# data[].attributes.body
Szanowni Rodzice, Drodzy uczniowie!
Nadszedł długo oczekiwany koniec roku szkolnego. To był naprawdę trudny rok. Dziękuję wszystkim za zaangażowanie, cierpliwość i wyrozumiałość. Myślę, że wszystkim należy się solidny wypoczynek. Życzę wszystkim cudownych, słonecznych wakacji. Obyśmy zdrowi i pełni zapału spotkali się za dwa miesiące. Do zobaczenia we wrześniu :)

# data[].attributes.headline
Wakacje inne niż zwykle. Czy mogą być udane?

# data[].attributes.subject
Wakacje inne niż zwykle. Czy mogą być udane?

# data[].attributes.attachment_link.title
Wakacje inne niż zwykle. Czy mogą być udane?

# data[].attributes.attachment_link.description
Nadchodzące wakacje mogą wydawać Ci się mało atrakcyjne i inne (gorsze) niż zwykle. Być może sądzisz...

# data[].attributes.headline
Wakacje a internet - kilka rad od specjalistów.

# data[].attributes.subject
Wakacje a internet - kilka rad od specjalistów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wakacje to czas, w którym uczniowie mogą odpocząć od obowiązków szkolnych i zajmować się tym, co sprawia im przyjemność. Tradycyjnie była to zabawa na świeżym powietrzu, kolonie z rówieśnikami, wyjazdy z rodziną, czy wypady do kina. W dzisiejszych czasach młodzież równie chętnie spędza czas online - grając w gry, rozmawiając ze znajomymi przez komunikatory czy oglądając ulubionych twórców internetowych. Przed pandemią, uczniowie spędzali online średnio od 2 do 4 godzin dziennie [1] - ze względu na zdalną edukację ten czas jeszcze bardziej się wydłużył. Czy to oznacza, że wakacje to dobry moment na zrobienie sobie całkowitej przerwy od technologii i internetu?

Internet to część naszej codzienności - korzystamy z niego do zdobywania wiedzy, pozostawania w kontakcie ze znajomymi, czy wybieramy go jako formę rozrywki. Światy online i offline wzajemnie się przenikają - dzieje się tak na przykład, kiedy używamy wirtualnej mapy podczas zwiedzania lub korzystamy z wyszukiwarki, aby znaleźć przepis na obiad. Całkowity zakaz korzystania z urządzeń cyfrowych nie zawsze jest więc najlepszym rozwiązaniem. Warto się natomiast zastanowić, czy korzystamy z technologii we właściwy sposób. W zrównoważonym korzystaniu z urządzeń cyfrowych chodzi zarówno o ilość czasu spędzanego przed ekranem, jak i o to na co ten czas przeznaczamy.

Warto zapoznać się z materiałami edukacyjnymi, które mogą pomóc pogłębić wiedzę o zrównoważonym korzystaniu z internetu, oraz z takimi, które mogą stanowić inspirację do wartościowego sposobu korzystania z technologii, będąc jednocześnie rozrywką dla całej rodziny.

Jak uczyć dzieci korzystania z technologii w zrównoważony sposób?

Wakacje to świetny czas, by pogłębić wiedzę o tym, jak dzieci mogą spędzać czas w sieci bezpiecznie i pożytecznie - czyli jak osiągnąć dobrostan cyfrowy. Prezentujemy poradnik o dobrostanie cyfrowym oraz webinary dla rodziców i nauczycieli, które pomogą zapoznać się z tym tematem.

Dobrostan cyfrowy - poradnik

Równowaga cyfrowa lub inaczej dobrostan cyfrowy (ang. digital wellbeing) to stan, w którym czujemy, że sposób korzystania z technologii wpływa na nas pozytywnie. O zrównoważonym korzystaniu z technologii warto rozmawiać także z dziećmi. Kiedy kupić dziecku pierwszy smartfon? Jak szukać pozytywnych treści w internecie? Jak mądrze i odpowiedzialnie korzystać z mediów społecznościowych? Jak ustalić reguły grania w gry komputerowe? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w Poradniku dla rodzin o dobrostanie cyfrowym stworzonym przez Fundację Szkoła z Klasą i Google w ramach programu edukacyjnego Asy Internetu. Więcej na temat dobrostanu cyfrowego z perspektywy rodziców można dowiedzieć się z cyklu webinarów Rady Rodziców Asów Internetu.

Cykl webinarów o bezpieczeństwie w sieci

Rada Rodziców Asów Internetu to cykl webinarów poświęconych tematyce bezpieczeństwa dzieci w internecie. Wzięli w nim udział znani twórcy treści parentingowych, m.in. Marcin Perfuński ( supertata.tv) i Kamil Nowak ( blogojciec.pl) oraz eksperci cyberbezpieczeństwa. Podczas webinaru Marcin opowiadał o tym, jak w zrównoważony sposób korzystać z dziećmi z internetu, natomiast Kamil zastanawiał się, czy w wakacje warto zrobić przerwę od technologii. Wszystkie nagrania z cyklu Rada Rodziców Asów Internetu można obejrzeć na kanale Fundacji Szkoła z Klasą na YouTube. Obejrzyj film zapowiadający cykl webinarów przygotowany przez znanych rodziców - twórców treści parentingowych.
Marcin Perfuński we fragmencie filmu promującego webinary Rady Rodziców Asów Internetu
Edukacja i rozrywka dla całej rodziny

W internecie znajduje się wiele materiałów edukacyjnych, które mogą okazać się ciekawą formą rozrywki na wakacje dla całej rodziny. Warto zapoznać się z wybranymi narzędziami edukacyjnymi, dzięki którym dzieci mogą pogłębiać wiedzę i rozwijać swoje zainteresowania oraz świetnie się przy tym bawić.

Gra przygodowa Interlandia

Interlandia to pełna przygód gra online, dzięki której można poznać w praktyce podstawowe zasady bezpiecznego udziału w społeczności internetowej. Góra Uważności, Rzeka Rzeczywistości, Wieża Skarbów i Kraina Życzliwości to krainy, w których czekają na graczy różne wyzwania związane z bezpieczeństwem w sieci. Uczniowie dowiadują się m.in. jak bezpiecznie udostępniać treści w sieci, rozpoznawać oszustwa internetowe, tworzyć silne hasła oraz jak być uprzejmym wobec innych internautów.
Fragment gry przygodowej Interlandia, dzięki której nauka zasad bezpieczeństwa w internecie to interaktywna zabawa

Zwierzęta 3D - i Ty możesz mieć tygrysa w swoim domu

Warto wypróbować nowe sposoby na poznawanie przyrody z wykorzystaniem technologii rozszerzonej rzeczywistości. Wystarczy wpisać w wyszukiwarce Google w telefonie nazwę zwierzęcia, a następnie kliknąć w „Wyświetl w 3D". Kilka dostępnych zwierzaków to: tygrys, panda, koza, gepard, kot, rekin, żółw, pies, jeż czy niedźwiedź. Zabawa dla dzieci i masa fajnych zdjęć gwarantowana. Obejrzyj film prezentujący tę funkcję.
Tygrys azjatycki naturalnej wielkości widziany w aparacie telefonu

Zwiedzanie świata z Wędrówkami w Google Maps

Ta funkcja w Mapach Google to gwarantowana rozrywka dla małych i większych odkrywców - Wędrówki w Mapach Google pozwalają zwiedzać świat nie ruszając się z kanapy. Poczuj się jak Indiana Jones i wyrusz na wyprawę w najodleglejsze miejsca. Warto wybrać się w podróż na Mont Blanc, zwiedzić Wenecję, Park Narodowy Gombe czy Petrę.
Zwiedzanie Petry w Jordanii w Street View

QuickDraw - interpretacja rysunków przez sztuczną inteligencję

Kalambury ze sztuczną inteligencją to świetna zabawa, nie tylko dla najmłodszych. W Quick, Draw! można stworzyć szybkie rysunki na zadane tematy, a algorytm oparty na uczeniu maszynowym próbuje znaleźć więcej niż jedną różnicę między samochodem a kwadratem. To narzędzie dostępne jest wyłącznie w języku angielskim.

YouTube Kids - edukacja i zabawa dla najmłodszych

Oglądanie filmów w internecie nie powinno się kojarzyć z zabijaniem czasu - poza aspektem rozrywkowym, może być także rozwijające. Jak pozwolić dzieciom ciekawie spędzić czas w domu, zachęcając je do uczenia się nowych rzeczy i rozwijania swoich zainteresowań? Jak upewnić się, że odkrywane przez dzieci treści są bezpieczne? Z pomocą może przyjść aplikacja YouTube Kids. To bogactwo treści dla najmłodszych, dzięki którym dzieci mogą dowiedzieć się jak zrobić śpiewający balon, jak narysować sówkę, obejrzą jak się bawi świnka Peppa lub posłuchają Ani z Zielonego Wzgórza. Polską wersję aplikacji możecie pobrać za darmo z Google Play i App Store. YouTube Kids działa na każdym urządzeniu - telefonie, tablecie, konsoli i telewizorze Smart TV.

[1] Raport CHILDREN WEB SAFETY, Ipsos na zlecenie Google, grudzień 2018

# data[].attributes.attachment_link.title
Czy w wakacje dzieci powinny odpocząć od technologii i internetu?

# data[].attributes.attachment_link.description
Wakacje to czas, w którym uczniowie mogą odpocząć od obowiązków szkolnych i zajmować się tym, co sprawia im przyjemność. Tradycyjnie była to zabawa na świeżym powietrzu, kolonie z rówieśnikami, wyjazdy z rodziną, czy wypady do kina. W dzisiejszych czasach młodzież równie chętnie spędza czas online - grając w gry, rozmawiając ze znajomymi przez komunikatory czy oglądając ulubionych twórców internetowych.

# data[].attributes.headline
Już za chwilę wakacje, spędźcie je bezpiecznie!

# data[].attributes.subject
Już za chwilę wakacje, spędźcie je bezpiecznie!

# data[].attributes.headline
Budowanie równowagi emocjonalnej i odporności psychicznej dzieci i ich rodzin

# data[].attributes.subject
Budowanie równowagi emocjonalnej i odporności psychicznej dzieci i ich rodzin

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mając na uwadze promocję zdrowia psychicznego i rozwijanie umiejętności życiowych dzieci, za zgodą Centrum Pozytywnej Edukacji z siedzibą w Warszawie, z którym Centrum Wspierania Rodziny w Skawinie współpracowało w związku z realizacją programu „Przyjaciele Zippiego" oraz „Apteczka Pomocy Emocjonalnej", poniżej publikujemy materiały służące budowaniu równowagi emocjonalnej i odporności psychicznej dzieci i ich rodzin.

Materiały przeznaczone są dla nauczycieli realizujących zdalne nauczanie, jak i rodziców opiekujących się dziećmi w domu. Zachęcamy do korzystania z udostępnionych materiałów.

„Budowa równowagi emocjonalnej i odporności psychicznej podczas pandemii COVID - 19".

Angielska fundacja Partnership for Children (PFC) we współpracy z organizacjami partnerskimi na całym świecie zajmuje się promocją zdrowia psychicznego i rozwijaniem umiejętności życiowych dzieci poprzez upowszechnianie takich programów jak na przykład międzynarodowy program „Przyjaciele Zippiego".

W związku z pandemią koronawirusa COVID - 19 w PFC opracowano i zamieszczono do bezpłatnego wykorzystania szereg materiałów służących budowaniu równowagi emocjonalnej i odporności psychicznej dzieci i ich rodzin.

Specjalne arkusze ćwiczeń zostały zaprojektowane tak, aby mogli z nich korzystać zarówno nauczyciele realizujący zdalne nauczanie, jak i rodzice opiekujący się dziećmi w domu.

Z inicjatywy Hanny Meijer ( www.englishcredo.pl), dzięki jej tłumaczeniu oraz opracowaniu wersji elektronicznej ćwiczeń po polsku - są one dostępne również dla polskich nauczycieli, dzieci i ich rodziców.

Zapraszamy do pobrania i skorzystania z propozycji następujących arkuszy:
Zalety zaproponowanych ćwiczeń:

ich realizacja zajmuje nie więcej niż 10 minut

są skoncentrowane na takich tematach jak:

rozmawianie o uczuciach,

utrzymywanie więzi,

radzenie sobie ze zmianami, zmartwieniami i trudnościami,

relaks i odpoczynek,

są dostosowane do potrzeb dzieci w wieku 5-9 lat, ale też łatwe do adaptacji dla innych grup wiekowych są łatwe do zrealizowania.

Powyższy film jest zarejestrowany w języku angielskim, ale zamieszczamy do pobrania ścieżkę tekstową w języku polskim (tłumaczenie Hanna Meijer).
Te zasoby ani żadna ich część nie mogą być powielane, ponownie oznakowane ani wykorzystywane w jakikolwiek sposób komercyjny bez wyraźnej pisemnej zgody autora. Zezwolenie nie jest wymagane do użytku osobistego lub zawodowego, na przykład w szkoleniu lub w klasie.
CENTRUM POZYTYWNEJ EDUKACJI udostępnia wszystkie zamieszczone materiały za zgodą Partnership for Children na podstawie podpisanej umowy licencyjnej.

Źródło: Centrum Pozytywnej Edukacji

# data[].attributes.attachment_link.description
Mając na uwadze promocję zdrowia psychicznego i rozwijanie umiejętności życiowych dzieci, za zgodą Centrum Pozytywnej Edukacji z siedzibą w Warszawie, z którym Centrum Wspierania Rodziny w Skawinie współpracowało w związku z realizacją programu „Przyjaciele Zippiego" oraz „Apteczka Pomocy Emocjonalnej", poniżej publikujemy materiały służące budowaniu równowagi emocjonalnej i odporności psychicznej dzieci i ich rodzin.

# data[].attributes.body
pomysł na przetrwanie trudnego czasu i zadbania o dobre samopoczucie

# data[].attributes.body
pomysł na przetrwanie trudnego czasu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Za zgodą Centrum Pozytywnej Edukacji z siedzibą w Warszawie, z którym Centrum Wspierania Rodziny w Skawinie współpracowało w związku z realizacją programu „Przyjaciele Zippiego" oraz „Apteczka Pomocy Emocjonalnej", poniżej publikujemy informacje na temat „Kapsuły czasu" - pomysłu na przetrwanie trudnego czasu i zadbanie o dobre samopoczucie. Zachęcamy nauczycieli, rodziców do zapoznania i skorzystania z materiałów podczas prowadzenia zajęć czy zabawy z dziećmi.
KAPSUŁA CZASU
Na całym świecie nauczyciele, uczniowie i ich rodzice borykają się z ograniczeniami, jakie niesie pandemia koronawirusa. Wiele osób też poszukuje sposobów na przetrwanie trudnego czasu i zadbanie o dobre samopoczucie.

Kanadyjska graficzka Natalie Long zaproponowała najpierw swoim dzieciom, a potem całemu światu, ciekawy pomysł na utrwalenie tego wyjątkowego czasu w ich życiu.

Opracowane przez Natalię arkusze ćwiczeń, dzieci mogą uzupełnić i zachować w Kapsule czasu dla siebie w przyszłości lub nawet dla przyszłych pokoleń. Oprócz wartości archiwalnej, historycznej, taki rejestrowanie naszych myśli, uczuć, potrzeb i zachowań z czasu zarazy, ma też taki walor, że uświadamiamy sobie, jak niezwykłe i nietypowe są nasze obecne przeżycia. Ze strony Long Creations można pobrać książeczkę z ćwiczeniami dla dzieci po angielsku, francusku i hiszpańsku. Opracowana też została wersja dla dorosłych, którzy chcieliby w Kapsule czasu zachować opis wiosennych miesięcy roku 2020 - do pobrania

Do pobrania zamieszczamy wersję polską Kapsuły czasu (w tłumaczeniu Hanny Meijer) i życzymy dobrej zabawy przy jej wypełnianiu. Warto też pomyśleć, gdzie najbezpieczniej przechować te zapiski dla nas na przyszłość, albo nawet dla przyszłych pokoleń!

Źródło: Centrum Pozytywnej Edukacji

# data[].attributes.attachment_link.description
Za zgodą Centrum Pozytywnej Edukacji z siedzibą w Warszawie, z którym Centrum Wspierania Rodziny w Skawinie współpracowało w związku z realizacją programu „Przyjaciele Zippiego" oraz „Apteczka Pomocy Emocjonalnej", poniżej publikujemy informacje na temat „Kapsuły czasu" - pomysłu na przetrwanie trudnego czasu i zadbanie o dobre samopoczucie.

# data[].attributes.attachment_link.title
ODC. 40 Motywacja do samodzielnej nauki w domu. Jak się uczyć?

# data[].attributes.headline
Zabawy wspierające rozwój emocjonalny dzieci

# data[].attributes.subject
Zabawy wspierające rozwój emocjonalny dzieci

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
System nerwowy dzieci dopiero się rozwija. Jest im znacznie trudniej radzić sobie z trudnymi emocjami niż dorosłym.

Niektórym dzieciom przychodzi to szczególnie trudno. Niestety z tego nie zawsze się wyrasta. Jeśli dziecko będzie narażone na zbyt wiele bodźców, z którym emocjonalnie sobie nie poradzi, nigdy nie nauczy się panowania nad złością i frustracją, a to bardzo utrudni mu życie.

Musi nastąpić równowaga.

Nerwowy wybuch raz na jakiś czas jest rzeczą najzupełniej normalną, jednak jeśli pojawiają się zbyt często, a otoczenie nie reaguje na nie odpowiednio, system nerwowy nie dojrzewa i nie stabilizuje się.

Dlatego zamiast krzyczeć, stawiać do kąta czy karać, warto nauczyć dziecko się wyciszać.

I najlepiej zrobić to poprzez ciekawą zabawę, która nie tylko sprawi mu przyjemność, ale uruchomi mechanizmy autokontroli.
Psycholog kliniczny Raquel Aldana zebrała zestaw zabaw, które pozwalają dziecku zająć uwagę i okiełznać emocje w trudnych momentach.
Oto one:

1. Brak dźwięku!

Weź dzwoneczek i trzymaj go w dłoniach by nie zadzwonił. Przekaż dziecku, niech spróbuje także trzymać go tak by nie wydał żadnego dźwięku. Potem niech zadzwoni dzwoneczkiem i słucha jak dźwięk powoli się wycisza.

Jeśli masz więcej dzieci przekazujcie sobie dzwonek tak, by nie zmącić ciszy.

2. Jestem balonem

Razem z dzieckiem napompuj kilka balonów, a następnie powoli wypuszczaj powietrze z każdego z nich.

Następnie poproś dziecko, aby stało się balonem: pozwól mu nabrać jak najwięcej powietrza przez nos do płuc, a następnie niech wypuszcza je jak najwolniej, jak wcześniej z balonów.

Zapytaj dziecko czy przypomina sobie sytuacje, gdy czuje się jak balon. Gdy wypełniają je emocje, złość, gniew, nienawiść. Powiedz, że może wtedy wypuścić te uczucia jak powietrze.

3. Rozluźnij zwierzątko

Daj swojemu dziecku puszystą, miękką, małą pluszową zabawkę, która zmieści mu się w rączkach. Następnie powiedz mu: „Oto mała (np. myszka) zamknięta w twoich rączkach, jest taka czuła i bezbronna. Ona tak bardzo boi się (np. kotka)! Przytul ją, porozmawiaj z nią, uspokój ją.

Pozwól dziecku trzymać zabawkę w dłoniach, głaskać, porozmawiać z nią, powiedzieć jej dobre słowa, uspokoić. Niech wypuści zabawkę, kiedy zwierzątko będzie już spokojne. Ta zabawa uspokoi dziecko, które poczuje się odpowiedzialne za opadające emocje.

4. Cicha woda.

Włącz relaksującą muzykę. Połóż się z dzieckiem na podłodze. Pozwól mu zająć wygodną pozycję. Możecie wymyślać razem historię.

Przy dźwiękach relaksującej muzyki możecie także pobawić się w grę w drzewo. Powiedz dziecku żeby cię naśladowało. Opowiadaj co robisz:

Wyobraź sobie, że jesteś małym nasionkiem, skul się na podłodze do jak najmniejszej postaci, następnie zacznij kiełkować, bardzo powoli wypuszczaj korzenie i łodygę i w końcu gałęzie stając się mocnym, wielkim i potężnym drzewem.

Ta zabawa doskonale wycisza dzieci przed snem i pozwala zasnąć. Powinna stać się codziennym rytuałem w waszym domu.

5. Dmuchanie

Ta prosta, ale bardzo zabawna gra polega na tym, aby nie upuścić kawałka papieru, płatka kwiatu lub piórka na podłogę. W tym przypadku nie można używać rąk i innych przedmiotów. Dozwolone jest tylko dmuchanie na mały kawałek, tak aby stale pozostawał w powietrzu.

Dmuchanie jest bardzo ważną techniką uwalniania napięcia. Dlatego podobnie jak zabawa balonem tak i inne formy zabaw w dmuchanie są w dzieciństwie bardzo ważne. W sezonie dmuchajcie dmuchawce, bawcie się w bańki mydlane, lub zabawę w dmuchanie postawionej w dużej odległości świeczki.

Ustaw dziecko tak daleko, by nie miało szansy zdmuchnąć świeczki, na około 2 metry. Stopniowo przysuwaj je tak, by dotarcie do odległości, która pozwoli zdmuchnąć ogień zajęło około 3-4 minut. Takie ćwiczenie daje bardzo dużo, a najważniejsze, że kończy się sukcesem.

6. Rozpoznawanie przez dotyk

Wybierz 6-7 małych przedmiotów o różnych fakturach: kawałek futra, pędzel, szklaną butelkę, naszyjnik, watę itp. Przykryj rzeczy kocykiem. Niech dziecko włoży rączki pod kocyk i próbuje rozpoznawać przedmioty. Zabawa uczy uważności, ale pamiętaj, faktury muszą być gładkie i miłe. Nie mogą być ostre, nieprzyjemne i stresować dziecka.

7. Historia żółwia

Opowieść o żółwie, opracowana przez Schneidera, świetnie nadaje się do rozwijania umiejętności samokontroli. Opowiada historię małego żółwia, który wpadł w złość i ciągle był zdenerwowany.

Pewnego dnia, gdy czuje się samotny i wściekły, spotyka mądrego żółwia, który daje mu radę, co zrobić by się opanować, kiedy się zdenerwuje: ma schować się do muszli i policzyć starając się nie myśleć o niczym. Może przestać liczyć i wyjść dopiero kiedy się uspokoi. Zależnie od wieku dziecka, może liczyć ile potrafi i zacząć od nowa.

Ta historia jest idealna dla dzieci w wieku od 3 do 7 lat. Aby je zachęcić do ćwiczenia tej umiejętności, możemy przygotować wcześniej i dawać mu naklejkę, czy karteczkę z żółwiem za każdym razem, gdy wykona ćwiczenie w napiętej sytuacji.

8. Zgniatanie kul

Zbieraj gazetki promocyjne, które dostajemy do skrzynek. Podziel jej na kartki, w chwilach napięcia podsuń je dziecku i pozwól mu zgniatać w kule.

Jeśli będzie chciało cię słuchać powiedz mu, że zwija w nich swoją złość i wyrzuca z siebie. To ćwiczenie szybko neutralizuje negatywne emocje, a przy okazji doskonale ćwiczy funkcje motoryczne dziecka.

Żyjemy w czasach szybko stawianych diagnoz i wdrażania leczenia farmakologicznego. Zanim wybierzesz się do specjalisty warto spróbować najpierw nieinwazyjnych metod.
Podziel się nimi z innymi rodzicami. A może znasz i stosujesz już jakieś techniki, które pomagają twojemu dziecko kontrolować swoje emocje? Opowiedz nam o tym w komentarzu!

# data[].attributes.attachment_link.title
8 genialnych zabaw, które pozwolą ci wychować silne emocjonalnie dziecko.

# data[].attributes.attachment_link.description
System nerwowy dzieci dopiero się rozwija. Jest im znacznie trudniej radzić sobie z trudnymi emocjami niż dorosłym. Niektórym dzieciom przychodzi to szczególnie trudno. Niestety z tego nie zawsze się wyrasta. Jeśli dziecko będzie narażone na zbyt wiele bodźców, z którym emocjonalnie sobie nie poradzi, nigdy nie nauczy się panowania nad złością i frustracją, a to [...]

# data[].attributes.body
Złość u dziecka

# data[].attributes.body
Bądź bezpieczny w internecie!

# data[].attributes.attachment_link.title
Sieciaki.pl – Zasady bezpiecznego korzystania z internetu: Szanuj innych w sieci

# data[].attributes.body
Drodzy Rodzice, Nauczyciele, Uczniowie!
Gorąco zachęcam do przeglądania mojej wirtualnej tablicy, gdzie znajduje się wiele ważnych informacji dotyczących bieżącej sytuacji oraz innych przydatnych wiadomości i ciekawostek.
Życzę Wszystkim zdrowia, wytrwałości oraz nadziei na rychłą zmianę na lepsze  :-)
Pozostaję do Państwa dyspozycji za pomocą emaila: marta.czer@onet.eu oraz dziennika elektronicznego.
Z wyrazami szacunku,
Marta Czerniawska, pedagog szkolny.

# data[].attributes.headline
5 wskazówek dla Rodziców, jak mogą wspierać dzieci w czasie zdalnej nauki 

# data[].attributes.subject
5 wskazówek dla Rodziców, jak mogą wspierać dzieci w czasie zdalnej nauki 

# data[].attributes.headline
Pod jednym dachem w czasie kwarantanny... :-)

# data[].attributes.subject
Pod jednym dachem w czasie kwarantanny... :-)

# data[].attributes.headline
... i jeszcze kilka cennych rad na czas pandemii...

# data[].attributes.subject
... i jeszcze kilka cennych rad na czas pandemii...

# data[].attributes.attachment_link.title
Wskazówki dla rodziców - czas epidemii(1)

# data[].attributes.headline
Jak rozmawiać z dziećmi na temat koronawirusa?

# data[].attributes.subject
Jak rozmawiać z dziećmi na temat koronawirusa?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
„Pamiętasz jak chorowałeś na ospę, musiałeś być w domu aż wyzdrowiejesz, nie mogłeś chodzić do przedszkola, żeby nie zarażać innych. Teraz w naszym mieście pojawił się nowy wirus, który sprawia, że łatwo jest zachorować. Nie można chodzić do przedszkola czy do pracy, bo dużo ludzi mogłoby na raz zachorować i lekarze nie daliby rady wszystkich leczyć. Kiedy lekarze uporają się już z tym wirusem, znowu będziesz mógł iść do przedszkola."

http://dorotabrodka.pl/blog/?fbclid=IwAR2fxjfBZrePiTwP63QZ1nCA1dhalqvO8jXIRd6Uh0Q2RAbOp-HTCuguwS0

- możecie pobrać również darmowy ebook w różnych językach (również po polsku!), który pomoże Wam rozmawiać z Waszymi dziećmi o koronowirusie i emocjach jakie wywołuje :

Jeśli dziecko zadaje trudne pytania, na które Ty sam nie znasz odpowiedzi, nie bój się powiedzieć „Nie wiem". Daj sobie czas na zdobycie informacji czy też przemyślenie tego co chcesz dziecku przekazać. Pamiętaj, że większe poczucie bezpieczeństwa daje rodzic uczciwy niż wszechwiedzący.

Przede wszystkim, jeśli chcesz efektywnie pomóc dziecku w radzeniu sobie z lękim, zadbaj o własne poczucie spokoju.

Zdecyduj w jakiej mierze oglądać czy też słuchać codzienne wiadomości dotyczące epidemii, mając na względzie troskę o własne emocje, a także dziecka.

Ważne jest zwrócenie uwagi na emocje jakie przeżywamy: zarówno rodzice jak i dzieci mają prawo czuć się zaniepokojeni, smutni lub rozłoszczeni z powodu zmiany stylu życia z powodu koronowirusa.

Pomocne mogą być bajki terapeutyczne, książki i gry psychoedukacyjne, przystępnie zapoznające dzieci z światem emocji i uczące jak sobie z nimi radzić.

Wyjaśnij dziecku, że lęk jest nam potrzebny, chroni nas przed zagrożeniem. Jeśli jednak rośnie nadmiernie, możemy coś zrobić by go zmniejszyć.

Trenujcie razem z dziećmi konstruktywne sposoby radzenia sobie z lękiem:

- techniki uważności (np. z książki "Uważność i spokój żabki" oraz "Uważność - moja supermoc")

- korzystajcie z aktywności fizycznej, która obniża poziom kortyzolu a podnosi poziom hormonów "szczęścia"

- zapisujcie pozytywne, zrównoważnone myśli

- wyrażajcie Wasze stany emocjonalne poprzez prace artystyczne

- wykorzystajcie poczucie humoru w oswajaniu lęku

https://www.facebook.com/officialtomfletcher/videos/657576818340583/

Zachęcamy również do śledzenia naszej strony internetowej i FB: będziemy publikować dla Państwa jeszcze inne materiały dotyczące tej tematyki.

mgr Monika Andrzejewska - psycholog, Dyrektor CTM Centrum Terapii

Tekst chroniony prawami autorskimi przez CTM Sp. z o. o.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak rozmawiać z dziećmi na temat koronowirusa?

# data[].attributes.attachment_link.description
„Pamiętasz jak chorowałeś na ospę, musiałeś być w domu aż wyzdrowiejesz, nie mogłeś chodzić do przedszkola, żeby nie zarażać innych. Teraz w naszym mieście pojawił się nowy wirus, który sprawia, że łatwo jest zachorować. Nie można chodzić do przedszkola czy do pracy, bo dużo ludzi mogłoby na raz zachorować i lekarze nie daliby rady wszystkich leczyć.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Do radzenia sobie z emocjami dzieci potrzebują dwóch rzeczy. Pierwsza z nich to czas, ponieważ ich układ nerwowy jest jeszcze niedojrzały. Jest to warunek czysto biologiczny, którego nie da się przyśpieszyć żadnymi trikami. Drugi to wsparcie otoczenia i otrzymanie narzędzi do regulacji. Przed rodzicami więc ważne zadanie: Jak pomóc dziecku w regulacji emocji?

Emocje a neurony lustrzane

To, w jaki sposób pomagamy dzieciom regulować emocje, w dużej mierze zależy do tego, jakie my rodzice mamy mechanizmy samoregulacji. Jeśli czujemy, że w relacji z dzieckiem nie radzimy sobie z własnymi emocjami, to poszukajmy najpierw wsparcia dla siebie, a dopiero potem wspierajmy dziecko w przeżywaniu trudnych emocji.

Oczekiwanie od dziecka, że się uspokoi, gdy my jesteśmy zdenerwowani, zawsze zakończy się fiaskiem. Emocje są zaraźliwe, zwłaszcza pomiędzy bliskimi sobie osobami. Odpowiadają za to neurony lustrzane, które odczytują stan emocjonalny osoby, z którą jesteśmy w kontakcie i dostrajają się do jej stanu. To dlatego tylko spokojny rodzic jest w stanie dać wsparcie i pomóc rozregulowanemu dziecku.

Jak wspierać dziecko, które przeżywa trudne emocje

1. Akceptacja tego, co ono przeżywa, czyli powstrzymanie się od krytyki, ośmieszania, deprecjonowania czy oceny w stylu „to nieładnie tak się złościć". Akceptacja oznacza też powstrzymanie się od działań i przyjęcie na siebie emocji dziecka. Taki dorosły mógłby sobie pomyśleć - „widzę, że jesteś chłopcem, któremu jest teraz bardzo trudno, a ja jestem dorosłym, który to dla Ciebie wytrzyma".

2. Okazanie dziecku empatii, czyli próba zrozumienia tego, co czuje dziecko. Rodzic zdecydowanie nie powinien negować uczuć dziecka, np. „i po co te łzy, przecież nie stało się nic wielkiego".

3. Nazwanie trudnych emocji - pozwala na ich oswojenie i zmniejszenie napięcia np. "boisz się jutrzejszej klasówki?"

4. Zapewnienie dziecku bezpieczeństwa w przypadku, kiedy może ono sobie lub komuś innemu zrobić krzywdę, np. poprzez zatrzymanie ręki, która zmierza do wymierzenia ciosu.

5. Towarzyszące milczenie - jestem przy Tobie.

6. Wzięcie odpowiedzialności za swoje decyzje, np. za odmowę - „zdecydowałam, że nie kupię Ci tej gry, widzę, że to jest dla Ciebie trudne, rozumiem to".

7. Szanowanie emocji dziecka - czyli pozwolenie mu na przeżywanie emocji, co daje mu świadomość samego siebie.

Zdania, które pomagają wspierać dziecko

Widzę, że jesteś rozzłoszczony.

Słyszę, że trudno jest Ci się z tym pogodzić.

Słyszę, jak to jest dla Ciebie ważne.

Rozumiem, że miałeś wielką ochotę na...

Chodzi o to, że tak bardzo chciałeś to mieć, rozumiem.

Słyszę, że się nie zgadzasz.

Kiedy dziecko przeżywa silne emocje, jego zachowanie jest podyktowane działaniem niższych struktur mózgu (tzw. mózg gadzi i ssaczy, czyli parter mózgu). Wyższe partie mózgu, np. kora przedczołowa, są wówczas wyłączone. Kora przedczołowa nazywana jest piętrem mózgu i odpowiada między innymi za procesy regulacji emocji, hamowanie, kompetencje społeczno- emocjonalne, planowanie, przewidywanie, refleksję i autorefleksję. Ta część mózgu dojrzewa bardzo powoli do około 25 roku życia. Dzieci nie mają więc jeszcze rozwiniętych struktur, które mogłyby im pomóc być w równowadze, a także w łatwym wracaniu do niej. To dlatego dzieci bardzo intensywnie przeżywają emocje np. kopią, krzyczą, biją, wrzeszczą itp. To, co może zrobić rodzic, to pomóc dziecku poprzez towarzyszenie, akceptację tego, co przeżywa oraz okazanie empatii. Każdy rodzic musi mieć świadomość, że dziecku jest trudno zapanować nad swoimi emocjami z uwagi na niedojrzałe struktury mózgowe, a nie z powodu złego wychowania czy zbytniej pobłażliwości rodziców.
W tym miejscu chciałabym jasno powiedzieć, że dziecko, które z uwagi na przeżywaną złość, jest izolowane np. poprzez odesłanie do innego pokoju czy innego miejsca odosobnienia w celu przemyślenia swojego zachowania, np. tzw. karny jeżyk, nie jest do tego absolutnie gotowe. Przede wszystkim nie jest w stanie niczego przemyśleć, kiedy jest mocno wzburzone, do tego potrzebuje kontaktu z akceptującym dorosłym, z jego spokojnym piętrem mózgu. Poza tym dziecko otrzymuje wtedy komunikat informujący go, że przeżywane przez niego emocje są dla nas niewygodne i dopóki będzie je przeżywało, my nie chcemy mieć z nim kontaktu. Takie dziecko najczęściej potrzebuje wsparcia, akceptacji, przytulenia, pogłaskania i tzw. mowy matczynej - tak, wiem, rozumiem, to jest trudne. Dzieci potrzebują dorosłych w przeżywaniu emocji.

Wyjątkiem jest nieliczna grupa dzieci, które w momencie przeżywania silnych emocji sama szuka dla siebie miejsca odosobnienia i nie chce mieć z rodzicem żadnego kontaktu ani fizycznego, ani werbalnego, ani wzrokowego, ale to odosobnienie jest ich decyzją.

Warto jednak pamiętać, że powiedzenie któregokolwiek z proponowanych zdań nie sprawi, że dziecko się uspokoi, rozluźni, uśmiechnie i powie „dzięki mamo, już mi lepiej". Kiedy rodzic jest przy dziecku i wspiera je, musi się liczyć z tym, że uspokojenie i wyciszenie emocji potrwa. Dzieje się tak dlatego, że do ukojenia i rozładowania emocji potrzebny jest dziecku fizyczny akt, zachowanie. Emocje muszą po prostu wybrzmieć. Kiedy rodzice zaprzeczają czy bagatelizują to, co przeżywa dziecko, podważają w nim zaufanie do własnych odczuć. Jeśli mama mówi, „że nie ma czego się bać, bo nic się nie stało", to dziecko czujące lęk otrzymuje również taki komunikat, że coś ze mną jest nie tak, skoro mama mówi, że nie ma się co bać, a ja nadal się boję. Dziecko traci wówczas zdolność różnicowania swoich stanów emocjonalnych, tego, co się z nim dzieje i co przeżywa. Potem w życiu dorosłym na pytanie „co czujesz?", odpowiada „wszystko jest ok, dobrze".

Warto pamiętać, że płacz jest naturalnym narzędziem regulacji i naprawy. Obniża ciśnienie, eliminuje toksyny, rozluźnia napięte mięśnie wyrównuje oddech. Przecież nawet jako dorośli mamy takie doświadczenia, że kiedy sobie prawdziwie popłaczemy, a nawet poszlochamy, to wówczas po jakimś czasie czujemy się rozluźnieni, niektórzy mówią, że nawet oczyszczeni. Dlatego płacz dziecka spełnia ważną funkcję regulującą .

Podsumowując nasze rozważania na temat tego, co może zrobić rodzic, aby pomóc dziecku w regulacji emocji, można zacytować słowa piosenki:
„Po prostu bądź." (Kora Jackowska)

Źródła:

Dobra relacja. Małgorzata Musiał. Wydawnictwo Mamania. Warszawa 2017.

W sercu emocji dziecka. Isabelle Filliozat. Wydawnictwo Espirt. Kraków 2009.

Webinar. Małgorzata Stańczyk. Trudne emocje - trudne zachowania. Dostęp lipiec 2019.

Marzena Jasińska
Trener, dyplomowany coach, doradca rodzinny. Od lat wspiera rodziców w konsultacjach indywidualnych oraz warsztatach psychoedukacyjnych. Swoją pracę opiera na filozofii Jespera Juula, założeniach Rodzicielstwa Bliskości oraz Porozumienia Bez Przemocy. Specjalizuje się w zakresie neurodydaktyki oraz uczenia się uczniów. Ekspert rozwoju osobistego, komunikacji, negocjacji. W swojej pracy zajmuje się także tematyką mediacjiszkolnych, procesów grupowych, zarządzania zmianą w organizacji i zarządzania zespołem. Prywatnie mama dwóch dorosłych synów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do radzenia sobie z emocjami dzieci potrzebują dwóch rzeczy. Pierwsza z nich to czas, ponieważ ich układ nerwowy jest jeszcze niedojrzały. Jest to warunek czysto biologiczny, którego nie da się przyśpieszyć żadnymi trikami. Drugi to wsparcie otoczenia i otrzymanie narzędzi do regulacji. Przed rodzicami więc ważne zadanie: Jak pomóc dziecku w regulacji emocji?

# data[].attributes.headline
Jak rozmawiać z dzieckiem o niepokojącej sytuacji związanej z koronawirusem?

# data[].attributes.subject
Jak rozmawiać z dzieckiem o niepokojącej sytuacji związanej z koronawirusem?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z tego artykułu dowiesz się:

Jak odpowiadać na trudne pytania dzieci na temat sytuacji związanej z koronawirusem?

Jak wesprzeć dziecko w tym trudnym czasie?

Co robić, by minimalizować obawy dziecka?

Z powodu zagrożenia epidemiologicznego szkoły, przedszkola, ośrodki opiekuńczo-wychowawcze i wszelkie placówki zostają zamknięte co najmniej do 25 marca 2020. Sam fakt tej decyzji mógł obudzić w nas strach, nigdy wcześniej bowiem nie spotkaliśmy się z takim rozporządzeniem. Nigdy wcześniej też powód nie był zarazem tak mikroskopijnych rozmiarów, jak i ogromny pod względem ryzyka wystąpienia wielu zjawisk, nie tylko epidemiologicznych, ale także psychologicznych oraz społecznych. Jak zatem rozmawiać o tym z dzieckiem? Jak dać sobie i dziecku siłę w tej sytuacji?

Każdy dzień przynosi nowe wydarzenia, sami również przeżywamy całe spektrum uczuć. Codziennie pod wpływem informacji, mogą zmieniać się nasze poglądy, postawy, decyzje. Z racji wykonywanych zawodów, niektórzy z nas pracują w zakładach pracy, ale wielu też adaptuje się do nowych warunków pracując zdalnie z domu. Nam dorosłym może być trudno odnaleźć się w tak zmienionej rzeczywistości. A co z dziećmi? Jak w tym czasie być z nimi? Jak rozmawiać na temat sytuacji związanej z koronawirusem? Ale też, jak przetrwać ten okres, gdy próbujemy okiełznać tę dziwną, nową rzeczywistość?

Przede wszystkim dajmy sobie czas. Nie musimy znać odpowiedzi na wszystkie pytania, ale mówmy prawdę, dopasowaną do wieku rozwojowego dziecka. Nie wchodź w szczegóły, których sam nie rozumiesz, nie przekazuj treści, co do których nie masz pewności. I co najważniejsze, pozwól sobie na słowo „nie wiem", bywa ono lepszą odpowiedzią niż snucie fantazji.

Pamiętajmy, że dziecko poznaje świat, patrząc w oczy opiekuna. Co zobaczy w Twoich, gdy zapyta: dlaczego nie idę do przedszkola, szkoły, na plac zabaw? Czy wirus nas wszystkich zabije? Co z nami będzie?

Tego typu pytania mogą zaktywizować nasze silne lęki związane z życiem i śmiercią, dać dostęp do naszych wspomnień i otworzyć falę silnych uczuć. Warto mieć z tymi uczuciami kontakt i na tyle, ile to możliwe kontrolować je, aby nie przelać ich na dziecko i zwyczajnie go nie przerazić.

Warto pamiętać, że:
Dzieci naśladują nasze zachowania
Zwróćmy uwagę na to, jak my funkcjonujemy w tej nowej rzeczywistości. Czy nieustannie rozmawiamy przez telefon, sprawdzając wszystkie newsy? Bądźmy uważni na to, czego świadkiem jest dziecko, jak często oglądamy telewizyjne kanały informacyjne i do jakich treści ma ono dostęp. Nie zostawiajmy włączonego odbiornika na kanale informacyjnym. Zwróćmy uwagę, czy zdarza się nam opowiadać o ofiarach śmiertelnych i przekazywać dramatyczne informacje w obecności dziecka. Nasze emocje udzielać się będą dzieciom i całej naszej rodzinie. Gdy jesteśmy zirytowani, niepewni, zdezorientowani jest bardzo prawdopodobne, że za chwilę nasze dzieci poczują to napięcie i zareagują na różne sposoby, np. nieprzewidywanym zachowaniem, płaczem, brakiem chęci do współpracy. Warto byśmy byli opanowani i rzeczowi. Zadbajmy o siebie, np. by obniżyć swój lęk czy napięcie, porozmawiaj z kimś bliskim, kto nie wpada w panikę. Warto szukać też dobrych wiadomości, ale i czerpać wiedzę, z rzetelnych źródeł () i co najważniejsze, choć to bardzo trudne, zachować rozsądek, nawet w obliczu społecznego obłędu.
Każde dziecko jest inne
Przyglądajmy się naszym dzieciom, bądźmy uważni i reagujmy na ich potrzeby.

Niektóre z dzieci będą zadawały dużo pytań, inne będą unikały tych tematów, bądź zaprzeczały: radośnie odpowiadając, że cieszą się, że nie idą do szkoły. Dla jeszcze innych, zmiany mogą być katalizatorem lęków o charakterze uogólnionym. Co to znaczy? Może pojawić się lęk „w innym opakowaniu" nie wprost, np: pobudzenie, mogą powrócić „nocne zmory", trudności z zasypianiem czy budzenia nocne.

Pamiętaj: nasz lęk, wcale nie musi być ich lękiem. Nie zmuszajmy ich do zwierzania się, ale bądźmy obok, zadbajmy o czas, by można było porozmawiać o tym, co jest da nich trudne i niezrozumiałe.

Zwróć uwagę na to, w co bawią się dzieci i jak. Czy nie odtwarzają czasem w zabawie treści związanych z sytuacją kwarantanny, choroby, umierania. Od czasu do czasu warto wziąć w niej udział, normalizując i uspokajając sytuację w zabawie.
Bądźmy gotowi na pytania
Każdy z nas poszukuje odpowiedzi, na nurtujące nas pytania. Ciekawość to warunek rozwoju. Gdy rzeczywistość się zmienia, traci na przewidywalności. Każdy pragnie wtedy jeszcze bardziej zrozumieć co się dzieje, dzieci mają podobnie jak my.

Bądźmy gotowi na ich pytania i odpowiadajmy na nie adekwatnie do ich wieku (tylko tyle, ile jest potrzebne). Nasze dzieci przecież słyszą rozmowy, docierają do nich różne informacje, często strzępki, których nie zawsze rozumieją.

Bądźmy gotowi na to, że pytania mogą się pojawić w różnych sytuacjach, niekoniecznie dla nas odpowiednich. Jeśli w danej sytuacji nie możemy na nie odpowiedzieć, zadbajmy by do nich wrócić.

Tak jak nie sposób odpowiedzieć na wszystkie pytania, tak nie sposób dać przykłady wszystkich odpowiedzi. Poniżej znajdziesz kilka ogólnych propozycji:
- Mamo, co to jest koronawirus? - Asiu, to jest wirus, który podobnie jak ospa, czy grypa wywołuje chorobę. Pamiętasz jak sama chorowałaś? Wirusów jest wiele, na te stare mamy szczepionki, które chronią przed zachorowaniem. Ten jest nowy i naukowcy poszukują skutecznego lekarstwa i potrzebują czasu. - Tato, a dlaczego ja nie mogę iść do przedszkola? - Pamiętasz jak Zosia miała ospę, nie mogliśmy jej odwiedzać, żeby nas nie zaraziła. Teraz jest podobnie, nie chcemy, żeby choroba się rozprzestrzeniała i naukowcy potrzebują czasu, na znalezienie leku. Dlatego nie chodzimy do przedszkola/szkoły, a ja do pracy, żeby siebie i innych zabezpieczyć przed chorobą. - Ja chcę się spotkać z Wiktorem!!! Ja chcę iść do sali zabaw!!!! - Rozumiem Cię, mi tez brakuje spotkań z koleżankami. Musimy jednak być cierpliwi i poczekać. Możemy teraz bawić się klockami, poczytać albo zadzwonić do Wiktora na kamerce. - Mamo, a czy my umrzemy? Jak to długo potrwa? - Kochanie, jak wiesz wszystko ma swój koniec. Każdy kiedyś umrze, jednak ani ja ani tata, nie planujemy umierać teraz. Dbamy o siebie i o Ciebie, żeby długo żyć i cieszyć się życiem razem z Tobą. - Ile trwać będzie kwarantanna? - Trudno powiedzieć, nie wiem ile czasu będzie potrzeba na poradzenie sobie z sytuacją. Ważne jest abyśmy przestrzegali zasad higieny, mycie rąk i nie spotykanie się z innymi jest najlepszą ochroną przed zarażeniem. Pomyśl jednak proszę, że ten czas jest tylko dla nas, możemy się bawić, razem gotować, odpoczywać. Czy chciałbyś mnie jeszcze o coś zapytać?
Starajmy się mówić prawdę i opierajmy się na faktach. Możemy posiłkować się informacjami umieszczanymi na sprawdzonych stronach. Unikajmy przekazywania zasłyszanych ale niepotwierdzonych treści z niepewnych źródeł. Nie ulegajmy sami fake newsom. Mówmy, że zostaliśmy w domach z powodu wirusa. Możemy opowiedzieć jakie mogą być objawy, gdy ktoś zachoruje na chorobę przez niego wywołaną i kto jest w szczególnej grupie ryzyka.

Gdy dzieci pytają o śmiertelność opowiedzmy też, to co wiadomo, że osoby starsze i przewlekle chore są najbardziej narażone i zagrożone. Pamiętajmy jednak, o formie i wadze słów. Fakt, że dzieci nie są w grupie ryzyka, może działać dwojako. Fakt, że dzieci nie są w grupie wysokiego ryzyka z jednej strony nas uspokaja ale, nie podkreślajmy że mogą być nosicielami wirusa i stwarzać zagrożenie dla starszych osób. Bądźmy uważni na ryzyko obudzenia w dziecku nadmiernej odpowiedzialności za rozprzestrzenianie się choroby i w konsekwencji poczucia winy.

Zasłyszane w windzie: „Mamo, to ja mam w sobie tego złego wirusa i mogę zarażać, tak?, Mamo, zrobiłam coś niedobrego, pomogłam starszej Pani z torbą z zakupami, czy to oznacza, że mogłam ją zarazić i ona teraz umrze?"

Co zrobić w takiej sytuacji? Jak odpowiedzieć na pytanie dziecka: c zy babcia przeze mnie umrze, bo byłam u niej na obiedzie?

Oczywiście przede wszystkim należy uspokoić dziecko, zdjąć z niego odpowiedzialność, podkreślić, że ryzyko zachorowania nie oznacza choroby, odnieść się do zasad higieny, które stosujecie w domu i podkreślić istotę prewencji.

Możemy posłużyć się metaforą supermocy, mówiąc dzieciom, że dzieci mniej chorują, ponieważ są wyjątkowe i mają SUPERMOC, którą my dorośli też chcielibyśmy mieć i naukowcy starają się poznać ich superodpornosć.

Pamiętajmy jednak, że należy pokornie uznać, że na wiele pytań nie będziemy znać odpowiedzi, np. czy ja zachoruję? Czy Ty mamo zachorujesz? Czy umrzemy? Kierujmy się tym, w co wierzymy, np. tym, że mamy nadzieję, że nie zachorujemy, że robimy wszystko, żeby uniknąć zarażenia. Ważne jest by nie obiecywać czegoś, czego nie jesteśmy pewni. Szczera odpowiedź buduje zaufanie. Skupiajmy się za to na tym, co możemy zrobić, jakie działania profilaktyczne podjąć, by nie czuć bezradności, ale by pomóc chronić siebie i innych wokół nas.
Rozmawiajmy o sposobach radzenia sobie
Wykorzystajmy ten czas na przyglądaniu się własnym sposobom radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Bądźmy też ciekawi nowych sposobów radzenia sobie z napięciem, niepokojem. Rozmawiajmy z bliskimi. Możemy pytać też dzieci, co im pomaga, co chcą robić. Może potrzebują przytulenia, spędzenia czasu na wspólnym czytaniu książki, czy wspólnej grze. Może potrzebują ruchu: skakanka, turlanie czy gilgotki sprawią im radość i pozwolą na relaks.

Warto dużo czasu poświęcić na rozmowę o tym, jak zadbać o higienę. Bądźmy przykładem, podkreślajmy wagę ograniczania kontaktów, mówmy o wadze mycia rąk, pokazujmy jak robić to poprawnie, bądźmy przy nich. Taka postawa us pokaja dzieci, gdyż pokazuje, że w trudnej sytuacji wiemy, co zrobić i że mamy jakiś wpływ. Przygotowujmy razem zdrowe posiłki, opowiedzmy dziecku, o istocie zdrowego odżywiania i jego wpływie na zwiększenie odporności. Najmniejsze rzeczy robione wspólnie, zmniejszają bezradność naszą i dziecka.

Spróbujcie potraktować ten czas jako moment zatrzymania i zadbania o więź, która daje dziecku największą siłę, ale w trudnych chwilach nie wahajmy się skorzystać z pomocy specjalistów.

Pamiętaj:

1. Przekazuj informacje zgodnie z prawdą, ale dostosuj swoje odpowiedzi do wieku rozwojowego dziecka.

2. Pozwól sobie na słowo „nie wiem", by unikać przekazywania niepotwierdzonych informacji.

3. Staraj się być świadoma/y swoich lęków. To naturalne, że Ty również czujesz się nieswojo.

4. Towarzysz dziecku i bądź gotowa/y, by je wesprzeć.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak rozmawiać z dzieckiem o niepokojącej sytuacji związanej z koronawirusem? - FDDS dla rodziców

# data[].attributes.attachment_link.description
Każdy dzień przynosi nowe wydarzenia, sami również przeżywamy całe spektrum uczuć. Codziennie pod wpływem informacji, mogą zmieniać się nasze poglądy, postawy, decyzje. Z racji wykonywanych zawodów, niektórzy z nas pracują w zakładach pracy, ale wielu też adaptuje się do nowych warunków pracując zdalnie z domu.

# data[].attributes.headline
Nagranie pt. Koronawirus - emocjonalne wsparcie dla dzieci

# data[].attributes.subject
Nagranie pt. Koronawirus - emocjonalne wsparcie dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z tego wideo dowiecie się:
- czym jest i jak może wyrażać się lęk u dzieci?
- jak wspierać dzieci w doświadczeniu lęku w obecnej sytuacji?
- co można zrobić na zimno, zanim lęk nastąpi?
- co można zrobić na gorąco, kiedy lęk jest już przy głosie?

Poniżej dostępna jest lista linków, pod które warto zajrzeć, będę ją aktualizować na bieżąco.

🔷 Obiecane linki (będę dodawać je tutaj na bieżąco):

🔹 darmowy e-book dla dzieci, do ściągnięcia również w języku polskim - o wirusie i emocjach wokół niego, w bardzo przystępnej formie dostępny tutaj
🔹 darmowy e-book od Edukowisko- Joanna Kalembka, w którym znajdziecie zabawy wspierające regulację emocji u dzieci https://www.subscribepage.com/u3u0n1

# data[].attributes.attachment_link.title
Nagranie: Koronawirus - emocjonalne wsparcie dla dzieci - Być bliżej

# data[].attributes.attachment_link.description
Z tego wideo dowiecie się: - czym jest i jak może wyrażać się lęk u dzieci? - jak wspierać dzieci w doświadczeniu lęku w obecnej sytuacji? - co można zrobić na zimno, zanim lęk nastąpi? - co można zrobić na gorąco, kiedy lęk jest już przy głosie?

# data[].attributes.headline
Jak wspierać dziecko w trakcie epidemii koronawirusa?

# data[].attributes.subject
Jak wspierać dziecko w trakcie epidemii koronawirusa?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jesteśmy w trakcie nowego doświadczenia. Zostajemy w domach, ograniczamy wyjścia do niezbędnego minimum, w tle ciągle słyszymy nowe doniesienia o koronawirusie. Tuż przy nas, w tym czasie są także dzieci, które, podobnie jak my, doświadczają wielu trudnych emocji- od lęku, przez smutek i złość. One również mierzą się z wyzwaniami i pytaniami: „Co się teraz będzie działo?", czy „Jak przetrwać z rodzicami w czterech ścianach?" ;). Zapraszam was do... długiego, ale mam nadzieję bogatego w konkrety, wpisu o tym jak można wspierać dzieci w czasie epidemii.
Nazywaj i akceptuj emocje dziecka. Wszystkie.

Okres kwarantanny/ciągłego przebywania w domu jest i będzie trudny. Dla wszystkich. Nie mam na myśli żadnych katastroficznych wizji, ale fakt: bycie praktycznie non stop w domu (tu szczególnie wspieram rodziców mieszkających w bloku, bez dostępu do ogrodu L), w rutynie jest trudne. Wszyscy jesteśmy istotami społecznymi- potrzebujemy spotkań, wyjść z domu. Rutyna na dłuższą metę nas przytłacza, cztery ściany mogą skutecznie obniżać nastrój.

Bardzo dużo w kontekście koronawirusa mówimy o lęku. I wspaniale- na pewno jest to emocja, która przeważa w doświadczeniu dzieci w obecnej sytuacji. Jednak chciałabym tutaj podkreślić, że w większości doświadczamy i będziemy doświadczać także innych trudnych: złości, niepewności, smutku, znudzenia, zniecierpliwienia.

Mamy prawo to czuć. Dzieci mają prawo to czuć. Mają prawo się bać, mają prawo się złościć, mają prawo się smucić.

Nazywanie i akceptowanie emocji zawsze jest ważne. Nie tylko w okresie epidemii. Jednak teraz, przy takim ich nagromadzeniu, jest szczególnie ważne. Dlatego, gdy widzisz, że twojemu dziecku jest trudno. NAZYWAJ i AKCEPTUJ.

„Widzę, że boisz się koronawirusa. Tak, to trudne. Może opowiesz mi o tych strachach?"

„Złościsz się, że ciągle musimy siedzieć w domu. Rozumiem. Też mnie złości, że nie możemy pobawić się na placu zabaw. Może zastanowimy się jak zrobić mini plac zabaw w domu?"

„Smutno ci, że twoje urodziny spędzimy we czwórkę. Opowiedz mi o Twoim smutku..."

To pomaga. To wspiera. To daje bliskość.

Stwórz przestrzeń do rozmowy o emocjach i przeżyciach

Jak wspomniałam powyżej, wszyscy mamy prawo do doświadczania wielu emocji. Jeżeli dzieci o nich opowiedzą to „uff"- po pierwsze dadzą im ujście, po drugie mamy możliwość okazania im wsparcia, zrozumienia i pomocy.

Trudniej, jeżeli nie opowiedzą. To, co niewypowiedziane, chowa się „do środka". Męczy, dusi, przytłacza. Stąd tak ważne jest stworzenie przestrzeni do mówienia o uczuciach, która wejdzie do waszego codziennego schematu dnia. Czasami wystarczy pytanie: Jak się czujesz? Jak się dziś czułaś? Jakie emocje cię odwiedziły?

Czasem nie wystarczy i przydadzą się dodatkowe, kreatywne pomoce, które otwierają drzwi do rozmowy.

I tym samym zaczynam akcję #wsparciewkoronie i na dniach będę Wam podrzucać min. materiały, dzienniki nastroju, które wspierają w codziennych rozmowach i nazywaniu uczuć, bo to bardzo ważne!

Stwórzcie „własnego" koronawirusa i porozmawiajcie o nim

...yyyy ale, że jak? Stworzyć własnego koronawirusa? Taaak! Narysujcie go, stwórzcie z klocków, z plasteliny, nadajcie mu imię. Dzieci potrzebują konkretu, „namacalnej" postaci, na bazie której wyobrażą sobie i poukładają, co się dzieje i dlaczego. Abstrakcja, to, że wymagamy od dzieci ciągłego „musisz zrozumieć, jest taki wirus..." wzmagają niepewność, niezrozumienie i nasilają lęk. Dzieci potrzebują faktów, dostosowanych do ich okresu rozwojowego. Gdy już stworzycie postać/ stworka „Koronawiruska" to macie wspaniałą bazę, by opowiedzieć sobie: co go powiększa, co go pomniejsza i za tym: dlaczego tak wygląda profilaktyka i obecne działania.

Powodzenia i do dzieła!

...a na dniach pokażę wam mojego, graficznego Koronawiruska, który być może będzie inspiracją. 🙂

Opowiadaj na pytania i pozwól pytać

Niby proste, a tak trudne. W moim odczuciu jednak trudne. Większość najtrudniejszych pytań, które usłyszałam w swoim życiu były od dzieci. I pewnie u Was takie się pojawią lub pojawiają.

„Czy umrzemy od tego wirusa? Czy dziadek umrze? Czy jesteśmy bezpieczni? A czy ten wirus się kiedyś skończy? A czy on może wejść przez szparę w oknie?"

Często mamy przekonanie, że najważniejsza jest treść naszej odpowiedzi. Owszem jest ważna, ale równie ważna jest nasza postawa do zadawania pytań. Te pytania wynikają z nagromadzonego napięcia i niepewności, z którą wszyscy obecnie musimy się mierzyć. Stąd niezwykle istotna jest nasza gotowość-gdy odpowiadamy, prosimy o zadawanie pytań, pokazujemy: „jestem gotowa/y" i wprowadzamy atmosferę bezpieczeństwa. Gdy unikamy, zmieniamy temat, robimy wszystko, by dziecko nie zapytało „czy umrzemy?", wprowadźmy atmosferę napięcia i niepewności, wysyłamy komunikat „nie radzę sobie". Dzieci potrzebują spokoju, bezpieczeństwa i przekonania, że rodzic rozumie, co się dzieje i panuje nad sytuacją.

No dobrze... A jak odpowiedzieć na te pytania? W oparciu o fakty, dostosowane do rozwoju dziecka z dodatkiem wsparcia i poczucia bezpieczeństwa „Kochanie, wszyscy ludzie się bardzo zjednoczyli i robimy wszystko, by wirus sobie poleciał. W naszym domu jesteśmy bezpieczni", „Dziadek jest również w swoim domu, często myje ręce, tato dowozi mu zakupy i jest bezpieczny", „Tak. Ten wirus się kiedyś skończy", „Nie, wirusy nie wchodzą przez szparę. Zarażamy się nim, będąc blisko osób chorych, dlatego czasowo jesteśmy wszyscy w domu, by wyleczyć chorych i by wirus zniknął".

Wyeliminuj/ maksymalnie ogranicz przekazy medialne dotyczące koronawirusa

Zastanawiałam się, czy dodać ten punkt. Mało mówi o wsparciu, bardziej o wyeliminowaniu dodatkowych obciążeń. Po czym stwierdziłam, że to na tyle ważne, że chcę tutaj to wyraźnie podkreślić.

Czas z dziećmi to nie moment, by w tle leciały wiadomości, audycje o koronawirusie.

Po pierwsze: nam też to nie służy. Jesteśmy, jako dorośli, przeciążeni ilością informacji, która na nas spada (dla jasności: nie uważam, że mamy się od nich w 100% odciąć, ale na pewno dla własnego zdrowia psychicznego ograniczyć czas spędzany na czytaniu o wirusie).

Po drugie, tu najważniejsze z perspektywy dziecka. Dzieci nie rozumieją wiadomości. „Na marginesie": to często argument, który stosujemy „No ale on i tak tego nie rozumie". Tak, prawda, nie rozumie. Gdy czegoś nie rozumiemy odczuwamy napięcie i lęk. Gdy czujemy lęk, zmieszanie informacyjne, wyłapujemy informacje selektywnie, skupiając się na zagrażających przekazach. Więc z audycji w radio/ w wiadomościach dzieci przeważnie wyłapują hasła: „śmiertelne zagrożenie", „opanowuje cały świat", „nie radzimy sobie", „brakuje lekarzy ".

Wprowadź do domowej codzienności ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne

Mamy różne możliwości, które pomagają nam radzić sobie z emocjami, układać je. Jednym z nich jest mówienie o nich, wyrażanie, akceptowanie, innym: ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne. To czas nagromadzenia trudnych emocji i napięcia. Im więcej napięcia, tym trudniej nam to pomieścić (dosłownie pomieścić)... w sobie. A nie chodzi o to, by je upychać w nas- przeciwnie: ważne by je uwalniać. Stąd w obecnym czasie konieczne jest zatrzymanie się, relaksowanie, wprowadzenie ćwiczeń oddechowych i uwalnianie emocji.

Doskonale sprawdzą się tutaj ćwiczenia oddechowe, bajki relaksacyjne (które również są w planie: do przygotowania).

Pozwól dziecku radzić sobie w dziecięcy sposób

Piosenka, rymowanka o koronawirusie? Tak.

Zabawa w uciekanie przed koronawirusem? Tak.

Żartowanie, wygłupy z koronawirusem w tle? Tak

Tworzenie/ rysowanie koronawirusa i budowanie dla niego rakiety, by wyleciał w kosmos? Tak.

To dziecięce, ZDROWE sposoby na radzenie sobie z obecną sytuacją. Czasami ich nie rozumiemy. To w porządku, to super moc dzieci, którą dorośli czasami zatracają (choć nie zawsze!). Co istotne: tu nie musimy wszystkiego rozumieć, po prostu nie przeszkadzajmy 🙂

Szukajcie, podkreślajcie pozytywy codzienności

Dużo tutaj pisałam o towarzyszeniu w przeżywaniu emocji, z naciskiem na te wynikające z trudnych doświadczeń.

Równie ważne jest wspólne przeżywanie radości, wdzięczności, ekscytacji oraz wspólne nazywanie i wyłapywanie dobrych, miłych, cennych chwil. Pielęgnowanie wdzięczności. To także cenny czas. To, że może być trudny, nie oznacza, że będzie tylko taki. Każdy, wspólny dzień może mieć w sobie wiele cudownych chwil. W dużej mierze zależą one od nas- od tego jak poukładamy ten czas i czy pochylimy się nad dostrzeganiem tego co cenne i ważne. Wielu z nas ma możliwość nadrobić zaległości w planszówkach, wygłupach, przytulaniu do południa. Jednym słowem nadrobić czas w byciu razem.

Zatem ćwiczmy wdzięczność, dostrzeganie pozytywów i do pakietu codzienności dodajemy „co dobrego?". 🙂

Co dobrego dziś nam się przydarzyło? Co było dla Ciebie ważne? Co ci się podobało? Jaka zabawa utkwiła Ci w pamięci? Za co jesteś wdzięczny?

No właśnie...

A tobie co daje ten czas? <3

Na zakończenie chcę Wam napisać przede wszystkim: trzymajcie się dzielnie, czerpcie z tego czasu, tyle ile możecie dobrego, a kiedy będzie Wam trudno, pamiętajcie: to kiedyś minie. Musi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wspierać dziecko w trakcie epidemii koronawirusa? #wsparciewkoronie

# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteśmy w trakcie nowego doświadczenia. Zostajemy w domach, ograniczamy wyjścia do niezbędnego minimum, w tle ciągle słyszymy nowe doniesienia o koronawirusie. Tuż przy nas, w tym czasie są także dzieci, które, podobnie jak my, doświadczają wielu trudnych emocji- od lęku, przez smutek i złość.

# data[].attributes.headline
Dla nauczycieli, ku pokrzepieniu serc (list napisany przez naszą koleżankę po fachu :)) 

# data[].attributes.subject
Dla nauczycieli, ku pokrzepieniu serc (list napisany przez naszą koleżankę po fachu :)) 

# data[].attributes.headline
Jak być w tym  razem, czyli co robić każdego dnia, aby w zdrowiu psychicznym doczekać końca kwarantanny. 

# data[].attributes.subject
Jak być w tym  razem, czyli co robić każdego dnia, aby w zdrowiu psychicznym doczekać końca kwarantanny. 

# data[].attributes.headline
W podziwie dla wszystkich rodziców, aby nadal mieli siłę.

# data[].attributes.subject
W podziwie dla wszystkich rodziców, aby nadal mieli siłę.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Informacje dla uczniów i studentów

Przerwa w zajęciach w szkole i na uczelni to nie wakacje ani ferie. To czas, w którym musimy zrobić wszystko, aby nie dochodziło do kolejnych zarażeń koronawirusem. Dlatego pozostań w domu, nie spotykaj się ze znajomymi, nie przesiaduj w galeriach handlowych. Oprócz tego - dbaj o higienę i często myj ręce wodą z mydłem. Pamiętaj, że to również od Ciebie zależy, czy wirus będzie rozprzestrzeniał się dalej!

Korona party i wypad do Zakopanego? Odpuść sobie!

Zajęcia zdalne i nauka w domu
Szkoły Uczelnie

# data[].attributes.attachment_link.title
Informacje dla uczniów i studentów - Koronawirus: informacje i zalecenia - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Przerwa w zajęciach w szkole i na uczelni to nie wakacje ani ferie. To czas, w którym musimy zrobić wszystko, aby nie dochodziło do kolejnych zarażeń koronawirusem. Dlatego pozostań w domu, nie spotykaj się ze znajomymi, nie przesiaduj w galeriach handlowych. Oprócz tego - dbaj o higienę i często myj ręce wodą z mydłem.

# data[].attributes.headline
Jak zmotywować się do nauki, oto jest pytanie?

# data[].attributes.subject
Jak zmotywować się do nauki, oto jest pytanie?

# data[].attributes.body
Oto kilka rad, aby chaos nie zapanował w Waszym nowym wymiarze życia.

# data[].attributes.attachment_link.description
Quizy dla dzieci - pogrupowane w kategoriach ciekawe pytania dla dzieci - rozwiąż quiz i sprawdź swoją wiedzę

# data[].attributes.body
Z dystansem o tym, co robimy obecnie jako nauczyciele.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Edukacja w czasach pandemii wirusa COVID-19

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zredagowany przez Jacka Pyżalskiego podręcznik zawiera teksty znakomitych uczonych i jest natychmiastową odpowiedzią środowiska akademickiego na edukacyjne konsekwencje pandemii spowodowanej przez wirusa COVID-19.

Planeta Ziemia została uwięziona w Escape Room'ie. Ludzkie tragedie, choroby i śmierć rodzą lęki i paraliżują. Ale też budzą społeczną wrażliwość i chęć niesienia pomocy, troskę o osoby starsze i o dobre wykształcenie dzieci.

Każdy dzień zmusza do pokonywania wielu barier związanych z mądrym, sprawnym i skutecznym kształceniem zdalnym. Powoduje też problemy wychowawcze i rodzinne. Podręcznik pomaga zrozumieć, zamienia obawy w świadome działania. Wyjaśnia, ułatwia i pokazuje...

Jestem przekonany, że ta książka okaże się użyteczna tym, którzy borykają się z codziennymi trudnościami, walcząc o los własnych i powierzonych dzieci - Rodzicom i Nauczycielom.

# data[].attributes.attachment_link.title
Edukacja w czasach pandemii wirusa COVID-19

# data[].attributes.attachment_link.description
Zredagowany przez Jacka Pyżalskiego podręcznik zawiera teksty znakomitych uczonych i jest natychmiastową odpowiedzią środowiska akademickiego na edukacyjne konsekwencje pandemii spowodowanej przez wirusa COVID-19. Planeta Ziemia została uwięziona w Escape Room'ie. Ludzkie tragedie, choroby i śmierć rodzą lęki i paraliżują. Ale też budzą społeczną wrażliwość i chęć niesienia pomocy, troskę o osoby starsze i o dobre wykształcenie dzieci.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Brakuje Wam spotkań ze znajomymi, spaceru z przyjaciółmi? Pewnie!

Staramy się stworzyć naszym dzieciom namiastkę normalności w domu, ale oni też odczuwają brak rówieśników. Nie oszukujmy się, każdy ma za kim tęsknić.

Moja córka stała się ostatnio jakaś smutna, sprawia wrażenie zamyślonej. Wychodzimy do domowego ogródka, ale zbytnio jej to nie cieszy. Wieczorem uparła się, że chciałaby zasypiać w naszym łóżku, dopiero po godzinnej rozmowie, powiedziała, że pragnie znowu zobaczyć przyjaciółki.

Smutek, złość, samotność - u Waszych dzieci może pojawić się mix uczuć, których nie potrafią wytłumaczyć.

Czy też mamy jedno dziecko, czy też sporą gromadkę, ilośc domowników nie ma znaczenia, nawet wśród bliskich możemy czuć tęsknotę.
Jak pomóc Dziecku oswoić to uczucie? Oto kilka sposobów
1. Uznaj emocje dziecka

Może warto zapytać: „Czego potrzebujesz w tej sytuacji?", „Czy chcesz coś porobić razem?", „Czy chcesz pobyć sam?". Nie rozśmieszaj dziecka na siłę i nie umniejszaj jego emocjom.

2. Przygotujcie podarunek

Sięgnijcie do rodzinnych albumów - to dobry sposób do nawiązania rozmowy. Możecie przygotować dla osoby, za którą tęskni dziecko podarunek, laurkę, kolaż, a może nagranie.

Syn obchodził urodziny w czasie pandemii. Wielką radość sprawił mu MMS od koleżanki, która wykonała dla niego urodzinową kartkę!

Możecie wykonać prezent bez okazji, zrobić zdjęcie, schować upominek do szafki i wkrótce wręczyć go osobiście.

3. Arteterapia

Tworzenie sztuki jest zajęciem bardzo relaksującym. Wszelkie działania plastyczne pomagają uzewnętrznić trudne emocje, które przeżywa Wasza pociecha. Dziecko uczy się nazywania emocji, sztuka pomaga zrozumieć przyczyny złości czy smutku.'

Plastelina, malowanie palcami, a może dziecko zechce stworzyć własną książkę?

Propozycję domowej arteterapii znajdziecie tutaj:

4. Aktywne słuchanie

Jest to technika, która sprawia, że dziecko samo odnajduje sposób na rozwiązanie problemu. Macie czasem wrażenie, że jako Rodzice ciągle mówimy. W tej medodzie mniej znaczy więcej. Odpowiednio sformuowane zdania potrafią zdziałać cuda.

Oto kilka przykładów:

5. Świadomy oddech na wyciszenie

Na rozładowanie napięcia warto spróbować ćwiczeń oddechowych. Pamiętajcie stres spłyca oddech, odpowiednie ćwiczenia sprawią, że uspokaja się nasz umysł, jak i ciało.

6. Zaproś równieśników on-line

Zorganizuj dziecku możliwośc kontaktu z rówieśnikami przez internetowe aplikacje. Wszystko pod kontrolą rodzicielską. Możecie umówić się z kilkoma rodzicami, że dzieci połączą się na kamerze przez aplikację np. Messenger, WhatsApp. Przed rozmową, ustalcie czas, jaki dziecko może spędzić na aplikacji.

Zachęcamy do stworzenia Domowego Kodeksu Używania Mediów Cyfrowych.

6. Przytulcie się

Tęsknota może powodować złość. Spróbujcie się po prostu przytulić.
Przytulanie wycisza i odprężą, niektórzy twierdzą, że nawet zmniejsza ryzyko zachorowania na przeziębienie. Oto muzyczny argument:

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzieci też tęsknią w czasie pandemii - 6 sposobów na oswojenie uczuć Twojego Dziecka

# data[].attributes.attachment_link.description
Brakuje Wam spotkań ze znajomymi, spaceru z przyjaciółmi? Pewnie! Staramy się stworzyć naszym dzieciom namiastkę normalności w domu, ale oni też odczuwają brak rówieśników. Nie oszukujmy się, każdy ma za kim tęsknić. Moja córka stała się ostatnio jakaś smutna, sprawia wrażenie zamyślonej. Wychodzimy do domowego ogródka, ale zbytnio jej to nie cieszy.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miesiąc kwarantanny mamy za sobą. Od trzydziestu kilku już dni, nasze dzieci nie chodzą do przedszkoli czy do swoich szkół. My, jako rodzice stanęliśmy przed jeszcze większym wyzwaniem, aniżeli rzeczywistość stawiała nas wcześniej, zanim doszło do pandemii koronawirusa. Jeżeli jesteś rodzicem małego dziecka, zapewne po tylu dniach czujesz już zmęczenie i być może brakuje Ci nowych inspiracji do tego, jak produktywnie spędzać czas z dziećmi, co robić wspólnie, aby zainteresować młodego człowieka, przyczynić się do rozwoju, ale też zadbać w tym wszystkim o siebie, o swój komfort, a może nawet przysporzyć sobie odrobiny zabawy i relaksu.

Co można robić razem?

Wdzięcznym materiałem do wspólnej pracy z dziećmi w wieku 4 - 10 lat jest Masa Kreatywności Netto. Tutaj możliwości są nieograniczone. Wspólne lepienie figurek czy dekoracji pobudza pomysłowość, ćwiczy u dziecka precyzję, rozwija koncentrację wzrokowo - ruchową. Psycholodzy twierdzą, że zabawa plastyczną masą kreatywną pozytywnie wpływa na współpracę obu półkul mózgowych. W ten sposób mózg się prawidłowo rozwija, a to procentuje w przyszłości.

Źródło: materiały prasowe Netto

Przyjemne z pożytecznym

Lepienie, ugniatanie, wałkowanie masy kreatywności to trening koncentracji, motoryki i wyobraźni. Podczas takiej zabawy, dajesz dziecku poczucie sprawczości. Doskonale się również sprawdza, jeśli zachodzi potrzeba trenowania radzenia sobie ze złością. Jej formowanie polegające na szczypaniu, ugniataniu, ściskaniu, rolowaniu czy rzucaniu na blat, pomaga odreagować i nabrać dystansu nie tylko naszym dzieciom, ale też nam, ich rodzicom :).

Taka zabawa to dla nas istotny relaks. Potrzebny nam, aby na jakiś czas oderwać się od pracy zdalnej, czy po pracy odpocząć. Wspólna z dziećmi zabawa masą kreatywności Netto to cenny wspólny czas, idealna możliwość odcięcia się od codziennej troski o przyszłość.

Źródło: materiały prasowe Netto

Mocną stroną zabaw z masą kreatywną jest to, że przyniesie radość zarówno trzylatkowi jak i starszemu dziecku. W przypadku rodzeństwa ze sporą różnicą wieku, to świetny sposób integracji rodzinnej. Każdy z członków rodziny może do zabawy wnieść swoją wartość, swój pomysł na wykorzystanie kreatywnej masy. Starsze dziecko może pomóc młodszemu. Rodzice mogą kreować kształty razem z nimi i to może przysporzyć wielu radosnych chwil. Takie wspólne odkrywcze zabawy zapewniają, bowiem radość przebywania ze sobą całej rodzinie. Wykorzystajcie ten czas ze sobą. Jeszcze się nim cieszcie. Wkrótce wszyscy wrócimy do swoich wcześniejszych aktywności i znowu będzie nam brakowało wspólnego czasu.

Ten czas jest świetną okazją, by bliżej poznać swoje dziecko, przyjrzeć się temu, jak się rozwija, przenieść się na chwilę w jego świat. To bardzo służy budowaniu waszej więzi.

Źródło: materiały prasowe Netto

Ciekawa akcja

Warta polecenia jest akcja „Masa Kreatywności Netto", która ruszyła 6. kwietnia. Za każde wydane 40 złotych na zakupy w sieci sklepów NETTO otrzymuje się saszetkę z masą kreatywną w jednym kolorze. Kolejny kolor można zdobyć nawet jeszcze w ramach tej samej wizyty w sklepie. Wystarczy zdecydować się na zakup produktu, z listy artykułów premiowanych w danym tygodniu. Im więcej takich produktów się zakupi, tym więcej saszetek z masą otrzyma. Do zdobycia jest gama 18 kolorów! Na stronie www.masakreatywnosci.netto znajdziesz zasady akcji, instrukcje wykonania wielu figurek i ozdób oraz bieżącą listę produktów premiowanych. Warte uwagi są filmiki instruktażowe. Możecie ze swoimi dziećmi, wspólnie z bohaterem filmu składać poszczególne elementy figurek. W każdej saszetce z masą znajduje się znaczek z pluszowym bohaterem. Kiedy uzbierasz 6 takich znaczków, możesz zakupić wybraną maskotkę za jedyne 24,99 złotych. Ich regularna cena to 59,99 złotych. Możesz wybierać wśród sześciu różnych wzorów. Na Twoje dzieci czekają: Trio , Burger, Hipster, Pi, Terry i Muzon.

Źródło: materiały prasowe Netto

Cała masa pomysłów

Z masy kreatywnej można ulepić zwierzątka, np. błękitną meduzę, zielonego kameleona, czarnego pająka, pomarańczową gąsienicę, szarą mysz czy fioletową ośmiornicę. Na stronie internetowej www.masakreatywności.netto są instruktaże. Zobacz, jakie to proste.

Z tej samej masy, można zrobić również wisiorki, koraliki, słoneczko, globus, zakładkę do książki, elementy maskarady, pierścionki, bransoletki czy wesołe końcówki na ołówki. Zobacz jak je wykonać.

Masa kreatywna może posłużyć też, jako wykonanie elementów gier planszowych, takich jak znane od pokoleń „kółko i krzyżyk", „memory" czy nawet „pchełki". Tutaj znajdziesz przepisy.

Źródło: materiały prasowe Netto

Właściwości Masy Kreatywności Netto

Masa dostępna w ramach akcji „Masa Kreatywności Netto" jest materiałem bardzo plastycznym i miękkim, dlatego praca z nią jest bardzo przyjemna. Masa ta nie przywiera i nie brudzi dłoni ani ubrań. Nie przysporzy nam, więc żadnych kłopotów, możemy oddać się zabawie. Wykonana jest z nietoksycznego materiału. Jest biodegradowalna, a zatem nie budzi obaw, że nasza zabawa przyczyni się do zanieczyszczenia środowiska. Warto też wspomnieć o tym dzieciom. Kreacje z masą kreatywności zastygają samoczynnie i stworzone postaci nabierają pełnej twardości po 24 godzinach. W ciągu czterech godzin zaś, możemy kreować masę do woli. Jeśli odrobinę przyschnie, można ją zwilżyć i znowu cieszyć się jej plastycznością.

Źródło: materiały prasowe Netto

Masa Kreatywności Netto i nowe technologie

Akcja sieci sklepów Netto angażuje rodziców i dzieci do korzystania z zasobów nowych technologii. To buduje między wami ważną komunikację i buduje zaufanie. Pokazujesz w ten sposób swojemu dziecku, że warto łączyć tradycję z nowoczesnością, że doskonałe wartości ma zarówno manualna zabawa z masą kreatywną, jak i korzystanie z poradników video czy aplikacji. Dziecko wzrasta wówczas w atmosferze propagowania nowych technologii, jako możliwości rozwoju i zdobycia wiedzy, a nie w atmosferze zakazu korzystania z internetu, jako nic niewnoszącego pochłaniacza czasu. Jeżeli od najmłodszego wprowadzisz dziecko w świat nowych technologii pokazując mu wartościowe treści, będzie mądrze korzystać z ogromnych zasobów internetu. Wspieranie u dziecka rozwoju poprzez zabawy tradycyjne, takie jak gry planszowe, rysowanie, malowanie czy lepienie z Masy Kreatywności Netto zapewnia dziecku zrównoważony rozwój, otwartość na świat, chęć poznawania i doświadczania oraz rozwija inteligencję emocjonalną.

Źródło: materiały prasowe Netto

Warto się inspirować

Specjalnie przygotowana strona masakreatywnosci.Netto.pl pozwala wspólnie z dzieckiem uczyć się formowania różnych kształtów dzięki czytelnym filmom instruktażowym. Dla miłośników smartfonów dostępna jest darmowa aplikacja zarówna dla urządzeń z Androidem jak i systemem iOS.

Źródło: materiały prasowe Netto

# data[].attributes.attachment_link.title
Recepta na kryzys po miesiącu kwarantanny z dziećmi w domu

# data[].attributes.attachment_link.description
Miesiąc kwarantanny mamy za sobą. Od trzydziestu kilku już dni, nasze dzieci nie chodzą do przedszkoli czy do swoich szkół. My, jako rodzice stanęliśmy przed jeszcze większym wyzwaniem, aniżeli rzeczywistość stawiała nas wcześniej, zanim doszło do pandemii koronawirusa.