# data[].attributes.body
deze afbeelding past bij het boek omdat je hier een klaproos ziet. Klaprozen staan symbool voor dat ze overal kunnen groeien. Ik vind dat dit perfect bij het verhaal past omdat ondanks dat Noor een hele slechte thuissituatie heeft gehad, ze toch goed terecht is gekomen. Ze is dus recht op blijven staan ondanks alle dingen die er zijn gebeurd, net zoals de klaproos.

# data[].attributes.body
het belangrijkste personage in dit boek is Noor. Zij verteld het verhaal. Ze is een ongewenst kind die opgroeit met een heroïne verslaafde moeder en stiefvader. Drugs staat bij hun centraal, terwijl Noor verwaarloosd wordt.

De innerlijke en uiterlijke kenmerken van Noor worden omschreven als onaantrekkelijk . ze heeft rare borsten en een afwijkende vagina, waar ze zich later dan ook aan laat opereren.

De personages reageren naar mijn mening echt totaal niet voorspelbaar. Noor komt niet voor haar zelf op en blijft haar moeder maar geld lenen, wat haar moeder vervolgens weer uitgeeft aan drugs. Ik had in deze situatie iets heel anders gedaan. Ik had mij gefocust op mijn eigen leven en geen contact met mijn moeder meer willen hebben, aangezien zij Noor haar hele leven heeft verwaarloosd.

# data[].attributes.body
de titel 'klaproos' wordt duidelijk gemaakt wanneer Noor en haar stiefvader Las gaan wandelen. Hij verteld dat uit klaprozen melk, opium wordt gewonnen. Opium is de grondstof voor heroïne. Ook wil Noor een klaproos plukken voor haar zieke moeder, maar Las vertelde haar dat dat geen zin had omdat ze meteen verwelken. Ze deed het toch en zag later dat Las gelijk had.

De leidmotieven van het verhaal zijn onder andere de dood van Las, de prostitutie van Josie, de sociale problemen van Josie en Las en het minderwaardigheidscomplex van Noor.

de thematiek van het boek is  de drugsverslaving waaraan Noors moeder Jossie en haar stiefvader Las aan ten onder gaan, Noor ervaart de problemen van een moeder die aan de drugs is geraakt.

# data[].attributes.body
Het boek was voor mij totaal niet herkenbaar omdat ik nog nooit in zo’n soort vergelijkbare situatie ben geweest. Ik kon me daarom niet echt inleven in de situatie. Ik kon me wel goed inleven in Noor omdat zij haar gevoelens goed beschreef. Deze waren meestal verdrietig of boos. Ik vond boek wel erg aangrijpend omdat het leek alsof de schrijver uit eigen ervaring schreef.

# data[].attributes.body
Het boek was erg origineel. Ik heb nog nooit een boek gelezen over dit onderwerp. Dit onderwerp is een heftig onderwerp waardoor het wel interessant was om te lezen. Ook zette het boe mij aan het denken omdat ik mij moeilijk kan voorstellen hoe het is om in zo’n thuissituatie te zitten en al op zo’n jonge leeftijd in aanraking te komen met drugs en misbruik.

# data[].attributes.body
‘Mijn moeder liet jaren niets van zich horen en dat vond ik het ergst op mijn verjaardag. Oma jammerde ook: "dat ze niet eens even kan bellen naar haar eigen dochter." ieder jaar moest ik aan de kinderrechter in een brief schrijven dat ik bij mijn opa wen oma wilde blijven wonen, voor een verlenging van weer een jaar." (P. 17)
Er zitten veel sombere aspecten in het verhaal. De moeder van Noor vindt Noor een lastpak en laat dan ook een lange tijd niks horen. Noor moest al vanaf een hele jonge leeftijd zien hoe haar moeder en stiefvader het foute pad op gingen. Ze ging een tijd bij haar opa en oma wonen, om vervolgens haar oma een alcoholprobleem te zien krijgen. Daarnaast hebben Noor en haar moeder, Josie, totaal geen moeder-dochter relatie. Ook geven haar moeder en stiefvader al het geld uit aan heroïne, waardoor ze niet eens normale boodschappen kunnen kopen.

# data[].attributes.body
Noor is opgegroeid met haar verslaafde moeder en stiefvader, haar biologische vader is nooit in beeld geweest. Haar moeders gedrag was zeer onvoorspelbaar, wat Noor haar jeugd niet makkelijk heeft gemaakt. Noor voelde van kinds af aan al de druk om voor haar moeder te zorgen omdat ze geen anderen voorbeelden had. Ze heeft dan ook een lange tijd bij haar opa en oma gewoond. Dan blijkt haar stiefvader Las ongeneselijk ziek te zijn en Noor besluit om weer contact met hem en haar moeder op te nemen. Noor laat zich nu net zoals vroeger weer uitschelden en kleineren. Ze komt erachter dat haar jeugd nooit zo zou moeten zijn gegaan en dat haar moeder haar een blok aan het been vond.