# data[].attributes.headline
ลักษณะภูมิประเทศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.subject
ลักษณะภูมิประเทศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.body
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ ภาคอีสาน ประกอบด้วย 20 จังหวัด ได้แก่ กาฬสินธุ์ ขอนแก่น ชัยภูมิ นครพนม นครราชสีมา บุรีรัมย์ มหาสารคาม มุกดาหาร ยโสธร ร้อยเอ็ด เลย ศรีสะเกษ สกลนคร สุรินทร์ หนองคาย หนองบัวลำภู อำนาจเจริญ อุดรธานี อุบลราชธานี และบึงกาฬ มีพื้นที่ประมาณ 170,226 ตารางกิโลเมตร หรือ 1 ใน 3 ของพื้นที่ทั้งประเทศ ตั้งอยู่บนที่ราบสูงโคราช ภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะภูมิประเทศภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่ราบสูงเกิดจากการยกตัวของแผ่นดิน 2 ด้าน คือ ด้านตะวันตกและด้านใต้ของภาค ทำให้มีความลาดเอียงไปทางตะวันออก แบ่งเป็น 2 เขตใหญ่ ได้แก่
1. บริเวณแอ่งที่ราบ– แอ่งที่ราบโคราช เกิดขึ้นบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำมูลและชี ลักษณะเป็นที่ราบสูงสลับกับเนินเขา– แอ่งสกลนคร อยู่ทางตอนเหนือของภาคตั้งแต่แนวเขาภูพานไปจนถึงแม่น้ำโขง มีแม่น้ำสงครามและห้วยน้ำก่ำไหลผ่าน
2. บริเวณเขตภูเขา– ภูเขาทางด้านตะวันตกของภาค วางตัวแนวเหนือ-ใต้ ได้แก่ ภูเขาเพชรบูรณ์ และภูเขาดงพญาเย็น– ภูเขาทางตอนใต้ของภาค ได้แก่ ภูเขาสันกำแพง ภูเขาพนมดงรัก– ภูเขาที่แบ่งระหว่างแอ่งโคราชและแอ่งสกลนคร ได้แก่ทิวเขาภูพาน

# data[].attributes.headline
ลักษณะภูมิอากาศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.subject
ลักษณะภูมิอากาศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.body
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีลักษณะภูมิอากาศแบบร้อนชื้นสลับร้อนแห้งแล้งหรือทุ่งหญ้าเมืองร้อนในช่วงฤดูร้อนภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้รับลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ที่พัดมาจากมหาสมุทรอินเดียนำฝนมาตก ซึ่งฝนที่ตกจะมีปริมาณไม่มากนัก เพราะบริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นเขตเงาฝน คือ อยู่บริเวณด้านหลังของภูเขามีฝนตกน้อย ฝนที่มีปริมาณมากของภาคตะวันออกเฉียงเหนือจะมากับพายุดีเปรสชัน ถ้าปริมาณพอเหมาะจะทำให้ปริมาณน้ำเพียงพอ แต่ถ้าหากมากน้อยเกินไปจะเกิดปัญหาน้ำท่วมหรือแล้งได้         เลขที่10ทำ

# data[].attributes.headline
ฤดูกาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.subject
ฤดูกาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.body
มีทั้งหมด 3 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูร้อน ฤดูฝน และฤดูหนาว

ฤดูร้อน
อยู่ในช่วงระหว่างเดือนกุมภาพันธ์และเดือนพฤษภาคม โดยได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงใต้จากทะเลจีนใต้และอ่าวไทย เนื่องจากระยะทางที่ห่างไกลจากทะเลพอสมควร ทำให้ลักษณะอากาศค่อนข้างร้อนและแห้งแล้ง จังหวัดที่มีอุณหภูมิสูงสุดคือจังหวัดอุดรธานี

ฤดูฝน

ฤดูฝนอยู่ในช่วงระหว่างเดือนพฤษภาคมและเดือนตุลาคม โดยได้รับอิทธิพลจากความกดอากาศต่ำ จังหวัดที่ได้รับปริมาณน้ำฝนมากที่สุดคือจังหวัดนครพนม และจังหวัดที่มี่ปริมาณน้ำฝนน้อยที่สุดคือจังหวัดนครราชสีมา ปริมาณน้ำฝนส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคมและกันยายน อย่างไรก็ตาม ปริมาณฝนที่ตกในภูมิภาคนี้นั้นไม่สามารถจะคาดเดาได้ เพราะมีปริมาณไม่สม่ำเสมอ โดยปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปี มีความแตกต่างกันจาก 2,000 มิลลิเมตร ในบางพื้นที่ ไปจนถึง 1,270 มิลลิเมตร ในจังหวัดที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของภูมิภาค อย่าง บุรีรัมย์ ชัยภูมิ ขอนแก่น มหาสารคาม และนครราชสีมา ในฤดูฝน สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติบางแห่งปิดทำการในบางช่วง เพราะเป็นช่วงเวลาที่ต้นไม้นานาชนิดกำลังต้องการการเจริญเติบโตขึ้นมาใหม่ และอาจเป็นอันตรายต่อนักท่องเที่ยว ในกรณีที่เกิดเหตุน้ำท่วมหรือดินถล่ม

ฤดูหนาว

ฤดูหนาวอยู่ในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนกุมภาพันธ์ โดยได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงตั้งแต่ต้นเดือนจนถึงปลายเดือนตุลาคมยังมีฝนตกอยู่ จากนั้นลมหนาว และความกดอากาศสูงที่เคลื่อนตัวมาจากประเทศจีน จะเข้าครอบคลุมพื้นที่ภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย อากาศจะค่อนข้างเย็นในช่วงเวลากลางคืน อุณหภูมิที่ต่ำที่สุดในประเทศไทยอยู่ที่จังหวัดเลย

# data[].attributes.headline
เทือกเขาที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.subject
เทือกเขาที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.body
1.เทือกเขาเพชรบูรณ์ ความยาวประมาณ 389 กิโลเมตร
2.เทือกเขาดงพญาเย็น ความยาวประมาณ 129 กิโลเมตร
3.เทือกเขาสันกำแพง ความยาวประมาณ 185 กิโลเมตร
4.เทือกเขาพนมดงรัก ความยาวประมาณ 544 กิโลเมตร
5.เทือกเขาภูพาน ความยาวประมาณ 250 กิโลเมตร

# data[].attributes.headline
แม่นํ้าที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.subject
แม่นํ้าที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.body
1.แม่นํ้าชี ความยาวประมาณ 765 กิโลเมตร
2.แม่นํ้ามูล ความยาวประมาณ 750 กิโลเมตร
3.แม่นํ้าพระเพลิง ความยาวประมาณ 120 กิโลเมตร
4.แม่นํ้าสงคราม ความยาวประมาณ 420 กิโลเมตร

# data[].attributes.headline
ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.subject
ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

# data[].attributes.body
ดิน
ส่วนใหญ่เป็นดินร่วนปนทราย อุ้มนํ้าได้ไม่ดีจึงไม่เหมาะแก่การเพาะปลูก และมีบางส่วนเป็นดินเค็ม
ป่าไม้
มีพื้นที่ป่าน้อยกว่าทุกภาค ส่วนใหญ่เป็นป่าผลัดใบ ไม่หนาทึบ
แร่
มีการทำเหมืองแร่น้อย แร่สำคัญ ได้แก่ เกลือหิน โพแทช เหล็ก ทองแดง และแมงกานีส