# data[].attributes.body
พระพุทธเจ้ามีพระนามเดิมว่า "สิทธัตถะ" ประสูติที่สวนลุมพินีวัน ทันทีที่ประสูติ ทรงดำเนินด้วยพระบาท 7 ก้าว มีดอกบัวผุดรองรับ ทรงเปล่งพระวาจาว่า "เราเป็นเลิศที่สุดในโลก ประเสริฐที่สุดในโลก การเกิดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา"

# data[].attributes.body
- หลังประสูติได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาสิ้นพระชนม์ จึงทรงอยู่ในความดูแลของพระนางปชาบดีโคตมี ทรงศึกษาเล่าเรียนจนจบระดับสูงของการศึกษาทางโลก เมื่อมีพระชนมายุ 29 ปี พระนางพิมพาก็ให้ประสูติ ราหุล (บ่วง)

# data[].attributes.headline
3.เสด็จออกผนวช

# data[].attributes.subject
3.เสด็จออกผนวช

# data[].attributes.body
เมื่อทอดพระเนตรเห็นคนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณตามลำดับ จึงทรงคิดว่าชีวิตของทุกคนต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น ไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้ ทรงเห็นความสุขทางโลกเป็นเพียงมายา สิ่งที่ทรงพบเห็นเรียกว่า "เทวทูต(ทูตสวรรค์)" จึงตัดสินพระทัยทรงออกผนวช หลังจากทรงผนวชแล้ว ทรงเห็นว่าไม่ใช่ทางพ้นทุกข์ที่ตนเองมุ่งหวังไว้ หลังจากทดลองมา 6 ปี ก็ยังไม่พบทางพ้นทุกข์ จึงทรงเลิกบำเพ็ญทุกรกิริยา แต่วันนึงพระอินทร์ได้เสด็จลงมาดีดพิณถวาย พิณสายหนึ่งขึงไว้ตึงเกินไป พอถูกดีดก็ขาดผึงออกจากกัน จึงพิจารณาเห็นทางสายกลางว่า เป็นหนทางที่จะนำไปสู่พระโพธิญาณได้

# data[].attributes.body
ขณะมีพระชนมายุได้ 35 พรรษา ในวันที่พระองค์ตรัสรู้ นางสุชาดาได้ถวายข้าวมธุปายาส ใต้ต้นไทร ในเวลาเย็นโสตถิยะให้ถวายหญ้าคา 8 กำมือ ปูลาดเป็นอาสนะ ทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ว่าจะบรรลุโพธิญาณ ประทับหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก  เมื่อพระองค์ทรงรู้เห็นแล้ว จึงละอุปาทานและตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

# data[].attributes.body
หลังจากที่ตรัสรู้แล้ว ได้พิจารณาธรรมที่พระองค์ตรัสรู้เป็นเวลา 7 สัปดาห์
แล้วทรงเห็นว่าบุคคลในโลกนี้มีหลายจำพวก บางพวกสอนได้ บางพวกสอนไม่ได้ เปรียบเสมือนบัว ๔ เหล่า
๑.พวกที่มีสติปัญญาฉลาดเฉลียว เป็นสัมมาทิฏฐิ เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่พ้นน้ำ
๒.พวกที่มีสติปัญญาปานกลาง เป็นสัมมาทิฏฐิ เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่ปริ่มน้ำ
๓.พวกที่มีสติปัญญาน้อย แต่เป็นสัมมาทิฏฐิ เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่ใต้น้ำ
๔.พวกที่ไร้สติปัญญา และยังเป็นมิจฉาทิฏฐิ เปรียบเสมือนดอกบัวที่จมอยู่กับโคลนตม

# data[].attributes.headline
6.ลักษณะการแสดงธรรม

# data[].attributes.subject
6.ลักษณะการแสดงธรรม

# data[].attributes.body
คุณของการให้ทาน การรักษาศีล - สวรรค์ (การแสวงสุขเนื่องจากการให้ทาน การให้ศีล) - โทษของกามและการปลีกตัวออกจากกาม - จากนั้นจึงทรงเทศน์ อริยสัจ 4

# data[].attributes.headline
7.แสดงธรรมโปรดยสกุลบุตร

# data[].attributes.subject
7.แสดงธรรมโปรดยสกุลบุตร

# data[].attributes.body
อุบาสิกอุบาสิกาคู่แรก คือ บิดามารดาของพระยสะ

# data[].attributes.headline
8.การส่งสาวกออกประกาศศาสนา

# data[].attributes.subject
8.การส่งสาวกออกประกาศศาสนา

# data[].attributes.body
ตรัสเรียกสาวกออกประกาศศาสนา เมื่อมีสาวกครบ 60 รูป (ปัญจวัคคีย์และพวกพระยสะ)

# data[].attributes.headline
9.การประดิษฐ์พุทธศาสนา ณ แคว้นมคธ

# data[].attributes.subject
9.การประดิษฐ์พุทธศาสนา ณ แคว้นมคธ

# data[].attributes.body
วิธีเผยแพ่รศาสนาในกรุงราชคฤห์ ทรงเทศน์โปรดชฎิล(นักบวชเกล้าผม)สามพี่น้อง ได้แก่ พระอุรุเวลกัสสปะ พระนทีกัสสปะ พระคยากัสสปะ และบริวาร รวม 1,000 คนก่อน แล้วได้ขอบวชในพระพุทธศาสนา

# data[].attributes.headline
10.อุปติสสะ(พระสารีบุตร)และโกลิตะ(พระโมคคัลลานะ)

# data[].attributes.subject
10.อุปติสสะ(พระสารีบุตร)และโกลิตะ(พระโมคคัลลานะ)

# data[].attributes.body
พระอัสสชิได้แสดงธรรมให้อุปติสสะว่า
"ทุกสิ่งจากเหตุ พระศาสดาทรงแสดงเหตุของสิ่งเหล่านั้น และการดับเหตุของสิ่งเหล่านั้น"
อุปติสสะได้ฟังก็เกิด "ดวงตาเห็นธรรม" จึงกราบลาท่าน แล้วรีบไปบอกข้อความที่ตนได้ฟังมาแก่โกลิตะทราบ โกลิตะได้ฟังก็เกิด"ดวงตาเห็นธรรม" เด็กหนุ่มสองคนจึงมาขอบวชเป็นสาวกพร้อมกัน และมีชื่อเรียกทางพระศาสนาว่า พระสารีบุตร และ พระโมคคัลลานะ ตามลำดับ

# data[].attributes.headline
11.โอวาทปาติโมกข์

# data[].attributes.subject
11.โอวาทปาติโมกข์

# data[].attributes.body
วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 (มาฆบูชา) เกิดมีจตุรงคสันนิบาต ซึ่งประกอบด้วย
1.)วันนั้น เป็นวันมาฆปูรณมี คือวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำกลางเดือนมาฆะ จึงเรียกว่า มาฆบูชา
2.)พระภิกษุ ๑,๒๕๐ รูป มาประชุมกันโดยมิได้นัดหมาย
3.)พระภิกษุทั้งหมดล้วนเป็นพระอรหันต์ ประเภทฉฬภิญญา คือ ได้อภิญญา ๖ ซึ่งหมายถึงความสามารถ พิเศษ ๖ ประการ ได้แก่ แสดงฤทธิ์ได้ ระลึกชาติได้ ตาทิพย์ หูทิพย์ กำหนดรู้ใจคนอื่นได้ และบรรลุอาสวักขยญาณ
(คือญาณหยั่งรู้ในธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย)
4.)พระภิกษุ เหล่านั้น ทั้งหมด ได้รับการอุปสมบทจากพระพุทธเจ้าโดยตรง (เอหิภิกฺขุอุปสมฺปทา)
ทรงเทศน์ "โอวาทปาติโมกข์" ซึ่งถือเป็นหัวใจของศาสนาพุทธ ใจความว่า " จงทำดี ละเว้นความชั่ว และทำใจให้บริสุทธิ์ "

# data[].attributes.headline
12.โปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ณ กรุงกบิลพัสดุ์

# data[].attributes.subject
12.โปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ณ กรุงกบิลพัสดุ์

# data[].attributes.body
ทรงแสดงธรรมโปรดพระพุทธบิดา (พระเจ้าสุทโธทนะ) ได้บรรลุโสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล จนบรรลุอรหันตผลเมื่อใกล้สวรรคต

# data[].attributes.headline
13.การประดิษฐ์พุทธศาสนา ณ แคว้นโกศล

# data[].attributes.subject
13.การประดิษฐ์พุทธศาสนา ณ แคว้นโกศล

# data[].attributes.body
เมื่อประดิษฐานพระศาสนาในแคว้นมคธได้อย่างมั่นคงแล้ว ต่อมาไม่นานพระพุทธศาสนาก็มีศูนย์กลางแห่งใหม่ที่ เมืองสาวัตถี แคว้นโกศล โดยอนาถบิณฑิกเศรษฐี ได้สร้าง"วัดพระเชตวัน"ขึ้น แล้วกราบทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าและพระสงฆ์ไปอยู่ประจำ และนางวิสาขามหาอุบาสิกาเศรษฐีนีคนหนึ่ง ก็มีจิตศรัทธาสร้าง วัดบุพพาราม ถวายด้วย

# data[].attributes.body
ก่อนปรินิพพาน 3 เดือน ทรงปลงอายุสังขาร
ปัจฉิมสาวก คือ สุภัททะบริพาชก - ปัจฉิมโอวาท
ทงปรินิพพาน ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ใต้ต้นสาละ ณ สาลวโนทยาน ของเหล่ามัลลกษัตริย์ เมืองกุสินารา แคว้นมัลละ
พระชนมายุ 80 ปี ทรงเทศนาสั่งสอนมาเป็นเวลา 45 ปี