# data[].attributes.headline
Εικονικό ταξίδι στο βουνό Όλυμπος

# data[].attributes.subject
Εικονικό ταξίδι στο βουνό Όλυμπος

# data[].attributes.body
Οι μαθητές ταξιδεύουν πάνω από τον Όλυμπο, παρατηρούν τα χαρακτηριστικά του όρους και μαθαίνουν πληροφορίες για τη φύση και την ιστορία του.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Όλυμπος σε 10 λεπτά! Περιήγηση στο μυθικό βουνό. Εκπληκτικό Βϊντεο

# data[].attributes.headline
Χαρακτηριστικά των 12 θεών του Ολύμπου

# data[].attributes.subject
Χαρακτηριστικά των 12 θεών του Ολύμπου

# data[].attributes.body
Σ’ αυτή τη φάση οι μαθητές θα κληθούν να μελετήσουν τους 12 Θεούς. Κάθε ομάδα θα ασχοληθεί με 1 Θεό και 1 Θεά.
Θα ανοίξουν το Google και δίνοντας την παρακάτω διεύθυνση θα βρουν αναλυτικές πληροφορίες για κάθε Θεό ξεχωριστά. Στη συνέχεια, μπορούν να δημιουργήσουν κολάζ με εικόνες και κείμενο για τον κάθε θεό/θεά.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η συνέλευση των θεών, κυρίως οι δώδεκα Ολύμπιοι. Ραφαήλ.

Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στην κορυφή του Ολύμπου. Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία. Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί και άλλοι που λατρεύονταν τοπικά π.χ. ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης ήταν οι μεγαλύτεροι θεοί, ενώ ο Διόνυσος ήταν μικρότερος θεός.

Το δωδεκάθεο είναι έννοια που σχηματίστηκε από δυτικούς λόγιους τον 16ο- 17ο αιώνα και έχει εμφανιστεί με διάφορες συνθέσεις ανάμεσα σε 14 θεούς.

Οι θεότητες που αποτελούν το δωδεκάθεο είναι οι παρακάτω 6 άνδρες και 6 γυναίκες:

Οι ακόλουθοι είναι επίσης Ολύμπιοι θεοί και θεές.

Άδης ή Πλούτων

Ο Θεός του κάτω κόσμου, των νεκρών και των πλούτων της γης (ο Πλούτωνας μεταφράζεται ως "ο πλούτος"), γεννήθηκε στην πρώτη Ολυμπιακή γενεά, αλλά επειδή ζει στον κάτω κόσμο αντί του Ολύμπου, συνήθως δεν περιλαμβάνεται στους δώδεκα Ολύμπιους Θεούς. Έκλεψε την Περσεφόνη της Γης και την έκανε τη σύζυγό της στον κάτω κόσμο, όπου της επέτρεπε να εγκαταλείπει κάθε έξι μήνες για να επανενωθεί με τη μητέρα της.

Διόνυσος ή Βάκχος

Θεός της αμπέλου και του οίνου, της εορτής και της έκστασης, της γονιμότητας και του θεάτρου. Γιος του Δία και της θνητής Σεμέλης (δηλ. ημίθεος), νυμφεύτηκε τη θνητή Αριάδνη πριγκίπισσα της Κρήτης. Σύμβολά του η άμπελος, ο κισσός, το κύπελο, ο πάνθηρας, το δελφίνι, η αίγα και το κουκουνάρι.

Ασκληπιός
Ο θεός της Ιατρικής και της Θεραπείας. Ο γιος του Απόλλωνα. Αντιπροσωπεύει τη θεραπευτική πτυχή των ιατρικών τεχνών, που διδάσκει ο πατέρας του. Οι κόρες του είναι η Υγεία, η Ιασώ (ιατρική), [ή Aglæa / Ægle ("υγιής λάμψη")] και η Πανάκεια.

Έρως
Ο θεός του έρωτα, της αγάπης και της ομορφιάς. Ήταν επίσης σεβαστός ως θεότητα γονιμότητας, γιος της Αφροδίτης και του Άρης. Εμφανιζόταν συχνά με μια Λύρα ή τόξο και βέλος. Συχνά συνοδεύεται από δελφίνια, τριαντάφυλλα και φακούς. Παντρεμένος με τη θνητή Ψυχή.

Ήβη
Η κόρη του Δία και της Ήρας. Η Ήβη ήταν η οινοχόος (υπεύθυνη για την "αραίωση" του ποτού) των θεών του Όλυμπου, και διένειμε το Νέκταρ και την Αμβροσία τους, μέχρι που παντρεύτηκε τον Ηρακλή όταν αυτός ανέβηκε στον Όλυμπο και έγινε θεός. Μια μέρα η Ήβη (σε ένα συμπόσιο των θεών) γλίστρησε και έπεσε. Η γύμνια της σοκάρισε τους θεούς και επειδή κάτι τέτοιο ήταν ανάρμοστο για τα ήθη των κατοίκων του Ολύμπου, τη θεώρησαν ανάξια να επιτελεί τα καθήκοντά της. Αντικαταστάθηκε πολύ γρήγορα από τον Γανυμήδη.

Ηρακλής
Ένας θεϊκός ήρωας (ημίθεος), γιος του Δία και της Αλκμήνης, που υιοθέτησε τον γιο του Περσέα. Ήταν ο μεγαλύτερος από τους Έλληνες ήρωες, λίαν αρρενωπός και πρωταθλητής της Ολύμπιας τάξης, αλλά και πολεμιστής ενάντια στα χθόνια τέρατα. Όταν επήλθε ο θάνατός του, το θεϊκό του μέρος ανέβηκε στον Όλυμπο, και έγινε θεός.

Παν
Ο θεός των στεπών, των βοσκών και των κοπαδιών, των άγριων βουνών, του κυνηγιού και της ρουστίκ (αγροτικής) μουσικής, καθώς και ο "σύντροφος" των νυμφών.

Περσεφόνη
Η κόρη της Δήμητρας και του Δία. Θεά της Άνοιξης. Απελευθερώθηκε από τον Άδη, που την πήγε στον κάτω κόσμο και έγινε βασίλισσα του κάτω κόσμου. Η Δήμητρα, θεά των καλλιεργειών, καταράστηκε τη γη και δεν της επέτρεψε να αποφέρει καρπούς. Οι άντρες, πεινασμένοι, παραπονέθηκαν στον Δία και διέταξε τον Άδη να επιστρέψει την κόρη του να επανέλθει. Αλλά η Περσεφόνη είχε φάει φρούτα από τον κάτω κόσμο και δεν μπορούσε. Ο Δίας και ο Άδης κατέληξαν σε συμφωνία που επέτρεπε στην Περσεφόνη να εγκαταλείψει τον κάτω κόσμο και να συναντηθεί με τη μητέρα της για έξι μήνες τον χρόνο, κατά την οποία η Δήμητρα χαροποιούσε και έκανε τις καλλιέργειες να ανθίσουν (άνοιξη / καλοκαίρι). Όταν η Περσεφόνη επέστρεφε στον κάτω κόσμο, η Δήμητρα κατέρρεε και τα δέντρα έχαναν τα φύλλα τους (φθινόπωρο / χειμώνας).

Άλλες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας είναι:

Εκάτη: Θεά της μαγείας. Βοήθησε τη Δήμητρα να βρει την κόρη της. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι όταν τα σκυλιά γάβγιζαν ξαφνικά τη νύχτα, η Εκάτη περνούσε ανάμεσά τους.

Αίολος: Θεός των ανέμων.

Θέμις: Θεά της δικαιοσύνης. Ήταν Τιτανίδα, κόρη της Γαίας και του Ουρανού. Είχε παντρευτεί τον Δία και απέκτησε από αυτόν, τις Μοίρες (Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος) και τις Ώρες (Δίκη, Ειρήνη και Ευνομία). Πάντα απεικονίζεται με δεμένα τα μάτια, κρατώντας στο αριστερό της χέρι ένα σπαθί και στο δεξί μια ζυγαριά.

Κυβέλη: Θεά της γονιμότητας.

Έρις: Θεά της ζήλιας και της διχόνοιας. Αυτή έριξε το χρυσό μήλο στον γάμο της Θέτιδας και του Πηλέα, επειδή δεν την προσκάλεσαν.

Νέμεσις: Θεά της Δικαιοσύνης, η Θεία Δίκη. Διατηρούσε τις ανθρώπινες υποθέσεις σε ισορροπία θέτοντας όρια, ρυθμίζοντας τον εγωισμό τους και επιβάλλοντας τιμωρίες.

Νυξ: θεά της νύχτας. Η Νυξ ήταν κυρίαρχη, αρχέγονη και κοσμογονική οντότητα, την οποία σεβόταν και φοβόταν ακόμα και ο ίδιος ο θεός Δίας.

Αμφιτρίτη: θέα της θάλασσας. Ήταν σύζυγος του Θεού Ποσειδώνα και μια από τις 50 Νηρηίδες.

Ειλείθυια: Ηταν Θεά της γέννησης και των πόνων του τοκετού, για αυτό οι γυναίκες πριν και μετά τις γέννες της πρόσφεραν αφιερώματα. Επισης ακούει και στα ονόματα Ελεύθεια, Ελενθώ ή και Ελειθώ.

Ζέφυρος: Θεός του δυτικού ανέμου.

Φόβος: Είναι η προσωποποίηση του φόβου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης. Μαζί με τον αδελφό του Δείμο, που ήταν η προσωποποίηση του τρόμου, συνόδευε τον πατέρα του στους πολέμους.

Δείμος: Είναι η προσωποποίηση του τρόμου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης. Μαζί με τον αδελφό του Φόβο, που ήταν η προσωποποίηση του φόβου, συνόδευε τον πατέρα του στα πεδία των μαχών.

Ίρις: Θεά του ουράνιου τόξου. Δευτερεύουσα θεότητα του Ολύμπου, αναφερόμενη και ως μία από τις Άρπυιες. Ανήκε στην ακολουθία των θεών με καθήκοντα αγγελιαφόρου, όμοια με εκείνα του θεού Ερμή.

Κατά τόπους το Δωδεκάθεο άλλαζε. Σε κάποιες περιοχές στο Δωδεκάθεο έμπαιναν η Εστία και ο Πλούτωνας αλλά και τοπικές θεότητες, κυρίως ποταμών, επειδή διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπων.[1]

Ν. Ρούσσος, "Οι δώδεκα Θεοί" στο: επιμ. Ι. Κακριδή, ↑ Ελληνική Μυθολογία, τόμ. 2ος, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1986

# data[].attributes.attachment_link.title
Δώδεκα θεοί του Ολύμπου - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στην κορυφή του Ολύμπου. Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία. Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί και άλλοι που λατρεύονταν τοπικά π.χ.

# data[].attributes.headline
Τελική αξιολόγηση

# data[].attributes.subject
Τελική αξιολόγηση

# data[].attributes.body
Δίνεται έμφαση στην αποτίμηση της γνωστικής προόδου των μαθητών μέσα από τη συμπλήρωση  3 επαναληπτικών  φύλλων εργασίας που καλούνται να συμπληρώσουν ΟΛΟΙ οι μαθητές ανεξάρτητα ομάδας.