# data[].attributes.headline
cara bahasa Melayu dapat memupuk perpaduan ialah dengan 

# data[].attributes.subject
cara bahasa Melayu dapat memupuk perpaduan ialah dengan 

# data[].attributes.body
Pada pendapat anda, apakah peranan rakyat untuk menjadikan bahasa melayu sebagai bahasa perpaduan?

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.headline
Peranan rakyat untuk menjadikan bahasa melayu sebagai bahasa perpaduan

# data[].attributes.subject
Peranan rakyat untuk menjadikan bahasa melayu sebagai bahasa perpaduan

# data[].attributes.body
ili

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi

# data[].attributes.body
bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. 

# data[].attributes.body
 Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum 

# data[].attributes.body
Perlembagaan Malaysia (Tulisan Jawi: ڤرلمباڬأن مليسيا), dikenali juga sebagai Perlembagaan Persekutuan Malaysia mengandungi 183 perkara, adalah undang-undang tertinggi di Malaysia. Ia merupakan satu dokumen undang-undang bertulis yang telah dibentuk berasaskan dua dokumen terdahulu iaitu Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 dan Perlembagaan Kemerdekaan tahun 1957.

# data[].attributes.body
bahasa kebangsaan, bahasa perpaduan dan bahasa pengan

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan 

# data[].attributes.body
Kenak ah pula

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
Apakah peranan rakyat untuk menjadikan bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan?

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu.

# data[].attributes.body
 individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah

# data[].attributes.body
Bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan Kaum

# data[].attributes.body
Bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan Kaum

# data[].attributes.body
Bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan Kaum

# data[].attributes.body
negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan

# data[].attributes.body
sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjam

# data[].attributes.body
Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. 

# data[].attributes.body
endidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaa

# data[].attributes.body
Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. 

# data[].attributes.body
Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu.

# data[].attributes.body
Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian

# data[].attributes.body
Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu.

# data[].attributes.body
inya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan 

# data[].attributes.body
kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .

# data[].attributes.body
Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  pen
PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan 

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. 

# data[].attributes.body
 negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan

# data[].attributes.body
Sebagai seorang pelajar, bagaimanakah bahasa melayu dapat memupuk perpaduan?

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan semangat patriotik semasa kecil.

# data[].attributes.body
Kaum
Made with a stroke of good luck
Avatar of Sitti Zadidah Ramsyah
Sitti Zadidah Ramsyah
 +  36
●
20d

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Bahasa dapat menjadikan sebagai alat penyatuan kerana ia telah memberikan individu cara untuk berkomunikasi .Jadi Individu dan individu akan menggunakan Bahasa yang sama akan menjadikan lebih mudah untuk mengetahui antara individu dengan individu. Selain itu, Bahasa yang dilantikan sebagai Bahasa kebangsaan patuh digetahui oleh semua individu. Dengan keadaan ini, kerajaan negara dapat menbinakan undang-undang dengan mengunakan Bahasa kebangsaan. Undang-undang ini akan dijadikan sebagai standard untuk menilai perbuatan individu. Selain itu, Dengan menggunakan Bahasa yang sama, individu dan individu dapat menggurangkan keliru, sebagai contoh individu dalam masyarakat kini perlu menggunakan Bahasa yang dapat difahami untuk menjalankan perniargaan, berkomunikasi dan sebagainya supaya aktiviti tersebut dapat dijalankan dengan lebih lancar dan keliruan akan dikurangkan. Dengan menggunakan Bahasa kebangsaan sebagai Bahasa yang perlu diajar dalam sekolah. Pelajar dapat belajarkan ilmu tentang negara kita dan Bahasa dengan lebih mendalami. Ini dapat memupukan 

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
eh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nil

# data[].attributes.body
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan 

# data[].attributes.body
Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  pen
PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepu

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.body
ysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan 
📎 Sitti Zadidah Ramsyah (sittizadidah1998)
📎 Sitti Zadidah Ramsyah (sittizadidah1998)
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia
Selaras dengan dasar pend
Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  pen
PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepu
Pendidikan Bahasa Melayu
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. 
Peranan bahasa melayu
Peranan bahasa melayu
Pendahuluan Malaysia did
Pendahuluan Malaysia  didasari 
Pendahuluan Malaysia did
Pendahuluan Malaysia  didasari 
Siti Norayu Mohd Basir
Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat m
ya, bahasa Melayu yang be
ya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
a perlu memahami sistem b
a perlu memahami sistem bahasa Melayu yang
n harmonis daripada aspek
n harmonis daripada aspek intelek, emosi, roh
Sebagai contoh masyarakat
Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Mala
Bagi sebuah negara yang
Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan 

# data[].attributes.body
Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan 
📎 Sitti Zadidah Ramsyah (sittizadidah1998)
📎 Sitti Zadidah Ramsyah (sittizadidah1998)
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia
Selaras dengan dasar pend
Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  pen
PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepu
Pendidikan Bahasa Melayu
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. 
Peranan bahasa melayu
Peranan bahasa melayu
Pendahuluan Malaysia did
Pendahuluan Malaysia  didasari 
Pendahuluan Malaysia did
Pendahuluan Malaysia  didasari 
Siti Norayu Mohd Basir
Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat m
ya, bahasa Melayu yang be
ya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
a perlu memahami sistem b
a perlu memahami sistem bahasa Melayu yang
n harmonis daripada aspek
n harmonis daripada aspek intelek, emosi, roh
Sebagai contoh masyarakat
Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Mala

# data[].attributes.body
Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. 

# data[].attributes.body
PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  

# data[].attributes.body
PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  

# data[].attributes.body
PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  

# data[].attributes.body
PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  

# data[].attributes.body
, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan 
📎 Sitti Zadidah Ramsyah (sittizadidah1998)
📎 Sitti Zadidah Ramsyah (sittizadidah1998)
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia

# data[].attributes.body
a, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa pe

# data[].attributes.body
Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan 

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sitti Zadidah Ramsyah has made

# data[].attributes.headline
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia

# data[].attributes.subject
Bagaimankah bahasa melayu dapat menyatupadukan rakyat malaysia

# data[].attributes.body
Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Sebagai contoh masyarakat
 Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi.
Bahasa Melayu sebagai bah
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  pen
PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


PERPADUAN ETNIK MENERUSI
 PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU Siti Norayu Mohd Basir   Pendahuluan Malaysia  didasari  oleh penduduk  yang  berbilang bangsa.  Masyarakat  pluraliti ini  membawa bersama perbezaan kehendak dan kemahuan sekaligus mahu menjaga kepentingan kaum mereka sendiri. Bagi sebuah  negara yang dihuni oleh masyarakat berbilang  kaum,agama dan  budaya, perpaduan adalah sangat penting dalam menjamin keharmonian negara. Perpaduan merupakan intipati yang sering dilaungkan oleh pemimpin dalam menjamin kelangsungan keamanan negara. Rentetan itu banyak medium yang digunakan  bagi mewujudkan  dan mengutuhkan perpaduan khusunya  di  Malaysia  sebagai  langkah  memastikan  negara  tidak  kucar-  kacir  akibat persengketaan  antara  kaum  dan  antaranya  adalah  menggunakan  bahasa  Melayu  sebagai pengantara kepada perpaduan kaum. Bahasa  Melayu  merupakan bahasa  yang  diangkat  sebagai bahasa  rasmi  di  Malaysia.  Faktor sejarah dimana  bahasa Melayu merupakan  lingua franca di zaman kepulauan Nusantara telah melayakkan bahasa Melayu dijulang sebagai bahasa kebangsaan dan digunakan secara rasmi di negara. Selaian itu  bahasa  Melayu mudah  dipelajari dan  difahami  serta mempunyai  bilangan penutur  majority  di Malaysia (Nazarudin  hj.  Mohd  Jali,  Ma’rof  Redzuan,  Asnarulkhadi  Abu Samah & Ismail Hj. Mohd Rashid (2001:165)  
Atas pertimbangan yang dilakukan oleh Suruhanjaya Reid telah bersetuju menjaga nilai sejarah Bahasa Melayu dan keunikannya yang yang nyata digunapakai sejak zaman kesultanan Melayu Melaka  lagi.  Sejarah  juga  telah  membuktikan  bahasa  kesanggupan  masyarakat  plurality menggunapakai  satu  bahasa  sebagai  bahasa  pengantar  telah  mewujudkan  satu  keadaan perniagaan dan kehidupan berkomuniti yang harmoni. Atas dasar inilah bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan  iaitu  bahasa  yang mudah  difahami oleh semua lapisan masyarakat tanpa ada rasa prasangka. Namun begitu persoalan timbul apabila penggunaan Bahasa Melayu adalah tidak menyeluruh dikalangan masyarakat Malaysia yang terkandung di dalamnya pelbagai etnik.  Kedudukan Bahasa Melayu di dalam Perlembagaan Persekutuan Kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan telah termaktub di bafwah Perlembagaan Persekutuan.  Ia  sinonim dengan  kewujudan  negara yang semestinya  mempunyai satu  bahasa rasmi yang tersendiri. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa  kebangsaan  tertakluk  di bawah  Perkara  152  Perlembagaan  Persekutuan  dengan  jelas menyatakan bahawa bahasa Kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa  tulisan sebagaimana yang  diperuntukkan dengan undang-undang  Parlimen dengan  syarat bahawa (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111). Perkara 152 menjelaskan bahawa kedudukan bahasa Melayu sangat nyata perlu digunakan dalam urusan rasmi. Bahasa rasmi seperti yang digunakan dipejabat-pejabat kerajaan, dalam pengajaran dan  pembelajaran serta  perkara-perkara yang  berkaitan dengan  urusan  rasmi.  Kamus Dewan (1970:59) mendefinisikan bahasa rasmi sebagai bahasa pentadbiran,bahasa perhubungan awam, 
bahasa pengantar serta bahasa ilmiah di sekolah-sekolah dan institusi pengajian tinggi. Kamus Besar  Bahasa  Melayu Utusan  (1995:130) pula  merumuskan bahawa bahasa rasmi  membawa pengertian sebagai peranan bahasa Melayu sebagai saranan pembinaan negara di dalam semua urusan,  terutama urusan  pentadbiran  negara. Oleh  itu,  dapatlah  diringkaskan  bahawa bahasa rasmi ialah bahasa yang digunakan di dalam sistem pendidikan negara, urusan perniagaan dan pentabiran dan di dalaam upacara-upacara rasmi. Bahasa rasmi pula mungkin membawa lebih daripada satu fungsi bagi sesebuah negara.  Toleransi penggunaan bahasa di kalangan masyarakat pelbagai kaum Wujudkah  toleransi  dalam  penggunaan  bahasa  lain  di  Malaysia?  Persoalan  ini  sering  di gemburkan bagi menjaga kepentingan kaum masing-masing. Toleransi  atau tolak ansur antara kaum  merupakan  senjata  ampuh  dalam  mewujudkan  perpaduan.  Walaupun  bahasa  Melayu mendapat  keistimewaan  diangkat  sebagai  bahasa  rasmi  negAra  akan  tetapi  ia  tidak  harus digunakan  secara  membuta  tuli  dan  menafikan  hak  etnik  lain  dalam  mengembangkan pemahaman dan penggunaan bahasa ibunda mereka. Di bawah Perkara 152, fasal (1) (a) dan (b) umpamanya  membenarkan pengajaran  dan  pembelajaran  bahasa-bahasa  lain  asalkan ia  tidak dalam konteks kegunaan rasmi (Lembaga penyelidikan Undang-undang (2008:110-111) Keterbukaan  ini membuktikan  toleransi  terhadap kaum  lain tetap  wujud  bagi menjamin rasa senang  dikalangan  masyarakat  majmuk  di  Malaysia  dimana  di  bawah  Perkara  152  juga menyatakan  bahawa  tiada  halangan  dalam  menggunakan  bahasa  ibunda  masyarakat  yang pelbagai. Sebagai contoh masyarakat Cina dan India bebas menggunakan bahasa ibunda mereka dalam perbualan harian selagi mana ia  tidak  mengganggu  penggunaan  bahasa Melayu  dalam 
urusan rasmi. Ia jelas memaparkan sifat tolak ansur dikalangan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan lambang  kepada  wujudnya  sesebuaha  negara.  Ia berperanan  luas  sebagai  bahasa  pemersatu. Hasrat  ini  terungkap  dalam  dasar  bahasa  dengan  merujuk  pada  Perkara  152  Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang jati  diri  warganegara  Malaysia.  Jati  diri  merupakan  satu  sifat  yang  perlu  ada  di  dalam warganegara tidak kira  dari ras  dan etnik  yang  berbeza.  Jati diri  yang sama  perlu di  kongsi bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan negara dan agama.   Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati diri dalam masyarakat berbilang kaum.  Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi  bersama oleh  masyarakat yang  berbilang 
kaum  di  Malaysia  dapat  memacu  pembinaan  jati  diri  mengikut  acuan  kita  sendiri  dalam mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4).   Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris dan  bahasa Melayu  dalam  penuturan masayarakat  Malaysia. Jati  diri yang di  bawa  bersama dengan  keunukan  bahasa  Melayu  seolah  dikikis  dengan  slang-slang  bahasa  dari  Barat. Merebaknya penggunaan  bahasa Melayu  yang tidak betul  juga mendorong kepada  kelemahan pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri nasional  Malaysia  melalui  penggunaan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  kebangsaan (http://www.malaysianbar.org.my).  Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di kepulauan  Melayu  telah  mewujudkan  masyarakat  yang  saling  berhubung  walaupun  pada dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 
pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat yang  pelbagai  kemahuan  dan  kehendak.  Keharmonian  masyarakat  yang  pelbagai  di  dalam sesebuah negara amat  penting bagi menjamin kelansungan politik,  ekonomi dan keharmonian hidup  berkomuniti.  Konflik  antara  etnik  akan  mewujudkan  suasana  kucar  kacir  sekaligus membantutkan  usaha  memajukan  masyarakat,  ekonomi  dan  negara.  Konflik  etnik  boleh mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. Bagi  Malaysia  yang  didiami  oleh  masyarakat  pelbagai  kaum,  isu  perkauman  tidak  dapat dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di  mana ia mengukir  sejarah pahit di  kalangan masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan semangat perpaduan antara etnik di Malaysia.  Perpaduan adalah medium   penting dalam mewujudkan keharmonian  masyarakat di  Malaysia. Antara  perkara  yang  diguna pakai  oleh  kerajaan  dalam  membentuk  perpaduan  antara  kaum adalah dengan  mewujudkan satu bahasa yang  boleh difahami oleh  semua lapisan masyarakat. Selaras  dengan factor  sejarah  dan merupakan  bahasa  yang  mempunyai penutur  terbanyak  di Malaysia,  bahasa  Melayu  diangkat  sebagai  bahasa perpaduan.  Bukan  sahaja  sebagai  bahasa rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.  
Peranan  bahasa  Melayu  sebagai  bahasa  perpaduan  tidak  dapat  disangkal  kerana  bahasa  ini merupakan  bahasa  yang  paling  mudah  difahami  oleh  semua  peringkat  umur.  Pemahaman terhadap sesuatu bahasa pertuturan adalah sangat penting bagi menjamin intipati perbualan dapat difahami dengan jelas. Pengunaan bahasa yang berbeza dapat mewujudkan sikap prasangka  di  mana  maksud  sebenar  perbualan  tidak  dapat  difahami.  Sebagai  contoh,  kebanyakan masyarakat  Melayu  tidak  pandai  berbahasa  Tamil  dan  berbahasa  Cina,  tetapi  kebanyakan masyarakat India dan Cina pandai menuturkan bahasa Melayu.   Perpaduan menggunakan bahasa Melayu diperkuatkan  lagi  apabila  bahasa Melayu  digunakan sebagai  bahasa pengantar  bagi  proses  pengajaran  dan  pembelajaran.  Menurut Mohd  Ghazali Abdullah (2009: 254-263), falsafah pendidikan negara yang didasari oleh Penyata Razak 1956, Ordinan Pelajaran 1957, Laporan rahman Talib 1960, dan Akta Pendidikan 1961 dengan jelas menyatakan bahawa tujuan dasar pelajaran di Malaysia adalah berhasrat untuk menyatupadukan pelajar yang berbilang kaum dan budaya dengan mengamalkan penggunaan bahasa kebangsaan yang sama iaitu bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar disetiap negeri.   Perkongsian bahasa yang satu di dalam dasar pendidikan negara telah mewujudkan satu usaha dalam membentuk perpaduan dikalangan generasi muda untuk saling lebih memahami. Bahasa Melayu  yang  digunakan  sebagai  bahasa  pengantar  di  sekolah  menjadi  medium  dalam menyemarakkan lagi semangat perpaduan dikalangan pelajar yang berbilang kaum. Perpaduan yang dibentuk seawal zaman persekolahn rendah akan membawa kepada perpaduan yang utuh apabila  pelajar  memasuki  pusat-pusat  pengajian  tinggi.  Ia  sekaligus  mengutuhkan  semangat saling berharmoni antara pelajar yang berbilang kaum dan bangsa. 
Kesimpulan Hubungan  etnik  di Malaysia pernah mengalami  sejarah hitam  yaang  pahit  untuk ditelan dan dilupakan. Pergolakan yang berlaku bukan sahaja disebabkan oleh kegagalan menyeimbangkan ekonomi  diantara  masyarakat  yang  berbilang  kaum  tetapi  pada  dasarnya  pergolakan  yang berlaku adalah disebabkan oleh  kurangnya rasa  tolak ansur  dan perpaduan  antara kaum yang terlibat. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi dilihat sebagai salah satu usaha kerajaan dalam mendokong semangat perpaduan dikalangan masyarakat yang berbilang kaum.  Bahasa Melayu dilihat sebagai  bahasa yang mempunyai penutur  teramai dan mudah difahami sehingga dapat mengelakkan rasa prasangka dalam kalangan masayarakat yang berbilang bangsa dan agama. Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah menyemarakkan lagi penggunaan bahasa tunggal dikalangan masyarakat Malaysia yang berbilang  kaum.  Walaupun begitu  bahasa ibunda  setiap  kaum masih  dijaga dengan toleransi bahasa yang berlaku. Ia digunakan sebagai bahasa pertuturan harian.  Matlamat bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan telah tercapai dengan penggunaannya yang meluas di Malaysia. Akan tetapi apa yang mencacatkan keindahan bahasa Melayu yang bukan sahaja sebagai pemangkin perpaduan  antara kaum dan pencorak jati  diri masyarakat Malaysia adalah  sikap  masyarakat  yang  kurang  sayang  dengan  nilai  bahasa  itu  sendiri.  Percampuran bahasa dengan bahasa  Inggeris dan penggunaan bahasa yang tidak  betul harus dilihat agar ia dapat membawa bersama nilai jati diri mengikut acuan Malaysia.    
 

(PDF) PERPADUAN ETNIK MENERUSI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU. Available from: https://www.researchgate.net/publication/269223543_PERPADUAN_ETNIK_MENERUSI_PENGGUNAAN_BAHASA_MELAYU [accessed Jul 10 2018].
Penggunaan bahasa Melayu
 Penggunaan bahasa Melayu yan
Umum mengetahui pluraliti
 Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. 
endidikan dianggap sebaga
 endidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di d
emupukan semangat kewarga
 emupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah
BAGAIMANA BA
 BAGAIMANA BAHASA MENYATUPADUKAN RAKYAT

Selaras dengan dasar pendidikan kebangsaan, bahasa Melayu diajarkan sebagai mata pelajaran wajib dan telah dijadikan bahasa pengantar utama bagi semua peringkat prasekolah dan pengajian. Pendidikan Bahasa Melayu Sekolah Menengah adalah memenuhi hasrat Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah untuk melahirkan insan yang seimbang dan harmonis daripada aspek intelek, emosi, rohani dan jasmani.

Penggunaan bahasa Melayu yang semakin meluas sesuai dengan tarafnya sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara menekankan penguasaan dan penggunaan bahasa Melayu yang lebih bermutu. Pelajar-pelajar bukan sahaja perlu menguasai kecekapan berbahasa dan ketepatan berkomunikasi, tetapi juga perlu memahami sistem bahasa Melayu yang mampu mengungkapkan segala bidang ilmu dan kegiatan harian selaras dengan fungsinya sebagai bahasa perpaduan rakyat, perhubungan utama, dan bahasa ilmu pengetahuan yang mencerminkan akal budi rakyat.
 
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah yang meliputi Tingkatan 1 hingga 5 akan terus meningkatkan penguasaan kemahiran mendengar, bertutur, membaca dan menulis di kalangan pelajar remaja dan memupuk kepekaan terhadap variasi bahasa di dalam pelbagai situasi, sistem bahasa dan gaya bahasa yang indah. Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. Pemupukan semangat kewarganegaraan dan nilai murni masyarakat Malaysia diberi penekanan di dalam pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah agar pelajar-pelajar membina semangat rasa bangga dan cinta akan tanah air di dalam satu wawasan budaya yang dihasratkan.

Di samping itu juga, bahasa Melayu memainkan peranan penting bukan sahaja di dalam memenuhi keperluan manusia tetapi juga untuk meningkatkan perpaduan antara kaum. Sememangnya tidak dapat dinafikan bahawa perpaduan kaum begitu signifikan untuk menyumbang ke arah sebuah negara maju mengikut acuan sendiri. Selain itu juga, pendidikan sebagai alat yang digunakan untuk perpaduan antara kaum jelas dinyatakan di dalam Penyata Razak 1956. Oleh itu, apabila pendidikan dianggap sebagai alat secara automatiknya, bahasa Melayu yang berfungsi sebagai bahasa perpaduan boleh mengambil bahagian di dalam isu menyatupadukan rakyat kerana bahasa Melayu itu digunakan sebagai bahasa kebangsaan, bahasa rasmi dan bahasa pengantar di pelbagai bidang.

Aspek penting untuk menyatupadukan rakyat mengikut fungsi bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan adalah melalui pendidikan. Sesungguhnya pendidikan hari ini telah memainkan peranan penting di dalam merealisasikan aspirasi negara di dalam mewujudkan perpaduan kaum. Pendidikan hari ini telah membuktikan bahawa negara berjaya mengimbangkan kewujudan integrasi nasional yang menjamin keamanan dan kesejahteraan negara. Perpaduan rakyat atau pembentukan satu negara bangsa dapat dicapai melalui sistem pendidikan. Oleh itu, perpaduan rakyat dapat dicapai sekiranya guru menerapkan nilai-nilai murni seperti saling menghormati antara satu sama laintidak mengira bangsa dan agama. Secara faktanya, sejarah tidak menipu manusia dan sejarah telah membuktikan betapa golongan cerdik pandai menentukan jatuh bangunnya sesebuah bangsa dan negara. Selain itu, penyatupaduan rakyat dapat mewujudkan sistem pendidikan kebangsaan kerana sistem persekolahan yang berbeza-beza mempunyai haluan masing-masing dan tidak dapat melahirkan satu identiti bangsa. Atas rasa kesedaran kebangsaan menerusi pendidikan sebagai alat untuk mencapai perpaduan bangsa, maka satu jawatankuasa ditubuhkan untuk mengkaji sistem pendidikan yang sedia ada. Cadangan itu dikenali sebagai Penyata Razak.
 
Penyata Razak telah diperakui dan diluluskan menjadi Ordinan Pelajaran pada tahun 1957. Ordinan ini mewajibkan semua jenis sekolah menggunakan sukatan pelajaran yang sama. Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar di semua sekolah, khusus untuk membantu perpaduan kebangsaan dan menjadi wahana yang berkesan untuk komunikasi pelbagai kumpulan etnik dan masyarakat pelbagai dialek atau bahasa. Selain itu, bahasa Melayu juga dapat membantu pembentukan jati diri bangsa Malaysia yang menggunakan bahasa komunikasi yang mudah difahami. Penyatupaduan rakyat melalui bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan boleh diwujudkan melalui penerapan nilai-nilai murni; seperti yang tercatat di dalam matlamat pendidikan kebangsaan, iaitu pembentukan masyarakat yang bersatu padu.
 
📎 Video
📎 Photo
📎 Photo
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
Mari kita telusuri "bagaimanakah Bahasa Melayu dapat membina Perpaduan kaum"
- Seperti di ketahui, Malaysia merupakan sebuah negara yang memiliki kepelbagaian etnik dan juga kaum
- Meskipun begitu, Bahasa Melayu memainkan peranan penting dalam mewujudkan perpaduan serta permuafakatan antara seorang individu dengan individu yang lain
- Oleh hal yang demikian, terdapat beberapa fungsi Bahasa Melayu dalam membina Perpaduan kaum


" BULAT AIR KERANA PEMBENTUNG, BULAT MANUSIA KERANA MUAFAKAT "



PERPADUAN TERAS TERB
 PERPADUAN TERAS TERBENTUK MELALUI PENGGUNAAN BAHASA MELAYU
Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepulauan Melayu telah mewujudkan masyarakat yang saling berhubung walaupun pada 
dasarnya mereka adalah berbeza ras dan etnik. Perdagangan dan perniagaan telah menarik minat 



pedagang-pedagang asing untuk masuk ke Tanah Melayu seterusnya menambah bilangan etnik 
lain di Tanah Melayu pada ketika itu. Ia merupakan rentetan sejarah awal wujudnya masyarakat 
berbilang kaum di Malaysia pada hari ini. 
Konflik etnik merupakan cabaran terbesar bagi negara yang di dalamnya terdiri dari masyarakat 
yang pelbagai kemahuan dan kehendak. Keharmonian masyarakat yang pelbagai di dalam 
sesebuah negara amat penting bagi menjamin kelansungan politik, ekonomi dan keharmonian 
hidup berkomuniti. Konflik antara etnik akan mewujudkan suasana kucar kacir sekaligus 
membantutkan usaha memajukan masyarakat, ekonomi dan negara. Konflik etnik boleh 
mengancam bukan sahaja keselamatan negara malah pembangunan negara secara menyeluruh. 
Bagi Malaysia yang didiami oleh masyarakat pelbagai kaum, isu perkauman tidak dapat 
dielakkan. Malaysia pernah mengalami situasi di mana ia mengukir sejarah pahit di kalangan 
masayarakat yang berbilang kaum. Justeru banyak agenda kerajaan dibentuk dan dilaksanakan 
bagi mengelakkan berlakunya perbalahan kaum terjadi semula. Antaranya adalah mewujudkan 
semangat perpaduan antara etnik di Malaysia. 

Perpaduan adalah medium  penting dalam mewujudkan keharmonian masyarakat di Malaysia. 
Antara perkara yang diguna pakai oleh kerajaan dalam membentuk perpaduan antara kaum 
adalah dengan mewujudkan satu bahasa yang boleh difahami oleh semua lapisan masyarakat. 
Selaras dengan factor sejarah dan merupakan bahasa yang mempunyai penutur terbanyak di 
Malaysia, bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa perpaduan. Bukan sahaja sebagai bahasa 
rasmi tetapi bahasa yang dapat menyatupadukan masyarakat Malaysia yang pelbagai bangsa.


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai lambang jati diri yang dikongsi masyarakat berbilang kaum 
Bahasa bukan sahaja sebagai medium dalam menyampaikan maklumat akan tetapi merupakan 
lambang kepada wujudnya sesebuaha negara. Ia berperanan luas sebagai bahasa pemersatu. 
Hasrat ini terungkap dalam dasar bahasa dengan merujuk pada Perkara 152 Perlembagaan 
Persekutuan Tanah Melayu. Melalui perkara ini, Bahasa Melayu telah dipilih sebagai lambang 
jati diri warganegara Malaysia. Jati diri merupakan satu sifat yang perlu ada di dalam 
warganegara tidak kira dari ras dan etnik yang berbeza.  Jati diri yang sama perlu di kongsi 
bersama bagi memupuk semangat cinta akan negara serta sanggup berkorban untuk kepentingan 
negara dan agama. 

Memupuk semangat jati diri yang dikongsi bersama dalam kalangan masyarakat majmuk yang 
berlainan agama,anutan,kepercayaan dan cara hidup adalah perkara yang sangat rumit. Namun 
konsep jati diri yang utuh dijelaskan dengan memupuk semangat cinta akan bahasa kebangsaan 
di mana hanya satu bahasa diangkat sebagai bahasa kebangsaan. Bukan ertinya bahasa lain tidak 
dapat memupuk semangat jati diri dalam masyarakat Malaysia tetapi kesamaan penggunaan satu 
bahasa dan bahasa Melayu sebagai lambing bahasa rami negara memantapkan lagi semangat jati 
diri dalam masyarakat berbilang kaum. 

Menurut Abdullah Hassan (2009:59-81), masyarakat Jepun yang mendapat ilmu menggunakan 
bahasanya sendiri membuktikan mereka maju kerana minda mereka bebas dari dipengaruhi oleh 
bahasa asing. Justeru bahasa Melayu yang dikongsi bersama oleh masyarakat yang berbilang 


kaum di Malaysia dapat memacu pembinaan jati diri mengikut acuan kita sendiri dalam 
mencapai Wawasan 2020 ( Bahasa Melayu Komunikasi, 2003:3-4). 

Namun hal yang berlaku pada hari ini, penggunaan bahasa Melayu yang melambangkan jati diri 
masyarakat Malaysia amat membimbangkan. Ia dibuktikan dengan pencampuran bahasa Inggeris 
dan bahasa Melayu dalam penuturan masayarakat Malaysia. Jati diri yang di bawa bersama 
dengan keunukan bahasa Melayu seolah dikikis dengan slang-slang bahasa dari Barat. 
Merebaknya penggunaan bahasa Melayu yang tidak betul juga mendorong kepada kelemahan 
pengusaan bahasa itu sendiri. Menyedari impak bahasa sebagai jati diri dan negara adalah sangat 
besar, maka bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan perlu dihormati iaitu dengan melahirkan 
rasa bangga dan penguatkuasaan undang-undang bagi mengekalkan dan memantapkan jati diri 
nasional Malaysia melalui penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan 


Bahasa Melayu sebaga
 Bahasa Melayu sebagai bahasa perpaduan 
Umum mengetahui pluraliti  masyarakat di Tanah Melayu telah membentuk masyarakat majmuk 
pada hari ini. Apabila membicarakan tentang kemajmukan ia bukan hanya dilihat dari segi ras 
yang berbeza tetapi budaya, tutur kata, acuan dan bahasa yang pelbagai. Menurut  Mansor Mohd 
Noor (1999), masyarakat majmuk di Malaysia berbeza dari segi etnik, budaya dan agama tetapi 
berpegang kuat dengan ikatan kewarganegaraan yang kuat. Kepelbagaian kaum di Malaysia pada 
walnya dikesan sejak zaman Kepulauan Melayu dan Nusantara. Penghijrahan antara wilayah di 
kepu

# data[].attributes.body
Pendidikan Bahasa Melayu sekolah menengah juga menanam kesedaran terhadap unsur dan nilai kemanusiaan secara menyeluruh melalui pembacaan bahan ilmu dan hasil kesusasteraan. 