# data[].attributes.attachment_link.title
Aktualności, strona 1 - Zespół Szkół Rolniczych w Grzybnie

# data[].attributes.attachment_link.description
Aktualności, strona 1 - Szkoła nosząca obecnie nazwę Zespół Szkół Rolniczych w Grzybnie aktualnie obejmuje kształceniem około 500 uczniów i słuchaczy. Placówka od ponad 75 lat spełnia ważną rolę oświatową i kulturotwórczą w regionie śremskim, jest szkołą o swoistym obliczu, przyciąga, kształci i wychowuje młodzież, która pragnie zgłębiać tajniki rolnictwa, architektury krajobrazu, hodowcy koni, weterynarii i hotelarstwa. Dzień dzisiejszy to praca nad przystosowaniem szkoły przede wszystkim do zmieniających się warunków ekonomicznych w polskim rolnictwie, na polskiej wsi; to wejście w nowy ustrój szkolny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Mosina Liceum ogólnokształcące – profil ogólny

# data[].attributes.attachment_link.description
Mosina - Serwis Zespołu Szkół im. Adama Wodziczki w Mosinie, informacje o szkole ponadpodstawowej - Mosina, Liceum ogólnokształcące - profil ogólny.

# data[].attributes.attachment_link.title
I Liceum Ogólnokształcące im. Oskara Kolberga w Kościanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Strona internetowa I Liceum Ogólnokształcącego im. Oskara Kolberga w Kościanie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zespół Szkół Ponadpodstawowych im. F. Ratajczaka w Kościanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Liceum Ogólnokształcące, Technikum, Branżowa Szkoła I Stopnia, Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych - Kościan

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jeśli dziecko zachowuje równowagę pomiędzy poczuciem bezpieczeństwa a wyzwaniami, z którymi się mierzy na co dzień, to możemy mówić o jego zdrowym rozwoju. W ten sposób buduje swoją odporność psychiczną, czyli umiejętność radzenia sobie z trudnymi sytuacjami w oparciu o własne zasoby. Osoba odporna psychicznie nie jest wolna od różnych czasowych kryzysów i spadków nastroju, jednak potrafi dość szybko wracać do równowagi po trudnych przeżyciach. Poczucie bezpieczeństwa, wysoka samoocena, odporność psychiczna - naucz tego swoje dziecko!

Bezpieczeństwo jako fundament rozwoju

Gdyby zwizualizować rozwój dziecka, to można by narysować budowlę, której fundamentem jest bezpieczeństwo. Bez poczucia bezpieczeństwa nie ma zdrowego rozwoju, ponieważ cały wysiłek mózgu koncentruje się wokół tego, jak je odzyskać (utrzymać, zwiększyć). Na tej podstawie oparte są dwa zewnętrzne filary (samoocena i poczucie wartości), które podtrzymują dach - odporność psychiczną. Gdy zachwieje się któryś z filarów, chwieje się dach. Im niższa samoocena i więcej problemów z poczuciem wartości, tym bardziej chwiejna cała konstrukcja. W efekcie przestrzeń na rozwój w takim „domu" kurczy się coraz bardziej.

Czym jest poczucie bezpieczeństwa

Poczucie bezpieczeństwa to taki stan ciała i umysłu, w którym człowiek może skupić się na różnych działaniach: nowych doświadczeniach, uczeniu się, wymianie myśli, rozwijaniu potencjału itd. Bezpieczeństwo dotyczy różnych obszarów:

Bezpieczeństwo fizjologiczne: odpowiednie odżywianie, ubiór adekwatny do pory roku czy sytuacji, stałe miejsce do mieszkania, wyposażenie domu odpowiadające potrzebom konkretnej osoby itd.

Bezpieczeństwo psychologiczne: dobre myślenie o sobie (związane z samooceną i poczuciem wartości), akceptacja siebie takim, jakim jestem.

Bezpieczeństwo społeczne: dobre relacje z innymi ludźmi, szczególnie z tymi, którzy są blisko na co dzień - rodzice, członkowie rodziny, rówieśnicy, nauczyciele, inne osoby ze środowiska, w którym żyje.

Zaburzenia poczucia bezpieczeństwa w którymś z powyższych obszarów, generują zakłócenia w rozwoju emocjonalnym dziecka. Pojawiają się: dezorientacja, ponieważ dziecko w sposób naturalny szuka poczucia bezpieczeństwa u dorosłych opiekunów i osób bliskich, stałe napięcia i lęki, czasem wstyd, samotność, poczucie krzywdy (albo winy, gdy dziecko obwinia siebie za zaistniałą sytuację), złość, agresja nakierowana na cały świat dorosłych, których czyni winnymi sytuacji, na którą nie znajduje rozwiązania.
Jak wspierać samoocenę dziecka

Samoocena powinna być niezależna od poczucia wartości. W miarę możliwości powinna być zobiektywizowana pod kątem rozpoznawania mocnych obszarów (umiejętności, kompetencji, wiedzy itd.) i kierunków, w których można się rozwijać (jeśli dana osoba tego chce). Wysoka samoocena wyraża się w przekonaniu, że mogę sobie radzić w różnych okolicznościach w oparciu o swoje zasoby. Zaniżona samoocena podpowiada, że „jestem zbyt słaby(-a), by sobie poradzić". Takie myśli związane z zaniżoną samooceną działają bardzo destrukcyjnie na psychikę człowieka, ponieważ nie skupiają się na możliwościach zmiany, tylko na obwinianiu siebie, osłabiając jeszcze bardziej swoją samoocenę. Jak w takim razie wspierać samoocenę dziecka?

Odwołuj się do sprawczości: „Jak myślisz?", „Co sądzisz?", „Jak byś chciał to zrobić?".

Chwal, wskazując na sukces: „Widzę, że jesteś z siebie zadowolony", „Podziwiam Twoją pracę", „Jestem pod wrażeniem Twojego zaangażowania".

Powstrzymuj się od komentowania, które może umniejszać zasługi: „O, widzę, że Ci się udało" (dziecko słyszy, że piątka jest przypadkowa), „Jestem z Ciebie taka dumna", (dziecko słyszy, że spełniło oczekiwania dorosłego, nie swoje), „No ładne, ale..." (wszystko po „ale" podważa zasługi).

Pozwalaj rozwiązywać problemy na miarę jego możliwości. Jeśli dorosły podpowiada rozwiązanie, daje sygnał dziecku, że nie wierzy w jego możliwości poradzenia sobie z trudną sytuacją. Zamiast: „Proszę się pogodzić z Alinką" lepiej powiedzieć „Widzę, że się pokłóciłyście, jaki macie pomysł, żeby to rozwiązać?".

Unikaj porównywania do innych dzieci.

Mówić o swojej bezwarunkowej miłości, szczególnie wtedy, gdy dziecko nie zachowuje się tak, jak byśmy tego oczekiwali. „Kocham Cię synku, jesteś dla mnie najważniejszy na świecie. Wiesz, że nie zgadzam się na bójki z kolegami. Jaki masz pomysł, żeby to się nie powtórzyło? Wiem, że potrafisz to rozwiązać".

Wspieraj, gdy przychodzą kryzysy: „W życiu nie nauczę się tabliczki mnożenia!" („Nie, masz kłopot z tabliczką mnożenia, jak myślisz, co by mogło pomóc?"), „Jestem słabeusz, nie umiem dwutaktu!" („Nie jesteś słaby, potrzebujesz więcej czasu na wyćwiczenie tej umiejętności").

Poczucie wartości a szczęście

Poczucie własnej wartości to zbiór uogólnionych przekonań budowanych od wczesnego dzieciństwa, dotyczący własnej osoby. Można w uproszczeniu powiedzieć, że jest to przekonanie o posiadaniu godności. Wyraża się ono na różne sposoby. Najważniejszy z nich to poczucie, że mogę być takim człowiekiem, jakim chcę być. „Mam prawo do własnych opinii i poglądów, mam prawo do błędów, mogę się zgadzać lub nie zgadzać z opiniami innych osób, jestem wartościowym człowiekiem także wtedy, gdy postępuję wbrew innym. Szanuję prawa własne i tak samo szanuję prawa innych osób". Poczucie wartości wspiera osiąganie sukcesów, bez niego trudno być szczęśliwym.

Odporność (równowaga) psychiczna

Gdy „dom rozwoju" dziecka jest stabilny, może ono skupić się na rozwijaniu swojego potencjału. „Czuję się bezpiecznie, wiem, w czym jestem mocny(-a), w czym słaby(-a), poradzę sobie w różnych sytuacjach albo korzystając z moich zasobów, albo - gdy tego zechcę - prosząc o pomoc". Nic dodać, nic ująć! Dbajcie o wasze i waszych dzieci „domy" rozwoju!

Maria Tuchowska
Nauczyciel dyplomowany, polonista i teolog. Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą w placówkach integracyjnych różnego poziomu, edukator, coach, przeprowadziła ok. 600 szkoleń z zakresu kompetencji psychospołecznych nauczycieli, prawa oświatowego, pracy z dziećmi i młodzieżą z różnego typu zaburzeniami. Specjalizuje się również w tematyce dotyczącej zagadnień związanych z obecnością rodziców w szkole.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jeśli dziecko zachowuje równowagę pomiędzy poczuciem bezpieczeństwa a wyzwaniami, z którymi się mier...

# data[].attributes.headline
Jak się UCZYĆ EFEKTYWNIE? Techniki zapamiętywania. Co warto wiedzieć przed egzaminem ósmoklasisty? Jak OBLICZYĆ PUNKTY, które będą brane pod uwagę podczas rekrutacji do szkoły średniej?...

# data[].attributes.subject
Jak się UCZYĆ EFEKTYWNIE? Techniki zapamiętywania. Co warto wiedzieć przed egzaminem ósmoklasisty? Jak OBLICZYĆ PUNKTY, które będą brane pod uwagę podczas rekrutacji do szkoły średniej?...

# data[].attributes.attachment_link.description
Znajdziesz tu wszystko, co warto wiedzieć. Tak, zdasz to z nami!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Dzisiejsza młodzież lubi luksus, ma złe maniery, nie uznaje żadnych autorytetów i nie ma szacunku dla starszych. W naszych czasach dzieci stały się naszymi tyranami. Nie są posłuszne swoim rodzicom."

Ponad 2,3 tys. lat temu Sokrates, jeden z największych filozofów starożytności, wypowiedział cytowane słowa. Można by powiedzieć, że na nastolatki narzekano od zarania dziejów. Czy tak musi być i dziś? To zależy w dużej mierze od tego, jak będziemy traktować młodzież. W jaki sposób będziemy prowadzić z nastolatkami rozmowy - zarówno te bardziej, jak i mniej poważne. Odpowiednie działania mogą pomóc, stworzyć atmosferę sprzyjającą porozumieniu, opartą na życzliwości, akceptacji, ciekawości i równej godności.

Okres dojrzewania nazywany jest w różny sposób. Często kojarzy nam się z buntem, konfliktem pokoleń, burzą hormonów czy walką. Jak słusznie zauważa Jacek Walkiewicz, jest to myślenie w kategoriach militarnych. Mówienie i myślenie metaforą wojny nie służy porozumieniu ani budowaniu relacji czy utrzymywaniu wspierającej i bezpiecznej więzi. Dlatego zachęcam, aby popatrzeć na okres dorastania jako czas największej energii, spontaniczności, odwagi czy kreatywności. Jest to też moment, w którym nastolatek odpowiada sobie na najważniejsze pytania rozwojowe, np. "kim jestem?", "jaki jestem?", "co potrafię, a czego nie potrafię?", "Jak mnie widzą inni, a jak ja widzę siebie?". Maciej Winiarek (twórca myślenia krytycznego) mówi, że nastolatkowi można powiedzieć wszystko, o ile nie jest to pretensjonalne, lekceważące krytyczne, szufladkujące, pełne gróźb, oburzenia czy pretensji. Jeśli powiemy do swojego nastolatka którymś z tych tonów, to tak naprawdę to, co mówimy, czyli treść, w ogóle nie zostanie usłyszane. Nastolatek skupi się na komunikacji niewerbalnej, czyli na tym, co mówimy między słowami.

Nastolatek na zimno - nastolatek na gorąco

Zmiany w mózgu nastolatka wpływają nie tylko na zmianę jego zachowania, ale również na to, jak postrzega, interpretuje i rozumie rzeczywistość. Mają zatem wpływ i na to, jak komunikuje się on z otoczeniem. Często możemy mieć wrażenie, że my mówimy o jednym, a nasze dziecko mówi o czymś zgoła przeciwnym. Wg nas nadinterpretuje czy po prostu nie rozumie, co do niego mówimy. Szczególny przypadek to tzw. „nastolatek na gorąco", z którym komunikacja odbywa się bez kory przedczołowej (mózgu racjonalnego). Ciało migdałowate, które generuje emocje u takiego nastolatka, jest bardzo wrażliwe na pobudzenie. Kora czołowa nie jest w stanie wtedy prawidłowo działać, czyli w sposób zdroworozsądkowy zapanować nad rozregulowanym emocjonalnie nastolatkiem. Kiedy prowadzimy rozmowę z dzieckiem, warto pamiętać, że możemy rozmawiać z nastolatkiem „na zimno" (czyli rozsądnym, odpowiedzialnym, u którego kontrolę nad rozmową przejął mózg racjonalny), ale wystarczy nawet niewielkie pobudzenie lub stres, aby ten system przestał działać i mamy wówczas do czynienia z nastolatkiem „na gorąco", który nie jest zdolny do racjonalnego myślenia, mówienia czy słuchania. Po takiej zmianie nawet przychylne i życzliwe uwagi rodzica nastolatek może odebrać jako atak i wykrzyczeć: „niczego nie rozumiesz" czy „nienawidzę Cię". Aby nasza komunikacja z nastolatkiem była skuteczna, nie możemy zarazić się emocjami, które przeżywa nastolatek, czyli musimy być rodzicem na zimno. Odczekać i powrócić do rozmowy za jakiś czas. Słowa, które słyszymy od nastolatka na gorąco - choć trudne - to nie są o nas, a o nim. O tym, co on przeżywa i jak jest mu trudno w danej chwili. Potrzebuje więc empatycznego i ciepłego dorosłego, który zawsze jest gotowy, aby wysłuchać i wesprzeć.

Oczekiwania rodziców

Jak piszą Joanna Berendt i Agnieszka Kozak, akceptacja nastolatka kończy się tam, gdzie zaczynają się nasze oczekiwania, jaki powinien być nastolatek. Dodałabym, że również wtedy kończy się porozumienie z nim. Niektórzy z nas mają nawet tzw. podwójne oczekiwania, czyli w domu dziecko ma być posłuszne, grzeczne, a w świecie zewnętrznym - niezależne, mieć swoje zdanie i odważnie o nim mówić. Fritz Perls (znany psychoterapeuta) pisał w imieniu nastolatka: „jeśli nie spełniam Twoich oczekiwań, to nie złość się na mnie i nie obrażaj, bo to Twoje oczekiwania, a nie moje obietnice". Każde oczekiwanie rodzica jest elementem warunkowej akceptacji i miłości, a to nie służy komunikacji.

Jakie zwykle mamy oczekiwania?

Robisz to, co ja chcę i to właśnie w danym momencie.

Uczysz się tego, co ja uważam za istotne i ważne dla Ciebie, w końcu wiem lepiej, co Ci się przyda w przyszłości.

Będziesz czytać to, co ja uznam za wartościowe.

Będziesz jeść to, co ja uznam dla Ciebie za zdrowe.

Będziesz spotykać się ze znajomymi, których ja ocenię, czy są Ciebie warci.

Będziesz realizować cele i zadania, które ja dla Ciebie wybrałem(-am).

W takiej perspektywie dziecko staje się naszym projektem, a my nim zarządzamy, a nie kochamy. Oczywiście, że każdy rodzic chce dobrej przyszłości dla swojego dziecka i każdy ma pewne marzenia z tym związane. Zadbajmy jednak o to, aby nasze marzenia nimi pozostały. Jest bardzo cienka granica między naszymi marzeniami, a oczekiwaniami, że dziecko będzie je spełniać. Co możemy zrobić? Uznać, że nastolatek jest wystarczający taki, jaki jest, ze swoimi talentami i możliwościami.
Przejdź do drugiej części artykułu i dowiedz się, co otwiera drzwi do rozmowy z nastolatkiem.

Marzena Jasińska
Źródła:

Dogadać się z nastolatkiem. Dojrzałość i szacunek w relacji. Agnieszka Kozak i Joanna Berendt. Wydawnictwo CoJoNaTo. Warszawa 2020.

Materiały z konferencji Nastolatki. Jak mówić i słuchać ,żeby się z nimi dogadać. Edukacja 2021.

Materiały (nigdzie nie publikowane) ze spotkania z M Winiarkiem pt. Nastolatki- kiedy kończy się wychowanie.

Trener, dyplomowany coach, doradca rodzinny. Od lat wspiera rodziców w konsultacjach indywidualnych oraz warsztatach psychoedukacyjnych. Swoją pracę opiera na filozofii Jespera Juula, założeniach Rodzicielstwa Bliskości oraz Porozumienia Bez Przemocy. Specjalizuje się w zakresie neurodydaktyki oraz uczenia się uczniów. Ekspert rozwoju osobistego, komunikacji, negocjacji. W swojej pracy zajmuje się także tematyką mediacji szkolnych, procesów grupowych, zarządzania zmianą w organizacji i zarządzania zespołem. Prywatnie mama dwóch dorosłych synów.

# data[].attributes.attachment_link.description
„Dzisiejsza młodzież lubi luksus, ma złe maniery, nie uznaje żadnych autorytetów i nie ma szacunku dla starszych. W naszych czasach dzieci stały się naszymi tyranami. Nie są posłuszne swoim rodzicom." Ponad 2,3 tys. lat temu Sokrates, jeden z największych filozofów starożytności, wypowiedział cytowane słowa. Można by powiedzieć, że na nastolatki narzekano od zarania dziejów.

# data[].attributes.attachment_link.title
4 typy CHARAKTERU Poznaj swój TEMPERAMENT

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wybór szkoły średniej przypada na okres dorastania i jest punktem zwrotnym w dalszej karierze edukacyjnej każdego ucznia. W okresie rozwoju dziecka jest normalne, że nie wie ono czego pragnie, dokąd zmierza, kim ma być. Potrzebuje czasu na odnalezienie drogi i tego, czym chce się zajmować w dorosłym życiu. Nie można zatem wymagać od dziecka, aby podjęło samodzielnie decyzję, kim chce być w przyszłości i w jakim kierunku będzie podążać. Nie można jednak narzucać mu ścieżki edukacyjnej, która bardziej jest zgodna z preferencjami rodzica niż dziecka.

Jak wspierać dziecko w wyborze szkoły

Zdarzają się dzieci, choć to rzadkość, które na etapie kończenia szkoły podstawowej wiedzą, co chcą robić, gdzie uczyć się dalej. Najczęściej na tym etapie dziecko nie ma jeszcze w pełni rozwiniętych struktur mózgowych odpowiedzialnych za ustalanie priorytetów, przemyślenia i racjonalne podejmowanie decyzji popartych argumentami za i przeciw, autorefleksji i pogłębionego wnioskowania. Choć nastolatek potrafi zaskoczyć spostrzegawczością i pomysłowością, nie posiada jeszcze tak rozbudowanych mechanizmów myślenia jak dorośli. Dlatego nastolatek potrzebuje wsparcia rodziców i innych dorosłych w podjęciu tak ważnej decyzji dla jego przyszłości.

Pamiętaj, że wypowiedzi typu: „Idź do tego liceum, jest najlepsze w mieście", „Ja Cię widzę wyłącznie w szkole budowlanej, sam wybrałem ten zawód i nie żałuję", „Nie idź do ogólniaka, to Ci nie da żadnego konkretnego zawodu" albo „Handel? Stać Cię na więcej! Żadnej szkoły branżowej!" nie pomogą ani dziecku, ani waszej relacji teraz i w przyszłości. Mówiąc tak, podejmujesz decyzję za dziecko, nie dając mu szansy wyboru. Być może sam byłeś(-aś) w ten sposób nakłoniony(-a) do wyboru szkoły czy zawodu, w związku z tym będziesz unikać ukierunkowania dziecka, mówiąc: „To Twoja decyzja, nie moja, Ty będziesz chodzić do tej szkoły, nie ja - nie wtrącam się", „Nie chcę, abyś miał do mnie pretensje, jak ja do własnych rodziców, więc nie chcę udzielać Ci rad", „To Twoje życie, Twoja przyszłość, nie będę w to ingerować. Zresztą co ja wiem, tyle się zmieniło od czasu, kiedy sama chodziłam do średniej szkoły. Poszukaj sam w Internecie opinii o szkołach".

Bywa też, że decyzja znajomych o wyborze konkretnej szkoły przekłada się na decyzję dziecka. Dzieje się tak, ponieważ dziecko odczuwa lęk przed nowymi znajomościami, boi się rozłąki z kolegami. Warto z dzieckiem porozmawiać o tym, że zmiana szkoły nie oznacza zerwanie więzi z bliskimi osobami.

Zadaniem rodzica nie jest podejmowaniem decyzji za dziecko, choćby był to trafny wybór, ale również nie powinno się pozostawiać dziecka samemu sobie - z lękiem, w osamotnieniu, z poczuciem bezradności. Zadaniem rodzica, w oparciu o wiedzę na temat dziecka, jest wskazać mu kilka możliwych kierunków i przeprowadzić przez trudny moment podejmowania pierwszej, samodzielnej i ważnej decyzji życiowej.

Kiedy wybrać szkołę średnią

Proces wyboru szkoły średniej wymaga czasu. Nie zostawiaj zatem rozmów na ten temat na ostatnią chwilę. Nie zaczynaj ich w 8 klasie, tuż przed egzaminem. Warto o tym pomyśleć wcześniej i rozmawiać z dzieckiem najlepiej od 6 klasy. Poniżej dowiesz się, jak to zrobić.

Czym kierować się w wyborze przyszłości dziecka

W pierwszej kolejności obserwuj dziecko. Od czasu do czasu przeprowadzaj analizę jego osiągnięć pod kątem: gotowości na wysiłek edukacyjny, możliwości intelektualnych, ocen z poszczególnych przedmiotów, zdolności, zainteresowań i hobby, temperamentu (spokojny - aktywny, praca w grupie - samodzielne wykonywania zadania), stanu zdrowia. Sprawdź mocne strony i predyspozycje dziecka, np. za pomocą testów on-line na indywidualni.pl.

Po drugie zachęcaj do udziału w zajęciach pozalekcyjnych, pozwalaj doświadczać udziału w różnych aktywnościach, bądź w tym obszarze modelem dla dziecka, pokazuj, jak można w ciekawy sposób spędzać czas wolny.

Po trzecie przedstawiaj dziecku, na czym polega proces wyboru i podejmowania decyzji. Wspólnie z dzieckiem trenujcie te kompetencje, w granicach rozsądku pozwalaj dziecku na inicjonowanie procesu wyboru i podejmowanie samodzielnych decyzji, rzeczowo rozmawiaj z nim, jeśli podjęta decyzja okaże się być chybiona. Wspólnie zastanówcie się, jak można to zrobić inaczej.

Po czwarte wierz w swoje dziecko, pomagaj mu w odkrywaniu swoich mocy, wzmacniaj jego poczucie własnej wartości - to pomaga w trudnych chwilach i ułatwia podejmowanie dobrych decyzji.

Mocne i słabe strony dziecka

Prowadź rozmowy z dzieckiem... o nim samym. Omawiajcie jego mocne i słabe strony od początku edukacji - jakie są jego umiejętności, wiedza, cechy, cele i wartości. Możecie skorzystać z testów na indywidualni.pl. Ustalcie listę przedmiotów, w których dziecko czuje się najlepiej, a których nie lubi się uczyć, co od zawsze było w jego kręgu zainteresowań i je pasjonowało, a co nudziło. Przeanalizujcie zajęcia dodatkowe, na które dziecko chodziło: które go pochłaniały, a które były szybko porzucane. Poniżej znajduje się lista pytań, na które warto wspólnie z dzieckiem szukać odpowiedzi.

Pytania o zainteresowania:

Co lubię robić?

Co mnie ciekawi?

Jak spędzam wolny czas?

Jaką aktywność wybieram dla siebie?

Pytania o umiejętności:

Czy mam jakieś uzdolnienia, talenty?

Co potrafię zrobić, wykonać?

Z czym sobie radzę?

Pytania o wiedzę:

Co wiem?

W jakich przedmiotach jestem dobry(-a)?

Pytania o cechy:
Jaki jestem? (cechy psychologiczne np. inteligencja, charakter, temperament oraz fizyczne np. siła, kondycja fizyczna, wygląd, wzrost, stan zdrowia)
Pytania o cele i wartości:

Co jest dla mnie ważne?

Do czego dążę?

Na czym mi zależy?

Jaki jest poziom moich aspiracji, ambicji?

Pomysły na wybór szkoły

Bardzo przydatne w wyborze szkoły są informacje o placówkach, zawodach i rynku pracy.

Przeanalizujcie z dzieckiem mapę (lokalizacja) i strukturę szkolnictwa ponadpodstawowego (obecnie to: liceum ogólnokształcące, technikum, szkoła branżowa I i II stopnia). Zapoznajcie się z ofertą szkoły (kierunki, dodatkowe uprawnienia), zasadami rekrutacji. Zdobądźcie informacje na temat zdawalności egzaminów, które świadczą o poziomie nauczania w szkole. Z lokalizacją szkoły wiążą się dojazd i koszty nauki - te również weźcie pod uwagę. Przydatne informacje znajdziecie na stronach internetowych szkół.

Wasza uwaga powinna skupić się także na pytaniach dotyczących samego zawodu, a dokładnie czynności i zadań zawodowych, wymagań zdrowotnych, co do wykształcenia i warunków pracy. Takie wiadomości przydadzą się podczas rozważania propozycji technikum czy szkoły branżowej. Dobrym źródłem informacji są rzetelne strony, takiej jak np. INFOdoradca+.

Szczególną grupą informacji zewnętrznych mogą się okazać wiadomości o rynku pracy, a dokładnie, co się na nim dzieje, jakie wymagania on stawia, jaki rynek pracy interesuje nasze dziecko. My dorośli wiemy, w oparciu o nasze własne doświadczenia, że rynek pracy jest zmienny, więc wymaga od człowieka aktywności, zaradności, stałego rozwijania zasobów własnych kompetencji, wiedzy i umiejętności. Podczas rozmowy o tym z dzieckiem przydatne okazać się mogą takie strony, jak Mapa Karier, e-ZAMEK.pl.

Skorzystajcie z pomocy doradcy zawodowego w określeniu predyspozycji zawodowych dziecka.

Rodzicu, pamiętaj, że o wyborach życiowych Twojego dziecka należy rozmawiać, poddawać je weryfikacjom i konfrontacji. Wybór oznacza kontakt ze wszystkimi możliwościami dostępnymi w danym momencie.

Na poniższych stronach znajduje się więcej przydatnych informacji dot. wyboru szkoły, predyspozycji:

Źródła:

Jak mądrze wybierać i wspierać? Poradnik dla rodziców i kandydatów do szkół ponadpodstawowych na rok 2019/2020, UMS Warszawa - Biuro Edukacji, Warszawa 2019.

Pomagam mojemu dziecku wybrać zawód i szkołę ponadgimnazjalną, Broszura dla rodziców, KOWEZiU, Warszawa.

Dr Marta Majorczyk Pedagog, psycholog, psychoterapeuta systemowy, doradca rodzinny, trener, animator rozwoju (coach, mentor, tutor), badacz i wieloletni nauczyciel akademicki. Od stycznia 2015 roku współpracuje z Niepubliczną Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną przy Uniwersytecie SWPS w Poznaniu. Kierownik studiów podyplomowych dla nauczycieli z zakresu: edukacji elementarnej, terapii pedagogicznej, wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, wychowania do życia w rodzinie. Współtwórca nowatorskich kierunków kształcenia: edukacja prorozwojowa oraz mediaworking. Autorka sześciu monografii i wielu tekstów popularno-naukowych, analiz oraz opracowań o tematyce rodzinnej, rozwoju dziecka, wychowania i opieki, a także neurodydaktyki.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wybór szkoły średniej przypada na okres dorastania i jest punktem zwrotnym w dalszej karierze edukac...

# data[].attributes.attachment_link.title
Kwestionariusz temperamentu wg Florence Littauer

# data[].attributes.attachment_link.description
Kwestionariusz temperamentu wg Florence Littauer

# data[].attributes.headline
Jak zaplanować swoją przyszłość? - Z metodą SMART formułowanie celów i wybór szkoły jest łatwiejszy

# data[].attributes.subject
Jak zaplanować swoją przyszłość? - Z metodą SMART formułowanie celów i wybór szkoły jest łatwiejszy

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak zaplanować swoją przyszłość? - Z metodą SMART formułowanie celów i wybór szkoły jest łatwiejszy

# data[].attributes.attachment_link.title
Ośrodek Doradztwa Zawodowego w Rudzie Śląskiej

# data[].attributes.headline
Wszystko, co warto wiedzieć o liceum, czego się nauczysz, co po nim robić?

# data[].attributes.subject
Wszystko, co warto wiedzieć o liceum, czego się nauczysz, co po nim robić?

# data[].attributes.attachment_link.title
[Liceum ogólnokształcące] Wszystko, co warto wiedzieć o liceum, czego się nauczysz, co po nim robić?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zawody przyszłości

Świat się zmienia. Zawody, które wczoraj gwarantowały spokój i dobrobyt, dzisiaj wypadają z rynku. Specjaliści prognozują, że wszyscy, którzy wiążą swoją przyszłość z komputerami, internetem i programowaniem, mogą spać spokojnie. Ale znajdzie się też praca i dla coacha i dla prawnika.

W jakiej sytuacji rynkowej będzie wkraczała na rynek pracy dzisiejsza młodzież? Świat zmienia się szybko, coraz trudniej przewidzieć nam przyszłe realia. Mimo tej niepewności, eksperci zgodnie przyznają, że na niektóre zawody przyszłości z pewnością warto zwrócić uwagę już dzisiaj. Jeszcze chętniej mówią o predyspozycjach, które będą już wkrótce będą niezbędne.

Za kilkanaście lat - to podkreślają wszyscy, którzy próbują przewidzieć przyszły rynek pracy - świat będzie bardzo doceniał otwartość na zmiany. W zmieniającej się błyskawicznie rzeczywistości żaden zawód nie zagwarantuje zatrudnienia od uniwersytetu po emeryturę. Najlepiej będą sobie radzili ludzie chcący się uczyć, dokształcać, zmieniać branże i wykorzystywać nadarzające się okoliczności. Już teraz nie pracujemy w jednej firmie przez całe zawodowe życie. Ten trend będzie się utrzymywał.
Po pierwsze - informatycy
Wygląda na to, że dzisiejszym licealistom i uczniom najłatwiej będzie znaleźć pracę, jeśli zwiążą swoją przyszłość z branżą IT. Zawody przyszłości to nieuchronnie wszystkie posady związane jest z obsługą komputerów, sztucznej inteligencji i wirtualnego świata. Komputery będą jeszcze mocniej obecne w naszym życiu niż są dzisiaj. Trzeba je będzie serwisować, konstruować, programować. Będą powstawały nowe technologie, kolejne aplikacje i sprzęty, które będą pomagały nam zarządzać codziennością. Już dzisiaj i przez kolejne lata na rynku pracy będą poszukiwani programiści. Prognozuje się, że coraz bardziej potrzebni będą ludzie potrafiący konstruować gry komputerowe, wirtualną rzeczywistość czy rozwijać aplikacje oraz sztuczną inteligencję.

Już na poziomie liceum można wybrać ścieżkę, która ułatwi w przyszłości dostanie się na informatykę. Jeśli dziecko zainteresowane jest komputerami i ma predyspozycje do uczenia się przedmiotów ścisłych, warto poszukać szkoły z rozszerzonym programem z matematyki i informatyki. Funkcjonują całe licea specjalizujące się w kształceniu umysłów ścisłych.
Po drugie - specjaliści
Nasze mamy i babcie wysyłały nas na prawo i medycynę. Nie myliły się. Nadal będzie dużo pracy dla absolwentów tych kierunków. Prawnicy będą mieli sporo zleceń w związku z rozwojem internetu, przeniesieniem do sieci szeregu usług. Cały ten rynek będzie wymagał uporządkowania i kodyfikacji, tym bardziej, że coraz bardziej obecna jest kolejna odsłona internetu - blockchain. Rozwój tej technologii sprawi, że wiele kwestii, które będą wymagały uregulowania prawnego. Szacuje się również, że coraz popularniejsze będą porady prawne udzielane wirtualnie. Połączenie wiedzy prawniczej oraz znajomości wirtualnego świata na pewno się przyda.

Przyszli lekarze również nie będą narzekali na brak zajęć. Potrzebni będą także inni pracownicy branży medycznej - pielęgniarki, fizoterapeuci. Z jednej strony starzejące się społeczeństwo będzie potrzebowało wsparcia medycznego, z drugiej - będziemy mieli coraz więcej czasu i pieniędzy na dbanie o własne zdrowie i dobrostan. Pracy nie zabraknie z pewnością również dla kosmetyczek, dietetyków, trenerów.

Poszukiwani będą także specjaliści do spraw logistyki, finansiści i menedżerowie. Jedną z najszybciej rozwijających się już teraz dziedzin jest biotechnologia. I to jeszcze długo się nie zmieni.
Zawody przyszłości dla humanistów
A jeśli dziecko nie lubi przedmiotów ścisłych? Bez obaw. Eksperci spekulują, że i humaniści nie będą głodowali. Życiowy sukces o wiele łatwiej osiągnąć, jeśli zawód przyszłości, który wybierze uczeń będzie zgodny z jego predyspozycjami i zainteresowaniami.

Ciągle potrzebni na rynku pracy będą ludzie dobrze władający językami obcymi. Świat się kurczy, coraz częściej współpracujemy z osobami mieszkającymi na drugiej półkuli - trzeba się umieć porozumieć. Ważne będzie też bezinwazyjne poruszanie wśród różnych kultur - poszukiwani będą fachowcy tłumaczący ich specyfikę.

Wciąż będą też potrzebni szkoleniowcy i nauczyciele, szczególnie tacy, którzy będą potrafili się poruszać po świecie e-learningu. Już teraz świetnie funkcjonują ludzie, którzy organizują swoje zawodowe życie wokół webinarów i szkoleń w sieci. Ten trend będzie się rozwijał. Nie zabraknie pracy dla psychoterapeutów, psychologów, coachów, a także dla tych wszystkich, którzy będą organizowali czas wolny, szczególnie ludziom starszym. Nie zapominajmy, że z dekady na dekadę będziemy mieli coraz więcej seniorów, dla których potrzebna będzie cała gama usług.
Umiejętności, w które warto zainwestować
Na nic jednak zda się najbardziej precyzyjnie wybrany zawód przyszłości, jeśli młody pracownik nie będzie posiadał umiejętności, które umożliwią mu funkcjonowanie w profesjonalnej rzeczywistości. Wszyscy eksperci we wszystkich opracowaniach są zgodni: przyszłość będzie należała do tych pracowników, którzy nie tylko opanowali jakąś dziedzinę wiedzy, ale posiadają szeroko rozwinięte tak zwane „umiejętności miękkie". Oprócz chęci do rozwoju i nauki, otwarcia na nowości i inność, coraz bardziej liczą się kompetencje społeczne. Pracownik przyszłości musi umieć pracować w zespole, a także zarządzać grupą ludzi, ale motywując ich i zagrzewając do pracy, a nie karząc i stresując.

Lata spędzone w liceum mogą się okazać kluczowe w wykształceniu tych umiejętności. Wybierając szkołę warto poszukać takiej, która stawia na samodzielność, tolerancję, międzykulturowość. Warto dowiedzieć się, czy w szkole, w której dziecko spędzi kilka lat, młodzież uczy się współpracować, czy rywalizować.

# data[].attributes.attachment_link.description
Świat się zmienia. Zawody, które wczoraj gwarantowały spokój i dobrobyt, dzisiaj wypadają z rynku. Specjaliści prognozują, że wszyscy, którzy wiążą swoją przyszłość z komputerami, internetem i programowaniem, mogą spać spokojnie. Ale znajdzie się też praca i dla coacha i dla prawnika.

# data[].attributes.headline
Test predyspozycji zawodowych - pomoże Ci w zidentyfikowaniu swoich mocnych stron i podsunięciu inspiracji w poszukiwaniu właściwej ścieżki życiowej i zawodowej

# data[].attributes.subject
Test predyspozycji zawodowych - pomoże Ci w zidentyfikowaniu swoich mocnych stron i podsunięciu inspiracji w poszukiwaniu właściwej ścieżki życiowej i zawodowej

# data[].attributes.attachment_link.title
Predyspozycje Zawodowe - Test Twoich predyspozycji osobowościowych

# data[].attributes.attachment_link.description
Test predyspozycji zawodowych został przygotowany po to, aby pomóc Ci w zidentyfikowaniu swoich mocnych stron i podsunięciu inspiracji w poszukiwaniu właściwej ścieżki życiowej i zawodowej - ścieżki Twojej kariery. Jest to test wymuszonego wyboru - zostajesz postawiony przed zagadnieniami, które mogą Ci się wydawać odległe, a żadna z odpowiedzi nie oddaje w pełni Twojego zachowania, postawy lub stosunku do przedstawionych sytuacji.

# data[].attributes.headline
Czego można nauczyć się w technikum, co po nim robić i dla kogo jest ono dobrym wyborem?

# data[].attributes.subject
Czego można nauczyć się w technikum, co po nim robić i dla kogo jest ono dobrym wyborem?

# data[].attributes.attachment_link.title
[Technikum] Czego się nauczysz, co po nim robić i dla kogo jest dobrym wyborem? [napisy PL, UA, RU]

# data[].attributes.attachment_link.title
PoRady 1 – Jak motywować dziecko do nauki?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zastanawiałeś się kiedyś kim chcesz zostać w przyszłości?
Nasze testy predyspozycji i kompetencji mogą Tobie pomóc w określeniu ścieżki kariery jaką chcesz podążać oraz z jakich zawodów możesz czerpać najwięcej przyjemności.

Pamiętaj, aby wynik był jak najbliższy prawdy, powinieneś rozwiązać dwa testy jeden po drugim.
Powodzenia :)

Rozpocznij

This site uses cookies. By continuing to browse the site you are agreeing to our use of cookies. You may disable cookies with ypur browser settings. Find out more here.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zastanawiałeś się kiedyś kim chcesz zostać w przyszłości? Nasze testy predyspozycji i kompetencji mogą Tobie pomóc w określeniu ścieżki kariery jaką chcesz podążać oraz z jakich zawodów możesz czerpać najwięcej przyjemności. Pamiętaj, aby wynik był jak najbliższy prawdy, powinieneś rozwiązać dwa testy jeden po drugim. Powodzenia :) Rozpocznij This site uses cookies.

# data[].attributes.body
Interaktywna i darmowa
baza informacji o ścieżkach kariery i rynku pracy

Źródło: https://mapakarier.org/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mapa Karier to bezpłatna i interaktywna baza informacji o ścieżkach kariery i rynku pracy dla młodych ludzi.

© 2023 Mapa Karier jest otwartym zasobem edukacyjnym stworzonym przez fundację Katalyst Education, który wspiera Cele Zrównoważonego Rozwoju ONZ: 4. Dobra Jakość Edukacji, 8. Wzrost Gospodarczy i Godna Praca oraz 10. Mniej Nierówności.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zawody w Polsce | Lista kilkuset ścieżek kariery | Mapa Karier

# data[].attributes.attachment_link.description
Znajdź ścieżkę kariery dla siebie, poznaj opisy zawodów, ścieżkę edukacyjną, wysokość wynagrodzenia, istotne wymagania, środowisko pracy.

# data[].attributes.headline
akich zawodów można uczyć się w szkole branżowej i co po niej można robić?

# data[].attributes.subject
akich zawodów można uczyć się w szkole branżowej i co po niej można robić?

# data[].attributes.attachment_link.title
[Szkoła branżowa] Jakich zawodów można się uczyć się w szkole branżowej i co po niej można robić?

# data[].attributes.headline
Egzamin ósmoklasisty - OKE /informator, podstawa programowa, harmonogramy, komunikaty/

# data[].attributes.subject
Egzamin ósmoklasisty - OKE /informator, podstawa programowa, harmonogramy, komunikaty/

# data[].attributes.attachment_link.title
PoRady 2 – Jak budować poczucie wartości u dziecka?

# data[].attributes.headline
TEST PREDYSPOZYCJI ZAWODOWYCH - od 15 r.ż.

# data[].attributes.subject
TEST PREDYSPOZYCJI ZAWODOWYCH - od 15 r.ż.

# data[].attributes.headline
Informator o zawodach szkolnictwa branżowego

# data[].attributes.subject
Informator o zawodach szkolnictwa branżowego