# data[].attributes.body
ชัดเจน ในเลนเรา

# data[].attributes.body
แล้วแต่เขา เราได้เพ

# data[].attributes.body
ไม่ช่ายทาง อย่าตามมา

# data[].attributes.body
ฝึกกระบวนการคิดอย่างเป็นระบบ (Logical & Analytical Thinking)

การเขียนโปรแกรมไม่ใช่แค่การพิมพ์โค้ด แต่คือ "กระบวนการแก้ปัญหา" คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งซื่อสัตย์และทำตามคำสั่งตรงๆ สิ่งที่คุณจะได้ฝึกคือ:

Decomposition: การย่อยปัญหาใหญ่ๆ ให้กลายเป็นขั้นตอนย่อยๆ

Algorithm Design: การวางแผนแก้ปัญหาทีละสเต็ปอย่างมีตรรกะเปิดโอกาสในอาชีพและการทำงาน (High Career Demand)

โลกขับเคลื่อนด้วยซอฟต์แวร์และข้อมูล ทุกอุตสาหกรรมตั้งแต่การแพทย์ การเงิน การศึกษา ไปจนถึงการเกษตร ต่างต้องการคนที่เข้าใจเทคโนโลยี

ค่าตอบแทนสูง: สายงานด้าน IT และ Data เป็นหนึ่งในกลุ่มที่มีรายได้เฉลี่ยสูงเป็นอันดับต้นๆ

เป็นที่ต้องการทั่วโลก: โค้ดคอมพิวเตอร์เป็นภาษาภาษาสากล ถ้าคุณเขียนโปรแกรมเป็น โอกาสทำงานกับบริษัทต่างชาติหรือทำงานแบบ Remote Work จากที่ไหนก็ได้ในโลกก็เปิดกว้างขึ้น

# data[].attributes.body
การเขียนโปรแกรมช่วยให้คุณเข้าใจวิธีคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผล ฝึกทักษะการแก้ปัญหาที่ซับซ้อนให้เป็นขั้นตอน และปลดล็อกโอกาสทางอาชีพที่หลากหลายในยุคดิจิทัล เช่น การพัฒนาแอปพลิเคชันหรือปัญญาประดิษฐ์

เหตุผลหลักที่คุณควรเรียนเขียนโปรแกรม มีดังนี้ครับ:

พัฒนาทักษะการแก้ปัญหา: สอนให้คุณแยกแยะปัญหาใหญ่ๆ ออกเป็นส่วนย่อยๆ เพื่อหาทางแก้ไขได้อย่างเป็นระบบและสร้างสรรค์

# data[].attributes.body
1. Python

จุดเด่น: โครงสร้างภาษาอ่านง่าย คล้ายภาษาอังกฤษ มีไลบรารีรองรับเยอะ

การใช้งาน: พัฒนา AI, การวิเคราะห์ข้อมูล (Data Science), และระบบหลังบ้าน (Backend)

2. JavaScript

จุดเด่น: เป็นหัวใจหลักของการทำงานบนเว็บเบราว์เซอร์ ทำงานฝั่งไคลเอนต์ (Client-side) ได้ดี

การใช้งาน: สร้างเว็บไซต์แบบโต้ตอบ (Interactive websites) และพัฒนาเว็บแอปพลิเคชัน

3. Java

จุดเด่น: มีความเสถียรสูง ทำงานได้บนทุกแพลตฟอร์มตามคอนเซปต์ "Write Once, Run Anywhere"

การใช้งาน: พัฒนาแอปพลิเคชันระดับองค์กร และแอปพลิเคชันบนระบบปฏิบัติการ Android

4. C# (ซีชาร์ป)

จุดเด่น: ภาษาเชิงวัตถุ (Object-Oriented) ทำงานร่วมกับระบบนิเวศของ Microsoft ได้สมบูรณ์แบบ

การใช้งาน: พัฒนาเกม (ผ่าน Unity Engine), ซอฟต์แวร์สำหรับองค์กร, และเว็บแอปพลิเคชัน

5. SQL

จุดเด่น: เป็นภาษาเฉพาะทางสำหรับจัดการและดึงข้อมูลจากระบบฐานข้อมูล (Database)

การใช้งาน: จัดการข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data) และเชื่อมต่อฐานข้อมูลสำหรับเว็บไซต์หรือแอปพลิเคชัน

# data[].attributes.body
1python (ไพธอน)

เหมาะสำหรับ: ผู้เริ่มต้น, งานด้าน Data Science, AI (Machine Learning), และการเขียนสคริปต์อัตโนมัติ (Automatio

2JavaScript (จาวาสคริปต์)

เหมาะสำหรับ: การพัฒนาเว็บไซต์ (Web Development) ทั้งหน้าบ้าน (Frontend) และหลังบ้าน (Backend)

3.Java (จาวา)

เหมาะสำหรับ: ระบบองค์กรขนาดใหญ่ (Enterprise Application), แอปพลิเคชันบน Android, และระบบธนาคาร

4.. C++ (ซีพลัสพลัส)

เหมาะสำหรับ: เกมคอมพิวเตอร์ระดับสูง (AAA Games), ระบบปฏิบัติการ, และซอฟต์แวร์ที่ต้องการความเร็วสูงสุด

5.SQL (เอสคิวแอล)

เหมาะสำหรับ: การจัดการและดึงข้อมูลจากฐานข้อมูล (Database Management)

# data[].attributes.body
ฝึกจัดระเบียบความคิด: ช่วยสอนให้เราวิเคราะห์ปัญหาและเรียงลำดับขั้นตอน (Algorithm) อย่างมีเหตุผล ไม่สับสน

พัฒนาทักษะการแก้ปัญหา: สอนวิธีแยกแยะปัญหาใหญ่ๆ ออกเป็นส่วนย่อย ทำให้จัดการและหาทางออกได้ง่ายขึ้น

สร้างความคุ้นเคยกับเทคโนโลยี: ในยุคที่ AI และระบบอัตโนมัติเข้ามามีบทบาทสำคัญ การเข้าใจภาษาคอมพิวเตอร์จะช่วยให้คุณปรับตัวและใช้งานเครื่องมือใหม่ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

ต่อยอดโอกาสในอนาคต: ทักษะนี้เป็นที่ต้องการสูงมาก และสามารถอัปสกิลเพื่อเปลี่ยนสายงานหรือเพิ่มรายได้ในยุคดิจิทัล

# data[].attributes.body
Python: ภาษาที่อ่านง่ายที่สุด เขียนโค้ดสั้น เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น งานวิเคราะห์ข้อมูล และปัญญาประดิษฐ์ (AI)

JavaScript: ภาษาหลักที่ใช้ขับเคลื่อนการทำงานบนเว็บไซต์ ทั้งส่วนหน้าบ้าน (Frontend) และหลังบ้าน (Backend)

Java: ภาษายอดนิยมที่มีความเสถียรสูง มักใช้พัฒนาแอประดับองค์กรและระบบ Android

C++: ภาษาระดับล่างที่ทำงานได้เร็วมาก เหมาะสำหรับงานที่เน้นประสิทธิภาพสูง เช่น เกม และระบบกราฟิก

SQL: ภาษาเฉพาะทางที่ออกแบบมาเพื่อจัดการและดึงข้อมูลจากระบบฐานข้อมูลโดยตรง

# data[].attributes.body
เพื่อฝึกกระบวนการคิดแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ (Computational Thinking) ซึ่งเป็นทักษะติดตัวที่นำไปใช้จัดการกับปัญหาซับซ้อนในชีวิตจริงและการทำงานได้ทุกสายอาชีพประโยชน์และเหตุผลในการเรียนเขียนโปรแกรม มีดังนี้

1. พัฒนาทักษะสมองและการคิด

คิดเป็นเหตุเป็นผล: การเขียนโค้ดบังคับให้เราสั่งงานคอมพิวเตอร์ทีละสเต็ปอย่างละเอียด ช่วยจัดระเบียบความคิดให้ลดความสับสน

ย่อยปัญหาใหญ่ให้เล็กลง: ได้ฝึกทักษะการแยกแยะปัญหา (Decomposition) เพื่อค่อยๆ แก้ไปทีละส่วนจนสำเร็จ

ฝึกความอดทนและรอบคอบ: การหาจุดผิดพลาดในโค้ด (Debugging) ช่วยสร้างนิสัยไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรค

2. เพิ่มโอกาสและทางเลือกในอาชีพ

ตลาดงานต้องการสูง: สายงานด้านเทคโนโลยี เช่น Jobsdb ระบุว่าผู้ที่มีทักษะโปรแกรมมิ่งเป็นที่ต้องการมากในยุคนี้

ต่อยอดนวัตกรรมใหม่: เป็นพื้นฐานสำคัญในการทำงานร่วมกับ AI, Data Science และระบบอัตโนมัติ (Automation)

เพิ่มมูลค่าให้สายงานอื่น: คนทำงานบัญชี การตลาด หรือการเงิน ที่เขียนโค้ดได้ จะสามารถสร้างเครื่องมือทุ่นแรงและวิเคราะห์ข้อมูลได้เหนือกว่าคนอื่น

3. เปลี่ยนตัวเองจาก "ผู้ใช้" เป็น "ผู้สร้าง"

สร้างเครื่องมือใช้เอง: คุณสามารถเขียนสคริปต์สั้นๆ เพื่อสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำงานซ้ำๆ ที่น่าเบื่อแทนคุณได้อัตโนมัติ

สร้างไอเดียให้เป็นจริง: ไม่ว่าจะเป็นการทำเว็บไซต์ แอปพลิเคชันมือถือ หรือพัฒนาเกมในแบบที่ตัวเองต้องการ [1, 2]

# data[].attributes.body
ภาษาเขียนโปรแกรม

1. JavaScript

หนึ่งในภาษาพื้นฐานที่ได้รับความนิยมทั่วโลก ใช้สำหรับการเขียนโปรแกรมบนระบบอินเทอร์เน็ต สร้างได้ทั้งเว็บไซต์และแอปพลิเคชัน รวมถึงเพิ่มลูกเล่นแบบ Interactive จัดระเบียบได้ดี โปรแกรมอ่านได้ง่าย บริษัทที่ใช้ภาษานี้ เช่น Microsoft, Google

2. Python

ภาษาคอมพิวเตอร์ระดับสูงที่ถูกนำมาแปลงให้ใช้งานง่าย ทำงานด้วยการแปลชุดคำสั่งทีละบรรทัด และสามารถต่อยอดไปใช้ในสาย Data Science, Machine Learning อย่าง AI ได้ บริษัทที่ใช้ภาษานี้ เช่น YouTube, Netflix

3. C

ภาษาที่ใช้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ มีความยืดหยุ่น ใช้งานได้หลากหลาย และมีจุดเด่นเรื่องการสร้างระบบฮาร์ดแวร์ได้รวดเร็ว แต่ไม่มีฟังก์ชันสำเร็จรูป บริษัทที่ใช้ภาษานี้ เช่น Linux, GitHub

4. Kotlin

ภาษาที่พัฒนาขึ้นจากภาษา Java ใช้สำหรับแอปพลิเคชันฝั่ง Android โดยเฉพาะ มาพร้อมฟังก์ชันอำนวยความสะดวกมากมาย มีความปลอดภัยสูง บริษัทที่ใช้ภาษานี้ เช่น Android, Windows

5. SQL

ภาษาที่โดดเด่นเรื่องการวิเคราะห์ข้อมูล เหมาะกับสาย Data Analysis ใช้สำหรับการเก็บและประมวลผลฐานข้อมูลแบบเชิงสัมพันธ์ในระบบ Database Management System เช่น MySQL, MS Server SQL

# data[].attributes.body
ยุคที่ 1: ภาษาเครื่อง (Machine Language)
เป็นภาษาที่คอมพิวเตอร์เข้าใจได้ทันทีโดยไม่ต้องผ่านตัวแปล เขียนด้วยเลขฐานสอง (

และ

) ซับซ้อนและมนุษย์เรียนรู้ได้ยากมาก

ยุคที่ 2: ภาษาแอสเซมบลี (Assembly Language)
ใช้สัญลักษณ์ตัวอักษรภาษาอังกฤษ (Mnemonic Codes) แทนคำสั่งเลขฐานสอง เช่น ADD หรือ MOV ทำให้เขียนง่ายขึ้น ต้องใช้ตัวแปลที่เรียกว่า Assembler แปลเป็นภาษาเครื่อง

ยุคที่ 3: ภาษาระดับสูง (High-level Language)
มีโครงสร้างคำสั่งคล้ายภาษาอังกฤษและคณิตศาสตร์ เช่น Python, C, Java และ FORTRAN ทำงานได้บนฮาร์ดแวร์ต่างชนิดกัน แปลภาษาด้วย Compiler หรือ Interpreter

ยุคที่ 4: ภาษาระดับสูงมาก (Very High-level Language)
เน้นให้ผู้ใช้งานระบุ "สิ่งที่ต้องการ" มากกว่า "วิธีการทำ" มีลักษณะเป็นภาษาสำหรับจัดการฐานข้อมูล เช่น SQL หรือเครื่องมือสร้างหน้าต่างโปรแกรม

ยุคที่ 5: ภาษาธรรมชาติ (Natural Language)
ยุคแห่งปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่ผู้ใช้สามารถสั่งงานด้วยเสียงหรือข้อความภาษาพูดของมนุษย์ได้โดยตรง เช่น การสั่งงานผ่านระบบ Large Language Models (LLMs) ในปัจจุบัน

# data[].attributes.body
ยุคที่ 1: ภาษาเครื่อง (Machine Language)
เป็นภาษาที่คอมพิวเตอร์เข้าใจได้โดยตรง เขียนแทนด้วยตัวเลขฐานสอง (\(0\) และ \(1\)) มนุษย์จดจำและเขียนได้ยากมาก

ยุคที่ 2: ภาษาแอสเซมบลี (Assembly Language)
ใช้คำย่อภาษาอังกฤษ (เช่น \(ADD\), \(MOV\)) มาเขียนแทนเลขฐานสอง แต่ยังต้องอาศัยตัวแปลภาษาที่เรียกว่า แอสเซมบลีอร์ (Assembler) ในการแปลงเป็นภาษาเครื่อง

ยุคที่ 3: ภาษาระดับสูง (High-level Language)
ใช้คำสั่งภาษาอังกฤษที่เข้าใจง่าย และมีโครงสร้างประโยคใกล้เคียงกับตรรกศาสตร์ของมนุษย์ ตัวอย่างภาษาในยุคนี้ เช่น \(C\), \(Java\), และ \(Python\)

ยุคที่ 4: ภาษาระดับสูงมาก (Very High-level Language)
เน้นให้ผู้ใช้งานสามารถระบุได้ว่า "ต้องการผลลัพธ์อะไร" โดยไม่ต้องเขียนขั้นตอนการทำงานที่ซับซ้อน มักใช้สำหรับการจัดการฐานข้อมูล เช่น \(SQL\) หรือสร้างหน้าจอติดต่อผู้ใช้ (GUI)

ยุคที่ 5: ภาษาธรรมชาติ (Natural Language)
เป็นภาษายุคปัจจุบันที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาช่วยให้มนุษย์สามารถสั่งงานคอมพิวเตอร์ได้ด้วยเสียงหรือข้อความภาษาพูดปกติ โดยระบบสามารถตีความ วิเคราะห์ และประมวลผลคำสั่งได้ทันที

# data[].attributes.body
1. ยุคที่ 1: ภาษาเครื่อง (First Generation Language: 1GL)

ช่วงทศวรรษ 1940s

เป็นภาษาเดียวที่คอมพิวเตอร์เข้าใจได้โดยตรงโดยไม่ต้องผ่านตัวแปลภาษา ตัวภาษาจะประกอบด้วย เลขฐานสอง คือ 0 และ 1 (Machine Code) เท่านั้น

ลักษณะสำคัญ: ควบคุมการทำงานของฮาร์ดแวร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำงานเร็วที่สุด

ข้อจำกัด: มนุษย์เข้าใจยากมาก หากเขียนผิดแม้แต่ตัวเดียวจะหาจุดผิด (Debug) ได้ยากมาก และขึ้นอยู่กับสถาปัตยกรรมของคอมพิวเตอร์เครื่องนั้นๆ (ไม่สามารถนำไปรันบนเครื่องอื่นได้)

2. ยุคที่ 2: ภาษาแอสเซมบลี (Second Generation Language: 2GL)

ช่วงทศวรรษ 1950s

เพื่อลดความยากของภาษาเครื่อง นักพัฒนาจึงคิดค้น ภาษาแอสเซมบลี (Assembly Language) ขึ้นมา โดยเปลี่ยนจากเลขฐานสองมาเป็นคำย่อในภาษาอังกฤษที่เรียกว่า "รหัสช่วยจำ" (Mnemonics) เช่น ADD (บวก), SUB (ลบ), MOV (ย้ายข้อมูล)

ตัวแปลภาษา: ต้องใช้ตัวแปลภาษาที่เรียกว่า Assembler เพื่อแปลงภาษาแอสเซมบลีให้กลับไปเป็นภาษาเครื่อง

ลักษณะสำคัญ: ยังเป็นภาษาระดับต่ำ (Low-level Language) ที่ต้องสั่งงานควบคุมฮาร์ดแวร์โดยตรง แต่ช่วยให้มนุษย์เขียนโค้ดได้ง่ายขึ้นกว่าการนั่งไล่เลข 0 กับ 1

3. ยุคที่ 3: ภาษาระดับสูง (Third Generation Language: 3GL)

ช่วงทศวรรษ 1950s - 1970s

เป็นยุคเปลี่ยนผ่านสำคัญที่เรียกว่า ภาษาระดับสูง (High-level Language) รูปแบบไวยากรณ์จะมีความใกล้เคียงกับภาษาอังกฤษและคณิตศาสตร์ที่มนุษย์คุ้นเคย ทำให้เรียนรู้ง่ายและพัฒนาโปรแกรมได้รวดเร็วขึ้นมาก

ตัวแปลภาษา: ใช้ Compiler (แปลทั้งโปรแกรมรวดเดียว) หรือ Interpreter (แปลทีละบรรทัด) เพื่อแปลงเป็นภาษาเครื่อง

ลักษณะสำคัญ: เป็นภาษาที่ไม่ขึ้นกับตัวเครื่อง (Machine Independent) เขียนครั้งเดียวสามารถนำไปรันบนคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นได้

ภาษาเด่นในยุคนี้:

Fortran: สำหรับงานวิทยาศาสตร์และคำนวณ

COBOL: สำหรับงานธุรกิจ

C / C++: ภาษาที่ทรงพลังและเป็นรากฐานของระบบปฏิบัติการ

Java: ภาษาที่รันได้ทุกแพลตฟอร์มด้วยแนวคิด "Write Once, Run Anywhere"

4. ยุคที่ 4: ภาษาระดับสูงมาก (Fourth Generation Language: 4GL)

ช่วงทศวรรษ 1970s - 1980s

ภาษายุคนี้ถูกออกแบบมาให้เป็นภาษาประเภท Non-Procedural หมายความว่า ผู้เขียนโปรแกรมเพียงแค่บอกคอมพิวเตอร์ว่า "ต้องการอะไร" (What to do) โดยไม่ต้องบอกขั้นตอนอย่างละเอียดว่า "ต้องทำอย่างไร" (How to do)

ลักษณะสำคัญ: เน้นความง่ายในการจัดการฐานข้อมูลและการสร้างรายงาน ประหยัดเวลาการเขียนโค้ดไปได้มหาศาลเมื่อเทียบกับยุคที่ 3

ภาษาเด่นในยุคนี้: SQL (Structured Query Language) ที่ใช้ในการจัดการฐานข้อมูล, MATLAB, FoxPro

5. ยุคที่ 5: ภาษาธรรมชาติและปัญญาประดิษฐ์ (Fifth Generation Language: 5GL)

ช่วงทศวรรษ 1990s - ปัจจุบัน

เป็นภาษาที่เน้นการแก้ปัญหาโดยอิงจาก เงื่อนไขและข้อจำกัด (Constraints) แทนการเขียนอัลกอริทึมทีละขั้นตอน มักถูกนำมาใช้ในงานวิจัยด้านปัญญาประดิษฐ์ (AI), ระบบผู้เชี่ยวชาญ (Expert Systems) และการประมวลผลภาษาธรรมชาติ (Natural Language Processing)

ลักษณะสำคัญ: ในปัจจุบัน ยุคนี้ได้ต่อยอดมาจนถึงการที่เราสามารถใช้ ภาษาธรรมชาติ (Natural Language) เช่น ภาษาอังกฤษทั่วไป สั่งการให้ AI (เช่น ChatGPT, Claude) ช่วยเขียนโค้ดหรือเขียนโปรแกรมให้เราได้โดยตรง

ภาษาเด่นในยุคนี้: Prolog, LISP และแพลตฟอร์ม Low-code/No-code ต่างๆ ในปัจจุบัน

# data[].attributes.body
วิวัฒนาการภาษาคอมพิวเตอร์

ภาษาคอมพิวเตอร์ (Computer Language)

ในกระบวนการสื่อสารเบื้องต้นนั้น ประกอบด้วยองค์ประกอบต่าง ๆ เช่น ผู้ส่งสาร ผู้รับสาร สารหรือข้อความ สื่อตัวกลาง และ ภาษาที่ใช้ในการสื่อสาร ซึ่งภาษาที่ใช้สื่อสารนี้ถ้าฝ่ายผู้ส่งสารและผู้รับสารสามารถเข้าใจกันได้ก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าทั้งผู้ส่งสาร และผู้รับสาร ไม่สามารถสื่อสารเข้าใจกันได้ อาจจะเพราะต่างเชื้อชาติ ต่างภาษา ก็อาจจะต้องใช้ตัวกลาง มาช่วยในการสื่อสาร เพื่อให้เกิดความเข้าใจซึ่งกันและกันได้

กระบวนการสื่อสารระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์ก็เช่นกัน คือจะเกี่ยวข้องกับมนุษย์และคอมพิวเตอร์เป็นหลัก คอมพิวเตอร์นั้นรู้ และเข้าใจ แต่เฉพาะภาษาเครื่องซึ่งอยู่ในรูปของเลขฐานสอง คือ 0 และ 1 เท่านั้น ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่มนุษย์ ต้องการสื่อสาร กับคอมพิวเตอร์ ก็ต้องเขียนให้อยู่ ในรูปของเลขฐานสองเท่านั้น เพื่อให้คอมพิวเตอร์สามารถทำงานได้ ตามที่คอมพิวเตอร์เข้าใจ แต่การเขียนคำสั่งในลักษณะของภาษาเครื่อง ซึ่งประกอบด้วยเลขฐานสองนั้น มีความยุ่งยาก และยากที่จะเข้าใจได้ อีกทั้งหากเกิดความผิดพลาดในการเข้ารหัสเลขฐานสอง

ยุคของภาษาคอมพิวเตอร์

สามารถแบ่งภาษาคอมพิวเตอร์ออกได้เป็น 5 ยุค ดังนี้

1. ภาษาเครื่อง (machine language)
2. ภาษาแอสเซมบลี (Assembly Language)
3. ภาษาชั้นสูง  (High level Language)
4. ภาษาขั้นสูงมาก (Very High level Language)
5. ภาษาธรรมชาติ (National Language )

# data[].attributes.headline
สุทธิพจน์ ปาละกุล

# data[].attributes.subject
สุทธิพจน์ ปาละกุล

# data[].attributes.headline
วินัย เบาะพรม

# data[].attributes.subject
วินัย เบาะพรม

# data[].attributes.headline
สุทธิพจน์ ปาละกุล

# data[].attributes.subject
สุทธิพจน์ ปาละกุล

# data[].attributes.body
#include <stdio.h>

int main() {

int num;

printf(” Enter an integer: “);

scanf(”%d“, &num);

// true if num is perfectly divisible by 2

if(num % 2 == 0)

printf”%d is even.“, num);

else

printf(”d is odd.“, num);

return O;

}

# data[].attributes.headline
สุทธิพจน์ ปาละกุล

# data[].attributes.subject
สุทธิพจน์ ปาละกุล