# data[].attributes.headline
Το κάθε θρησκευτικό τάγμα της εποχής έφερε και από έναν διαφορετικό τρόπο κουρέματος , ενδυμασίας , συνδυασμό χρωμάτων κλπ. Υπήρχαν , όμως και εξαιρέσεις , οι οποίες δεν ακολούθησαν κανέναν κώδικο ενδυμασίας και κουρέματος.                                                         Στόχος φυσικά , ήταν η δήλωσητης  έντονης  διαφορετικότητάς τους σε σχέση με τα άλλα τάγματα. Επίσης , φανερώνονταν ο χαρακτήρας και η ταυτότητα του κάθε τάγματος. Τέλος , όμως ο σκοπός της ομοιομορφίας των μελών , είναι για να φαίνονται όλοι ίδιοι και ο αντίπαλος να μην μπορεί να αναγνωρίσει την πραγματική ταυτότητα κάποιου μέλους.         

# data[].attributes.subject
Το κάθε θρησκευτικό τάγμα της εποχής έφερε και από έναν διαφορετικό τρόπο κουρέματος , ενδυμασίας , συνδυασμό χρωμάτων κλπ. Υπήρχαν , όμως και εξαιρέσεις , οι οποίες δεν ακολούθησαν κανέναν κώδικο ενδυμασίας και κουρέματος.                                                         Στόχος φυσικά , ήταν η δήλωσητης  έντονης  διαφορετικότητάς τους σε σχέση με τα άλλα τάγματα. Επίσης , φανερώνονταν ο χαρακτήρας και η ταυτότητα του κάθε τάγματος. Τέλος , όμως ο σκοπός της ομοιομορφίας των μελών , είναι για να φαίνονται όλοι ίδιοι και ο αντίπαλος να μην μπορεί να αναγνωρίσει την πραγματική ταυτότητα κάποιου μέλους.         

# data[].attributes.headline
Με βάση την παραπάνω έρευνα η περιποίηση μαλλιών και η καθιέρωση διαφόρων χτενισμάτων άνηκε στις ανώτερες τάξεις της κοινωνίας. Οι φτωχοί και απλοί άνθρωποι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να αφεθούν σε τέτοιες πολυτέλειες , πολύ σημαντικό όμως είναι οτι δεν είχαν και την ανάγκη. Όταν κάποιος πεινάει , δυστυχώς δεν μπορεί να ενδιαφερθεί για την εμφάνιση του. Σε αντίθεση με τους βασιλιάδες , τους στρατηγούς , τους αξιωματικούς και γενικότερα του υψηλά καταξιωμένους πολίτες , η εξωτερική τους εμφάνιση και ο καλλοπισμός τόσο των μαλλιών όσο και της γενειάδας τους είχε μεγάλη σημασία.

# data[].attributes.subject
Με βάση την παραπάνω έρευνα η περιποίηση μαλλιών και η καθιέρωση διαφόρων χτενισμάτων άνηκε στις ανώτερες τάξεις της κοινωνίας. Οι φτωχοί και απλοί άνθρωποι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να αφεθούν σε τέτοιες πολυτέλειες , πολύ σημαντικό όμως είναι οτι δεν είχαν και την ανάγκη. Όταν κάποιος πεινάει , δυστυχώς δεν μπορεί να ενδιαφερθεί για την εμφάνιση του. Σε αντίθεση με τους βασιλιάδες , τους στρατηγούς , τους αξιωματικούς και γενικότερα του υψηλά καταξιωμένους πολίτες , η εξωτερική τους εμφάνιση και ο καλλοπισμός τόσο των μαλλιών όσο και της γενειάδας τους είχε μεγάλη σημασία.

# data[].attributes.headline
Τα δύο πρόσωπα που απεικονίζονται είναι σχεδόν ίδια χτενισμένα. Έχουν κι οι δύο κοντό , σγουρό μαλλί. Η μόνη διαφορά είναι οτι ο δεύτερος φοράει και καπέλο.

# data[].attributes.subject
Τα δύο πρόσωπα που απεικονίζονται είναι σχεδόν ίδια χτενισμένα. Έχουν κι οι δύο κοντό , σγουρό μαλλί. Η μόνη διαφορά είναι οτι ο δεύτερος φοράει και καπέλο.

# data[].attributes.headline
Την περίοδο της αναγέννησης , στην Γερμανία υιοθετήθηκαν χτενίσματα και διακοσμητικά για το κεφάλι. Άνδρες και γυναίκες χρησιμοποιούσαν αξεσουάρ όπως φτερά και καπέλα. Οι άνδρες , επίσης έπιαναν τα μαλλιά τους κότσο και φορούσαν παραλλαγές του κασκέτου με γέισο. 

# data[].attributes.subject
Την περίοδο της αναγέννησης , στην Γερμανία υιοθετήθηκαν χτενίσματα και διακοσμητικά για το κεφάλι. Άνδρες και γυναίκες χρησιμοποιούσαν αξεσουάρ όπως φτερά και καπέλα. Οι άνδρες , επίσης έπιαναν τα μαλλιά τους κότσο και φορούσαν παραλλαγές του κασκέτου με γέισο. 

# data[].attributes.body
http://1lyk-arsak-ekalis.att.sch.gr/wp-content/uploads/2014/07/Η-ΜΟΔΑ-ΑΠΟ-ΤΟΝ-16ο-ΑΙΩΝΑ.pdf

# data[].attributes.headline
Ο Μέγας Μαγίστρος του τάγματος ήταν ο Κόνραντ φον Γιούνγκινγκεν, 1355 – 1407. 

# data[].attributes.subject
Ο Μέγας Μαγίστρος του τάγματος ήταν ο Κόνραντ φον Γιούνγκινγκεν, 1355 – 1407. 

# data[].attributes.headline
Το τάγμα των Αδελφών του Γερμανικού Οίκου της Αγίας Μαρίας στην Ιερουσαλήμ ή αλλιώς το Τευτονικό τάγμα είναι ένα καθολικό , θρησκευτικό τάγμα που ιδρύθηκε ως στρατιωτικό τάγμα από το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Στόχος τους ήταν η ίδρυση νοσοκομείων και η βοήθεια χριστιανών στα προσκυνήματα στους Άγιους τόπους. Η ενδυμασία τους είναι λευκός μανδίας με μαύρο σταυρό.  Ο πρώτος μεγάλος Διδάσκαλος ήταν ο Heinrich Walpot von Bassenheim  , γνωστός ως Henry Walpot. 

# data[].attributes.subject
Το τάγμα των Αδελφών του Γερμανικού Οίκου της Αγίας Μαρίας στην Ιερουσαλήμ ή αλλιώς το Τευτονικό τάγμα είναι ένα καθολικό , θρησκευτικό τάγμα που ιδρύθηκε ως στρατιωτικό τάγμα από το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Στόχος τους ήταν η ίδρυση νοσοκομείων και η βοήθεια χριστιανών στα προσκυνήματα στους Άγιους τόπους. Η ενδυμασία τους είναι λευκός μανδίας με μαύρο σταυρό.  Ο πρώτος μεγάλος Διδάσκαλος ήταν ο Heinrich Walpot von Bassenheim  , γνωστός ως Henry Walpot. 

# data[].attributes.headline
ο τέλειος ''καθολικός'' άνθρωπος.

# data[].attributes.subject
ο τέλειος ''καθολικός'' άνθρωπος.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η συμβολή των Ελλήνων λογίων στην ανθρωπιστική κίνηση

Στην αναβίωση των ελληνικών γραμμάτων στη Δύση υπήρξε καθοριστική η συμβολή των Ελλήνων λογίων που κατέφυγαν στην ιταλική χερσόνησο πριν και μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους. Ήδη από την τελευταία δεκαετία του 14ου αιώνα βρίσκουμε το λόγιο Μανουήλ Χρυσολωρά στη Βενετία, όπου μετέβη ως απεσταλμένος του βυζαντινού αυτοκράτορα για να ζητήσει βοήθεια εναντίον των Τούρκων. Λίγο αργότερα έφτασαν στην Ιταλία εξέχουσες προσωπικότητες του ελληνικού πνεύματος που συνόδευσαν τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγο στη Σύνοδο της Φλωρεντίας (1439). Ανάμεσά τους ήταν ο Γεώργιος Σχολάριος, δηλαδή ο μετέπειτα Πατριάρχης Γεννάδιος, ο Μάρκος ο Ευγενικός, ο επίσκοπος Νικαίας Βησσαρίων και ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων. Την ίδια περίοδο διδάσκουν τα ελληνικά γράμματα στα ιταλικά πανεπιστήμια διαπρεπείς Έλληνες λόγιοι που διακρίθηκαν για το εκδοτικό τους έργο και γενικότερα για το ήθος τους.

Η δραστηριότητα αυτή των Ελλήνων λογίων κατά το 15ο και 16ο αιώνα συνέβαλε αποφασιστικά στην ενίσχυση των ανθρωπιστικών σπουδών στη Δύση. Εκδηλώθηκε έντονο ενδιαφέρον για την έκδοση κειμένων αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και τη συλλογή αρχαίων χειρογράφων από βιβλιοθήκες και ηγεμόνες. Έτσι μεταφέρθηκαν και σώθηκαν πολλά ελληνικά χειρόγραφα στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας και στη Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας.

β. Το κίνημα τον Ανθρωπισμού

Η ρήξη με το Μεσαίωνα

Ο άνθρωπος της Αναγέννησης αναζητούσε τρόπους έκφρασης των νέων ιδεών. Ετσι, στράφηκε προς τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό και επιδόθηκε στη συστηματική μελέτη, μετάφραση και σχολιασμό των αρχαίων συγγραφέων. Η στροφή αυτή προς τη βαθύτερη γνώση των ελληνικών και λατινικών γραμμάτων και της αρχαιότητας γενικότερα ονομάστηκε ανθρωπισμός. Βέβαια, το φαινόμενο της αναβίωσης των κλασικών σπουδών δεν είναι καινούργιο, αφού ήδη στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια του 12ου αι. μελετήθηκαν αρχαία φιλοσοφικά κείμενα. Επίσης οι Βυζαντινοί κατά την περίοδο από το 10ο έως το 15ο αιώνα, ιδιαίτερα κατά την εποχή των Παλαιολόγων, ασχολήθηκαν συστηματικά με τη μελέτη της αρχαίας γραμματείας. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι ο αναγεννησιακός λόγιος δεν μελετά τον αρχαίο πολιτισμό μόνο σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά επιχειρεί να αντλήσει από αυτόν αξίες για τη θεμελίωση του συγχρόνου του κόσμου. Η τάση απομάκρυνσης από το μεσαιωνικό παρελθόν εκφράζεται ήδη από τις τρεις προδρομικές μορφές του ανθρωπισμού, τον Δάντη, τον Πετράρχη και τον Βοκκάκιο.

Ο ' καθολικός άνθρωπος*

Οι φορείς του ανθρωπισμού είναι βαθιά θρησκευόμενοι, επιζητούν όμως την αληθινή πίστη και τοποθετούν τον άνθρωπο στο κέντρο του κόσμου. Γι αυτό η προσωπικότητά του πρέπει να είναι πολύπλευρη και να χαρακτηρίζεται από την αγάπη για δημιουργική και δραστήρια ζωή, καθώς και από την πίστη στις δυνάμεις του ανθρώπου, σωματικές και πνευματικές. Ο άνθρωπος αισθάνεται πλέον ελεύθερος και έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη για τη διαμόρφωση του κόσμου του. Οι ανθρωπιστές οραματίζονται να διαμορφώσουν ένα νέο τύπο ανθρώπου, τον καθολικό άνθρωπο (homo univorsalis), δημιουργό του πολιτισμού του και υπεύθυνο για τη μοίρα του.

Μόνο ο σοφός είναι αληθινός άνθρωπος

Περιμένω και θέλω να μάθεις τέλεια τις γλώσσες: πρώτα τα ελληνικά, όπως θέλει ο Κοϊντιλιανός. Έπειτα τα λατινικά, τα εβραϊκά για την Αγία Γραφή, τα χαλδαϊκά και τα αραβικά για τους ίδιους λόγους. Και θέλω να διαμορφώσεις το ύφος σου στα ελληνικά μιμούμενος τον Πλάτωνα, και στα λατινικά μιμούμενος τον Κικέρωνα. Επιθυμώ να μην υπάρχει γνώση επιστημονική που να μην την έχεις στη μνήμη σου...Θέλω να μάθεις ελεύθερες τέχνες: γεωμετρία, αριθμητική και μουσική...Στην αστρονομία μάθε όλους τους κανόνες ... Από το αστικό δίκαιο θέλω να μάθεις από στήθους τα καλύτερα μέρη...Και στη γνώση της φυσικής ιστορίας θέλω να επιδοθείς με ζήλο, για να μην υπάρχει θάλασσα, ποτάμι και πηγή των οποίων να αγνοείς τα ψάρια, να γνωρίζεις όλα τα πουλιά του ουρανού, όλα τα δένδρα, τα φυτά του δάσους, όλα τα είδη χόρτων της γης, όλα τα μέταλλα...Επειτα διάβασε προσεκτικά τα ελληνικά, αραβικά και λατινικά ιατρικά βιβλία...και κατά τη διάρκεια ορισμένων ωρών της ημέρας την Αγία Γραφή...Τέλος... όταν γίνεις άντρας, θα πρέπει να αφήσεις την ήρεμη ζωή και την ησυχία των σπουδών για να μάθεις την τέχνη του ιππότη και των όπλων, ώστε να μπορείς να υπερασπίζεσαι το σπίτι μου και να βοηθάς τους φίλους μας σε όλες τις δύσκολες στιγμές που προκαλούνται από τις ενέργειες των κακοποιών.

Fr. Rabelais, Pantagruel (1532), κεφ. VIII.

# data[].attributes.attachment_link.title
2. Αναγέννηση και ανθρωπισμός

# data[].attributes.attachment_link.description
Αναγέννηση και ανθρωπισμός

# data[].attributes.headline
Το τάγμα των Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων , είναι θρησκευτικό μοναχικό τάγμα της Καθολικής Εκκλησίας , το οποίο προέρχεται από τον τάγμα των Φραγκισκανών του Μεσαίωνα. Το τάγμα των Καπουτσίνων ιδρύθηκε από τον Φραγκισκάνο μοχανό Ματθαίο ντε Μπάσι και εισήλθε στην Γαλλία το 1572 , επί της Αικατερίνης των Μεδίκων και του Κάρολου του Β’. Η ονομασία τους , οφείλεται  στο κάλλυμα που φορούσαν τα μέλη στο κεφάλι τους , “capuce” , που σημαίνει κουκούλα.

# data[].attributes.subject
Το τάγμα των Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων , είναι θρησκευτικό μοναχικό τάγμα της Καθολικής Εκκλησίας , το οποίο προέρχεται από τον τάγμα των Φραγκισκανών του Μεσαίωνα. Το τάγμα των Καπουτσίνων ιδρύθηκε από τον Φραγκισκάνο μοχανό Ματθαίο ντε Μπάσι και εισήλθε στην Γαλλία το 1572 , επί της Αικατερίνης των Μεδίκων και του Κάρολου του Β’. Η ονομασία τους , οφείλεται  στο κάλλυμα που φορούσαν τα μέλη στο κεφάλι τους , “capuce” , που σημαίνει κουκούλα.

# data[].attributes.body
Δεν υπάρχουν , δυστυχώς , πολλές φωτογραφίες που να έχουν αποθανατίσει του Καπουτσίνους εν ζωή , όμως η παραπάνω απεικόνιση δείχνει  τουλάχιστον  την ενδυμασία τους. Ήταν καλλυμένοι με τον μανδία , στο κεφάλι του φορούσαν κουκούλα , άρα δεν φαινόνταν το κούρεμα που είχε ο καθένας τους  , ενώ ταυτόχρονα κρύβονταν και τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους. Από τις πληροφορίες που δίνονται , η ένδυσή τους είναι υποχρεωτικοί για όλα τα μέλη , αφού από αυτήν προέρχεται και το όνομά τους και κατά συνέπεια η ταυτότητά τους.

# data[].attributes.headline
Όπως φαίνεται και στις εικόνες παραπάνω , τα τρία πρόσωπα μοιάζουν μεταξύ τους αρκετά. Έχουν πολύ κοντό μαλλί , σχεδόν ξυρισμενό , όπως και το μούσι τους έχει τον ίδιο σχηματισμό , αλλά είναι εξίσου πολύ κοντό και περιποιημένο. Επίσης , ο Ιγνάτιος Λογιόλα στην μέση του κεφαλιού του δεν έχει καθόλου μαλλί , το ίδιο συμβαίνει και με τον Φραγκίσκο Ξαβιέ. Θα μπορούσε να θεωρηθεί , πως αυτός ο τρόπος κουρέματος , τους επιτρέπει να διαφέρουν από τα μέλη άλλων ταγμάτων και ίσως να ήταν και υποχρεωτικό. Ο Πιέρ Φάρβ φοράει καπέλο σε αντίθεση με τους άλλους δύο κι έτσι ξεχωρίζει , βέβαια δεν φαίνεται αν κι αυτός φέρει το ίδιο χαρακτηριστικό κούρεμα με τα άλλα δύο πρόσωπα. 

# data[].attributes.subject
Όπως φαίνεται και στις εικόνες παραπάνω , τα τρία πρόσωπα μοιάζουν μεταξύ τους αρκετά. Έχουν πολύ κοντό μαλλί , σχεδόν ξυρισμενό , όπως και το μούσι τους έχει τον ίδιο σχηματισμό , αλλά είναι εξίσου πολύ κοντό και περιποιημένο. Επίσης , ο Ιγνάτιος Λογιόλα στην μέση του κεφαλιού του δεν έχει καθόλου μαλλί , το ίδιο συμβαίνει και με τον Φραγκίσκο Ξαβιέ. Θα μπορούσε να θεωρηθεί , πως αυτός ο τρόπος κουρέματος , τους επιτρέπει να διαφέρουν από τα μέλη άλλων ταγμάτων και ίσως να ήταν και υποχρεωτικό. Ο Πιέρ Φάρβ φοράει καπέλο σε αντίθεση με τους άλλους δύο κι έτσι ξεχωρίζει , βέβαια δεν φαίνεται αν κι αυτός φέρει το ίδιο χαρακτηριστικό κούρεμα με τα άλλα δύο πρόσωπα. 

# data[].attributes.headline
Και ο Φραγκίσκος Ξαβιέ 1506-1552 ήταν κι αυτός καθολικός ιεραπόστολος. 

# data[].attributes.subject
Και ο Φραγκίσκος Ξαβιέ 1506-1552 ήταν κι αυτός καθολικός ιεραπόστολος. 

# data[].attributes.headline
Σημαντικά μέλη , ήταν ωστόσο ο Πιέρ Φαρβ 1506-1546 , Γάλλος καθολικός ιεραπόστολος.  

# data[].attributes.subject
Σημαντικά μέλη , ήταν ωστόσο ο Πιέρ Φαρβ 1506-1546 , Γάλλος καθολικός ιεραπόστολος.  

# data[].attributes.headline
Στην συνέχεια , η Εταιρεία του Ιησού ή αλλιώς οι Ιησουίτες , εμφανίστηκε τον 16ο αιώνα , είναι θρησκευτικό καθολικό τάγμα με ιδρυτή τον ισπανό Ιγνάτιο Λογιόλα. Στόχος του , ήταν η εξάπλωση του  καθολικισμού. 

# data[].attributes.subject
Στην συνέχεια , η Εταιρεία του Ιησού ή αλλιώς οι Ιησουίτες , εμφανίστηκε τον 16ο αιώνα , είναι θρησκευτικό καθολικό τάγμα με ιδρυτή τον ισπανό Ιγνάτιο Λογιόλα. Στόχος του , ήταν η εξάπλωση του  καθολικισμού. 

# data[].attributes.body
Ιγνάτιος Λογιόλα 1491-1556

# data[].attributes.headline
Τα δύο πρόσωπα , ενώ έχουν θρησκευτικές διαφορές μεταξύ τους , φέρουν το ίδιο κοντό  χτένισμα στα μαλλιά τους , μέχρι το μάγουλο , το προσωπό τους είναι ξυρισμένο κι περιποιημένο , καθώς φοράνε και οι δύο καπέλο. 

# data[].attributes.subject
Τα δύο πρόσωπα , ενώ έχουν θρησκευτικές διαφορές μεταξύ τους , φέρουν το ίδιο κοντό  χτένισμα στα μαλλιά τους , μέχρι το μάγουλο , το προσωπό τους είναι ξυρισμένο κι περιποιημένο , καθώς φοράνε και οι δύο καπέλο. 

# data[].attributes.headline
Ο Τόμας Μορ 1478- 1535 , άγιος της καθολικής εκκλησίας , ο οποίος ασκούσε έντονη κριτική και ήταν κατά του προτεσταντισμού. 

# data[].attributes.subject
Ο Τόμας Μορ 1478- 1535 , άγιος της καθολικής εκκλησίας , ο οποίος ασκούσε έντονη κριτική και ήταν κατά του προτεσταντισμού. 

# data[].attributes.headline
Ένας από τους μεγαλύτερους κλάδους του χριστιανισμού θεωρείται πως είναι ο προτεσταντισμός. Εμφανίστηκε , πρώτη φορά στην Γερμανία τον 16ο αιώνα με κύριο εκπρόσωπο τον Μαρτίνο Λούθηρο. Στόχος του ήταν ο επανευαγγελισμός του κόσμου. Ένα από τα βασικά δόγματα του Μ. Λούθηρου είναι << Sola scriptura>> , δηλαδή, μόνο η γραφή : οι προτεστάντες δέχονται ως μόνη αυθεντία , την αγία γραφή.                                                              Ο Μαρτίνος Λούθηρος 1483-1546

# data[].attributes.subject
Ένας από τους μεγαλύτερους κλάδους του χριστιανισμού θεωρείται πως είναι ο προτεσταντισμός. Εμφανίστηκε , πρώτη φορά στην Γερμανία τον 16ο αιώνα με κύριο εκπρόσωπο τον Μαρτίνο Λούθηρο. Στόχος του ήταν ο επανευαγγελισμός του κόσμου. Ένα από τα βασικά δόγματα του Μ. Λούθηρου είναι << Sola scriptura>> , δηλαδή, μόνο η γραφή : οι προτεστάντες δέχονται ως μόνη αυθεντία , την αγία γραφή.                                                              Ο Μαρτίνος Λούθηρος 1483-1546

# data[].attributes.headline
Με βάση τις παραπάνω εικόνες , ο Θ. Γαζής έχει ’καρέ’ χτένισμα που σημαίνει το μαλλί του φτάνει μέχρι τον ώμο , το μούσι του είναι μακρύ , αλλά προσεκτικά κουρεμένο , όμως , δεν επιτρέπει να φαίνονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Βέβαια , το μόνο αξεσουάρ που φοράει είναι το καπέλο. Ο Β. ο Τραπεζούντιος , έχει εντελώς διαφορετική εμφάνιση στην εικόνα , το μαλλί του είναι κοντό , δεν φοράει καπέλο , ούτε και κάποιο άλλο ανδρικό αξεσουάρ στο κεφάλι , ενώ το μούσι του είναι μακρύ και φαίνεται ελαφρώς  απεριποίητο. Τέλος , ο Α. Μανούδιος , έχει κι αυτός ’καρέ’ μαλλί , φοράει  καπέλο , όμως το πρόσωπο του είναι ξυρισμένο , χωρίς μούσι και έτσι διαγράφονται ξεκάθαρα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.  Τα παραπάνω πρόσωπα , εμφανίζουν κάποια κοινά στοιχεία στον τρόπο χτενίσματός τους , αλλά δεν φαίνεται να υπάρχουν αυστηροί κανόνες .

# data[].attributes.subject
Με βάση τις παραπάνω εικόνες , ο Θ. Γαζής έχει ’καρέ’ χτένισμα που σημαίνει το μαλλί του φτάνει μέχρι τον ώμο , το μούσι του είναι μακρύ , αλλά προσεκτικά κουρεμένο , όμως , δεν επιτρέπει να φαίνονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Βέβαια , το μόνο αξεσουάρ που φοράει είναι το καπέλο. Ο Β. ο Τραπεζούντιος , έχει εντελώς διαφορετική εμφάνιση στην εικόνα , το μαλλί του είναι κοντό , δεν φοράει καπέλο , ούτε και κάποιο άλλο ανδρικό αξεσουάρ στο κεφάλι , ενώ το μούσι του είναι μακρύ και φαίνεται ελαφρώς  απεριποίητο. Τέλος , ο Α. Μανούδιος , έχει κι αυτός ’καρέ’ μαλλί , φοράει  καπέλο , όμως το πρόσωπο του είναι ξυρισμένο , χωρίς μούσι και έτσι διαγράφονται ξεκάθαρα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.  Τα παραπάνω πρόσωπα , εμφανίζουν κάποια κοινά στοιχεία στον τρόπο χτενίσματός τους , αλλά δεν φαίνεται να υπάρχουν αυστηροί κανόνες .

# data[].attributes.headline
Ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος 1403 - 1472

# data[].attributes.subject
Ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος 1403 - 1472

# data[].attributes.headline
Ο Άλδος Μανούδιος 1452 – 1515

# data[].attributes.subject
Ο Άλδος Μανούδιος 1452 – 1515

# data[].attributes.headline
Στην αρχή της αναγέννησης εμφανίστηκε ένα πνευματικό ρεύμα , ο αναγεννησιακός ουμανισμός και στόχος του ήταν η πολιτική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του θεοφοβικού μοντέλου που επικρατούσε τότε.  Μερικά μέλη του ουμανισμού ήταν : Ο Θεόδωρος Γαζής 1398 - 1475   

# data[].attributes.subject
Στην αρχή της αναγέννησης εμφανίστηκε ένα πνευματικό ρεύμα , ο αναγεννησιακός ουμανισμός και στόχος του ήταν η πολιτική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του θεοφοβικού μοντέλου που επικρατούσε τότε.  Μερικά μέλη του ουμανισμού ήταν : Ο Θεόδωρος Γαζής 1398 - 1475   

# data[].attributes.headline
Η αναγέννηση είναι η περίοδος αναβίωσης και υπέρβασης των ιδεών μετά των Μεσαίωνα. Ξεκίνησε από την Ιταλία και συγκεκριμένα από την Φλωρεντία περίπου το 1300 και διήρκησε  από τον 14ο εως τα τέλη του  17ου αιώνα. Την εποχή αυτή παρατηρήθηκε ένας χαρακτηρισμός του ιδανικού ανθρώπου , “ Homo Universalis “ (γλώσσα : λατινικά). Ο καθολικός άνθρωπος , λοιπόν , έχει συγκεντρώσει όλα τα ιδανικά της εποχής : ερευνητικό και κριτικό πνεύμα , φιλοπεριέργια και ενασχόληση με την τέχνη και την επιστήμη. Ο χαρακτηρισμός αυτός απονέμεται στον Λεονάρντο ντα Βίντσι. 

# data[].attributes.subject
Η αναγέννηση είναι η περίοδος αναβίωσης και υπέρβασης των ιδεών μετά των Μεσαίωνα. Ξεκίνησε από την Ιταλία και συγκεκριμένα από την Φλωρεντία περίπου το 1300 και διήρκησε  από τον 14ο εως τα τέλη του  17ου αιώνα. Την εποχή αυτή παρατηρήθηκε ένας χαρακτηρισμός του ιδανικού ανθρώπου , “ Homo Universalis “ (γλώσσα : λατινικά). Ο καθολικός άνθρωπος , λοιπόν , έχει συγκεντρώσει όλα τα ιδανικά της εποχής : ερευνητικό και κριτικό πνεύμα , φιλοπεριέργια και ενασχόληση με την τέχνη και την επιστήμη. Ο χαρακτηρισμός αυτός απονέμεται στον Λεονάρντο ντα Βίντσι. 

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΚΟΜΜΏΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΏΝ ΤΑΓΜΆΤΩΝ.

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΚΟΜΜΏΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΏΝ ΤΑΓΜΆΤΩΝ.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μιά φορά κι έναν καιρό ο άνθρωπος - 14 Ο άνθρωπος της Αναγέννησης

If playback doesn't begin shortly, try restarting your device.

0:00

27:59

22:48 / 27:59•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
Μιά φορά κι έναν καιρό ο άνθρωπος - 14 Ο άνθρωπος της Αναγέννησης

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο του πολιτικού Bartolomeo Panciatichi από των Ιταλό ζωγράφο  Άνιoλο Μπροντσίνο (1540).

# data[].attributes.headline
Το Κύρος των Γενειάδων 

# data[].attributes.subject
Το Κύρος των Γενειάδων 

# data[].attributes.body
Τον 16ο και στις αρχές του 17ου αιώνα παρατηρείται μια αξιοσημείωτη μόδα που απέδιδε κύρος ανάμεσα στους άνδρες της αστικής τάξης στην περίοδο αυτή. Η γενειάδα και κάθε άλλο παράπλευρο σχήμα των τριχών του προσώπου συγκροτούσαν τα όρια όπου χώριζαν τα νεαρά αγόρια από τους άνδρες.

Άνδρες χωρίς γενειάδα συχνά παρομοιάζονταν με τους νεαρούς, δηλαδή αγόρια μικρής ηλικίας, και τις γυναίκες, υποδεικνύοντας πως η απώλεια των τριχών στην περιοχή του προσώπου χαρακτήριζε και τις δύο αυτές "ομάδες". Παράλληλα, σε έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ οι γυναίκες χλεύαζαν τους άνδρες χωρίς γενειάδα, λέγοντάς τους εάν προτιμούσαν να τους ντύσουν με τα ρούχα τους έτσι ώστε να μοιάζουν με γυναίκες που τόσο πολύ ήθελαν να μοιάσουν εξαιτίας της "έντονης" θηλυκότητας τους.

# data[].attributes.headline
Τα Καλύμματα Κεφαλής των Ανδρών 

# data[].attributes.subject
Τα Καλύμματα Κεφαλής των Ανδρών 

# data[].attributes.body
Τα καλύμματα κεφαλής φυσικά δεν αποτελούσαν στοιχείο μόνο στην γυναικεία ενδυμασία. Οι άνδρες φορούσαν μεγάλα και φαρδιά καπέλα ή καπέλα που έμοιαζαν με μπερέ ενώ διακοσμούνταν συχνά με κοσμήματα ή και φτερά, συνήθως στρουθοκαμήλου.

# data[].attributes.headline
Ο Καλλωπισμός των Ανδρών

# data[].attributes.subject
Ο Καλλωπισμός των Ανδρών

# data[].attributes.body
Ο καλλωπισμός τους εποπτευόταν από επαγγελματίες, είτε προσωπικού κουρέα είτε με τακτικά «ταξίδια» στα κουρεία για την περιποίηση και το κούρεμα των μαλλιών αλλά και των γενειάδων τους, ενώ πραγματοποιούνταν και περεταίρω περιποιήσεις στα υπόλοιπα σημεία του σώματος. Η καινοτομία αυτή των συχνών επισκέψεων στα κουρεία συνοδευόταν και με την χρήση φαρμακευτικών θεραπειών. Οι γνωστοί ως μπαρμπέρηδες έλουζαν, έκοβαν και αρωμάτιζαν τους πελάτες τους με αρωματικά νερά, φαρμακευτικές αλοιφές και λάδια, ενώ τα συνήθεις για την σημερινή εποχή ψαλίδια, χτένες και ξυράφια σχημάτισαν την καινοτομία στην κομμωτική της εποχής.

# data[].attributes.attachment_caption
Ο Έντμουντ Σπένσερ (1552 – 1599) Άγγλος ποιητής.

# data[].attributes.headline
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.subject
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.body
Με το πέρασμα των χρόνων και πλέον στις αρχές του 16ου αιώνα οι  προοδευτικοί άνδρες κόβουν τα μαλλιά τους πιο κοντά, όπως παρατηρείται και στην σύγχρονη εποχή, και εμφανίζεται η τάση της γενειάδας .

# data[].attributes.attachment_caption
Αυτοπροσωπογραφία του Φλαμανδού ζωγράφου Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς

# data[].attributes.headline
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.subject
Οι Άνδρες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.body
Η πλειονότητα των ανδρών κατά την περίοδο της πρώιμης Αναγέννησης διατηρούσαν τα μαλλιά τους κάτω από το σημείο των αυτιών, ενώ για κάποιους αποτελούσε και προσωπικό γούστο το μήκος των μαλλιών τους. Το προσωπικό γούστο δεν περιοριζόταν μόνο στο μήκος αλλά και στην αμφίεση, έχοντας τα είτε ίσα είτε κατσαρά, ανάλογα και την φύση τους. Στην περιοχή του προσώπου συνήθως προτιμούσαν στο δέρμα τους να μην εμφανίζονται τρίχες.

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο Γυναίκας στα Κόκκινα, άγνωστου καλλιτέχνη (1460~1470) 

# data[].attributes.headline
Διαδικασία Αφαίρεσης των Τριχών

# data[].attributes.subject
Διαδικασία Αφαίρεσης των Τριχών

# data[].attributes.body
Για την επίτευξη αυτής της διαδικασίας οι νεαρές γυναίκες χρησιμοποιούσαν ειδικές λαβίδες. Για να περιορίσουν περεταίρω την ανάπτυξη των τριχών όπου δημιούργησαν την αραίωση αυτή, εφάρμοζαν λάδι καρυδιού. Ένας επιπλέον τρόπος αφαίρεσης των τριχών τους αποτέλεσε και η χρήση ενός μείγματος από ξύδι και περιττώματα ζώων, συγκεκριμένα γάτας.

# data[].attributes.headline
Η Μόδα του Μεγάλου Μετώπου

# data[].attributes.subject
Η Μόδα του Μεγάλου Μετώπου

# data[].attributes.body
Μια αξιοσημείωτη επισήμανση στη μόδα της Αναγέννησης στις υψηλές κοινωνικές τάξεις  ήταν και το ξύρισμα ή το «τράβηγμα» των φρυδιών τους αλλά και μεγάλων επιφανειών κοντά στο σημείο- όριο τριχοφυΐας δημιουργώντας το περίφημο για την εποχή στοιχείο ομορφιάς, το οποίο αποτελούσε το μεγάλο μέτωπο. Πολλές φορές το «τράβηγμα» του σημείου αυτού έφτανε και στο κέντρο της κεφαλής, γεγονός που αποτελεί υπερβολή για την σημερινή εποχή όχι όμως για τα αναγεννησιακά χρόνια .

# data[].attributes.headline
Η επιρροή της Εκκλησίας 

# data[].attributes.subject
Η επιρροή της Εκκλησίας 

# data[].attributes.body
Πολλοί παράγοντες ώθησαν σε κοινωνικές και πολιτιστικές αλλαγές μεταξύ των αναγεννησιακών χρόνων. Χιλιάδες Ευρωπαίοι διασπάστηκαν από την Ρωμαίική Καθολική Εκκλησία για να δημιουργήσουν ένα νέο θρήσκευμα γνωστό ως ¨Προτεσταντισμό¨, επειδή οι ιδρυτές τους, μεταξύ των οποίων και ο Μαρτίνος Λούθηρος της Γερμανίας, διαμαρτυρήθηκαν για τις πολιτικές των Ρωμαιοκαθολικών αρχηγών. Ως αποτέλεσμα επήλθε ο μικρός πλέον σε έκταση έλεγχος της εκκλησίας σε θέματα που αφορούσαν την εμφάνιση αλλά και σε πολιτικά και θρησκευτικά δόγματα.

Στις αρχές του 16ου αιώνα τα μαλλιά των γυναικών παρέμεναν ένα μυστήριο στα μάτια των ανδρών. Οι άνθρωποι που προωθούσαν την Χριστιανοσύνη ένιωθαν προσβολή και αναταραχή όταν οι γυναίκες στην Γαλλία ξεκίνησαν να αναδεικνύουν τα μαλλιά τους. Οι κυρίες της Μεγάλης Βρετανίας άργησαν να προσαρμοστούν σε αυτή την μόδα και ενέταξαν στον καλλωπισμό τους όλο και πιο μικρές "κουκούλες" τις οποίες αργότερα αντικατέστησαν  με μπονέ.

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο νεαρή γυναίκας από τον ζωγράφο Ραφαέλ Σάντι.

# data[].attributes.headline
Η Τάση του Ξανθού χρώματος

# data[].attributes.subject
Η Τάση του Ξανθού χρώματος

# data[].attributes.body
Η αγάπη για το ξανθό χρώμα στην αναγεννησιακή μόδα οδήγησε τις γυναίκες στην Ιταλία στην «λεύκανση» των μαλλιών τους ετοιμάζοντας ένα ιδιαίτερο μείγμα από κρασί και ελαιόλαδο και εκθέτοντας τα στον ήλιο. Επιπρόσθετα χρησιμοποιήθηκαν και χημικές ουσίες όπως το θείο και όξινοι χυμοί όπως εκείνοι του λεμονιού και του καρυδιού, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της «λεύκανσης». Παράλληλα κατασκεύαζαν οργανικές βαφές από φλούδες κρεμμυδιών, βλαστούς από λαχανικά ή από το χαρακτηριστικό καρύκευμα σαφράν ώστε να εμπλουτίσουν τους χρυσούς τόνους των μαλλιών.

Στις καινοτομίες της εποχής εντάχθηκε και η δημιουργία ενυδατικών κρεμών για την περιποίηση των μαλλιών ενώ ταυτόχρονα οι κυρίες των υψηλών αστικών τάξεων αρωμάτιζαν τα μαλλιά τους και τα δίχτυα αυτών με νερό εμπλουτισμένο με ροδοπέταλά, γαρύφαλλα και μοσχοκάρυδο δημιουργώντας μια ευχάριστη μυρωδιά.

# data[].attributes.headline
Οι Γυναίκες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.subject
Οι Γυναίκες στην Αναγέννηση

# data[].attributes.body
Στην Αναγέννηση, οι γυναίκες μεγάλωναν τα μαλλιά τους προκειμένου να δημιουργήσουν πλούσιες πλεξούδες και κότσους. Αυτό όμως σήμαινε και την βοήθεια είτε από τους υπηρέτες ή τις γυναίκες συγγενείς. Την πολυτέλεια αυτή εκμεταλλεύονταν μόνο οι ανώτερες και μεσαίες τάξεις. Η πλέξη και η φροντίδα των μαλλιών αποτελούσε καθημερινότητα ενώ συμπεριλαμβάνονταν και η χρήση  αρωματικών νερών, βαφών, χτενών, ειδικών καρφιτσών και κοσμημάτων , καθρέφτες και τέλος ειδικών πετσετών για το στέγνωμα του κεφαλιού.

Στην Ιταλία οι κυρίες επιδείκνυαν τα μαλλιά τους με πλεξούδες  και κορδέλες, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη παρατηρήθηκε η χρήση περίτεχνων καλυμμάτων έτσι ώστε να κρύψουν ένα μέρος τους.

# data[].attributes.headline
Μια μικρή εισαγωγή

# data[].attributes.subject
Μια μικρή εισαγωγή

# data[].attributes.body
Η πρώιμες μοντέρνες Ευρωπαϊκές πόλεις της αναγεννησιακής περιόδου εφάρμοσαν νόμους οι οποίοι προσάρμοζαν τα προνόμια και τα καθήκοντα που αποκτούσε κάθε κοινωνική τάξη. Οι νόμοι αυτοί αφορούσαν τον τρόπο ενδυμασίας, καλλωπισμού αλλά και συμπεριφοράς των αριστοκρατών, των κληρικών και των κατώτατων τάξεων. Ότι ήταν ενδυματολογικά αποδεκτό για μία κοινωνική τάξη ήταν ακατάλληλο για μια άλλη. Παρόλα αυτά παρατηρήθηκαν μερικές παρεμβάσεις στους “νόμους” της μόδας προκειμένου να δοκιμαστούν τα ίσως κοινωνικά όρια της εποχής καθώς και για να εξελιχθεί περαιτέρω η μόδα αυτή έως και να επέλθει το τέλος της.

Ο καλλωπισμός των μαλλιών αποτελούσε καθημερινή περιποίηση και των δυο κοινωνικών φύλλων ανεξαρτήτως ηλικιακής διαβάθμισης. Ιδιαίτερα η αστική τάξη, που αποτελούνταν από έμπορους και αριστοκράτες, προσπαθούσε να επιδειχθεί και να διαφέρει από την λαϊκή κατώτατη τάξη με τον πλούτο που κρατούσε στα χέρια της. Η φήμη της αστικής τάξης πυροδοτήθηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, και έτσι πολλοί άνθρωποι είχαν πλέον την ικανότητα να αποκτήσουν υπηρεσίες και αγαθά που προηγουμένως αποτελούσαν πολυτέλεια και για τους εύπορους της εποχής. Τέλος η καινοτομίες δεν περιορίστηκαν μόνο στην θρησκευτική και κοινωνική ζωή των ανθρώπων, αλλά με την κατασκεύαση γυάλινων καθρεφτών σε προσιτό κόστος, ήρθε και η αλλαγή στην αντίληψη της εξωτερικής τους εμφάνισης.

# data[].attributes.attachment_caption
Πορτρέτο της Beatrice d’Este – Λεονάρντο Ντα Βίντσι

# data[].attributes.body
'Οταν η αδελφή της Ισαβέλλας, η Βεατρίκη ντ' Έστε, ήρθε στο Μιλάνο ως νύφη του Ludovico Maria Sforza το 1490, γρήγορα θεσμοθέτησε μια πολύ ασυνήθιστη και ξεχωριστή εμφάνιση.

Αυτό ήταν το λεγόμενο coazzone, μια μακριά ψεύτικη πλεξούδα που κατέβαινε από μια κεντρική χωρίστρα. Αυτό το στυλ, ιβηρικής προέλευσης, προϋπήρχε του γάμου της. Μια προτομή πορτρέτου του Gian Cristoforo Romano, η οποία την αναγνωρίζει ως κόρη του πατέρα της και παραπέμπει στον επικείμενο γάμο της μέσω του εμβλήματος Sforza στο στήθος της, την απεικονίζει ήδη με τα μαλλιά της δεμένα πίσω με αυτό το τρόπο.

Σε μια σειρά πορτρέτων από το Μιλάνο της δεκαετίας του 1490, οι γυναίκες της ελίτ του Μιλάνου, όπως η ανιψιά του Ludovico, η Bianca, η μελλοντική Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκράτειρα, εμφανίζονται σχεδόν πάντα με τη μακριά πλεξούδα πίσω.

# data[].attributes.body
Arcangelo Corelli Sinfonia to the Oratorio Santa Beatrice d'Este Wo01

1.   Grave

2.   Allegro

3.   Adagio

4.   Largo assai

5.   Vivace

Musica Amphion

Pieter-Jan Belder, Organ, Harpsichord, Conducting

Painting: Beatrice d'Este by Bartolomeo Veneto, 1510

# data[].attributes.attachment_caption
“Η Παρθένος με το Θείο Βρέφος”, επίσης γνωστή ως “Η Παρθένος της Βίβλου”, περίπου 1482-1483, του Μποτιτσέλι. Τέμπερα σε ξύλο, 22 7/8 ίντσες επί 15 5/8 ίντσες. 

# data[].attributes.headline
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ

# data[].attributes.subject
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ

# data[].attributes.body
Καταδικάζοντας τα μακριά μαλλιά των ανδρών, ο Άγιος Παύλος (προς Κορίνθιους) απαίτησε από τις γυναίκες να καλύπτουν το κεφάλι τους, τόσο ως ένδειξη σεβασμού προς τον Θεό όσο και ως ένδειξη της υποταγής τους στους συζύγους τους.

"Αλλά κάθε γυναίκα που προσεύχεται ή προφητεύει με ακάλυπτο το κεφάλι της, ατιμάζει το κεφάλι της- διότι είναι το ίδιο πράγμα με το να είναι ξυρισμένη. Διότι αν μια γυναίκα δεν είναι καλυμμένη, ας είναι και ξυρισμένη- αν όμως είναι ντροπή για μια γυναίκα να είναι ξυρισμένη, ας είναι καλυμμένη. Διότι ο μεν άνδρας δεν πρέπει να έχει καλυμμένη την κεφαλήν του, διότι είναι εικόνα και δόξα του Θεού- η δε γυναίκα είναι η δόξα του ανδρός. Διότι ο άνδρας δεν είναι από τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα από τον άνδρα- διότι ούτε ο άνδρας δημιουργήθηκε για τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα για τον άνδρα- γι' αυτό η γυναίκα πρέπει να έχει ένα σημείο εξουσίας στο κεφάλι της, εξαιτίας των αγγέλων."

# data[].attributes.body
Το 1502, η δούκισσα του Ουρμπίνο, Elisabetta Gonzaga, έγραce στον Μαντουανό Vincenzo Calmeta, απαντώντας σε προηγούμενες παρατηρήσεις σχετικά με τα μαλλιά

που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου της Λουκρητίας Βοργία με τον Αλφόνσο II της Φερράρας, κάνοντας κριτική για το στήσιμο των μαλλιών.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι θεατές ήταν περίεργοι για τα μαλλιά της Ισαβέλλας και της νέας νύφης της, Λουκρητίας, το μετάλλιο της οποίας δείχνει τις μπούκλες της να έχουν σχηματιστεί με παρόμοιο τρόπο.

Πράγματι, είναι δύσκολο να αντιληφθούμε σήμερα πόσο ριζοσπαστικό πρέπει να φαινόταν αυτό το άτυπο χτένισμα στους συγχρόνους του.

Αν και ήταν μόλις στα είκοσί τους, η Μαρκησία της Μάντοβα και η Δούκισσα της Φεράρα ήταν ώριμες, παντρεμένες γυναίκες. Τα χαλαρά δεμένα μαλλιά που απεικονίζονταν στα μετάλλιά τους συνδέονταν γενικά με νεότερες γυναίκες. Ήταν άκρως αντισυμβατικό όσον αφορά την κατάσταση και το στάδιο της ζωής όταν μια παντρεμένη γυναίκα φορούσε πέπλο, καπέλο ή κάποια άλλη μορφή κάλυψης κεφαλής.

# data[].attributes.headline
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΟΜΜΩΣΗΣ

# data[].attributes.subject
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΟΜΜΩΣΗΣ

# data[].attributes.body
Θα ήταν εύκολο να χαρακτηρίσουμε αυτή την επένδυση χρόνου και χρήματος επιπόλαιη (όπως ήταν συχνά). Αλλά με τη δημιουργία ενός πολύ ορατού χώρου προβολής,
οι γυναίκες δημιουργούσαν επίσης δημόσιες κοινωνικές ταυτότητες που τόνιζαν τη θέση τους και εμφάνιζαν τις σχέσεις τους με άλλες γυναίκες.

# data[].attributes.attachment_caption
Η Γέννηση της Αφροδίτης του Σάντρο Μποττιτσέλλι, 1485 

# data[].attributes.headline
Η ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ

# data[].attributes.subject
Η ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ

# data[].attributes.body
Τα γυναικεία δίκτυα που δημιουργούσε η μοντέρνα περιποίηση των μαλλιών δεν θεωρούνταν ότι είχαν πολιτική ή οικονομική σημασία. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτές τις πλούσιες αυλικές κοινότητες, η περιποίηση των μαλλιών δεν ήταν ούτε απλή ούτε χωρίς προβλήματα. Οι χιουμοριστικές θεωρίες που βασίζονταν στις παραδόσεις του Αριστοτέλη και του Γαληνού θεωρούσαν οποιαδήποτε μορφή πλυσίματος ως δυνητικά επικίνδυνη, διότι από το ζεστό νερό και τους ατμούς ανοίγουν οι πόροι του δέρματος επιτρέποντας στους ατμούς να εισέρχονται ή να εξέρχονται βλαβερές ουσίες στο σώμα, γεγονός που ενδεχομένως άλλαζε τη φυσική ιδιοσυγκρασία του ατόμου και οδηγούσε σε ασθένεια.

# data[].attributes.attachment_caption
“Σεμνή Αφροδίτη” (Venus Pudica), περίπου 1485-1490, από τον Μποτιτσέλι. Λάδι σε καμβά, 62 1/4 ίντσες επί 27 ίντσες. Πινακοθήκη, Κρατικά Μουσεία του Βερολίνου, Β

# data[].attributes.body
Λέγεται ότι το 1475, κατά τη διάρκεια ενός τουρνουά κονταρομαχίας που διεξήχθη στην Piazza Santa Croce, ο Giuliano Medici μπήκε στη λίστα κρατώντας ένα λάβαρο στο οποίο υπήρχε η εικόνα της Simonetta ως Παλλάς Αθηνά. Το λάβαρο ήταν ζωγραφισμένο από τον Μποτιτσέλι και κάτω από αυτό υπήρχε η επιγραφή "La Sans Pareille" που στα γαλλικά σημαίνει "η απαράμιλλη". Πιστεύεται ότι τότε ήταν που έγινε γνωστή ως η πιο όμορφη γυναίκα της πόλης. Δυστυχώς, η Σιμονέτα πέθανε πολύ νέα, μόλις 22 ετών, αλλά στη σύντομη ζωή της ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες με την ομορφιά της.

# data[].attributes.attachment_caption
Προσωπογραφία της Simonetta Vespucci από τον Piero di Cosimo, περ. 1490

# data[].attributes.body
Ο Σάντρο Μποτιτσέλι, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς τέχνης ερωτεύτηκε τη Σιμονέτα, η οποία πόζαρε γι' αυτόν πολύ συχνά. Ήταν η μούσα και το μοντέλο του που εμφανίζεται σε πολλά από τα αριστουργήματά του. Παρόλο που ήταν παντρεμένη, ο θρύλος λέει ότι αρκετοί ευγενείς ήταν ερωτευμένοι μαζί της, ακόμη και ο Giuliano Medici (ο μικρότερος αδελφός του Lorenzo Medici, ο οποίος κυβερνούσε την οικογένεια), την πλούτιζαν με δώρα, ποιητές και μουσικοί έγραφαν και συνέθεταν γι' αυτήν, γι' αυτήν. Όλοι τους ανταγωνίζονταν για τον χρόνο της.

# data[].attributes.attachment_caption
“Αλληγορική φιγούρα”, επίσης γνωστή ως “Σιμονέτα Βεσπούτσι”, γύρω στο 1485, του Μποτιτσέλι. Τέμπερα και λάδι σε ξύλο λεύκας, 32 1/4 ίντσες επί 21 1/4 ίντσες. 

# data[].attributes.body
Η Simonetta Vespucci ή la bella Simonetta, όπως την αποκαλούσαν, ήταν Ιταλίδα ευγενής που γεννήθηκε στη Γένοβα. Ήταν γνωστή ως η μεγαλύτερη καλλονή της εποχής της στη Βόρεια Ιταλία και αποτέλεσε τη μούσα και το μοντέλο κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης. Την απεικόνισαν πολλοί διάσημοι ζωγράφοι, όπως ο Μποτιτσέλι, ο Πιέρο ντι Κόζιμο και άλλοι Φλωρεντινοί καλλιτέχνες.

# data[].attributes.headline
Simonetta Vespucci | Italian Renaissance Hairstyles | Project Hair

# data[].attributes.subject
Simonetta Vespucci | Italian Renaissance Hairstyles | Project Hair

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚO ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΑΝΑΓEΝΝΗΣΗΣ 

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚO ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΑΝΑΓEΝΝΗΣΗΣ 

# data[].attributes.body
Η υπεραφθονία των γυναικών στην καυστική ουσία και θνησιγενούς φλεγματικού χιούμορ δίνει τα θηλυκά μαλλιά τις λάγνες, "αμαρτωλές" συνδηλώσεις τους στις ιατρικές και θεολογικές δομές του βόρειου 16ου αιώνα, όπου συνδέονται στενά με τη μόλυνση της υγείας.

Οι χιουμοριστικές συνδέσεις μεταξύ της διεφθαρμένης φωτιάς, των θηλυκών μαλλιών, του καπνού που βγάζει καπνούς. Το θηλυκό δοχείο ή "πιθάρι", το "πλεγματικό« θηλυκό αίμα και η γεννητική εκροή του "περιττού αίματος", όπως η έμμηνος ρύση, γίνονται φανερά εμφανείς στην πένα του Baldung «Witches’ Sabbath,»

Τα μαλλιά των μαγισσών του Baldung αποπνέουν συνήθως ένα εξαιρετικό αίσθημα, όπως αυτό του σπαρταριστού, φιδιών, υποδηλώνοντας κλασικούς ανθρωπιστικούς, λογοτεχνικούς και ιατρικούς συνειρμούς μεταξύ των γυναικείων μαλλιών και των φιδιών.

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΑΝΔΡΙΚΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΑΝΔΡΙΚΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

# data[].attributes.body
Τα μαλλιά είναι φυσικά ενάρετα στους άνδρες, αλλά μολυσμένα και διεφθαρμένα στις γυναίκες, σύμφωνα με τις πολωμένες αριστοτελικές θεωρίες της αντιστροφής. Οι ζωηρές τρίχες στο πρόσωπο και στο κεφάλι των ανδρικών μορφών του Baldung , καθώς και οι ζωηρές στάσεις τους, συμπεριλαμβανομένων της προπεσούσας μορφής του Αδάμ, πρέπει να εκληφθούν ως εκφράσεις της υγιούς, αρσενικής φωτιάς, ή αρετής, που προκύπτει από την ανώτερη ανδρική "θερμότητα".

# data[].attributes.body
Οι νέες τεχνικές επέτρεψαν στους καλλιτέχνες να καινοτομήσουν. Η μόδα στρέφεται σ’ ένα τυπικό καπέλο για όλους. Γυναίκες και άντρες φορούν μπερέ και φτερά με κορδόνια, οι άντρες δεν έκαναν χωρίστρα στα μαλλιά ενώ οι γυναίκες έκαναν κότσο. Η αστική τάξη προσπαθεί να επιδειχθεί το πλούτο της. Οι γυναίκες αφήνουν μακριά μαλλιά με περίτεχνα σχήματα κυρίως μπούκλες. Χρησιμοποιούσαν διάφορα διακοσμητικά όπως κορδέλες, κοσμήματα, καρφίτσες και χρυσά νήματα.

# data[].attributes.attachment_caption
Δαυίδ, Μιχαήλ Άγγελος

# data[].attributes.headline
Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ 

# data[].attributes.subject
Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ 

# data[].attributes.body
Ιστορικά, οι τρίχες στο σώμα έχουν συσχετιστεί με την ανδρεία, τη δύναμη και την ελκυστικότητα, αλλά η αφαίρεση των τριχών του σώματος από τους άνδρες δεν είναι απλώς μια μοντέρνα μόδα.

Τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες ανακοίνωσαν τον νεαρό, άτριχο, αθλητικό άντρα τόσο όμορφο, ενώ τα τριχωτά σώματα θεωρούνταν φρικτά και συνδέονταν με σάτυρους, βάρβαρους και τη λατρεία του Διονύσου. Η ίδια ιδανική ανδρική εικόνα βρίσκεται στο άγαλμα του Δαβίδ κατά την Αναγέννηση, όταν ο Μιχαήλ Άγγελος εξερεύνησε κλασικές εικόνες. Το άγαλμα του Δαβίδ προκάλεσε μεγάλη αναταραχή, επειδή σήμαινε δύναμη και ομορφιά και είχε τόσο γεννητικά όργανα όσο και ηβικά μαλλιά, τα οποία δεν είχαν ξαναδεί.

Η φροντίδα αυτών των τμημάτων του σώματος απαιτούσε χρόνο και μπορούσε να αποδειχθεί δαπανηρή. Για τους άνδρες η κόμμωση αναλαμβανόταν συχνά επαγγελματικά, είτε με την πρόσληψη προσωπικού κουρέα είτε με τακτικές επισκέψεις στο κουρείο για κούρεμα, κόψιμο γενειάδας κτλ.

# data[].attributes.attachment_caption
Έργο του Σ. Μποτιτσέλι

# data[].attributes.headline
Ο ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ

# data[].attributes.subject
Ο ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ

# data[].attributes.body
Στην Αναγέννηση οι κομμώσεις των γυναικών ήταν διαφορετικές και πολύπλοκες. Τα μαλλιά ήταν μακριά ή κυματιστά πιασμένα σε κότσο.

Χρησιμοποιούσαν διάφορα αξεσουάρ, όπως κορδέλες, κοσμήματα, καρφίτσες και χρυσά νήματα. Αργότερα έκαναν κομμώσεις ψηλά χτενισμένες και με μεγάλο όγκο. Τα περίτεχνα αυτά χτενίσματα τα διακοσμούσαν με λουλούδια, φτερά, υφάσματα, κοσμήματα κ.ά.

Για τις συζύγους και τις κόρες, οι δραστηριότητες αυτές γίνονταν συνήθως σε οικιακά περιβάλλοντα μαζί με γυναίκες από διαφορετικά κοινωνικά επίπεδα.