# data[].attributes.body
GÜLHAN ÇALIŞKAN

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pandemi Sürecinde Çocuk Psikolojisi

Dünya genelinde pandemi olarak kabul edilen koronavirüse karşı herkes endişeli. Uzman Klinik Psikolog Elif Gökçe Tezel, ebeveynlerin çocukları korkutmadan ve ruh sağlığını bozmadan koronavirüsü anlatmanın yollarını aktardı.

Çin'de ortaya çıkan ve hızla tüm dünyaya yayılan koronavirüsün, insanlar üzerindeki psikolojik etkilerine dikkat çeken Uzman Klinik Psikolog Elif Gökçe Tezel, "Pandemi sürecini psikolojik olarak sağlıklı yaşamak; olayı görmezden gelmek, riskleri azımsamak ve çocuğa kaçamak cevaplar vermek değildir. Süreci sağlıklı yaşamak gerçekliği görmek, size yaşattığı duyguları kabul etmek ve bununla baş etme yöntemleri bulmaktır. Unutmayın kendiniz ile ne kadar iyi bağ kurarsanız, çocuğunuzun duygularını o kadar iyi anlarsınız. Bu nedenle ilk önce bu sürecin sizin üzerinizdeki etkilerini çözümleyin ve çocuklarınızın iletişim kurmasından kaçınmayın. Çocukların anlayamadığı ve zihninde somutlaştıramadığı soruları büyük bir sabır ve şefkatle yanıtlandırmaya çalışın. Ebeveynler için şefkat ve sabır bu sürecin iki anahtar kelimesi olacaktır" diye konuştu.

"ÇOCUĞUNUZ İÇİM PLANLAR YAPIN"

Uzman Klinik Psikolog Elif Gökçe Tezel, ebeveynlerin çocuklara özellikle okul öncesi çocuklara bu süreci nasıl anlatmaları gerektiğini ise şöyle sıraladı:

"3-5 yaş aralığında çocuklar haberlerden etkilenebilir, bu zarar görme endişelerini farkında olmadan tetikleyebilir. Bu nedenle kendisini güvende hissetmek için sizlere bağımlılık duyabilirler. Bu anormal bir ihtiyaç değildir. Onlara güvende hissettirmek, duygularını açmasına izin vermek önemlidir. Bunu yaparken onların göz seviyesine inmek, sakin ve yumuşak bir ses tonuyla anlayabileceği cümleler kurmak, her zaman onlarla ilgileneceğinizi ve ilgilenmeye devam edeceğinizi ifade etmek, günlük rutinlerine uymak ve zarar görme endişesini yansıtacağı oyunlara alan açıp onların kontrol ettiği oyunları oynamak etkili olacaktır. Çocuğun zihninde virüsü somutlaştırmak için öyküler, resimler, çocuklar için yapılmış uygun videolardan da yararlanabilirsiniz. Ancak bu konu hakkında konuşmak istemedikleri ya da hazır hissetmedikleri sürece konuşmaya zorlamamalı, gereksiz kaygılanmalarına sebebiyet vermemelisiniz. Uyku saatleri, ev içi aktiviteleri, yemek yeme saatleri gibi planlamalar yapıp bu rutinlere uymak hem sizlere iyi gelecek hem de çocuklara bir şeylerin yolunda gittiği mesajını verecektir."

"İNTERNETTEN ETKİNLİK İNDİRİP ÇOCUĞUNUZLA UYGULAYIN"

6-11 yaş aralığında çocukların bu süreçte yine zarar görmeye dair endişeler yaşayacağını hatırlatan Uzman Klinik Psikolog Tezel, "Bu endişelerin sonucu olarak dikkat problemleri, agresyon, erken dönem çocukluğa gerileme gibi sorunlar gösterebilirler. Ancak okul öncesi çocuklarına göre dil kapasiteleri ve duyguları ifade yetenekleri daha gelişmiş olacağından, bu yaş grubunda çocuklarınıza sorular sorabilir, neyin endişelendirdiğini, ne yapabileceğinizi konuşabilirsiniz. Duyguları hakkında konuşmak duygularının sizin tarafınızdan normal olarak algılandığını bilmek bile onlara iyi gelecektir. Çocuklarınızla normalden fazla zaman geçirip; eğlenceli aktivitelerle zihinlerini boşaltmasına katkı sağlayabilirsiniz. Bu yaşlarda çocuklar arkadaş ilişkilerine de önem verirler. Bunun dışında kendi yaş grubunda bireylerinde iyi hali, dış çevrede bir şeylerin yolunda gittiği mesajını verecektir. Bunun için arkadaşlarıyla online görüşmeler yapmalarını destekleyebilirsiniz. Yine diğer yaş gruplarında olduğu gibi, resimlerle duygu ifadesine olanak sağlayabilir, duygularını ifade edebilecekleri yazılar yazabilirler. Uzmanlar tarafından geliştirilmiş pandemi sürecine dair etkinlikleri internetten indirip yapabilirsiniz" tavsiyesinde bulundu.

Uzman Klinik Psikolog Elif Gökçe Tezel son olarak ise "Tüm bu davranışlarınıza rağmen sorunlar çözülmüyorsa, çocuğunuz öncesinden beri strese karşı daha hassas bir birey ise ya da bu süreçten daha yoğun etkilenecek bir grupta ise örneğin sağlık çalışanı ya da covid-19 pozitif yakını olmak gibi, bu durumda online olarak profesyonel yardım almayı düşünebilirsiniz'' dedi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pandemi Sürecinde Çocuk Psikolojisi | Reyap Sağlık Grubu | Reyap Hastaneleri

# data[].attributes.attachment_link.description
Pandemi Sürecinde Çocuk Psikolojisi Dünya genelinde pandemi olarak kabul edilen koronavirüse karşı herkes endişeli. Uzman Klinik Psikolog Elif Gökçe Tezel, ebeveynlerin çocukları korkutmadan ve ruh sağlığını bozmadan koronavirüsü anlatmanın yollarını aktardı. Çin'de ortaya çıkan ve hızla tüm dünyaya yayılan koronavirüsün, insanlar üzerindeki psikolojik etkilerine dikkat çeken Uzman Klinik Psikolog Elif Gökçe Tezel, "Pandemi sürecini psikolojik olarak sağlıklı yaşamak; olayı görmezden gelmek, riskleri azımsamak ve çocuğa kaçamak cevaplar vermek değildir.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Thanks to its partnership with publisher Eye on Education, Education World is pleased to present this blog post by Rebekah Stathakis, author of A Good Start:147 Warm-Up Activities for Spanish Class.
I have always enjoyed playing games. My family regularly plays board games when we get together, I play games with my own children almost every day, and (not surprisingly) I have used a wide variety of games* as instructional tools in my classroom. I have never had a student ask "Why are we playing games?" Instead, students usually ask, "Can we play this again soon?"

Some people may wonder, "Why play games in a class?" I think it is important to articulate the value of game playing for myself, my students, colleagues, parents and others. Over the years, I have come up with my own list of the top five reasons I believe game playing is a powerful instructional tool.
*(By "game," I am referring to learning through play, active engagement and fun).

1. Students learn through the process of playing the game. By playing a game, students may be able to understand a new concept or idea, take on a different perspective, or experiment with different options or variables. For example, in my beginning Spanish classes, I often played a card game the first week of school. The students were in groups of 4-5. Each person read through the directions to the card game; then, the game was played in complete silence. After the first round, one student from each group (typically the "winner") moved to a different group. We typically played three or four rounds.

What my students did not initially know is that each group had received a different set of rules. When a student moved to a new group, he often felt confused and was unsure as to why the other people were playing differently (students usually say "they were playing wrong"). We used this as a starting point to discuss the experience of moving to a new country. Having moved from Spain to Venezuela to the United States, I shared my own experiences of learning new cultural rules and, at times, feeling like others were "playing wrong."

Then, we played the game again, but I allowed all the students to talk. Through discussions, students explained the rules to "newcomers," and the game ran more smoothly (and students reported feeling much more satisfied). At this point, at least someone said, "I get it. You are trying to show us this is why we need to learn another language. So we can all explain the rules to each other."

2. Games provide a context for engaging practice. As a world languages teacher, I know students need a lot of practice to internalize important vocabulary and structures. However, for the practice to be meaningful, students must be engaged (and let's be honest, countless workbook pages or textbook exercises are not always highly engaging!). Through lively games of charades, $25,000 pyramid, or others, my students willingly use the vocabulary and structures, repeatedly gaining much-needed practice.

3. Through games, students can learn a variety of important skills. There are countless skills that students can develop through game playing such as critical thinking skills, creativity, teamwork, and good sportsmanship. For example, with my Spanish students, circumlocution is a very important skill. By playing word guessing games, I have seen my students' ability to use circumlocution improve dramatically. I love to watch my students' creativity during game sessions (we have used Play-doh, drawing, acting and many other activities in our games).

One of my first years as a teacher, a student commented that he loved the verb game we were playing (a variation of "Yahtzee"). I told him I was glad he liked it, but that it wasn't my invention-it was based on a game he might have played at home. He then told me that he had never played games at home and I was the only adult who had ever sat down to play a game with him. At times, I am surprised that students don't logically think through how to play "Guess Who?" Then, I remind myself that this 14-year-old had never played a game with an adult before he came to my class! I see this as an opportunity to teach a wide range of life skills that don't necessarily show up in my curriculum's scope and sequence.

4. While playing games, students develop a variety of connections with the content and can form positive memories of learning. Some of my favorite classroom memories are from game times. I will never forget watching Miguel jump around the classroom to help his peers guess the word "Mono" (monkey). Fortunately, the students won't forget it either (and they all got "mono" right on their assessments). The fun, silly or interesting moments tend to stand out in students' memories, and they latch on to the vocabulary/structures we are studying. A positive emotional connection can facilitate learning. Furthermore, many games feature a variety of different stimuli; some students might remember the vocabulary words from acting them out, others remember reading the clues, and other students remember hearing classmates call out answers. Games can provide a variety of sensory experiences for students.

5. Games grab students' attention and actively engage them. I find that because students really enjoy playing games, it is a good way tofocus their attention and actively immerse them in Spanish. This can be especially useful in a wide variety of ways. For example, after a fire drill students sometimes have trouble settling down and returning to class. A game allows students to quickly engage and transition back to the content we were working on. After hours of state-mandated standardized tests, I find my students are often tired of sitting and full of energy; an energetic game with lots of movement may be just what they need.

Education World®
Copyright © 2013 Education World

# data[].attributes.attachment_link.title
Why Use Games in Your Classroom? | Education World

# data[].attributes.attachment_link.description
Thanks to its partnership with publisher Eye on Education, Education World is pleased to present this blog post by Rebekah Stathakis, author of A Good Start:147 Warm-Up Activities for Spanish Class . I have always enjoyed playing games.

# data[].attributes.body
ŞEHİT BARIŞ AKAY ANAOKULU

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Disiplin açısından da halk oyunlarının çok olumlu etkisi vardır. Çocukların aynı müzikte, aynı hareketleri yaparak aynı sesi çıkartmaları, toplu halde el ele tutuşmaları, komutla hareket etmeleri, onların tamamen bütünleşmelerini ve birlik içinde oyun bitene kadar dikkatlerini kaybetmeden organize olmalarını ve kurallara uymalarını sağlar.
İzmit Halk Eğitim ve Akşam Sanat Okulu Halk Oyunları öğretmeni ve Türk Halk Oyunları Ulusal Hakemi Hayrettin Altın, Halk oyunlarının çocuklar üzerindeki Psikolojik, Sosyolojik ve Fiziksel gelişimi konularındaki görüşlerini ifade etti.
ÇOCUKLARA ÖNERİLMELİ
Kdz. Ereğli Sanat Kurumu Derneği'nin "Halk Oyunlarının çocuklar ve gençler üzerindeki psikolojik, sosyolojik ve fiziksel etkileri" konulu panelde konuşan Hayrettin Altın, Her yıl eğitim öğretim döneminde çocuklar için okulda mutlaka bir faaliyet dalı seçildiğini ve bunlar arasında: genelde ya modern dans, ya tiyatro ya da halk oyunlarının yer aldığını belirterek "Halk oyunları özellikle anaokulu çağındaki tüm çocuklarımıza kesinlikle tavsiye edilmelidir: Tabi öncelikle halk oyunları eğitmenlerinin bu konu üzerinde titizlikle çocuğun anne ve babasıyla konuşup onlara çocuklarının böyle bir faaliyet içerisinde olması çocuklarının ileriye yönelik gelişimi açısından geniş bir şekilde bilgilendirmeleri gerekmektedir" dedi.

Altın konuşmasında halk oyunlarının çocukların gelişi üzerindeki etkilerini şöyle anlattı:
ZENGİN KÜLTÜRÜMÜZ
Anaokulu çağındaki 5-6 yaş çocuk grubu, halk oyunları sayesinde sağ ayak, sol ayak, sağa dönüş, sola dönüş kavramını bu süreç içerisinde öğrenirler. Sayı sayarak ayak hareketlerini yaparak, oyun sayısını iyice oturttuktan sonra hem sayıp, hem hareketi yapıp hem de şekil yaparak çocukların beyin ve kas koordinasyonlarının gelişmesine yardımcı olur.

Yapılan şekiller ve hareketin kaç tane yapılacağı, bir sonraki hareketi akıllarında tutup geçiş yapmaları çocuklara dikkatlerini bir noktada toplamayı öğretecektir.

Ülkemiz halk oyunları bakımından hem zengin kültürümüzün etkisiyle hem de coğrafi konumumuz gereği çok çeşitlilik gösterir (Karşılama, Horon, Zeybek, Halay, Bar, Kaşıklı karşılamalar gibi vb.) Her yıl değişik bir yöre oyununu öğrenen çocuklar vücutlarını değişik şekillerde kullanmayı öğrenir, ülkemiz halk oyunları hakkında da bilgi sahibi olurlar.

Bana göre anaokulunda verilen halk oyunları dersi ve diğer aktivitelerde çocuklar arasında seçme ve eleme yöntemi olmamalıdır. Çünkü bu dönemde çocuklar seçilemediği etkinlik hakkında bilinç altında başarılı olamayacağını düşünür, hatta ileride çok sevebilecekleri bir sosyal faaliyetten başarılı olamayacağım dile uzak duracaklardır.

Bunun yerine daha yavaş öğrenen ve yapmaya çalışan çocukların sahnedeki yerleri ve görevleri yeteneklerine göre değerlendirilmelidir.
HALK OYUNLARI GELİŞTİRİR
Halk oyunlarının çocuklar üzerinde bedensel, zihinsel ve motorsal gelişimine kesinlikle faydaları vardır.

Disiplin açısından da halk oyunlarının çok olumlu etkisi vardır. Çocukların aynı müzikte, aynı hareketleri yaparak aynı sesi çıkartmaları, toplu halde el ele tutuşmaları, komutla hareket etmeleri, onların tamamen bütünleşmelerini ve birlik içinde oyun bitene kadar dikkatlerini kaybetmeden organize olmalarını ve kurallara uymalarını sağlar.

Halk oyunları dersi çocukların sorumluluk duygularını da geliştirir, Oyunlarda kullandıkları malzemeleri (mendil, kaşık, tef. Vs) çocuklar derse gelirken yanlarında getirip, ders çıkışlarında da onları toparlayıp dolaplarında muhafaza etmeleri gerektiğini öğrenirler.

Çocuklarda özgüvenin oluşmasında halk oyunları dersinin etkisi büyüktür. Yapılan takım çalışmalarında içine kapanık ya da dikkati daha az olan çocukların sosyalleşmelerine yardımcı olur. Hep birlikte çıkmış oldukları bir gösteri çocuklarda başardım duygusunun açığa çıkmasını ve daha iyisini yapabilirim şeklinde motive olmalarını kesinlikle sağlar.
GRUPLA HAREKET ETMEYİ ÖĞRENİR
Çocuklar için sayısal zekanın gelişmesinde de halk oyunları dersi çok önemlidir. Ritim duygusunun gelişmesi, çocukların okuldaki diğer derslerine de olumlu yönde etki eder. Dikkatlerini daha kolay toplamalarını sağlar. Ritmi yakalayan çocuklar grup çatısı altında bir olmayı ve grupla hareket etmeyi öğrenirler.

Bireysel anlamda kendilerini ifade etme yetenekleri de artar. Aynı zamanda Halk oyunları, çocuklara estetik kazandırır, sanat duygularını pekiştirir.

Bir diğer önemli konuda okullarda ikiz kardeşler arasındaki öğrenme farklılığını da kesinlikle göz önünde bulundurmalıyız. İkizlerden hatta zaman zaman üçüz ve dördüzde olabiliyor halk oyunları çalışmalarımızda, tabi çok güzel ve ayrı bir duygu bu bizler için Çocuklardan biri çok yetenekli diğeriyse kardeşine göre daha az yetenekli olabilir, bu durumda halk oyunları dersi verirken sınıftaki ikizleri birlikte değerlendirmemek gerekir.

Onları diğer çocuklar gibi bireysel olarak değerlendirmeliyiz. İkizlerden aynı performansı beklemek kesinlikle çok yanlış olur.

Yapamayan çocuk bu sefer kendini hep ikiziyle yarış halinde hisseder. Bu da onu olumsuz etkiler. İkizlerden birinin bazı konularda başarı gösterip diğerinin ilgi ve becerilerinin farklı olması son derece normaldir.

Peki bu durumda nasıl bir yaklaşım sergilememiz gerekir, Tabi ki daha az yetenekli ve yavaş öğrenen çocuğu gruptan soyutlamak yerine sahnede başka bir planda pozisyonlandırmak daha doğru ve yerinde olur.

Gösteri sonunda alınan alkış ve başarı bütün hepsi çocuklara olmalıdır. Bu şekilde bir motivasyon ayrıca daha az başarılı çocukların kendilerine güvenlerini ve daha çok çalışma isteği duymalarını beraberinde getirir.
HALK OYUNLARININ VÜCUDUMUZA GENEL OLARAK FAYDALARI
· Halkoyunları vücudumuzun hareket ettirilmesi için büyük bir fırsattır. Aynı zamanda oynarken vücudumuza mutluluk, canlılık ve zindelik hissi verir, müziğin ritmine odaklandığımızda günlük stresimizi atar ve rahatlarız. Genel olarak kendimizi daha iyi hissederiz.

· Sosyal olarak birçok değişik yaş ve kültür grubundan insanlarla tanışır kendi ülkemizde ve yurtdışında da değişik yerler görür ve sosyalleşiriz.

· Hareket ve esnekliğimizi artırır.

· Vücudumuzun esnekliğini, çevikliğini ve dayanıklılığını artırır

· Genel olarak fit olmamızı sağlar

· Gücümüzü ve kas yapımızı artırır

· Koordinasyonumuzu artırır

· Stresimizi azaltır

· Uyku kalitemizi artırır

· Kilo vermemizi sağlar

· Eklem yerlerimizin daha iyi çalışmasını sağlar

· Bedenimizin genel duruşunun daha iyi ve hizada olmasını sağlar

· Kontrol ve dikkat yeteneğimizi artırır.
HALK OYUNLARI ÖĞRENCİLERE NELER KAZANDIRIR?
Halk oyunları öğrencilere çok şey kazandırır. Günümüzde halk oyunlarının eğitim ve öğretimdeki önemini kavramış bir çok ülke bu ulusal değerlerini bizimki kadar anlamlı ve görkemli olmamasına karşın okullardaki ders olarak okutmakta, bunların eğitim ve öğretim aracı olarak ne denli güçlü ve geçerli olduğunu kanıtlamaktadır.

Okullarda bilinçli ve sistemli bir şekilde öğretilen halk oyunlarının yararları ve faydaları şunlardır:

· Kişisel eğitim

· Toplumsal eğitim

· Hareket değerleri yönlerini kapsamak üzere üç ana grupta incelenebilir.

Halk oyunlarının kişisel yönden eğitim ve öğretimdeki yeri: Halk oyunları kişiyi ruhsal ve bedensel yönden olumlu ve çok yönle etkiler.

Halk oyunları kişinin boş zamanlarını değerlendireceği en yararlı bir etkinliktir. Müzik, hareket, giysilerdeki renk ve sanat zenginliği oyunları tek yönlü olmaktan çıkararak, kişiyi bir çok konuda ilgilendiren, hoşça ve eğlenceli anlar yaşatan, zengin bir uğraşı, eğlence aracı niteliğine sokmuştur. Boş zamanlarını bu şekilde değerlendiren kişi hareketin verdiği dinçlik ve dinamiklikle sağlıklı, canlı ve neşeli olur. Böyle kişiler hayattan zevk alır.

Girdikleri topluluğa canlılık ve hareket getirirler. Oyun bir neşe kaynağıdır. Neşe hareket, coşku oyunun özündedir. Kişi oyun oynarken sevinçli dinç ve gençtir. Çocuklarımızın ve gençlerimizin hiçbir baskı ve zorlama olmaksızın oyuna koşmaları, oyunun kendisinin bir hareket neşe kaynağı olduğunu kanıtlar.

Çocuklarımızın özellikle yaşamlarını en kritik dönemlerini sürdüren gençlerimizin, zaman zaman içine düştükleri karamsarlığa, katıldıkları ya da izledikleri bir oyunun anlam dolu figürleri ve müziği ile tamamen gideremezse bile hafifleteceği rahatlıkla söylenebilir.

Ayrıca sportif yönden de üstün değerler taşıyan halk oyunlarımız, kişiyi bedensel ve ona bağlı olarak da zihinsel yönden sağlık, dinçlik kazandırır. Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur atasözü ile de bu görüşler pekiştirilecek olursa, halk oyunlarımız, sağlam yapılı, kişiliği bütün, güçlüklere kolayca göğüs gerebilen, işlerinde başarılı, yarınları güvence veren kişiler yaratır.

Kişinin kendisiyle barışmasını sağlar, kendisi huzurlu olan, çevresine huzur verir.

Halk oyunları, Halayına, Horonuna, Zeybeğine, Barına, Karşılamasına aldığı kişilere beceri ve yetenek sağlar. Daha önce hiç kimsenin ilgisini çekmeyen kenarda köşede kalmış öğrenciler bu bereci ve yeteneği kazandıktan sonra, kendilerini yeteneksiz kişiler olmaktan çıkmış bir işi bir faaliyeti yapabilen, başarabilen kişiler olarak görürler.

Halk oyunları öğrencilere topluluk karşısında sıkılmadan, rahatça hareket etme yeteneği de sağlar.

Çoklukla çekingen, içe dönük, bir topluluk karşısına çıkamayan gençler ve çocuklar halk oyunları içerisinde eğitildikleri takdirde bu türlü olumsuz davranışları üzerlerinden atmakta ve sosyal topluluklara giren girişken etkin birer kişi olmaktadırlar. Birlikte ya da tek başına oynanan oyun kişiye güzel ve yararlı bir iş yapmanın gurur ve güvenini vererek kişiliği olumlu yönde etkilemektedir.

Halk oyunlarımız ulusumuza ait topluca başarılmış işlerin en güzel örneklerinden biridir.

Kız ve erkek öğrencilerin el ele, omuz omuza dizilerek oluşturduğu oyun halkasında arkadaşlarından komut almaya, birlikte adım atmaya başarıya ortak çabalarla gitmeye, zorlukları ortaklaşa göğüslemeye çalışmak bir topluluk halinde yaşamak zorunda olan kişiye, bunun gereklerini farkında olmadan sezdirmeden öğretir.

Ulusumuzun birçok ortak özelliklerini yansıtan bu oyunlar topluluklarda bazı ortak duygular uyandırması birlik ve beraberlik ruhunu yansıtması bakımından önemlidir. Bir zeybekte diz dize vermiş oyuncular ulusunun Atasının o oyunda yaşattığı çizdiği tabloyu ortaklaşa bir arada yorumlamakta izleyicilere aktarmaktadır. .

Halk oyunlarını yeni öğrenmeye başlayanlara önceden denenmiş gerçek ve başarılı bir basamaklama uygulanırsa amaca daha çabuk ulaşılır, bu yöntem özellikle öğreticiye daha çok kolaylık sağlar.

Oyun öğretiminde basamaklama şöyle olmalıdır.

Kolay figürden zora, kolay oyundan gittikçe zorlaşan oyunlara geçilmelidir. Halk oyunlarımızı öğreteceğimiz gruba bir çok yörenin ve birçok oyunun ortak sayabileceğimiz temel figürlerini saptayıp, bunları birbirine bağlı seri ritmik hareketler gibi sırayla kavratabiliriz.

Bu hareketlerin öğrenilmesinden sonra başka yörelerin oyunlarının da öğrenilmesi daha kolay olacaktır.

# data[].attributes.attachment_link.title
'HALK OYUNLARI ÇOCUKLARIN ÖZGÜVENİNİ GELİŞTİRİR'

# data[].attributes.attachment_link.description
Disiplin açısından da halk oyunlarının çok olumlu etkisi vardır. Çocukların aynı müzikte, aynı hareketleri yaparak aynı sesi çıkartmaları, toplu halde el ele tutuşmaları, komutla hareket etmeleri, onların tamamen bütünleşmelerini ve birlik içinde oyun bitene kadar dikkatlerini kaybetmeden organize olmalarını ve kurallara uymalarını sağlar.

# data[].attributes.body
ŞEHİT BARIŞ AKAY ANAOKULU

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
İnsan, Köylü, kentli, zengin, yoksul her çocuk bulunduğu yerin ve zamanın etkisi altında oyun oynamıştır. Mısır'da, İran'da yapılan kazılarda türlü oyuncaklar bulunmuş, eski Girit uygarlığının kalıntılarında bebeklere, oyuncak ve ev eşyalarına rastlanmıştır (Gander, Gardiner, 1933). Eski Çin kaynaklarına göre uçurtmanın 3000 yılı aşkın geçmişi vardır. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Metin And, oyununun kültüre bir geçiş, çocuk oyunlarının da onların yetişkinlerin dünyasına katılmalarını sağlayan bir yol olduğunu söylemiştir. Oyun kuramları incelendiğinde en eski kuram, oyunun dinlenme gereksiniminden kaynaklandığını ve yorgunluğu gideren bir faaliyet olduğunu savunan kuramdır. Sonraları, ilk gerçek oyun kuramını ortaya atan, Ayakkabısını ayağına geçirebilir, düğmesini ilikleyip çözebilir,"Benim bir bebeğim var" gibi kısa cümleleri yineleyebilir.Olimpiyatların altın kızı olarak nitelenen Jimnastikçi Nadia Comaneci, 5 yaşında anaokulundaki etkinlik saatinde, sonradan antrenörü olacak olan Bela Karoly tarafından fark edilmiştir. Bela Karoly, anaokulunun bahçesindeki barların önünde koşan, zıplayan, tırmanan iki küçük kız görmüştür ve o andan itibaren çocuklarla ilgilenmeye başlamıştır. O zamanlar 5 yaşlarında olan kızlardan biri ünlü bir balerin olmuş; diğeri ise olimpiyatların altın kızı Nadia Comaneci olmuştur. Bu değerli sporcular, çocuk yuvasının ve okul öncesi eğitimin olanaklarında yeşeren çiçeklerdir (Candan, 1977). Çocuğun duygusal ve sosyal gelişimi, onun bedensel ve zihinsel gelişimine ve yakın çevresiyle kurulan ilişkilerine göre biçimlenmektedir. Oyun, Duygusal tepkileri denetim altına almak, çevredeki büyüklerin sürekli ilgisini beklemekten kurtulmak (benmerkezcilikten ayrılır), duygusal sorunları ortaya koymak, kendine güveni, sevinç ve hoşlanma duygularını geliştirmek, sevgi gereksinimlerinin karşılanması ve estetik beğenisinin gelişimi oyunun duygusal gelişime olan etkilerindendir. Oyun yoluyla sosyalleşen "ben ve başkası" kavramlarının bilincine varan çocuk, vermeyi ve almayı da oyun aracılığıyla öğrenir. Çocuğun toplum ve ahlak kuralına uyum göstermesinde de oyunun rolü büyüktür. Çocuk, ev ve okul çevresinde neyin doğru neyin yanlış kabul edildiğini görür. Ancak bu tür kurallara uymanın zorunluluğunu oyun ortamında anlayabilir. Piaget' ye göre, çocuk oyunları, son derece sosyal kuruluşlardır. Çocuk çevreyi ve doğayı oyun yoluyla tanır. Sorular sorarak gerekli bilgileri edinir, merak duygusunu geliştirir ve giderir. Bu şekilde sözcük dağarcığı da gelişir, düzgün cümleler kurma alışkanlığı kazanır. Nesneleri, araç-gereçleri tanır, adlandırır, işlevlerini kavrar, onları kullanmayı öğrenir. Eski deneyimlerine, bilgilerine, tasarımlarına, davranışlarına yenilerini katar, kendini zenginleştirir. Nesneler arasındaki ayrılıkları ve benzerlikleri, olaylar arasındaki ayrılıkları ve benzerlikleri kavramaya başlar. Düşünüme, algılama, kavrama, imgelem gibi zihin gücü gerektiren soyut yetenekler yönünden gelişme sağlar. Tüm bunlar oyunun zihin ve dil gelişimi üzerindeki olumlu etkileri olarak nitelenmektedir. Çocuk, ilgisini çeken şeyleri eline alıp ağzına götürerek tanımaya çalışır. Eline aldığı her şeyi atarak, iterek, çekerek de fizik kurallarını keşfetmeye başlar. Attığı oyuncağının düştüğünde ne olduğunu, nasıl ses çıkardığını, çevresindekilerin nasıl tepki gösterdiğini ilgi ile izler ve bu davranışlarını birçok obje ile yineler. Çocuğun 1-3 yaş dönemi özerklik dönemidir. Bu dönemde saldırganlık, kirletme, kırma gibi içgüdülerinin doyumu için yaptığı devinimlere ve oynadığı oyunlara Yeni oyunlar yaratır ve uygular. Örneğin, bir sopayı "at" olarak, bir kutuyu "tencere" olarak, bir havluyu "battaniye" olarak, bir gazoz kapağını "bardak" olarak kullanabilir. Kimi oyunlarda baba rolü oynar, anne olur, bebek olup bakılmak ister. Doktor olur hastalarına bakar; öğretmen olur, öğrencilerine ders anlatır. Düş gücü oyunları hemen her konuyu kapsar. Bu nedenle de evde, sokakta, anaokulunda... her yerde oynanabilir. Düş gücü oyunları azalmış, oyunlar daha düzenli, bilinçli ve dengeli duruma gelmiştir. Devinimli küme oyunları ile masa oyunlarına (boya, biçim kavramları, bulmacalar) düşkündürler. Bu etkinlikler, bireysel ayrılıklarına göre değişmekle birlikte ilkokula kadar her çocukta görülür. Bu etkinliklerin başlıcaları:Boyama, resim yapma, kolay resimleri kopya etme,Harflerle ilgili oyunlar, bilmece ve bulmacalar, fıkra ve tekerlemeler,Biçim, sayı, renk kavramları,Evcilik oyunları, köşe oyunları, blok oyunları, yapı inşaat oyunları,Büyüklerle birlikte olmak, bu etkinliklerin içinde en çok evcilik oyununu severler. Kızlar bebeklerle oynarken, erkek çocuklar köprüler, tüneller, yollar yaparlar. Savaş, dövüş gibi oyunlara düşkündürler. Kız çocukları; evcilik, komşuculuk, okulculuk, doktorculuk gibi oyunları oynarlar. Kitap bakmayı, bebeklere sahip olmayı (kağıttan, kumaştan, plastikten) ve bunları kendilerine özgü giyeceklerle giydirmeyi, anne olup bebeklere bakmayı çok severler. Yarışmalı oyunları, yardım etmeyi, dikiş, nakış işleri yapmaya özenirler.1- Dünyanın neresinde olursa olsun, çocuğun yaşı ve cinsiyeti ne olursa olsun bütün çocuk oyunları genellikle belli bir sıra izlemektedir. Bunlardan ilki, Resim Koleksiyonları, Çizgi romanlarRenkli Kumaşlar ve Boyalı kaşıklarMırıldanmalar, şarkı söylemeSESLERİN UYUMUNDAN ZEVK ALMATahterevalli, kaydırakÜç tekerlekli bisiklet, sallanan tahta at, salıncakBüyük kutular, uçurtma, oyunlarGÖSTERİSEL OYUNLAR, CANLANDIRMAEvcilik oyunu, dükkancılık oyunu vb., tenekeler, kutular, çeşitli giyim kuşamlar, bebek giysileriBELİRLİ KONULARDA USTALIK SAĞLAMAKÖykü anlatma, başka çocuklarla oynama, çocuğun zihin gücü ve beden eş güdümünü sağlayan oyuncaklarOYUNCAKLARI PARÇALARA AYIRMAK ve BİRLEŞTİRMEKFasulye torbası oyunları, sopalara halka geçirme oyunlarıBirbirine geçen bloklar, trenler, kamyonlarDelikli bir torbaya bir şeyler geçirme, tahta çiviler çakma homo ludens'dir
Michel de Montaigne (1533-1592), bir yapıtında kavrayışsal (zihni) öğretime çok önem verilmesini eleştirerek John Locke (1632-1704), 1693'te yazdığı "Eğitime Dair Düşünceler" adlı yapıtında, bütün eğitimcilerden ilgilerini çocukların sağlıklarına yöneltmelerini istemiştir. "Oyun, çocuğun tımarıdır. Oynamayan tay at olmaz. Oynamayan çocuk, toprağa hayırlı olmaz. Abdal düğünden, çocuk oyundan usanmaz." gibi deyim ve atasözleri tarihler boyunca oyuna verilen önemi anlamak bakımından önemlidir. Herbert Spencer olmuştur. Spencer, oyunu fazla enerjinin harcanması olarak nitelendirmiştir, böylelikle gerginliğin azalacağını savunmuştur. Spencer'e göre, sağlıklı çocuklar, zayıflara oranla daha çok oynamaktadırlar. Stanley Hall, çocuğun evrimiyle toplumun evrimi arasında bir ilişki kurmuştur. Hall'ın * 3 Yaş: Küplerden bir köprü kurabilir,
Çizilen bir çemberi bakarak çizer,
4 Yaş: Bir kareyi kalemle kopya edebilir. Bir artı işareti çizebilir, 5 Yaş: Bir üçgen çizebilir,
çocuğun fiziksel, zihinsel, dil ve sosyal kapasitesinin gelişmesine fırsat vererek toplum içindeki sosyal rolünün, özdeşiminin ve kendini diğer bireylerden ayıran özelliklerin farkına varmasını sağlamaktadır. Çocuk oyun sırasında kendisini ve çevresiyle ilgili bilgileri ifade etme olanağı bulmaktadır.

Murat, oyun odasında oynarken ortada kalmışlık duygusunu doğrulayan bir oyun sergiledi. Oyuncak evin bir odasına üç oyuncak yerleştirdi ve bunların üç kardeş olduğunu, tek başlarına yaşadıklarını, anne ve babanın öldüğünü söylemiştir. Murat öyküsünde hem kendini yapayalnız hissedişini dile getirmekte hem de ana babaya karşı öfkesini açıklamaktadır."Bu örnek olay gösteriyor ki, çocuğun oyun karşısındaki davranışı, çoğu kez kendi ruhsal durumunu yansıtmaktadır. Çünkü bu yaşta bir çocuk, böyle karışık duyguları sözle anlatamaz (Yörükoğlu, 1977).

1- İşlev Oyunları: Çocuğun bir yaşının sonuna dek geçirdiği süre "süt çağı dönemi" olarak nitelenir. Çocuğun bu dönemlerde, doğal olarak yaptığı devinimlere ve oyunlara
özerklik dönemi işlev oyunları denir. Bu tür devinim ve oyunlar daha çok "oyun" niteliği taşımaktadır. Örneğin, bu çağ çocukları için saldırganlığı dışa atmağa yarayacak gürültü çıkaran oyuncaklarla oynamak; kirletme güdüsünü karşılamak için su, çamur ve kille oynamak gibi oyunlar bu dönemin işlev oyunlarına örnek sayılabilir. 2- Ben Oyunları : Çocukların çeşitli yönleriyle kendilerini tanımalarına ve yeteneklerini geliştirmelerine yardımcı olan oyunlardır. Çocuk 2-3 yaşlarında genellikle 'benmerkezci' dir. Bu yaşlarda çocuk, çevresiyle ilgilendiğinden çok kendisiyle ilgilenir.Elleri, bedeni, gözleri ile kendisini ve çevresini tanımaya çalışır. Kendi başına oynamaktan hoşlanır, genellikle tek başınadır. Başka çocuklarla olsa bile kendi oyununu oynar, iletişim kurmaz. Bunun nedeni de kas, denge, dil ve bilişsel gelişim yönünden henüz yeterli olgunlukta olmayışıdır. Örneğin, çocuğun organlarını tanıması, görme-duyma-işitme gibi yeteneklerinin geliştirilmesi, dikkat ve algılama yetilerinin artırılması ben oyunlarıyla daha kolay sağlanabilir. 3- Düş gücü Oyunları (Hayali ve Temsili Oyunlar): Çocuğun bir nesneyi başka bir nesne gibi, bir olguyu başka bir olgu gibi düşünerek kurduğu oyunlardır. Okul Öncesi dönemde çocukların en çok severek oynadığı oyunlardır. Aynı zamanda bu dönemde, büyük kaslar oldukça gelişmiştir. Takla atmayı, yüksek yerlere çıkıp inmeyi, tırmanma merdivenine tutunarak sallanmayı, bisiklete binmeyi, denge tahtasında yürümeyi, top tekmelemeyi kolaylıkla becerebilir.
4- Küme Oyunları: Çocukların birlikte oynadıkları oyunlara denir. Küme oyunları genellikle çekişmeli yarışlar ya da bir olayın dramatizasyonu biçiminde görülür. Küme oyunları için yer, araç-gereç, süre bakımından olanaklar tanınmalı, fakat bıkmamaları için, oyunlarının kısa olmasına ve seyrek olarak oynanmasına özen gösterilmelidir.

Açık Hava Oyunları: Koşmaca oyunları, öykünme oyunları (İnsana, hayvana, bitkiye, doğa olaylarına, taşıtlara öykünerek oynana oyunlardır.), Öykünme yürüyüşleri ve koşuları (İnsan, hayvan, taşıt devinimlerine öykünerek yapılan yürüyüş ve koşulardır. Dev-cüce, aslan yürüyüşleri; araba, lokomotif, atçılık koşuları örnek olarak verilebilir), Halkada oyunlar (çocukların oturarak ya da bir halka oluşturup oynadıkları oyunlara denilmektedir). 2- Salon-Sınıf Oyunları: Serbest oyun ve etkinlikler saatinde oynanan salon-sınıf oyunları (Bu oyunlar, çocukların kendi koyacakları kurallara göre şekillenir. Eğitsel oyuncaklar, bloklar serbest saatte oynanan salon-sınıf oyunlarındandır), oyun saatinde oynan salon-sınıf oyunları (Bu oyunlar kurallı oyunlardır. Açık havada oynandığı gibi kapalı yerlerde de oynanabilir. Oyun saatinde oynanan bütün kurallı oyunlar, ısındırıcı-devinimli-dinlendirici olmak üzere üç aşamada uygulanır). 3- Araçsız Yapılan Oyunlar: Herhangi bir aracı gerektirmeden oynanan, her çeşit öykünme oyunu, şarkılı oyunlar, beden devinimleri ve halka oyunları bu kapsamda incelenmektedir. 4- Araçta Yapılan Oyunlar: Belirli bir aracın üzerinde yapılan, denge oyunları, minder üzerinde yapılan devinimler, iskemle kapma, takla yarışı gibi oyunlardır. 5- Araçla Yapılan Oyunlar: Çeşitli araçların kullanılmasıyla oynanan top oyunları gibi aktiviteleri kapsamaktadır.
** *

Peluş Oyuncaklar, sarılıp uyuyabileceği yumuşacık bir peluş oyuncak, bebeğin yatağında kendisini güvende hissetmesini sağlayacaktır. Aynı zamanda onun için bir arkadaş görevi görecek ve belki de ileride ilk sohbetini onunla edecektir. Ayrıca, yumuşak bir oyuncağın bebeğin tenine değmesi onu uyaracak ve dokunma duyusunu geliştirecektir. Egzersiz Oyuncakları, yetişkinlerin olduğu gibi bebeklerin de sağlıklı bir bedene sahip olmak için bazı egzersizlere ihtiyaçları vardır. Egzersiz oyuncakları bebeğin, sağlıklı bir şekilde kollarını, bacaklarını ya da tüm vücudunu hareket ettirmesini sağlar. Büyük kasların gelişimini destekleyen oyun materyalleri; Tırmanma aletleri, itme ve çekme aletleri, büyük toplar, yuvarlanma minderleri, bloklar, bisiklet gibi materyallerdir. Küçük kasların gelişimini destekleyen oyun materyalleri ise çeşitli renkli kağıtlar, makas, dikiş panoları, boncuk, ip, manipulatif oyuncaklar, boş kutular şeklindedir. Şekilli Kutular, birbirinden farklı boyut ve şekillerdeki kutularla oynamak çocuğun el becerisini geliştirme, nesne-boşluk uydurma, ayırt edebilme yeteneklerini destekleme açısından çok yararlıdır. Belleği çalıştıran, problem çözme becerisini geliştiren oyun materyalleri, Yap-boz, takmalı, sökmeli oyuncaklar, ip ve boncuk, halka, anahtar, kilit, ayna, büyüteç, mıknatıs, boncuklu hesap tahtası gibi. İç içe Geçebilen Kaplarla oynama, çocuğun birçok becerisini geliştirir. Kapları birbirine vurabilir, iç içe koyabilir, kuleler yapabilir, renklerine göre ayırabilir, altlarına bir şeyler saklayabilir. Böylece hem el becerileri, hem de hayal gücü gelişir. Müzikli ve Sesli Oyuncaklar, müzik çalan ve farklı sesler çıkaran oyuncaklar, bebeğin dinleme ve belleğini kullanma yeteneklerini geliştirir. İlk başlarda gelişigüzel basıp sesler çıkarabildiği düğmelere daha sonra bilinçli olarak basarak yaratıcılığı da gelişecektir. Hareketli Oyuncaklar, bebekler için emeklemeye ve yürümeye başlamak özgürlüklerine kavuşmanın ilk adımıdır. Hareket yetenekleri arttıkça, gördükleri her hareketli nesneyi yakalamak ve incelemek için istek duyarlar. Bu dönemde, peşinden emekleyebileceği ya da minik adımlarıyla yetişmeye çalışacağı hareketli oyuncaklar, bebeğiniz için teşvik edici bir rol üstlenerek onun daha kısa bir sürede başarıyla emeklemeyi ve daha sonra da yürümeyi öğrenmesini sağlayacaktır. Şekillendirme Malzemeleri, kil ya da hamur, boya kalemleri, kum ile çocuğun yaratıcı deneyimler yaşaması sağlanmaktadır. Bu malzemelerle çeşitli şekiller yaparken çocuğun yaratıcılığı gelişir, el kasları güçlenir, renkleri ve şekilleri öğrenir. Duyu ve düşünceyi açığa çıkaran yaratıcılığı geliştiren oyun materyalleridir. Dramatizasyon materyalleri, mesleklere özgü giysiler, takılar, mutfak malzemeleri, temizlik malzemeleri, kuklalar gibidir.
Yaş büyüdükçe, akılcı biçimde oyuncağa bağlı olmaksızın, istediği zaman ve biçimde, istediği nesne ile oyun oluşturabilir. Aynı zamanda yaş büyüdükçe, çocuk oyunları resmileşir, daha kuralcı ve tasarımlı olarak gelişir. Beden durgunlaşır; daha sakin, zihin becerileriyle ve bedeni ile uyum içinde çalıştığı oyunlara yönelimi artar. Oyun ve etkinliklerinin sayısı, çeşitliliği çocuğun yaşı büyüdükçe azalır. Çünkü çocuk birçok deneyimler sonunda ilgi duyduğu ve daha iyi becerdiği oyunlarda daha çok zaman harcar. Çocuğun yaşı büyüdükçe dikkat süresi de artar, daha uzun süreler kendini belirli bir alana verebilir, daha az sıkılır. Oyuna ayrılan zaman azalır çünkü sorumlulukları artar. Oyun, belirli bir evrim ve sıralama izler. Örneğin çocuk, taşlar, çubuklar, odun parçaları, bloklar, konserve kutuları, kibrit kutuları gibi nesnelerle oynarken önce onları yan yana dizer, bir süre sonra onları üst üste koymayı dener, sonra hayali (düşsel) yapıtlar yapar, teknik bir düzen kurar. Kendine göre düşlediği ve gerçeğe uydurduğu yapıtları kurduktan sonra ek gereçler de kullanarak onlardan ev, kümes, ahır, bahçe, garaj gibi yapıtlar kurar. Kum oyunlarında ve resim çizmede de aynı gelişme gözlenmektedir.

" 'Bu kim?' Oyunu, çocukların egosantrik olduğu 'Ben Dönemi'nde, diğerlerini tanıması, iletişim kurması açısından önemlidir. Çocuklar yarım halka biçiminde yere ya da iskemleye otururlar. Öğretmen sorar: İşlev oyunları denir. 0-1 yaşlarında, süt çağı döneminde, bilinçsiz ve içgüdüsel olarak yapılan devinimlere süt çağı işlev oyunları denilmektedir. Örneğin, çocuk sevindiği ya da heyecanlandığı zaman birtakım sesler çıkarır, ellerini, kollarını, bacaklarını sürekli sallar, duygularını bu tür devinimlerle yansıtır. Büyüklerin çocuğu güldürmek için yaptığı devinimlere tepki olarak güler; eline ses çıkaran bir nesne verildiğinde, onu sallayarak ses çıkartır; büyüklere öykünerek elini kendi başına vurarak "baş baş" yapar.

OYUN ÇEŞİTLERİ
Çocukların psikolojik sorunlarının sağaltımında sıklıkla kullanılan, bireyin kendini iyileştirme gücünü açığa çıkardığı düşünülen oyun terapisi, Axline (1969) tarafından geliştirilmiştir. Danışan merkezli bir terapi yöntemi olan oyun terapisinde yönlendirici olmayan terapistin, çocuklarla çalışırkenki rolleri şu şekilde özetlenmektedir (Ryan ve Wilson, 2000);
"Murat, beş yaşında anaokuluna giden ve ilk aylarda çok iyi uyum sağlayan bir çocuk. Ancak son iki ayda öğretmenler Murat'ın durgunlaştığını, oyunlara katılmadığını ve arkadaşları ile ilişkiden kaçtığını gözlüyorlar. Ailenin dikkati çekiliyor ve çocuk ruh sağlığı kliniğine getiriliyor. Görüşmede aile Murat'ın, zaman zaman ağladığını ve hırçınlığını anlatır. Son bir buçuk aydır yatağını ıslatıyormuş ve bunun için de birkaç kez azarlanmış. Okula isteksiz gittiği için bir süre okula göndermemeyi denemişler ancak davranışlarında bir değişiklik olmamış. Görüşmede ayrıca Murat'taki değişmeden bir ay önce yeni bir kardeş doğduğu ve annenin hastalığı nedeniyle Murat ile ilgilenemediği ortaya çıkmıştır. Babanın da eve geç geldiği, Murat'ı 'sen büyüksün' diye sık sık azarladığı öğrenilmiştir. Anne kendisini sabırsız ve sinirli olarak tanımlamıştır. Murat'a yaşından büyük bir çocuk olarak davrandığını ve yardım beklediğini anlatmıştır. Murat'a düşkün babaannenin de evden ayrılmasıyla Murat'ın desteksiz kaldığı anlaşılmıştır.
Çöpten insan resmi çizebilir,
Yaşını bilir. Sabahı akşamı ayırır,
Dört rengi yanlışsız bilir,
Ayakkabı bağcıklarını bağlar,
Dört parçalı bir bul-tak bulmacasını yapar, on küple bir kule yapar.
6 Yaş: Paraları tanır,
Sağ elini, sol kulağını, sağ gözünü gösterebilir. On parmağını yanlışsız sayabilir. Başı, kolları, gövde ve bacakları olan bir insan resmi çizebilir.

Bir kağıdı köşeden katlayabilir,
Söylenen sayıyı yineleyebilir,
Dört nesneyi veya parmağı sayabilir,
Üç parçalı bir bul-tak bulmacasını yapabilir,
Uzun bir cümleyi yineleyebilir,
Acıkınca ne yaparsın? Uykun gelince ne yaparsın? Üşüyünce ne yaparsın? gibi soruları doğru yanıtlar.

Soyadını söyler. Kız veya oğlan olduğunu bilir ve söyler,
Söylenen üç sayıyı ezberden yineler,

Çocuğun gelişmesi ve kişilik kazanması açısından gerekli ruhsal besin niteliğindedir.

"recapitulation (tekrar) kuramı" na göre, birey yaşamı boyunca, daha önce kendi türünün geçirmiş olduğu gelişme seyrinin aynısını geçirecektir. Oyun, bunun açık seçik bir belirtisidir.

Karl Groos, 20. yüzyılın başında ortaya attığı kuramında, oyunun gerçek yaşama alışma egzersizi olduğunu belirtmiştir. Oyunu, bireyin günlük yaşama alışması olarak tanımlamaktadır. Oyun, bireyi günlük yaşamında karşılaşacağı zorluklardan korumak üzere işlev görmektedir. Groos, çocuktaki kavga gibi ilkel (saldırganlık) eğilimlerinin oyun yoluyla boşalabildiğini kabul etmektedir.

Kathleen Karr'a göre, oyun, bedenin gelişimini sağlayan, uyarıcı bir etkendir. Bazı alışkanlıklar oyun yoluyla yinelenirken öğrenilir. Karr'a göre, oyunun bir de arındırma işlevi vardır. Oyun, bireyde varolan anti-sosyal eğilimleri arındırmaktadır. Zararlı olan bu eğilimler, oyun yoluyla kanalize edilmekte ve yönlendirilmektedir.

Haeckel'e göre, çocuk kısa bir süre içinde ırkının geçirdiği evrimden geçerek gelişmektedir. Bu " biyogenetik yasa" ya göre, çocuğun oyunları da, eski kuşaklardan kalan faaliyetlerin bir parçasıdır.

"Derslerin daha çekici olmasını istiyorsanız çocuğun ilk yaşlardaki oyun içgüdülerinden faydalanınız."
"Benim öğrencim edindiği bilgileri kuru kuruya yinelemekle kalmayacak, aynı zamanda onları uygulayabilecektir." diyerek edinilen bilgilerin yaşam alanına aktarılmasını önermiştir. Yüzyıllar boyunca, yetişkinlerde genellikle şu inanç egemen olmuştur; Oyun, çocuğun eğlenmesine, oyalanmasına yarayan amaçsız bir uğraştır. Oysa Montaigne bu ters tutuma karşı çıkmış ve şöyle demiştir: "Çocukların oyunu, oyun değil, onların en gerçek uğraşıdır."

. Yani oynayan insandır. İlk çağlardan bu yana kendisini, çevresini, kendisi ile çevresi arasındaki ilişkileri oyun oynayarak, oyun içinde öğrenir. Uygarlığın gelişmesiyle birlikte ortaya çıkan, insanın homo sapiens yanı, yani düşünen insan olması, oynadığı hayvansı basit oyunları çeşitlendirmesini, zenginleştirmesini, zekanın parlak ürünleri haline getirmesini sağlamıştır. Tarihin Antik Dönem diye nitelenen bu sürecinde, metafiziğin, felsefenin ve bir felsefi yöntem olarak sorgulamanın, yanıt aramanın ve tartışmanın önem kazandığı çağlarda, fikir jimnastiği denilen düşünce oyunları oynanmaya başlamıştır. İnsanın homo Ludens ve homo sapiens olarak nitelenen bu iki özelliğine Sanayi Devriminin yaşandığı çağlarda homo faber, yani çalışan insan denilen üçüncü özelliği eklenmiştir. Böylelikle, insanın oynayan, düşünen ve çalışan yanlarıyla birbirini tamamlayan bir sentezin ürünü, sonucu olarak ortaya çıkmıştır.

Erkek çocuklar; genellikle uçak, uzay aracı, tren, gemi oyuncaklarını ve resimlerini severler. Savaş sahnelerini oyunlarında canlandırırlar. Yenilmekten hoşlanmazlar. Kovboyculuk, manavcılık, bakkalcılık, hırsız-polis, koşmaca oyunları, top oyunları oynarlar (Türkiye'de Okul Öncesi Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Projesi, 1979). Gelişim basamakları boyunca çocuğun hareketlerine düzen getiren, zihinsel, bedensel ve psiko-sosyal gelişimlerinde yardımcı olan, hayal gücünü ve yaratıcı yeteneklerini geliştiren tüm oyun malzemeleri oyuncak olarak tanımlanmaktadır. Bireyin toplumla ve çevreyle olan ilişkilerini düzenleyen araçlar sistemi gözüyle bakılmaktadır. Oyuncaklar, çocuğun doğal yeteneklerini kolaylaştıran, böylelikle de büyük bir eğitimsel işlevi yerine getiren oyun malzemeleridir. Bir yandan eğlenceli anlar yaratırken diğer yandan da etkili bir eğitimsel görev üstlenmektedir. Oyuncaklar çocukların çeşitli renk boyut ve şekilleri kavramalarını, sayısal ve yazınsal kavramları tanımalarına yardımcıdır. Gelişimde bu derece önemli bir rol oynayan oyuncakların seçimi de özenle yapmalıdır, oyuncağın yaşa, gelişim dönemine, beceri ve ilgilere uygun olmasına dikkat etmek gerekmektedir. Gündüz, L. (12.10.2004). Çocukların Dünyasında Oyun ve Oyuncakların Önemi. TED İstanbul Koleji Vakfı Özel Öğretim Kurumları Rehberlik ve Psikolojik Danışma Servisi
Rehber Öğretmeni.

Yavuzer, H.(1996).Çocuk Psikolojisi, Remzi Kitapevi, Yörükoğlu, A. (1977). Okul Öncesi Eğitimi ve Ruh Sağlığı UNESCO Türkiye Milli Komisyonu, Ankara.

# data[].attributes.attachment_link.description
İnsan, Köylü, kentli, zengin, yoksul her çocuk bulunduğu yerin ve zamanın etkisi altında oyun oynamıştır. Mısır'da, İran'da yapılan kazılarda türlü oyuncaklar bulunmuş, eski Girit uygarlığının kalıntılarında bebeklere, oyuncak ve ev eşyalarına rastlanmıştır (Gander, Gardiner, 1933). Eski Çin kaynaklarına göre uçurtmanın 3000 yılı aşkın geçmişi vardır. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü Öğretim Üyesi Prof.

# data[].attributes.body
ŞEHİT BARIŞ AKAY ANAOKULU

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ses ve müzik doğumla beraber, hatta bazı araştırmaların kanıtladığı gibi henüz anne karnında iken çocuğun yaşamına girmekte ve etkilemektedir. Bu etkileme annenin söylediği ninni ile başlar ve gitgide çevreden, radyodan, televizyondan duyduğu; evde, okulda, sokakta duyup öğrendiği ve söylediği müzikle beslenir.
Her çocuk müziğe aynı ölçüde yetenekli değildir. Fakat bütün çocuklar müziği severler. Bu konuda araştırma yapan bilim adamlarına göre, çok üstün yetenekli çocuklar ve çok yeteneksiz çocuklar istisna kabul edilmektedir. Bu istisnalar dışında kalan bütün çocuklar, az ya da çok müziğe yetenekli sayılmaktadırlar. Ancak bu yeteneğin gelişimi büyük ölçüde içinde bulundukları ortama bağlıdır. Yetişmeye elverişli ortam ve koşullar bulunamazsa, çocuk üstün yetenekli de olsa, müzik sanatçısı olamaz.

*Okul öncesi kurumlarında müzik yeteneklerinin derecesi henüz bilinmeyen çocuklara, müzik eğitimi verilirken bu olgu göz önünde bulundurulmalıdır.

*Çocuklar küçük yaşlardan itibaren iyi müzikle beslenirse, büyün
ce müzik sanatçısı olmasalar bile; iyi müziği seçen, seven ve ondan yararlanmasını bilen yetişkinler olacaklardır.

*Okul öncesi eğitim döneminde müzik ve müzikle bağlantılı hareket, ses, söz ve tartım çocuğun gelişimlerini etkilemektedir.
Müziğin, çocuğa çok yönlü yararlarını şöyle sıralayabiliriz:
-Çocuğun duyularını geliştirir. Çocuk dinlediğini duymak, duyduğunu anlamak gibi okuma yazmaya hazırlıkta önemli beceriler kazanır.

-Şarkı söylerken yeni sözcükler ve cümle kalıpları öğrenir bunları tekrar ederken düzgün konuşmayı benimser ve dili gelişir.

-Sözcükleri doğru ve anlaşılır bir şekilde söylemeyi öğrenir, yani diksiyonu gelişir.

-Tekerleme ve saymacalar söylerken dil çevikliği kazanır, akıcı konuşma becerisi ve alışkanlığı gelişir.

-Duygusal yönden rahatlar; güvensizlik, çekingenlik, saldırganlık, korku gibi olumsuz duygu ve davranışlar, müziğin etkisiyle olumlu duygu ve davranışlara dönüştürülebilir.

-Grup çalışmalarında içine kapanık bir çocuk, grup içinde rahatlamayı, dikkati üzerine çekmeden başkalarıyla beraber olmayı, hata yapmaktan korkmadan denemeyi, etkin iletişim kurmayı öğrenir. Aynı zamanda özel yetenekleri olan bir çocuk, solo çalışmalarında grup içinde sivrilme olanağı bulur.

-Grup içinde şarkı söylerken veya müzik eşliğinde hareket ederken, arkadaşlarıyla uyum içinde olmayı öğrenir (Birlikte başlama ve bitirme, seslerin yüksekliğine ritme uyma, etrafını dinleme, müzik işaretlerini uygulama vb.). Böylece birlikte iş yapmanın toplumla uyum içinde olmayı gerektirdiğini kavrar ve disiplin alışkanlığı kazanır.

-Çocuk kendi kültür ve geleneklerimizi müzik ve danslarımızla tanır; vatan, ulus, bayrak duyguları gelişir.

-Estetiğe yönelir ve çevresine karşı duyarlı olur.

-Yaratıcılığı güdülenir, esnekliği artar ve yeni deneyimlere yönelir.

-Sesini, kulağını ve zevkini geliştirir. Doğru duymayı, denetlemeyi ve kullanmayı, güzel müziği ayırt etmeyi öğrenir.

-Şarkı söylerken "soluk alıp vermeyi denetleme" becerisi kazanır ve akciğerleri gelişir.

-Çalgı ve çalgı olarak kullanılabilecek oyuncakları kullanırken, müzik eşliğinde hareket ederken, koordinasyonu, küçük ve büyük kasları gelişir, bu da fiziksel ve psiko-motor gelişimini olumlu yönde etkiler.

Kaynak: Ayten ÖZTÜRK, Okul Öncesi Eğitimde Müzik, Morpa Yayınları, 2007

# data[].attributes.attachment_link.description
Ses ve müzik doğumla beraber, hatta bazı araştırmaların kanıtladığı gibi henüz anne karnında iken çocuğun yaşamına girmekte ve etkilemektedir. Bu etkileme annenin söylediği ninni ile başlar ve gitgide çevreden, radyodan, televizyondan duyduğu; evde, okulda, sokakta duyup öğrendiği ve söylediği müzikle beslenir. Her çocuk müziğe aynı ölçüde yetenekli değildir.

# data[].attributes.body
ŞEHİT BARIŞ AKAY ANAOKULU

# data[].attributes.body
Şems-i Bitlis İlkokulu Çocuklarda oyunun önemi Pegem Yayınları

# data[].attributes.body
Pandemi döneminde evde okul öncesi eğitim

# data[].attributes.attachment_link.title
PANDEMİ DÖNEMİNDE EVDE OKUL ÖNCESİ EĞİTİM

# data[].attributes.attachment_link.description
Ben bugün ki yazımda okul öncesi dönem çocukları olan ebeveynlere önerilerde bulunmak istiyorum. Daha önceki yazılarımda okul öncesi dönem çocuklarının en büyük ihtiyacının oyun olduğunu belirterek çocuklarınızla oyun oynamanızı önermiştim. Bu önerime lütfen sıkı sıkıya bağlanın. Aileler genellikle bu noktada oyun kurmakta zorlandıklarını ya da oyun bilmediklerini söylüyorlar.

# data[].attributes.headline
Leyla AÇIĞ Bitez Gülümser Mehmet danacı Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Leyla AÇIĞ Bitez Gülümser Mehmet danacı Ortaokulu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Okulların 1 Haziran'da yeniden açılmasının tartışıldığı İngiltere'de çocuk ruh sağlığı uzmanları, okulların formal dersler ve akademik gelişim yerine oyu na ve sosyalleşmeye öncelik vermesi gerektiği çağrısında bulundu.

Uzmanlar, karantinanın etkileri ve akranlarıyla yüz yüze oyun oynamadan altı haftadan fazla zaman geçiren çocukların ruh sağlığı hakkında "son derece endişeli" olduklarını söylüyor. Aynı zamanda eğitim bakanlığını, oyunun izin verilen yeni faaliyetlerin en başında yer almasını sağlamaya çağırıyorlar.

Reading Üniversitesi çocuk psikolojisi profesörü Helen Dodd, "Evde geçirilen uzun bir sürenin ardından okula geri dönmek birçok çocuk için zor olacak. Arkadaşları ile aralarına iki metre mesafe koymaları bekleniyorsa daha da zor olacak," diyor.

" Güvenli hale geldiği andan itibaren çocukların mümkün olduğunca akranlarıyla sosyal mesafe olmaksızın bol bol oyun oymasına izin verilmeli. Yakın oyun, sadece ikişerli ya da küçük gruplar halinde ya da belli bir sosyal mesafe çemberi içinde az sayıda temasa tekrar tekrar izin veren oyun anlamına gelebilir."

Çocuk ruh sağlığı ve gelişimi uzmanları, koronavirüsün yayılmasını önlemek amacıyla evde kalmaları istenen çocukların yalnızlık ve izolasyondan muzdarip olacağı konusunda uyarıyorlar.

Okullar akademik eğitimi ve eksik kalan çalışmaları bir an önce yakalama sürecini başlatmak konusunda istekli olsa da, Cambridge ve Sussex'in de aralarında yer aldığı beş üniversiteyi temsil eden uzmanlardan oluşan bir grup, çocuklar arasında yaşanan stres ve kaygıyı hafifletmek için oyunun hayat bir önem taşıyacağını söylüyor.

Uzmanların İngiltere Eğitim Bakanı Gavin Williamson'a yazdığı mektup şöyle: "Şu anda birçok çocuğun duygusal sağlığı, yalnızlık ve izolasyon yüzünden zarar görmüştür. Çocuk ruh sağlığı ve gelişimi uzmanları olarak hükümeti, karantina kısıtlamalarının hafifletilmesi ve okulların yeniden açılmasıyla ilgili tüm kararlarda çocukların sosyal ve duygusal refahına öncelik vermeye çağırıyoruz."

Özellikle 3-11 yaş arası çocuklara odaklanan yetkililer, ülke karantinadan çıkarken çocukları desteklemek için bir dizi tedbir önererek, hükümetten çocukların hem okulda hem de açık havada akranlarıyla oynamaları için zaman ve fırsat sağlamalarını istiyorlar.

Uzmanlar, okulların yeniden açılırken çocukların duygusal refahının nasıl destekleneceği konusunda okullara gerekli kaynağın ve rehberliğin verilmesi gerektiğini ve oyunun bu süre boyunca akademik gelişimden daha öncelikli olması gerektiğini söylüyor.

Sussex Üniversitesi'nde çocuk psikolojisi profesörü Sam Cartwright-Hatton şöyle diyor: "Tüm araştırmalar çocukların duygusal sağlığının karantinadan olumsuz etkilendiğini ve bu etkinin birçok çocukta uzun vadede devam edeceğini gösteriyor. Tüm yetkilileri, mümkün olan en kısa sürede çocukların yüksek kaliteli oyun fırsatlarına erişmelerinin sağlanmasına ve mümkünse bu fırsatların giderek artırılmasına çağırıyoruz."

Cambridge Üniversitesi'nde psikoloji ve eğitim alanında öğretim üyesi olan Dr. Jenny Gibson ise şunları ekliyor: "Oyunu önemsiz olarak göz ardı etmek kolaydır, ama çocuklar için, arkadaşları ve akranlarıyla oynamak sosyal gelişimleri üzerinde çok önemli bir etkiye sahiptir."

Çocukların ve gençlerin salgın dönemindeki ruh sağlığının öneminin farkında olduklarını belirten bir hükümet yetkilisi, okullar ve aileler için bu konuda rehber kitaplar yayınladıklarını ve 5 milyon sterlinlik koronavirüs ruhsal sağlık müdahale fonu aracılığıyla ek hizmetler sunmak için önde gelen ruh sağlığı yardım kuruluşlarını desteklemeye devam edeceklerini açıkladı.
Çeviri: Özlem Öztürk
Kaynak: https://www.theguardian.com/education/2020/may/07/prioritise-play-when-schools-reopen-say-mental-health-experts-coronavirus-lockdown?fbclid=IwAR1Iug1DvZA1YqwrzUgGiqjc5QXDP0fuJiq90jA4gWyeI3Jfeif1q4M2yLI

# data[].attributes.attachment_link.title
"Okullar Yeniden Açıldığında Oyuna Öncelik Verin" | eğitimpedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Okulların 1 Haziran'da yeniden açılmasının tartışıldığı İngiltere'de çocuk ruh sağlığı uzmanları, okulların formal dersler ve akademik gelişim yerine oyuna ve sosyalleşmeye öncelik vermesi gerektiği çağrısında bulundu. Uzmanlar, karantinanın etkileri ve akranlarıyla yüz yüze oyun oynamadan altı haftadan fazla zaman geçiren çocukların ruh sağlığı hakkında "son derece endişeli" olduklarını söylüyor.

# data[].attributes.headline
Leyla Açığ Bitez Gülümser Mehmet Danacı Ortaokulu

# data[].attributes.subject
Leyla Açığ Bitez Gülümser Mehmet Danacı Ortaokulu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hiçbir şey oyun oynayan bir çocuk kadar doğal olamaz. Bebekler bir süre sonra yemek yemekten ve uyumaktan daha çok ebeveynleriyle ve etraflarındaki dünyayla oyun oynamaya başlarlar. Kendi hallerine bırakıldıklarında küçük çocuklar karakterler ve hikayeler icat edecekleri hayali oyunlara dalarlar. Akranlarıyla bir araya getirildiklerinde çocuklar neredeyse içgüdüsel olarak oyunlar kurar ve etkinlikler düzenlerler. Oyun çocukluk için o kadar temel bir şeydir ki, hapishane ya da toplama kampları gibi en korkunç koşullarda yaşayan çocuklar arasında bile görülür. Çocukların refahı için o kadar önemlidir ki, Birleşmiş Milletler oyunu barınma ve eğitim haklarına eşdeğer bir temel insan hakkı olarak görür. Yakın zaman öncesinde, çocuklar nihayet tarlalarda ya da fabrikalarda çalışmaktan muaf tutuldu (ki bunu uzun yıllar yaptılar) ve kendi başlarına oynamalarına izin verildi. Bu yüzden 20'inci yüzyıl çocukların oyun zamanının "altın çağı" olarak görülüyor.

Ancak bugün oyun, gelişmiş toplumlarda nesli tükenmekte olan bir faaliyete dönüştü. Amerikan Oyun Dergisi'nde yayınlanan 2011 tarihli bir makale, son yarım yüzyıl içinde çocukların serbest ve yapılandırılmamış oyun zamanlarının istikrarlı bir şekilde azaldığını söylüyor. Çocuklar oyun oynadığında, artık aşırı yapılandırılmış oyunların içinde yer alıyorlar Tıpkı oyun gruplarında olduğu gibi. Bu makalenin yazarı psikoloji profesörü Peter Gray, serbest oyunun azalmasının kısmen, yetişkinlerin çocukların aktiviteleri üzerinde giderek artan bir kontrol uygulamalarından kaynaklandığını dile getiriyor. Bu, pek çok ebeveyne çok tanıdık geliyor olmalı. İlkokullarda bile standart testlerde iyi puanlar alma baskısı aşırı derecede artmışken, teneffüs süreleri giderek kısalmaya başladı. Bugün anaokullarında bile teneffüsler kısıntıya uğruyor.

Gray ve diğer oyun uzmanları bu değişimlerin çocuklar üzerinde kalıcı ve negatif etkileri olduğuna inanıyor. Gray, teneffüsün ve oyun zamanının düşüşe geçtiği aynı yıllarda, majör depresyon, anksiyete ve intihar oranlarında artış olduğunu belirtiyor. "Eğer çocuklarımızı seviyorsak ve iyi bir şekilde gelişmelerini istiyorsak, onlara oyun oynamaları için daha fazla zaman ve fırsat vermeliyiz, daha az değil," diyor Gray.

Çocukların oyun saatlerinden "çalan" ebeveynler ve öğretmenler bunu kötü niyetle yapmıyorlar. (Her ne kadar çocuklara durum tam da böyle görünse de.) Giderek daha da rekabetçi hale gelen bir dünyada, bir çocuğun çocuk olması için daha az zaman var. Yani serbest, yapılandırılmamış oyun başka bir dersin ya da teste hazırlık sınıfının karşılığını veremiyor. Oyunu kısıtlıyorlar çünkü çocukların iyi bir şekilde gelişmelerini istiyorlar. Oyun, tanım olarak hemen hemen net bir işlevi olmayan bir faaliyet. Oyunu, iş ya da eğitimden ayıran şey de bu.

Ancak bilim insanları serbest oyunun çocukların sadece yapmaktan zevk aldığı birşey değil, yapmaya ihtiyaç duydukları bir şey olduğunu biliyorlar. Oyun çocukları fiziksel olarak aktif tutuyor. Oyun dostu 1970'lerle kıyaslandığında bugün üç katına çıkmış olan obezite oranları düşünüldüğünde, konunun ne kadar önemli olduğunu siz düşünün. (Erken yaşta edinilen alışkanlıklar önemli. 2005 yılında yapılan bir çalışmaya göre 9 ila 18 yaş arasında en aktif olan çocuklar, hayatlarının ileri yıllarında da en aktif kalanlar oldu.) Oyun aynı zamanda çocukların zihinlerine ve yaratıcılıklarına da alıştırma yaptırıyor. Oyun çocuklara, birlikte çalışmayı ve aynı zamanda yalnız kalmayı en çok öğreten şey. Kısacası oyun çocuklara insan olmayı öğretiyor.

Çocukların neden oyun oynadıklarını anlamanın en iyi yolu hayvan yavrularının davranışlarına bakmaktan geçiyor. Primat ve diğer pek çok hayvan yavrusu oyun oynarken, agresif gibi görünebilen faaliyetlerinin diğer hayvanlar tarafından ciddiye alınmaması için - tıpkı şakalaşan çocukların gülümsemesi gibi - karakteristik bir yürüyüş ya da işaret gösteriyorlar. Hayvanlar arasında oyun çevre koşullarına, çocuklar arasında olduğundan daha bağlı. Kuraklık ve gıda kıtlığı dönemlerinde hayvan yavruları oyun oynamayı bırakıyorlar. Ancak oyunun hayvanların beyinleri üzerinde çok büyük bir etkisi vardır. Araştırmacılar oyunun insan yavrularının beyinleri üzerinde de benzer etkisi olduğuna inanıyor.

Pek çok hayvan gibi, fareler ve kediler, ergenlik tavan yapmadan önceki yıllarda giderek artan bir sıklıkla oyun oynuyor ve insanlardan farksız bir şekilde yetişkinlik dönemlerinde oyun sıklıklarında düşüş başlıyor. Beynin, kas aktivitesini koordine eden ve regüle eden bölümü olan beyinciğin gelişimi de aynı ivmeyi izliyor, yani çocukluk döneminde hızla büyüyor ve ergenlikten sonra düzleşiyor. Bilim insanları bu iki olgunun birbirine bağlı olabileceği teorisini ortaya atıyor. Lethbridge Üniversitesi'nde nörobilimci olan Sergio Pellis tarafından gerçekleştirilen bir deneyde, iki grup fare doğumundan itibaren araştırmacılar tarafından büyütüldü. Bir grubun diğer yavru farelerle oynamasına izin verilirken, diğer grup oyundan uzak tutuldu ancak yetişkin farelerle normal etkileşimlerine devam ettiler. Oyunsuz ortamda yetiştirilen farelerin prefrontal korteksindeki - memelilerde beynin merkezi - nöron modelleri, oyun oynamalarına izin verilen farelere göre daha az olgunlaşmıştı.

Pellis'e göre henüz yavruyken oyun oynamak bir hayvana - ve bir çocuğa - doğuştan var olan ve olgunlaşma sürecine yardımcı olan kortikal beyin hücrelerinin aşırı fazlalaşmasını engellemeyi sağlıyor. Çocuklar dünyayı ve birbirlerini nasıl yönlendireceklerini keşfettikçe oyunun pozitif stresi altında beyin kendini yeniden yapılandırıyor.

Oyunun belirgin rastlantısallığı aslında onun gizli dehası. İnsanoğlunu diğer hayvanlardan farklı kılan şeylerden biri de yaratıcılık, esneklik ve uyum sağlama özellikleri. Bu, tam da yetişkinlerin yapılandırmasının olmadığı serbest oyunun teşvik ettiği şey. Kendi kendilerine eğlenebilen ya da birbirleriyle oynayabilen çocuklar, ileride karşılaşacakları zorluklara nasıl uyum sağlayabileceklerini bilinçsizce öğreniyorlar. Bu, özellikle çocukların temel özelliklerinden biri olan taklit oyunu için geçerli. (Bildiğimiz kadarıyla farelerin hayali arkadaşları bulunmuyor.) Bu tür oyun, bir çeşit eğitim olarak da düşünülebilir. Bu sebeple serbest oyun zamanının yerini yapılandırılmış faaliyetlerin ya da ekran zamanının alması konusunda ciddi endişe duymalıyız.

Bir okul bahçesini gözlemleyen herkes, çocukların gruplar halinde oynayacak şekilde aniden nasıl organize olabildiklerini bilir. Birlikte oynamak - ve ebeveynlerle birlikte oynamak - bir başkasının değişken hareketlerini öngörebilmeyi ve buna tepki vermeyi ve karşıdakinin arzularını yorumlamayı öğretiyor. Oyun çocuklara grup halinde birlikte çalışmayı ve paylaşmayı, uzlaşmayı ve çatışmaları çözmeyi öğretiyor. Özellikle de ebeveynler ve diğer yetişkinler sorunları kendi başlarına çözmeleri için çocuklara alan bıraktıklarında.

İyi haberse, yıllar boyu çocukların serbest oyun zamanlarından kıstıktan sonra "aklı başında" okulların ve ebeveynlerin her yaştan çocuğun serbestçe gezinmelerine izin vermenin faydalarını anlamaya başlamaları. 2013 yılında Amerikan Pediatri Okul Sağlığı Konseyi'nin yayınladığı bir bildiride şöyle yazıyor: "Güvenli ve iyi denetlenen teneffüs, bilişsel, sosyal, duygusal ve fiziksel faydalar sunar."

Test ve yoğun akademik rekabet çağında çocukların oyunsuz da yapabileceğine inanmak çok kolay. Ancak serbest oyun, hiçbir robotun sahip olamayacağı iki önemli becerinin gelişimini teşvik eder: Yaratıcılık ve takım çalışması. Tıpkı en yaratıcı ve yenilikçi liderlerin en iyi fikirlerini bulmak için işten uzak kalmaya ihtiyaç duymaları gibi, çocuklar da okuldan, ekranlardan ve hatta yetişkinlerden uzak kendi başlarına oyun oynayacakları zamana ihtiyaç duyarlar. Bunun karşılığını ileride mutlaka alacaklar. Hatta daha da fazlasını hemen ve o anda hissedecekler. Çünkü unutmayalım, oyun eğlencelidir. Ve bu en önemli şeydir.

Kaynak: http://time.com/4928925/secret-power-play/

# data[].attributes.attachment_link.description
Hiçbir şey oyun oynayan bir çocuk kadar doğal olamaz. Bebekler bir süre sonra yemek yemekten ve uyumaktan daha çok ebeveynleriyle ve etraflarındaki dünyayla oyun oynamaya başlarlar. Kendi hallerine bırakıldıklarında küçük çocuklar karakterler ve hikayeler icat edecekleri hayali oyunlara dalarlar. Akranlarıyla bir araya getirildiklerinde çocuklar neredeyse içgüdüsel olarak oyunlar kurar ve etkinlikler düzenlerler.

# data[].attributes.body
Oyunun Önemi

# data[].attributes.body
AİLEDE OYUNUN ÖNEMİ

# data[].attributes.body
Prof.Dr.Belma Tuğrul

# data[].attributes.attachment_link.title
Eğitimde Bir Adım Ötesi - Prof. Dr. Belma Tuğrul

# data[].attributes.body
Prof. Dr.Belma Tuğrul
İstanbul Aydın Üniversitesi
Oyunun gücü adlı makalesi

# data[].attributes.body
porf. dr. bengi semerci nin çocuklarda oyunun önemi konulu videosu

# data[].attributes.attachment_link.title
Prof. Dr. Bengi Semerci | Çocuk Gelişiminde Oyunun Önemi

# data[].attributes.body
atatrürk üniversitesi eğitsel bir etkinlik olan oyun konulu yazısı

# data[].attributes.body
adıyaman üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü dergisi/ okul öncesi dönemde drama ve oyunuh önemi konulu yazısı