# data[].attributes.body
Jasiek(pragnienie majątku "zdobędę se pański dwór, wywleke se złoty wór:złoty wór wysypie ludziskom przed ślipie:nakupie se pawich piór!"- tańczy z inteligenckimi dziewczętami, jest nieroztropny, gubi złoty róg otrzymany od Gospodarza, schylając się po czapkę z pawimi piórami. Przerywa Kasi i Kasprowi intymny moment, ma małe wyczucie sytuacji, podąża za prostymi pragnieniami.
Kuba -
Kasia - W trakcie wesela spoufala się z Kasprem, jest sprytna, pozbywa się Jaśka wysyłając go po wódkę. Jest kokietk

# data[].attributes.body
-jego pierwowzorem jest redaktor krakowskiego „czasu” Rudolf Starzewski
-reprezentant konserwatywnego stronnictwa stańczyków
-lekceważy wieś „ja myśle, że na waszej parafii świat dla was aż dosyć szeroki”, „ale tu wieś spokojna. Niech na całym świecie wojna, byle polska wieś zaciszna, byle polska wieś spokojna”
-jest pewien swojej wyższości
-lekceważy polityczne zainteresowanie Czepca
-arogancki
-po rozmowie ze Stańczykiem okazuje się wrażliwym człowiekiem
-przeżywa wewnętrzny kryzys
-zwątpił w sens wybranej drogi
-widzi fałsz, pozory i zastania się czy to co głosi służy Polsce
-„zgrałeś się przy zielonym stoliku czy z kobietami w gorączce opętałeś duszę mdłością i w tej momentu palączce oślep gnasz we własne próchno”

# data[].attributes.body
Klimina
Chętna do zabawy
Zdradza ochotę do zamążpójścia lub swatania innych
Chce zesfarać swoją córkę z synem Radczyni
Świadoma swoich wartości
Nie czuje komleksow w rozmowie z krakowska mieszczką ( Radczyni)
Nie zdradza również chęci porozumienia
Niewygodnej pytania o życie na wsi obraca w żart
Radczyni
Nie widzi szansy porozumienia z chlopką ,, wyście sobie, a my sobie. Każden sobie rzepkę skrobie "
Nie rozumie życia na wsi ,, Radczyni - Cóż ta, gosposiu, na roli ? Czyście sobie już posiali ?"
,,Klimina - tym czasem nie siwo "

# data[].attributes.body
Pan Młody odznaczał się chlopomanią; Zachwycał się uroda wiejskiego krajobrazu, bajecznie kolorowymi strojami chłopów

Teraz ci mnie nic nie zwiedzie
Takem pragnął, zboża, słońca.
***
Tak to czuje, tak to słyszę:
i ten spokój, i te ciszę,
sady, strzechy, łąki, gaje,
orki, żniwa, sloty, maje.
Żyłem dotąd w takiej cieśni,
pośród murów szarej pleśni:
wszystko było szare, stare,
a tu naraz wszystko młode,
znalazłem żywa urode (...)

Nieustannie deklaruje swój podziw dla młodej żony, jej szczerości, pięknego weselnego stroju.
Jest wrażliwy, zmęczony życiem, tęskni za spokojem i małymi, codziennymi radościami. Marzy o cichym, spokojnym życiu.

...kąt z Bożej łaski,
maleńki, jak te obrazki,
co maluje Stanisławski
z jabłonami i z bodiakiem
we złotawem słońcu takiem...”

Panna Młoda- młodziutka dziewczyna, jest głośna, nie zastanawia sie nad tym, co mówi, o bujnym temperamencie.

Nie ma między nimi dobrej komunikacji, Panna Młoda oburza się zachowaniem Pana Młodego, jego ekscytacja, naiwna chlopomanią.

PAN MŁODY

Kochasz ty mnie?

PANNA MŁODA

Moze, moze —

cięgiem ino godos o tem.

PAN MŁODY

Bo mi serce wali młotem,

bo mi w głowie huczy, szumi...
moja Jaguś, toś ty moja?!
PANNA MŁODA

Twoja, jak trza, juści twoja; bo cóż cie ta znów tak dumi? Cięgiem ino godos o tem.
***
PANNA MŁODA

Buciki mom trochę ciasne.

PAN MŁODY

A to zezuj, moja złota.

PANNA MŁODA

Ze sewcem tako robota.

PAN MŁODY

Tańcuj boso.

PANNA MŁODA

Panna młodo?!

Cóz ta znowu?! To ni mozno.

PAN MŁODY

Co się męczyć? W jakim celu?

PANNA MŁODA

Trza być w butach na weselu.

# data[].attributes.body
-dekadentyzm, wiecznie znudzony i zniechęcony, nie znajduje w życiu nic pozytywnego
"Wszystko nudzi,
wszystko mi się przykrzy już"
-często sięga po alkohol
"Piję, piję, bo ja muszę,
bo jak piję, to mnie kłuje;
wtedy w piersi serce czuję,
strasznie wiele odgaduję (...)
Chopin gdyby jeszcze żył,
toby pił"
-lubi gdy się o nim mówi i gdy się go podziwia
-miłośnik kobiet
"Całowałem Morawiankę,
A trzymałem flaszkę w łapie (...)
żem się kochać począł naraz -
chcę całować drugi raz
-uwielbienie sztuki i próby czynienia jej elitarną (motyw sztuki dla sztuki)
"Znam, znam: eviva l'arte,
życie nasze nic niewarte:
kult Bachusa i Astarte."
-nie nawiązuje wielu kontaktów z innymi ludźmi, najchętniej spędza czas w swoim towarzystwie
-pragnienie indywidualizmu
"Chciałem, żebym w tłumie zginął,
żeby się tak zniwelować,
zanurzyć się po szczyt głowy,
w ten świat zdrowy;
indywidualność zdusić,
do prostoty się przymusić,
ale cóż, kiedy natura
rozśpiewała moją duszę;
mimo żem chciał się pogłębić,
na plan pierwszy wstąpić muszę"

Jego pierwowzorem są Tadeusz Noskowski, Stanisław Czajkowski i Stanisław Przybyszewski

# data[].attributes.body
-zamożny
-pewny siebie
-rosły, silny
-odgrywający ważną rolę w gromadzie
-interesuje go polityka- ,, A i my tu cytomy gazety i syćko wiemy"
-zna mechanizm stosunków społecznych
-dumny ze swojego chłopskiej pochodzenia
-gotowy by wziąć udział w powstaniu- ,, Panowie, jakieście som
Jeźli nie pójdziecie z nami to my na was i z kosami"
-W rozmowach z inteligentami cechuje go otwartość myśli,odwaga i bystrość
-porywczy i chce rozwiązywać konflikty za pomocą -siły- ,, A to było przy wyborze,
W sali w tym sokólski dworze.-
po co się bestyjo darła,
a to tak z całygo garła
Było, jak go huknie w pysk
Myślołem jus, że się stocył
On sie ino krwią zabroczył"
-zawzięty- ,, Zawzięty jestem okrutnie, po co mi się pies sprzeciwił "
- swoimi cechami uosabia całe chłopstwo, czyli pijaństwo, porywczość, gotowość do walki, odwaga, zainteresowanie aktualną sytuacją

# data[].attributes.body
Żyd -  przybywa na wesele tylko w interesach, uważa je za szopke, uważa że jest to zbędn hałas, nic nie warte wydarzenie, nie ma złudzeń do możliwości zbliżenia się chłopów i inteligencji, na wesele inteligenta i chłopki patrzy krytycznie, uważa że jest to sztuczne postępowanie, twierdzi że spotkanie tych dwóch grup jest okazjonalne ( " Taka szopka, bo to nie kosztuje nic potańcowac sobie raz...")
Dziad- spotkanie inteligencji i chłopow przypomina mu wydarzenia rabacji galicyjskiej, dziad poważnie liczy się z możliwością powrotu dawnych czasów, "On z miasta pan, ona chłopka, z miasta het poprzyjedżali, z chłopami się przywitali jak się patrzy"
Ojciec: cieszy się z wydania za mąż ostatniej córki, nie ma nic przeciwko inteligencji, bawi się na weselu, "Ot, pany się nudzą sami,
To się pięknie bawiom z nami"

# data[].attributes.body
- Postać rzeczywista: Włodzimierz Tatmajer
-Staje się symbolem słabości i niedojrzałości, brak odpowiedzialności,
- uważa że chłopi stanowią potęgę " chłop potęgą jest i basta...,"
- docenia ciężką pracę chłopów "Kiedy sieje, orze , miele, taka godność, takie wzięcie, co czyni to czyni święcie, godność, rozwaga,pojęcie"
- podporządkowany żonie " Spocznij wasza Mość; żona stroi się w alkierzu.."
-niechęć do mieszczan, krytyka ich zachowania "..wy się wynudzicie w mieście, tam wam mało , tu wam mało, a ot, co z nas pozostało: lalki, szopki, podłe maski, farbowany fałsz, obrazki"
- jest niekonsekwentny w swoim działaniu (zapomina o słowach Wernyhora - nie nadaje się na przywódcę)