# data[].attributes.headline
ช็อปปิ้งข้ามยุค

# data[].attributes.subject
ช็อปปิ้งข้ามยุค

# data[].attributes.attachment_link.title
โดราเอม่อน Doraemon ตอน  ช็อปปิ้งข้ามยุคสมัย ll โดราสบาย

# data[].attributes.headline
ที่มาของโดราเอมอน

# data[].attributes.subject
ที่มาของโดราเอมอน

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
โดราเอมอน หรือโดเรมอน เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดย ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ เรื่องราวของหุ่นยนต์แมวหูด้วน ชื่อ โดราเอมอน โดยฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ได้กล่าวว่าโดราเอมอนเกิดวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2112 (พ.ศ. 2655) มาจากอนาคตเพื่อกลับมาช่วยเหลือโนบิตะ เด็กประถมจอมขี้เกียจด้วยของวิเศษจากอนาคต โดราเอมอนเริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2513 โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกังโดยมีจำนวนตอนทั้งหมด 1,344 ตอน ต่อมาในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดราเอมอนได้รับรางวัลเทะซุกะ โอซามุ ครั้งที่ 1 ในสาขาการ์ตูนดีเด่นอีกทั้งยังได้รับเลือกจากนิตยสารไทม์เอเชีย ให้เป็นหนึ่งในวีรบุรุษของทวีปเอเชีย จากประเทศญี่ปุ่นจากนั้นในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 โดราเอมอนก็ได้รับเลือกให้เป็นทูตสันถวไมตรีเพื่อการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้บริษัทบันได ผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าการ์ตูนที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น ยังได้ผลิตหุ่นยนต์โดราเอมอนของจริงขึ้นมาในชื่อว่า "My โดราเอมอน" โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2552
ในประเทศไทยโดราเอมอนฉบับหนังสือการ์ตูนมีการตีพิมพ์โดยหลายสำนักพิมพ์ในช่วงก่อนที่จะมีลิขสิทธิ์การ์ตูน แต่ปัจจุบัน สำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการจัดพิมพ์แต่เพียงผู้เดียวส่วนฉบับอะนิเมะ ออกอากาศทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือโมเดิร์นไนน์ทีวี ในปัจจุบัน และวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดี ลิขสิทธิ์โดยบริษัทโรส วิดีโอ

เนื้อเรื่องส่วนมากจะเกี่ยวกับปัญหาของโนบิตะเด็กชายชั้น ป.4 ที่มักถูกเพื่อนๆ แกล้ง (แต่บ่อยครั้งก็เป็นฝ่ายหาเรื่องใส่ตัวเอง) ไม่ค่อยชอบทำการบ้าน, อ่านหนังสือ และไปโรงเรียนสายบ่อย ๆ โดยมีเพื่อนที่เป็นตัวละครสำคัญในเรื่องคือโดราเอมอน (โนบิตะทำอะไรไม่ค่อยเป็น ต้องพึ่งโดราเอมอนแทบทุกอย่าง) หุ่นยนต์แมวจากอนาคตที่คอยดูแลช่วยเหลือโนบิตะตลอดเวลาด้วยของวิเศษจากอนาคต ไจแอนท์เด็กที่ดูเป็นอันธพาล แต่ที่จริงเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวและรักการร้องเพลง ซูเนโอะผู้มีฐานะทางบ้านดีที่สุดในกลุ่ม มีนิสัยชอบคุยโม้ เป็นคู่หูกับไจแอนท์ที่คอยกลั่นแกล้งโนบิตะอยู่ตลอด เดคิสุงิ เป็นเด็กเรียนเก่ง นิสัยดี รักความถูกต้อง มีน้ำใจ แต่ไม่ค่อยมีบทบาทมากนัก ชิซุกะผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มเป็นเด็กเรียนดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น เป็นเด็กสาวที่โนบิตะหลงรัก ในอนาคตก็ได้มาเป็นเจ้าสาวของโนบิตะด้วย ไจโกะน้องสาวของไจแอนท์ไม่ค่อยมีบทบาทมากนัก ตัวละครสำคัญนอกจากนี้ก็มีโดเรมี หุ่นยนต์แมวที่มีกระเป๋ามิติที่ 4 และของวิเศษ (แต่จะออกน่ารักๆ ดูเป็นแบบผู้หญิงมากกว่า) เช่นเดียวกับโดราเอมอนผู้เป็นพี่ชาย และคุณพ่อและแม่ของโนบิตะ ซึ่งแม่ดูจะมีบทบาทในเรื่องมากกว่าพ่อ
แม้ว่าโนบิตะ ไจแอนท์ ซูเนโอะ และคนอื่นจะดูเหมือนมีปัญหากันบ่อยแต่ลึกแล้วก็รักและช่วยเหลือกันดี จะเห็นได้จากตอนพิเศษต่างๆ ที่เด็กกลุ่มนี้ต้องออกไปผจญภัย (บางทีก็นอกโลก ใต้ทะเล หรือว่ายุคไดโนเสาร์)

การ์ตูนโดราเอมอน ได้รับแรงบันดาลใจเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) เนื่องจากนักวาดการ์ตูนทั้ง 2 ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ได้ลงโฆษณาการ์ตูนเรื่องใหม่ของเขาทั้งสองไว้ว่าจะมีตัวเอกที่ออกมาจากลิ้นชัก ในนิตยสารการ์ตูนฉบับต้อนรับปีใหม่ที่จะมาแทนการ์ตูน เจ้าชายจอมเปิ่น แต่ในความจริงแล้วทั้งสองยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้แม้แต่น้อยเลย เมื่อใกล้ถึงเวลาส่งต้นฉบับก็ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้กับทั้งสองเป็นอย่างมาก
ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ หนึ่งในนักวาดการ์ตูน ได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเองเป็นประจำ เขามักจะชอบจับแมวตัวนี้มาหาหมัด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่ทำให้ฮิโรชิโมโหตัวเองเป็นอย่างมาก และคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีน เพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตหลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไป จึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่บนพื้น
เหตุนี้เองทำให้ฮิโรชิเกิดไอเดียขึ้นโดยนำหน้าแมวจรจัดมาผสมกับตุ๊กตาญี่ปุ่น สร้างออกมาเป็นตัวละครหุ่นยนต์แมวจากอนาคตคอยช่วยเหลือเด็กชายที่แสนจะไม่ได้เรื่อง และตั้งชื่อว่า โดราเอมอน เป็นคำผสมระหว่าง "โดราเนโกะ" กับ "เอมอน" ในภาษาญี่ปุ่น โดราเนโกะนั้นแปลว่าแมวหลงทาง ส่วนคำว่า "เอมอน" เป็นคำเรียกต่อท้ายชื่อของเด็กชายในสมัยก่อนของประเทศญี่ปุ่น และได้เปิดตัวในปีเดียวกัน เริ่มตีพิมพ์ในนิตรยสารโยะอิโกะ, นิตรยสารโยชิเอ็ง และนิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 4 (เดือนมกราคม ค.ศ. 1970)
การ์ตูนโดราเอมอน ลงตีพิมพ์พร้อมกันในนิตยสาร 6 ฉบับคือ นิตรยสารโยะอิโกะ, นิตรยสารโยชิเอ็ง, นิตรยสารโชงะกุอิชิเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1), นิตรยสารโชงะกุนิเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 2), นิตยสารโชงะกุซังเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 3) และนิตยสารโชงะกุโยเน็นเซ โดยมีทั้งหมด 1,344 ตอน โดยเขียนให้เหมาะกับผู้อ่านแต่ละระดับอายุซึ่งการ์ตูนได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
และในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดราเอมอนได้รับ รางวัลเท็ตซึกะ โอซามุ เป็นการ์ตูนดีเด่น

ในการ์ตูนเรื่องโดราเอมอน เป็นเรื่องราวของกลุ่มเพื่อนในวัยเด็ก 4 คน และมีหุ่นยนต์แมวจากอนาคตเป็นตัวละครหลักดังนี้

หุ่นยนต์แมวจากอนาคตกลับมาช่วยเหลือโนบิตะ โดยเซวาชิผู้เป็นเหลน
ของโนบิตะเป็นผู้ส่งมา กลัวหนูมาก เพราะเคยโดนหนูแทะหู
จนต้องตัดหูทิ้ง ชอบกินโดรายากิเนื่องจากตอนที่อยู่โลกอนาคต
ยังไม่มาหาโนบิตะ โดราเอมอนได้รับโดรายากิกับแมวผู้หญิงตัวนึง
ซึ่งน่ารักมาก โดราเอมอนจึงชอบเป็นพิเศษ จะมีอารมณ์โกรธทันที
เมื่อมีใครเรียกเขาว่า "แรคคูน" หรือ "ทานุกิ" (พากย์เสียงภาษาไทยโดย ฉันทนา ธาราจันทร์

เด็กชายที่ไม่เอาไหน ทั้งเรื่องการเรียน กีฬา นิสัยขี้เกียจ และชอบนอน
กลางวัน สอบก็ได้ 0 คะแนนทุกครั้ง แต่ก็มีความสามารถด้านยิงปืน
และพันด้ายและเป็นคนมีน้ำใจ ชอบชิซุกะมานาน และมักถูกไจแอนท์
กับซึเนะโอะแกล้งประจำ แต่ก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเมื่อ
โดราเอมอนไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว จะมีอารมณ์ไม่พอใจ เมื่อเดคิสุงิอยู่ใกล้
กับซิซุกะ เพราะคิดว่าซิซุกะแอบชอบเดคิสุงิ แต่ถึงอย่างไร
ตอนอนาคตก็ได้แต่งงานกับโนบิตะอยู่ดี (พากย์เสียงภาษาไทยโดย
ศันสนีย์ วัฒนานุกูล )

เด็กสาวน้ำใจดี เป็นที่รักของทุกคน ชอบการอาบน้ำเป็นอย่างมาก
และชอบเล่นเปียโน เป็นเด็กสาวที่โนบิตะแอบชอบ และชอบกิน
สปาเก็ตตี้และมันเผาเป็นพิเศษ อนาคตเธอก็ได้แต่งงานกับโนบิตะ (พากย์เสียงภาษาไทยโดย ศรีอาภา เรือนนาค)

เด็กขี้อวดประจำโรงเรียน ฐานะดี และเป็นเพื่อนซี้กับไจแอนท์
ผู้มีฐานะทางบ้านดีที่สุดในกลุ่ม มีนิสัยชอบคุยโม้ ชอบพูดยกยอ
และขี้ประจบ ชอบเอาของมาอวดให้พวกๆอิจฉา
แต่ก็พร้อมที่จะเจออันตรายกับพวกเพื่อนๆ
ได้ในตอนที่เป็นภาพยนตร์ มักจะวางแผนกับไจแอนท์
เพื่อแกล้งโนบิตะ (พากย์เสียงภาษาไทยโดย อรุณี นันทิวาส)

เด็กอ้วน หัวโจกประจำกลุ่ม ชอบแกล้งโนบิตะเป็นประจำ แต่ก็มีหลายครั้งที่แสดงความผูกพันกับโนบิตะ (อยากขอร้องให้ช่วย) ฝันอยากจะเป็นนักร้องแต่เสียงไม่เอาไหน
แต่บางครั้งเสียงไม่เอาไหนของเขาก็ช่วยทำให้สถานการณ์ที่คับขัน
ให้คลี่คลายได้ เพราะคงไม่มีใครคนไหนที่สามารถทนเสียงของเขาได้
และเป็นคนที่รักเพื่อนพ้องมาก (พากย์เสียงภาษาไทยโดย
นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์)

หุ่นยนต์แมวจากอนาคต เป็นน้องสาวของโดราเอมอนสวยน่ารัก แต่ประสิทธิภาพสูงกว่าโดราเอมอนทุกด้านเช่น ความรู้ วิธีใช้ของวิเศษ อาศัยอยู่ที่โลกศตวรรษที่ 22 ไม่ค่อยปรากฏตัวให้พบเห็น จะปรากฏตัวเมื่อโดราเอมอนเรียกขอความช่วยเหลือ หรือ สถานการณ์ที่โดราเอมอนไม่สามารถควบคุมได้ บางครั้งก็มาช่วยเหลือโนบิตะตอนที่โดราเอมอนไม่อยู่ (พากย์เสียงภาษาไทยโดย อรุณี นันทิวาส)

เพลงเปิดของโดราเอมอน คือเพลง "โดราเอมอนโนะอุตะ" ซึ่งใช้เป็นเพลงเปิดทั้งของฉบับการ์ตูนโทรทัศน์และฉบับภาพยนตร์บางตอนในช่วงปี พ.ศ. 2522-2548 โดยมีผู้ขับร้องหลายคนในช่วงเวลาแตกต่างกัน ในขณะที่เพลงปิดนั้นมีทั้งหมด 11 เพลง

ความนิยม

โดราเอมอนเป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น และอีกหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทยมีการพิมพ์ใหม่ หรือนำออกมาฉายซ้ำออกอากาศอยู่เรื่อยๆ
เว็บไซต์ kartoon-discovery ให้เหตุผลที่เรื่องโดราเอมอนเป็นที่ชื่นชอบในทำนองเดียวกันว่าว่า เพราะโดราเอมอนให้จินตนาการอันกว้างไกล เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ เสริมสร้างแรงบันดาลใจให้บรรลุความสำเร็จ เน้นความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนและครอบครัวตรงกับชีวิตของบุคคล และเป็นสารานุกรมสอดแทรกความรู้
นอกจากนี้ โดราเอมอนยังมีอิทธิพลทางวัฒนธรรม ดังนี้
1. หนังสือการ์ตูนโดราเอมอนเป็นหนึ่งในการ์ตูนญี่ปุ่นที่ขายได้มากกว่า 750,000,000 เล่ม
2. ประเทศแรกที่ฉายโดราเอมอนต่อจากญี่ปุ่น คือฮ่องกง ใน พ.ศ. 2524
3. หนังสือการ์ตูนโดราเอมอนมีหลายภาษาด้วยกัน ไม่ต่ำกว่า 9 ภาษาทั่วโลก ตีพิมพ์ในประเทศ เช่น ประเทศเกาหลีใต้ สเปน จีน เวียดนาม
4. ประเทศเวียดนามนิยมการ์ตูนโดราเอมอนเป็นอย่างมากถึงขนาดมีมูลนิธิเพื่อการศึกษาโดราเอมอน เริ่มตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2536 แบบไม่ถูกลิขสิทธิ์ และใน พ.ศ. 2541 จึงมีการตีพิมพ์ฉบับลิขสิทธิ์ ก็ยังได้รับความนิยมเสมอมา
5. พ.ศ. 2525 หนึ่งในผู้ให้กำเนิดโดราเอมอน ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ ได้เดินทางมาประชาสัมพันธ์โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ให้กับทางไชโยภาพยนตร์ และออกรายการ "อาทิตย์ยิ้ม" ของดำรง พุฒตาล ทางช่อง 9
6. พ.ศ. 2531 โดราเอมอนได้รับเกียรตินำไปสร้างเป็นบัลลูนขนาดยักษ์ชื่อ "โดราบารุคุง" โดยปล่อยให้ลอยอยู่บนท้องฟ้ามาเป็นเวลานาน 12 ปี และจากนั้นในปี พ.ศ. 2543 ก็ได้มีการสร้างบัลลูนลูกใหม่ขึ้นมาในชื่อว่า "โดราเน็ตสึคิคิว นิโกคิ"
7. พ.ศ. 2535 ในการประกวดแข่งขันรถพลังงานแสงอาทิตย์ โครงการรณรงค์ประหยัดพลังงาน ได้มีการผลิตรถพลังแสงอาทิตย์ตามตัวละครโดราเอมอนขึ้นมา เรียกว่า "โซราเอมอน"
8. พ.ศ. 2540 ในวันที่ 2 พฤษภาคม สำนักข่าวซีเอ็นเอ็น รายงานข่าวการวางจำหน่ายแสตมป์โดราเอมอนที่ประเทศญี่ปุ่น มีสีเขียว ส้ม ชมพู และสีน้ำเงิน โดยมีการต่อแถวรอซื้อตั้งแต่เช้า
9. ในประเทศญี่ปุ่น มีรถไฟโดราเอมอนอยู่ด้วย โดยเป็นเส้นทางจากอาโอโมริไปฮาโกดาเตะ ตัวโบกี้มีการตกแต่งด้วยตัวละครจากโดราเอมอนทั้งภายนอกและภายใน และมีโบกี้พิเศษสำหรับแฟนคลับโดราเอมอน โดยมีภาพยนตร์การ์ตูน ของที่ระลึกจัดจำหน่าย รวมไปถึงพนักงานต้อนรับสวมหัวโดราเอมอนซึ่งคอยบริการอยู่บนรถไฟ

การ์ตูนโดราเอมอนฉบับหนังสือการ์ตูนภาษาไทย สร้างปรากฏการณ์เป็นที่กล่าวถึงในวงการการ์ตูนเป็นอย่างมาก เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในช่วงกลางปีพ.ศ. 2524 โดยสำนักพิมพ์ธิดาน้อย ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของสำนักพิมพ์มิตรไมตรี โดยตั้งชื่อการ์ตูนเรื่องนี้ว่า "โดราเอมอน แมวจอมยุ่ง" แปลเป็นภาษาไทยโดย อนุสรณ์ สถิรวัฒน์ ต่อมาสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจก็ได้มีการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องนี้เช่นกัน แต่เลือกใช้ชื่อว่า "โดเรมอน" เพื่อไม่ให้ซ้ำกับทางสำนักพิมพ์แรก ในสมัยนั้นยังเป็นช่วงของหนังสือการ์ตูนที่ยังไม่มีการซื้อลิขสิทธิ์ถูกต้องจากทางญี่ปุ่น ทั้ง 2 สำนักพิมพ์จึงไม่ได้พิมพ์ตอนตามลำดับของต้นฉบับทำให้มีการลงตอนซ้ำกัน โดราเอมอนได้รับความนิยมอย่างมาก ทั้ง 2 สำนักพิมพ์จึงแข่งกันทางด้านความถี่ของการออกจัดจำหน่าย จากเดือนละเล่มในช่วงต้น ก็เปลี่ยนเป็นเดือนละ 2 เล่ม จนถึงอาทิตย์ละเล่ม สุดท้ายทางสำนักพิมพ์ธิดาน้อย ก็พิมพ์ถึงเดือนละ 3 เล่ม พิมพ์ไม่น้อยกว่า 70,000 เล่มต่อครั้ง ด้วยความถี่ในการพิมพ์ และการไม่มีการจัดลำดับถูกต้องตามต้นฉบับ ทำให้ในเวลาเพียง 7-8 เดือนการ์ตูนเรื่องนี้ก็ตีพิมพ์ครบทุกตอนตามต้นฉบับของฟุจิโกะ ฟุจิโอะที่ใช้เวลาเขียนติดต่อกันร่วม 10 ปี
หลังจากนั้น หนังสือพิมพ์ไทยรัฐได้เห็นความนิยมของโดราเอมอน จึงได้มีการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องนี้ลงเป็นตอนๆ ในแต่ละวันโดยเริ่มวันแรกวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ถือได้ว่าเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องแรกที่มีการตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ เนื่องจากต้องการไม่ให้ชื่อซ้ำกับทาง 2 สำนักพิมพ์แรกไทยรัฐจึงได้ตั้งชื่อใหม่อีกเป็น "โดรามอน เจ้าแมวจอมยุ่ง" ด้วยเหตุนี้เองทำให้คนไทยเรียกชื่อ โดราเอมอน ต่างกันหลายชื่อ
สำนักพิมพ์สุดท้ายที่ตีพิมพ์โดราเอมอนฉบับหนังสือการ์ตูนในยุคนั้นคือ สยามสปอร์ตพับลิชชิง หรือสยามอินเตอร์คอมิกส์ ในปัจจุบัน และใช้ชื่อตามหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ แต่มีการแถมรูปลอกมาพร้อมในเล่ม อีกทั้งยังมีการประชาสัมพันธ์ที่ใหญ่โตที่แดนเนรมิต ใช้ชื่องานว่า "โลกของโดรามอน" จัดให้มีกิจกรรมมากมายเช่น การประกวดร้องเพลงโดราเอมอนภาษาไทยซึ่งร่วมมือกับค่ายเพลง อโซน่า ถึง 6 เพลง อีกทั้งยังมีนำเข้าสินค้าตัวละครโดราเอมอนจากประเทศฮ่องกงมาจำหน่ายในงานอีกด้วย จนในปัจจุบันการ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการซื้อลิขสิทธิ์ฉบับหนังสือการ์ตูนอย่างถูกต้อง โดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ซึ่งมีการตีพิมพ์ 45 เล่ม และมีการรวมเล่มพิเศษอีกหลายฉบับเช่น โดราเอมอนชุดพิเศษ โดราเอมอนพลัส และโดราเอมอนบิ๊กบุคส์ อีกทั้งยังมีตีพิมพ์ซ้ำแล้วหลายรอบ
ในปีพ.ศ. 2525 ทางไชโยภาพยนตร์ได้มีการฉายโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ขึ้นถึง 2 ตอนด้วยกัน คือตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ และโนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางนอกจากนี้ทางช่อง 9 ก็ได้มีการออกอากาศโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี ทางโทรทัศน์ เริ่มเมื่อวันที่ 5 กันยายน ในปีเดียวกัน (พ.ศ. 2525) ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างดีเช่นกัน ทำให้ช่อง 9 ได้รับการยอมรับในเรื่องของการออกอากาศภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ และทีมนักพากย์การตูนอีกด้วย (นิตยสาร a day, 2545: 70) สำหรับในปัจจุบัน โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์มีการจัดฉายในโรงภาพยนตร์เป็นประจำทุกปีอีกครั้ง โดยบริษัทดับบลิวพีเอ็มฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนลเริ่มในปีพ.ศ. 2544 เป็นต้นมา ส่วนโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวีนั้นก็มีการฉายซ้ำเป็นระยะ และฉายตอนใหม่อยู่เรื่อย ๆ ทางสถานีโทรทัศน์ โมเดิร์นไนน์ ทีวี
นอกจากจะเป็นที่รู้จักกันดีถึงประเทศนี้แล้วจนถึงกับมีการทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่นไทย โดยฝีมือคนไทย ทางบริษัทไร้ท์ บิยอนด์ทำการ์ตูนไทยโดราเอมอน ชุด "นิทานของโนบิตะ" โดราเอมอนชอบโดรายากิ ส่วนโนบิตะชอบเรียน ชอบหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะและมหาสนุก และชอบอ่านนิทานสนุกสนานซึ่งออกจำหน่ายในรุปแบบ วีซีดีและดีวีดี

โดจินชิ

โดราเอมอนถูกนักวาดการ์ตูนคนอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ผู้แต่งแท้จริงเขียนซ้ำหรือที่เรียกว่า โดจินชิ ออกมามากมาย โดจินชิที่ถูกกล่าวขวัญถึงมากที่สุดก็คือ ผลงานของนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ยาสุเอะ ทาจิมะ ซึ่งเป็นโดจินชิตอนจบของโดราเอมอน โดยนำเค้าโครงเรื่องมาจากตอนจบของโดราเอมอนหลาย ๆ แบบที่ถูกเล่าลือตามเมลลูกโซ่มานาน งานโดจินชิเล่มนี้ ได้ออกวางขายครั้งแรกในงานคอมมิกมาร์เก็ต ฤดูร้อน ปี 2548 (ครั้งที่ 68) และครั้งต่อมาในฤดูหนาว (ครั้งที่ 69) ปีเดียวกัน ซึ่งมีผู้ให้ความสนใจเป็นจำนวนมากจนหนังสือถึงกับขาดตลาด และถูกนำไปเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตอย่างกว้างขวาง
แต่เนื่องจากโดจินชิเล่มนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงจนมียอดจำหน่ายมากถึง 15,550 เล่ม นับตั้งแต่ที่เริ่มเปิดตัว ซึ่งส่งผลกระทบต่อทางสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ผู้ถือลิขสิทธิ์โดราเอมอนฉบับรวมเล่มเป็นอย่างมาก เพราะโดจินชิเล่มนี้ไม่ใช่ผลงานอย่างเป็นทางการของ ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ อีกทั้งยังสร้างความเข้าใจผิดแก่ผู้อ่านเกี่ยวกับตอนจบที่แท้จริงของโดราเอมอน ทำให้ทางสำนักพิมพ์ต้องออกมาแจ้งความดำเนินคดีกับผู้เขียนว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ และขอให้หยุดจำหน่ายโดจินชิเล่มนี้ในทันที รวมถึงการเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตด้วยซึ่ง ยาสุเอะ ทาจิมะ ก็ได้ออกมากล่าวคำขอโทษและแก้ต่างว่าเธอเพียงแค่เขียนโดจินชิเล่มนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นที่ระลึกในการสร้างอะนิเมะฉบับจอเงิน (ไดโนเสาร์ของโนบิตะ 2006) เท่านั้น ทำให้คดีความทั้งหมดยุติลง

การ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน ไม่มีตอนจบ เนื่องจากผู้เขียนได้เสียชีวิตไปก่อน แต่ก็มีหลายกระแสที่ออกมาบอกว่าผู้แต่งได้วางโครงเรื่องไว้ในตอนจบ ซึ่งต่างกันหลายแบบ แต่ส่วนใหญ่ที่นักอ่านชาวไทยรู้กันดีคือ โดราเอมอนและตัวละครเสริมอื่นๆ นั้นไม่มีจริงมีแค่โนบิตะเพียงคนเดียว ซึ่งโนบิตะในตอนจบนั้นที่จริงแล้วเป็นเด็กที่ไม่สบายใกล้เสียชีวิต อยู่ในโรงพยาบาล และเพื่อนๆยืนอยู่ข้างเตียงของโนบิตะที่ใกล้ตายอยู่ในโรงพยาบาล ซึ่งตอนจบนี้มีความสะเทือนใจอย่างมาก ผิดไปจากการ์ตูนหลายๆ เรื่องที่ผู้เขียนเคยแต่งมาซึ่งส่วนใหญ่จะจบลงด้วยดีมาตลอด
ส่วนตอนจบอีกแบบหนึ่งคือ อยู่ดีๆ วันหนึ่งโดราเอมอนก็เกิดแบตเตอรี่หมดแล้วหยุดทำงานเสียเฉยๆ โนบิตะจึงปรึกษากับโดรามี น้องสาวของโดราเอมอน โดรามีบอกโนบิตะว่า ถ้าเปลี่ยนแบตเตอรี่ของโดราเอมอนความจำทั้งหลายจะหายหมด เนื่องจากแบตเตอรี่สำรองไฟที่เก็บความจำของหุ่นยนต์รูปแมวนั้นเก็บไว้ที่หู และอย่างที่ทราบกันว่าโดราเอมอนไม่มีหู ดังนั้นถ้าเปลี่ยนแบตเตอรี่ เขาจะต้องสูญเสียความจำต้องนำไปซ่อมที่โลกอนาคต แต่การใช้ไทม์แมชชีนนั้นผิดกฎหมายเพราะกฎหมายใหม่ของโลกอนาคต ถ้าส่งโดราเอมอนกลับ โดราเอมอนจะมาหาโนบิตะอีกไม่ได้ ทำให้โนบิตะตัดสินใจไม่เปลี่ยนแบตเตอรี่ แล้วตั้งใจเรียนจนเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับโลก แล้วก็แต่งงานกับชิสึกะและสามารถเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดราเอมอนได้สำเร็จ โดยที่ความทรงจำไม่หายไป (โดยก่อนที่โนบิตะจะเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดราเอมอนได้เรียกชิสึกะมาดูโดราเอมอน) และเขาก็มีลูกชื่อโนบิสึเกะ และอยู่ด้วยกันอย่างมีสุข
สำหรับความเป็นไปได้ของตอนจบรูปแบบนี้ได้ปรากฏขึ้นใน "โดรามีกับการผจญภัยของโนบิสุเกะ" ซึ่งเรื่องราวกล่าวถึงโดราเอมอนที่ได้รับการซ่อมแซมจากโนบิตะ ผ่านทางการทักทายของซิซูกะและโดรามี หลังจากที่ทั้งสองไม่ได้เจอหน้ากันมาร่วม 10 ปี โดยบทสนทนานั้นได้มีการพูดถึงโดราเอมอนที่ซ่อมแซมโดยโนบิตะและกลับไปยังยุคของเซวาชิ และในฉากที่โนบิตะที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ได้ประดิษฐ์เครื่องติดตามตัวลงในตัวมินิโดราสีแดงซึ่งเป็นผลจากการซ่อมแซมโดราเอมอน ทำให้โนบิตะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตตนเองในที่สุด
อย่างไรก็ดี โดราเอมอนตอนจบทุกแบบก็ยังไม่มีหลักฐานที่สามารถระบุได้อย่างชัดเจนเพียงพอว่าเป็นตอนจบที่แท้จริง และอันที่จริงแล้วโดราเอมอนนั้นเคยจบไปแล้วครั้งหนึ่งในตอนสุดท้ายของรวมเล่มฉบับที่ 6 ชื่อตอนว่า "ลาก่อนโดราเอมอน" แต่เนื่องด้วยเหตุผลหลายประการจากทั้งแฟน ๆ และทางสำนักพิมพ์ในที่สุด ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ จึงได้กลับมาเขียนโดราเอมอนต่ออีกครั้ง

# data[].attributes.attachment_link.description
โดราเอมอน หรือโดเรมอน เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดย ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ เรื่องราวของหุ่นยนต์แมวหูด้วน ชื่อ โดราเอมอน โดยฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ได้กล่าวว่าโดราเอมอนเกิดวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2112 (พ.ศ. 2655) มาจากอนาคตเพื่อกลับมาช่วยเหลือโนบิตะ เด็กประถมจอมขี้เกียจด้วยของวิเศษจากอนาคต โดราเอมอนเริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2513 โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกังโดยมีจำนวนตอนทั้งหมด 1,344 ตอน ต่อมาในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดราเอมอนได้รับรางวัลเทะซุกะ โอซามุ ครั้งที่ 1 ในสาขาการ์ตูนดีเด่นอีกทั้งยังได้รับเลือกจากนิตยสารไทม์เอเชีย ให้เป็นหนึ่งในวีรบุรุษของทวีปเอเชีย จากประเทศญี่ปุ่นจากนั้นในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 โดราเอมอนก็ได้รับเลือกให้เป็นทูตสันถวไมตรีเพื่อการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้บริษัทบันได ผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าการ์ตูนที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น ยังได้ผลิตหุ่นยนต์โดราเอมอนของจริงขึ้นมาในชื่อว่า "My โดราเอมอน" โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
โดราเอมอน หรือ โดเรมอน เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องโดราเอมอน เป็นหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคต ในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 22เกิดวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2655 (ค.ศ. 2112) ลักษณะตัวอ้วนกลมสีฟ้า (เมื่อแรกเกิดมามีสีเหลือง) ไม่มีใบหู เนื่องจากถูกหนูแทะ มีหน้าที่เป็นหุ่นยนต์พี่เลี้ยงซึ่งคนที่ซื้อโดราเอมอนมาคือเซวาชิเหลนชาย ของโนบิตะ วันหนึ่งเซวาชิเกิดอยากรู้สาเหตุที่ฐานะทางบ้านยากจน จึงได้กลับไปในอดีตด้วยไทม์แมชชีน จึงได้รู้ว่าโนบิตะ (ผู้เป็นปู่ทวด) เป็นตัวต้นเหตุ เซวาชิจึงได้ตัดสินใจให้โดราเอมอนย้อนเวลาไปคอยช่วยเหลือดูแลเวลาโนบิตะโดน แกล้งโดยใช้ของวิเศษที่หยิบจากกระเป๋าสี่มิติ

โดราเอมอนเคยได้รับเลือกจากนิตยสารไทม์เอเชีย ให้เป็นหนึ่งในวีรบุรุษของทวีปเอเชีย และในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 มาซาฮิโกะ คามูระ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่น ได้แต่งตั้งให้โดราเอมอนเป็นทูตสันถวไมตรีอย่างเป็นทางการ เพื่อช่วยในการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของประเทศ โดยนับเป็น "ทูตแอนิเมชัน" ตัวแรกของประเทศญี่ปุ่น
แรงบันดาลใจ
ตัวละครโดราเอมอนนั้น ได้รับแรงบันดาลใจเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 เนื่องจากนักวาดการ์ตูนทั้ง 2 ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ ได้ลงโฆษณาการ์ตูนเรื่องใหม่ของเขาทั้งสองไว้ว่าจะมีตัวเอกที่ออกมาจาก ลิ้นชัก ในนิตยสารการ์ตูนฉบับต้อนรับปีใหม่ แต่ในความจริงแล้วทั้งสองยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้แม้แต่ น้อยเลย เมื่อใกล้ถึงเวลาส่งต้นฉบับก็ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้กับทั้งสองเป็นอย่างมาก

ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ หนึ่งในนักวาดการ์ตูน ได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเองเป็นประจำ เขามักจะชอบจับแมวตัวนี้มาหาหมัด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่ ทำให้ฮิโรชิโมโหตัวเองเป็นอย่างมาก และคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีน เพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไป จึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่ บนพื้น

เหตุนี้เองทำให้ฮิโรชิเกิดไอเดียขึ้นโดยนำหน้าแมวจรจัดมาผสมกับตุ๊กตา ญี่ปุ่น สร้างออกมาเป็นตัวละครหุ่นยนต์แมวจากอนาคตคอยช่วยเหลือเด็กชายที่แสนจะไม่ ได้เรื่อง และตั้งชื่อว่า โดราเอมอน เป็นคำผสมระหว่าง "โดราเนโกะ" กับ "เอมอน" ในภาษาญี่ปุ่น โดราเนโกะนั้นแปลว่าแมวหลงทาง ส่วนคำว่า "เอมอน" เป็นคำเรียกต่อท้ายชื่อของเด็กชายในสมัยก่อนของประเทศญี่ปุ่น

ต้นกำเนิดของโดราเอมอน

โดราเอมอนถูกผลิตขึ้นในโรงงานสร้างหุ่นยนต์ที่เมืองโตเกียว เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2112 (พ.ศ. 2655) แต่ในระหว่างการผลิตเกิดข้อผิดพลาดขึ้น ทำให้โดราเอมอนมีคุณสมบัติไม่เหมือนหุ่นยนต์แมวตัวอื่น ต้องเข้ารับการอบรมในห้องเรียนคลาสพิเศษของโรงเรียนหุ่นยนต์ (และได้พบกับเพื่อนๆ แก๊ง ขบวนการโดราเอมอน ที่นั่น) จนกระทั่งวันหนึ่ง ในงาน "โรบ็อต ออดิชัน" ซึ่งเป็นงานที่จัดให้มีการแสดงความสามารถของหุ่นยนต์ที่ได้ผ่านการอบรมแล้ว ด้วยความซุกซนของเซวาชิในวัยเด็ก เขาจึงได้กดปุ่มเลือกซื้อโดราเอมอนมาไว้ที่บ้าน ด้วยเหตุนี้ โดราเอมอนจึงได้มาอยู่อาศัยที่บ้านของเซวาชิ ในฐานะของหุ่นยนต์เลี้ยงเด็ก แต่ในต้นฉบับดั้งเดิมนั้นจะแตกต่างกัน คือ โดราเอมอนได้ถูกนำไปขายทอดตลาด เพราะเป็นสินค้าไม่ได้คุณภาพ จากนั้นพ่อแม่ของเซวาชิจึงมาซื้อโดราเอมอนไปไว้ที่บ้าน

แต่เดิมนั้นตัวโดราเอมอนมีสีเหลือง และมีหู แต่แล้วในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2122 ขณะที่โดราเอมอนหลับอยู่นั้น ใบหูก็โดนหนูแทะจนแหว่งไปทั้ง 2 ข้าง และไม่สามารถซ่อมแซมให้เหมือนเดิมได้ หลังจากรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล หุ่นยนต์แมว "โนราเมียโกะ" แฟนสาวของโดราเอมอนก็มาเยี่ยม แต่พอทราบว่าโดราเอมอนไม่มีหู เหลือแต่หัวกลม ๆ โนราเมียโกะถึงกับหัวเราะเป็นการใหญ่ ทำให้โดราเอมอนเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็พยายามทำใจด้วยการดื่มยาเสริมกำลังใจ แต่ว่าโดราเอมอนหยิบผิดกินยาโศกเศร้าแทน ทำให้โศกเศร้ากว่าเดิม และเริ่มร้องไห้ไม่หยุดอยู่ริมชายหาด3วัน3คืน จนสีลอกเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอย่างที่เราคุ้นเคยกันในปัจจุบัน หลังจากนั้นโดราเอมอนจึงเกลียดและกลัวหนูเป็นอย่างมาก และไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองเกี่ยวกับเรื่องความรัก

นอกจากนั้น โดราเอมอนยังมีน้องสาวชื่อโดรามี ที่จริงก็แค่ใช้เศษเหล็กแบบเดียวกันในการผลิต แต่โดเรมีใช้น้ำมันรุ่นใหม่ ขณะที่ผลิตโดราเอมอนอยู่ได้ทำชิปหล่นหายไป 1 ส่วน จึงทำให้หยิบของวิเศษผิดพลาดบ่อยๆ
ข้อมูลจำเพาะของโดราเอมอน
เป็นความตั้งใจของผู้วาดการ์ตูนที่ใช้ตัวเลข 3-9-12 กับตัวละครนี้ โดราเอมอนจึงมีอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับตัวเลขชุดนี้

มีน้ำหนัก 129.3 กิโลกรัม
ความสูง 129.3 เซนติเมตร (แต่เวลานั่ง จะเหลือ 100 เซนติเมตร)
กระโดดได้สูง 129.3 เซนติเมตร (เวลาเจอหนู)
มีพละกำลัง 129.3 แรงม้า
วัดรอบหัว รอบอก รอบเอวได้ 129.3 เซนติเมตร
วิ่งปกติในระยะ 50 เมตรใช้เวลา 15 วินาที แต่ถ้าเจอหนูจะวิ่งได้เร็วถึง 129.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
วันที่ผลิตคือ ปีที่ 12 เดือน 9 วันที่ 3 (เรียงแบบ ปฏิทิน ญี่ปุ่น)
ส่วนประกอบในร่างกาย
เนื่อง จากเป็นหุ่นยนต์แมวที่ผลิตขึ้นในอนาคตคือคริสต์ศตวรรษที่ 22 ตามจินตนาการของผู้แต่ง ส่วนประกอบในร่างกายของโดราเอมอนจึงเต็มไปด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้

หัว
โดราเอมอนเป็นหุ่นยนต์ แมวที่มีการติดตั้งชิปคอมพิวเตอร์ในหัว ทำให้มีความรู้สึกนึกคิด สามารถพูดภาษามนุษย์ (ภาษาญี่ปุ่น) และพูดภาษาแมวได้ แต่ภาษาอื่นๆ นอกจากภาษาญี่ปุ่น และภาษาสัตว์อื่นๆ จะฟังไม่รู้เรื่อง จึงต้องพึ่ง "วุ้นแปลภาษา" กับ "หูฟังภาษาสัตว์" แทน อีกทั้งยังสมองไม่ไวเท่าที่ควร เวลาคำนวณเลขยากๆ จึงต้องใช้กระดาษทด หรือเครื่องคิดเลขช่วย นอกจากนี้ หัวของโดราเอมอนยังแข็งราวกับหิน ซึ่งเขาถือว่าเป็นอาวุธลับขั้นสุดท้ายของตัวเอง โดยสามารถเอาหัวโขกจนประตูพังได้ และวิ่งกระโจนเอาหัวพุ่งใส่แทงค์แก๊ส จนแทงค์เป็นรูเสียหาย (แต่ตนเองก็หมดสติไปเลยเช่นกัน)

ใบหน้า
ใบหน้าของโดรา เอมอน มีลักษณะเป็นทรงกลม จมูกกลมสีแดง และมีหนวด 6 เส้น ดูคล้ายกับแมว แต่คนอื่นๆ มักเข้าใจผิดคิดว่าเป็นทานูกิ หรือแรคคูน ซึ่งโดราเอมอนจะไม่พอใจทุกครั้งที่ถูกเรียกแบบนั้น

ตา
ตาแสงอินฟราเรด สามารถมองเห็นได้แม้แต่ในที่มืด

จมูก
มีลักษณะเป็นลูก กลมๆ สีแดง เหมือนกับปลายหาง รับรู้กลิ่นได้ไวกว่ามนุษย์ 20 เท่า แต่ปัจจุบันชำรุด จึงสามารถดมกลิ่นได้เท่าจมูกคนเท่านั้น

หนวด
มี 6 เส้น เป็นหนวดเรดาร์ สามารถจับวัตถุระยะไกลได้ แต่อยู่ระหว่างรอซ่อมแซม

ร่างกาย
ผิวหนังเป็น โลหะผสมพิเศษต้านแรงดึงดูด ทำให้ฝุ่นละอองไม่สามารถจับเกาะได้ นอกจากนี้ยังมีความทนทานสูง แม้อยู่ในอวกาศหรือใต้ทะเลลึกก็ไม่เป็นปัญหา โดนของเหลวคล้ายกรดสาดใส่ก็ไม่ละลาย แต่ก็มีข้อเสียหลายอย่างเช่นกัน คือ แพ้อากาศร้อน และแพ้อากาศหนาว จนถึงขั้นเป็นหวัดได้ หากโดนไฟฟ้าช็อตก็จะเสียหาย

มือ
รูปร่างกลมสีขาวไม่มีนิ้วมือ จึงไม่สามารถเล่นพันด้าย และเป่ายิ้งฉุบได้ เล่นบาร์โหนก็ไม่ถนัด แต่สามารถดูดจับสิ่งของได้ทุกอย่าง

ปาก
ปากขนาดกว้าง สามารถรับประทานได้ทุกอย่าง โดยจะเปลี่ยนเป็นพลังงานปรมาณู ภายในปากจะมีฟันที่เรียกว่า "ฟู้ดคัตเตอร์" ซึ่งจะปรากฏให้เห็นเฉพาะเวลาที่โดราเอมอนโกรธจนต้องยิงฟันเท่านั้น แต่ในตอนพิเศษ "ไดโนเสาร์ของโนบิตะ 2006" โดราเอมอนกลับถูกวาดให้มองเห็นซี่ฟันอย่างชัดเจน

กระพรวน
ไว้ห้อยคอ มีสีเหลือง ส่วนสายคาดมีสีแดง เมื่อสั่นกระพรวนจะสามารถเรียกแมวที่อยู่ใกล้เคียงมาชุมนุมกันได้ โดยจะปล่อยคลื่นเสียงพิเศษ แต่ตอนนี้ใช้งานไม่ได้ ปัจจุบันจึงได้เปลี่ยนชิ้นส่วนใหม่เพื่อใช้งานเป็นกล้องถ่ายรูปขนาดเล็กแทน

กระเป๋าหน้าท้อง
เป็น กระเป๋าสี่มิติ ไว้สำหรับเก็บของวิเศษ พื้นที่เก็บของไม่มีจำกัด สามารถถอดไปทำความสะอาดได้ โดยระหว่างนั้นจะนำกระเป๋าสี่มิติใบสำรอง หรือที่มักเรียกว่า "กระเป๋าสำรอง" มาใช้แทน ซึ่งกระเป๋าทั้งสองจะมีมิติเชื่อมต่อกัน ของที่เอาใส่ในกระเป๋าใบหนึ่ง จะสามารถนำออกมาจากกระเป๋าอีกใบหนึ่งได้

เท้า
ลักษณะแบนเรียบ สีขาว มีพลังต้านแรงดึงดูด ส่งผลให้เท้าอยู่ลอยจากพื้น 3 มิลลิเมตร เลยไม่จำเป็นต้องใส่รองเท้าเพราะไม่มีฝุ่นผงติดเท้า เดิมทีเท้าของโดราเอมอนจะเป็นแบบที่สามารถเดินได้โดยไม่มีเสียงเหมือนกับแมว ย่อง แต่ปัจจุบันชำรุดไปแล้ว ทำให้เวลาเดินจึงมีเสียงจากแรงเสียดสีกับอากาศ สำหรับเวลาขี่จักรยานต้องใช้ปากจับแฮนด์ และใช้มือถีบที่ปั่นจักรยานแทน เนื่องจากขาหยั่งไม่ถึง

หาง
เป็นสวิตช์ปิด-เปิด ถ้าถูกดึง ทุกอย่างจะหยุดทำงาน โดราเอมอนสามารถดึงหางเพื่อปิดสวิตช์ตัวเอง แต่ไม่สามารถดึงเพื่อเปิดเองได้
สิ่งที่ชอบ-เกลียด
สิ่งที่ชอบที่สุดคือขนมหวานญี่ปุ่นที่เรียกว่า โดรายากิ (แป้งทอด) โดยสามารถกินโดรายากิขนาดใหญ่ที่สุดในโลก (ขนาดใหญ่เท่าห้องของโนบิตะ) ได้คนเดียวหมด และเคยชนะเลิศการแข่งขันกินโดรายากิเร็วมาแล้ว และเพียงแค่ไม่ได้กินโดรายากิติดต่อกัน 3 วัน ก็แทบจะทนมีชีวิตอยู่ไม่ได้ สาเหตุที่ชอบกินโดรายากินั้น เป็นเพราะสมัยอยู่ในศตวรรษที่ 22 โดราเอมอนเคยได้รับโดรายากิจากแมวสาว "โดราเมียวโกะ" มันจึงกลายเป็นของโปรดของเขามาตั้งแต่บัดนั้น เขาสามารถทำได้ทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการเพื่อให้ได้โดรายากิมา หากได้ยินว่ามีร้านค้าร้านไหนที่ขายโดรายากิลดราคาก็จะรีบบึ่งไปซื้อมาใน ทันที ซึ่งจากความชอบจนกลายเป็นของโปรดนี้เอง จึงทำให้โดราเอมอนให้ความสำคัญกับเรื่องรสชาติความหวานของโดรายากิเป็นอย่าง มาก จนถึงกับเคยมีเรื่องถกเถียงกับเจ้าของร้านขายขนมมาแล้ว หลังจากที่ทางร้านทำโดรายากิออกมาหวานเกินไป

นอกจากโดรายากิแล้ว อาหารอย่างอื่นที่โดราเอมอนชอบก็คือ ขนมโมจิ ซึ่งเคยได้กินในตอนแรกสุด ที่เพิ่งเดินทางมาหาโนบิตะด้วยไทม์แมชชีน โดยเมื่อโดราเอมอนได้กิน ก็บอกว่า อร่อยมาก ขนาดกินจนหมดแล้วยังถึงกับเลียจานเลยทีเดียว

ส่วนสิ่งที่โดราเอมอนเกลียดและกลัวที่สุดคือ หนูเพราะเคยโดนหนูกัดหูจนหูแหว่งไปทั้ง 2 ข้างตอนหลับ นอกจากนั้นยังกลัวแฮมสเตอร์ด้วย เพราะโดราเอมอนถือว่าเป็นสัตว์ในตระกูลเดียวกับหนู
ตอนจบของโดราเอมอน
พล็อตเรื่อง โดราเอม่อนตอนจบนั้น ตามที่ได้ทราบกันดีนั้น คือมีที่มาจากฟิกชั่น ที่ถูกเผยแพร่ผ่านทางอินเทอร์เน็ต ทั้งในรูปแบบ แฟนฟิคชั่น ข่าวลือ หรือ เมล์ลูกโซ่ โดย พล็อตนั้นก็มีหลายหลาย ส่วนมากที่พบจะเกี่ยวกับ ความตาย, ความฝัน, อุบัติเหตุ ซึ่งที่พบเห็นบ่อย ก็จะมีอยู่ใน 3 รูปแบบ คือ

* โนบิตะ เป็นคนสร้างโดราเอม่อน
* โนบิตะ ป่วยเป็นโรคร้ายแรง
* เรื่องทั้งหมดของโดราเอม่อน เป็นเรื่องที่โนบิตะฝันไปเอง

ซึ่งที่ยังหลงเหลือในปัจจุบัน คือพล็อตแรก โนบิตะเป็นคนสร้างโดราเอม่อน และ โนบิตะป่วยเป็นโรคร้ายแรง+ฝันเรื่องโดราเอม่อนไปเอง แต่อย่างไรก็ดี โดราเอม่อนตอนจบทุกแบบนั้น ล้วนแต่เป็นเพียงเสียงเล่าอ้าง และไม่มีหลักฐานใดๆอย่างชัดเจน

จริงแล้วนั้นโดราเอม่อนนั้นเคยจบไปแล้วหนึ่งครั้ง ในจะเป็นตอนสุดท้ายของรวมเล่ม ที่ 6 ชื่อตอนว่า ลาก่อนโดราเอม่อน แต่สุดท้ายแล้ว เนื่องด้วยเหตุผลหลายประการ ทั้งแฟนๆ และ อ.ฟุจิโกะผู้เขียน โดราเอม่อนก็จึงได้กลับมาใหม่อีกครั้ง

ที่มาของโดจินชิ โดราเอม่อน ตอนจบ การ์ตูนชุดนี้เป็นงานโดจินชิ (การ์ตูนทำมือ) ที่วาดโดย อ.ทะจิม่า ยาสุเอะ (Tajima Yasue) ในชื่อกลุ่ม ว่า GA-FAKE COTERIE โดยใช้โครงเรื่องจากฟิกชั่นเกี่ยวกับตอนจบของโดราเอม่อน ที่แพร่กระจายตามเมล์ลูกโซ่ (หรือที่บ้านเราเรียกกันว่า Forward Mail) ซึ่งเริ่มวางขายครั้งแรกในงาน Comic Market ฤดูร้อน ครั้งที่ 68 ช่วงวันที่ 12-13 สิงหาคม 2548

และหลังจากนั้น ในงาน Comic Market ครั้งต่อมา (C69) ฤดูหนาว ช่วงวันที่ 29-30 ธันวาคม 2548 ผลงานชิ้นนี้ก็ได้รับความสนใจจากแฟนๆโดราเอม่อน จนเริ่มมีการเผยแพร่ผ่านอินเทอร์เน็ตเป็นที่กว้างขวาง และปัจจุบันก็ยังมีผู้ให้ความสนใจ จนหนังสือขาดตลาด และต้องพิมพ์ซ้ำอีกครั้ง

แต่อย่างไรก็ตาม ผลงานนี้เป็นเพียงที่เขียนเพื่อเป็นที่ระลึกในการสร้างอะนิเมะฉบับหนังโรง (โนบิตะกับพีสุเกะ 2006)ด้วยความที่เป็นแฟนโดราเอมอนของ อ.ทะจิม่า เท่านั้น เพราะฉะนั้นตอนจบที่แท้จริงของโดราเอมอนจึงไม่มีแต่อย่างใด ซึ่งนับว่าหาได้ยากและถือเป็นการ์ตูนในตำนานเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว

ข้อมูลเพิ่มเติม : http://th.wikipedia.org/wiki/โดเรมอน

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ความรู้รอบตัว

# data[].attributes.attachment_link.title
ต้นกำเนิดโดเรมอน (Doraemon)

# data[].attributes.attachment_link.description
โดเรมอน เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องโดราเอมอน เป็นหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคต ในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 22

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เป็นตัวละครในโดราเอมอนที่มีบทบาทสำคัญในเรื่องซึ่งผู้เขียน ( ฟูจิโอะ ฟูจิโอะ) ต้องการรำลึกเรื่องราวของตัวเองสมัยยังเป็นเด็กเรียนอยู่ประถมศึกษา

ตัวละครในเรื่องโดราเอมอน จากซ้าย เดคิสุงิ,ชิซุกะ, โนบิตะ,ทามาโกะ,โดราเอมอน,ไจแอนท์,โดเรมี,ซึเนโอะ,โนบิสุเคะ,ไจโกะ

โดราเอมอน หุ่นยนต์แมวจากศตวรรษที่ 22 มักใช้ของวิเศษจากกระเป๋า 4 มิติเพื่อช่วยโนบิตะ และชอบกินโดรายากิเป็นชีวิตจิตใจ

โนบิ โนบิตะ เด็กชายที่ไม่เอาไหนทั้งเรื่องเรียนและกีฬาแต่มีจิตใจอ่อนโยน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น

มินาโมโตะ ชิซุกะ เธอเป็นตัวอย่างของเด็กผู้รหญิงทุกคนเพราะทั้งอ่อนโยน, น่ารักและตั้งใจเรียนที่สำคัญเธอเป็นเจ้าสาวในอนาคตของโนบิตะรังแกโนบิตะใช่ไหมพี่บอกง่าย พี่สาวมินาจังหรือ ปีน่าโกะแรก โนบิตะ และแอบดูห้องอาบน้ำ

โฮเนะคาว่า ซึเนโอะ เขามีนิสัยชอบคุยโวโอ้อวดเพราะฐานะร่ำรวย ชอบสะสมของเล่น เป็นคนพูดเก่งและมักจะอยู่กับไจแอนท์ตลอดเวลา

โกดะ ทาเคชิ หรือไจแอนท์ เขาเป็นหัวโจกของเด็กๆ ทุกคน ชอบวางกล้ามใหญ่โตแต่ก็มีนิสัยอ่อนโยน คอยเป็นห่วงเพื่อนเสมอ อนาคตใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้องแต่เสียงร้องกลับไม่เอาไหนซะเลย

โดเรมี หุ่นยนต์แมวแสนฉลาด น้องสาวของโดเรมอน โดเรมีอาศัยอยู่กับเซวาชิ นานๆ จะเดินทางจากโลกอนาคตมาเยี่ยมโดเรมอนสักครั้ง และชอบกินขนมปังเมลอนมาก

เดคิสุงิ ฮิเดโทชิ เพื่อนร่วมชั้นของโนบิตะ หน้าตาหล่อ เรียนเก่ง นิสัยดี จึงเป็นขวัญใจ ชาโกะ คุณน้าฮิเดโทชิแอบห้องเดคิสุงิ หนีมาเอามาให้โนบิตะ ของเพื่อนๆ โดยเฉพาะสาวๆที่เขาไว้ใจ โนบิตะเลยอิจฉาความที่เขาได้ 0 คะแนนเกือบทุกรอบ

โกดะ ไจโกะ น้องสาวของไจแอนท์ ชอบวาดการ์ตูน ไจแอนท์มักอ่อนโยนกับน้องสาวเสมอ

มินิโดรา หรือ มินิโดราเอมอน เป็นตัวละครใน ของวิเศษของโดราเอมอน ถูกสร้างขึ้นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2668 ซึ่งเป็นโลกของเราในอนาคตแต่ละตัวจะมีสีต่างกัน มีขนาดเล็กประมาณ 1/2 เท่าของความสูงของโดเรมอน มีความคิดเป็นของตัวเองจะพูดคุยแต่คำว่าโดราโดรา เป็นภาษาที่มีแต่หุ่นยนต์พี่เลี้ยง อย่าง โดเรมอนกับโดเรมี กับมินิโดราเท่านั้นถึงจะรู้เรื่อง นิสัยเหมือนเด็กซน หน้าที่หลักก็คอยช่วยเหลืองานทุกอย่างของโดเรมอน เช่นซ่อมกลไกการทำงานของโดเรมอนตอนที่โดเรมอนเสีย หรือมาอยู่กับโนบิตะ ตอนโดราเอมอนไปโรงพยาบาลหุ่นยนต์ชั่วคราว กับมีของวิเศษเหมือนโดราเอมอนแต่จะมีขนาดเล็กกว่า โดยปกติจะอยู่ในโหมดปิดตัวในกระเป๋าของโดเรมอนตอนไม่ได้ใช้

โนบิ โนบิสุเคะ คุณพ่อของโนบิตะ เป็นพนักงานบริษัท เป็นลูกชายของโนบิรุและมีน้องชายคนเดียวคือโนบิโร่ โนบิสุเคะสมรสกับโนบิ ทามาโกะ มีลูกด้วยกันคือ โนบิตะ ในตอนเด็กมักจะถูกต่อว่ารุนแรงเช่นเดียวกับที่ทามาโกะต่อว่าโนบิตะและก็มีเหตุผลเดียวกันคืออยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี โนบิสุเคะมักจะฝึกฝนให้โนบิตะแข็งแกร่งเป็นนักกีฬาที่ดีแต่ไม่สำเร็จ มีนิสัยชอบสูบบุหรี่เลิกกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จถึงจะมีฝีมือการวาดรูปที่ดีเพียงไรแต่ก็ไม่สามารถถ่ายทอดมายังลูกชายอย่างโนบิตะได้และยังไปสอบใบขับขี่หลายครั้งแต่ไม่เคยผ่านแม้แต่ครั้งเดียวอีกด้วย เรียกได้ว่าควรจะเป็นคุณพ่อของโนบิตะอย่างแท้จริง

โนบิ ทามาโกะ คุณแม่ของโนบิตะ มีชื่อเดิมคือ คาตาโอกะ ทามาโกะ เกิดในยุคโชวะ ในตอนเด็กๆ ชอบทิ้งของเรี่ยราดทั่วบ้านจนคุณแม่ของทามาโกะนำเพชรที่ตนมอบให้ลูก ให้กับโนบิตะและโดราเอมอน ซึ่งนั่งไทม์แมชชีนมาหาทามาโกะ (ตอน ขโมยเพชรจากแม่) ทามาโกะสมรสกับโนบิสุเคะ มีลูกด้วยกันคือ โนบิตะ ซึ่งเป็นตัวละครหลักในเรื่องนี้นั่นเอง ทามาโกะมักจะดุโนบิตะเพราะอยากให้โนบิตะมีอนาคตที่ดี เนื่องจากในสมัยที่ทามาโกะยังเด็ก ผู้ที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะอยู่รอด โดยมีโดเรมอนและโนบิสุเคะคอยช่วยอีกแรง ทามาโกะเป็นคนที่เกลียดการเลี้ยงสัตว์อย่างมากจึงไม่เคยอนุญาตให้โนบิตะเลี้ยงสัตว์ในบ้าน ทั้งๆ ที่โนบิตะผู้เป็นลูกชายมีนิสัยรักสัตว์อย่างมาก นอกจากนี้ยังเคยทำลายของวิเศษของโดเรมอนด้วย อาจเป็นเพราะว่าเนื่องจากเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายและเดือดร้อนมากจากการนำของวิเศษมาใช้นั่นเอง

โนบิ โนบิสุเกะ เป็นลูกของ โนบิ โนบิตะ กับ มินาโมโตะ ชิซุกะ แต่เดิมโนบิสุเกะนั้นไม่มีตัวตนอยู่แต่แรก แต่เพราะว่าโดเรมอนแก้ไขช่วงวัยเด็กของโนบิตะได้ ทำให้โนบิตะไม่เป็นหนี้ มีชีวิตปกติแต่งงานกับชิซุกะ จนทั้งคู่ได้ให้กำเนิดโนบิสุเกะขึ้นมาในอนาคตจนมีตัวตนในเส้นเวลาใหม่ โดยโนบิตะเอาชื่อของคุณพ่อมาตั้งเป็นชื่อลูกเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณพ่อ แม้ว่าจะขี้เกียจตั้งชื่อก็ตาม โนบิสุเกะมีนิสัยตรงข้ามกับโนบิตะทุกอย่าง เป็นเด็กที่แข็งแรง ซุกซนและออกจะเป็นเด็กอันธพาลนิดๆ ชอบแกล้งไจจิบิกับซูเนทาโร่ (ลูกของไจแอนท์กับลูกของซูเนโอะ ตามลำดับ) แต่มีจิตใจอ่อนโยนเป็นคนรักสัตว์เหมือนโนบิตะและฉลาดกว่าโนบิตะหลายเท่า เหมือนนำเอาความฉลาดของซึเนโอะรวมกับกำลังของไจแอนด์ยัดใส่ร่างโนบิตะรุ่นลูก

โนบิ เซวาชิ เป็นหลานของหลาน (ลื่อ) ของ โนบิตะ อาศัยอยู่ในศตวรรษที่ 22 เป็นคนให้โดราเอมอนย้อนอดีตมาอยู่กับโนบิตะ เพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตของโนบิตะและหลีกเลี่ยงไม่ให้สร้างหนี้สินสู่ลูกหลาน กับแต่งงานกับ ไจโกะ สำหรับภาพยนตร์แอนิเมชั่นฉลองครบรอบ 80 ปี อาจารย์ ฟุจิโกะ เอฟ ฟุจิโอะคือ Stand by me Doraemon นั้นหลานของโนบิตะที่มาพร้อมโดเรมอนชื่อโซบิ ทำให้เข้าใจว่าผู้สร้างต้องการให้เป็นเกียรติแก่หลานของโนบิตะ ซึ่งแต่งงานกับไจโกะในขณะนั้น หลานผู้เสียสละตนเองส่งโดเรมอนย้อนเวลามาเพื่อเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ถึงแม้จะรู้ดีว่าเมื่อโนบิตะแต่งงานกับชิซุกะแล้ว เขาจะหายไปตลอดกาล กลายเป็นเหตุและผลของอนาคตใหม่ที่ทำให้ตนไม่ได้เกิดขึ้นมาหรือมีชีวิตในเส้นเวลาใหม่

"คุณครู" คุณครูประจำชั้น ผู้เข้มงวดของโนบิตะ (บางครั้งคุณครูของโนบิตะใจดีกับโนบิตะ) บางครั้งคุณครูของโนบิตะก็หลงลืม

"คามินาริ" อาศัยอยู่บ้านข้างๆ ลานว่าง ท่าทางน่ากลัว พวกไจแอนท์มักถูกคุณลุงคามินาริดุทุกครั้งที่ตีลูกเบสบอลไปโดนกระจกบ้านแตก โดยเจ้าตัวมักชอบปลูกบอนไซกับเล็มกิ่งตลอด

"มี่จัง" แมวแถวบ้านโนบิตะ เป็นคู่จิ้นของโดเรมอน มักจะไปหาโดเรมอนบ่อยๆ โดเรมอนรักมี่จังมากจนพามี่จังไปเที่ยวบ้างให้ของขวัญบ้างบางครั้ง (บางครั้งยอมสู้กับสุนัขเพื่อช่วยมี่จัง) มักจะมาหาโดเรมอนตอนที่โนบิตะไปโรงเรียนหรือโดราเอมอนไปหา (ฉะนั้นโนบิตะก็ไม่ได้รู้จักมี่จังมากน้อยเพียงใด)

"โกดะ ยะซะชิ" หรือ "ไจจิบิ" ลูกชายของไจแอนท์ มีนิสัยตรงกันข้ามกับไจแอนท์แทบจะทุกอย่าง มักถูกโนบิสุเกะแกล้งและถูกไจแอนท์ดุเสมอ

"โฮเนะคาว่า ซูเนะจู" หรือ "ซูเนตะ" ลูกชายของซูเนโอะ มักถูกโนบิสุเกะแกล้งอยู่เสมอเหมือนกับไจจิบิ

"มินาโมโตะ มิชิโกะ" คุณแม่ของชิซุกะ "มินาโมโตะ โยชิโอะ" คุณพ่อของชิซุกะ "มินาโมโตะ มีนาจัง" คุณนายของชิซูกะ

"คุณแม่ของซูเนโอะ" ขี้คุยกับใคร เหมือนกับซูเนโอะ ซูเนโกะ น้องชายของซูเนโอะ

"คุณพ่อของซูเนโอะ" ทำงานเป็นประธานอยู่บริษัทใหญ่ รู้จักกับคนดังมากมาย

"คุณแม่ของไจแอนท์" แข็งแรงและดุดันกว่าไจแอนท์หลายเท่า เป็นคนเดียวที่ไจแอนท์กลัว

"คุณพ่อของไจแอนท์" แข็งแกร่งเอาการ เคยแข่งซูโม่กับคุณพ่อของโนบิตะ (ปรากฏตัวครั้งแรกตอน ขอให้ได้ร้อยคะแนนสักครั้งหนึ่งในชีวิต)

"ยาสึโอะ" เพื่อนของโนบิตะ มักจะใส่หมวกแก็ปอยู่เสมอ เป็นคนที่กลัว ผี มาก

"ฮารึโอะ" เพื่อนของโนบิตะ เป็นคนตัวอ้วน กินจุแต่กลัว แมงมุม เป็นที่สุด

"คิโดริ ทากาโอะ" หรือในชื่อเล่นว่า ซุรุกิ เพื่อนร่วมชั้นของโนบิตะ โดยจะปรากฏตัวเฉพาะตอนที่มีโดเรมี่อยู่กับโนบิตะ เพื่อทำหน้าที่แทนโดเรมอนเท่านั้น (ซึ่งในตอนเหล่านั้นแทบจะไม่มีบทบาทของซูเนโอะ) ชอบพูดจาโอ้อวดคล้ายกับซูเนโอะ มีความรู้รอบตัวมากมายและมีความสามารถทางด้านการร้องเพลง เคยได้ไปร้องเพลงออกรายการทีวีมาแล้ว

"โฮเนะคาว่า ซูเนสึกุ" น้องชายของซูเนโอะ ปกติอาศัยอยู่ที่ สหรัฐอเมริกา เนื่องจากถูกคุณลุงของซูเนโอะรับเป็นไปลูกบุญธรรม เคารพและชื่นชมในตัวซูเนโอะมาก (ตอน ซูเนโอะคือพี่ชายในอุดมคติ)

"โฮเนะคาวา ซูเนคิจิ" ลูกพี่ลูกน้องของซูเนโอะ เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ไว้ผมทรง อัฟโฟร เชี่ยวชาญการต่อพลาสติกโมเดลและเครื่องเล่นบังคับวิทยุมาก มักจะขับรถพาซูเนโอะและเพื่อนๆ ไปเที่ยวบ่อยๆ (ตอน สงครามเรือบังคับวิทยุ)

"ลูกพี่ลูกน้องของซูเนโอะ" เป็นลูกพี่ลูกน้องอีกคนของซูเนโอะ เล่นเบสบอลเก่งมาก (ต่างจากกรณีของซูเนคิจิที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง แต่ไม่ใช่คนนี้) (ตอน กลยุทธ์เทียนไขรูปตัว Y)

"คุณย่าของโนบิตะ" เป็นคนที่โนบิตะคิดถึง แล้วไปหาและพูดคุยกับคุณย่าในอดีต (ปรากฏในตอน คุณย่าของผม)

"โนบิ โนบิรุ" คุณปู่ของโนบิตะ เป็นคนที่เอาจริงเอาจังและดุเอาเรื่องแต่ก็หวังดีกับโนบิสุเคะเป็นอย่างมาก (ตอน พบคุณปู่ในฝัน)

"โนบิ โนบิโร่" น้องชายของโนบิสุเคะ มีศักดิ์เป็นอาของโนบิตะ ชอบให้ค่าขนมโนบิตะเวลามาเยี่ยมเยือนที่บ้านแต่ปกติมักจะออกไปท่องเที่ยวที่ต่างประเทศ นานๆ จึงจะแวะมาเยี่ยมโนบิตะและครอบครัว ช่วงที่ปรากฏตัวในตอน "ฮานาโอะ" ในรวมเล่มฉบับที่ 5 จะใส่แว่น ผมสั้นเกรียนและมีผิวคล้ำ เนื่องจากเพิ่งกลับจากการท่องเที่ยวที่ อินเดีย แต่ในฉบับหลังๆ จะไม่ใส่แว่น และมีผมยาวปรกมาด้านหน้าเล็กน้อย

"คาตาโอกะ ทามาโอะ" น้องชายของทามาโกะ มีศักดิ์เป็นน้าของโนบิตะ นิสัยดี และมีจิตใจอ่อนโยนแต่เป็นคนพูดไม่เก่งและขี้อายมาก ทำให้ความสัมพันธ์ในด้านความรักไม่คืบหน้าเท่าที่ควร (ปรากฏในตอน ทาโร่เถรตรง)สามีของทามาโอะ โนบิโกะ

"คุณป้า" เป็นพี่สาวของทามาโกะและเป็นคุณป้าของโนบิตะอาศัยอยู่ที่ฮอกไกโด มักจะมาเยี่ยมครอบครัวของน้องสาว (คุณแม่ของโนบิตะ) พร้อมกับลูกชาย

"คาตาโอกะ โกโร่" ลูกพี่ลูกน้องของโนบิตะ อยู่อพาร์ตเมนท์คนเดียว บางครั้งก็มาบ้านโนบิตะ เพื่อมาขอของกินและจะให้คุณแม่ของโนบิตะทำอาหารมาให้กินเป็นประจำ (ปรากฏตอน อพาร์ตเมนท์ต้นไม้)

"โนบิ โนบิซากุ" ทวดของเทียดของโนบิตะ เป็นคนไม่เอาไหนเหมือนโนบิตะ (ตอน บรรพบุรุษ สู้เค้า!) ซึ่งโนบิตะและโดราเอมอนพยายามทำให้โนบิซากุเป็นขุนนางแล้ว แต่ไม่สำเร็จ

"คุณยายของโนบิตะ" ปรากฏตัวตอนไปหาคุณแม่ตอนเป็นเด็กใน ปีโชวะที่ 23 (พ.ศ. 2491) (ปรากฏในตอน ขโมยเพชรจากแม่)

"นักวิทยาศาสตร์ (ศตวรรษที่ 22)"

"โนบิ โนบิกิจิ" คุณปู่ของโนบิสุเคะ มีศักดิ์เป็นคุณทวดของโนบิตะ ใช้ชีวิตอยู่ใน ยุคเมจิ (ตอน หางฮาเล่ย์)

"โนบิ โนบิโรเบ (สมัยเอโดะ)" คุณปู่ของเทียดของโนบิตะ ย้อนไปในยุค 150 ปีก่อน ท่านเป็นคนขี้โม้มากจนได้รับฉายาว่า "โนบิขี้โม้" (ตอน บรรพบุรุษจอมโม้)

"โนบิ โนบิซาเอมอน" คุณพ่อของเทียดของโนบิตะ เป็นบรรพบุรุษ 6 รุ่นจากโนบิตะ เป็นเจ้าของที่นาและที่ดินว่างเปล่าขนาดใหญ่ ท่านมีเงินทองมากมายจนไม่สามารถเก็บได้ ท่านจึงต้องนำไปฝังไว้ในดิน

"โนบิ โนบิซาคุ" คุณเทียดของโนบิตะ อยู่กับโนบิซาเอมอน (ตอน สมบัติของบรรพบุรุษ)

"บรรพบุรุษยุคหิน" มีศักดิ์เป็นเทียดของเทียดของตัวละครทั้ง 4 คนคือ โนบิตะ, ชิซุกะ, ไจแอนท์และซูเนโอะ

"มิยาโมโตะ มุซาชิ" บรรพบุรุษสมัยสงคราม ท่านฝึกฝนการใช้ดาบด้วยดาบสายฟ้าเด็งโคมารุ ซึ่งเป็นของวิเศษของโดราเอมอน (ตอน ดาบสายฟ้าที่มีชื่อ)

"ลูกชายของโนบิสุเกะ" เป็นหลานของโนบิตะ ถึงแม้จะเป็นลูกของโนบิสุเกะ แต่หน้าตาไม่เหมือนกัน (ตอน ลูกชายโนบิตะหนีออกจากบ้าน)

"เอมบัง" เป็นนักเขียนการ์ตูนเพื่อนบ้านของพวกไจแอนท์และซูเนโอะที่ชอบคุยและสนใจเรื่อง UFO เป็นชีวิตจิตใจ

"คุณยายของซูเนโอะ" เป็นคุณแม่ของคุณแม่ของซูเนโอะ ไม่ค่อยปรากฏตัวให้เห็นนัก

"คุณลุงของซูเนโอะ" เป็นพี่ชายของพ่อของซูเนโอะ มีอาชีพเป็นกัปตันเรือ

"โฮเนะคาว่า ซูเนมารุ" เป็นบุคคลที่ซูเนโอะพูดถึงกับเพื่อนๆ เรื่องความเก่งกาจของซูเนมารุ (ตอน บรรพบุรุษสู้เขา)

"คุณพ่อของซูเนมารุ (สมัยสงคราม)" (ตอน บรรพบุรุษสู้เขา)

"คุณแม่ของซูเนมารุ (สมัยสงคราม)"

"โฮเนะคาว่า ซูเนรุ" คุณปู่ของซูเนมารุ

"ดาเมะ" เป็นเด็กผู้ชายที่ย้ายมาใหม่และมีผลการเรียนย่ำแย่และเล่นกีฬาไม่ได้เรื่องกว่าโนบิตะจึงทำให้โนบิตะหลุดจากที่โหล่ของห้องได้แต่ก็ต้องย้ายโรงเรียนไปที่อื่นไปในที่สุด

"นาเบะชิมะ" เป็นชายชราที่เกลียดแมวเป็นชีวิตจิตใจ เป็นศัตรูของแมวทั้งหลาย โดยชายชราผู้นั้นพกดาบไม้ตลอดเวลา ทำให้มีข่าวลือหนาหูว่าเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากท่านโชกุนของเมืองฮิเซน (จังหวัดซางะในปัจจุบัน)

"โนบิ โนบิเอดะ" ลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่งที่มาจากฝ่ายตระกูลโนบิ

"เดคิสุงิ ฮิเดโยะ" ลูกชายของเดคิสุงิ เรียนหนังสือเก่งเหมือนกับเดคิสุงิ เอโกะ น้องสาวของเดคิสุงิ "ทาดาชิ" เป็นเด็กที่ขยันเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่นของห้อง แต่การใช้ "แมลงโค้งคำนับ" ทำให้ต้องรู้สึกสำนึกผิดในสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการให้ซูเนโอะเดินตกหลุมที่เขาขุดไว้ หลอกให้ไจแอนท์เขียนคำว่า "อาจารย์บ้า" ลงบนกำแพง ไปจนถึงการใช้เบ็ดเปิดกระโปรงของชิซุกะ

# data[].attributes.attachment_link.title
รายชื่อตัวละครในโดราเอมอน - วิกิพีเดีย

# data[].attributes.attachment_link.description
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี เป็นตัวละครในโดราเอมอนที่มีบทบาทสำคัญในเรื่องซึ่งผู้เขียน ( ฟูจิโอะ ฟูจิโอะ) ต้องการรำลึกเรื่องราวของตัวเองสมัยยังเป็นเด็กเรียนอยู่ประถมศึกษา โดราเอมอน หุ่นยนต์แมวจากศตวรรษที่ 22 มักใช้ของวิเศษจากกระเป๋า 4 มิติเพื่อช่วยโนบิตะ และชอบกินโดรายากิเป็นชีวิตจิตใจ โนบิ โนบิตะ เด็กชายที่ไม่เอาไหนทั้งเรื่องเรียนและกีฬาแต่มีจิตใจอ่อนโยน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น มินาโมโตะ ชิซุกะ เธอเป็นตัวอย่างของเด็กผู้รหญิงทุกคนเพราะทั้งอ่อนโยน, น่ารักและตั้งใจเรียนที่สำคัญเธอเป็นเจ้าสาวในอนาคตของโนบิตะรังแกโนบิตะใช่ไหมพี่บอกง่าย พี่สาวมินาจังหรือ ปีน่าโกะแรก โนบิตะ และแอบดูห้องอาบน้ำ โฮเนะคาว่า ซึเนโอะ เขามีนิสัยชอบคุยโวโอ้อวดเพราะฐานะร่ำรวย ชอบสะสมของเล่น เป็นคนพูดเก่งและมักจะอยู่กับไจแอนท์ตลอดเวลา โกดะ ทาเคชิ หรือไจแอนท์ เขาเป็นหัวโจกของเด็กๆ ทุกคน ชอบวางกล้ามใหญ่โตแต่ก็มีนิสัยอ่อนโยน คอยเป็นห่วงเพื่อนเสมอ อนาคตใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้องแต่เสียงร้องกลับไม่เอาไหนซะเลย โดเรมี หุ่นยนต์แมวแสนฉลาด น้องสาวของโดเรมอน โดเรมีอาศัยอยู่กับเซวาชิ นานๆ จะเดินทางจากโลกอนาคตมาเยี่ยมโดเรมอนสักครั้ง และชอบกินขนมปังเมลอนมาก เดคิสุงิ ฮิเดโทชิ เพื่อนร่วมชั้นของโนบิตะ หน้าตาหล่อ เรียนเก่ง นิสัยดี จึงเป็นขวัญใจ ชาโกะ คุณน้าฮิเดโทชิแอบห้องเดคิสุงิ หนีมาเอามาให้โนบิตะ ของเพื่อนๆ โดยเฉพาะสาวๆที่เขาไว้ใจ โนบิตะเลยอิจฉาความที่เขาได้ 0 คะแนนเกือบทุกรอบ โกดะ ไจโกะ น้องสาวของไจแอนท์ ชอบวาดการ์ตูน ไจแอนท์มักอ่อนโยนกับน้องสาวเสมอ มินิโดรา หรือ มินิโดราเอมอน เป็นตัวละครใน ของวิเศษของโดราเอมอน ถูกสร้างขึ้นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ.