιανουαρίου 1828 από μυοτονική δυστροφία μια κληρονομική διαταραχή πολλαπλών συστημάτων, η οποία μειώνει το προσδόκιμο ζωής .

# data[].attributes.headline
Ο Κολοκοτρώνης

# data[].attributes.subject
Ο Κολοκοτρώνης

# data[].attributes.body
Γειά σας ! είμαι ο Κολοκωτρόνης. Γεννήθηκα το 1770.Πολέμησα στον Ρωσσοτουρκικό πόλεμο του 1806 ,στην ελληνική επανάσταση του 1821, στην μάχη του Βαλτετσίου και σε πολλούς αλλους.Η Μητέρα του ηταν η Ζάμπια Κωστάκη και ο Πατέρας του ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης. Πέθανα απο Εγγεφαλικο επεισοδιο μετα απο μια γιορτη,και πολεηισα για την πατριδα μου και η ιστορια μου θα μείνει γνωστη .

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
κολοκοτρώνης