# data[].attributes.headline
นักรบ ราชแก้ว ม.4/8 เลขที่43

# data[].attributes.subject
นักรบ ราชแก้ว ม.4/8 เลขที่43

# data[].attributes.body
ธนาคารโลก (อังกฤษ: World Bank) หรือเรียกว่า ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ[2] (อังกฤษ: International Bank for Reconstruction and Development; IBRD) เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่ได้จัดตั้งขึ้นมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยประเทศมหาอำนาจในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยให้ประเทศสมาชิกได้ทำการฟื้นฟูประเทศหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมุ่งเน้นการลงทุนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและเร่งรัดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เป็นองค์กรอยู่ในสังกัดขององค์การสหประชาชาติ มีสำนักงานใหญ่ตั้งที่กรุงวอชิงตัน ดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 188 ประเทศ เงินทุนของธนาคารโลกได้มาจากการจำหน่ายพันธบัตรในตลาดการเงินสำคัญของโลก ค่าบำรุงจากประเทศสมาชิก และเงินค่าหุ้นของประเทศสมาชิก

# data[].attributes.headline
ณัฐนันท์ หลงรักษณาวงศ์ ม.4/8  เลขที่10

# data[].attributes.subject
ณัฐนันท์ หลงรักษณาวงศ์ ม.4/8  เลขที่10

# data[].attributes.body
แหล่งเงินทุน

เงินทุนหรือที่ IMF ใช้คำว่า ทรัพยากร (resources) ได้มาจากการชำระเงินค่าโควตาของประเทศสมาชิกเป็นสำคัญ นอกจากนั้น ยังได้จากการกู้ยืมจากรัฐบาลของกลุ่มประเทศอุตสาหกรรม 11 ประเทศ (G-10) ภายใต้ข้อตกลงเงินกู้ระหว่างกันที่เรียกว่า General Arrangements to Borrow (GAB) และ New Arrangement to Borrow (NAB) ซึ่งเป็นการกู้ยืมเงินจากกลุ่มประเทศอุตสาหกรรม G10 และครอบคลุมถึงประเทศเกิดใหม่ (emerging markets) ที่มีฐานะมั่นคงด้วย นอกจากนี้ ยังสามารถกู้เงินจากรัฐบาลหรือองค์กรทางการเงินของประเทศสมาชิกเพื่อโครงการเงินกู้เฉพาะการ (specific programs) ซึ่งเห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อสมาชิก

# data[].attributes.headline
นางสาว ชลธิษา กองสวัสดิ์ เลขที่19 ม.4/7

# data[].attributes.subject
นางสาว ชลธิษา กองสวัสดิ์ เลขที่19 ม.4/7

# data[].attributes.body
4บทบาทหน้าที่
กองทุนการเงินฯ มีบทบาทหลักในการสอดส่องดูแลเศรษฐกิจ รวมทั้งให้ความช่วยเหลือทางการเงิน  และความช่วยเหลือทางวิชาการแก่ประเทศสมาชิก เพื่อให้ระบบการเงินระหว่างประเทศมีเสถียรภาพ

•การสอดส่องดูแลเศรษฐกิจ : กองทุนการเงินฯ จะติดตามภาวะเศรษฐกิจการเงินของประเทศสมาชิกอย่างใกล้ชิด และประชุมหารือกับประเทศสมาชิก (หรือ Article IV Consultation) เป็นประจำ ซึ่งโดยทั่วไปจะจัดประชุมเป็นประจำทุกปี  โดยคณะเจ้าหน้าที่กองทุนการเงินฯ จะไปเยือนประเทศสมาชิกเพื่อประเมินภาวะและเสถียรภาพเศรษฐกิจของประเทศ รวมทั้งให้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย  ทั้งนี้ กองทุนการเงินฯ จะประมวลข้อมูลเศรษฐกิจของสมาชิกแต่ละประเทศเพื่อนำมาประเมินภาวะเศรษฐกิจระดับภูมิภาคและระดับโลก โดยจะเผยแพร่ผลการประเมินทุกครึ่งปีในรายงานแนวโน้มเศรษฐกิจโลก (World Economic Outlook) และรายงานเสถียรภาพการเงินโลก (Global Financial Stability Report)

•การให้ความช่วยเหลือทางการเงิน: กองทุนการเงินฯ ให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ประเทศสมาชิกที่ประสบปัญหาดุลการชำระเงินเพื่อช่วยฟื้นฟูเสถียรภาพและการเติบโตทางเศรษฐกิจผ่านโครงการเงินกู้ (facilities) ประเภทต่างๆ ซึ่งประเทศที่ขอความช่วยเหลือจะต้องดำเนินนโยบาย หรือมาตรการต่างๆ เพื่อแก้ไขปัญหาดุลการชำระเงินตามที่กำหนดในจดหมายแสดงเจตจำนง (Letter of Intent)  เงินทุนของโครงการเงินกู้ของกองทุนการเงินฯ ได้มาจากการชำระเงินค่าโควตาของประเทศสมาชิกเป็นสำคัญ ดังนั้น ความสามารถในการให้กู้ของกองทุนการเงินฯ จึงกำหนดโดยโควตารวมของประเทศสมาชิกเป็นหลัก  อย่างไรก็ตาม กองทุนการเงินฯ สามารถกู้ยืมเพิ่มเติมจากประเทศที่มีฐานะทางการเงินแข็งแกร่งได้จำนวนหนึ่งภายใต้ความตกลงให้กู้แก่กองทุนการเงินฯ ฉบับใหม่ (New Arrangements to Borrow - NAB)

•การให้ความช่วยเหลือทางวิชาการ : กองทุนการเงินฯ ให้ความช่วยเหลือทางวิชาการแก่ประเทศสมาชิกเพื่อเสริมสร้างศักยภาพในการกำหนดและดำเนินนโยบาย 4 ด้านหลัก คือ 1) นโยบายการเงินและนโยบายสถาบันการเงิน 2) นโยบายการคลังและการบริหารหนี้สาธารณะ 3) สถิติข้อมูล และ 4) กฎหมายเศรษฐกิจการเงิน โดยกองทุนการเงินฯ ได้จัดหลักสูตรฝึกอบรมและสัมมนาสำหรับประเทศสมาชิกที่สถาบันฝึกอบรมของกองทุนการเงินฯ ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี และสถาบันฝึกอบรมในภูมิภาคต่างๆ (ออสเตรเลีย บราซิล สาธารณรัฐประชาชนจีน อินเดีย สิงคโปร์ ตูนิเซีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรต) โดยในไทยมี IMF Capacity Development Office in Thailand (CDOT) ตั้งอยู่ที่ธนาคารแห่งประเทศไทย

# data[].attributes.headline
นาย พรหม พรหมอินทร์ ม.4/8เลขที่14

# data[].attributes.subject
นาย พรหม พรหมอินทร์ ม.4/8เลขที่14

# data[].attributes.body
ความเป็นมา:
องค์การการค้าโลก (World Trade Organization: WTO) เป็นองค์การระหว่างประเทศ ที่มีพัฒนาการมาจากการทำความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้าหรือ แกตต์ (General Agreement on Tariffs and Trade: GATT) เมื่อปี พ.ศ. 2490  ซึ่งขณะนั้น ยังไม่มีสถานะเป็นสถาบันจนกระทั่งการเจรจาการค้ารอบอุรุกวัยสิ้นสุดลง และผลการเจรจาส่วนหนึ่งคือ การก่อตั้ง WTO ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2538 มีสมาชิกเริ่มแรก 81 ประเทศ และมีที่ตั้งอยู่ที่นครเจนีวา ประเทศ สวิตเซอร์แลนด์ ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิก WTO เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2538 เป็นสมาชิกลำดับที่ 59 มีสถานะเป็นสมาชิกก่อตั้ง ขณะนี้ มีประเทศที่อยู่ระหว่างกระบวนการเข้าเป็นสมาชิก WTO ที่สำคัญ เช่น รัสเซีย ลาว มูลค่าการค้าระหว่างประเทศสมาชิก WTO ด้วยกันคิดเป็นสัดส่วนกว่าร้อยละ 90 ของการค้าโลก และการขยายตัวของจำนวนสมาชิกจะมีผลให้การค้าระหว่างประเทศสมาชิกขยายตัว เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ ปัจจุบัน (เดือนสิหาคม 2550) WTO มีสมาชิกอย่างเป็นทางการทั้งสิ้น 151 ประเทศ สมาชิกล่าสุดประกอบด้วย เนปาล กัมพูชา ซาอุดิอารเบีย และตองกา ซึ่งภาคยานุวัติ การเข้าเป็นสมาชิก เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2550 และได้เป็นสมาชิกเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2550

# data[].attributes.headline
นางสาว วรดา พร้อมมูล เลขที่20 4:7

# data[].attributes.subject
นางสาว วรดา พร้อมมูล เลขที่20 4:7

# data[].attributes.body
ความเป็นมา
สหภาพยุโรป (อังกฤษ: European Union: EU) เป็นสหภาพทางเศรษฐกิจและการเมือง ประกอบด้วยรัฐสมาชิก 27 ประเทศซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป มีพื้นที่ 4,233,255 ตารางกิโลเมตร มีประชากรที่ประเมินกว่า 447 ล้านคน สหภาพยุโรปพัฒนาตลาดเดี่ยวภายในผ่านระบบกฎหมายทำให้เป็นมาตรฐานซึ่งใช้บังคับในรัฐสมาชิกทุกประเทศ นโยบายสหภาพยุโรปมุ่งประกันการเคลื่อนย้ายบุคคล สินค้า บริการและทุนอย่างเสรีในตลาดเดี่ยว ตรากฎหมายด้านยุติธรรมและกิจการในประเทศและธำรงนโยบายร่วมกันด้านการค้า[6] เกษตรกรรม[7] การประมงและการพัฒนาภูมิภาค[8] การควบคุมหนังสือเดินทางถูกเลิกภายในพื้นที่เชงเกน มีการตั้งสหภาพการเงินในปี 2542 และมีผลบังคับเต็มที่ในปี 2545 ประกอบด้วยรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป 19 ประเทศซึ่งใช้สกุลเงินยูโร

# data[].attributes.headline
นางสาวสิริกัลญา จุลดำเนิน เลขที่21 ม.4/7

# data[].attributes.subject
นางสาวสิริกัลญา จุลดำเนิน เลขที่21 ม.4/7

# data[].attributes.body
ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก (เอเปค) เป็นกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ระหว่างเขตเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก
เอเปคก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2532โดยมีจุดประสงค์ มุ่งเน้นความเจริญเติบโตและการพัฒนาที่ยั่งยืนของภูมิภาค และผลักดันให้การเจรจาการค้าหลายฝ่าย รอบอุรุกวัย ประสบผลสำเร็จ ขณะเดียวกัน เอเปคก็ต้องการถ่วงดุลอำนาจทางเศรษฐกิจของกลุ่มเศรษฐกิจต่าง ๆ โดยเฉพาะกลุ่มสหภาพยุโรป อีกด้วย
(สิทธิประโยชน์ที่สมาชิกเอเปคให้แก่กัน จะมีผลต่อผู้ที่มิได้เป็นสมาชิกเอเปคด้วย)

วัตถุประสงค์ของความร่วมมือเอเปค เพื่อส่งเสริมระบบการค้าพหุภาคี สนับสนุนการขยายตัวทางเศรษฐกิจของภูมิภาคและของโลก ด้วยการลดอุปสรรคและอำนวยความสะดวกทางด้านการค้า การค้าบริการ และการลงทุนระหว่างประเทศสมาชิก โดยให้สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ขององค์กรการค้าโลก นอกจานี้ยังส่งเสริมความร่วมมือทางด้านการเงินการคลังในการแก้ไขวิกฤตเศรษฐกิจ

# data[].attributes.headline
ความร่วมมือเอเชีย - ACD (Asia Cooperation Dialogue)

# data[].attributes.subject
ความร่วมมือเอเชีย - ACD (Asia Cooperation Dialogue)

# data[].attributes.body
ความเป็นมา:แนวความคิดเรื่องความร่วมมือเอเชีย ( Asia Cooperation Dialogue – ACD) เป็นความคิดริเริ่มของ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี และได้ถูกยกขึ้นเป็นครั้งแรกในการประชุมระหว่างประเทศของพรรคการเมืองเอเชีย ครั้งที่ 1 ณ กรุงมะนิลา เมื่อวันที่ 17 -20 กันยายน 2543 โดย ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย รองหัวหน้าพรรคไทยรักไทยในขณะนั้น ได้รับมอบหมายจาก พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคฯ ให้เป็นตัวแทนไปกล่าวสุนทรพจน์ในนามของหัวหน้าพรรคฯ ซึ่งได้เสนอแนวคิดว่า เอเชียควรมีเวทีเป็นของตนเองเพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือในระดับทวีปของ เอเชีย ต่อมาไทยได้เสนอแนวคิดเรื่อง ACD อย่างเป็นทางการในระหว่างการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียน ครั้งที่ 34 ที่กรุงฮานอย ระหว่างวันที่ 23-24 กรกฎาคม 2544 และการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนอย่างไม่เป็นทางการ (Retreat) ที่ภูเก็ต ระหว่างวันที่ 20-21 กุมภาพันธ์ 2545 ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี และ ดร.สุรเกียรติ์ฯ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในขณะนั้น ยังได้กล่าวสุนทรพจน์ในระหว่างการประชุมต่างๆ และได้หารือกับผู้นำหลายประเทศเกี่ยวกับแนวความคิดความร่วมมือเอเชีย จนทำให้ ACD เป็นที่รู้จักและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางมากขึ้น
ประเทศไทยได้เป็นเจ้าภาพจัด การประชุมระดับรัฐมนตรีความร่วมมือเอเชีย ครั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 18-19 มิถุนายน 2545 ณ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ความสำเร็จของการประชุมเป็นประจักษ์พยานถึงบทบาทนำของไทยในด้านการต่าง ประเทศ ทุกประเทศต่างตระหนักถึงความสำคัญของการรวมเอเชียเข้าด้วยกัน และสร้างกรอบความร่วมมือในแขนงต่าง ๆ ของทั้งทวีปเอเชีย ACD เป็นเวทีให้ประเทศเอเชียมาหารือกันอย่างเปิดกว้างในประเด็นที่เป็นความสนใจ ร่วมกัน เพื่อหามาตรการที่จะเพิ่มความร่วมมือในทุกๆ สาขา รัฐมนตรีต่างประเทศที่มาเข้าร่วมได้แสดงท่าทีสนับสนุน ACD อย่างแข็งขัน และเห็นพ้องว่า ACD จะเป็นเวทีเสริมสร้างเจตนารมย์ทางการเมืองร่วมกันของรัฐบาลประเทศเอเชีย และเปิดโอกาสให้มีแนวทางร่วมมือในประเด็นที่สร้างสรรค์ในปัจจุบัน ACD มีสมาชิกทั้งหมด 28 ประเทศ ครอบคลุมประเทศในทวีปเอเชีย ตั้งแต่เอเชียตะวันออกถึงตะวันตก และเป็นเวทีแรกที่มีเป้าหมายจะรวมประเทศเอเชียในทุกอนุภูมิภาค

นางสาว มารีน่า จาเอาะ เลขที่24

# data[].attributes.headline
นาย วรกันต์  พวงพุ่ม ม.4/8 เลขที่ 15

# data[].attributes.subject
นาย วรกันต์  พวงพุ่ม ม.4/8 เลขที่ 15

# data[].attributes.body
(บทบาทหน้าที่)
- พัฒนาและส่งเสริมระบบการค้าหลายฝ่าย

- สนับสนุนการขยายตัวทางเศรษฐกิจของภูมิภาคและของโลก

- เพื่อลดอุปสรรค และอำนวยความสะดวกทางด้านการค้า การค้าบริการ และการลงทุนระหว่างประเทศสมาชิก โดยให้สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ขององค์กรการค้าโลก

- ส่งเสริมความร่วมมือทางด้านการเงินการคลังในการแก้ไขวิกฤตเศรษฐกิจ

# data[].attributes.headline
นางสาวณฐพร ศรีทองสุข เลขที่ 1 4/7

# data[].attributes.subject
นางสาวณฐพร ศรีทองสุข เลขที่ 1 4/7

# data[].attributes.body
2.วัตถุประสงค์ในการก่อตั้ง
เพื่อช่วยเหลือประเทศสมาชิกที่ได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่สอง โดยให้สมาชิกกู้ยืมไปเพื่อบูรณะซ่อมแซมและพัฒนาประเทศ ต่อมาได้ขยายขอบเขตของการบริการออกไปเป็นการสนับสนุนการลงทุนเพื่อการพัฒนาและเพิ่มผลผลิตในประเทศที่กำลังพัฒนา เพื่อยกระดับชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนในประเทศสมาชิก ตามลักษณะกิจการที่จะลงทุนและตามความจำเป็นและยังช่วยเหลือสมาชิกด้วยการให้บริการด้านความรู้และคำแนะนำเกี่ยวกับการวางแผนการลงทุนและบริหารการเงิน

# data[].attributes.headline
นส.ปัทมา วาเฮง ม.4/8 เลขที่18 -วัตถุประสงค์

# data[].attributes.subject
นส.ปัทมา วาเฮง ม.4/8 เลขที่18 -วัตถุประสงค์

# data[].attributes.body
วัตถุประสงค์การประชุมเอเชีย-ยุโรป หรือที่เรียกย่อ ๆ ว่า"อาเซม” (Asia-Europe Meeting – ASEM) มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความคุ้นเคยระหว่างกันและให้มีการหารือแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นอย่างกว้างๆ ในเรื่องสนใจร่วมกัน เพื่อปูทางให้เกิดความร่วมมือระหว่างเอเชีย-ยุโรปทั้งในด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ซึ่งถือเป็น 3 เสาหลัก (pillar)

# data[].attributes.headline
นาย สิรวิชญ์  แสงมณี เลขที่16

# data[].attributes.subject
นาย สิรวิชญ์  แสงมณี เลขที่16

# data[].attributes.body
จุดประสงค์ในการตั้งโอเปกขึ้น
เพื่อเป็นตัวกลางประสานงานด้านนโยบายน้ำมันระหว่างประเทศผู้ผลิตน้ำมัน ในการรักษาระดับราคาให้มีความเป็นธรรม และสร้างความมั่นคงให้แก่ประเทศผู้ผลิตปิโตรเลียม ก่อให้เกิดการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ สร้างเศรษฐกิจ และรักษาระดับความสม่ำเสมอในการผลิตปิโตรเลียม เพื่อให้เพียงพอในการป้อนเข้าสู่ตลาดโลก โดยผู้ผลิตจะได้รับผลตอบแทนที่เป็นธรรม ในการได้รับการคืนทุนที่ได้ลงไปในอุตสาหกรรมการผลิตปิโตรเลียม

# data[].attributes.body
บทบาทหน้าที่
• หน้าที่หลักของคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป มีดังนี้
1. ใช้อำนาจร่วมกับสภายุโรปในการบัญญัติกฎหมายของ EU และอนุมัติงบประมาณของ EU
2. ประสานแนวนโยบายด้านเศรษฐกิจของประเทศสมาชิก
3. บรรลุความตกลงระหว่างประเทศที่สำคัญ ๆ ระหว่าง EU กับประเทศหรือองค์การระหว่างประเทศ
4. ประสานความร่วมมือระหว่างตำรวจและศาลยุติธรรมในการปราบปรามอาชญากรรม

# data[].attributes.headline
นางสาว ภัคนันท์ โอสถ 4/7เลขที่27

# data[].attributes.subject
นางสาว ภัคนันท์ โอสถ 4/7เลขที่27

# data[].attributes.body
ความเป็นมาของ ASEM

ASEM คือ การประชุมเอเชีย-ยุโรป (Asia Europe Meeting) เพื่อให้เกิดความร่วมมือด้านการค้าและการลงทุนระหว่างกลุ่มประเทศเอเชียและกลุ่มประเทศยุโรป ประกอบด้วยสมาชิก 25 ประเทศ คือกลุ่มประเทศเอเชีย 10 ประเทศ ได้แก่บรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย เวียดนาม จีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ฝ่ายกลุ่มประเทศยุโรป ได้แค่ออสเตรเลีย เบลเยี่ยม เดนมาร์ก ฟินแลน์ ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลักเซมเบอร์ก เนเธอร์แลนด์โปรตุเกส สเปน สวีเดน และสหราชอาณาจักร

# data[].attributes.headline
นางสาว วรรณิษา ทายูโก เลขที่26 ม.4/7

# data[].attributes.subject
นางสาว วรรณิษา ทายูโก เลขที่26 ม.4/7

# data[].attributes.body
-วัตถุประสงค์
WTO มีการเจรจาอย่างต่อเนื่อง เพื่อเปิดเสรีการค้าระหว่างประเทศอย่างค่อยเป็นค่อยไป (progressive liberalization) ตามความพร้อมของประเทศสมาชิก และระดับการพัฒนาของประเทศสมาชิก กฎกติกาต่างๆ ของ WTO ได้กำหนดให้มีการปฏิบัติอย่างเป็นพิเศษแก่ประเทศกำลังพัฒนา (Special and Differential Treatment: S&D) เพื่อให้สามารถเข้าร่วมในระบบการค้าพหุภาคีได้ WTO จึงเป็นองค์กรที่ไม่หยุดนิ่ง จะมีการเจรจาเพื่อพัฒนาและสร้างกฎกติกาใหม่ๆ เพื่อให้สามารถรองรับกับวิวัฒนาการของการค้าระหว่างประเทศและรูปแบบการค้า โลกที่เปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่อง
การเป็นสมาชิกของ WTO ทำให้ประเทศสมาชิกมีสิทธิและพันธกรณี (Rights and Obligations) ที่จะต้องปฏิบัติตามภายใต้ความตกลงต่างๆ ของ WTO กฎระเบียบการค้าระหว่างประเทศของ WTO นอกจากช่วยส่งเสริมให้การแข่งขันทางการค้าเป็นธรรมแล้ว ยังสร้างความมั่นใจให้แก่ทั้ง ผู้ค้าและผู้ลงทุน ผู้ผลิตและส่งออกสามารถคาดการณ์และวางแผนการค้าระหว่างประเทศล่วงหน้าได้

-หน้าที่ของ WTO
1. บริหารความตกลง และบันทึกความเข้าใจที่เป็นผลจากการเจรจาในกรอบของ GATT/WTO รวม 28 ฉบับ โดยผ่านคณะมนตรี (Council) และคณะกรรมการ (Committee) ต่างๆ ตลอดจนดูแลให้มีการปฏิบัติตามพันธกรณี
2. เป็นเวทีเพื่อเจรจาลดอุปสรรคทางการค้าระหว่างสมาชิกทั้งในรูปของ
มาตรการภาษีศุลกากรและมาตรการที่มิใช่ภาษีศุลกากร
3. เป็น เวทีสำหรับแก้ไขข้อขัดแย้งทางการค้าระหว่างสมาชิก และหากไม่สามารถตกลงกันได้ก็จะมีการจัดตั้งคณะผู้พิจารณา (Panel) ทำหน้าที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงและให้ข้อเสนอแนะ รวมทั้งมีกลไกยุติข้อพิพาทด้วย
4. ติดตามสถานการณ์การค้าระหว่างประเทศ และจัดให้มีการทบทวนนโยบาย การค้าของสมาชิกอย่างสม่ำเสมอเพื่อเป็นการตรวจสอบให้เป็นไปในแนวทางการค้า เสรี
5. ให้ความช่วยเหลือแก่ประเทศกำลังพัฒนาในด้านข้อมูล ข้อแนะนำเพื่อให้สามารถปฏิบัติตามพันธกรณีได้อย่างเพียงพอตลอดจนทำการศึกษา ประเด็นการค้าที่สำคัญๆ
6. ประสานงานกับกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) และธนาคารโลกเพื่อให้นโยบายเศรษฐกิจโลกสอดคล้องกันยิ่งขึ้น
-ผลงาน
ผลงานสู่ความสำเร็จ ของ WTO (Needs Review)
ตลอดระยะ 25 ปีที่ผ่านมานับตั้งแต่มีการจัดตั้งองค์การการค้าโลก (World Trade Organization – WTO) มาตั้งแต่ พ.ศ. 2538 WTO คือองค์การที่ทำหน้าที่กำกับและลดอุปสรรคทางการค้าระหว่างประเทศ เป็นตัวกลางในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ดี พร้อมทั้งมีหน้าที่ติดตามตรวจสอบนโยบายและการดำเนินงานของสมาชิกในเรื่องต่าง ๆ รวมถึงการเป็นเวทีในการเจรจาการเปิดเสรีทางการค้าเพิ่มเติม บนพื้นฐานของการแข่งขันที่เป็นธรรมทั้งประเทศเล็กและประเทศใหญ่ ภายใต้หลักความโปร่งใสและเท่าเทียม เพื่อปฏิรูปโครงสร้างการค้าและส่งเสริมการค้าให้เป็นเสรี เป็นธรรม และคาดการณ์ได้ อันนำไปสู่ระบบการค้าที่มั่นคงและลดความขัดแย้งและการใช้ความรุนแรงในประชาคมโลก

# data[].attributes.headline
นส.เนตรนภัทร ชัยชูชาติ ม.4/8 เลขที่17 บทบาทหน้าที่

# data[].attributes.subject
นส.เนตรนภัทร ชัยชูชาติ ม.4/8 เลขที่17 บทบาทหน้าที่

# data[].attributes.body
บทบาทหน้าที่ การประชุมเอเชีย-ยุโรป (Asia-Europe Meeting – ASEM) หรืออาเซม ริเริ่มโดยสิงคโปร์และ
ฝรั่งเศส เพื่อเชื่อมโยงเอเชียและยุโรปเข้าด้วยกัน โดยไทยมีบทบาทสำคัญในการผลักดันการก่อตั้งกรอบความร่วมมือเอเชีย-ยุโรปได้สำเร็จ และเป็นเจ้าภาพการประชุมผู้น าเอเชีย-ยุโรปครั้งแรก (ASEM 1) เมื่อวันที่ 1-2 มีนาคม 2539 ที่กรุงเทพฯ

# data[].attributes.body
วัตถุประสงค์ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ

กองทุนการเงินระหว่างประเทศมีฐานะเป็นทบวงการชำนัญพิเศษของสหประชาชาติ โดยมีวัตถุประสงค์หลักดังนี้

1.

ส่งเสริมให้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราระหว่างประเทศมีเสถียรภาพและป้องกันการแข่งขันในการลดค่าเงิน

2. | ช่วยแก้ไขปัญหาขาดดุลการชำระเงินของประเทศสมาชิกเพื่อมิให้ส่งผลกระทบต่อระบบการเงินโลก
3. | ดูแลให้ประเทศสมาชิกมีระบบอัตราแลกเปลี่ยนที่มีเสถียรภาพ
4. | อำนวยความสะดวกและส่งเสริมการขยายตัวทางการค้าระหว่างประเทศอย่างสมดุลเพื่อให้เกิดการจ้างงาน รายได้และพัฒนาการผลิตในระดับสูงรวมทั้งการพัฒนาทรัพยากรที่มีอยู่ของประเทศสมาชิก

# data[].attributes.headline
นางสาวอิฟมีอินฮาน แวบือซา เลขที่43

# data[].attributes.subject
นางสาวอิฟมีอินฮาน แวบือซา เลขที่43

# data[].attributes.body
วัตถุประสงค์ของ ACD

1) ส่งเสริมการพึ่งพาอาศัยกันระหว่างประเทศเอเชียในทุกสาขาความร่วมมือ โดยใช้ประโยชน์จาก จุดแข็งและโอกาสร่วมกันของเอเชีย ซึ่งจะช่วยลดปัญหาความยากจน และยกระดับความเป็นอยู่ของประชากรในเอเชีย ในขณะเดียวกันก็พัฒนาสังคมองค์ความรู้ภายในเอเชีย และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับประชาชนและสังคม

2) ขยายตลาดการค้าและการเงินภายในเอเชีย และเพิ่มอำนาจต่อรองให้กับประเทศเอเชีย แทนที่การแข่งขัน ซึ่งจะช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจของเอเชียในตลาดโลก

3) เป็นตัวเชื่อมที่ขาดหายไป ( missing link ) ของเอเชีย โดยอาศัยศักยภาพและความเข้มแข็งของเอเชีย โดยต่อยอดหรือเสริมจากกรอบความร่วมมือที่มีอยู่ เพื่อเอเชียจะเป็นหุ้นส่วนที่ดีของภูมิภาคอื่นๆ

4) มุ่งบรรลุเป้าหมายในการเป็นประชาคมเอเชีย ที่สามารถมีปฏิสัมพันธ์กับประเทศอื่นๆ ในโลกอย่างเท่าเทียมยิ่งขึ้น ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างสันติภาพ และความมั่งคั่งร่วมกัน

# data[].attributes.headline
นาย อารีฟีน สาเเละ ม.4/7 เลขที่8

# data[].attributes.subject
นาย อารีฟีน สาเเละ ม.4/7 เลขที่8

# data[].attributes.body
ระหว่างการปะชุม WTO MC 6 ประกอบด้วยสมาชิก 26 ประเทศ ได้แก่ อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย เบนิน บราซิล แคนาดา จีน อียิปต์ EC ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย จาเมกา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเลเซีย มอริเชียส นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ ปากีสถาน สิงคโปร์ แอฟริกาใต้ สวิตเซอร์แลนด์ สหรัฐฯ แซมเบีย และไทย

# data[].attributes.headline
หน้าที่ของธนาคารโลกหน้าที่ของธนาคารแต่ละประเภท1.ธนาคารกลางหรือธนาคารชาติทำหน้าที่ทางการเงิน ของประเทศ ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการคลัง เพื่อดูแลรักษาผลประโยชน์โดยรวมของชาติมีชื่อเรียกว่า"ธนาคารแห่งประเทศไทย หรือธนาคารชาติ" มีหน้าที่สำคัญพอสรุปได้ดังนี้ 1.มีอำนาจออกธนบัตรและพิมพ์ธนบัตรขึ้นใช้2.รับฝากเงินจากหน่วยงานราชการต่างๆ และรัฐวิสาหกิจ3.รับฝากเงินจากธนาคารพาณิชย์4.ให้ธนาคารพาณิชย์กู้ยืมเงิน5.เป็นตัวแทนทางการเงินของรัฐบาล ในการติดต่อธนาคารโลก6.รักษาเสถียรภาพทางการเงินของรัฐบาล7.ควบคุมสินเชื่อ และเป็นตัวแทนของรัฐบาลในการกำกับดูแลและควบคุมธนาคารพาณิชย์[แก้] ประวัติธนาคารของไทยวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ซึ่งตอนนั้นได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ได้ทรงก่อตั้ง บุคคลัภย์ (Book Club) ขึ้นที่ตึกแถวของพระคลังข้างที่ ตำบลบ้านหม้อ กรุงเทพฯ ที่นี่เป็นตันกำเนิดของธนาคารแห่งแรกของไทย คือ แบงก์สยามกัมมาจล หรือ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)ในปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
หน้าที่ของธนาคารโลกหน้าที่ของธนาคารแต่ละประเภท1.ธนาคารกลางหรือธนาคารชาติทำหน้าที่ทางการเงิน ของประเทศ ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการคลัง เพื่อดูแลรักษาผลประโยชน์โดยรวมของชาติมีชื่อเรียกว่า"ธนาคารแห่งประเทศไทย หรือธนาคารชาติ" มีหน้าที่สำคัญพอสรุปได้ดังนี้ 1.มีอำนาจออกธนบัตรและพิมพ์ธนบัตรขึ้นใช้2.รับฝากเงินจากหน่วยงานราชการต่างๆ และรัฐวิสาหกิจ3.รับฝากเงินจากธนาคารพาณิชย์4.ให้ธนาคารพาณิชย์กู้ยืมเงิน5.เป็นตัวแทนทางการเงินของรัฐบาล ในการติดต่อธนาคารโลก6.รักษาเสถียรภาพทางการเงินของรัฐบาล7.ควบคุมสินเชื่อ และเป็นตัวแทนของรัฐบาลในการกำกับดูแลและควบคุมธนาคารพาณิชย์[แก้] ประวัติธนาคารของไทยวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ซึ่งตอนนั้นได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ได้ทรงก่อตั้ง บุคคลัภย์ (Book Club) ขึ้นที่ตึกแถวของพระคลังข้างที่ ตำบลบ้านหม้อ กรุงเทพฯ ที่นี่เป็นตันกำเนิดของธนาคารแห่งแรกของไทย คือ แบงก์สยามกัมมาจล หรือ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)ในปัจจุบัน

# data[].attributes.body
อัฟฟาน ตาเละ เลขที่18

# data[].attributes.body
ประเทศในทวีปยุโรป 27 ประเทศ (ออสเตรีย เบลเยียม เดนมาร์ก ฟินแลนด์

ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส

สเปน สวีเดน สหราชอาณาจักร ไซปรัส เช็ก เอสโตเนีย ฮังการี ลัตเวีย

ลิทัวเนีย  มอลตา โปแลนด์ สโลวีเนีย สโลวะเกีย โรมาเนียและบัลแกเรีย)

# data[].attributes.body
พัฒนาการของความร่วมมือเอเชีย (Asia Cooperation Dialogue)

ACD (Asia Cooperation Dialogue) มีหลักการสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่ง ขันของเอเชีย โดยอาศัยความแตกต่างหลากหลายและทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งเอเชียมีอยู่มา ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ACD มุ่งบรรลุเป้าหมายในการเป็นประชาคมเอเชีย (Asian Community) โดยการส่งเสริม  Asia-wide cooperation ที่เป็นการต่อยอดหรือเสริมความร่วมมือในกรอบอื่น ๆ มิได้เป็นการสร้าง bloc เพื่อต่อต้านกลุ่มหรือภูมิภาคอื่น ๆ แต่อย่างใด
ช่วง 4 ปีของการก่อตั้ง ACD มีพัฒนาการอย่างรวดเร็วโดยดำเนินไปใน 2 มิติ ได้แก่ มิติการเจรจาหารือ (dialogue dimension) และมิติโครงการความร่วมมือ (project dimension)
ไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ACD ครั้งที่ 1 และ 2 เมื่อเดือนมิถุนายน 2545 และ 2546 จีนได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ACD ครั้งที่ 3 เมื่อเดือนมิถุนายน 2546 และปากีสถานเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ครั้งที่ 4 เมื่อเดือนเมษายน 2548
ACD มีสมาชิกแรกตั้ง 18 ประเทศ และมีการขยายสมาชิกภาพเป็นลำดับ ปัจจุบัน ACD มีสมาชิกรวม 28 ประเทศ ได้แก่ บาห์เรน บังกลาเทศ ภูฏาน บรูไน กัมพูชา จีน อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น คาซัคสถาน เกาหลีใต้ คูเวต ลาว มาเลเซีย พม่า โอมาน ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ กาตาร์ สิงคโปร์ ศรีลังกา ไทย เวียดนาม อิหร่าน มองโกเลีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซาอุดีอาระเบีย และ รัสเซีย ซึ่งที่ประชุมระดับรัฐมนตรี ACD ครั้งที่ 4 ได้รับซาอุดีอาระเบีย และรัสเซีย เป็นสมาชิกรายล่าสุด
ไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดการสัมมนา ACD Think Tanks Symposium ระหว่างวันที่ 15 -17 ธันวาคม 2547 ที่กรุงเทพฯ เพื่อส่งเสริมการสร้างเครือข่ายภาควิชาการของ ACD โดยผู้เข้าร่วมเห็นว่าการสัมมนาดังกล่าวเป็นประโยชน์ และเห็นพ้องให้มีการศึกษาความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาแนวความคิด “ประชาคมพลังงานแห่งเอเชีย” และ”ศูนย์พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ACD”
ในส่วนของมิติโครงการ มีประเทศสมาชิก 17 ประเทศเสนอตัวเป็นผู้ขับเคลื่อน (prime mover) ในสาขาความร่วมมือทั้งสิ้น 19 สาขา มีการดำเนินกิจกรรมไปแล้วทั้งสิ้น 19 กิจกรรมภายใต้ 12 สาขาความร่วมมือ โดยไทยเป็นผู้ขับเคลื่อนในสองสาขา ได้แก่ การท่องเที่ยว และการเงินการคลัง เพื่อผลักดันการพัฒนาตลาดพันธบัตรเอเชีย ซึ่งทั้งสองสาขาได้มีการจัดการประชุมอย่างต่อเนื่องวัตถุประสงค์ของ ACD

1) ส่งเสริมการพึ่งพาอาศัยกันระหว่างประเทศเอเชียในทุกสาขาความร่วมมือ โดยใช้ประโยชน์จาก จุดแข็งและโอกาสร่วมกันของเอเชีย ซึ่งจะช่วยลดปัญหาความยากจน และยกระดับความเป็นอยู่ของประชากรในเอเชีย ในขณะเดียวกันก็พัฒนาสังคมองค์ความรู้ภายในเอเชีย และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับประชาชนและสังคม

2) ขยายตลาดการค้าและการเงินภายในเอเชีย และเพิ่มอำนาจต่อรองให้กับประเทศเอเชีย แทนที่การแข่งขัน ซึ่งจะช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจของเอเชียในตลาดโลก

3) เป็นตัวเชื่อมที่ขาดหายไป ( missing link ) ของเอเชีย โดยอาศัยศักยภาพและความเข้มแข็งของเอเชีย โดยต่อยอดหรือเสริมจากกรอบความร่วมมือที่มีอยู่ เพื่อเอเชียจะเป็นหุ้นส่วนที่ดีของภูมิภาคอื่นๆ

4) มุ่งบรรลุเป้าหมายในการเป็นประชาคมเอเชีย ที่สามารถมีปฏิสัมพันธ์กับประเทศอื่นๆ ในโลกอย่างเท่าเทียมยิ่งขึ้น ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างสันติภาพ และความมั่งคั่งร่วมกัน

# data[].attributes.headline
น.ส.ธันยชนก สังคง ม.4/7 เลขที่3

# data[].attributes.subject
น.ส.ธันยชนก สังคง ม.4/7 เลขที่3

# data[].attributes.body
บทบาทหน้าที่
1) ส่งเสริมการพึ่งพาอาศัยกันระหว่างประเทศเอเชียในทุกสาขาความร่วมมือ โดยใช้ประโยชน์จาก จุดแข็งและโอกาสร่วมกันของเอเชีย ซึ่งจะช่วยลดปัญหาความยากจน และยกระดับความเป็นอยู่ของประชากรในเอเชีย ในขณะเดียวกันก็พัฒนาสังคมองค์ความรู้ภายในเอเชีย และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับประชาชนและสังคม

2) ขยายตลาดการค้าและการเงินภายในเอเชีย และเพิ่มอำนาจต่อรองให้กับประเทศเอเชีย แทนที่การแข่งขัน ซึ่งจะช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจของเอเชียในตลาดโลก

3) เป็นตัวเชื่อมที่ขาดหายไป ( missing link ) ของเอเชีย โดยอาศัยศักยภาพและความเข้มแข็งของเอเชีย โดยต่อยอดหรือเสริมจากกรอบความร่วมมือที่มีอยู่ เพื่อเอเชียจะเป็นหุ้นส่วนที่ดีของภูมิภาคอื่นๆ

4) มุ่งบรรลุเป้าหมายในการเป็นประชาคมเอเชีย ที่สามารถมีปฏิสัมพันธ์กับประเทศอื่นๆ ในโลกอย่างเท่าเทียมยิ่งขึ้น ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างสันติภาพ และความมั่งคั่งร่วมกัน

# data[].attributes.headline
นางสาว มัตทนาวดี เพชรยอดศรี ม.4/8 เลขที่ 1

# data[].attributes.subject
นางสาว มัตทนาวดี เพชรยอดศรี ม.4/8 เลขที่ 1

# data[].attributes.body
ACD (Asia Cooperation Dialogue) มีหลักการสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่ง ขันของเอเชีย โดยอาศัยความแตกต่างหลากหลายและทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งเอเชียมีอยู่มา ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ACD มุ่งบรรลุเป้าหมายในการเป็นประชาคมเอเชีย (Asian Community) โดยการส่งเสริม  Asia-wide cooperation ที่เป็นการต่อยอดหรือเสริมความร่วมมือในกรอบอื่น ๆ มิได้เป็นการสร้าง bloc เพื่อต่อต้านกลุ่มหรือภูมิภาคอื่น ๆ แต่อย่างใด
ช่วง 4 ปีของการก่อตั้ง ACD มีพัฒนาการอย่างรวดเร็วโดยดำเนินไปใน 2 มิติ ได้แก่ มิติการเจรจาหารือ (dialogue dimension) และมิติโครงการความร่วมมือ (project dimension)
ไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ACD ครั้งที่ 1 และ 2 เมื่อเดือนมิถุนายน 2545 และ 2546 จีนได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ACD ครั้งที่ 3 เมื่อเดือนมิถุนายน 2546 และปากีสถานเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ครั้งที่ 4 เมื่อเดือนเมษายน 2548
ACD มีสมาชิกแรกตั้ง 18 ประเทศ และมีการขยายสมาชิกภาพเป็นลำดับ ปัจจุบัน ACD มีสมาชิกรวม 28 ประเทศ ได้แก่ บาห์เรน บังกลาเทศ ภูฏาน บรูไน กัมพูชา จีน อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น คาซัคสถาน เกาหลีใต้ คูเวต ลาว มาเลเซีย พม่า โอมาน ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ กาตาร์ สิงคโปร์ ศรีลังกา ไทย เวียดนาม อิหร่าน มองโกเลีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซาอุดีอาระเบีย และ รัสเซีย ซึ่งที่ประชุมระดับรัฐมนตรี ACD ครั้งที่ 4 ได้รับซาอุดีอาระเบีย และรัสเซีย เป็นสมาชิกรายล่าสุด
ไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดการสัมมนา ACD Think Tanks Symposium ระหว่างวันที่ 15 -17 ธันวาคม 2547 ที่กรุงเทพฯ เพื่อส่งเสริมการสร้างเครือข่ายภาควิชาการของ ACD โดยผู้เข้าร่วมเห็นว่าการสัมมนาดังกล่าวเป็นประโยชน์ และเห็นพ้องให้มีการศึกษาความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาแนวความคิด “ประชาคมพลังงานแห่งเอเชีย” และ”ศูนย์พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ACD”
ในส่วนของมิติโครงการ มีประเทศสมาชิก 17 ประเทศเสนอตัวเป็นผู้ขับเคลื่อน (prime mover) ในสาขาความร่วมมือทั้งสิ้น 19 สาขา มีการดำเนินกิจกรรมไปแล้วทั้งสิ้น 19 กิจกรรมภายใต้ 12 สาขาความร่วมมือ โดยไทยเป็นผู้ขับเคลื่อนในสองสาขา ได้แก่ การท่องเที่ยว และการเงินการคลัง เพื่อผลักดันการพัฒนาตลาดพันธบัตรเอเชีย ซึ่งทั้งสองสาขาได้มีการจัดการประชุมอย่างต่อเนื่อง
1. ภูมิหลัง

แนวความคิดเรื่องความร่วมมือเอเชีย ( Asia Cooperation Dialogue – ACD) เป็นความคิดริเริ่มของ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี และได้ถูกยกขึ้นเป็นครั้งแรกในการประชุมระหว่างประเทศของพรรคการเมืองเอเชีย ครั้งที่ 1 ณ กรุงมะนิลา เมื่อวันที่ 17 -20 กันยายน 2543 โดย ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย รองหัวหน้าพรรคไทยรักไทยในขณะนั้น ได้รับมอบหมายจาก พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคฯ ให้เป็นตัวแทนไปกล่าวสุนทรพจน์ในนามของหัวหน้าพรรคฯ ซึ่งได้เสนอแนวคิดว่า เอเชียควรมีเวทีเป็นของตนเองเพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือในระดับทวีปของ เอเชีย ต่อมาไทยได้เสนอแนวคิดเรื่อง ACD อย่างเป็นทางการในระหว่างการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียน ครั้งที่ 34 ที่กรุงฮานอย ระหว่างวันที่ 23-24 กรกฎาคม 2544 และการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนอย่างไม่เป็นทางการ (Retreat) ที่ภูเก็ต ระหว่างวันที่ 20-21 กุมภาพันธ์ 2545 ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี และ ดร.สุรเกียรติ์ฯ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในขณะนั้น ยังได้กล่าวสุนทรพจน์ในระหว่างการประชุมต่างๆ และได้หารือกับผู้นำหลายประเทศเกี่ยวกับแนวความคิดความร่วมมือเอเชีย จนทำให้ ACD เป็นที่รู้จักและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางมากขึ้น
2. ความคืบหน้าของมิติการหารือ

ในฐานะผู้ประสานงาน ACD ไทยได้ผลักดันให้มีประเทศสมาชิกมีการปรึกษาหารือกันอย่างต่อเนื่อง โดยที่ผ่านมาได้มีการจัดประชุมหารือ ดังนี้

- ไทยได้จัดส่งทีมเจ้าหน้าที่อาวุโส ACD ของกระทรวงการต่างประเทศไปเยือนประเทศสมาชิก ACD

- การประชุม ACD Ambassadorial Retreat ซึ่งจัดมาแล้ว 6 ครั้ง ในเดือนกรกฎาคม 2545 ธันวาคม 2545 มิถุนายน 2546 มิถุนายน 2547 พฤศจิกายน 2547 และกุมภาพันธ์ 2548ตามลำดับ โดยได้เชิญเอกอัครราชทูตของประเทศสมาชิก ACD ที่ประจำอยู่ ณ กรุงเทพฯ เข้าร่วมการประชุม โดยมีปลัดหรือรองปลัดกระทรวงการต่างประเทศเป็นประธาน

- การพบปะหารืออย่างไม่เป็นทางการ ACD Breakfast/High Tea Meeting ของรัฐมนตรีต่างประเทศ ACD ในระหว่างการประชุมสมัชชาสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาแรงขับเคลื่อนและความต่อเนื่องของกระบวนการ ACD และแจ้งความคืบหน้าของ ACD ให้ประเทศสมาชิกได้รับทราบ ในช่วงระหว่างการประชุมรัฐมนตรี ACD ที่ผ่านมาที่ประชุมได้ย้ำถึงความสำคัญของ ACD ในการส่งเสริมความแข็งแกร่งและการพัฒนาของเอเชีย รวมทั้งเป็นการเสริมสร้างให้เอเชียได้รับการยอมรับและเพิ่มน้ำหนักให้กับ เสียงของเอเชียในเวทีระหว่างประเทศ
3. มิติโครงการ

ประเทศสมาชิกหลายประเทศได้แสดงความสนใจและเสนอตัวเป็นประเทศผู้ขับ เคลื่อนในสาขาความร่วมมือซึ่งประเทศตนสนใจและมีความเชี่ยวชาญ ความร่วมมือในมิติโครงการจะเป็นไปตามความสมัครใจและไม่อาศัยฉันทามติจาก ประเทศสมาชิกเพื่อความสะดวกในทางปฏิบัติ
4. กิจกรรม ACD

ACD มีวัตถุประสงค์หลักที่จะให้ทุกประเทศได้มีส่วนร่วมและมีบทบาทอย่างเสมอภาคใน ทุกสาขาของความร่วมมือ รวมทั้งในส่วนของภาคเอกชน ภาคประชาชน และภาควิชาการ เพื่อพัฒนาการและความก้าวหน้าโดยพร้อมเพรียงกัน โดยมีการจัดและเข้าร่วมในหลายโครงการ / การประชุมที่น่าสนใจ
5. เครือข่ายวิชาการ ACD

ไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดการสัมมนา ACD Think Tanks Symposium ระหว่างวันที่ 15 -17 ธันวาคม 2547 ที่กรุงเทพฯ เพื่อส่งเสริมการสร้างเครือข่ายภาควิชาการของ ACD โดยผู้เข้าร่วมเห็นว่าการสัมมนาดังกล่าวเป็นประโยชน์ และเห็นพ้องให้มีการศึกษาความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาแนวความคิด “ ประชาคมพลังงานแห่งเอเชีย ” และ ” ศูนย์พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ACD”

# data[].attributes.body
ความเป็นมา opec
เพื่อเป็นตัวกลางประสานงานด้านนโยบายน้ำมันระหว่างประเทศผู้ผลิตน้ำมัน ในการรักษาระดับราคาให้มีความเป็นธรรม และสร้างความมั่นคงให้แก่ประเทศผู้ผลิตปิโตรเลียม ก่อให้เกิดการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ สร้างเศรษฐกิจ และรักษาระดับความสม่ำเสมอในการผลิตปิโตรเลียม เพื่อให้เพียงพอในการป้อนเข้าสู่ตลาดโลก โดยผู้ผลิตจะได้รับผลตอบแทนที่เป็นธรรม ในการได้รับการคืนทุนที่ได้ลงไปในอุตสาหกรรมการผลิตปิโตรเลียม

opec กำเนิดใน พ.ศ. 2503 มีสมาชิกก่อตั้ง 5 ประเทศ ประกอบด้วยประเทศซาอุดีอาระเบีย อิรัก อิหร่าน คูเวต และเวเนซุเอลา เดิมมีสำนักงานใหญ่ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ปัจจุบัน โอเปกมีสมาชิกเพิ่มอีก 8 ประเทศ คือ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ไนจีเรีย แอลจีเรีย ลิเบีย กาบอง (ต่อมาถอนตัวในปี ค.ศ. 2008 แล้วกลับมาในปี ค.ศ. 2016) แองโกลา อิเควทอเรียลกินี และล่าสุดสาธารณรัฐคองโก รวมเป็น 13 ประเทศ โดยได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1965

# data[].attributes.headline
อริณลดา เเวดอเล๊าะ ม.4/7 เลขที่4

# data[].attributes.subject
อริณลดา เเวดอเล๊าะ ม.4/7 เลขที่4

# data[].attributes.body
ความเป็นมา
ธนาคารโลกเกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง จากจ้อตกลงที่เมืองเบรตตัน วูด ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือสมาชิกด้านการเงิน เพื่อบูรณะและพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ เช่น เกษตรกรรม การศึกษา

# data[].attributes.headline
นางสาว อรวิมล สิงห์โสม 4/8 เลจที่19

# data[].attributes.subject
นางสาว อรวิมล สิงห์โสม 4/8 เลจที่19

# data[].attributes.body
บทบาทหน้าที่

ในปัจจุบันโอเปคเป็นองค์กรระหว่างประเทศที่มีอิทธิพลสูงมากทั้งระบบเศรษฐกิจ และ การเมืองระหว่างประเทศ เพราะมนุษย์จำเป็นต้องใช้พลังงานที่มาจากน้ำมันแต่เหตุที่ ประเทศสมาชิกของกลุ่มโอเปคมีสภาพเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมวัฒนธรรมแตกต่างกัน ทั้งยังมีปริมาณน้ำมันสำรองไม่เท่ากันอีกด้วย การกำหนดราคาและโควตาการผลิตน้ำมันของ กลุ่มโอเปคในระยะหลังมานี้มักไม่มีเอกภาพ กล่าวคือ ประเทศคูเวต กาตาร์ ซาอุดิอาระเบีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ต่างเป็นประเทศที่มีน้ำมันสำรองอยู่มาก และมีความมั่นคง ของเศรษฐกิจ สามารถปฏิบัติตามมติของโอเปคได้ แต่ประเทศอิหร่าน แม้มีปริมาณน้ำมันสำรอง อยู่มากแต่หลังสงครามกับอิรักแล้วต้องลักลอบผลิตน้ำมันออกจำหน่ายเกินโควตา ที่โอเปคให้ไว้ เพื่อนำเงินมาฟื้นฟูบูรณะประเทศ ประเทศอิรักมีแหล่งน้ำมันสำรองมากประเทศหนึ่ง แต่ได้รับความเสียหายจากสงครามกับอิหร่านและพ่ายแพ้สงครามในการปิดล้อมคูเวต ซึ่งสหประชาชาติได้ออกมาตรการต่างๆมากำหนด ทำให้ผลิตและจำหน่ายน้ำมันได้ อย่างจำกัดมาก ส่วนประเทศไนจีเรียมีปริมาณน้ำมันสำรองน้อยเพราะเป็นประเทศยากจน และมีจำนวนประชากรมาก จึงต้องผลิตน้ำมันเกินโควตาและจำหน่ายในราคาที่ต่ำกว่า ที่โอเปคกำหนด

กิจกรรมสำคัญที่โอเปคดำเนินการมาตั้งแต่พ.ศ. 2516 เป็นต้นมาคือ การปรับราคาน้ำมันดิบ ซึ่งได้กระทำหลายครั้งจนราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกเพิ่มขึ้นมาก ทำให้ประเทศผู้ส่งน้ำมันดิบ เป็นสินค้าออกเหล่านี้มีบานะร่ำรวยขึ้น และได้นำเงินตราเหล่านี้ไปใช้เสริมสร้างความมั่นคง และพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ

นอกจากนี้สมาชิกของกลุ่มโอเปคยังได้จัดตั้งกองทุนเพื่อช่วยเหลือประเทศที่ กำลังพัฒนา โดยเฉพาะประเทศอาหรับที่มิได้เป็นสมาชิกของโอเปคและประเทศอื่นที่ประชากรบาง ส่วน นับถือศาสนาอิสลาม

# data[].attributes.headline
ฟุฎัยล์ เจ๊ะเต๊ะ เลขที่10 ผลงาน asean

# data[].attributes.subject
ฟุฎัยล์ เจ๊ะเต๊ะ เลขที่10 ผลงาน asean

# data[].attributes.body
การดำเนินการภายใต้ ASEM

ASEM ก่อให้เกิดความร่วมมือทางเศรษฐกิจ การค้า และการลงทุน เพื่อส่งเสริมและเกื้อกูลต่อระบบการค้าพหุภาคี และระดับภูมิภาพแบบเปิด และส่งเสริมบทบาทของภาคเอกชนของภูมิภาคเอเชียและยุโรป โดยเฉพาะทางด้านอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อม SEMs โดยมีแผนปฏิบัติการดังนี้

1. แผนปฏิบัติการอำนวยความสะดวกด้านการค้า(Trade Facilitation Action Plan : TFAP) เป็นกรอบความร่วมมือเพื่อลดอุปสรรคทางการค้าที่มิใช่ภาษี ส่งเสริมโอกาสทางการคา และสนับสนุนการดำเนินการในเวทีการเจรจาสองฝ่ายและหลายฝ่าย

2. แผนปฏิบัติการส่งเสริมการลงทุน (Investment Promotion Action Plan :IPAP) มี 2 เรื่องได้แก่ การส่งเสริมการลงทุน และนโยบายและกฎระเบียบด้านการลงทุน

3. ความร่วมมือด้านวิทยาศาสตร์ สิ่งแวดล้อม การเงิน การคลัง และสังคมที่เอื้อประโยชน์ต่อความเจริญทางเศรษฐกิจ เช่น การจัดตั้งศูนย์เทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเอเชียยุโรป  (AEETE) การจัดตั้งกองทุน ASEM Trust Fund ขึ้นภายใต้ธนาคารโลก การจัดตั้งกลุ่มวิสัยทัศน์เอเชีย-ยุโรป การจัดตั้งมูลนิธิเอเชีย-ยุโรป