# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Νικολαΐδης Δημήτρης Μαρκόπουλος

# data[].attributes.subject
Αλέξανδρος Νικολαΐδης Δημήτρης Μαρκόπουλος

# data[].attributes.body
Ο Κωνσταντής

Μαμά και μπαμπά, τι κάνετε;

Σας γράφω αυτό το γράμμα για να μην ανησυχείτε για μένα, είμαι καλά. Θα σας πω την Ιστορία που μου συνέβη. Όταν σας πήρε η αστυνομία ήμουν πολύ μόνος και πεινούσα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Την ημέρα δούλευα στα φανάρια και τα βράδια κοιμόμουν στα παγκάκια. Χτες βράδυ συνάντησα μια κυρία, την κυρία Δέσποινα και με κάλεσε σπίτι της. Με τάισε και έμεινα εκεί όλο το βράδυ και από τότε με φιλοξενεί. Για να την ευχαριστήσω τη βοηθάω με της δουλειές του σπιτιού και με τα ψώνια. Δεν αντέχω άλλο, περιμένω  να έρθετε να με πάρετε. Η Διεύθυνση είναι Δέσποινα Μιχαήλ, Πατρών 33, Αθήνα.

Με αγάπη

Κωνσταντής

# data[].attributes.headline
Δήμητρα Καραγιάννη Κυριακή Λαδιά

# data[].attributes.subject
Δήμητρα Καραγιάννη Κυριακή Λαδιά

# data[].attributes.body
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΑΓΟΡΙ

ΑΣΤΕΓΟΣ
ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ

# data[].attributes.headline
Kυριάκου Μαλαματή  , Τζάκα Μαρία  

# data[].attributes.subject
Kυριάκου Μαλαματή  , Τζάκα Μαρία  

# data[].attributes.body
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΗ

… Η κ. Δέσποινα γύρισε από την εκκλησία και ο μικρός Κωνσταντής κοιμόταν ακόμα. Πήγε να αλλάξει και να στρώσει το τραπέζι για να φάνε παρέα. Χωρίς να ακούσει ο μικρός ξύπνησε και πήγε να κάτσει στη μεγάλη τραπεζαρία όπου θα έτρωγαν το φαγητό. Βγαίνοντας από το μπάνιο η κ. Δέσποινα πήγε στο δωμάτιό της κάτι για τον Κωνσταντή. Καθώς πήγαινε προς την τραπεζαρία είδε το παιδί να κάθεται στην κορυφή του τραπεζιού. Τον πλησίασε χαμογελώντας και του έδωσε ένα μεγάλο κουτί που είχε μέσα ένα αυτοκινητάκι και μια μπάλα. Ο μικρός κατά ενθουσιάστηκε από το δώρο που του έδωσε και έτρεξε να την αγκαλιάσει. Ήταν πολύ χαρούμενος, γιατί για πρώτη φορά στη ζωή του πήρε δώρο. Έφαγαν και μετά αποφάσισαν να πάνε να κοιμηθούν. Πριν κλείσουν τα φώτα ο Κωνσταντής είπε στη κ. Δέσποινα:  «Σ’ ευχαριστώ για όλα, ακόμα και αν δεν είναι εδώ οι γονείς μου εγώ πέρασα πολύ όμορφα αυτή την Ανάσταση». Έσβησαν τα φώτα και είδαν όνειρα γλυκά κι ευτυχισμένα.

# data[].attributes.headline
Γεωργία Γουγούση , Μαρία Νίτσι και η Ιωάννα Τσόπρα

# data[].attributes.subject
Γεωργία Γουγούση , Μαρία Νίτσι και η Ιωάννα Τσόπρα

# data[].attributes.body
Σάββατο 23 Απριλίου 1999
Αγαπημένο μου ημερολόγιο σήμερα η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει ,ήταν δύσκολη μέρα, μάζεψα λίγα χρήματα όμως κάτι καλό μου συνέβει. Μια καλή και συμπαθητική κυρία με προσκάλεσε στο σπίτι της όπου είχε πολύ φαγητό που θα χόρτεναν 20 στρατιές. Μου έδωσε και μια ωραία φόρμα, επίσης με άφησε να κάνω κι ένα μπάνιο, είχα τόσο καιρό να κάνω μπάνιο που ξέχασα πως είναι . Μακάρι να ήταν οι γονείς μου εδώ και να τρώγαμε όλοι μαζί σαν οικογένεια.
Ο Κωσταντής έπεσε και και κοιμήθηκε με την σκέψη να ήταν εκεί οι γονείς του στο σπίτι της κυρίας Δέσποινας.

# data[].attributes.headline
Φάνης Τρεμόπουλος και Δημήτρης Πνευμονίδης

# data[].attributes.subject
Φάνης Τρεμόπουλος και Δημήτρης Πνευμονίδης

# data[].attributes.body
ΜΠΕΡΑΤΙ                                                                                                                                           ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ                                                                                                                                 ΦΑΝΑΡΙ                                                                                                                                            ΔΕΣΠΟΙΝΑ                                                                                                                                         ΑΛΒΑΝΑΚΙ

# data[].attributes.headline
Σπύρος Πούφτσης και Αργύρης Τζαχαλής

# data[].attributes.subject
Σπύρος Πούφτσης και Αργύρης Τζαχαλής

# data[].attributes.body
Οι  διακοπές μας στην Θεσσαλονίκη τελείωναν και πήγαμε για μια τελευταία βόλτα στο εμπορικό. Εκεί είδαμε ένα μικρό παιδί γύρω στα 12 να ζητιανεύει. Μας παρακαλούσε έστω και για κάτι μικρό όμως εμείς το προσπεράσαμε. Την επόμενη μέρα το απόγευμα φεύγαμε στην Καστοριά και γυρίσαμε στο διαμέρισμα που μέναμε για να ετοιμάσουμε τα πράγματά μας. Το πρωί πηγαίνοντας στην εκκλησία περάσαμε από το εμπορικό κέντρο και είδαμε πάλι το ίδιο παιδάκι σε άθλια όμως κατάσταση. Ήταν εξουθενωμένο και ξενυχτισμένο πράγμα που πρόδιδαν οι μαύροι του κύκλοι. Το πήραμε μαζί μας και όταν φτάσαμε σπίτι του βάλαμε να φάει και μετά κοιμήθηκε. Έφτασε όμως  η ώρα να φύγουμε  και τότε ξύπνησε το παιδάκι και του εξηγήσαμε την κατάσταση. Δεν μπορούσαμε όμως να το αφήσουμε έτσι . Είπαμε τον διαχειριστή της πολυκατοικίας να τον προσέχει και φύγαμε για την Καστοριά. Αργότερα μάθαμε πως ο διαχειριστής τον είχε υιοθετήσει και χαρήκαμε πολύ.

# data[].attributes.headline
Βασίλης Κωνσταντινίδης Γιάννης Στούμπος                                            

# data[].attributes.subject
Βασίλης Κωνσταντινίδης Γιάννης Στούμπος                                            

# data[].attributes.body
Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ  Συνεχίζω την ιστορία

Η γιαγιά κράτησε τον Κωνσταντή στο σπίτι της σαν παιδί της και του αγόραζε ό,τι της ζητούσε, εκεί έτρωγε, εκεί κοιμότανε.Ο παππούς τον πήρε και τον πήγε σε ένα σχολείο ώστε να μαθεί γράμματα.Εκεί έκανε καινούργιους φίλους και περνούσε υπέροχα και δεν ήθελε να φύγει από το σχολείο. Έτσι ο Κωνσταντής περνούσε όμορφα και η γιαγιά και ο παππούς χαιρόντουσαν κι αυτοί.