# data[].attributes.body
Siostra Marysia, która jest (jak pisze Orzeszkowa) „w sposób bajeczny, prawie aż zabawny do niego podobną. Ta sama drobność wzrostów, wątłość kształtów, te same rysy cery i na rysach rozlane wyrazy. I kochaliż się, kochali! Podobno odumarli im wszyscy bliscy i byli na świecie tylko we dwoje. Samotność serc sierocych i wspólność zagrody rodzinnej, kędyś daleko starymi lipami ocienionej, skrzepiały węzeł u kolebek zdzierzgnięty”.

Aniela jest silnie związana z bratem i zakochana w jego przyjacielu, Jagminie. W przeddzień wybuchu powstania czule żegna się z obydwoma bliskimi sobie mężczyznami. Jest świadoma, że powstanie może zakończyć się klęską, ale nie sprzeciwia się ich udziałowi w walce. Wie, że wypełniają patriotyczny obowiązek. Po upadku powstania styczniowego długo opłakuje utratę brata i ukochanego. Prawdopodobnie do końca życia pozostaje w żałobie. W finałowej scenie odwiedza zbiorową mogiłę poległych za ojczyznę powstańców i wbija w nią mały krzyżyk.

# data[].attributes.body
Młody patriota, pochodzi ze szlacheckiego rodu litewskiego. Jest przyjacielem Marysia, a jego siostrę Anielę darzy uczuciem – wyjeżdżając na wojnę, czule żegna się z ukochaną, całując jej dłoń. Jagmin przedstawiony jako postać silna, barczysta, wręcz atletyczna („ręka ta, duża, silna, biała, herbowym sygnetem na palcu błyszcząca”).

Podczas powstania Jagmin jest dowódcą jazdy konnej. „Na czele jazdy wybór wodza postawił młodzieńca o postawie wyniosłej i czarnym, iskrzącym się oku. Młody Herkules z kształtów, Scypio rzymski z rysów”.

Postać Jagmina realizuje ideały braterstwa rycerskiego (o Marysiu: „Przyjacielem mu będę, bratem, w potrzebie obrońcą. I jak razem odchodzimy, tak razem tam będziemy pierś z piersią, dusza z duszą… I razem powrócimy… albo…”).

# data[].attributes.body
Jest głównym bohaterem noweli. Przedstawiony jako chłopiec o delikatnej budowie i dziewczęcych rysach. „Był wątły, drobny, na twarzy różowy i biały, a oczy miał jak u dziewczyny łagodne, nieśmiałe, czyste i tak błękitne, jak te niezapominajki”.

Jego siostra, Aniela, wypowiada się o bracie takimi słowami: „On silny duchem, ale ciałem słaby, w ćwiczenia męskie niewprawny… Od dzieciństwa książka, nauka, górne myśli i zamiary…”.

Maryś interesuje się przyrodą („był młodym uczonym, takim, co się u ludzi nazywa naturalistą”) i marzy o tym, by edukować ludzi z najniższych warstw społecznych.

Postawa Marysia jest zgodna z hasłami pozytywizmu, takimi jak praca u podstaw i niesienie „kaganka oświaty”. Wybuch powstania styczniowego wpływa jednak na wybory życiowe młodego patrioty. Maryś postanawia zrezygnować ze swoich marzeń i walczyć za ojczyznę. Zgłasza się na ochotnika do oddziału powstańczego. W noweli uwidocznione jest wewnętrzne rozdarcie głównego bohatera – Maryś, który jest odpowiedzialny, lojalny, dzielny i mężny (ocalił życie gen. Trauguttowi) w głębi duszy sprzeciwia się jednak wojnie i uważa, że przemoc jest zła.

# data[].attributes.body
To jedyna postać historyczna występująca w noweli. Przestawiony jako mężny patriota, doskonały dowódca, człowiek honoru, bohater pełen poświęcenia, gotowy oddać życie za ojczyznę.

Traugutt potrafi także przemawiać do powstańców i motywować ich do walki. Jest powszechnie lubiany i ceniony.

Orzeszkowa idealizuje postać generała i stawia go jako wzór patrioty. Porównuje go do Leonidasa, Mojżesza i Jezusa. W noweli generał jest określany mianem „święty”, ponieważ zrezygnował ze spokojnego życia w imię patriotycznych ideałów. „Opuścił on żonę i dzieci, dostatki i spokój, wszystko, co pieści, wszystko, co raduje i jest życia ponętą, czarem, skarbem, szczęściem, a wziąwszy na ramiona krzyż narodu swego, poszedł za idącym ziemią tą słupem ognistym i w nim zgorzał”.

# data[].attributes.body
W noweli Gloria victis pisarka wraca do problematyki powstania styczniowego. Przypomina bohaterstwo i tragedię jego uczestników, głosząc apoteozę czynu patriotycznego i jego historycznej wartości. Język dokumentu łączy z liryzmem, poetycznością i heroicznym patosem.

# data[].attributes.body
Eliza Orzeszkowa urodziła się 6 VI 1841 roku w Milkowszczyźnie, zmarła natomiast 18 V 1910 roku w Grodnie, tam też została pochowana. To wybitna powieściopisarka, nowelistka, publicystka. Była córką zamożnych ziemian. Eliza Orzeszkowa w roku 1858 wyszła za mąż.

# data[].attributes.headline
Jaki motyw jest ukazany w utworze Gloria Victis?

# data[].attributes.subject
Jaki motyw jest ukazany w utworze Gloria Victis?

# data[].attributes.body
Motyw powstania - Eliza Orzeszkowa przedstawiła w swoim utworze jeden z tragicznych epizodów powstania styczniowego - klęskę powstańców na Polesiu. Żołnierze, którzy walczyli w obronie ojczyzny charakteryzowali się ogromną odwagą, męstwem, poświęceniem, siłą psychiczną, wytrwałością.

# data[].attributes.body
W noweli Gloria victis pisarka wraca do problematyki powstania styczniowego. Przypomina bohaterstwo i tragedię jego uczestników, głosząc apoteozę czynu patriotycznego i jego historycznej wartości. Język dokumentu łączy z liryzmem, poetycznością i heroicznym patosem.