# data[].attributes.body
Bolesław Prus ukazał  wiele interesujących portretów kobiecych w swojej książce.
Świat kobiet w Lalce jest bogaty i zróżnicowany. Ukazane są w niej dziewczęta z nizin społecznych, jak i przedstawicielki sfer najbogatszych. Przynależność do określonej warstwy społecznej określa te kobiety, zarówno ich poglądy, jak i styl życia, równocześnie też bardzo je różnicując. Każda z bohaterek kobiecych Lalki jest zatem bardzo odmienna.

Książka przedstawia kobiety z trzech stanów społecznych:
- arystokracja: Izabela Łęcka, baronowa Krzeszowska, prezesowa Zasławska, Pani Wąsowska.
- mieszczaństwo: Helena Stawska
- proletariat: Maria Magdalenka

# data[].attributes.body
Kobieta która nie zaznała niczego innego poza luksusami.
Często bywała rozmarzona przy czym  sprawiała wrażenie pustej, głupiej oraz próżnej baby. Nie interesowało ją nic oprócz strojenia się i salonowych  rozrywek.
Nie próbuje ona w żaden sposób spożytkować zarobkowo swoich umiejętności takich jak np. znajomość języków lub granie  na pianinie, a zła sytuacja finansowa przekreśla jej szanse na dobre małżeństwo.

Izabela była niesamowicie piekną i dumną kobietą, miała warkoczę i kształtną figurę. Wpatrzona w siebie i przyzwyczajona do hołdów składanych przez wielu mężczyzn.

Jest ona postacią negatywną przez którą Wokulski stracił głowę, jej kaprysy odbijają się na zachowaniu głownego bohatera, który mimo zranienia dalej brnie w tę znajomość.

# data[].attributes.body
Jedyna arystokratka, którą Prus opisuje z sympatią.
Najbardziej pozytywna z wszystkich postaci opisanych w utworze.
Ma arystokratyczne pochodzenie, ale w przeciwieństwie do innych nie jest wyniosła. Zamieszkuje majątek w Zasławku i posiada fortunę. Na terenie swojej posiadłości stworzyła też miejsce, w którym opiekuje się ludźmi starszymi i chorymi.

Była mądrą i życzliwą kobietą, uważała, że nie powinny istnieć bariery klasowe. Nie miała dzieci, była chora, lecz pomimo bogactw  mało wydawała pieniędzy na siebie, całkiem oddana dla społeczeństwa.
Moim zdaniem, jest to postać godna naśladowania.

# data[].attributes.body
Baronowa Krzeszowska jest bogatą kobietą, ale wygląda skromnie. Nosi ona żałobę po śmierci córki.
Mieszka na drugim piętrze kamienicy Łęckich, którą później kupuje Wokulski. Z wszystkimi skłócona, intrygantka, prowadzi nieustające batalie ze swoim mężem.

Nie należy do osób przyjemnych i uwielbianych.
Prus chciał przedstawić negatywny wpływ małżeństwa z rozsądku na ludzi. Może gdyby baronowa wyszła za kogoś, kto ja kocha, a nie jej pieniądze, jej życie potoczyłoby się zupełnie inaczej.

# data[].attributes.body
Reprezentuje ona zupełnie przeciwna postawę od Izabeli.
Była dobra jak anioł, piękna jak bogini i pokorna wobec ludzi oraz zrządzeń losu.

Nie ma ona żadnych wieści od swojego męża
Nie odczuwa potrzeby niezależności, ale jest do niej niejako zmuszona. Pozbawiona opieki męża musi sama zarabiać na utrzymanie siebie,mamy oraz córki.
Prus ukazuje na przykładzie Heleny Stawskiej postawę godną naśladowania.

Jest jedną z sympatyczniejszych postaci powieści, ale w ówczesnym społeczeństwie nie miałaby  szans rozwoju, gdyby nie pomoc i wsparcie Wokulskiego.

# data[].attributes.body
Wąsowska która także  była arystokratką, a patrzy na świat z większą dozą realizmu. Jest ona kobietą niezależną,bogata i samodzielną, która zdecydowanie docenia Wokulskiego i się w nim podkochuje. Potrafi patrzeć na świat uczciwie.
Nazywa się ona sama kobieta która straciła złudzenia, jedynym jej zmartwieniem była nuda, którą próbuję wypełnić flirtami,zabawami oraz szukaniem wrażeń w związkach z mężczyznami.

Jest kobietą przebiegła i niebezpieczną, nie deklaruje ją nikt prawdziwymi uczuciami. Dlatego tak pociąga ją Wokulski, sądzi, że to wielki indywidualista, zdolny do prawdziwej miłości.

# data[].attributes.body
Z powodu bardzo trudnej sytuacji decyduje się na prostytucję. Wokulski pomaga jej wpierw zdobyć potrzebne do pracy umiejętności, a później znajduje jej zajęcie. Woli ona uczciwą prace, nawet gdyby miała być ciężka lecz za marne pieniądze.