# data[].attributes.body
Παραμονές άρχιζαν να φτιάχνουν τα παραδοσιακά γλυκά. Φοινίκια (εξέλιξη των αρχαιοελληνικών μελίπηκτων), κουραμπιέδες, πίτες, δίπλες, ήταν η χαρά των ημερών.

# data[].attributes.body
Στη Σλοβακία τον Δεκέμβριο υπάρχει σε κάθε σπίτι ένα ξωτικό .

# data[].attributes.body
Τα Θεοφάνια γίνεται ο αγιασμός των υδάτων ,πέφτουν στη θάλασσα πιστοί για να πιάσουν το σταυρό.

# data[].attributes.attachment_caption
Φτιάχνουμε κουραμπιέδες και μελομακάρονα

# data[].attributes.attachment_caption
Παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό '' Η Μπάμπω'' 

# data[].attributes.body
Η '' μπάμπω''  είναι ένα καθαρά θρακιωτικό φαγητό που συμπληρώνει το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Έχει πάρει το όνομά του απο την μπάμπω που σημαίνει γιαγιά. Όπως η γιαγιά είναι γριά και οδεύει προς το τέλος της ζωής της, έτσι και το φαγητό αυτό τρώγεται στο τέλος του χρόνου.
Η συνταγή για το πιο νόστιμο χριστουγεννιατικο έδεσμα ξεκινά απο το σφάξιμο των γουρουνιών. Απο το ζώο δεν πετιέται τίποτα. Τα καλά κομμάτια κρέατος διατηρούνται για αργότερα. Με τα εντόσθια και τα συκώτια οι νοικοκυρές φτιάχνουν τη
''μπάμπω''. Συγκεκριμένα, πλένουν καλα το έντερο του γουρουνιού και το γεμίζουν με κρέας-συκωτάκια, ρύζι και μπαχαρικά.
Στα πιο παλιά χρόνια ψηνόταν όλο το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων σε σιγανή φωτιά για να είναι έτοιμο την επόμενη ημέρα το πρωί, όταν η οικογένεια θα γύριζε απο την εκκλησία. Γι' αυτό η μπάμπω έχει καθιερωθεί ως ενα παραδοσιακό φαγητό για το πρωί των Χριστουγέννων!

# data[].attributes.location_name
Ίλιον Αττικής

# data[].attributes.headline
Ίλιον Αττικής

# data[].attributes.subject
Ίλιον Αττικής

# data[].attributes.body
Την παραμονή της πρωτοχρονιάς κάνουμε την βασιλόπιτα!

Ρίχνουν πολλά πυροτεχνηματα στο Σύνταγμα την ώρα της αλλαγής του χρονου

# data[].attributes.location_name
Μελβούρνη Βικτώρια, Αυστραλία

# data[].attributes.headline
Μελβούρνη Βικτώρια, Αυστραλία

# data[].attributes.subject
Μελβούρνη Βικτώρια, Αυστραλία

# data[].attributes.body
Χριστούγεννα το καλοκαίρι

# data[].attributes.location_name
Γιοχάνεσμπουργκ, South Africa

# data[].attributes.headline
Γιοχάνεσμπουργκ

# data[].attributes.subject
Γιοχάνεσμπουργκ

# data[].attributes.body
Χριστουγεννιάτικο Παζάρι του ελληνικού Γυμνασίου- Λυκείου Λουμπουμπάσι, Η Μαγεία των Εορτών Φωτίζει την Πόλη!
Οι επισκέπτες/επισκέπτριες του
χριστουγεννιάτικου παζαριού του ελληνικού
Γυμνασίου –Λυκείου απόλαυσαν τη μαγεία
των Χριστουγέννων, γνώρισαν τα ελληνικά
εδέσματα των Χριστουγέννων και γεύτηκαν
από κοντά τη ζεστασιά της ελληνικής
φιλοξενίας.

# data[].attributes.body
Το καραβάκι των Χριστουγέννων στολισμένο στο λιμάνι της Σερίφου

Παράλληλα με το Χριστουγεννιάτικο δένδρο στην Ελλάδα, στη χώρα με τα πολλά νησιά και τη θάλασσα, παραδοσιακό έθιμο θεωρήθηκε ο στολισμός των καραβιών.

Το καράβι, για πολλούς αρχαίους λαούς, είχε θεωρηθεί ότι είχε μαζικές και θεϊκές ιδιότητες και ήταν δυνατόν να οδηγείται μέσα στην θάλασσα από τη θέληση των θεών.

“Συμβόλιζε, όπως αναφέρουν πολλοί ειδικοί, την περιπέτεια, την ανακάλυψη και ότι άλλο σχετικό με την πορεία αγίων στη θάλασσα”. Η Χριστιανική πίστη πήρε πολλές διαφορετικές, ιδιότητες. Συμβόλιζε, κατ’ αρχήν όπως θέλησαν οι ειδικοί, την Γέννηση του Ιησού και την αρχή, δηλαδή το ξεκίνημα, στο ταξίδι της ζωής.

Επίσης, θεωρήθηκε σημαντικό, να συμβολίζει το σώμα της εκκλησίας με καπετάνιο τον Ιησού! Στη δική μας χώρα, με τόση θάλασσα τριγύρω, πιστεύουν οι ναυτικοί ότι και ο Άγιος Νικόλαος και ο Ιησούς είναι προστάτες των καραβιών τους.

Στην θαλασσινή Ελλάδα, όπως αναφέρουν ειδικοί, το καραβάκι και η κατασκευή του αποτελούσε το αγαπημένο παιχνίδι των μικρών παιδιών. Συνηθίζονταν, μάλιστα, με μικρά καραβάκια να υποδέχονται τους συγγενείς τους, τιμητικά, όταν γυρνούσαν από το ταξίδι τους.

Οι ναυτικοί γυρνούσαν συνήθως, παλαιότερα, για τις εορτές Χριστουγέννων και έτσι, λίγο – λίγο τα καραβάκια άρχισαν να στολίζονται “Χριστουγεννιάτικα”, για να υποδεχθούν τους συγγενείς τους και να συνοδεύουν τα παιδιά και στη θάλασσα, αλλά και στις βόλτες των ημερών για τα κάλαντα.

Κάπως έτσι, το χριστουγεννιάτικα στολισμένο καραβάκι καθιερώθηκε, κυρίως στα νησιά και στις θαλασσινές περιοχές μας, ως στολισμός των ημερών. Έχουμε δει και στο νησί μας και σε άλλα νησιά στολισμένα Χριστουγεννιάτικα καραβάκια σε πλατεία ή στο λιμάνι

Ο στολισμός των καραβιών, γύρω στο 1950, είχε αρχίσει να ατονίζει, να μην θέλουν και πολύ οι κάτοικοι των πόλεων.

Έτσι, δεν υπήρχαν πια στολισμένα καραβάκια. Το 1970 όμως, όπως αναφέρει ειδικός παιδαγωγός – Μουσειολόγος, συζητήθηκε στη χώρα μας να σταματήσει ο στολισμός των δέντρων και να επανέλθουν τα καραβάκια.

Το καραβάκι των Χριστουγέννων στολισμένο στο λιμάνι της Σερίφου

Όμως αυτό δεν έγινε, δεν συνέβη ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια, αρκετοί δήμοι επιλέγουν να στολίσουν στις κεντρικές πλατείες, τα Χριστούγεννα και με στολισμένα δένδρα και με φωτισμένα καραβάκια.

Πολλοί αναφέρουν ότι το καραβάκι, μαζί με διάφορα εξαρτήματά του έχουν καθιερωθεί ως γούρια για τη νέα χρονιά.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία και Αγάπη

# data[].attributes.attachment_link.title
Το καραβάκι των Χριστουγέννων στολισμένο στο λιμάνι της Σερίφου.

# data[].attributes.body
Το χριστόψωμο της Μικρασίας, χριστουγεννιάτικο έθιμο που τηρείται εδώ και 100 χρόνια στη Μυτιλήνη.

Στον Αδραμμυτινό κόλπο, απέναντι από τη βόρεια και ανατολική Λέσβο «πιάναν» τη μαγιά του καιρό πριν το ζύμωμα με «ροβιθόζουμο» και βασιλικό!

Στον Αδραμμυτινό κόλπο, απέναντι από τη βόρεια και ανατολική Λέσβο «πιάναν» τη μαγιά του καιρό πριν το ζύμωμα με «ροβιθόζουμο» και βασιλικό!

Το Χριστόψωμο της Μικρασίας ήταν επτάζυμο ή 'φτάζυμο, πάει να πει ζυμωμένο επτά φορές.

Στον Αδραμμυτινό κόλπο, απέναντι από τη βόρεια και ανατολική Λέσβο «πιάναν» τη μαγιά του καιρό πριν το ζύμωμα με «ροβιθόζουμο» και βασιλικό!

Σύμφωνα με καταγραφές από Μικρασιάτες πρόσφυγες στη Λέσβο τα ρεβίθια μουσκεύονταν με αγιασμό και βασιλικό.

Στη συνέχεια αφήνονταν για επτά μέρες δίπλα από τα εικονίσματα κι ακολουθούσε το σούρωμα σε ένα τουλπάνι.

Ότι περίσσευε δεν πεταγόταν μα «δίνονταν στις όρθες (σσ: στις κότες πάει να πει)».

Ακολουθούσε το πρώτο ζύμωμα με λίγο αλεύρι, με σκοπό να γίνει μια μαλακιά και στρωτή ζύμη. Αυτή τη ζύμη τη «σφράγιζαν» με τα χέρια τους και την αφήναν σκεπασμένη σε ένα ζεστό μέρος «να ανεβεί».

Συνολικά φούσκωναν με τον ίδιο τρόπο τη ζύμη προσθέτοντας κάθε φορά νερό κι αλεύρι. Την έβδομη φορά προσέθεταν λίγο λάδι, μυρωδικά (μοσχοκάρυδο, κανέλλα) και λίγη ζάχαρη.

Μετά το έβδομο ζύμωμα η ζύμη στολίζονταν με καρύδια και σουσάμι ενώ στα νοτιότερα τμήματα του Αδραμμυτινού κόλπου κοντά στο Αιβαλί σφραγίζονταν και με τα «αιτέλια», μια ξύλινη στρογγυλή σφραγίδα με το δικέφαλο αετό.

Τρώγονταν το πρωί της μέρας των Χριστουγέννων μετά την εκκλησία με τη πρώτη μπουκιά να βουτιέται σε γλυκό λιαστό κρασί.

Μέχρι την τελευταία του μπουκιά στο Χριστόψωμο δεν μπήγονταν μαχαίρι και τα όποια ψίχουλα πήγαιναν και αυτά «στις όρθες»!

Το Μικρασιάτικο αυτό έθιμο τηρείται και σήμερα 100 χρόνια μετά την καταστροφή σε πολλά σπίτια της Λέσβου κυρίως σε αυτά με κατοίκους προσφυγικής καταγωγής.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

# data[].attributes.body
Χήνα η πάπια με πουρε πατάτας

# data[].attributes.body
Η κουβαρασκελα είναι γούρι την Πρωτοχρονιά.

# data[].attributes.attachment_caption
Το "σπάσιμο" του ροδιού

# data[].attributes.body
Στην Αττική, από τις αρχές του Δεκέμβρη κρεμάμε ένα ρόδι στην εξώπορτα του σπιτιού, για καλοτυχία.
Μόλις αλλάξει η χρονιά, ο οικοδεσπότης, παίρνει το ρόδι και το πετάει με δύναμη ακριβώς έξω από την πόρτα του σπιτιού. Η παράδοση λέει ότι όσο πιο πολλά σπόρια σκορπιστούν κάτω, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η καλοτυχία κι η αφθονία τη νέα χρονιά!

# data[].attributes.location_name
Ορεστιάδα, Greece

# data[].attributes.headline
Ορεστιάδα, Greece

# data[].attributes.subject
Ορεστιάδα, Greece

# data[].attributes.body
Στον Έβρο την παραμονή των Χριστουγέννων το τραπέζι πρέπει να έχει << 9 φαγητα>>!
Ειναι 9, για να έχει το σπίτι πολλά φαγητά σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ενώ συμβολίζουν και τους 9 μήνες που κυοφορούσε η Παναγία τον Χριστό.
Τα φαγητά πρέπει να είναι ολα νηστίσιμα. Σε αυτά συνήθως συμπεριλαμβάνονται οι φακές, οι ελιές, τα φασόλια, οι λαχανοντολμαδες, το σκόρδο, το κρεμμύδι, το σαραγλί (γλυκό), το μέλι, οι ξηροί καρποί, το λάχανο τουρσί και το χριστόψωμο (ένα ψωμάκι σε κυκλικό σχήμα , για να συμβολίζει τον κύκλο της ζωής, με ένα κερί στη μέση, που πάνω του σχηματίζουν με ζυμάρι συμβολα απο την αγροτική ζωή).
Ο μικρότερος της οικογένειας λεει την προσευχή. Ο μεγαλύτερος της οικογένειας θυμιατιατίζει το τραπέζι κι ύστερα περνά και θυμιατίζει όλα τα δωμάτια, τις αποθήκες, τους στάβλους των ζώων.  Στη συνέχεια, γυρνά στο τραπέζι και αφού σταυρώσει με το μαχαίρι το Χριστόψωμο το κόβει και το μοιράζει σε ολα τα μέλη της οικογένειας.
Στο τέλος του δείπνου, το τραπέζι μένει στρωμένο για όλο το βράδυ για να δειπνήσει και η Παναγία, ενώ κάποια απο τα φαγητά τοποθετούνται κάτω απο τα εικονίσματα για να τα ευλόγησει ο Χριστός.

# data[].attributes.body
ΚΑΛΑΝΤΑ ΦΩΤΩΝ

Πέντε έχει ο μήνας σήμερα ,πέντε του Γεναρίου.

Να τα γιορτάσουμε κι εμείς τα Φώτα του Κυρίου. Σήμερον είναι των Φωτών ,π'αγιάζουν οι παπάδες και μες στα σπίτια μπαίνουνε και λεν τον Ιορδάνη .Τον Ιορδάνη βασιλιά να μου χαρίσει τα κλειδιά να μπω σε περιβόλι, να κόψω μήλο κόκκινο να πιω νερό δροσάτο ,να πέσω ν' αποκοιμηθώ σε μια μηλιά από κάτω ,να πέφτουν τ' άνθη απάνω μου ,τα ρόδα στην ποδιά μου και τα χρυσά τριαντάφυλλα τριγύρω στα μαλλιά μου.

# data[].attributes.location_name
Μακρύ-Γιαλός

# data[].attributes.headline
Μακρύ-Γιαλός

# data[].attributes.subject
Μακρύ-Γιαλός

# data[].attributes.body
ΚΑΛΑΝΤΑ

Καλήν εσπέραν άρχοντες κι άν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θεία γέννηση να πω στ᾿ αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρετ᾿ η φύσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων.

Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα
και κρουσταλλίδα τού γιαλού και πάχνη από τα δέντρα,
απού τον έχεις τον υγυιό το μοσχοκανακάρη
λούζεις τον και στολίζεις τον και ῾ς το σκολειό τον πέμπεις.

Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ᾿ ένα χρυσό βεργάλι
και η κυρά δασκάλισσα με το μαργαριτάρι.