# data[].attributes.headline
Εκδηλώσεις Μουσικού Σχολείου Βέροιας για την επέτειο του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.subject
Εκδηλώσεις Μουσικού Σχολείου Βέροιας για την επέτειο του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μια ενδιαφέρουσα ιδέα για να υπάρξει διάδραση των ραδιοφωνικών παραγωγών με τους ακροατές τους κατά τη διάρκεια του ραδιοφωνικού αφιερώματος που πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοέμβρη του 2020 με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου είχε η ραδιοφωνική ομάδα "Ραδιοκατακτητές" του Μουσικού...

# data[].attributes.attachment_link.title
Πολυτεχνείο - Μουσικό Σχολείο Βέροιας

# data[].attributes.attachment_link.description
Μια ενδιαφέρουσα ιδέα για να υπάρξει διάδραση των ραδιοφωνικών παραγωγών με τους ακροατές τους κατά τη διάρκεια του ραδιοφωνικού αφιερώματος που πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοέμβρη του 2020 με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου είχε η ραδιοφωνική ομάδα "Ραδιοκατακτητές" του Μουσικού...

# data[].attributes.headline
ΨΩΜΙ, ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

# data[].attributes.subject
ΨΩΜΙ, ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

# data[].attributes.body
Μήνυμα για το Πολυτεχνείο 2020 που γράφηκε από πολλούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

# data[].attributes.headline
Πολυτεχνείο 2020

# data[].attributes.subject
Πολυτεχνείο 2020

# data[].attributes.body
Πολιτικό μήνυμα των "Πράσινων"

# data[].attributes.headline
Γραμματόσημο του 1983

# data[].attributes.subject
Γραμματόσημο του 1983

# data[].attributes.body
"Η έξοδος από το Πολυτεχνείο", ελεύθερη σύνθεση του Παναγιώτη Γράββαλου. Γραμματόσημο από την αναμνηστική σειρά με τίτλο "10 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου" που κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ) το Νοέμβριο του 1983. Αρχείο Ιστορικών Εγγράφων ΙΕΕΕ (Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος).

# data[].attributes.headline
Τραγουδάμε για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.subject
Τραγουδάμε για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.body
Ραδιοφωνική εκπομπή από τους Ραδιοκατακτητές Θα μεταδοθεί σε επανάληψη το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020 13:00 - 14:00.
Ακούστε εδώ: http://europeanschoolradio.eu/el/archives/production/4293

# data[].attributes.attachment_link.description
This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.

# data[].attributes.headline
Μπράβο ραδιοκατακτητές! Συγχαρητήρια σε εσάς στην καθηγήτριά σας, Χαρά Σκουμπoπούλου, στην Ευτυχία Τούλιου και σε όλους τους συντελεστές του ESR,  o δρόμος σας να είναι φωτεινός, συνεχίστε με μαχητικότητα για να κατακτήσετε τα όνειρά σας!

# data[].attributes.subject
Μπράβο ραδιοκατακτητές! Συγχαρητήρια σε εσάς στην καθηγήτριά σας, Χαρά Σκουμπoπούλου, στην Ευτυχία Τούλιου και σε όλους τους συντελεστές του ESR,  o δρόμος σας να είναι φωτεινός, συνεχίστε με μαχητικότητα για να κατακτήσετε τα όνειρά σας!

# data[].attributes.headline
 Μπράβο ραδιοκατακτητές! Συγχαρητήρια σε εσάς στην καθηγήτριά σας, Χαρά Σκουμπουπούλου, στην Ευτυχία Τούλιου και σε όλους τους συντελεστές του ESR. Πάντα να πρωτοστατείτε για το δίκαιο

# data[].attributes.subject
 Μπράβο ραδιοκατακτητές! Συγχαρητήρια σε εσάς στην καθηγήτριά σας, Χαρά Σκουμπουπούλου, στην Ευτυχία Τούλιου και σε όλους τους συντελεστές του ESR. Πάντα να πρωτοστατείτε για το δίκαιο

# data[].attributes.headline
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

# data[].attributes.body
Στο πλαίσιο του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ, παραγωγής 1984, του Λάμπρου Παπαδημητράκη

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στις 17 Νοεμβρίου 1973, το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου καταστέλλει με αιματηρό τρόπο την εξέγερση του Πολυτεχνείου, εξαπολύοντας στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις κατά των φοιτητών και πολιτών που συμμετέχουν στα γεγονότα εντός και εκτός της πανεπιστημιακής σχολής. Στο πλαίσιο του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ, παραγωγής 1984, του Λάμπρου Παπαδημητράκη:
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
(video)
Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την ιστορία του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Γυρίστηκε το Νοέμβριο του 1984 και προβλήθηκε από την ΕΡΤ-2 στις 17 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Είναι αφιερωμένο στον Ιάκωβο Κουμή και τη Σταματίνα Κανελλοπούλου, οι οποίοι ξυλοκοπήθηκαν άγρια από δυνάμεις των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους, σε πορεία διαδήλωσης για το Πολυτεχνείο το 1980. Περιλαμβάνονται πλάνα από το κτίριο του Πολυτεχνείου και των εσωτερικών χώρων και συγκεκριμένα οι χώροι όπου στεγάστηκε ο πρώτος ραδιοσταθμός κατά τη διάρκεια των γεγονότων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973. Περιγράφονται οι διαδικασίες για την οργάνωση και λειτουργία του σταθμού και του πομπού, αλλά και τα μέτρα ασφάλειας που είχαν λάβει οι φοιτητές για να εξασφαλίσουν την αδιάκοπη εκπομπή του σταθμού και την αποτροπή οποιονδήποτε σχεδίων για τη φίμωση του σταθμού από την αστυνομία και τους προβοκάτορες.

Ο σκηνοθέτης Λάμπρος Παπαδημητράκης που συμμετείχε ενεργά στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και στην εκπομπή του ραδιοσταθμού, εξηγεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο αποφάσισε να εντάξει την ταινία αυτή, ουσιαστικά επιχειρώντας να αποδώσει το ανθρώπινο στοιχείο της ιστορίας, μέσα από μια ήρεμη αποτίμηση και σκέψη πάνω στα στο λόγο του ραδιοφωνικού σταθμού και την ψυχολογία εκείνων που δούλεψαν σε αυτόν, αλλά και όλων εκείνων που άκουγαν την εκπομπή του.

Πρώτος ομιλητής σε αυτή την διήγηση είναι ο κριτικός κινηματογράφου και δημοσιογράφος, Βασίλης Ραφαηλίδης, ο οποίος μιλάει ακριβώς για το λόγο του ραδιοσταθμού όχι ως λόγο για την ιστορία, την πολιτική και την κοινωνία, αλλά ως λόγο χωρίς εξαρχής πρόθεση, ένα τυπικά φατικό λόγο, δηλαδή έναν αυθόρμητο και επαναστατικό λόγο ο οποίος είχε γρήγορη και άμεση απήχηση στους ακροατές του πολυτεχνείου.

Ακολούθως η Τώνια Μοροπούλου, φοιτήτρια Χημικός-Μηχανικός στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, περιγράφει με λεπτομέρειες πως φτιάχτηκε ο πρώτος πομπός στο δεύτερο όροφο του τμήματος Φυσικής που εξέπεμπε σε μια μικρή εμβέλεια και πώς στο δεύτερο όροφο του Μηχανολογικού στο εργαστήριο Τηλεπικοινωνιών ξεκίνησε η κατασκευή του δεύτερου πομπού που ακουγόταν σε όλη την Αθήνα και τον Πειραιά. Αναφέρεται στη συρροή του κόσμου στο Πολυτεχνείο και στην εξέλιξη της γλώσσας του ραδιοσταθμού σε ένα πιο άμεσο λόγο.

Ο Λάμπρος Παπαδημητράκης εξηγεί ότι η Τώνια Μοροπούλου ήταν η πρώτη φωνή που ακούστηκε από το σταθμό ενώ ο ίδιος έφτασε τελευταίος στο σταθμό, προσπαθώντας να μεταφέρει το μήνυμα ότι ο κόσμος θεωρούσε ότι οι εκφωνητές μιλούσαν πολύ γρήγορα. Εξηγεί επίσης ότι τα κείμενα ήταν στην πλειοψηφία τους αυτοσχέδια και καταθέτει την άποψη ότι ο λόγος γινόταν ολοένα πιο ποιητικός και ελεύθερος.

Ο Δημήτρης Παπαχρήστος, βασικός εκφωνητής στο ραδιοσταθμό του Πολυτεχνείου, καταθέτει την άποψή του για την εξέγερση, ότι δηλαδή επρόκειτο για ένα γεγονός αυθόρμητο, δημιούργημα του φοιτητικού κινήματος. Προσθέτει ότι ο σταθμός ήταν μια ελεύθερη έκφραση των αγωνιζόμενων Ελλήνων χωρίς λογοκρισία και ότι ο λόγος του σταθμού έλεγε την αλήθεια πάντα. Τέλος αναφέρεται στην πορεία διαμαρτυρίας του Πολυτεχνείου το 1980, όταν δολοφονήθηκαν ο Ιάκωβος Κουμής, φοιτητής από την Κύπρο και η εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου. Ο Παπαχρήστος μιλάει για τον Κούμη με τον οποίο ήταν φίλοι και ο Λάμπρος Παπαδημητράκης διαβάζει δύο τετράστιχα του Κούμη.

Η Χρυσούλα Παπακωνσταντίνου, εξηγεί πώς βρέθηκε στο πολυτεχνείο, τραυματίστηκε από αδέσποτη σφαίρα και έπεσε επάνω της η πόρτα του πολυτεχνείου όταν εισέβαλε το άρμα, με αποτέλεσμα να της σπάσει τα χέρια και το πόδι, και έπρεπε να υποστεί πολλαπλές εγχειρήσεις στο πόδι, στο χέρι και το κεφάλι. Περιγράφει επίσης πως σώθηκε από μια γυναίκα και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Κρατικό Αθηνών, όπου έλαβε πρόχειρα πρώτες βοήθειες για να ξυπνήσει τελικά στο ΕΑΤ-ΕΣΑ για να μείνει εκεί 3 μήνες υπομένοντας φρικτά βασανιστήρια.

Ο Τάσος Ψιμάρας, ψυχίατρος, είχε απέναντι από το Πολυτεχνείο το ιατρείο του. Θεωρεί ότι ήταν χαρακτηριστικό το δείγμα του ελληνικού πληθυσμού μέσα στο Πολυτεχνείο και υπογραμμίζει τη σημασία της φωνής της Δαμανάκη και το σεμνό αρχικό λόγο των παιδιών του Πολυτεχνείου έκανε την έκφραση της πράξης τους ωραία σαν έργο τέχνης. Εξηγεί επίσης ότι η απάντηση του κόσμου ήταν αρχικά να βοηθήσουν τους φοιτητές και εκείνοι στη συνέχεια κατάλαβαν ότι τους ακούν και οργάνωσαν το λόγο τους και ενίσχυσαν τον κόσμο με αποτέλεσμα να υπάρχει μία συνεχής επικοινωνία.

Ο Χρήστος Λάζος, ήταν φοιτητής της νομικής με ενεργή συμμετοχή στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, εξηγεί πώς προκύπτει ο ηρωισμός σε συγκεκριμένες συνθήκες και συγκεκριμένα περιγράφει πώς εκείνοι που ήταν από πριν έτοιμοι, όταν ήρθε η ώρα είχαν τη θέληση και το θάρρος να ανταποκριθούν στις περιστάσεις ακόμα και αν οι ίδιοι δεν ένιωθαν ως ήρωες.

Η μουσικός Λένα Πλάτωνος, αναφέρει πως ήταν μία πολύ δύσκολη εποχή της ζωής της και για προσωπικούς λόγους και εξαιτίας της δικτατορίας, με αποτέλεσμα να έχει καθηλωθεί στο σπίτι της. Στις 16 Νοεμβρίου 1973 έγραψε μία κασέτα ακούγοντας το σταθμό του Πολυτεχνείου, και παίζει ένα απόσπασμα από αυτή. Για την ίδια ο σταθμός ήταν μία φωτεινή ακτίνα μέσα στο δωμάτιο της και ήθελε να καταγράψει αυτό το γεγονός για να μπορεί να το ακούει.

Η μεταφράστρια Ιρέν Αμπιτμπόλ δούλευε στην γαλλική τηλεόραση και όταν είδαν στις ειδήσεις τις εικόνες με τα τανκ στο πολυτεχνείο, θυμάται ότι ο διευθυντής τους δάκρυσε και απήγγειλε στα αρχαία ελληνικά ένα απόσπασμα από την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Η Αμπιτμπολ 2-3 χρόνια μετά βρίσκεται στην Ελληνική τηλεόραση για μία εκπομπή για το Πολυτεχνείο και περιγράφει το φόβο που επικρατούσε για τις εικόνες και το σπικάζ που θα επιλεγόταν, ότι η ίδια είχε προτιμήσει μια μάλλον σιωπηλή εκπομπή με κυρίαρχη τη φωνή της Δαμανάκη, η οποία όμως δεν παίχτηκε ποτέ.

Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει πλάνα από το Πολυτεχνείο και τους χώρους όπου στεγάστηκε ο ραδιοφωνικός σταθμός, καθώς και πλούσιο οπτικοακουστικό αρχειακό υλικό από τα γεγονότα του 1973, με αποσπάσματα των εκπομπών του ραδιοφωνικού σταθμού όπου ακούγονται κυρίως η Μαρία Δαμανάκη και ο Δημήτρης Παπαχρήστος.

Έτος Παραγωγής: 1984

Πρώτη τηλεοπτική προβολή: 17 Νοεμβρίου 1984

Παρουσίαση - σκηνοθεσία: Λάμπρος Παπαδημητράκης

Το πρωτότυπο φιλμ 16mm συντηρήθηκε, ψηφιοποιήθηκε και αποκαταστάθηκε στα εργαστήρια του Αρχείου της ΕΡΤ με τον νέο εξοπλισμό και τις υποδομές που πλέον διαθέτει (film scanner, color correction).

Δείτε περισσότερα στο http://archive.ert.gr

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Βλάσης Κομνηνός

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Ραδιοσταθμός του Πολυτεχνείου - 17 Νοεμβρίου 1973

# data[].attributes.attachment_link.description
Στις 17 Νοεμβρίου 1973, το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου καταστέλλει με αιματηρό τρόπο την εξέγερση του Πολυτεχνείου, εξαπολύοντας στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις κατά των φοιτητών και πολιτών που συμμετέχουν στα γεγονότα εντός και εκτός της πανεπιστημιακής σχολής.

# data[].attributes.headline
Η συγκλονιστική αφήγηση του φωτορεπόρτερ στο Πολυτεχνείο

# data[].attributes.subject
Η συγκλονιστική αφήγηση του φωτορεπόρτερ στο Πολυτεχνείο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα ιστορικά γεγονότα του Πολυτεχνείου όλοι τα παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον και αγωνία. Κανείς Αθηναίος δεν κοιμόταν και έμενε ξάγρυπνος ακούγοντας τα μηνύματα που εξέπεμπε ο σταθμός του Πολυτεχνείου. Ωστόσο υπήρχε μόνο ένας άνθρωπος που είδε εκείνες τις στιγμές, με ένα μάτι καθώς με το άλλο ήταν "καρφωμένος" στη φωτογραφική του μηχανή για να απαθανατίσει εκείνες τις στιγμές.

Ο λόγος για τον Αριστοτέλη Σαρρηκώστα ο οποίος ήταν ο μοναδικός Έλληνας φωτορεπόρτερ που βρέθηκε στην καρδιά των γεγονότων εκείνης της μέρας και αποτύπωσε μέσα από τον φωτογραφικό του φακό τις στιγμές, φροντίζοντας έτσι να μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες.

Το 2008 παρασημοφορήθηκε με το μετάλλιο του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, για τη συνδρομή του στην προβολή εκείνων των γεγονότων. Ξεκίνησε την πορεία του το 1961 και μέχρι το 1998 συνεργάστηκε με το Διεθνές Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Associated Press (ASS/Press) και είναι επίτιμο μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Ελλάδα.

Κάθε χρόνο ο κ. Σαρρηκώστας επιστρέφει στον τόπο της εξέγερσης, στέκεται στη διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρη κάνοντας flash back στα γεγονότα. Το ethnos.gr τον συνάντησε στο σπίτι του στη Γλυφάδα και γυρνώντας τον χρόνο 45 χρόνια πίσω, μάς περιγράφει όλα όσα έζησε εκείνες τις ημέρες.

Όλα ξεκίνησαν από τη Νομική

"Το φοιτητικό κίνημα είχε εξεγερθεί και βλέποντας όλα αυτά η Χούντα είχε κατασκευάσει έναν νόμο τον 2213 και τον 2217, ο οποίος επέτρεπε την επιστράτευση των φοιτητών. Αυτοί διάλεγαν τους συνδικαλιστές και με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσαν να διασπάσουν τις φοιτητικές οργανώσεις. Αυτό ήταν το βασικό αίτημα των φοιτητών και μετά συνεχίστηκε με το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία". Βεβαίως δεν μπορούσε να φανταστεί κάποιος ότι μετά από 7 χρόνια δικτατορίας θα έβγαινε κάποιος Ακαδημίας και Σίνα, στη Νομική Σχολή, τον Φεβρουάριο του 1973, να ανοίξει πανό και να γράψει "Κάτω η Χούντα".

Το ενδιαφέρον του κόσμου δεν μπορούσε αλλιώς να εκδηλωθεί. Απλώς επειδή από κάτω ήταν η αφετηρία των λεωφορείων, ο κόσμος έκανε ότι πήγαινε να πάρει το λεωφορείο αλλά δεν έφευγε και ήθελε να ζήσει ακριβώς αυτές τις στιγμές. Οι φοιτητές καλούσαν τον κόσμο, η αστυνομία είχε πάρει όλα τα πόστα αλλά δεν έκανε επέμβαση γιατί ήταν μέρα και ο κόσμος θα τους λιντσάριζε. Η επιχείρηση έγινε τη νύχτα. Εκείνη τη βραδιά, δεν ήταν κανένας παρών γιατί δεν περιμέναμε να κάνουν επέμβαση.

Οι φοιτητές ξυλοκοπήθηκαν αγρίως, ενώ απ' ότι μάθαμε την άλλη μέρα, οι αστυνομικοί τους έβαζαν κατευθείαν στις κλούβες και έναν μεγάλο αριθμό φοιτητών τους πήγαν στο στρατοδικείο. Αυτό έγινε ξανά τον Μάρτιο με τη γνωστή φωτογραφία που έχει γίνει σλόγκαν από την ταράτσα της Νομικής. Βεβαίως το κλίμα εκείνη την εποχή ήταν ένα "καζάνι που έβραζε". Δεν υπήρχε μέρα που δεν γίνονταν διαδηλώσεις και όταν λέω διαδηλώσεις εννοώ ότι μαζί με τους φοιτητές κατέβαιναν οι οικοδόμοι, οι οποίοι με λοστούς έσπαγαν πεζοδρόμια και γινόταν μάχη σώμα με σώμα" αναφέρει στην αρχή της συζήτησής μας ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας.

Είδα με τα μάτια μου οικοδόμο να τραυματίζεται από φωτοβολίδα

"Έχω φωτογραφήσει έναν οικοδόμο να έχει φάει φωτοβολίδα στο χέρι εξ' επαφής από έναν αστυνομικό. Αυτό συνέβη στην πλατεία Ομονοίας και όταν τον ρώτησα γιατί δεν πας στο νοσοκομείο μου απάντησε "δεν είναι τίποτα"" λέει ο φωτορεπόρτερ περιγράφοντας ένα στιγμιότυπο από επεισόδιο εκείνης της περιόδου.

Οι αστυνομικοί πυροβολούσαν με καουτσούκ

Όπως αναφέρει ο κ. Σαρρηκώστας οι αστυνομικοί πυροβολούσαν με σφαίρες καουτσούκ την ημέρα και με κανονικές σφαίρες όταν έπεφτε το σκοτάδι. "Πυροβολούσαν με σφαίρες καουτσούκ. Η σφαίρα μπορεί να σε τραυματίσει αλλά πολύ δύσκολα θα σε σκοτώσει. Κάτι τέτοιο θα γίνει εάν σε βρει στο μυαλό ή αν σε βρει σε κάποιο καίριο σημείο. Το βράδυ που έπεφταν τα φώτα υπήρχαν αστυνομικοί ακροβολισμένοι σε ταράτσες και σε διαμερίσματα και πυροβολούσαν με κανονικές σφαίρες" σημειώνει χαρακτηριστικά.

Δουλεύαμε 20 ώρες το 24ωρο

"Εμείς ως φωτορεπόρτερ το τελευταίο τριήμερο (14-17 Νοέμβρη) δουλεύαμε 20 ώρες το 24ωρο. Η τεχνολογία τότε ήταν αρχαία και όλα γίνονταν με τα χέρια. Εμφανίζαμε, τυπώναμε και είχαμε τη δυνατότητα να στείλουμε τηλεφωτογραφίες και αυτά τα κάναμε μέχρι τις 17:00 ή 17:30 το απόγευμα. Μετά θα ήταν προβοκάτσια να πας να φωτογραφίσεις με το φλας έναν αστυνομικό που χτυπάει έναν οποιοδήποτε πολίτη. Έτσι πηγαίναμε στα γραφεία μας για να στείλουμε τις φωτογραφίες" προσθέτει.

Οι επιθέσεις των αστυνομικών σε απλούς πολίτες

"Το τελευταίο τριήμερο πριν τις 14 Νοέμβρη φαντάσου έναν κύκλο. Ομόνοια, Μοναστηράκι, Πλατεία Συντάγματος, Λεωφόρος Αλεξάνδρας, Μουσείο, Πλατεία Καραισκάκη. Οι αστυνομικοί είχαν κάνει έναν κύκλο που δεν επέτρεπαν την κυκλοφορία. Ο κόσμος όμως περνούσε είτε πεζός, είτε με αυτοκίνητα. Ήμουν αυτόπτης μάρτυρας σε περιστατικό όπου σταματούσαν τρόλλευ μπροστά στο Πανεπιστήμιο και έμπαιναν μέσα και ξυλοκοπούσαν αδιακρίτως τους πάντες χωρίς λόγο. Ότι κατέβαινε προς τα κάτω το σταματούσαν. Το ίδιο γινόταν και προς την Αλεξάνδρας. Μιλάμε για ένα τρελό πράγμα, δηλαδή να μπαίνουν μέσα και να χτυπούν αδιακρίτως. Όσο πλησίαζαν οι μέρες του Πολυτεχνείου αγρίευαν τα πράγματα. Από τη μια ήταν η κούραση των αστυνομικών, από την άλλη η απέλπιδα προσπάθεια των φοιτητών, των εργατών, των οικοδόμων" λέει στη συνέχεια.

Πώς ξεκίνησε η κατάληψη του Πολυτεχνείου

Περιγράφοντας το πως ξεκίνησε η κατάληψη του Πολυτεχνείου ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας αναφέρει τα εξής: "Κατά τη διάρκεια της 14ης Νοέμβρη γκρουπ από 500 με 800 άτομα εξαπέλυαν επιθέσεις με πέτρες εναντίον των αστυνομικών. Οι αστυνομικοί απαντούσαν με σφαίρες καουτσούκ και δακρυγόνα. Σε ένα από αυτά τα μπες-βγες μέσα στο Πολυτεχνείο εκεί σταματούσε η Αστυνομία. Σε ένα λοιπόν, από αυτά ένας μεγάλος αριθμός μπήκε μέσα και έκλεισε τις πόρτες. Αυτομάτως η αστυνομία περικύκλωσε το Πολυτεχνείο. Οι φοιτητές δεν μπορούσαν να βγουν και από εκεί ξεκινάει η κατάληψη.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι δεν υπήρχαν κομματικά. Αριστεροί, δεξιοί, οργανώσεις φοιτητών έγιναν ένα γιατί μόνο έτσι μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τη Χούντα. Οι φοιτητές σταματούσαν λεωφορεία, τρόλλευ έγραφαν "Κάτω η Χούντα", ενώ μέσα σε λίγες ώρες οργάνωσαν τυπογραφείο, μαγειρεία, νοσοκομείο, φαρμακείο και το κυριότερο που έκαναν ήταν ο σταθμός που εξέπεμπε σε όλη την Ελλάδα. Αυτό ήταν μια μεγάλη βοήθεια γιατί τους άκουγε όλος ο κόσμος. Χιλιάδες κόσμου κατέβαινε για να μπει στο Πολυτεχνείο".

Οι προβοκάτορες

Στη συνέχεια ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας περιγράφει τη δράση των προβοκατόρων αλλά και τις συνεχείς επιθέσεις της Αστυνομίας. "Εμείς ήμασταν γύρω από το Πολυτεχνείο και όπου αλλού μπορούσαμε να σταθούμε. Η δουλειά μας ήταν να αναδείξουμε τα γεγονότα". Ανάμεσα στους αστυνομικούς διακρίναμε αρκετούς προβοκάτορες οι οποίοι χωρίς λόγο με ξύλα που κρατούσαν στα χέρια χτυπούσαν τον κόσμο για να δημιουργήσουν κατάσταση. Το αποκορύφωμα ήταν την τελευταία μέρα. Εκείνο το βράδυ οι αύρες της αστυνομίας κυνηγούσαν τον κόσμο. Οι φοιτητές άναβαν φωτιές σε όλη την Πατησίων.

Θυμάμαι ήταν ένα γκρουπ από 30-40 άτομα στην οδό Πανεπιστημίου και Αιόλου όπου η αύρα τους κυνήγησε. Κατά τη διάρκεια του κυνηγητού μια κοπέλα πέφτει κάτω και η αύρα πέρασε από πάνω της. Αν και ήμουν σε μεγάλη απόσταση, έτρεξα αλλά μέχρι να φτάσω την είχαν σηκώσει αλλά η κηλίδα του αίματος είχε παραμείνει στο πεζοδρόμιο. Δεν ξέρω εάν έζησε ή εάν πέθανε" αναφέρει.

Κάνοντας flashback στο απόγευμα της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου

Η αντίστροφη μέτρηση για την καταστολή της εξέγερσης έχει αρχίσει και όπως λέει ο κ. Σαρρηκώστας "θυμάμαι πολλά στιγμιότυπα, όπως τους φοιτητές από τα ανοιχτά παράθυρα καλούσαν τον κόσμο να μπει μέσα, ο σταθμός έλεγε "είμαστε άοπλοι", "είμαστε αδέρφια". Επίσης θυμάμαι τα μπες-βγες, ξύλο, κυνηγητό. Δεν μπορώ να ξεχάσω την οργή και το μίσος των αστυνομικών. Ο στρατός πυροβολούσε στον αέρα αλλά το μίσος των αστυνομικών ήταν τέτοιο που για μένα ήταν πρωτόγνωρο. Για εμένα ήταν κάτι ανεξήγητο. Παρ' ότι έχω καλύψει αρκετούς πολέμους, έχω δει πολλά πράγματα, αυτό μου έκανε κάκιστη εντύπωση. Είναι τελείως διαφορετικό να φωτογραφίζεις μέσα στη χώρα σου, τα συναισθήματα είναι τελείως διαφορετικά".

Πολλές φορές περνούσα τα όρια

"Εκείνη την εποχή ήμουν και λίγο αυθόρμητος και έδειχνα ζήλο για τη δουλειά. Πολλές φορές πέρναγα τα όρια έμπαινα μπροστά και πολλές φορές με τραβούσαν από το σακάκι και μου έλεγαν έλα πίσω τι κάνεις, είναι επικίνδυνο" τονίζει ακόμα.

Η κάθοδος των τανκς στο Πολυτεχνείο

Περιγράφοντας την κάθοδο των τανκς στο Πολυτεχνείο ο φωτορεπόρτερ αναφέρει πως "βρισκόμουν στο εμφανιστήριο. Η ώρα ήταν περίπου 20:00 το βράδυ και έστελνα φωτογραφίες στο εξωτερικό. Άκουσα έναν θόρυβο και μου φάνηκε ότι ήταν ερπίστρια από τανκ. Μπαίνω μέσα στον θάλαμο των δημοσιογράφων και φωνάζω τον Ελληνοαμερικανό διευθυντή μου Φιλ Δόπουλο. Του λέω "έλα να ακούσεις κάτι μου φαίνεται ότι δεν πάει καλά". Τότε μου λέει "shit man there are tanks". Πάρε τη μηχανή σου και τρέχα. Του λέω τότε, εντάξει, εγώ να πάρω τη μηχανή αλλά ποιος θα γράψει το story; Δεν έρχεσαι μαζί μου; Εγώ κυρίως ήθελα να έχω κάποιον μαζί μου γιατί είναι άλλο να είναι δύο μαζί, ενώ αν είσαι μόνος σου σε τραβάνε και σε εξαφανίζουν. Τελικά τον κατάφερα και ξεκινήσαμε.

Κατεβήκαμε κάτω μπήκαμε στο αυτοκίνητό του, μια πράσινη Jaguar Convertable με αγγλικές πινακίδες, πήραμε την οδό Αμερικής προς τα κάτω με κατεύθυνση την Πανεπιστημίου. Τότε πέσαμε πάνω στη φάλαγγα. Οι δρόμοι ήταν έρημοι και ψάχναμε να βρούμε χώρο για να μπούμε μέσα και να γίνουμε ένα μαζί τους. Σε κάποιο σημείο βρήκαμε χώρο και μπήκαμε ανάμεσα στα τανκς. Μπροστά από το Πανεπιστήμιο μας πλευρίζει ένα περιπολικό, ο οδηγός του οποίου είχε κατεβάσει το παράθυρό του και με το περίστροφο στο χέρι μας έβριζε. Τότε ο Φιλ τα "χρειάστηκε".

Όμως εγώ ήμουν ψύχραιμος και κατέβασα το παράθυρο, παίζοντας "κορώνα-γράμματα" σκεπτόμενος πως ή θα με πυροβολήσει ή θα πιάσει το κόλπο. Γυρίζω προς το μέρος του και με αυστηρό τρόπο του κάνω νόημα να σωπάσει. Ο αστυνομικός τα "χρειάστηκε" γιατί θα σκέφτηκε ότι για να μου κάνει έτσι, κάτι συμβαίνει. Νόμισαν μάλλον ότι είμαστε είτε η CIA, είτε οι μυστικές υπηρεσίες. Εμείς συνεχίσαμε την πορεία μας για το Πολυτεχνείο. Όταν έφτασε η φάλαγγα στο Πολυτεχνείο το πρώτο τανκ στάθηκε στην είσοδο και τα υπόλοιπα στάθμευσαν επί της Πατησίων"

Πατησίων και Στουρνάρη

"Με τον Φιλ όταν φτάσαμε βρεθήκαμε στα 50 μέτρα από την πύλη και συγκεκριμένα έξω από το Μινιόν. Εγώ χωρίς να κρύψω την ταυτότητά μου είχα στην πλάτη μου την τσάντα και κρατούσα δύο μηχανές. Πλησιάσαμε όσο μπορούσαμε και η πόρτα φωτιζόταν με τον προβολέα. Χωρίς να χρησιμοποιήσω φλας, επειδή τότε οι δυνατότητες των μηχανών ήταν 400 asha, άρχισα δειλά-δειλά να τραβάω μερικά καρέ. Πίσω μου, δεξιά και αριστερά, ήταν αστυνομικοί με στολές και πολιτικά.

Στάθηκα τυχερός επειδή μετά από 3-4 λεπτά που κάθισα εκεί ήρθε ένας αστυνόμος, τον οποίο γνώριζα από τα γεγονότα. Με πλησίασε και με τα χέρια στη μέση μου λέει "τι θέλεις εσύ εδώ;" Τότε με ψυχραιμία του απάντησα πως "ήρθα να πάρω μερικές φωτογραφίες για το πρακτορείο". Εκείνος γύρισε και μου είπε "κάθισε εδώ επειδή θέλω να σε βλέπω και να σε προσέχω". Όταν το άκουσαν αυτό οι αστυνομικοί πίστεψαν ότι "αυτός είναι δικός μας"" συνεχίζει ο κ. Σαρρηκώστας.

Το κόλπο με τα φίλμ

Μάλιστα αποκαλύπτει ότι "ποτέ δεν τελείωσα ένα φίλμ, Στις 8,10,12,14 το γύριζα πίσω και το έδινα στον Φιλ γιατί φοβόμουν ότι κάποιος θα με συλλάβει. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη και έμεινα εκεί να τραβάω τρομερές σκηνές. Έχω απαθανατίσει τον εισαγγελέα Τσεβά, να τους λέει με την ντουντούκα "βγείτε δεν θα σας πειράξουμε". Εκεί γύρω στις 23:00-23:30 ένα γκρουπ από 25-30 φοιτητές πήδηξε από τα παράθυρα της Στουρνάρη. Όταν κατέβηκαν τους έβαλαν σε δυάδες και τους οδήγησαν στην Πατησίων προς την πλευρά της Ακαδημίας. Μόλις έφτασαν κοντά στην Ακαδημίας τους ξυλοκόπησαν άσχημα.

Οι αστυνομικοί τότε κρατούσαν κάτι τεράστια δοκάρια και χτυπούσαν από μακριά. Δεν θα ξεχάσω μια συγκεκριμένη σκηνή. Ένας φοιτητής έχει πέσει στο έδαφος με ανοιγμένο κεφάλι, από πάνω του έχει πέσει μια κοπέλα και από το ξύλο που έφαγε έμεινε αναίσθητη πάνω του. Τότε πήγα να σηκώσω τη μηχανή αλλά είδα πενήντα, εκατό ζευγάρια μάτια, να με κοιτάζουν καθώς έβλεπαν τόσο το σκηνικό όσο και εμένα.

Τότε αποφάσισα μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου και είπα ή φωτογραφίζεις ή κάνεις το κορόιδο και μένεις να δεις το υπόλοιπο της ιστορίας. Ήθελα πολύ να φωτογραφίσω τη συγκεκριμένη σκηνή για να δείξω όλο το μίσος των αστυνομικών. Κατά τις 00:00 λέω στον Φιλ: "δεν φεύγεις να πας στο γραφείο το υλικό που έχουμε σώσει;". Πίστευα ότι κάποια στιγμή θα με συλλάβουν και θα με πάνε στην ασφάλεια".

Η απόκρυψη των φιλμ και ο ρόλος της αστυνομίας

Στη συνέχεια ο κ. Σαρρηκώστας περιγράφει πως κατάφερε να κρύψει τα φιλμ που τραβούσε. "Άρχισα τότε να φωτογραφίζω και τα φίλμ που έβγαζα από τη μηχανή, άλλα τα έβαζα μέσα στις κάλτσες και άλλα στο εσώρουχο. Αυτό το έκανα επειδή φοβόμουν ότι θα μου τα πάρουν. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη και έμεινα εκεί μέχρι το τέλος. Οι στιγμές που έβλεπα μπροστά μου ήταν συγκινητικές. Έβλεπα μπροστά μου τους στρατιώτες που φαίνονταν ότι δεν ήξεραν τι να κάνουν. Οι μόνοι σταθεροί και αμείλικτοι ήταν οι αστυνομικοί οι οποίοι έβριζαν χυδαιότατατα. Είδα μπροστά μου αστυνομικούς να τρυπάνε τα λάστιχα των περιπολικών που είχαν βάλει στην Πατησίων, έσπαγαν τα τζάμια στις κλούβες για να δείξουν την επόμενη μέρα ότι το έκαναν οι φοιτητές".

Η είσοδος του τανκ στο Πολυτεχνείο

Στη συνέχεια συγκινημένος αναφέρεται στα όσα διαδραματίστηκαν πριν την είσοδο του τανκ μέσα στο Πολυτεχνείο. "Άκουγα συνεχώς τον λοχία που βρισκόταν πάνω στο τανκ. Η απόσταση ήταν τόσο μικρή που άκουγα τα πάντα. Στο ένα χέρι κρατούσε τον ασύρματο και έλεγε "μάλιστα", "διατάξτε" και στο άλλο κρατούσε το περίστροφο του. Η ώρα ήταν περίπου 02:55 και βλέπω τον πυργίσκο του τανκ, που κοίταζε την είσοδο, να γυρίζει προς τα πίσω. Εκείνη την στιγμή έκανε όπισθεν. Τότε η Πατησίων είχε ένα πεζούλι. Το τανκ ανέβηκε πάνω του και ήρθε μπροστά από το ξενοδοχείο Ακροπόλ. Έκανα το σταυρό μου και είπα ότι θα πήρε εντολή να αποχωρήσει. Όμως έκανα λάθος καθώς έβαλε μπροστά τη μηχανή του και βγάζοντας από πίσω του έναν πυκνό μαύρο καπνό που σκέπασε τα πάντα, με όση δύναμη είχε κινήθηκε προς την πύλη.

Πρέπει να πω ότι σε αυτό το σημείο πως ο Γουνελάς υποστήριζε ότι "σκόπιμα πήγα σιγά-σιγά". Δεν πήγε καθόλου σιγά λέω εγώ. Το χειρότερο που με τρομάζει ακόμα και σήμερα είναι ότι επάνω στα κολονάκια βρίσκονταν φοιτητές. Το ίδιο συνέβαινε και πίσω από την πύλη. Οι φοιτητές είχαν τοποθετήσει ως οδόφραγμα μία Mercedes και μεταξύ του αυτοκινήτου και της πύλης είχε κόσμο. Τους έβλεπα ολοκάθαρα. Αυτοί που ήταν στα πλαϊνά σίγουρα έτρεξαν. Τι να έγιναν όμως αυτοί που ήταν στη μέση; Η αναφορά του λοχία ότι είδε ένα κομμένο πόδι μιας φοιτήτριας -είχε πει ότι έφυγε ένα σίδερο και την χτύπησε στο πόδι- είναι άστοχη καθώς την πάτησε. Πέρασε από πάνω της.

Ακόμα και σήμερα σκέφτομαι πως "πόσοι άλλοι μπορεί να μην πρόλαβαν να φύγουν;". Αυτό με τρώει ακόμα και σήμερα. Έβλεπα τον κόσμο να πέφτει από τα κολονάκια, όπως πέφτουν τα πορτοκάλια από τα δέντρα. Εκείνη τη στιγμή, φεύγω και πάω στο μέσον της Πατησίων για να έχω καλύτερη εικόνα. Το τανκ με το πρώτο χτύπημα ναι μεν έριξε την πύλη και τα κολονάκια αλλά δεν μπήκε μέσα. Σταμάτησε και με χαμηλή ταχύτητα και με όση δύναμη είχε μπήκε μέσα και παρέσυρε το αυτοκίνητο, πηγαίνοντας το 15-20 μέτρα μέσα στο προαύλιο. Ταυτόχρονα σφύριζαν όλες οι σειρήνες των τανκς.

Άκουγα πολλούς πυροβολισμούς, ενώ πολλοί αστυνομικοί από τη βιασύνη τους, έμπαιναν μέσα στο Πολυτεχνείο, από τα κάγκελα. Άκουγα πολλά ουρλιαχτά και έφυγα, πηγαίνοντας πιο κοντά για να τραβήξω φωτογραφίες έτσι ώστε να φαίνεται το τανκ. Εξέθεσα τον εαυτό μου σε κίνδυνο. Πρόλαβα να τραβήξω δύο καρέ και βλέπω δύο αστυνομικούς να έρχονται καταπάνω μου, κρατώντας καδρόνια. Με πλησίασαν και αφού αρχικά με έβρισαν, ο ένας σήκωσε το χέρι του θέλοντας να με χτυπήσει με το καδρόνι στο κεφάλι. Τότε έπαιζα μποξ και έσκυψα για να αποφύγω το χτύπημα. Η καδρονιά με πήρε ξυστά στον ώμο και χτύπησε την τσάντα μου. Την ίδια στιγμή ο άλλος από την άλλη πλευρά έκανε το ίδιο πράγμα.

Έκανα μεταβολή και άρχισα να πηγαίνω ζικ ζακ, επειδή είδα τον έναν αστυνομικό να βγάζει όπλο. Εκείνη την ώρα μπορούσε ο καθένας να πυροβολήσει χωρίς να δώσει αναφορά σε κανέναν. Δεν με πυροβόλησαν, ωστόσο ακόμα και αν αυτό έγινε δεν το άκουσα. Με όση δύναμη είχα, άρχισα να τρέχω και μπήκα στην οδό Ακαδημίας. Μόλις μπήκα έπεσα πάνω σε ένα τείχος από τουλάχιστον 500 αστυνομικούς που είχαν κλείσει το δρόμο. Έκανα τον Γάλλο και σφυρίζοντας αδιάφορα πήγα κατευθείαν στον αξιωματικό και του λέω "μπορώ να περάσω;" Με άφησε και πέρασα. Έφτασα στο γραφείο και σε λίγα λεπτά η ιστορία είχε κάνει τον γύρο του κόσμου. Ήμασταν το μόνο πρακτορείο που ανέφερε τι είχε συμβεί. Στο Ακροπόλ μόνο βρισκόταν ο Ολλανδός Κουράντ που τράβηξε το φιλμάκι με την είσοδο του τανκ. Ήθελα οπωσδήποτε να γυρίσω πίσω στο Πολυτεχνείο για να δω τι είχε γίνει. Τους είχα στείλει οκτώ φωτογραφίες και δεν είπαν κουβέντα".

Οι φωτογραφίες

"Είναι άξιο αναφοράς ότι ήρθε φωτορεπόρτερ από αντίπαλο πρακτορείο και συγκεκριμένα του United Press και μου λέει "Τέλη σώσε με. Είδαν τις φωτογραφίες σου και θα με απολύσουν. Μου ζητούν φωτογραφίες και εγώ δεν έχω. Τον έβαλα μέσα στο χημείο, ήταν μεγάλο μου λάθος, και αντί να του τυπώσω δύο φωτογραφίες του έκοψα επτά καρέ. Αργότερα αυτός ο άνθρωπος βγήκε και είπε "α ναι ήταν και ο Σαρρηκώστας εκεί". Εγώ όμως δεν έκανα κάτι τέτοιο. Λυπάμαι πάρα πολύ που το λέω αυτό, αλλά είναι η αλήθεια και ήταν λόγος να διακόψουμε τις σχέσεις μας. Πρέπει να σας πω ότι αυτό που έκανα δεν το ανέφερα ποτέ στον Φιλ Δόπουλο γιατί θα μου "έπαιρνε το κεφάλι" και γύρισα πίσω στο Πολυτεχνείο" λέει ο κ. Σαρρηκώστας.

Η επόμενη μέρα μετά την εισβολή

Περιγράφοντας την επόμενη μέρα της εισβολής αναφέρει τα εξής: "Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο ποτισμένη από τα δακρυγόνα, τα μάτια δάκρυζαν και έβαζα λεμόνι και βαζελίνη. Έφτασα στην πύλη και εκεί συνάντησα δύο οχήματα της Πυροσβεστικής. Οι πυροσβέστες κρατώντας τεράστιες μάνικες καθάριζαν το προαύλιο. Eγώ μπήκα μέσα και φωτογράφισα σκισμένα παντελόνια, παπούτσια, πουκάμισα. Πρέπει να σας πω ότι είχαν καταστρέψει όλον τον ραδιοφωνικό σταθμό. Τις προηγούμενες μέρες υπήρχε μια τάξη. Εκείνη την ώρα αυτό δεν υπήρχε. Το ερώτημα είναι τι καθάριζαν οι πυροσβέστες. Καθάριζαν αίμα. Πολλοί με ρωτούν ακόμα και σήμερα και είναι εύλογο το ερώτημα. "Είδες νεκρούς;" Η ίδια η Χούντα βγήκε και είπε ότι εκείνο το τριήμερο υπήρχαν 18 νεκροί, υπάρχουν οι φωτογραφίες τους.

Είπαν ότι ήταν γύρω από το Πολυτεχνείο. Ποτέ δεν είπαν εάν μέσα στο Πολυτεχνείο σκοτώθηκε κάποιος. Η λογική λέει ότι αν πρόλαβαν αυτά τα παιδιά που ήταν πίσω από τα κάγκελα, να φύγουν έχει καλώς. Πολύ φοβάμαι ότι μερικοί δεν πρόλαβαν να φύγουν. Αυτή είναι η δική μου μαρτυρία. Το επόμενο πρωί ο Παττακός, διέψευσε τους πάντες αλλά όταν το μεσημέρι ήρθαν οι ξένες εφημερίδες που είχαν στα πρωτοσέλιδα το τανκ μέσα στο Πολυτεχνείο βγήκε και είπε, ότι έπρεπε να γίνει επέμβαση. Εκείνο το βράδυ φαίνονταν καθαρά επάνω στις σκεπές οι ελεύθεροι σκοπευτές. Πυροβολούσαν μέσα στο Πολυτεχνείο διαλέγοντας τον στόχο τους" καταλήγει ο κ. Σαρρηκώστας.

Ο αγώνας εκείνου του Νοέμβρη δικαιώθηκε;

Ο κ. Σαρρηκώστας ακόμα και σήμερα έχει ένα ερώτημα στο οποίο αναζητάει απαντήσεις. Και αυτό δεν είναι άλλο από το εάν δικαιώθηκε ο αγώνας εκείνων των ημερών. "Το να κάνεις έναν αγώνα για να διώξεις έναν τύραννο είναι μια προσπάθεια η οποία αξίζει συγχαρητηρίων. Δεν ξέρω κατά πόσο δικαιώθηκε η τριλογία "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία". Εκεί έχω ακόμα ερωτηματικά. Ξαφνικά μετά την Μεταπολίτευση, έγιναν χιλιάδες οι αντιστασιακοί. Μερικοί από αυτούς εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός. Πολλοί όμως στάθηκαν στο ύψος τους. Δηλαδή πολέμησαν χωρίς αντίκρυσμα. Οι πραγματικοί αγωνιστές ήταν πολλοί. Υπήρχαν και κάποιοι όπως η Δαμανάκη, ο Λαλιώτης που έγιναν κάτι. Οι περισσότεροι είναι οι "αφανείς ήρωες"".

Έκανα απλώς τη δουλειά μου

"Πολλοί μου λένε έκανες το ένα, έκανες το άλλο. Η απάντησή μου είναι ότι "έκανα το καθήκον μου". Όποιος και να ήταν στη θέση μου αυτό θα έκανε. Το πως βρέθηκα εκεί ήταν μια τρομερή συγκυρία, δεν μπορούσες να πας διαφορετικά. Είτε θα ήσουν σε κάποιο νεκροταφείο είτε σε κάποιο νοσοκομείο. Μάλλον έπρεπε να υπάρξουν αυτά τα ντοκουμέντα και χαίρομαι που είμαι αυτός που ανέλπιστα έμεινα εκεί για ώρες. Χαίρομαι γιατί αναγνωρίστηκε αυτό που έκανα από τον πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια" μας λέει κλείνοντας την κουβέντα μας.
* Οι φωτογραφίες που παραθέτουμε δημοσιεύονται με την έγκριση του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αριστοτέλης σαρρηκώστας

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
εξέγερση πολυτεχνείου

# data[].attributes.attachment_link.title
Η συγκλονιστική αφήγηση του φωτορεπόρτερ στο Πολυτεχνείο

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα ιστορικά γεγονότα του Πολυτεχνείου όλοι τα παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον και αγωνία. Κανείς Αθηναίος δεν κοιμόταν και έμενε ξάγρυπνος ακούγοντας τα μηνύματα που εξέπεμπε ο σταθμός του Πολυτεχνείου. Ωστόσο υπήρχε μόνο ένας άνθρωπος που είδε εκείνες τις στιγμές, με ένα μάτι καθώς με το άλλο ήταν "καρφωμένος" στη φωτογραφική του μηχανή για να απαθανατίσει εκείνες τις στιγμές.

# data[].attributes.headline
Το Πολυτεχνείο στον ξένο Τύπο της εποχής 

# data[].attributes.subject
Το Πολυτεχνείο στον ξένο Τύπο της εποχής 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Ενώ πολλαπλασιάζονται οι συλλήψεις και οι προσαγωγές ακόμη και μπροστά στα μάτια των περαστικών, η ζωή στους δρόμους της Αθήνας "προσποιείται" πως έγινε ξανά κανονική", ξεκινούσε το ρεπορτάζ της Monde στο φύλλο με ημερομηνία 21 Νοεμβρίου 1973.

"Μετά τον φόβο και τη βία του σαββατοκύριακου, μια παράξενη αμηχανία διακατέχει τους Έλληνες. Κρέμονται από τις εφημερίδες οι οποίες, πάντα σε καθεστώς λογοκρισίας, δεν δίνουν άλλες πληροφορίες από τις "ανακοινώσεις" του στρατηγού Δημήτρη Ζαγοριανάκου, αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, ή κάποιες περιγραφές για το Πολυτεχνείο που "κατέλαβαν οι αναρχικοί"".

Το καθεστώς είχε μάλιστα καλέσει τους ξένους δημοσιογράφους στο Πολυτεχνείο για να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι όλα έβαιναν καλώς. Και ο δημοσιογράφος της Monde διαπίστωνε: "Η επίσκεψη στο Πολυτεχνείο που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα δεν έπεισε τους ξένους ανταποκριτές. Τα πάντα έμοιαζαν με καλοστημένο θέατρο...".

Οι πληροφορίες της γαλλική Le Figaro την επομένη των γεγονότων έκαναν λόγο για "ακόμη και 100 νεκρούς".

"Στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα ανατρέπει τον Παπαδόπουλο. Το νέο καθεστώς άρχισε εκκαθαρίσεις". Αυτός ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος των New York Times στο φύλλο της 26ης Νοεμβρίου του 1973, σύμφωνα με την έρευνα του ΑΠΕ-ΜΠΕ στα αρχεία της αμερικανικής εφημερίδας. "Το πραξικόπημα έγινε οκτώ ημέρες μετά την εξέγερση των φοιτητών εναντίον του Παπαδόπουλου και της κυβέρνησής του. Τουλάχιστον 13 άτομα σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν κατά τις αναταραχές, οι οποίες κατεστάλησαν από άρματα μάχης και δυνάμεις ασφαλείας. Η εξέγερση οδήγησε επίσης στην εκ νέου επιβολή ενός στρατιωτικού νόμου, τρεις μήνες μετά την άρση του".

Μια ημέρα νωρίτερα η ίδια εφημερίδα φιλοξενούσε μια ανάλυση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου υπό τον τίτλο "Η σύντομη ελληνική εξέγερση". "Αυτό που συνέβη σε αυτήν την αναστατωμένη πόλη πριν από λίγες ημέρες", εξηγούσε στους αναγνώστες των ΝΥΤ ο δημοσιογράφος Πολ Χόφμαν, "δεν ήταν απλώς μια φοιτητική εξέγερση. Ήταν η πιο σοβαρή πρόκληση έως τώρα απέναντι στη στρατιωτική χούντα. Με τους φοιτητές ενώθηκαν νεαροί εργάτες". Ο αρθρογράφος έδινε ιδιαίτερο βάρος σε αυτήν την ένωση. "Από τα 866 άτομα που συνελήφθησαν την ημέρα της χειρότερης βίας [σ.σ. την ημέρα που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου] οι 475 ήταν κυρίως οικοδόμοι".

Το ίδιο το γεγονός της επέμβασης του τανκ τη νύχτα της 17ης Νοεμβρίου είχε περιγραφεί στο φύλλο της επομένης με έναν κάπως υποτονικό τίτλο: "Η χούντα έβγαλε το βελούδινο γάντι της". Στην ανάλυση της "Σύντομης ελληνικής εξέγερσης", εξάλλου, ο αρθρογράφος εντόπιζε τις αιτίες της εξέγερσης στο αυξανόμενο κόστος της ζωής και τον αντιαμερικανισμό. "Οι Έλληνες είναι ένας υπερήφανος λαός και η έντονη παρουσία των ΗΠΑ τούς κάθεται στο στομάχι" έλεγε ένας Αμερικανός που σύμφωνα με τον δημοσιογράφο "ήξερε για τι πράγμα μιλούσε".

Από τότε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου επέστρεψαν ξανά και ξανά στις σελίδες του διεθνούς Τύπου. Σε ένα αφιέρωμά της για τα 50 χρόνια από την 21η Απριλίου η Figaro τοποθετούσε την αρχή του τέλους για τη δικτατορία των συνταγματαρχών στον Φεβρουάριο του 1973 όταν φοιτητές της Νομικής εξεγέρθηκαν εναντίον της χούντας με το σύνθημα "Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία". "Το φθινόπωρο του 1973 οι φοιτητές του Πολυτεχνείου εξεγείρονται εναντίον του καθεστώτος. Με τη βοήθεια ενός ερασιτεχνικού ραδιοφωνικού σταθμού καλούν τον ελληνικό λαό να τους συμπαρασταθεί. Επί τέσσερις ημέρες η εξέγερση των φοιτητών βάζει φωτιά στους δρόμους της Αθήνας. Στις 17 Νοεμβρίου του 1973, άρματα μάχης περικυκλώνουν το Πολυτεχνείο, ένα από αυτά ρίχνει την πύλη, τα θύματα είναι πολλά".

Στην επέτειο των σαράντα χρόνων από τα γεγονότα, η Humanité φιλοξενούσε ένα πλούσιο φωτογραφικό αφιέρωμα για την "εξέγερση των φοιτητών που πνίγηκε στο αίμα".

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

# data[].attributes.attachment_link.title
Το Πολυτεχνείο στον ξένο Τύπο της εποχής | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
"Το καθεστώς είχε καλέσει τους ξένους δημοσιογράφους στο Πολυτεχνείο για να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι όλα έβαιναν καλώς αλλά η επίσκεψη δεν έπεισε τους ανταποκριτές. Τα πάντα έμοιαζαν με καλοστημένο θέατρο..." έγραφε η Le Monde στις 21 Νοεμβρίου 1973.

# data[].attributes.headline
Γιουσουρούμ, Νικόλας Άσιμος

# data[].attributes.subject
Γιουσουρούμ, Νικόλας Άσιμος

# data[].attributes.headline
ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ - Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ

# data[].attributes.subject
ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ - Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ - Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ

# data[].attributes.headline
Όταν η μουσική μιλά και ο λόγος αγγίζει ευαίσθητες χορδές

# data[].attributes.subject
Όταν η μουσική μιλά και ο λόγος αγγίζει ευαίσθητες χορδές

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Δυναμικό ξ εκίνημα για το Μουσικό Σχολείο Βέροιας στο πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο - European School Radio με μια δίωρη εκπομπή ενάντια στον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία που γεννούν ο φασισμός και τα δικτατορικά καθεστώτα την Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 17:00 - 19:00
Α΄ μέρος εκπομπής
Θα παρουσιαστεί στο πρώτο μέρος η εκδήλωση για την 75η επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 με τίτλο: "Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον...Ποτέ πια!!!"

Μέσα από λογοτεχνικά και αυτοβιογραφικά κείμενα, ποιήματα, μαρτυρίες αφανών και επώνυμων πρωταγωνιστών - τα οποία ερμηνεύουν με μοναδικό τρόπο μαθητές της Α΄ Λυκείου - αλλά και μέσα από επιλεγμένα τραγούδια κορυφαίων στιχουργών και συνθετών - που ερμηνεύει ορχηστρικό σύνολο μαθητών του σχολείου αλλά και η χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής παρουσιάζονται οι μεγάλες στιγμές της ιστορίας, όταν...οι ήρωες πολεμούσαν σαν Έλληνες, όταν...οι Κυριακές ήταν συννεφιασμένες, όταν...τις ημέρες εκείνες μυστική σύναξη έκαναν τα παιδιά.

Οι συντελεστές της εκδήλωσης ήταν οι καθηγητές μουσικής, Βασίλης Βαλαβάνης - ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας - χορωδίας, Ελένη Νατσάκου - διδασκαλία χορωδίας, Μιρέλα Παπαδοπούλου - ενορχήστρωση, Γεωργία Ιωαννίδου - συνοδεία πιάνου και η φιλόλογος, Χαρίκλεια Σκουμποπούλου .
Β΄ μέρος εκπομπής
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής θα παρουσιαστεί η εκδήλωση για την 41η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου με τίτλο: "Πώς να σωπάσω". Μουσική, τραγούδι, απαγγελίες, δρώμενα σε μια αρμονική σύνθεση που μας μεταφέρει στο κλίμα της εποχής.

Την ευθύνη της οργάνωσης είχαν η καθηγήτρια μουσικής, Βιργίνια Καραφούσια και η φιλόλογος, Χαρίκλεια Σκουμποπούλου ενώ σκίτσα για την επένδυση του οπτικοακουστικού υλικού φιλοτέχνησε η καθηγήτρια εικαστικών, Φωτεινή Χαμιδιελή.

Δείτε τα διαφημιστικά των εκδηλώσεων εδώ και εδώ.
Οπτικοακουστικό υλικό Σώπα μη μιλάς - Πώς να σωπάσω (βίντεο) Συνεχίστε τον δρόμο μας (βίντεο)

# data[].attributes.attachment_link.title
Όταν η μουσική μιλά και ο λόγος αγγίζει ευαίσθητες χορδές - Δυναμικό ξεκίνημα από το Μουσικό Σχολείο Βέροιας

# data[].attributes.attachment_link.description
Δυναμικό ξ εκίνημα για το Μουσικό Σχολείο Βέροιας στο πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο - European School Radio με μια δίωρη εκπομπή ενάντια στον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία που γεννούν ο φασισμός και τα δικτατορικά καθεστώτα την Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 17:00 - 19:00 Α΄ μέρος εκπομπής Θα παρουσιαστεί στο πρώτο μέρος η εκδήλωση για την 75η επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 με τίτλο: "Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον...Ποτέ πια!!!"

# data[].attributes.headline
Έξι χιλιάδες νέοι - Γιώργος Χειμωνάς

# data[].attributes.subject
Έξι χιλιάδες νέοι - Γιώργος Χειμωνάς

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Έξι χιλιάδες νέοι

Το απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο του Χειμωνά O γάμος (1974). Σε μικρή χρονική απόσταση από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβριο του 1973, το σύντομο αυτό κείμενο, με συμβολική γλώσσα και βαθύ σεβασμό, μνημονεύει τη θυσία των νέων.

Θόδωρος Παπαγιάννης,
Τα φαντάσματά μου (κατασκευή)

Έ ξι χιλιάδες νέοι κι έφηβοι παιδιά και κλείστηκαν με φωνές. Απ' έξω ένας στρατός να πολιορκεί κι άλλος λαός και φώναζε. Ξαφνικά κατέβηκε μια σιωπή κι αυτοί οι νέοι βάρυναν. Αισθάνθηκαν ν' αποχτούν ένα ακατανίκητο βάρος και σαν ένα τεράστιο και ταραγμένο σύμπλεγμα όπως εκείνα τα σπαραγμένα ανθρώπινα μαζώματα της καταστροφής. Αβάσταχτα σώματα κι άρχισαν να βουλιάζουν ξαφνικά μέσα στη γη κι οι ακίνητες χειρονομίες τους αναπήδησαν από τη γη σαν τελευταίοι θάμνοι και χαθήκαν. Σ' εκείνο το μέρος η γη δεν άντεξε και υποχώρησε σαν μια καθίζηση και χωρίς κανέναν κρότο ο σωρός βούλιαζε μαρμαρωμένος κι αργά σαν καράβι και τεντωμένα άλογα που πέφτουν σε γκρεμνό κι έσπανε σε μεγάλα κομμάτια το κάθε κομμάτι μεγαλύτερο από το ολόκληρο. Γλιστράν βαθιά και βυθίζονται βαριά κι αργά στα μαλακά βάθη της γης που έχουν ένα τρυφερό χώμα και πιο βαθιά απ' όλες τις ρίζες κι από όλους τους τάφους κι ακόμα πιο βαθιά κι από τις παραχωμένες άγκυρες του κακού και σκαλωμένες. Απότομα η γη έγειρε κι έκανε μια κλίση προς τα εκεί. Αλλά κανείς δεν πλησιάζει το βάραθρο και όλοι αποστρέφονται. Κανείς ποτέ δε θα τολμήσει να σκύψει και να δει κι ούτε κι οι μάνες. Κανείς να μην τολμήσει.

Γ. Χειμωνάς, Ο γάμος, Κέδρος

Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής

# data[].attributes.attachment_link.title
Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Β΄ Γυμνασίου): Ηλεκτρονικό Βιβλίο

# data[].attributes.attachment_link.description
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ Έξι χιλιάδες νέοι Το απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο του Χειμωνά O γάμος (1974). Σε μικρή χρονική απόσταση από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβριο του 1973, το σύντομο αυτό κείμενο, με συμβολική γλώσσα και βαθύ σεβασμό, μνημονεύει τη θυσία των νέων.

# data[].attributes.headline
Παιδικά βιβλία για το Πολυτεχνείο και τη Δημοκρατία

# data[].attributes.subject
Παιδικά βιβλία για το Πολυτεχνείο και τη Δημοκρατία

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Η εξέγερση του Πολυτεχνείου" του Φίλιππου Μανδηλαρά, "Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο" της Κατερίνας Μουρίκη, "Η σοφή ελιά" της Ειρήνης Καμαράτου-Γιαλλούση και "Η κυρά Δημοκρατία" της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου.

Γράφει η Ράνια Μπουμπουρή

"Η εξέγερση του Πολυτεχνείου" του Φίλιππου Μανδηλαρά, από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος (Εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια, Πρώτη έκδοση: Σεπτέμβριος 2012)

Οι περιπέτειες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου με απλά στιχάκια από τον Φίλιππο Μανδηλαρά, για να εντυπώνονται εύκολα στη μνήμη των παιδιών:

Στο Πολυτεχνείο αποφάσισε να κλειστεί,

απαγορεύσεις, φύλακές να μην τις φοβηθεί.

Γιατί το γνώριζε πως πάλευε για την ελευθερία,

στον τόπο μας για να ξανάρθει η δημοκρατία.

Κι όταν είδε στρατό και τανκς να πλησιάζουν

όταν άκουσε "Φύγε από κει!" να τον διατάζουν

δε δίστασε στιγμή να τους περιγελάσει

γιατί γι' αυτόν η Χούντα είχε πια περάσει.
Ποιος είναι;
Πολύχρωμη κι ανάλαφρη η εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια. Στο τέλος του βιβλίου, οι απαραίτητες πληροφορίες για την κατανόηση των γεγονότων που ιστορούνται.

Βρείτε το εδώ
"Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο" της Κατερίνας Μουρίκη, από τις Εκδόσεις Διάπλαση (Εικονογράφηση: Νίκος Χριστοφοράκης, Πρώτη έκδοση: Οκτώβριος 2008)
Δύσκολο να μιλήσεις σε παιδιά προσχολικής ή πρωτοσχολικής ηλικίας για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ίσως γι' αυτό είναι τόσο λίγα τα βιβλία που έχουν γραφτεί με αυτό το θέμα, κάτι που αποτελεί οπωσδήποτε μεγάλο κενό στην παιδική μας λογοτεχνία. Η Κατερίνα Μουρίκη στο βιβλίο της Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να μάθουν απλά και κατανοητά την αξία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καθώς και έννοιες όπως "ελευθερία", "δημοκρατία", "χούντα", "λαϊκός ξεσηκωμός". Η σοφία και οι μνήμες του παππού Περικλή ανταμώνουν με την παιδική αφέλεια του Αλέξανδρου, που κάνει συνειρμούς και συσχετίζει όσα βλέπει και ακούει με την προσωπική του καθημερινότητα. Παιδικές σκέψεις που, παρότι προκαλούν γέλιο, κρύβουν μικρές και μεγάλες αλήθειες της ζωής μας.

Η δυναμική εικονογράφηση του Νίκου Χριστοφοράκη συμπληρώνει εικαστικά το κείμενο δημιουργώντας κατάλληλη ατμόσφαιρα στους μικρούς αναγνώστες.
"Η σοφή ελιά" της Ειρήνης Καμαράτου-Γιαλλούση, από τις Εκδόσεις Μίλητος (Εικονογράφηση: Γιώργος Σγουρός, Πρώτη έκδοση: Δεκέμβριος 2006)
Βρείτε το εδώ
"Η κυρά Δημοκρατία" της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου, από τις Εκδόσεις Κέδρος (Εικονογράφηση: Πάνος Καψάσκης, Πρώτη έκδοση: Νοέμβριος 2006)
Σ' ένα παράξενο περιβόλι, οι καρποί δεν ήταν ευχαριστημένοι. Η κολοκύθα, που ήταν και αρχηγός, τους έβαζε να δουλεύουν σκληρά. Η πληρωμή τους ήταν ένας κουβάς νερό την εβδομάδα. Για το φραγκόσυκο ήταν αρκετό, όχι όμως και για το καρπούζι. Αποφάσισαν ότι αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί άλλο, ξεσηκώθηκαν και ακολούθησαν το σχέδιο της σοφής ελιάς...

Βρείτε το εδώ

Την κυρά Δημοκρατία όλοι την αγαπούν στο μικρό χωριό, γι' αυτό τη διάλεξαν για αρχηγό. Τι θα συμβεί όμως όταν η κυρία Ρία η Δικτατορία πάρει με τη βία όλη την εξουσία; Μπορούν οι άνθρωποι να ζήσουν ευτυχισμένοι χωρίς τη Δημοκρατία; Ένα παραμύθι για να εξηγήσουμε στα παιδιά την αξία της Δημοκρατίας και για να θυμόμαστε ότι:

Όλοι μαζί, όλοι μαζί,

είμαστε πάντα πιο δυνατοί.

Βρείτε το εδώ

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
επικαιρότητα

# data[].attributes.attachment_link.title
Παιδικά βιβλία για το Πολυτεχνείο και τη Δημοκρατία | Lesvosnews.net

# data[].attributes.attachment_link.description
"Η εξέγερση του Πολυτεχνείου" του Φίλιππου Μανδηλαρά, "Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο" της Κατερίνας Μουρίκη, "Η σοφή ελιά" της Ειρήνης Καμαράτου-Γιαλλούση και "Η κυρά Δημοκρατία" της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου.

# data[].attributes.headline
Λογοτεχνικά βιβλία για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.subject
Λογοτεχνικά βιβλία για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Καλιότσος Παντελής, Η σφεντόνα του Δαβίδ, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2003.
Σύμφωνα με την Βίβλο, ο μικρόσωμος και ανίσχυρος Δαβίδ, έχοντας για μοναδικό του όπλο μια σφεντόνα, εξόντωσε το γίγαντα Γολιάθ. H άνιση αυτή μάχη έγινε πριν από χιλιάδες χρόνια, επαναλαμβάνεται όμως μέχρι σήμερα, όταν συχνά οι ανίσχυροι νικάνε τους ισχυρούς. Αν έχεις για σύμμαχό σου το Δίκιο και την Αλήθεια, μπορεί να χάσεις μερικές μάχες, τελικά όμως ?αργά ή γρήγορα? θα κερδίσεις τον πόλεμο. Στην ιστορία αυτή θα δεις πώς τα κατάφεραν δεκαεννιά πιτσιρίκια της Δευτέρας Δημοτικού.

Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου [2002]

Βραβείο Παιδικού Βιβλίου - Περιοδικό "Διαβάζω" [2002]

Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου [2002]
Μάστορη Βούλα, Ένα ένα τέσσερα, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 1996.
Η Άννα ήρθε στην Αθήνα... και έχει μεγαλώσει αρκετά. Είναι στην τελευταία τάξη του γυμνασίου και, χωρίς να το θέλει, παίρνει μέρος σ' ένα μαθητικό συλλαλητήριο. Μέσα στη βουή του 1-1-4 ταξιδεύει στα περασμένα.
Μάστορη Βούλα, Κάτω από την καρδιά της, εκδ. Πατάκη, 1996.
Η χούντα του 1967 βρίσκει την Άννα παντρεμένη κι έγκυο. Το αγέννητο μωρό της μας λέει όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από το σπίτι, ενώ παράλληλα σχολιάζει, φιλοσοφεί και κάνει... καθιστική αντίσταση, αρνούμενο να γεννηθεί "όσο είναι η χούντα έξω".
Κλιάφα Μαρούλα, Οι πελαργοί θα ξανάρθουν, εκδ. Κέδρος, Αθήνα, 1993.
Ένα παιδί, στην ταραγμένη εποχή της δικτατορίας, ζει σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας. Οι άνθρωποι κρυφομιλάνε, άλλοι χάνουν τις δουλειές τους, άλλοι εξαφανίζονται και το παιδί είναι γεμάτο απορίες.
Σαρή Ζωρζ, Τα Χέγια, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 1987.
Η Μάτα τελειώνει το λύκειο στη Λαμία, ξέγνοιαστη, με τον πατέρα της και την ανύπαντρη θεία της. Ωστόσο, της κρύβουν κάποιο μυστικό.

Η μητέρα της ποια ήτανε; Ζει ή στ' αλήθεια έχει πεθάνει; Πρέπει, θέλει να το μάθει. Και τελικά, άθελά της μαθαίνει ποιος ήτανε ο πατέρας της· θα σκοντάψει βίαια πάνω στο παρελθόν του. Θα συγκρουστεί μαζί του. Η Μάτα θα εγκαταλείψει τον πατέρα της;

Με την απαράμιλλη τέχνη της η Ζωρζ Σαρή μάς παίρνει μαζί της μέχρι το τέλος της ιστορίας αυτής. Ανιχνεύουμε μαζί της τα εφηβικά προβλήματα...
Σαρή Ζωρζ, Τα γενέθλια, εκδ. Κέδρος, Αθήνα, 1979.
Η Άννα, οκτώ χρονών, ονειρεύεται πολύχρωμα μπαλόνια. Όμως, τα μπαλόνια σπάνε μ' έναν ξερό ήχο. Έχει ξημερώσει η 21η Απριλίου. Τα τανκς βγήκανε στους δρόμους της Αθήνας. Η ζωή της Άννας αναποδογυρίζεται. Δε θα γιορτάσει τα γενέθλιά της. Θα μεγαλώσει με ιδανικό το νονό της, τον καθηγητή, που της μαθαίνει με τις πράξεις του τι πάει να πει ελευθερία.
Μητροπούλου Κωστούλα, Το χρονικό των τριών ημερών. Αθήνα, Μπουκουμάνης, 1974.
Εδώ ληξιαρχείο. Καταγραφή ονομάτων. Με τη σειρά ή ανάκατα. Άτσαλα. Εδώ σταθμός. Πάγκοι παλιοί, ξύλινοι. Στη σειρά, περιμένουν. Συγγενείς και φίλοι. Πιο πολύ, μένουν. Όχι περιμένουν. Μένουν. Απλά. Σαν να είναι μια σειρά από σπασμένα. Στα δύο. Στα οχτώ. Στα δεκάξι. Παλιά ενθύμια για να διαιωνίζεται η μνήμη. Και μια φωτογραφία με ήλιο. "Ο γιος μου" λέει η γυναίκα με τα μαύρα. Ο γιος της. Όταν ήταν τόσο ψήλος. Όταν ήταν τόσο ξανθός. Όταν ήταν τόσο γαλάζιος. Όταν ήταν. Τώρα είναι η φωτογραφία. Φωτογραφία Αυγούστου ή Ιουλίου. Πάντως καλοκαιριού. "Περσινή είναι", λέει. Αυτό το "περσινή" το λέει με περηφάνια. Σταθερά και με περηφάνια. Περσινή. Που θα πει "φανταστείτε τον φέτος". Δυο μέτρα. Ξανθός. Γαλανός. Τραγουδούσε. "Έχεις φωνή" του έλεγαν. Αυτός γελούσε. "Εγώ θα χτίζω πόλεις" έλεγε. Τώρα εκτεθειμένος μπροστά στους παλιούς ξύλινους πάγκους. Στο ληξιαρχείο. Τμήμα θανάτων. Εκτεθειμένος. "Χαράλαμπος Ευλαμπίδης". Τραγουδούσε. Το ληξιαρχείο είναι σκοτεινό. Τα ξανθά του μαλλιά φαίνονται μαύρα. Τα γαλάζια του μάτια δε φαίνονται καθόλου. Άσπρα. "Είναι ο γιος μου", ξαναλέει η γυναίκα με τα μαύρα. Περσινή φωτογραφία. Ήρεμα και περήφανα. "Μπάμπη τον φώναζαν. Πρώτος στο τραγούδι. Στη σχολή είχε μπει τρίτος. Έχτιζε πολιτείες στο μυαλό του. Δυο μέτρα ήταν. Ο γιος μου. Κοιτάξτε".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κ. δημητρακάκης

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αναπληρωτής δ/ντής π.ε. φθιώτιδας τ.σχολικός σύμβουλος δημοτικής εκπαίδευσης ν. φθιώτιδας - τ. διευθυντής πεκ λαμίας.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βιβλία για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.attachment_link.description
Καλιότσος Παντελής, Η σφεντόνα του Δαβίδ, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2003. Σύμφωνα με την Βίβλο, ο μικρόσωμος και ανίσχυρος Δαβίδ, έχοντας για μοναδικό του όπλο μια σφεντόνα, εξόντωσε το γίγαντα Γολιάθ. H άνιση αυτή μάχη έγινε πριν από χιλιάδες χρόνια, επαναλαμβάνεται όμως μέχρι σήμερα, όταν συχνά οι ανίσχυροι νικάνε τους ισχυρούς.

# data[].attributes.headline
Το πολυτεχνείο και η λογοτεχνία του (1983)

# data[].attributes.subject
Το πολυτεχνείο και η λογοτεχνία του (1983)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Εκδόσεις Στιγμή

# data[].attributes.attachment_link.title
Το πολυτεχνείο και η λογοτεχνία του (1983)

# data[].attributes.headline
20 βιβλία με θέμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.subject
20 βιβλία με θέμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Με αφορμή την επέτειο των 41 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου (17 Νοεμβρίου 1973), έχουμε συγκεντρώσει 20 βιβλία που κύριο θέμα τους έχουν τα δραματικά γεγονότα εκείνης της περιόδου. Follow @ingrBook!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src="//platform.twitter.com/widgets.js";fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,"script","twitter-wjs"); Πολυτεχνείο '73Μαμά, τι έγινε στο Πολυτεχνείο;Πολυτεχνείο '73 Εξέγερση, κατάληψη, εισβολή Γιάννης Φάτσης Καστανιώτη, 1983 Μαρία Καλογεράκη Επιμέλεια σειράς: Καίτη Ι. Τοπάλη Εικονογράφηση: [...]

Με αφορμή την επέτειο των 41 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου (17 Νοεμβρίου 1973), έχουμε συγκεντρώσει 20 βιβλία που κύριο θέμα τους έχουν τα δραματικά γεγονότα εκείνης της περιόδου.

Follow @ingrBook!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src="//platform.twitter.com/widgets.js";fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,"script","twitter-wjs");

Εξέγερση, κατάληψη, εισβολή
Γιάννης Φάτσης
Καστανιώτη, 1983

Μαρία Καλογεράκη
Επιμέλεια σειράς: Καίτη Ι. Τοπάλη
Εικονογράφηση: Λιάνα Μερτζάνη
Ελληνικά Γράμματα, 2000

Ρεπορτάζ με την ιστορία: Το χρονικό, οι μαρτυρίες, τα ντοκουμέντα
Γάτος Γιώργος Κ.
Φιλιππότη, 2002
Επανέκδοση 2004

Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα και το Πολυτεχνείο με το βλέμμα των πρωτεργατών
Βαγγέλης Αγγελής, Ολύμπιος Δαφέρμος
Γαβριηλίδης, 2003

"Το Πολυτεχνείο είναι ΕΔΩ!". Όχι μόνο η μνήμη του, αλλά και ο επαναστατικός δρόμος που χάραξε για το πώς αλλάζει η κοινωνία.
Μαρία Στύλλου, Λέανδρος Μπόλαρης, Πάνος Γκαργκάνας
Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, 2003
Επανέκδοση 2011

30+1: Όνειρα, μύθοι, αλήθειες
Επιμέλεια: Δημήτρης Παπαχρήστος
Λιβάνη, 2004

Αναστοχασμός μιας πραγματικότητας. Κρατικό Βραβείο Χρονικού - Μαρτυρίας [2005]
Δημήτρης Χατζησωκράτης
Πόλις, 2004

Εορταστική ανθολογία
Γιάννη Γιάννου
Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός, 2005

Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα και το Πολυτεχνείο με το βλέμμα των πρωτεργατών
Βαγγέλης Αγγελής, Ολύμπιος Δαφέρμος
Οδυσσέας
Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων 1940-1974 (Ε.Δ.Ι.Α.)
2005

Από τους αγώνες με τη Σπουδάζουσα
Φοίβος Τσέκερης
Εντός, 2007

Συλλογικό Έργο
Επιμέλεια: Μαρία Κόντη
Επιμέλεια σειράς: Μηνάς Βιντιάδης
Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 2007

Για παιδιά προσχολικής ή πρωτοσχολικής ηλικίας
Κατερίνα Μουρίκη
εικονογράφηση: Νίκος Χριστοφοράκης
Διάπλαση, 2008

Συλλογικό έργο
Επιμέλεια: Πέτρος Πετράτος

Ιδιωτική Έκδοση, 2009

Μια κοινωνιοψυχολογική προσέγγιση
Άννα Μαντόγλου
επιμέλεια σειράς: Στάμος Παπαστάμου
Πεδίο, 2011

Σόλων Νεοκ. Γρηγοριάδης
Ελευθεροτυπία, 2011

Οι περιπέτειες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου με χαριτωμένα και απλά στιχάκια
Φίλιππος Μανδηλαράς
εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια
Παπαδόπουλος, 2012

Αλήθειες και ψέματα: Η 17η Νοεμβρίου 1973: Λόγια και τραγούδια
Έλλη Κιούση Θεοδωράκη
Δρόμων, 2012

Η απαρχή του αυτόνομου κινήματος
Γιώργος Ν. Οικονόμου
Νησίδες, 2013

40 χρόνια από το Πολυτεχνείο: Ο δρόμος του Νοέμβρη επαναστατικό Πολυτεχνείο 1973

Εικόνες της εξέγερσης: Μια συλλογή φωτογραφιών
Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, 2013

Μια ολοκληρωμένη, αφηγηματική έκδοση μνήμης φωτογραφιών ζωντανεύει τον αγώνα του Πολυτεχνείου το 1973.
Επιμέλεια: Θανάσης Αλατάς
FlipPress, 2013

Πηγή: BiblioNet
Π.Β.

Ακολουθήστε το

στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ Για να λαμβάνετε κάθε ημέρα στο email σας τα νέα από το in.gr

Please enable JavaScript to view the comments powered by Disqus.

# data[].attributes.attachment_link.title
20 βιβλία με θέμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου | in.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Με αφορμή την επέτειο των 41 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου (17 Νοεμβρίου 1973), έχουμε συγκεντρώσει 20 βιβλία που κύριο θέμα τους έχουν τα δραματικά γεγονότα εκείνης της περιόδου. Follow @ingrBook!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src="//platform.twitter.com/widgets.js";fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,"script","twitter-wjs"); Πολυτεχνείο '73Μαμά, τι έγινε στο Πολυτεχνείο;Πολυτεχνείο '73 Εξέγερση, κατάληψη, εισβολή Γιάννης Φάτσης Καστανιώτη, 1983 Μαρία Καλογεράκη Επιμέλεια σειράς: Καίτη Ι.

# data[].attributes.headline
Αυτούς τους έχω βαρεθεί

# data[].attributes.subject
Αυτούς τους έχω βαρεθεί

# data[].attributes.body
Στίχοι: Δημοσθένης Κούρτοβικ & Wolf Biermann
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ελληνικό Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαρία Δημητριάδη - Αυτούς τους έχω βαρεθεί - Official Audio Release

# data[].attributes.headline
Συγχαρητήρια, υπέροχ

# data[].attributes.body
Συγχαρητήρια, υπέροχη εκπομπή. Μπράβο σας!!!

# data[].attributes.headline
Από την αγαπημένη μου δασκάλα πιάνου, Πόπη Φιρτινίδου, το παρακάτω μήνυμα για τη σημερινή επέτειο:  "Παραφράζοντας τον Μέγα Χατζιδάκι θα πω πως τρέμω βλέποντας ότι όλο και λιγότεροι κάθε χρόνο τρομάζουν μπροστά στο πρόσωπο του τέρατος, άρα... όλο και περισσότεροι έχουν αρχίσει να του μοιάζουν". 

# data[].attributes.subject
Από την αγαπημένη μου δασκάλα πιάνου, Πόπη Φιρτινίδου, το παρακάτω μήνυμα για τη σημερινή επέτειο:  "Παραφράζοντας τον Μέγα Χατζιδάκι θα πω πως τρέμω βλέποντας ότι όλο και λιγότεροι κάθε χρόνο τρομάζουν μπροστά στο πρόσωπο του τέρατος, άρα... όλο και περισσότεροι έχουν αρχίσει να του μοιάζουν". 

# data[].attributes.headline
Πολλά συγχαρητήρια για την ιδέα και την υλοποίηση του ολοήμερου αφιερώματος!!!

# data[].attributes.subject
Πολλά συγχαρητήρια για την ιδέα και την υλοποίηση του ολοήμερου αφιερώματος!!!

# data[].attributes.headline
Πολλά συγχαρητήρια για την ιδέα και την υλοποίηση του ολοήμερου αφιερώματος

# data[].attributes.subject
Πολλά συγχαρητήρια για την ιδέα και την υλοποίηση του ολοήμερου αφιερώματος

# data[].attributes.headline
Αφιέρωμα του ΠΑΔΑ στην επέτειο των 47 ετών από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.subject
Αφιέρωμα του ΠΑΔΑ στην επέτειο των 47 ετών από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.body
Ντοκιμαντέρ με τη μαρτυρία του φωτορεπόρτερ Αριστοτέλη Σαρρηκώστα. Μια συγκλονιστική μαρτυρία για όσα έλαβαν χώρα τις κρίσιμες στιγμές της 17ης Νοεμβρίου. Παραγωγή 2020

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΔΑ: Εορτασμός της Επετείου του Πολυτεχνείου

# data[].attributes.headline
Απίθανη ημερήσια εκπομπή αφιέρωμα στο Πολυτεχνείο! Πολλά πολλά συγχαρητήρια! 

# data[].attributes.subject
Απίθανη ημερήσια εκπομπή αφιέρωμα στο Πολυτεχνείο! Πολλά πολλά συγχαρητήρια! 

# data[].attributes.headline
Το μεγάλο μας τσίρκο (πλάνα από την παράσταση)

# data[].attributes.subject
Το μεγάλο μας τσίρκο (πλάνα από την παράσταση)

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=nxKZNppM4zA&feature=emb_logo&fbclid=IwAR1zbQ-pnIsl5gRodn0TNcYVuieRsw7JxNG9lY6Dqz5bLj4hn6-lFoKsmxg

# data[].attributes.headline
Η "Δοκιμή" του Ζυλ Ντασέν 

# data[].attributes.subject
Η "Δοκιμή" του Ζυλ Ντασέν 

# data[].attributes.body
https://flix.gr/news/rehearsal-jules-dassin.html

# data[].attributes.headline
Ένα τραγούδι που μας προτείνει η καθηγήτρια μουσικής του Μουσικού Σχολείου Βέροιας, Μαρία Παπαϊωάννου το οποίο παρουσίασε με τους μαθητές της στο Μουσικό Σχολείο Κατερίνης σε εκδήλωση για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.subject
Ένα τραγούδι που μας προτείνει η καθηγήτρια μουσικής του Μουσικού Σχολείου Βέροιας, Μαρία Παπαϊωάννου το οποίο παρουσίασε με τους μαθητές της στο Μουσικό Σχολείο Κατερίνης σε εκδήλωση για το Πολυτεχνείο

# data[].attributes.attachment_link.title
Bob Dylan - Blowin' in the Wind (Official Audio)

# data[].attributes.headline
Υπέροχο !!!!

# data[].attributes.body
Υπέροχο !!!!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ελληνικό Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Φοίβος Δεληβοριάς - Η Επέτειος | Official Audio Release

# data[].attributes.headline
Νοέμβρης '90

# data[].attributes.subject
Νοέμβρης '90

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Βασίλης Παπακωνσταντίνου

# data[].attributes.attachment_link.title
Διονύσης Τσακνής - Νοέμβρης '90 | Dionisis Tsaknis - Noemvris '90

# data[].attributes.headline
ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ, Ντοκιμαντέρ

# data[].attributes.subject
ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ, Ντοκιμαντέρ

# data[].attributes.body
Σήμερα, 17 Νοέμβρη 2020 στις 10.00 μ.μ., στην ΕΡΤ3 το ντοκιμαντέρ "ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ" με θέμα την κατάληψη του Πολυτεχνείου στη Θεσσαλονίκη, το Νοέμβριο του 1973.

# data[].attributes.headline
Σκηνικά για την εκδήλωση της 17 Νοέμβρη

# data[].attributes.subject
Σκηνικά για την εκδήλωση της 17 Νοέμβρη

# data[].attributes.body
Προετοιμασία σκηνικών για εκδήλωση της 17 Νοέμβρη στο ΣΔΕ Φυλακής Διαβατών

# data[].attributes.attachment_link.title
ΣΔΕ Φυλακής Διαβατών-17 Νοέμβρη 2.JPG

# data[].attributes.headline
Ευχαριστούμε τους ακροατές μας στο chat!

# data[].attributes.subject
Ευχαριστούμε τους ακροατές μας στο chat!

# data[].attributes.headline
Πολύ όμορφη η διοργάνωση του αφιερώματος... Για μιάν ιστορική μέρα... Μπράβο στους διοργανωτές...  

# data[].attributes.subject
Πολύ όμορφη η διοργάνωση του αφιερώματος... Για μιάν ιστορική μέρα... Μπράβο στους διοργανωτές...  

# data[].attributes.headline
Τεκμήριο ΓΑΚ

# data[].attributes.subject
Τεκμήριο ΓΑΚ

# data[].attributes.body
Διαταγή του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων στις 19 Νοεμβρίου 1973 σχετικά με τη «διαφώτιση» της κοινής γνώμης για τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο, Αρχείο Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών, Γ.Α.Κ. (2)

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχεία ΓΑΚ-Διαταγή 2

# data[].attributes.headline
Τεκμήριο ΓΑΚ 

# data[].attributes.subject
Τεκμήριο ΓΑΚ 

# data[].attributes.body
Διαταγή του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων στις 19 Νοεμβρίου 1973 σχετικά με τη «διαφώτιση» της κοινής γνώμης για τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο, Αρχείο Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών, Γ.Α.Κ. (1)

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχεία ΓΑΚ-Διαταγή

# data[].attributes.headline
Τεκμήριο που φυλάσσεται στα ΓΑΚ

# data[].attributes.subject
Τεκμήριο που φυλάσσεται στα ΓΑΚ

# data[].attributes.body
Καταγραφή των εκπομπών του Πολυτεχνείου της 17ης Νοεμβρίου 1973 από τις υπηρεσίες της Δικτατορίας, Αρχείο Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών, Γ.Α.Κ. (2)

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχεία ΓΑΚ-Εκπομπές ραδιοφωνικές 2

# data[].attributes.headline
Τεκμήριο που φυλάσσεται στα ΓΑΚ

# data[].attributes.subject
Τεκμήριο που φυλάσσεται στα ΓΑΚ

# data[].attributes.body
Καταγραφή των εκπομπών του Πολυτεχνείου της 17ης Νοεμβρίου 1973 από τις υπηρεσίες της Δικτατορίας, Αρχείο Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών, Γ.Α.Κ. (1)

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχεία ΓΑΚ-Εκπομπές ραδιοφωνικές

# data[].attributes.headline
Τεκμήριο που φυλάσσεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους

# data[].attributes.subject
Τεκμήριο που φυλάσσεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους

# data[].attributes.body
Εγγραφή στο Βιβλίο Προσερχομένων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού της 16ης Νοεμβρίου 1973 σχετική με την διακομιδή του νεκρού μαθητή Διομήδη Κομνηνού, Αρχείο Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, Γ.Α.Κ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχεία ΓΑΚ-Εγγραφή  ΕΕΣ 16 Νοέμβρη ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

# data[].attributes.headline
ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...

# data[].attributes.subject
ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...

# data[].attributes.body
ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, εκεί Πολυτεχνείο, ΠΟΥ είναι το Πολυτεχνείο; Μάλλον μόνο εκεί που υπάρχει η αποφασιστική στάση μας για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία... (Μήνυμα αγαπημένης μου φίλης)

# data[].attributes.body
Το ντοκιμαντέρ «Μαρτυρίες» του Νίκου Καβουκίδη, παραγωγής 1975, είναι ένα χρονικό της περιόδου 1973-1975. Καταγράφει γεγονότα της περιόδου αυτής ενώ παρουσιάζει την πρώτη δημόσια εμφάνιση των θωρακισμένων της Χωροφυλακής στις 7 Φεβρουαρίου του 1975 και πλάνα από τις συγκρούσεις ΜΑΤ με διαδηλωτές στις 23 Ιουλίου του ίδιου έτους.

Ακόμα παρουσιάζονται πλάνα από γεγονότα που ακολούθησαν το Πολυτεχνείο όπως η πτώση της Χούντας, ο ερχομός του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η πρώτη δημοκρατική προεκλογική εκστρατεία, η ορκωμοσία της πρώτης δημοκρατικής κυβέρνησης, το τηλεοπτικό διάγγελμα του έκπτωτου μονάρχη, η κηδεία του ποιητή Κώστα Βάρναλη με την πορεία που ακολούθησε και οι διαδηλώσεις για τα θέματα παιδείας με επίκεντρο την απεργία πείνας του Νάσου Βαγενά.

# data[].attributes.headline
Σύνθημα επίκαιρο και διαχρονικό!

# data[].attributes.subject
Σύνθημα επίκαιρο και διαχρονικό!

# data[].attributes.attachment_link.title
ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

# data[].attributes.headline
Πώς να σωπάσω...

# data[].attributes.subject
Πώς να σωπάσω...

# data[].attributes.body
Σκίτσο της καθηγήτριας καλλιτεχνικών, Φωτεινής Χαμιδιελή

# data[].attributes.headline
Αφίσα εκδήλωσης 

# data[].attributes.subject
Αφίσα εκδήλωσης 

# data[].attributes.body
Ζωγραφιά: καθηγήτρια καλλιτεχνικών, Φωτεινή Χαμιδιελή

# data[].attributes.attachment_link.title
Αφίσα Πολυτεχνείου 2014 1

# data[].attributes.headline
Απόσπασμα από την Εκδήλωση 2019 του Μουσικού Σχολείου Βέροιας 

# data[].attributes.subject
Απόσπασμα από την Εκδήλωση 2019 του Μουσικού Σχολείου Βέροιας 

# data[].attributes.attachment_link.title
Εκδήλωση Μουσικού Σχολείου Βέροιας 17η Νοέμβρη 1973

# data[].attributes.headline
Ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης κατά της Χούντας

# data[].attributes.subject
Ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης κατά της Χούντας

# data[].attributes.attachment_link.title
Γ. Σεφέρης κατά της Χούντας

# data[].attributes.headline
Ο Ρίτσος διαβάζει την ''Ρωμιοσύνη'' στο Πολυτεχνείο (1974)

# data[].attributes.subject
Ο Ρίτσος διαβάζει την ''Ρωμιοσύνη'' στο Πολυτεχνείο (1974)

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Μάνος Ορφανουδάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Ρίτσος διαβάζει την ''Ρωμιοσύνη'' στο Πολυτεχνείο (1974)

# data[].attributes.headline
Σώπα μη μιλάς - Ασίζ

# data[].attributes.body
Σώπα μη μιλάς - Ασίζ Νεσίν
Το βίντεο δημιουργήθηκε με αφορμή την εκδήλωση "Πώς να σωπάσω" αφιερωμένη στην 41η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που πραγματοποιήθηκε στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στη Βέροια.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χαρά Σκουμποπούλου

# data[].attributes.attachment_link.title
Σώπα μη μιλάς - πώς να σωπάσω Μουσικό Σχολείο Βέροιας

# data[].attributes.headline
Συνεχίστε τον δρόμο 

# data[].attributes.body
Συνεχίστε τον δρόμο μας - Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
Από την εκδήλωση της 41ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου - Μουσικό Σχολείο Βέροιας

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χαρά Σκουμποπούλου

# data[].attributes.attachment_link.title
41η επέτειος εξέγερσης Πολυτεχνείου Συνεχίστε τον δρόμο μας

# data[].attributes.body
Οι μαθητές της β΄ γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Βέροιας 45 χρόνια μετά την πρώτη ημέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δημιουργούν ένα οπτικοακουστικό βίντεο βασισμένο στο απόσπασμα "Έξι χιλιάδες νέοι" από το βιβλίο του Γιώργου Χειμωνά O γάμος (1974) που περιλαμβάνεται στο βιβλίο των κειμένων νεοελληνικής λογοτεχνίας της β΄ γυμνασίου.
Στο βίντεο χρησιμοποιούνται σκίτσα της καθηγήτριας εικαστικών, Φωτεινής Χαμιδιελή που δημιουργήθηκαν, για να αξιοποιηθούν στο βίντεο.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Χαρά Σκουμποπούλου

# data[].attributes.attachment_link.title
Έξι χιλιάδες νέοι - Γιώργος Χειμωνάς