# data[].attributes.body
Issouf Ilboudo (Burkina Faso, 1982)

Het maken van ceremoniële maskers en kostuums zit Issouf Ilboudo (Burkina Faso, 1982) in de familie. Hij komt uit een gezin van dansers en handwerkers respectievelijk, met traditie rijkende ver tot waar enkel de dans-bruik voorwerpen en mond-tot-mond verhaalde gezinskroniek als documentatie dienen. Als toegewijde tribalistische Afrikaanse danser was zijn reden België te betreden snel goed gekeurd, voor hem was dit echter enkel het begin van de taak om een volwaardig lid te worden van een maatschappij waar hij dacht fabels over goed en kwaad te mogen communiceren, om de wereld waakzamer te leren zijn voor zichzelf, via zijn geërfde kunstvorm. Wegens zich in een nieuwe omgeving te bevinden, onder andere aan Globe Aroma deel te mogen nemen en gelijke uitvinders te ontmoeten, begreep hij echter een realistischere koers te moeten nemen in zijn praktijk. Relevant aan de tijdsgeest gaf hij aan het ontwerp van zijn voormalige kostuums een twist langs zijn persoonlijke situatie als immigrant, waaruit hij als ware sjamaan feilloos het middel uitbracht om de gebrekkige verbintenis tussen twee types vreemdheid te symboliseren. De kostuums en maskers, karakters die hij ontwerpt intimideren nog steeds, maar belichamen dus  de onschendbare koers van de bureaucratie; de materiaal die hij namelijk in zijn werk vroeger gebruikte, stro, hout en touw, zijn vervangen door recup materiaal en snippers van afwijzing en deportatie documenten. De oranje snippers in sommige van zijn werken stellen zo bijvoorbeeld letterlijk de voormalige attesten van immatriculatie voor, de ‘oranje kaart’. Wit verwijst naar de kleur van de meeste andere documenten en niet naar banale interpretaties of blijk van ter veroordeling doende suggestie van de kunstenaar. Zo zijn de kostuums van Issouf inhoudelijk discreet, vormelijk puur, die aan de optredens de rol nalaten om de indruk te maken. “Maskers zijn om te dragen, niet om aan de muur te hangen” een sprekendheid dat niet aan een naïeve geest te kennen is die geneigd is tot overgave, maar die de acte van het maken en wezen handhaaft. Het atelier is hier een hoofdzakelijke omgeving waar hij nieuwe gedaantes ontwerpt om onrecht en ongelijkheid te insinueren, en dat hij analoog stelt aan een vorm van gemeenschap dat de functie van zijn uiting respecteert.

# data[].attributes.body
Taoufik Khoumri

Taoufik Khoumri is van Marokkaanse afkomst, tekenen was hem altijd al gewoon, maar hij ontwikkelde een zeker ernst voor het middel tijdens een tekenwedstrijd tussen vrienden. Voordien stelde hij enkel het schrijven van verhalen in belang als middel voor zijn artestieke uitdrukking, geïnspireerd door levensgebeurtenissen, waar de ontdekking van de aanleg om beelden in potlood nauwkeurig te kunnen afwerke, toe deed om in gezaam met zijn aanleg voor literaire kunst, in zijn huidige visuele style resulteerde die hij gebruikt om een parallel gevoeligheid binnen zijn praktijk op te wekken.

Deze visuele dimensie lijkt op het eerste zicht goed samen gevat als surrealistisch van aard te zijn, onderdanig aan oer-onbewuste behoeften die via de kunst tot uitdrukking worden gebracht. Toch is dat niet helemaal het geval, want bij nadere beschouwing komen in zijn tekeningen steeds terugkerende symbolen naar voor die nieuwsgierigheid manen en die, wanneer gaarne verklaard, getuigen van een bedrevenheid in het dirigeren van beeldtaal naar eigen zin. Dit is niet altijd het geval geweest, voorafgaand aan zijn recente residentie in België en Globe Aroma, kende zijn tekenkunst een geschiedenis van autodidactische oefeningen, wat te merken is aan een bijna anders tijdige behandeling van de tekeningen die hij maakt, waar hij ze titelt, dateert, ondertekend en de bladen in hoezen zet.

Het is pas toen hij hier aankwam uit Marokko, dat het interpretatieve aspect in zijn potloodtekeningen opbloeide uit een formele en performatieve aanpak - die niettemin formatief was voor zijn creatieve uitdrukking, maar beperkend wegens een starende oordeel in zijn vorige verblijf - naar een gevoelige, meer intuïtieve manier van tekenen.

Wat zijn aanwezigheid in Globe Aroma betreft, resoneert de diversiteit van de gemeenschap met Taoufik's poging om interpretaties toe te laten die geschikt zijn voor alle soorten blikken, in de hoop de wereld te bevrijden uit de klauwen van vooroordeel. "Dit is misschien de reden waarom de personages die ik portretteer zo androgyn lijken", beziet Taoufik. Hij voegt eraan toe: "Door kunst te maken in een ruimte die gelijkheid boven alles stelt, kan ik eindelijk mijn ware ik zijn, wat een droom is die uitkomt". Met behoud van de luciditeit die hij in zijn verleden heeft verworven, blijft hij zijn artistieke vaardigheid in het atelier verkennen, om samen met de wereld de scènes te ontraadselen die langs een mystieke esthetiek worden ontsloten.

# data[].attributes.body
Sarah Abdikarin

Sarah Abdikarin (2000, Somalia) is een beeldende kunstenares die haar inspiratie opdoet uit de natuur, kinderboeken en observatie van sociale interacties. Als schoolmeisje ontdekte ze het middel van schilderen en haar talent om uit verbeelding te illustreren tijdens de kunstlessen, en hoewel Sarah een lichte handicap opliep tijdens haar jeugd (ze is deels doof), ergert ze zich nauwelijks dankzij een curieuze geest en constante aandacht aan haar creatieve praktijk. Haar schilderijen zijn vrolijk en pril alsook talrijk, waarmee ze haar liefde voor de wereld en het verlangen om te scheppen verwerkelijkt bij Globe Aroma. Door haar gehoorstoornis ervaart ze genoeg desoriëntatie in het dagelijkse maar treft stabiliteit in haar werk met het keren van een zekere chaos tot anekdotische beeldverhalen. Bij het maak proces ondervindt ze geen enkele weerstand, nieuwe beelden komen als visioenen die ze fleurig laat binden met een initiële onderwerp. Zo laat ze haar dromen toe om zich te schilderen doorheen afbeeldingen van ware belevenissen om de werken buitenaards te bezielen. Bizarre dieren kunnen uit deze binding ontstaan, zonder blijk over of ze geanimeerd zijn door de beeldaspecten en materiaal van het middel of omgekeerd. Sarah beschouwt, naast de visies die ze heeft, het werkmateriaal ook als autonoom, de verf en het water zijn zo levende oer elementen met magische proporties die ze telkens opnieuw moet bewonderen als ze verft uitwast of laat ontstaan bij neertoetsing. Deze visie op kunst moet zo ook tot reflectie dienen, de realiteit voor Sarah doet zich acausaal voor wegens een verzwakte gehoor, maar versterkt de zintuig dat haar heeft toegelaten het onbekende achter de sluier zo niet eigen te maken maar toegankelijker dan voor anderen. Haar wens is om kinderboeken te illustreren, waar ze de harmonie die ze bij Globe Aroma ontdekte langs het scheppen van wezens en werelden, hoopt te laten verhalen om verschillen te verenigen.

# data[].attributes.body
Erik Gonzales

Erik, geboren in 1950 in Santiago de Chili, beschouwt zich als “kunst arbeider”, hij móét kunst maken en de bijhorende ervaring zodanig capteren dat het hem daarbij zelf ook doet bewegen, transformeren. De missie om zichzelf telkens te willen doen herontstaan origineert als methode om “zich als een springveer te voelen, die samengeperst is geweest en zich nu uitrekt.” waar hij bijgevolg zijn levenskracht omzet naar werk om zijn naasten te begeesteren, en geïnspireerd is door de figuur van Christus. Wanneer hij in ’96 in Zaventem landt, is het met vastberadenheid nooit meer alcohol te drinken of marijuana te gebruiken, deze verslavingen volgden hem al meer dan 20 jaar. Op deze dag, is hij al 18 jaar clean. Hij kent Globe Aroma sinds 3 jaar en als jong gepensioneerde brengt hij er een groot deel van zijn tijd door. Hij volgt ook avondlessen tekenen, schilderen en boetseren aan de kunstacademie in Brussel waar hij deze diverse maak-processen betreedt om onder meer de creativiteit van design, zijn oorspronkelijke domein, terug te vinden. Kunst, echter, is voor hem een zaak van leven of dood. Zo is de figuur van god, vanuit de Abrahamitische traditie,  centraal in zijn recentste werk. Op geestig allegorische wijze verklaart hij zijn dwang tot het maken van kunst en het process ervan: “Kunst maken is als met God aan de telefoon te zijn, Hij spreekt tot mij en ik maak, al ‘mijn' werken zijn dus van Hem”. Kunst moet voor Erik radicaal zijn, achter de vorm van zijn praktijk tracht hij echter om nederig in de voetsporen van een apostel te treden. Met gevonden voorwerpen is hij “zoals een visser die wacht en niet weet wat hij zal vinden. Elke vis is een verrassing.” De gevonden voorwerpen zou hij “op een tafel willen zetten om dan die tafel om te kantelen, niet om de objecten te breken, maar omdat hoe ze daar op de grond zullen komen, perfect zal zijn.” Als kunstenaar (is hij een schepper, als appostel een zoeker, de apostel in hem vs god in hem…) schept hij zo die nodige toeval om de toeschouwer te doen bezinnen over de vraag wat de werkelijkheid eigenlijk is. Hij spreekt zo nauwelijks uit over de inhoud van het werk, “kunst moet voor zichzelf spreken”, persoonlijke interpretatie inschakelen, dat baat doet aan dialoog dat divergeert naar nieuwe kracht voor productiviteit. De weerklank van sociale en mondiale harmonie van het atelier spreekt uiteraard tot de credo van Erik, waar hij naast een louter picturale vorm van expressie ook tekst bruikt, dat schijnlijk een hemelse betrokkenheid aan maatschappelijke kwesties rond gelijkheid suggereert waar Erik zich bovenzinnelijk aan geeft.

# data[].attributes.body
Rouchdi Mounsari

Roushdi heeft een grote aanzien voor academisch tekenen, waar hij langs de beheersing ervan, zijn blik van het Brusselse straat leven vertaald via een schetsmatige stijl van representatie.

De weg die hem tot zijn huidige kunde baande begon lang voor de ingangsexamens aan de academie, waar toen hij eindelijk was, dacht zijn talent naadloos te mogen bewijzen en ontplooien. Ondanks zijn competente prestaties kon hij echter geen verdere stappen zetten in de kunstwereld of een certificaat  behalen wegens een heersende corruptie in het hoger onderwijs van Marokko dat het niet slagen onvoorkoombaar kan maken. Dit leerde Roushdie dat “Arme mensen geen kunstenaars kunnen zijn”. Na zijn aankomst in belgie en opvolging van een onverzettelijke roeping om creatief te zijn binnen een sociale context ontdekte hij globe aroma, dat hem in staat stelde zijn wereldbeeld terug op recht te zetten. Zijn liefde voor het academische tekenen bleef echter helemaal behouden, en hij past de geleerde technieken toe om ongelijkheid naar waarneming in beeld en tekst te vertalen. Frequente onderwerpen zijn dakloosheid en onverhouden sociale dynamiek die hij in het openbaar observeert. Opmerhelijk is hoe hij niet louter afhangt van een realistisch stijl maar oprecht geïnspireerd is door zijn kunsthistorische bagage, af te lijden aan de manier waarop hij beeld elementen uit verschillende stromingen door elkaar mengt waarin hij ook tekst in kan integreren, of een onderwerp in één bepaalde stijl uitwerkt, zoals het kubisme of futurisme, maar binnen de hedendaagse kader. De resultaten doen denken aan voorschetsen voor muurschilderingen, wat het ook ideaal moge zijn voor Rushdie. Terloop van zijn droom waar te maken om op groot formaat te werken, is zijn werk mits zijn aanwezigheid in globe arome dan ook ter onderhoud van zijn technische vaardigheid in de vorm van studies naar alsook kaligrafie en anatomi, studies die als alleenstaande werken functioneren over zijn disciplinaire vastberadenheid om altijd klaar te staan voor een creatieve interventie.

# data[].attributes.body
Hassan “Hasni” Boudraa

Toen Hasni de schilderlessen van Bob Ross voor het eerste zag wist hij dat kunst voor iedereen was. Hij wou altijd al schilderen maar wist gewoon niet hoe de imaginaire landschappen te vertalen naar iets aannemelijk voor zichzelf. Kostbare materiaal alsook de opgelopen slordigheid van een onervaren schilder ontmoedigde hem daarbij om met kunst sereniteit te vinden in een nieuwe land. Echter reikte de technische maar liefelijke lessen van zijn idool telkens de veer tot inspanning voor nastreving. Het nauwkeurige en zuinige manier van omgaan met het materiaal--in zeker zin pragmatische, wat gekend is binnen het discipline van landschapsillustratie door toepassing van penseel trucs die hij met gemak heeft leren overnemen--liet hem een ongekende werk plezier ontdekken om taferelen schielijk in tal te ontsproten. Deze aangeworven methodiek, het spaarzaam omgaan met materiaal en handeling, stemt eveneens met de rede achter het landschappelijke onderwerp binnen zijn praktijk. Oefening en bedreven poging om finaal een idyllische omgeving te kunnen bekomen gelijkt dan ook met de immerse vrede die hij wil overbrengen bevonden sinds zijn aanwezigheid in het atelier. De focus in zijn schilderijen is denkelijk het middel, arm aan kansen bewijst Hasnie echter het doorzettingsvermogen, begaafdheid en leer inzicht dat ongeacht zijn situatie verwint, daarenboven een ongedeerde zin om te scheppen weergeeft. Vanuit deze optiek dient de inhoudelijk aspect van een schijnbaar louter picturaal en aan tal doende creatievorm ter geruststelling over wat mens in staat is zijnde in heem te moge vestigen.

# data[].attributes.headline
Portfoliotekst Youssef Moukil (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.subject
Portfoliotekst Youssef Moukil (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.body
Youssef Moukil (afkomstig uit Casablanca, sinds 2019 actief bij Globe Aroma) maakt driedimensionaal werk uit ijzerdraad. Hij werkt hierbij figuratief naar waarneming waarbij hij ijzerdraad transformeert tot autonome sculpturen.

Hij startte hiermee toen hij 7 jaar was wanneer hij zijn eigen speelgoed uit ijzerdraad vervaardigde. Nog steeds vandaag gaat Youssef spelenderwijs om met de waarneming uit zijn dagelijkse leven. Wanneer hij iets ziet dat hem fascineert, krijgt hij al snel de drang om hiervan een sculpturale studie te maken. De onderwerpen van zijn fascinatie alluderen naar een symboliek van vrijheid. Zo zien we vogels, vliegtuigen en boten met de mens als centrale spilfiguur.

Youssef werkt momenteel aan een sculpturale installatie die hij in Globe Aroma zelf wil tentoonstellen. Het werk is voor hem site specifiek aangezien dit de plek is waar hij zich echt thuis voelt. Hier kan hij de deur naar de buitenwereld even sluiten en gewoon plezier vinden in het maken van kunstwerken. Zijn sculpturen zijn dan ook een uiting van dit gevoel van vrijheid die hij in Globe Aroma kan ervaren.

# data[].attributes.headline
Portfoliotekst Shilemeza Prins (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.subject
Portfoliotekst Shilemeza Prins (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.body
De stille geluiden van de winternacht

Het fluitende hijgende geluid van iemand die ademen

Als iemand die kwaad is op de goden

Een nachtuil die geduldig wacht op een muis

En tussendoor haar droevige schemerlied laat horen

Ik luister naar Brussel met mijn ogen dicht

Strofe uit “Ik luister naar Brussel met mijn ogen dicht” van Shilemeza Prins.

Om de video van het volledige gedicht te bekijken: https://www.bruzz.be/videoreeks/vrijdag-28-januari-2022/video-week-van-de-poezie-shilemeza-prins-ik-luister-naar-brussel

“Ik ben Shilemeza Prins en ik leef. Als je meer wil weten, neem je maar contact op en dan hebben we een babbel.” is wat ze het liefst hier zou zien staan. Ze houdt van gezelligheid en wil daarom contact met haar gesprekspartners. Ze is ervan overtuigd dat je enkel met dit gevoel van nabijheid iets over de ander kan leren, en het is pas door iets te leren over de ander dat je iets leert over jezelf. Shilemeza’s warmte, haar liefde voor de wereld en haar positieve passie is iets wat je inderdaad beter zelf kan ervaren en wat via geschreven woord moeilijk te bevatten valt.

Het is dan ook toepasselijk dat Shilemeza Prins (afkomstig uit Zuid-Afrika, actief bij Globe Aroma sinds 2006) een woordkunstenaar is. Haar liefde voor taal is meteen ook de oorzaak van haar verbinding met Globe Aroma. Shilemeza’s moedertaal is namelijk Zuid-Afrikaans, verwant aan het Nederlands. Toen ze zestien jaar geleden in Brussel kwam wonen, was het Nederlands minder courant, ook in organisaties die samenwerkingen aanbieden aan nieuwkomers in België. Groot was haar vreugde toen ze een plek vond die door Nederlandstaligen werd ondersteund. Op die manier kon ze haar woordenspel in een verwante van haar eigen taal ten volle verder eren.

Die vreugde in haar manier van spreken, is ook een dagdagelijkse passie. In haar poëzie schrijft ze vaak over alledaagse zaken die ze tegenkomt en mooi vindt. Shilemeza schrijft heel erg vanuit haar buik met een positieve blik op de wereld. Dit positieve karakter in haar werk geeft namelijk energie. Wanneer mensen lachen vult die energie ook de ruimte en wordt die energie doorgegeven aan de medemens. Hiermee refereert Shilemeza naar Ubuntu, een concept uit Zuidelijk Afrika die “ik ben mens door de andere mens” betekent.

Maar daar stopt het niet. Ze is er namelijk van overtuigd dat het ook ons doel is als kunstenaar om kritiek te uiten en te vechten tegen onrechtvaardigheid. Vandaar dat in haar poëzie ook de maatschappij als thema wordt aangehaald. “Positief zijn is dan wel noodzakelijk, maar als er iets niet juist is moet het ook gezegd worden. We hebben die verantwoordelijkheid naar onze kinderen toe.”

Naast haar eigen experiment in taal is Shilemeza ook actief bij verschillende projecten in Globe Aroma. Ze is voornamelijk betrokken in de activiteiten van ESPACE FXMME. Daar heeft ze het gevoel dat iedereen, ongeacht achtergrond, status of leeftijd op gelijke voet met elkaar staat. Iedereen leert van iedereen, en is ook bereidwillig zich open te stellen om te leren. Een onderzoek in materie of techniek wordt dan door de verschillende deelnemers vanuit hun standpunt onderzocht en gedeeld. Zo wordt kennis van verschillende nationaliteiten aan elkaar overgedragen. Wanneer iemand zich niet op hetzelfde niveau begeeft dan de rest in de groep, gaan ze proberen die persoon eerst mee te nemen naar het niveau van de groep. Als dat dan niet mogelijk is gaat de groep zich aanpassen aan het niveau van de ene. Dat creëert een mooi evenwicht waarin niemand de bovenhand heeft.

Een project waar Shilemeza graag naar terugblikt is txt, is not written plain. Het project, geïnitieerd door kunstenaar Hana Miletić, resulteerde in een rondreizende tentoonstelling in Nederland en België waarbij textiel een centrale rol speelde. Hier leerde Shilemeza bijvoorbeeld over een typisch Georgische weeftechniek danzij Salome Grdzelischvili. Shilemeza’s bijdrage bestond er toen uit om gedichten te schrijven die het gevoel van textiel verwoorden. Haar poëzie werd dan voorgedragen door anderen die deelnamen aan het project en werd die gesproken tekst opgenomen om bij de installatie tentoon te stellen.

Wat hier het mooie aan is, is dat Shilemeza bij het schrijven van een gedicht zich de woorden niet wil toe-eigenen. Na het formuleren van de compositie stuurt ze haar werk terug de wereld in. Dit doet ze door het door de anderen - die haar oorspronkelijk inspireerden - te laten voorlezen. Op die manier belichaamt Shilemeza’s oeuvre genereus en vanuit het hart opnieuw de levensfilosofie Ubuntu.

https://www.bruzz.be/videoreeks/vrijdag-28-januari-2022/video-week-van-de-poezie-shilemeza-prins-ik-luister-naar-brussel

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Week van de Poëzie loopt nog tot volgende woensdag. Reden voor ons om een week lang in gedichten te duiken. Dichter Jan Ducheyne van de poëzieavonden in café Monk heeft voor BRUZZ vijf lokale dichters geselecteerd voor een performance in onze studio's. Vandaag: 'Ik luister naar Brussel met mijn ogen dicht', van Shilemeza Prins.

# data[].attributes.attachment_link.title
Week van de Poëzie: Shilemeza Prins - Ik luister naar Brussel met mijn ogen dicht

# data[].attributes.attachment_link.description
De Week van de Poëzie loopt nog tot volgende woensdag. Reden voor ons om een week lang in gedichten te duiken. Dichter Jan Ducheyne van de poëzieavonden in café Monk heeft voor BRUZZ vijf lokale dichters geselecteerd voor een performance in onze studio's. Vandaag: 'Ik luister naar Brussel met mijn ogen dicht', van Shilemeza Prins.

# data[].attributes.headline
Portfoliotekst Paapa Shango (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.subject
Portfoliotekst Paapa Shango (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.body
Paapa Shango (afkomstig uit Accra, Ghana, woont en werkt in Brussel) focust in zijn oeuvre op het maken van schilderijen. Hij gebruikt hiervoor bijna uitsluitend acrylverf op doek. Het werk van Shango heeft een sterke verbintenis met het Afrikaanse continent. Door het gebruik van symboliek uit verschillende Afrikaanse culturen samen te brengen in één werk creëert hij een nieuwe beeldtaal. Hiermee maakt hij een soort van mélange van de rijke variëteit aan Afrikaanse uitingen in de beeldende kunst. Dit vertaalt zich in zijn werk door fantasierijke beeltenissen met een surrealistisch karakter.

De schilderijen van Shango vallen meteen op wegens hun opvallend kleurenpalet met tribale patronen en expressieve vormen. Hij inspireert zich hiervoor op de fel bedrukte textielen die typerend zijn voor de klederdracht in West-Afrika. Zo verwerkt hij in zijn schilderijen vaak patronen uit de Fulani-stam, maar combineert hij dit met typische voodoo-elementen van de Ewe-stam uit Togo. Daarnaast herkennen we bijvoorbeeld typische zaden die ooit dienst deden als munteenheid in West-Afrika. Ook zijn gebruik van houten elementen staan symbool voor ‘welkom’ in datzelfde gebied.

Naast het implementeren van artistieke stromingen uit het afrikaanse continent, reflecteert Shango in zijn werk ook over het panafrikanisme en de zwarte (Afro-Amerikaanse) burgerrechtenbeweging. In zijn werk “African Heroes” toont hij vier helden die gevochten hebben voor de politieke of religieuze rechten van zwarten in Afrika en Noord-Amerika: Malcolm X, Heile Selassi, Martin Luther King en Kwame Nkrumah. De helden worden overschaduwd door het symbool Gyei-Nyame, wat voor de Ashanti stam “er is niets buiten god” betekent.

Deze tekst kwam tot stand tijdens een gesprek tussen Paapa Shango en Elias Cafmeyer, 2022.

# data[].attributes.headline
Portfoliotekst Barry Ahmed Talib (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.subject
Portfoliotekst Barry Ahmed Talib (door Elias Cafmeyer)

# data[].attributes.body
Barry Ahmed Talib (afkomstig uit Sagalé, Guinee) werkt sinds 4 jaar samen met Globe Aroma. Hij geniet reeds nationale en internationale erkenning voor zijn miniatuurbomen uit hout en tapijt. Hoewel hij intussen niet meer op permanente basis het atelier deelt of gebruikt in Globe Aroma, is zijn aanwezigheid in de ruimte bijna niet meer weg te denken. Dit is niet enkel omdat hij regelmatig binnen waait voor een babbel, maar voornamelijk dankzij de talrijke aanwezigheid van zijn werk. Dit is ook wat de kunstenaar belichaamt: “Wanneer ik een ruimte betreed, zie ik overal lege canvassen en onbenutte ruimte. Wanneer ik dat zie krijg ik meteen de drang om hier iets mee te doen, om dit mooi te maken”. Bij Globe Aroma is hij bijvoorbeeld bezig met het raam aan het plafond boven de gemeenschappelijke tafel. Deze wil hij volhangen met bloemen zodat die “lege” ruimte visueel meer gaat leven.

Barry beschrijft zichzelf graag als “un artiste qui fait un peu n’importe quoi”, een kunstenaar die een beetje “vanallesennogwat” doet. Hij begon zijn artistieke carrière in Sagalé. Hij bezette er een kiosk waar hij schilderde en zeefdrukte op T-shirts. Met trots vertelt hij dat zijn kiosk steeds het drukst bezet was, en dat er vandaag nog steeds door bezoekers genoten wordt van een muurschildering die hij er maakte.

Eens in België zette hij zijn werk van het zeefdrukken van T-shirts verder. Hiermee neemt hij als kunstenaar een sociaal-maatschappelijk betrokken positie in. Zijn beeldend-artistiek onderzoek uit zich in typografie in Nederlands-, Franstalig en Arabische schrift. Zijn T-shirts dragen bijvoorbeeld leuzen zoals “Niemand is illegaal” en “Justice pour Adil” of zelf ontworpen logo’s van het Klein Kasteeltje waar hij een tijd lang in afwachting van zijn asielprocedure resideerde.

Via Globe Aroma kwam Barry snel in aanraking met Jozef Wouters van het Decoratelier, alwaar hij zich permanent vestigde en waarmee hij samenwerkt voor verschillende projecten. In het Hof Ter Busleyden hielp hij bijvoorbeeld met het ontwerp van “Neverending Park”. Dit was voor hem het moment waarop hij startte met zijn bomen uit hout en vilt. Wanneer hij steeds kritiek uitte naar anderen over hoe de blaadjes geknipt werden, werd hem gesuggereerd om het dan zelf te tonen hoe het moest. Voor hij het wist vormde dit voor hem een diepgaand onderzoek naar kleur en vorm van verschillende boomsoorten. De bevestiging hiervan kwam toen hij tijdens een hittegolf in het Jubelpark onder een boom zat die zichtbaar moeite had met het veranderende klimaat. De oplossing voor hem is om bomen te creëren die geen water nodig hebben. Hij wil binnenkort dan ook een levensgrote boom gaan bouwen, waarbij de blaadjes de slachtoffers van de Coronacrisis voorstellen.

Waar en hoe die boom tot stand zal komen is nog niet duidelijk. Dat vindt Barry ook helemaal geen probleem: “wat moet komen, komt automatisch wel op mijn pad” gelooft hij. Hiermee toont hij aan dat zijn werk grotendeels op toeval berust. Wanneer hij bijvoorbeeld een fout maakt, verkeerd knipt in de stof of per ongeluk een onjuiste kleurencombinatie maakt, zal hij dit bewust nooit corrigeren. Het werk maakt zichzelf en fouten zijn hier onderdeel van. Barry is naar eigen zeggen dus geen meester over zijn eigen werk. “Het is het werk dat zichzelf creëert en ik ben louter het medium hoe het tot stand komt.”

Deze tekst kwam tot stand tijdens een gesprek tussen Barry Ahmed Talib en Elias Cafmeyer, 2022.

# data[].attributes.headline
Portfoliotekst Baminla Timothy Lambony (door Elias Cafmeyer

# data[].attributes.subject
Portfoliotekst Baminla Timothy Lambony (door Elias Cafmeyer

# data[].attributes.body
Baminla Timothy Lambony (afkomstig uit Lomé, Togo) is een multidisciplinair kunstenaar met interesse in onder andere schilderkunst, vrije grafiek, muziek, theater en dans. In het atelier van Globe Aroma focust hij momenteel voornamelijk op schilderkunst.

Het oeuvre van Baminla richt zich op een persoonlijk materiaal- en vormonderzoek. Hij doet gerichte studies naar bepaalde thematieken en materialen. Pas wanneer hij het gevoel krijgt het onderwerp van zijn studie te beheersen, verschuift zijn focus naar een nieuw onderzoek. Dit is een proces dat voor hem organisch verloopt. Wat echter steeds terugkomt in zijn werk zijn natuurlijke vormen en uniforme kleuren.

Baminla’s manier van werken ontstond wanneer hij zijn atelier langs de kant van de weg plaatste om zijn werk publiek te maken. Dit zorgde er voor dat hij als kunstenaar meer kon reflecteren en groeien in zijn werk. Hij kreeg bijvoorbeeld input vanuit de gesprekken die hij kon meevolgen op straat. De stijl die hij toen hanteerde is echter niet de stijl die hij zelf verder wil onderzoeken. Hij merkte namelijk op dat hij werk maakte in teken van zijn toeschouwer, en dat zijn onderzoek niet meer in functie van zijn eigen interesses lag. Het stimuleerde hem echter wel  om steeds opnieuw van start te gaan en een nieuwe bevragingen in zijn werk te ontginnen.

De manier waarop Baminla onderzoekend te werk gaat uit zich ook in de verschillende stijlen die hij in zijn werk hanteert. Naast schilderijen op doek, gebruikt hij kledij als drager. De oorspronkelijke functie gaat hierbij verloren, het kledingstuk wordt geabstraheerd tot schilderij.

Het oeuvre van Baminla bevindt zich tussen speelsheid en engagement. Zijn werken wisselen zich af van een luchtige vormstudie naar een maatschappijkritische blik. Hij uit onder andere kritiek op mannelijke gewelddadigheid en sexueel misbruik. Hierbij gebruikt hij bijvoorbeeld stropdassen die mannen voorstellen die een vrouw belagen.

In zijn werk is voelbaar dat hij zich de vraag stelt of hij een geëngageerd kunstenaar is of niet. Of eerder, als je geëngageerd bent, of je ook noodzakelijk énkel nog geëngageerde kunst mag maken. Hij wil namelijk plezier blijven vinden in het schilderen. Als je dan enkel zware maatschappelijke thema’s in je werk schildert, dreigt een demotivatie zich op te dringen. Zijn conclusie is dat hij ook nog alledaagse schoonheid in zijn werk wil incorporeren en dat dit geen afbreuk doet aan zijn geëngageerde interesses.

Naast het zelf maken van kunst  organiseert Baminla tevens workshops in Globe Aroma om mensen met minder ervaring te introduceren in tekenen en schilderen.

Deze tekst kwam tot stand tijdens een gesprek tussen Baminla Timothy Lambony en Elias Cafmeyer, 2022.

# data[].attributes.body
Ik bezocht de voorstelling "Feijoada" van Calixto Neto bij Charleroi Danse. Hoewel ik dit niet in teken deed van Stage Diversiteit kon ik wel bepaalde parallellen zien die interessant zijn binnen dit opleidingsonderdeel.

De voorstelling werd  door een aantal Braziliaanse dansers en muzikanten georganiseerd. Allen zijn ze nieuwkomer in België. De voorstelling is een manier om zich in België te positioneren, maar vooral ook om hun eigen cultuur en net het verlaten van die cultuur te vertalen naar een Belgisch publiek.

De voorstelling brengt het gerecht "Feijoada" centraal. (een soort van varken-stoofpot) Op het podium staat een kookeiland waar het gerecht gekookt wordt. Daarrond zitten een 10-tal muzikanten en nog eens daarrond meteen het publiek in een kring. Het gerecht Feijoada wordt gebruikt als aanknopingspunt om vele problematieken aan te kaarten in zowel Brazilië als België. Daaronder zijn raciale problematieken, heimwee, onzekerheden als nieuwkomer, uiting van homoseksualiteit in zowel Brazilië als België, ... ter sprake gekomen. Dit alles werd bijgestaan door de samba.

Het mooie aan de voorstelling is dat uiteindelijk iedereen, Belg, Braziliaan of eender wie, zich geborgen kon voelen onder de sfeer die gecreëerd werd tijdens de voorstelling. Op een bepaald moment stond iedereen door elkaar te dansen en connecties te maken op een bijzonder ongedwongen en natuurlijke manier. Als afsluiter kon het publiek ook proeven van het gerecht. Heerlijk !!

https://www.charleroi-danse.be/nl/evenement/feijoada/

# data[].attributes.attachment_link.description
Omringd door een tiental artiesten, nodigt Calixto Neto ons uit getuige te zijn van de bereiding van een feijoada, een symbolisch maar oorspronkelijk controversieel gerecht in de Braziliaanse gastronomie. Met dit recept roept hij de cultuur van zijn land op, de geschiedenis van de samba en het werk van Luiz de Abreu O Samba do...

# data[].attributes.body
Op 13/12 was ik op bezoek in Globe Arome voor een gesprek. Toen kwam Erik Gonzales trots vertellen dat hij een artikel geschreven had voor de krant "Douche Flux" (beschrijving bovenop het magazine: Het magazine waarmee mensen die het moeilijk hebben de ogen kunnen openen van de lezer voor hun kafkaiaanse realiteit, het realisme van hun strijd en hun onbedwongen humor)

# data[].attributes.body
Aangezien onze stage pas laat gestart is (begin december), en de stageplek gesloten was tijdens het kerstverlof, zijn we nog niet helemaal klaar met de opdracht die we ons hebben vooropgesteld. Ik ben momenteel aan het schrijven aan de Artist Statements van Paapa Shango en Baminla Timothy Lambony. Maar er is dus nog veel werk aan de winkel !!

# data[].attributes.headline
Afspraken tussen de stagiairs in verband met onze interventie

# data[].attributes.subject
Afspraken tussen de stagiairs in verband met onze interventie

# data[].attributes.body
Zoals eerder aangehaald bestaat onze interventie voor Globe Aroma uit het creëren, van Porftolio's voor de kunstenaars.
Om dit in goede banen te leiden werd er een google Drive opgesteld waarop alle informatie verzameld wordt. De agenda die eerder al op Padlet werd gepost maakt onderdeel uit van deze google Drive. Om afspraken tussen de verschillende stagiairs te maken over de uniformiteit van ons werk werd ook een document opgesteld waarop we richting geven aan hoe we de interviews met de kunstenaars best kunnen afnemen.

# data[].attributes.body
Het artikel Armoede en Onderwijs op Toledo bracht inzicht in welke situatie mensen kunnen terechtkomen.
Dit was rechtstreeks een gewaarwording in de situatie van vele van de kunstenaars die de ateliers gebruiken in Globe Aroma. We kunnen vanuit onze luxesituatie soms niet inbeelden in welk kluwen mensen terechtgekomen zijn. De mensen in Globe Aroma kampen met veel meer problemen dan enkel het kunstenaarschap. Zoals beschreven in het artikel zitten ze vaak in de vicieuze cirkel van armoede. Sommigen zijn dan nog in een positie van onzekerheid aangezien ze niet beschikken over papier, daarbij durf ik de woonsituaties van sommigen niet inbeelden.
Ik denk dat het noodzakelijk is om met enige voorzichtigheid een oordeel te vellen over de "gedrevenheid" van deze kunstenaars.

# data[].attributes.body
op 14/12 had ik een ontmoeting met Youssef. Ik maakte voor Youssef foto's van zijn werk en stelde een Artist Statement op. Het portfolio van Youssef is zo goed als klaar!

# data[].attributes.body
Op maandag 13/12 ging ik werken bij Globe Aroma. Daar werd op dat moment een workshop gegeven door Baminla die zelf een atelier heeft in Globe Aroma. Hij doet een workshop waarbij hij een inleidende les geeft aan mensen die zelf geen ervaring hebben met kunst. Hij leert ze tekenen en schilderen.

# data[].attributes.body
onze werking binnen globe aroma lijkt sterk op studenten begeleiding binnen een vrije kunsten atelier, ze komen op afspraak en krijgen input, alsook wij, alleen moeten wij dan nog data voor de site opmaken wat misschien te veel afleidt van de focus op de opdracht binnen stage diversiteit, maar wel als goede leidraad werkt.

# data[].attributes.body
doelstelling van globe aroma zelf:
-logistiek sites
-sfeer terug pre corona 2020

>binnen deze kader beslisten we voor een zeer formele aanpak om met globe aroma te werken:
- om logistiek van site up te daten bellen we kunstenaars op - wie wil mag komen
- we schrijven een "artists statement" en fotograferen het werk vd kunstenaar, kunstenaar zelf
-dit is om de site aan te vullen + de kunstenaar te featuren zodat hij dit als visite kaart kan gebruiken

>>>maar hoe relevant is dit binnen de opdracht van diversiteit?
-deze portofilio opdracht die we ons opzette bleek een goede leidraad te zijn om de profiel van die kunstenaars te begrijpen, inzien in hun creatieve artstieke praktijk,
en begrijp dat ontdanks hun situatie (kansarme minderheden) ze hun dwang voor creatie opvolgen

toch is het mij nog steeds een raadsel eigenlijk hoe gemotiveerd dat de kunstenaars zijn om te komen werken, ze komen, blijven een uur, drinken een coffee, en gaan weg, er wordt niet echt kunst gemaakt of op een zeer trage pacing, ik vermoet dat het zal veranderen, en dat er toch meer activiteit is op andere dagen, maar ik wil het nog zien

art for all project, waar er uitstappen zijn

# data[].attributes.headline
Eerste stagedag: Opstart van onze Interventie

# data[].attributes.subject
Eerste stagedag: Opstart van onze Interventie

# data[].attributes.body
Timur en Elias gingen op 10 december een volledige dag stage lopen bij Globe Aroma.

Hierbij werd onze interventie bij Globe Aroma duidelijk. We zullen namelijk instaan voor het creëren van een portfolio voor de kunstenaars die actief zijn  bij Globe Aroma. Dit heeft een tweeledige functie: eerst en vooral krijgen de kunstenaars op deze manier een portfolio die ze zelf als visitekaartje kunnen gebruiken. Tegelijkertijd kan Globe Aroma deze informatie gebruiken om hun website mee aan te vullen.

Wat houdt dit concreet in?
Eerst worden de kunstenaars door ons gecontacteerd met de vraag of ze hier aan willen meewerken. Vervolgens wordt er een afspraak ingepland op een moment wanneer wij aanwezig zijn in Globe Aroma om gesprekken te voeren. Tijdens dit gesprek wordt een selectie gemaakt van werken die in het portfolio zullen komen. Daarnaast wordt er tijdens dit gesprek een artist statement geschreven. Deze info komt op een google Drive database waarmee we later verder aan de slag kunnen om dit op de website te plaatsen en een artistiek CV mee op te stellen.

Op 10 december belden Timur en Elias reeds alle kunstenaars om afspraken te maken. Dit verliep tot nu toe erg vlot!

Volgende week zijn de afspraken met de kunstenaars.

# data[].attributes.body
Op 12 November hadden we de eerste ontmoeting ter plekke. Brecht van Globe Aroma ontving ons (Seppe, Timur en ik) en legde tot in detail uit waar de werking voor stond en wat ze deed. Vervolgens kregen we een rondleiding in de ateliers. We zagen de gemeenschappelijke zaal waar een keuken is, verschillende bergingen met werk van kunstenaars, een lab met computers om digitaal werk in te verrichten en natuurlijk de ateliers voor de kunstenaars op de eerste verdieping.

We bespraken ook de verschillende mogelijkheden van de samenwerking. Hierin werd duidelijk dat we als stagiairs zullen fungeren om gesprekken te voeren met de kunstenaars. Hierbij wordt meegenomen dat de kunstenaars zelf al jaren actief zijn en niet naar de ateliers komen om begeleid te worden, maar op gelijke voet met ons een gesprek zal aangaan.

Vervolgens spraken we over wat we de kunstenaars zelf kunnen aanbieden. We kwamen uit bij het maken van een portfolio voor alle kunstenaars, het nemen van beeldmateriaal van de werken van de kunstenaars en afhankelijk van de wens van de kunstenaar: het begeleiden bij het  opstarten van een website waar ze zelf kunnen aan werken.

Volgende afspraak is gepland in begin december. Dan gaan we écht van slag met onze stage. Spannend !!

# data[].attributes.body
Globe Aroma is een Open Kunstenhuis voor kunstenaars, creatievelingen en cultuurliefhebbers met een achtergrond als nieuwkomer.

We bieden ruimte, tijd, creatieve ondersteuning en een netwerk aan, telkens in gesprek met en op maat van de kunstenaar die ons bezoekt. Het Open Kunstenhuis is een laagdrempelige artistieke vrijplaats waar dialoog, samenwerking, netwerkvorming, creatie en cultuurbeleving centraal staan.

Onze werking bestaat uit drie pijlers:

Atelierwerking – Een artistieke werk- en ontmoetingsplek waar kunstenaars hun artistiek oeuvre ontwikkelen
Participatie – Artistieke, participatieve en cocreatieprojecten
Art For All – Culturele uitstappen in Brussel en Vlaanderen

Open kunstenhuis

Giften

Medewerkers

Contact

https://www.globearoma.be/over-ons/open-kunstenhuis/

# data[].attributes.headline
Bijscholing: AHILAN RATNAMOHAN & GLOBE AROMA 'Le Maillot - One Size Fits All'

# data[].attributes.subject
Bijscholing: AHILAN RATNAMOHAN & GLOBE AROMA 'Le Maillot - One Size Fits All'

# data[].attributes.body
Tijdens Le Maillot – One Size Fits All komt een groep performers met verschillende artistieke praktijken – zoals dans, fotografie, mode, video en atletiek, en allemaal met voetbal als gemeenschappelijke passie – samen om te werken rond het voetbalshirt, en de oneindige culturele en fysieke betekenissen die eraan verbonden zijn.

Vertrekkend van het trekken aan een shirt – waarmee je in een voetbalmatch contact houdt met je tegenstander, en wat typisch gezien wordt als agressief spel – proberen ze deze handeling tot het uiterste te drijven, het agressieve, competitieve karakter ervan te ontkrachten, om tot iets nieuws te komen.

Op die manier krijgen voetbalshirts een nieuwe betekenis. De geschiedenis en de culturele implicaties van elk stuk stof overstijgen de initiële associaties rond dit kledingstuk. Het zijn landen, het zijn clubs, het zijn steden, dorpen, sponsors, oliemaatschappijen, herinneringen en mode; de spelers, hun modellen en leveranciers van haute couture. Maar wie is in staat om deze haute couture te leveren?

Deze productie is ontstaan uit een ontmoeting tussen Ahilan Ratnamohan, Sergio Belo Fanck, Alimu Mahammad, Lia Conceiçao en Issouf Ilboudo. Ze kwamen samen om voetbalstromingen te verkennen, maar wat het meest opviel was een gedeelde interesse in mode of design vanuit totaal verschillende perspectieven. De groep kunstenaars is sindsdien geëvolueerd als gevolg van ieders artistieke en professionele traject. Deze productie is nu rond de praktijken van Ahilan Ratnamohan, Boubacar Barry, Issouf Ilboudo, Lia Conceiçao, Lisa Maes, Lucie Anakete, Mahy Nambiar en Oumar Diallo opgebouwd.

https://kaaitheater.be/nl/agenda/le-maillot-%E2%80%93-one-size-fits-all

# data[].attributes.body
Het eerste contact met An en Brecht van Globe Aroma is gelegd. Nu nog een goed moment zoeken om elkaar voor het eerst te ontmoeten.