# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Będzin ( ros. Бендзин) - miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu będzińskiego, w Zagłębiu Dąbrowskim, będącym historyczną częścią zachodniej Małopolski, nad rzeką Czarną Przemszą i Brynicą, na Wyżynie Śląskiej, na terenie Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP) i konurbacji katowickiej.

Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w tenucie będzińskiej w powiecie proszowskim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku. Będzin uzyskał prawo składu w 1464 roku.

Będzin jest historyczną stolicą regionu Zagłębia Dąbrowskiego oraz częścią dawnej ziemi krakowskiej Małopolski. Należy do najstarszych miast (650 lat od nadania magdeburskich praw miejskich) Małopolski i województwa śląskiego. Jest siedzibą władz powiatu będzińskiego ( starostwo). Stanowi ośrodek handlowy, finansowo-gospodarczy (przemysł, energetyka), administracyjny i kulturalno-oświatowy regionu.

Pod względem ekonomicznym Będzin pełni głównie funkcje administracyjne i handlowo-przemysłowe; rozwijają się funkcje turystyczne. Jest ośrodkiem we wschodniej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.

Położenie matematyczno-geograficzne

Wyznaczają go współrzędne geograficzne:

19°03′30″E - 19°11′16″E (rozciągłość równoleżnikowa)

50°22′13″N - 50°18′05″N (rozciągłość południkowa).

Geometryczny środek miasta opisują współrzędne: 19°07′23″E i 50°20′09″N.

Położenie historyczno-geograficzne

Będzin położony jest w odległości 12 km od stolicy województwa śląskiego - Katowic, 5 km od centrum Sosnowca i 4 km od Dąbrowy Górniczej, na terenie Zagłębia Dąbrowskiego (w skład którego wchodzą m.in. pobliskie miasta: Sosnowiec, Dąbrowa Górnicza, Czeladź, Wojkowice, Sławków i Siewierz), w zachodniej Małopolsce na pograniczu z Górnym Śląskiem.

Pod względem regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według J. Kondrackiego (2002) Będzin leży na obszarze prowincji Wyżyna Śląsko-Krakowska (341), makroregionu Wyżyna Śląska (341.1) oraz mezoregionów: Wyżyna Katowicka (341.13) i Garb Tarnogórski (341.12).

Wyżyna Katowicka stanowi środkową część Wyżyny Śląskiej. Na węglonośnym podłożu skał karbońskich zalegają dolomity i wapienie środkowego triasu, które w północnej części obszaru tworzą zwarte wyniesienia Garbu Tarnogórskiego.

Pod względem ukształtowania powierzchni w obrębie Wyżyny Katowickiej można wyróżnić kilka regionów, na pograniczu których położony jest Będzin: Płaskowyż Bytomsko-Katowicki o wys. 240-260 m n.p.m., Kotlinę Mysłowicką nad Przemszą i Wysoczyznę Dąbrowską (ponad 300 m n.p.m.).

Natomiast w obrębie Garbu Tarnogórskiego obszar Będzina obejmuje część Garbu Ząbkowickiego i Płaskowyżu Twardowickiego z jego najwyższym wzniesieniem - Górą Świętej Doroty (382 m n.p.m.).

Położenie administracyjne i granice

Pod względem administracyjnym Będzin jest miastem powiatowym (siedziba władz powiatu ziemskiego) województwa śląskiego.

Graniczy z następującymi miastami: Sosnowcem (powiat grodzki) od południa, Dąbrową Górniczą (powiat grodzki) od wschodu, Czeladzią od zachodu i południowego zachodu, na krótkim odcinku na rzece Brynica z Siemianowicami Śląskimi (rejon Boleradza), Wojkowicami od zachodu oraz gminą wiejską Psary (miejscowości: Psary, Gródków, Sarnów i Preczów) od północy.

Długość granic Będzina: 37,62 km.

Wysokość n.p.m. i rzeźba terenu

najwyższa: 382 m (Góra Świętej Doroty w Grodźcu)

najniższa: ok. 255 m (dolina Czarnej Przemszy w Małobądzu).

Miasto ma urozmaiconą rzeźbę terenu z najwyższymi wzniesieniami: Góra św. Doroty (Dorotka) (382 m n.p.m.), Parcina (354 m), góra Kijowa (Kamionka) (345,5 m), Wzgórza Małobądzkie (308 m) ze wzniesieniem Syberki (ok. 300 m), wzniesienia Warpia (297 m) oraz Góra Zamkowa (285 m).

Przez miasto na długości ok. 8 km przepływa Czarna Przemsza wraz z Pogorią i Potokiem Psarskim. Cały obszar miasta leży w zlewni Przemszy w dorzeczu Wisły.

Całkowita powierzchnia miasta: 37,08 km² (10% powierzchni powiatu będzińskiego), z tego:

Na terenie miasta znajdują są 94 drzewa uznane w latach 1992-1994 za pomniki przyrody, w tym 46 drzew pojedynczych oraz aleja kasztanowa, składająca się z 48 drzew; ochroną objęto 18 gatunków drzew i krzewów; większość pomnikowych okazów znajduje się w parku Ciechanowskich w Grodźcu.

Uchwałą Rady Miejskiej w Będzinie z 23 VI 1993 powołano na terenie miasta trzy obszary chronionego krajobrazu o charakterze wyspowym, mające na celu zachowanie krajobrazów o wysokich wartościach ekologicznych i estetycznych oraz przywrócenia właściwej jakości środowisku naturalnemu i wykorzystaniu go do celów rekreacyjno-turystycznych:

„Góra Zamkowa" - pow. 6,7 ha; obejmuje wzgórze wraz z zamkiem, parkiem (graby, buki, jesiony, jawory, klony, lipy drobnolistne, dęby szypułkowe, robinia akacjowa, kasztanowiec zwyczajny; siedliska grądowe) i podziemiami; park został założony przez Jana Gręborskiego w 1801 r.

„Las Grodziecki" - 149,3 ha; kompleks leśny (jesiony, jawory, klony, brzozy, dęby szypułkowe, sosny i świerki w wieku ponad 100 lat) z wilgotnymi łąkami; jedyna ostoja fauny leśnej w mieście (myszołów, jastrząb, strzyżyk, dzięcioł duży, grubodziób, sarna europejska, lisy i dziki);

„Góra Parcina" - proponowany na wzgórzu Parcina w Grodźcu; wartości krajobrazowe, roślinność kserotermiczna - łąkowa.

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe (proponowane)

„Park Gzichowski" przy pałacu Mieroszewskich na Gzichowie - 2,62 ha, zabytkowy park założony na początku XIX w.; drzewostan częściowo pochodzący z XX w. - najstarsze okazy to ponad stuletnie jesiony (180-, 160- i 130-letni), 170-letni dąb szypułkowy i grupa 30 jesionów i lip pochodzących z XIX w.; w parku zachowane barokowe figury Bachusa i Flory z piaskowca z 1718 r. autorstwa Georga Leonharda Webera (ok. 1670/75 - ok. 1732), rzeźbiarza świdnickiego związanego z Wrocławiem;

„Park Ciechanowskich" w Grodźcu - 5,69 ha, park założony w XIX w. z wieloma pomnikowymi drzewami (m.in.: jesion wyniosły, buk pospolity, grab pospolity), objętymi ochroną prawną;

„Na północ od KWK Grodziec" - występowanie starych zwałowisk i wyrobisk pogórniczych oraz cennych przyrodniczo zbiorowisk łąkowych.

Użytki ekologiczne (planowane i proponowane)

„Łęg na Gzichowie" (dolina Potoku Brzozowickiego z rozlewiskami) - rejon osiedla przy ul. Namiarkowej - łęg olszowo-jesionowy, lęgowiska 11 gatunków ptaków;

„Dolina Potoku Psarskiego" (Łagisza) - unikatowe wilgotne łąki kruszczykowo-mieczykowych z roślinami chronionymi oraz stanowiska lęgowe 3 gatunków ptaków;

„Łagisza-Odkrywkowa" - łąka storczykowa;

„Łąki w Starej Łagiszy" przy ulicy Dąbrowskiej (Łagisza) - dobrze rozwinięte zespoły roślinności wilgotnych łąk z gatunkami prawnie chronionymi oraz 3 gatunkami ptaków lęgowych;

„Łagisza-Bory" - występowanie storczyków, podlegających całkowitej ochronie prawnej, ochrona 7 gatunków ptaków lęgowych;

„Łąki nad Brynicą" - wilgotne łąki nadrzeczne ze stanowiskami lęgowymi 6 gatunków ptaków;

„Warpie" - pozostałości dawnej eksploatacji, charakterystyczne formy powierzchni ziemi, roślinność kserotermiczna;

„Grodziec" - tereny cenne florystycznie (murawy kserotermiczne) i ornitologiczne (14 gatunków lęgowych);

Inne obiekty o znacznych walorach przyrodniczych

park „Koszelew" (Warpie) - 4,92 ha, 33 gatunki i odmiany drzew (gł. klony pospolite, kasztanowce białe, brzozy brodawkowate i topole), z których najstarsze osiągają 60 lat;

park (lasek) „Małpi Gaj" (Gzichów/Brzozowica) - 9,12 ha, bogate zasoby dendroflory;

park leśny przy willi Ciechanowskich w Grodźcu - 1,89 ha, założony pod koniec XIX w., gł. stare buki.

Będzin jest statutową siedzibą biura Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego (utworzony 1 stycznia 2000 r., ul. Krasickiego 25), zarządzającej 8 parkami krajobrazowymi.

Będzin dzieli się na 7 zasadniczych dzielnic:

Grodziec (wraz z Boleradzem, Pekinem, Hutą, Bagieńcem, Osówką, Za Górą, Parciną, Jasieniem i in. dawnymi osadami) (od 1975, w latach 1951-1975 miasto) - 1274 ha

Gzichów (w jego składzie: Brzozowica, osiedle Zamkowe i osiedle „Namiarkowa") (od 1915) - 563 ha

Ksawera (wraz z Koszelewem, Zieloną i osiedlem Podskarpie) (od 1923) - 172 ha

Łagisza (w jej składzie: tzw. Stara Łagisza, Glinice, Jazowe, Pustkowie, Bory, Podłosie i Niepiekło) (od 1973, w latach 1967-1973 miasto) - 863 ha

Śródmieście (wraz ze Starym Miastem (Stary Będzin), Nowym Będzinem, Mrowcami, Podjaziem) - 153 ha

Warpie (w jego składzie tzw. Kamionka oraz osiedla mieszkaniowe: Warpie-Wschód i Nowe Warpie w budowie) (od 1923) - 283 ha

W latach 1977-1992 dzielnicą były również Wojkowice - obecnie ponownie samodzielne miasto.

Istnieją trzy teorie pochodzenia nazwy „Będzin":

pierwsza wywodzi je od imienia osobowego Będa lub Będzan,

według legendy miano nadać miał miastu (a przy okazji również i okolicznym miejscowościom) - sam Kazimierz III Wielki (według innych wersji Kazimierz I Odnowiciel). Król miał wyrazić się podczas lustracji nadprzemszańskiego grodu iż: Tam rosną dąbrowy, tam sosnowy, tutaj będziem My, tam Pogoń, a tam czeladź nasza, a jeżli tu mało będzie miejsca to reszta stanie za górą,

trzecia niezależnie od legendy jako źródło nazwy podaje słowo być. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany w latach 1880-1906 notuje nazwę miasta Będzin oraz staropolskie Będzyń podając jako źródłosłów nazwy odmianę słowa być - bądź. Słownik wskazuje również podobieństwo do nazwy sąsiedniej wioski Małobądź, która została wchłonięta przez miasto i obecnie jest dzielnicą Będzina o nazwie Małobądz.

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej formie Bandzyn wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis. Wymienione są w niej również obecne dzielnice miasta, które wówczas były osobnymi miejscowościami wchłoniętymi przez miasto w procesach urbanizacyjnych: jak Małobądz wymieniony jako Malobandz oraz Łagisza jako Lagyscha.

W swojej historii miasto nazywane też było: Banden, Bandin, Bandzien, Bondin, Bandzen, Bandzin, Bądzin, Bendzin oraz przez okupantów niemieckich (1939-1945) Bendsburg.

Osobny artykuł: Historia Będzina.

Początki osadnictwa na terenie Będzina sięgają pradziejów. W IX w. na miejscu obecnego zamku na nadprzemszańskim wzgórzu wzniesiono gród obronny, który strzegł prastarego szlaku handlowego z Kijowa przez Kraków na Śląsk i do Norymbergi. Najstarsza wzmianka o wsi Będzin pochodzi z 1301 r. W latach czterdziestych XIV w. powstaje miasto na prawie polskim (na pewno miasto istniało w 1349 r.). Kazimierz Wielki na miejscu grodu wzniósł kamienną warownię, a osadę targową 5 sierpnia 1358 r. podniósł do rangi miasta na prawie niemieckim ( prawo magdeburskie) i otoczył ją kamiennymi murami. Pierwszym znanym wójtem był Hinko zwany Ethiopusem.

Miasto swój największy rozkwit przeżywało w epoce jagiellońskiej (XVI w.), dzięki licznym przywilejom królewskim (np. prawo składu soli z 1484 r.). W 1560 r. kościół św. Trójcy został zajęty przez braci polskich z Ogrodzieńca. Został on zamieniony na zbór braci polskich, a katolicy zostali zmuszeni do uczęszczania do kościoła św. Stanisława w Czeladzi. Mieszczanie rozpoczęli budowę za murami miasta nowego pw. Tomasza Becketa. Zdewastowany kościół św. Trójcy wrócił do katolików na skutek interwencji królewskiej dopiero w 1564 r. Jego odbudowa trwała aż do 1601 r. W 1565 r. Zygmunt August zezwolił na organizację pięciu targów rocznie, których tradycja przetrwała do dziś. W 1589 r. na będzińskim zamku toczyły się rokowania polsko-austriackie w związku z roszczeniami Maksymiliana do korony polskiej, zakończone podpisaniem traktatu bytomsko-będzińskiego. W XVI w. istniała tu zorganizowana gmina żydowska z synagogą, łaźnią i kirkutem poza murami miejskimi (ob. Zawale). W 1655 r. miasto i zamek zniszczył najazd szwedzki, Będzin przeżył najpoważniejszy upadek gospodarczy.

Po III rozbiorze Polski jaki nastąpił w 1795 r. Będzin na krótko znalazł się w granicach Prus (w składzie Nowego Śląska), a od 1807 r. należał do Księstwa Warszawskiego, a następnie Królestwa Polskiego, które po jego likwidacji w 1918 roku zostało bezpośrednio wcielone do ziem polskich leżących w zaborze rosyjskim. Pod koniec XVIII w. dzięki odkryciu pod Dąbrową bogatych złóż węgla zaczęło się jego wydobycie. Powstające kopalnie i huty ołowiu przyczyniały się do gwałtownego rozwoju całego regionu, nazywanego Zagłębiem Dąbrowskim. Ponadto w 1858 r. przez Będzin poprowadzono odnogę Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej z Ząbkowic do Sosnowca i na Śląsk. Coraz bardziej wzrastała rola ludności żydowskiej w mieście, która stanowiła wówczas większość (nawet do 80%).

W mieście w okresie zaborów funkcjonowały polskie organizacje społeczne i kulturalne w tym Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół" w Będzinie powstałe w 1905 roku, jako jedno z pierwszych w zaborze rosyjskim gniazd Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół".

Podczas I wojny światowej miasto i przemysł zostały mocno zniszczone. Powiększył się jednak obszar Będzina poprzez przyłączenie okolicznych wiosek i osiedli robotniczych (Małobądz, Gzichów z Brzozowicą, Ksawera z Koszelewem).

Po I wojnie światowej Będzin wraz z całym Zagłębiem Dąbrowskim wszedł w granice II Rzeczypospolitej. W okresie tym nastąpił znaczny rozwój miasta. W latach 20. i 30. XX w. powstały wodociągi, nowy dworzec kolejowy, gimnazjum, liczne budynki użyteczności publiczne. W okresie międzywojennym silne wpływy miał tu ruch komunistyczny, któremu podczas wyborów do Sejmu w 1930 roku udało się nawet wprowadzić posła reprezentującego okręg Będzina.

4 września 1939 r. rozpoczęła się niemiecka okupacja Będzina. W nocy z 8 na 9 września Niemcy podpalili synagogę wraz z modlącymi się w niej Żydami. Część z nich ocalił ks. Mieczysław Zawadzki. Administracja niemiecka zmieniła nazwę miasta na Bendsburg. Pod koniec 1942 r. na terenie Warpia (Kamionka) Niemcy utworzyli getto żydowskie dla ludności żydowskiej (ok. 30 tys.), łącząc go z gettem na sąsiedniej Środuli w Sosnowcu. Na początku sierpnia 1943 r. getto zostało zlikwidowane, a ludność wywieziona do obozów zagłady. 27 stycznia 1945 r. do Będzina wkroczyła Armia Czerwona.

6 kwietnia 1945 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego utworzyło Centralne Obozy Pracy. Obóz pracy nr 2 powstał w Będzinie.

Po wojnie odbudowano zamek, w którym urządzono Muzeum Zagłębia, powstały nowe duże osiedla mieszkaniowe (Ksawera, Syberka, osiedle Zamkowe na Gzichowie, osiedle Warpie-Wschód, Górki Małobądzkie). W 1973 r. przyłączono miasto Łagisza, a dwa lata później Grodziec, w wyniku czego obszar miasta wzrósł trzykrotnie. Po wojnie powstało wiele zakładów przemysłowych, z elektrownią „Łagisza" na czele. Jednak w latach 1990. wiele z nich upadło (zakłady obuwnicze, cukiernicze, mięsne i inne).

W latach 1974-1976 powstał nowy węzeł komunikacyjny, w związku z budową w pobliżu Huty Katowice, który jednak przyniósł olbrzymią szkodę układowi urbanistycznemu. Największym zniszczeniom uległo Stare Miasto, m.in. wyburzono dwie pierzeje Rynku.

Będzin jest historyczną stolicą Zagłębia.

Będzin jest ważnym ośrodkiem przemysłowym we wschodniej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Przemysł reprezentowany jest głównie przez: hutnictwo metali nieżelaznych (Huta Będzin), przemysł energetyczny (elektrownia „Łagisza" i elektrociepłownia „Będzin"), spożywczy i materiałów budowlanych. Do niedawna rozwijało się także górnictwo węgla kamiennego (Kopalnia Grodziec, kopalnia odkrywkowa „Brzozowica"), przemysł obuwniczy (zakłady ButBędzin, d. Chełmek), cementowy (najstarsza w Polsce Cementownia Grodziec), browarski i in.

Do najważniejszych zakładów pracy należą:

Będzin jest znacznym i znanym w regionie (i poza nim) ośrodkiem handlowym. W dzielnicy Gzichów (pomiędzy ul. Świerczewskiego a Czarną Przemszą) w środy i soboty (godz. 6-14) odbywa się targ - jeden z najstarszych i największych w południowej Polsce. Na obszarze 4,5 ha znajduje się ok. 1500 stoisk i kramów. W ciągu soboty liczba klientów wynosi ponad 10 tysięcy osób (w środy nieco mniej). Od 2006 r. jest w trakcie przebudowy i modernizacji (budowa pawilonów handlowych, sanitariatów, budynku administracyjnego, nawierzchni, kanalizacji, oświetlenia). Zakończenie prac ma nastąpić do 2012 r. Targowiskiem Miejskim zarządza spółka Interpromex, która jest w 100% własnością miasta.

Będzin posiada bardzo dogodne połączenie drogowe z resztą kraju - leży na skrzyżowaniu dwóch ważnych tras szybkiego ruchu: drogi krajowej nr 94 z Wrocławia do Krakowa z drogą krajową nr 86 z Katowic do Warszawy, która 11 kilometrów dalej łączy się na węźle Podwarpie z drogą ekspresową (międzynarodową) S1/ E75. Przez miasto przebiega także droga wojewódzka nr 910 (al. Kołłątaja - ul. Czeladzka; część dawnego szlaku Kraków-Wrocław).

W odległości 23 km (drogą przez Gródków) znajduje się Międzynarodowy Port Lotniczy w Pyrzowicach

Przez Będzin przebiegają dwie linie kolejowe:

Pierwszą linię kolejową otwarto w Będzinie w 1859 r. jako odnogę kolei warszawsko-wiedeńskiej. W mieście powstały wtedy dwie stacje: Będzin Miasto i Będzin. W okresie późniejszym powstała trzecia stacja Będzin Ksawera. Na stacjach tych obsługiwana jest komunikacja podmiejska realizowana przez spółkę Koleje Śląskie na trasie:

Dodatkowo na przystanku Będzin Miasto zatrzymują się pociągi przyspieszone relacji:

oraz wybrane pociągi dalekobieżne uruchamiane przez spółkę PKP Intercity.

System komunikacji miejskiej oparty jest na transporcie autobusowym i tramwajowym.

Komunikacja autobusowa

Połączenia autobusowe (50 linii ponad 100 przystanków ZTM) umożliwiają bezpośredni dojazd podróżnych do następujących miast: Bytom, Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Katowice, Sosnowiec, Wojkowice, Piekary Śląskie, Siemianowice Śląskie, Siewierz, Sławków oraz do większości miejscowości wiejskich powiatu będzińskiego (Sarnów, Gródków, Psary, Malinowice, Strzyżowice, Toporowice, Góra Siewierska, Mierzęcice, Przeczyce, Bobrowniki, Rogoźnik, Boguchwałowice, Nowa Wieś, Wojkowice Kościelne, Targoszyce, Dobieszowice).

Linie autobusowe: 16, 24, 25, 26, 27, 28, 40, 42, 43, 61, 67, 79, 90, 97, 99, 100, 104, 107, 116, 125, 150, 188, 200, 225, 235, 260, 269, 299, 603, 606, 616, 625, 634, 721, 722, 769, 800, 805, 807, 813, 814, 817, 818, 902N, 904N, 928.

Linie minibusowe: 242, 243, 901, 916, 921.

Pierwszą linię tramwajową (nr 21) otwarto w Będzinie w 1928 r. (od 18 stycznia do Sosnowca, a od 11 lutego do Dąbrowy Górniczej i 31 października przedłużenie jej na Reden).

Przez Będzin przebiegają trasy 5 linii tramwajowych (od 1 III 2009 do 15 VIII 2011 3 linie):

21 - Dąbrowa Górnicza Tworzeń Huta Katowice - Będzin - Sosnowiec Milowice Pętla

22 - Dąbrowa Górnicza Tworzeń Huta Katowice - Będzin - Czeladź Kombatantów

27 - Sosnowiec Kazimierz Górniczy Pętla - Będzin Os. Zamkowe Pętla

28 - Będzin Os. Zamkowe Pętla - Dąbrowa Górnicza Gołonóg Podstacja (zawieszona)

42 - Czeladź Grodziecka 2 - Będzin - Dąbrowa Górnicza Urząd Pracy (tymczasowa)

Do 2006 r. kursowała również linia nr 25 - Dąbrowa Górnicza Kopalnia Paryż - Będzin - Grodziec - Wojkowice Żychcice Pętla (zlikwidowane torowisko).

Zajezdnia tramwajowa w Będzinie odpowiada również za obsługę linii 26 oraz linii 15, które w godzinach włączenia na trasę i zjazdu do zajezdni kursują na trasach:

15 - Będzin Os. Zamkowe Pętla - Sosnowiec Zagórze Pętla

26 - Będzin Os. Zamkowe Pętla - Mysłowice Dworzec PKP / Sosnowiec Milowice Pętla

Od 1 marca 2009 r. tramwajowa oferta komunikacyjna została znacznie ograniczona. Miasto zredukowało liczbę kursów linii nr 27 i 28 wykonywanych na oryginalnej trasie (z przystanku os. Zamkowe Pętla), a częstotliwość kursowania linii nr 22 została zmniejszona o połowę. Kursy T27 i T28 częściowo przywrócono 16 VIII 2011. Zlikwidowano także linię nr 32 - Czeladź Kombatantów - Będzin - Gołonóg Podstacja Pętla.

Na terenie Będzina znajduje się 6 obiektów zabytkowych pod ochroną prawną i 80 obiektów zabytkowych pod ochroną konserwatorską, z których do najważniejszych należą:

Śródmieście - Stare Miasto

średniowieczny układ urbanistyczny miasta wraz ze Wzgórzem Zamkowym

obronny zamek królewski z XIV w. (odbudowany 1952-56)

miejskie mury obronne z XIV w. na d. Zaułku i Zawalu

kościół parafialny pw. św. Trójcy z XIV w.

kościół cmentarny pw. św. Tomasza z Canterbury (Becketa) z XVIII w. i ok. 20 nagrobków (stary cmentarz na Górze Zamkowej)

cmentarz żydowski (kirkut) z XVIII/XIX w. na Podzamczu

synagoga Mizarachi w kamienicy Wienera (ul. Potockiego 3)

żydowski dom modlitwy Cukiermana w tzw. Bramie Cukiermana (al. Kołłątaja 24)

Dom Wójtowski (Wjezdny) z 1889 r. z prawdopodobnie XIV-wiecznym gmerkiem Hinko Ethiopusa (Stary Rynek/ul. Czeladzka) (popada w ruinę)

gmach dawnego Starostwa Powiatowego z 1911 r. (ob. Getin Banku) (ul. Sączewskiego)

gmach Starostwa Będzińskiego (d. tzw. Dom Partii) (pl. Jean-Marie Lustigera)

budynek ING Bank Śląski (ul. Sączewskiego/pl. 3 Maja)

kolumna upamiętniająca przemarsz wojsk Jana III Sobieskiego w 1683 r. (skwer przy al. Kołłątaja)

kamienice w Śródmieściu (ul. Małachowskiego)

hale targowe (d. Wiejski Dom Towarowy) przy ul. Modrzejowskiej/Piłsudskiego

Dworzec PKP Będzin (Nowy Będzin) z pocz. XX w.

Zabytki techniki

(proponowane na światową listę zabytków techniki i przemysłu, przygotowywaną przez Międzynarodowe Centrum Dokumentacji i Badań Nad Dziedzictwem Przemysłu dla Turystyki w Zabrzu):

dworzec kolejowy Będzin-Miasto (1931)

stary dworzec kolejowy Będzin (pocz. XX w.)

cementownia „Grodziec" (XIX w.)

kopalnia węgla kamiennego „Grodziec"

dawny browar grodziecki

wieża ciśnień w Grodźcu

osiedle Marii Konopnickiej (tzw. Pekin) w Grodźcu

elektrownia „Łagisza"

młyn „Będzin" przy ul. Kościuszki

Szlak Husarii Polskiej - 160 km długości: Będzin - Grodziec - Przełajka - Dąbrówka Wielka - Brzeziny Śl. - Bytom - Piekary Śl. - Kozłowa Góra - Tarnowskie Góry - Repty Śl. - Wieszowa - Mikulczyce - Szałsza - Gliwice - Żernica - Nieborowice - Pilchowice - Rudy - Nędza - rezerwat Łężczok - Markowice - Brzezie - Racibórz - Pietrowice Wlk. - Pietraszyn - Krzanowice; na terenie Będzina 10,2 km (dworzec PKP Będzin Miasto - Góra Zamkowa - zespół pałacowo-parkowy w Gzichowie - osiedle Zamkowe - Las Grodziecki - Góra św. Doroty - Grodziec - Rozkówka - do Przełajki)

Szlak 25-lecia PTTK - 125 km długości: Chorzów WPKiW - Bytków - Siemianowice Śl. - Czeladź - Grodziec - Łagisza - Zielona - Pogoria - Gołonóg - Kazimierz Górniczy - Ostrowy Górnicze - Balaton - Bory - Maczki - Długoszyn - Sodowa Góra - Jaworzno - Łęg - Brzęczkowice - Słupna - Bolina - Giszowiec - Ochojec - Starganiec - Radoszowy - Załęże - WPKiW; na terenie Będzina 11,4 km (z Czeladzi - Rozkówka - Grodziec park Ciechanowskich - Góra św. Doroty - Łagisza - wzdłuż Czarnej Przemszy - do parku Zielona)

Szlak Świerklaniecki - 26 km długości: Grodziec - Strzyżowice - Rogoźnik - Wymysłów - Park Świerklaniecki - jezioro Chechło Nakło - Miasteczko Śl.; na terenie Będzina 3,3 km (Grodziec kościół św. Katarzyny - cementownia - g. Parcina - do Wojkowic i Strzyżowic).

Via Regia (Droga św. Jakuba) do Santiago de Compostella przez Górę św. Doroty lub Czeladź (otwarcie odcinka zagłębiowskiego 8 sierpnia 2010).

Szlaki i trasy rowerowe:

Trasa T-1 o długości 15 km: dzielnica Gzichów - osiedle Zamkowe - Las Grodziecki - Góra Św. Doroty - Park Rozkówka. Jest częścią trasy rowerowej nr 6 - „Rowerem po Śląsku": Kraków - Olkusz - Sławków - Strzemieszyce Wielkie - Gołonóg - Łęknica - Zielona - Ksawera (nad Przemszą) - Będzin - Grodziec - Dąbrówka Wielka - Bobrowniki - Piekary Śląskie - Zabrze Mikulczyce - Rudy - Nędza - Racibórz - Krzanowice.

Trasa T-2 o długości 11,9 km: Parking przy rondzie „Nerka" - wały przeciwpowodziowe wzdłuż rzeki w kierunku południowym - stacja kolejowa Będzin - wzdłuż torów ul. Kościuszki do Sosnowca - Park Schoena.

Trasa T-3 o długości 1,2 km: trasa widokowa wokół Góry Św. Doroty, początek trasy zaczyna się przy punkcie widokowym na końcu ul. Chopina i kończy się w tym samym miejscu.

Trasa T-4 o długości 0,9 km: koniec ul. Chopina pod Górą Św. Doroty - Kościół Św. Doroty - początek ul. Chopina.

Trasa T-5 o długości 4,3 km: od granicy z Czeladzią przez Baginiec - ul. A. Mickiewicza - trasa T-1.

Trasa T-6 o długości 3,8 km: Cementownia Grodziec - ul. Kijowska - do ul. Kempy. Na ul. Kempy - kamieniołom Cementowni Grodziec - źródełko - ul. Strzyżowicka - Góra Parcina.

Trasa T-7 o długości 7,6 km: Las Grodziecki - Las Łagiski - Niepiekło - Pogoria III - Kuźnica Wrężyńska.

Trasa nr 1 o długości 5,4 km: Zamek w Będzinie - Centrum Sportów Letnich i wodnych Pogoria (Zielona), trasa biegnie wzdłuż rzeki Czarna Przemsza, wałami przeciwpowodziowymi.

ścieżka przyrodniczo-leśna w Lesie Grodzieckim, ok. 1 km długości.

Obiekty noclegowe

hotel „Cumulus" (Zawodzie)

hotel „Allegri" (Małobądz, przy drodze krajowej)

hotel „Skarbowiec" (Syberka)

Dom Turysty OSiR

Osobny artykuł: Sport w Będzinie.

sekcja piłki nożnej - grający obecnie w IV lidze

sekcja piłki nożnej

sekcja piłki siatkowej (zlikwidowana w 1999r)

sekcja motorowa (zlikwidowana w 1956r)

sekcja piłki siatkowej

sekcja jazdy konnej

sekcja motorowa

sekcja Futbolu Amerykańskiego

sekcja Aikido

Muzeum Zagłębia w Będzinie (Zamek Królewski i pałac Mieroszewskich na Gzichowie)

Izba Tradycji Komunikacji Miejskiej

Muzeum, galeria Cafe Jerozolima

Galeria CZAS

Letnia galeria „Strych"

Ośrodek Kultury

Kabaret Klinkiernia (zał. 2004 w Grodźcu)

Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Stefana Żeromskiego (8 filii)

Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Katowicach Filia w Będzinie

Ośrodek Kultury (ul. Małachowskiego)

Stowarzyszenia artystyczne przy Ośrodku Kultury

Stowarzyszenie Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego (zał. 1984) - prezes Teresa Orłowska

Pracowni Malarstwa Sztalugowego (zał. 1996) - instruktor Romuald Korus, artysta plastyk

Stowarzyszenie Promocji Kultury Zagłębia (zał. 2011) - prezes Mirosława Dudek, artysta malarz

Filia Ośrodka Kultury w Grodźcu

Powiatowy Młodzieżowy Dom Kultury (Syberka, ul. Powstańców Śląskich)

Chór Laetus przy parafii Św. Jadwigi Śląskiej na osiedlu Zamkowym

W Będzinie znajduje się 10 publicznych szkół podstawowych:

Szkoła Podstawowa nr 1 im. Adama Mickiewicza,

Szkoła Podstawowa nr 2 im. Króla Kazimierza Wielkiego,

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Kornela Makuszyńskiego,

Szkoła Podstawowa nr 4 im. Stanisława Staszica,

Szkoła Podstawowa nr 6 im. Marii Konopnickiej,

Szkoła Podstawowa nr 8 im. Jana Pawła II,

Szkoła Podstawowa nr 9 im. Noblistów Polskich,

Szkoła Podstawowa nr 10 im. Armii Krajowej,

Szkoła Podstawowa nr 11 im. Władysława Broniewskiego,

Szkoła Podstawowa nr 13 im. Huberta Wagnera.

Dawniej działała również SP nr 5, jednak w wyniku reformy edukacji z roku 1999 stopniowo przekształciła się w Gimnazjum nr 3. Śląskie Kuratorium Oświaty, w związku z przywróceniem struktury szkolnictwa sprzed tejże reformy, wydało opinię zalecającą ponowne utworzenie szkoły podstawowej w miejsce likwidowanego samodzielnego gimnazjum. Rada Miasta Będzina odwołała się od zalecenia, twierdząc, że w obwodzie takiej szkoły nie znajdowałaby się wystarczająca liczba uczniów.

W Będzinie działa również Specjalna Szkoła Podstawowa nr 7, wchodząca w skład Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego.

Politechnika Częstochowska - Wydział Zarządzania. Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny (Warpie)

(rok - liczba mieszkańców)

1360 - 240 (lokacja miasta)

1510 - 1400 (przywileje handlowe)

1540 - 800 (zaraza)

1629 - 600 (pożar miasta)

1673 - 346 (potop szwedzki)

1789 - 1200 (zwiększony przyrost naturalny)

1803 - 1608

1823 - 2254 (początek uprzemysłowienia)

1835 - 2500 (uprzemysłowienie)

1852 - 3858

1858 - 4140

1880 - 5424 (otwarcie kolei żelaznej)

1892 - 10 000 (uprzemysłowienie)

1901 - 30 124 (uprzemysłowienie)

1905 - 36 112

1908 - 42 381

1910 - 50 500

1914 - 36 010 (zagrożenie wojenne)

1918 - 30 259 (I wojna światowa)

1923 - 32 000 (zwiększenie obszaru miasta)

1925 - 41 000 (uprzemysłowienie)

1928 - 43 286

1939 - 52 000

1945 - 25 600 (II wojna światowa, eksterminacja Żydów)

1960 - 39 000 (wyż demograficzny po II wojnie)

1970 - 62 000

1979 - 78 800 (wzrost terytorium w 1973-77 - rekordowa liczba ludności)

1985 - 77 000 (ujemny przyrost rzeczywisty)

1990 - 75 400

1993 - 65 056 (odłączenie Wojkowic w 1992)

1995 - 63 069

1996 - 61 293

1997 - 60 884

1998 - 60 624

1999 - 60 084

2000 - 59 719

2001 - 59 433

2002 - 59 061

2003 - 58 760

2004 - 58 662

2005 - 58 820

2006 - 58 626

2007 - 58 639 (ujemny przyrost nat., dodatnie saldo migracji)

2008 - 58 747

2009 - 58 706

2010 - 59 133

2011 - 59 023

2012 - 58 735

2013 - 58 425

2014 - 58 205

2015 - 57 900

2016 - 57 555

Wykres liczby ludności Będzina:

Dane z 31 grudnia 2008 (ludność według faktycznego miejsca zamieszkania - Bank Danych Regionalnych GUS)

wiek przedprodukcyjny: 9068 (15,4%)

wiek produkcyjny: 38 955 (66,3%)

wiek poprodukcyjny: 10 724 (18,3%)

ludność w wieku nieprodukcyjnym na 100 osób w wieku produkcyjnym: 50,8

Piramida wieku mieszkańców Będzina w 2014 roku[1].

Zgony: 730 (12,4 na 1000 ludności)

Wskaźnik feminizacji: 111,2

Dane z 31 grudnia 2007 (ludność według faktycznego miejsca zamieszkania - Bank Danych Regionalnych GUS)

Wskaźnik feminizacji: 111

Przyrost naturalny: - 237 os; - 4,0/1000 mieszkańców

Saldo migracji: + 193 os.

Gęstość zaludnienia: 1569 os./km²

Na terenie Będzina działalność religijną prowadzą następujące Kościoły i związki wyznaniowe:

parafia Trójcy Przenajświętszej (Śródmieście) (przed 1308)

parafia św. Barbary (Koszelew) (1 IX 1938 - 5 X 1987 i od 19 VI 1989)

parafia św. Jana Chrzciciela (Małobądz/Śródmieście) (13 X 1957)

parafia Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny (Syberka) (1 IV 1981) (z Sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu)

parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa (Ksawera) (5 X 1987)

parafia św. Alberta Chmielowskiego (Warpie, część Śródmieścia) (12 XII 1987, wikariat terenowy 1983)

parafia św. Faustyny Kowalskiej (Górki Małobądzkie) (1 X 2005)

parafia św. Katarzyny (przed 1326) (Grodziec)

parafia bł. Honorata Koźmińskiego (Grodziec - osiedle Marii Konopnickiej, tzw. Pekin) (22 IV 1990, wikariat terenowy 19 IX 1989)

parafia św. Jadwigi Śląskiej (Gzichów - osiedle Zamkowe) (19 I 1985, wikariat terenowy 22 VIII 1983)

parafia Niepokalanego Poczęcia NMP (Łagisza) (1924)

zbór Będzin-Grodziec

zbór Będzin-Ksawera

zbór Będzin-Łagisza

zbór Będzin-Śródmieście

Kościół Chrześcijański „Nowe Pokolenie" ul. Potockiego 3.

Sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu na będzińskiej Syberce (kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny)[potrzebny przypis].

Sanktuarium Matki Bożej Będzińskiej na Koszelewie (z koronowanym 1 VI 2009 r. cudownym obrazem - kopią Czarnej Madonny) (kościół św. Barbary DM)[potrzebny przypis].

Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Psary, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Wojkowice

Mirosław Ponczek: Rozwój kultury fizycznej w Zagłębiu Dąbrowskim w latach 1864-1939. Katowice: Akademia Wychowania Fizycznego w Katowicach, 1992, s. 52-58.

Włodzimierz Błaszczyk: Będzin przez Wieki. Dzieje miasta i jego rozwoju urbanistyczno-przestrzennego od średniowiecza do połowy XX w. na podłożu osadnictwa w starożytności i wczesnym średniowieczu. Poznań 1982.

Marian Kantor Mirski: Królewskie miasto Będzin. Opracowanie i przypisy Jan Przemsza-Zieliński. Sosnowiec-Będzin 1996.

Jan Przemsza-Zieliński: Przesławne królewskie miasto Będzin i najbliższe okolice od Bobrownik do Żychcic., Sosnowiec 1998.

Jan Przemsza-Zieliński: Historia Zagłębia Dąbrowskiego. Sosnowiec 1992-1994.

Waldemar Baliński: Kardynał J.M.Lustiger - będzińskie rodowody Lubliniec 2000.

Jarosław Krajniewski: Będzińskie spacery, Będzin 1998.

Jarosław Krajniewski: Na tropach legendy. Szkice z dziejów Zagłębia, Będzin 2003.

Jarosław Krajniewski: Miasteczko Będzin, Będzin 2003.

Jarosław Krajniewski: Zamek, Będzin 2005.

Jarosław Krajniewski: Szwedzi w Będzinie, Będzin 2005.

praca zbiorowa: Będzin 1358-2008 tom I-III, Będzin 2008.

Jarosław Krajniewski: Będzin. Początki miasta., Będzin 2008.

# data[].attributes.attachment_link.description
Będzin ( ros. Бендзин) - miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu będzińskiego, w Zagłębiu Dąbrowskim, będącym historyczną częścią zachodniej Małopolski, nad rzeką Czarną Przemszą i Brynicą, na Wyżynie Śląskiej, na terenie Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP) i konurbacji katowickiej. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w tenucie będzińskiej w powiecie proszowskim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.