# data[].attributes.body
'RIP', dat is de tekst die de bovenstaande foto bevat. Ik heb gekozen voor deze afbeelding omdat er in het boek, over het algemeen, vaak mensen komen te overlijden. Andrea is al ongeveer 100 jaar oud waardoor ze vaak te maken heeft gehad met gestorven familieleden. Toch is het erg heftig om te lezen dat haar broers, ouders en haar eigen kinderen om het leven zijn gekomen. Ik vind dat deze foto symbool staat voor de thematiek en de verhaalmotieven in het boek. Maar ook als eerbetoon voor de mensen die zijn gestorven in het boek. En zoals men altijd zegt, over de doden niets dan goeds.

# data[].attributes.body
In het verhaal bevinden zich verschillende verhaalmotieven, en één ervan is de dood. Gedurende het verhaal komt Andrea haar verleden naar boven. In haar verleden zijn er veel gevallen waarin de dood een rol speelt. Zo is ze het tweede kind en was haar aangekondigde broertje overleden in de buik van haar moeder. Daarnaast overlijden haar ouders ook, haar moeder aan kanker en haar vader beland onder de trein. Ook is haar broer Marcel om het leven gekomen in Oekraïne. Daaropvolgend stierven vele kinderen van haar. De moeder van kleinzoon Marcel, Lieve, Stella en haar eerste dochter. Ook stierf haar man Stèr. Vervolgens is de Tweede Wereldoorlog ook een verhaalmotief. Het verleden van Andrea wordt afgespeeld op de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog. Boer Marcel gaat in dienst bij het Vlaamse legioen en wordt later een Duitse SS. Deze acties worden ook na de oorlog nog als verraad beschouwd en er wordt ook steeds op terug gevallen.

De titel heeft verder niks te maken met de verhaalmotieven. Zoals al eerder stond beschreven in de samenvatting, had Andrea liever Maria geheten. Maria betekend de onbevlekte, dus de titel. De thematiek heeft daarnaast wel een samenhang met de verhaalmotieven. De dood speelde namelijk ook voor de thematiek een erg belangrijke rol in het verhaal omdat de dood zwaar drukte op de familie. Daarbij draait het ook nog om Marcel die is gestorven aan het oostfront, want hij heeft de hoofdpersoon gefascineerd. Dat zijn de grote richtlijnen als je kijkt naar de thematiek.

# data[].attributes.body
Het verhaal heeft maar liefst 10 hoofdstukken en elk hoofdstuk wordt aangeduid met een cijfer. Het verhaal heeft ook een interessante schrijfstijl want tussen de hoofdstukken door wordt het verhaal steeds verteld vanuit meerdere vertellers. Het verhaal wordt verteld door Andrea en Marcel waardoor er sprake is van een perspectiefwisseling. Wanneer je een verhaal wil laten overkomen is een perspectiefwisseling een goed idee. Ik vind dat je je zo meer in kan leven in het verhaal. Wanneer Andrea vertelt over haar verleden, dan is Andrea aan het woord. Dat is met Marcel precies hetzelfde, ze nemen je als het ware mee in hun verhaal. Dat is ook nog te blijken uit het feit dat het verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief.

# data[].attributes.body
Om te beginnen wordt er in het boek Vlaams gesproken waardoor de tekst soms erg lastig te volgen is. Bijvoorbeeld: ''‘De rest moogt ge laten staan,’ en loopt de woonkamer in.'' Daarnaast kun je stellen dat de stijl waarin het geschreven is net op een poëzie tekst lijkt, waardoor het nog lastiger wordt. Er worden zinnen gebruikt zoals ‘Een melancholie die als een homp was achter mijn ribben hangt op de plek waar normaal een hart zou moeten slaan.’ Door deze ingewikkelde schijfstijl is het nodig om over de betekenis van de zinnen na te denken en daardoor lees je het verhaal niet lekker weg. Dit maakt het verhaal alleen maar ingewikkelder.

# data[].attributes.body
Ik vind het verhaal aan de ene kant erg mooi maar aan de andere kant ook erg droevig. Om te beginnen wouden de ouders van Andrea haar helemaal niet, ze wouden liever een zoon. Ze is opgegroeid in een vors boerengezin waar ze hard moest werken. Verder in het verhaal komen er ook nog droevige flashbacks. Haar moeder die kanker had, Andrea die klappen kreeg en later overlijdt ook nog is haar vader. Daaropvolgend werd er in hoofdstuk 4 en 5 beschreven dat Andrea een dochter had waar ze niet zo goed mee overweg kon. Later is haar dochter overleden en heeft ze haar eigen dochter moeten begraven. En als je denkt dat het niet erger kan, overlijdt ook nog is haar man Stèr. Al bij al heeft dit verhaal een droevig randje.

# data[].attributes.body
Het is altijd leuk als boeken de nieuwsgierigheid opbouwen, en dat is precies wat ze hebben gedaan bij dit boek. Door het verhaal heen kom je steeds meer te weten over wie Marcel nou eigenlijk was voordat hij als een schim uit iedereens leven verdween. Ook kom je meer te weten over het verleden van Andrea. Doordat je nooit het hele verhaal weet van Marcel en Andrea blijf je toch erg nieuwsgierig naar wat er komen zal, en hierdoor blijf je doorlezen wat zorgt voor meer vermaak. Daarnaast wordt het verhaal verteld vanuit meerdere vertellers. Er wordt steeds een afwisseling gemaakt tussen Andrea en Marcel en dat levert positieve verassingen op. Het maakt je nieuwsgieriger doordat je niet weet wat de rest van het verhaal in petto heeft en de perspectiefwisselingen maken het boek ook nog is boeiender.

# data[].attributes.body
In deze roman wordt er een donker familieverhaal vertelt. Het is een mooi stuk wat gaat over liefhebben en een niet te vermijden verleden. In de loop van het verhaal wordt er beschreven hoe kleinkind Marcel gaat zoeken naar wie zijn mysterieuze grootoom, en naamgenoot, Marcel was. Hij heeft in de oorlog gediend als een Vlaamse SS-soldaat en nationalist, maar plots is hij uit iedereens leven verdwenen. Later werd vermeld dat hij was overleden in de oorlog, maar wie was Marcel nou eigenlijk? Door terug te blikken op het boerenleven van Andrea wordt het verborgen leven aan het licht gebracht.