# data[].attributes.body
słowa piosenki Ayumi i Harukiego

# data[].attributes.attachment_link.title
Japanese Culture - Traditional Japanese Songs - Koinobori

# data[].attributes.attachment_link.title
Top 10 Japanese Gestures | With Riko-chan

# data[].attributes.attachment_link.title
Nurse Joy's Magikarp Evolves Into Gyarados

# data[].attributes.attachment_link.title
Kitsune, The Nine Tails | Japanese Yokai Folklore

# data[].attributes.attachment_link.title
Japanese Culture - Traditional Japanese Songs - Koinobori

# data[].attributes.attachment_link.title
Is Yuki-onna the Most Terrifying Snow Monster?

# data[].attributes.headline
Legenda o Mamotaro i fajna strona o japońskiej kulturze

# data[].attributes.subject
Legenda o Mamotaro i fajna strona o japońskiej kulturze

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Japońskie legendy - Momotarō (Brzoskwiniowy Chłopiec)

Jedna z najbardziej znanych japońskich bajek opowiada o chłopcu imieniem Momotarō. Jego imię tłumaczy się dosłownie jako „Brzoskwiniowy Chłopiec". Historia, początkowo przekazywana ustnie, zachowała swoją charakterystyczną dla przekazu ustnego formę - krótkie zdania i zwięzłą treść. Opowieść o Brzoskwiniowym Chłopcu prezentuje się następująco:

Dawno, dawno temu żył sobie dziadek z babcią. Pewnego dnia dziadek poszedł w góry nazbierać chrustu, a babcia nad rzekę wybrać ubrania. Gdy prała, do rzeki spadła duża brzoskwinia i unosiła się na powierzchni wody. Babcia schwytała ją i wzięła ze sobą do domu. Gdy dziadek wrócił z gór, pokazała mu brzoskwinię. „Cóż za nadzwyczajnie duża brzoskwinia!" -powiedział zadowolony.
Gdy babcia przecięła brzoskwinię na pół, ze środka wyskoczył chłopiec. Dziadek dał mu na imię Momotarō, czyli Brzoskwiniowy Chłopiec.

Momotarō rósł bardzo szybko. Pewnego dnia powiedział swoim rodzicom, że idzie na Wyspę Diabłów, aby zrobić z nimi porządek, dlatego będzie potrzebował knedli z prosa na drogę. Wziął jedzenie i wyruszył w drogę. Maszerując spotkał Psa, Małpę i Bażanta, którzy zgodzili się mu towarzyszyć w wyprawie w zamian za knedle. W końcu dotarli na miejsce. Diabły zamknęły się za stalowymi wrotami zamku. Bażant wzbił się w powietrze, aby pomagać w walce z góry. Małpa wspięła się po ścianie do środka. Momotarō wraz z Psem wtargnęli do zamku. Po zaciętej walce przywódca demonów poddał się. Momotarō wraz ze skarbami ciągniętymi w zaprzęgu przez Psa i popychanym z tyłu przez Malpę. „ Enyara, enyara, hei, hei „, wołali razem, i w końcu powrócili do domu. Rodzice Momotarō odzyskali nie tylko swojego syna, ale także bohatera. Demony już nigdy więcej nie nękały ludzi.

Ta bajka z pięknym morałem doczekała się wielu adaptacji nie tylko w Japonii, ale także poza jej granicami. W warszawskim teatrze od 2015 roku można oglądać spektakl dla dzieci „Momotarō - Brzoskwiniowy Chłopiec" oparty na tradycyjnej japońskiej bajce, z licznymi elementami kultury japońskiej.

źródło zdjęcia: irasutoya.com

# data[].attributes.attachment_link.title
Japońskie legendy - Momotarō (Brzoskwiniowy Chłopiec) - Japoland

# data[].attributes.attachment_link.description
Jedna z najbardziej znanych japońskich bajek opowiada o chłopcu imieniem Momotarō. Jego imię tłumaczy się dosłownie jako „Brzoskwiniowy Chłopiec". Historia, początkowo przekazywana ustnie, zachowała swoją charakterystyczną dla przekazu ustnego formę - krótkie zdania i zwięzłą treść. Opowieść o Brzoskwiniowym Chłopcu prezentuje się następująco: Dawno, dawno temu żył sobie dziadek z babcią.

# data[].attributes.body
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tango_no_Sekku

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Piąty dzień piątego miesiąca (端午の節句, Tango-no Sekku) to święto chłopców, obecnie - od 1948 r. - obchodzone jako Dzień Dziecka (こどもの日, Kodomo-no Hi). Inaczej ten dzień nazywany bywa też Świętem Irysów (菖蒲の節句, Ayame-no Sekku).

Jest to jedno z tzw. Pięciu Świąt ( gosekku; 五節句), obok Święta Siedmiu Ziół (07/01), Święta Dziewcząt (03/03), Tanabaty (07/07) i Święta Chryzantem (09/09). Wszystkie te święta wywodzą swoją tradycję z Chin.

Z okazji Tango-no Sekku domy, dekorowane są proporcami przedstawiającymi karpie (鯉のぼり, koinobori). Proporce te mają kształt rękawów-wiatrowskazów, więc wydymają się na wietrze, przypominając prawdziwe ryby. Kiedyś poszczególne ryby reprezentowały (licząc od góry): ojca (czarny karp), najstarszego syna (mniejszy, czerwony), młodszego syna (jeszcze mniejszy, niebieski) i kolejnych, jeśli chłopców było więcej (coraz mniejsze, w różnych kolorach, najczęściej: zielony, fioletowy, pomarańczowy).

Obecnie karpie symbolizują po prostu poszczególnych członków rodziny - od góry: ojciec (największy, czarny), matka (mniejszy, czerwony), dzieci (coraz mniejsze dla coraz młodszych, w różnych kolorach).

Na szczycie koinobori, nad karpiami, znajduje się dodatkowy proporzec, zwany smoczym (飛龍吹流し, hiryū-fukinagashi).

CZEMU KARPIE?

Karpie, ponieważ w okresie godowym płyną pod prąd rzek i strumieni, są symbolem determinacji w dążeniu do celu, nieustępliwości, siły charakteru i odwagi. Wszystkich tych cech życzono chłopcom. Co więcej, karp, który pokonał wszystkie przeszkody i dotarł do celu, miał zmieniać się w smoka (stąd "smoczy proporzec" na szczycie koinobori).

Lalka przedstawiająca małego Kintarō jest jedną z dekoracji wystawianych z okazji Tango-no sekku w domach, w których są synowie. Ma ich inspirować i sprawić, że od najmłodszych lat będą równie nieustraszeni, silni i będą dążyć do obranych celów z równą determinacją co Kintarō.

Kintarō (金太郎) został porzucony w lesie przez rodziców. Znalazła go i wychowała leśna wiedźma - . Już jako dziecko był bardzo odważny, zdecydowany i silny - w ramach rozrywki rozbijał skały, wyrywał z ziemi drzewa i walczył z demonami. Kiedy dorósł, przyłączył się do orszaku samuraja Minamoto-no Yorimitsu i przybrał nazwisko na Sakata-no Kintoki. Dzięki sile, odwadze oraz pilności w nauce i ćwiczeniach został wielkim wojownikiem.

Dekoracją eksponowaną z okazji Tango-no Sekku jest również model samurajskiego hełmu (兜 / 冑, kabuto).

A DLACZEGO IRYSY?

Dlatego, że to sezon kwitnienia tych roślin, którym dawni Japończycy przypisywali uzdrawiające i dobroczynne właściwości. Stąd w wielu domach przygotowuje się tego dnia specjalną kąpiel (菖蒲湯, shōbu-yu) i dekoruje domy irysami. Shōbu-yu to kąpiel w wodzie, do której wrzucono płatki irysów, liście tataraku lub ziele piołunu. Złożenie 菖蒲 czytane ayame oznacza irys, a czytane shōbu - tatarak. Liście, zwłaszcza młodych roślin, są podobne, więc pewnie stąd zamienne stosowanie roślin w obrzędach. Obecnie oba słowa pisze się , więc nie ma problemu z domyśleniem się, o co chodzi.

Tak czy inaczej, chodziło o odpędzenie złych duchów, a tak się szczęśliwie składa, że demony nie znoszą zapachu ani irysów, ani tataraku. I boją się samego widoku ich liści, przypominających kształtem miecze lub noże.

Piąty miesiąc

Dzień Piąty: Święto Irysów

Irysy wiesza się na budynkach pałacowych i na domach prywatnych, by strzegły mieszkańców przed chorobą, dachy zaś kryje się liśćmi irysa i gałęziami bylicy. Dostojnicy dworscy przybierają irysami nakrycia głowy, damy zaś wpinają ten kwiat we włosy; przyczepia się go do mieczy i palankinów, a także podkłada pod głowę jako poduszkę. Jego Cesarska Mość, przybrany w girlandę z irysów, raczy częstować wyższych dostojników winem, w którym moczono liście irysów. W pałacu odbywają się wyścigi konne i turnieje łucznicze. Oficerowie straży, którzy musieli dostarczyć na ten dzień odpowiednią ilość irysów i bylicy, zamykają święto brzękając cięciwami łuków, by przepędzić duchy.

Ivan Morris, Świat Księcia Promienistego, str. 158-159
Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 1973

KASHIWA-MOCHI

Kashiwa-mochi (柏餅) to słodycze serwowane z okazji Święta Chłopców. Są to ciastka z ubitego ryżu, nadziane słodką pastą z czerwonej fasoli (餡こ, anko), zawinięte w liść dębu. Dęby na całym świecie, również w Japonii, ze względu na swoje potężne rozmiary i długowieczność zawdzięczaną choćby niezwykłej odporności na warunki pogodowe, uważane były za drzewa "męskie".
zobacz też:
Trochę się napracowałam, żeby przygotować dla Ciebie ten tekst. Mam nadzieję, że się udało :-)

Masz pytania? Napisz -> https://japonia-info.pl/kontakt/

Chcesz mieć tak dobry hosting, jak ja: niezawodny i z przemiłą oraz kompetentną obsługą techniczną? KLIKNIJ I SPRAWDŹ!

Dostępne na stronach japonia-info.pl materiały przeznaczone są do użytku prywatnego, tzn. że nie możesz ich wykorzystywać ucząc innych albo zamieszczać na swoich stronach poświęconych nauce japońskiego lub czemukolwiek innemu, umieszczać w zbiorach materiałów do nauki (i nie tylko) ani robić z nimi tego, czego nie chciał(a)byś, żeby robiono z Twoją pracą. No chyba, że uzyskasz moją zgodę. Nie możesz też wykorzystywać ich na profilach społecznościowych bez podania źródła wraz z linkiem.

PS: własne hanko zrobisz sobie tu: はんこgenerator (hankogenerator.com)

# data[].attributes.attachment_link.title
Tango-no Sekku - święto wszystkich chłopców

# data[].attributes.attachment_link.description
Piąty dzień piątego miesiąca (端午の節句, Tango-no Sekku) to święto chłopców, obecnie - od 1948 r. - obchodzone jako Dzień Dziecka (こどもの日, Kodomo-no Hi). Inaczej ten dzień nazywany bywa też Świętem Irysów (菖蒲の節句, Ayame-no Sekku). Jest to jedno z tzw. Pięciu Świąt (gosekku; 五節句), obok Święta Siedmiu Ziół (07/01), Święta Dziewcząt (03/03), Tanabaty (07/07) i Święta Chryzantem (09/09).

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Jadłonomia · wegańskie przepisy nie tylko dla wegan

# data[].attributes.attachment_link.description
No dobra, czas wziąć się na poważnie za temat tofu. Wiele osób wciąż uważa, że nie może dobrze smakować; a jeszcze więcej ma przeczucie, że może być pyszne, ale nie wie jak to osiągnąć. Dlatego przygotowałam przepis, a właściwie [...]

# data[].attributes.attachment_link.title
林家正楽 【紙切り】- 塚越孝さん追悼

# data[].attributes.attachment_link.title
Visiting Japan's Fox Village🦊 | Miyagi Zao Kitsunemura Fox Village | ASMR