# data[].attributes.body
Szacuje się, że na ziemiach zaboru rosyjskiego blisko 60% mieszkańców nie potrafiło czytać ani pisać. Nieco lepiej było w Galicji, gdzie liczba niepiśmiennych wynosiła 40%. Analfabetyzm był marginalnym problemem jedynie w zaborze pruskim, gdzie nie przekraczał 5%.
7 lutego 1919 roku Józef Piłsudski wydał dekret o obowiązku szkolnym, który początkowo obejmować miał jedynie dawne Królestwo Polskie. Wprowadzał on siedmioletnie szkoły powszechne oraz ustanawiał obowiązek szkolny dla dzieci w wieku od 7 do 14 lat.

Obowiązek szkolny i bezpłatny dostęp do szkolnictwa podstawowego zagwarantowany został w konstytucji marcowej (17 marca 1921).

W 1932 roku uchwalono reformę szkolnictwa zwaną od nazwiska ówczesnego ministra oświaty Janusza Jędrzejewicza reformą jędrzejewiczowską. Ujednolicała ona system szkolny w całej Rzeczypospolitej, wiązała szkolnictwo średnie z powszechnym oraz tworzyła ramy prawne szkolnictwa zawodowego.

# data[].attributes.body
- Ukraińcy – pragnęli własnego państwa, Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów prowadziła akcje terrorystyczne; w odpowiedzi władze polskie dążyły do całkowitej asymilacji Ukraińców (likwidacja cerkwi i szkół z językiem ukraińskim), a za zamachy terrorystyczne karane były całe wsie ukraińskie (odpowiedzialność zbiorowa)

- Żydzi – niechęć do ludności żydowskiej podsycała Narodowa Demokracja; po roku 1936 nasiliły się wystąpienia przeciwko Żydom – „getto ławkowe”, stosowanie zasady numerus clausus na uczelniach, demolowano sklepy żydowskie; władze snuły plany wysiedlenia wszystkich Żydów np. na Madagaskar

# data[].attributes.body
https://gwo.pl/osiagniecia-ii-rp-p4606

# data[].attributes.body
W roku 1923 prezydent Stanisław Wojciechowski powołał na stanowisko premiera Władysława Grabskiego. Celem nowego rządu było uzdrowienie sytuacji finansowej i gospodarczej Polski.

Rząd Władysława Grabskiego:

1.       Wprowadził oszczędności budżetowe –m. in. ograniczono wydatki na kolej i wojsko, zlikwidowano dwa ministerstwa;

2.       Podniósł podatki – np. wprowadzono jednorazowy podatek majątkowy

3.       Dokonał wymiany pieniądza – marka polska została zastąpiona złotym polskim;  1zł = 1800000 marek polskich; 1 $ = 5,18zł;

4.       Utworzył Bank Polski, z wyłącznym prawem emisji (wprowadzania waluty do obiegu) nowej waluty
5.       Reforma rolna – majątki powyżej 180 ha miały być dzielone i przekazywane chłopom za odszkodowaniem; realizacja reformy była bardzo powolna – do 1939r. rozparcelowano (podzielono) jedynie 7% gruntów uprawnych

# data[].attributes.body
W Polsce w roku 1923 hiperinflacja osiągnęła wtedy apogeum. Co miesiąc ceny szybowały o kilkaset procent. Kurs dolara gnał. W 1918 r. kosztował 8 marek polskich, w 1922 r. prawie 18 tys., w grudniu 1923 r. 6,5 mln. W styczniu 1924 r. trzeba było zapłacić 9,8 mln marek polskich za dolara!

# data[].attributes.body
Hiperinflacja - ekonomiści twierdzą, że zaczyna się ona, gdy ceny rosną o ok. 50 proc. miesięcznie. Jej skutki są już szalenie groźne dla wszystkich, z wyłączeniem spekulantów. Gdy hiperinflacja trwa, zamiera kredyt i handel. Nie można udzielać pożyczek, kredytować towarów, bo nie wiadomo, ile pieniądz straci na wartości choćby następnego dnia. Przepadają oszczędności, pensje odbiera się w walizkach, a i tak za kilka dni pieniądze są niewiele warte. Rosną napięcia społeczne, upadają rządy.

# data[].attributes.body
-  ziemie polskie, funkcjonując w trzech różnych organizmach państw zaborczych, nie były jednakowo rozwinięte. Wiązało się to także z nierównomiernym rozmieszczeniem ośrodków przemysłowych – najlepiej uprzemysłowiony był dawny zabór pruski, najsłabiej ziemie wschodnie. Nie istniał rynek ogólnopolski – każdy zabór związany był ze swoją metropolią
-  brakowało również połączeń komunikacyjnych pomiędzy poszczególnymi zaborami. M.in. Warszawa nie miała bezpośredniej linii kolejowej ani z Krakowem, ani z Poznaniem.
- bardzo poważnym problemem była odziedziczona po zaborcach różnorodność walut będących w obiegu: rubli carskich (Kresy Wschodnie i Królestwo Polskie), marek niemieckich (Śląsk i zabór pruski), koron austro‑węgierskich (Galicja, Śląsk Cieszyński i południowa część Królestwa Polskiego) i marek polskich (północna część Królestwa Polskiego od 1917 r.).

# data[].attributes.body
Wpływ I wojny światowej na kondycję polskiej gospodarki był bardzo poważny. Jej skutki potęgowały w szczególności wielkie zniszczenia spowodowane przesuwającą się przez ziemie polskie linią frontu. Wycofujące się armie dokonały dzieła zniszczenia, stosując taktykę „spalonej ziemi”. Załamały się możliwości transportowe polskiej gospodarki (np. zniszczono około 40% mostów i 60% dworców kolejowych). Polityka rabunkowa dotknęła polskie rolnictwo, którego zasoby zostały uszczuplone przez wojska poszczególnych armii.

# data[].attributes.body
Polacy - 69,2%
Ukraińcy - 14%
Żydzi - 7,8%
Białorusini - 3,9%
Niemcy - 3,8%
Inne - 1,3%

# data[].attributes.body
Ludność w roku 1921r. - ok. 27 mln; w roku 1938 ok.34 mln.

# data[].attributes.body
2. Granice z sąsiednimi państwami według długości:

z Niemcami – 1912 km

z ZSRR – 1412 km

z Czechosłowacją – 984 km

z Litwą – 507 km

z Rumunią – 349 km (jedyna granica "niesporna")

z Wolnym Miastem Gdańsk – 121 km

z Łotwą – 109 km

granica morska – 71 km (z Mierzeją Helską 147 km)

# data[].attributes.body
Obszar - 386 273 km²