# data[].attributes.body
ik heb het boek 'de Meester van de Zwarte Molen' gekozen. De auteur van het boek is Otfried Preussler en het is uitgegeven in 1971. Het boek is oorspronkelijk in het Duits geschreven en later vertaald in het Nederlands. Zelf vind ik het echt een fantastisch boek. Het leest lekker door maar toch is het niet te makkelijk. Het is een roman met avontuurlijke stukjes erin verwerkt. Er zit ook een boodschap achter het verhaal. De boodschap is dat je vrienden heel belangrijk zijn en ook dat je blij moet zijn met wat je hebt. Echt een aanrader dus!

Het verhaal gaat over een jongen die Krabat heet. Samen met zijn vrienden loopt hij verkleed als een van de drie koningen over straat te bedelen voor geld. 's Avonds hoort hij in zijn droom een stem die zegt dat hij naar de molen in Schwarzkollm moet komen. Krabat weigert eerst maar uiteindelijk kan hij zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. 's Ochtends vroeg verlaat hij zijn vrienden en gaat op zoek naar de molen. Uiteindelijk vindt hij de molen en wordt hij een molenjongen. Hij sluit zich aan bij elf jongens. Dag in dag uit moet hij hard werken, het lijkt net alsof de andere
jongens het werk veel makkelijker aankunnen. Maar gelukkig krijgt hij hulp van zijn nieuwe vriend Tonda. Na drie maanden zit zijn proefperiode erop en krijgt hij les uit de Koraktor, het boek vol met zwarte kunsten. Als hij dat onder de knie heeft gekregen gaat het werk hem veel gemakkelijker af. Maar plotseling overlijdt zijn vriend Tonda op een mysterieuze wijze op de laatste dag van het jaar. Krabat komt er langzaam achter dat er meer achter zit en dat de meester een gevaar voor zijn eigen leven is; elk jaar moet de jongen die het beste in de zwarte kunsten is geworden,  aan de peetoom opgeofferd worden. Samen met zijn vriend Juro zoekt hij een manier om de meester te verslaan en de andere leerlingen te redden. Hiervoor heeft hij hulp nodig van de Kantorka, de voorzangeres waar Krabat verliefd op is geworden. Zal hij de meester verslaan?

# data[].attributes.body
De molen
In de verte stond een jongen. Die jongen heette Krabat. Hij was waarschijnlijk rond de veertien jaar en droeg een muts met een krans van stro eromheen, wat er nogal belachelijk uitzag. Het was een knappe jongen met blond haar. Krabat liep richting de molen, die er maar verlaten bij stond tussen dat hoge gras. Je zag dat hij angstig was, dat hij niet zo goed wist wat hij moest doen. Toen klopte hij op de deur, maar er gebeurde niks. Hij probeerde het nog eens, maar dan nog harder. Nog steeds niks. Het begon er bijna op een spookhuis te lijken. Krabat deed voorzichtig de deur open en stapte naar binnen in diepe stilte. Het was pikkedonker, maar helemaal achterin de gang zag hij door de deuropening een straaltje licht. Hij tastte verder in het donker op weg naar het licht. Daar aangekomen keek hij voorzichtig door de deuropening. In de kamer zat een enge, zwaargebouwde man geheel in het zwart en een spierwit gezicht. Hij las uit een dik leren boek dat vast zat aan een ketting. Toen keek hij op. Je zag dat Krabat bang was. Er liep een traan langs zijn gezicht. Hij wreef in zijn ogen, maar plotseling greep een ijskoude hand hem bij de schouder. Opeens, uit het niets, stond de man die daar net nog in het kamertje zat, achter hem. Het was angstaanjagend dat de man zo plotseling was verschenen.

# data[].attributes.body
Peetoom
Alle bedden in de slaapkamer waren leeg op een bed na. In dat bed lag Krabat. Hij was nog maar net bij de molen, dus hoefde hij niet mee te helpen. De andere jongens waren namelijk snel naar beneden gerend. Peetoom stond weer eens voor de deur. Hij kwam elke keer bij volle maan langs. Niemand wist wie Peetoom was, ze wisten alleen dat zelfs de meester bang voor hem was. Peetoom was een lange, magere man en ook hij was geheel in het zwart gekleed. Hij droeg een zwarte hoed, ver over zijn gezicht getrokken. Aan die hoed zat een lange, vuurrode veer. Hij zat op een pikzwarte kar die geladen was met zakken. De kar werd getrokken door zwarte paarden. Krabat, die nog lag te slapen, schrok wakker van waarschijnlijk een nachtmerrie. Hij wreef in zijn ogen en had pas laat door dat alle bedden leeg waren. Je zag hem verstijven en in paniek raken. Hij keek naar buiten en zag een fel licht schijnen. ij keek toe hoe de jongens druk aan het werk waren.

# data[].attributes.body
Raven
Krabat lag doodop in zijn bed toen zijn meester hem opeens met zijn schorre, harde stem riep. Krabat racete naar de zolderdeur. Voordat hij de deur opendeed aarzelde hij even, waarschijnlijk vanwege zijn angst dat hij iets verkeerds had gedaan. De elf jongens stonden in de gang op hem te wachten. Krabat deed de deur open en liep rustig naar zijn meester toe. De meester stak opeens zijn linkerhand op en riep tegen zijn leerlingen: “Hup, op de stang.” Krassend en klapwiekend veranderden de leerlingen in raven en vlogen op de stang. Het was verbazingwekkend dat de leerlingen daar net nog stonden en nu veranderd waren in raven, pikzwarte raven met kleine kraaloogjes. In plaats van zijn hand op te steken raakte de meester Krabat’s schouder aan. Ook Krabat veranderde heel langzaam in een raaf. Heel langzaam kromp hij, zijn neus veranderde in een snavel en overal groeiden er veren. Deze keer zag het er meer ridicuul uit, maar ook hij zat even later op de stang als een kraai. Eindelijk kreeg Krabat les uit dat grote boek dat daar altijd maar stond. Dat grote, rode, oude boek dat daar aan de ketting vast zat. Hoe heette het ook alweer, oh ja, de Koraktor.

# data[].attributes.body
Vrijheid
De zon was net onder gegaan en de wind waaide hard langs de molen. Het was oudejaarsavond. Je zou denken dat er binnen een gezellige sfeer was, maar nee hoor, de sfeer was koud en niemand praatte tegen elkaar. Vandaag zou het weer gebeuren, een van hen zouden ze nooit meer terugzien. Buiten bleef de wind maar door razen. Er liep een meisje langs het pad op weg naar de molen. Ze had een lief gezichtje en bruin haar. Ze had grote ogen en droeg haar avondmaalskleren met een witte haarband over haar voorhoofd. Maar wat deed een meisje nou zo laat nog hier? Het meisje kwam voor Krabat. De jongen die ze ontmoet had in haar dromen, waar ze zo verliefd op was geworden. Ze was de kantorka, de voorzangeres. Ze klopte aan de deur en een lange forse jongen deed open. Achter de jongen stond een in het zwartgeklede man met een spierwit gezicht. Ze praatten wat met elkaar en uiteindelijk liet de man het meisje binnen. De jongens stelden zich in een rij op in de zwarte kamer. Krabat had al een heel plannetje uitgevoerd had daar maanden op geoefend, maar natuurlijk liep het allemaal in duigen. In plaats van in raven te veranderen moesten ze gewoon in hun normale gedaante blijven. De kantorka werd geblinddoekt en moest zo haar ware liefde tussen de jongens vinden. Krabat was doodsbang en rilde als een stokje. Hier hadden ze zich niet op voorbereid. Dit zou voor hun allebei de dood betekenen. Nar drie keer langs de jongens te zijn gelopen wees de kantorka een jongen aan. Ze zei: “Hij is het.” Ze deed haar ogen open en voor haar stond Krabat. Nu waren ze eindelijk vrij, na al die jaren.

Slot

Zoals ik al gezegd heb is het echt een aanrader. Het verhaal houd je geboeid tijdens het reizen door Krabat's belevenissen. Dit verslag  heb ik geschreven op de manier waarop ik het verhaal geïnterpreteerd heb, hoe het verhaal zich afspeelt in mijn hoofd. Denk er maar eens over na hoe u  denkt dat Krabat er uit ziet, of waar de molen ligt. Ik hoop dat u heeft genoten van het verslag.