# data[].attributes.body
P.17
Ik durf mijn ouders niet in de ogen te kijken en ben nog niet bekomen van de emoties van vanochtend: het getier van de mannen, de geur van het gemorste bier, de twee vrouwen die elkaar halfdood mepten, en dat alles in het huis van God.

# data[].attributes.body
P. 128

‘Ik heb mijn voeten nog nooit met zeep gewassen,’ zegt de Mol.

# data[].attributes.body
P. 237
Maar als ik terugdenk aan Lieven die kreunend als een oud zwijn op me ligt, dan weet ik heel zeker waar ik wil zijn: hier, op dit groene korenveld dat rijpt in de zon en waar de in het wit geklede dood op me afkomt. Ik ben dat bruidje niet meer. Ik ben de soldaat met de barst in zijn hoofd. Ik ben IJzerkop.

# data[].attributes.body
Dan roep ik: ‘Geen moment.’