# data[].attributes.headline
นายป้อมทอง พรหมขุนทอง ม.5/3 เลขที่12

# data[].attributes.subject
นายป้อมทอง พรหมขุนทอง ม.5/3 เลขที่12

# data[].attributes.attachment_link.title
สีแดง สีเขียว คริสมาสต์ โปรโมชั่น สนุกสนาน สดใส โปสเตอร์ Print_20240909_183331_0000

# data[].attributes.headline
นางสาวนันทพร วันเจียม เลขที่5 ม.5/2

# data[].attributes.subject
นางสาวนันทพร วันเจียม เลขที่5 ม.5/2

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์ เป็นละครรำอีกแบบหนึ่งที่เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ได้ดัดแปลงมาจากโอเปร่าของฝรั่ง โดยใช้เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ของไทย ทำเป็นแบบละครรำ แต่ดำเนินเรื่องให้รวดเร็ว และจัดฉากประกอบเรื่องให้ดูสมจริง

# data[].attributes.body
ละครชาตรี นับเป็นละครที่มีมาแต่สมัยโบราณ และมีอายุเก่าแก่กว่าละครชนิดอื่นๆ มีลักษณะเป็นละครเร่คล้ายของอินเดียที่เรียกว่า "ยาตรี" หรือ "ยาตราซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว ละครยาตรานี้คือละครพื้นเมืองของชาวเบงคลีในประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นละครเร่ นิยมเล่นเรื่อง "คีตโควินท์" เป็นเรื่องอวตารของพระวิษณุ ตัวละครมีเพียง ๓ ตัว คือ พระกฤษณะ นางราธะ และนางโคปี ละครยาตราเกิดขึ้นในอินเดียนานแล้ว ส่วนละครรำของไทยเพิ่งจะเริ่มเล่นในสมัยตอนต้นกรุงศรีอยุธยา จึงอาจเป็นได้ที่ละครไทยอาจได้แบบอย่างจากละครอินเดีย เนื่องจากศิลปวัฒนธรรมของอินเดียแพร่หลายมายังประเทศต่างๆในแหลมอินโดจีน เช่น พม่า มาเลเซีย เขมร และไทย จึงทำให้ประเทศเหล่านี้มีบางสิ่งบางอย่างคล้ายกันอยู่มาก

ในสมัยโบราณละครชาตรีเป็นที่นิยมแพร่หลายทางภาคใต้ของไทย เรื่องที่แสดงคงจะนิยมเรื่องพระสุธนนางมโนห์รา จึงเรียกการแสดงประเภทนี้ว่า "โนห์ราชาตรี" เพราะชาวใต้ชอบพูดตัดพยางค์หน้า สันนิษฐานว่าละครชาตรีได้แพร่หลายเข้ามายังกรุงรัตนโกสินทร์ ๓ ครั้ง คือ

ใน พ.ศ. ๒๓๑๒ เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จยกทัพไปปราบเจ้านครศรีธรรมราช และพาขึ้นมากรุงธนบุรีพร้อมด้วยพวกละคร

ใน พ.ศ. ๒๓๒๓ ในวานฉลองพระแก้วมรกต ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ละครของนครศรีธรรมราชขึ้นมาแสดงประชันกับละครหลวงผู้หญิงของหลวง

ใน พ.ศ. ๒๓๗๕ สมัยรัชกาลที่ ๓ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) สมัยที่ยังเป็นเจ้าพระยาพระคลัง ได้ลงไปปราบ และระงับเหตุการณ์ร้ายทางหัวเมืองภาคใต้ พวกชาวใต้จึงอพยพติดตามขึ้นมาด้วย รวมทั้งพวกที่มีความสามารถในการแสดงละครชาตรี

# data[].attributes.attachment_caption
ละครชาตรี เป็นละครประเภทหนึ่งของไทย สันนิษฐานว่าคงนำเอาการขับร้องและระบำ รำฟ้อน ประกอบดนตรี ตั้งแต่สมัยสุโขทัยมาผสมกับละคร มีลักษณะคล้ายละครอินเดียที่เรียกว่า ยาตรี หรือ ยาตรา ซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว

# data[].attributes.headline
ละคร​ชาตรี​ นายธนโชติ​ ​ชำนาญการ​5/2เลขที่​13​

# data[].attributes.subject
ละคร​ชาตรี​ นายธนโชติ​ ​ชำนาญการ​5/2เลขที่​13​

# data[].attributes.attachment_link.title
สีครีม สีน้ำตาล วินเทจ ย้อนยุค คอลลาจ ประวัติศาสตร์ ไทย ท่องเที่ยว สุโขทัย โปสเตอร์

# data[].attributes.attachment_caption
ละครเสภา
ละครเสภามีกำเนิดมาจากการขับเสภา คือการขับลำนำเล่าเรื่องประเภทหนึ่ง คำว่า "เสภา" แปลว่าอะไรไม่ทราบแน่ชัดปรากฏหลักฐานตั้งแต่สมัย กรุงศรีอยุธยาตอนต้นในกฏมณเฑียรบาลว่า "๖ ทุ่มเบิกเสภาดนตรี (วินัย พงศ์ศรีเพียร,2548:30) แต่ยังไม่ยุติว่าจะหมายถึง ลีลาการขับลำนำหรือหมายถึงบุคคลที่อยู่ในพระราชกำหนดเก่า (พ.ศ.2274) เป็นชื่อตำแหน่งด้วย ได้แก่ เสภาคลังใน เสภาคลังราชการ และเสภาวังไชยเป็นพนักงานศาลมีหน้าที่ชำระข้อเท็จจริง
ดังนั้นจึงอาจหมายถึงการดนตรีที่บรรเลงถวายกษัตริย์ก็ได้

การขับลำนำเป็นวัฒนธรรมเก่าแก่หลายชาติหลายภาษา ในสังคมไทยน่าจะมีมาก่อนสมัยสุโขทัย โดยมีหลักฐานจากตำนานพื้นเมืองในสุโขทัยกล่าวถึงการ "ขับ" อยู่ในไตรภูมิพระร่วง และจารึกหลายหลัก แต่เหล่านี้อาจเป็นการขับประกอบเครื่องดนตรีที่ทำทำนอง ส่วนการขับเสภาเป็นการขับประกอบเครื่องดนตรีให้จังหวะ เรียกว่า "กรับ" เป็นไม้เนื้อแข็งสองชิ้น ดังในจดหมายเหตุลาลูแบร์ บันทึกไว้ว่า สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ชาวสยามมีการร้องขับประกอบดนตรี รางทีก็ใช้ไม้ 2ชิ้น สั้นๆ อันเรียกว่ากรับ ขยับให้กระทบกันไปพร้อมๆ กับขับร้องเพลง ผู้ที่ร้องเพลงนั้นเรียกว่าช่างกรับ

เดิมการขับเสภาจะขับเป็นกลอนสด เรียกว่า กลอนด้น ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ให้จัดวงดนตรีปี่พาทย์ประกอบเพื่อให้คนขับได้พัก แล้วจึงคิดให้มีผู้แสดงทำบทบาทตามเรื่องที่ขับ เรียกกันว่า เสภารำ 
ครั้นสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ทรงปรับปรุงเสภารำ ให้เล่นเป็นเรื่องติดต่อกัน เรียกว่า "ละครเสภา"
___________________________________________
การแสดงละครเสภาเรื่องกากี
ตอนพยาครุฑลักนางกากี

# data[].attributes.headline
น.ส.ภัทรนันท์ มัฆพาน

# data[].attributes.subject
น.ส.ภัทรนันท์ มัฆพาน

# data[].attributes.headline
นางสาว พิชชานุช ไชยพิท

# data[].attributes.body
นางสาว พิชชานุช ไชยพิทักษ์ ม.5/2 เลขที่3

# data[].attributes.attachment_link.title
ชมพู เหลือง น่ารัก สีสัน ไดฟูกุ ขนมหวาน โปสเตอร์

# data[].attributes.headline
อัญชิสา หญีตอารัญ

# data[].attributes.subject
อัญชิสา หญีตอารัญ

# data[].attributes.body
ประเภทของละครไทย  ละครเสภา

ละคร เป็นศิลปะการแสดงที่เป็นเรื่องราวมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ แบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆ ได้ ๒ ประเภท คือ ละครรำและละครที่ไม่ใช่ละครรำ ซึ่งละครแต่ละประเภทมีลักษณะการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง

ละครเสภา เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕ โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
ทรงปรับปรุงละครชนิดนี้ โดยนำการแสดงเสภารำมาผสมกับละครพันทาง ใช้การขับเสภาในการดำเนินเรื่อง

# data[].attributes.headline
นางสาวกิ่งฟ้า ล่องวิลัย เลขที่8 ม.5/2

# data[].attributes.subject
นางสาวกิ่งฟ้า ล่องวิลัย เลขที่8 ม.5/2

# data[].attributes.headline
กฤษฎา กาลสังข์ 

# data[].attributes.subject
กฤษฎา กาลสังข์ 

# data[].attributes.headline
นายปิยะภัทร ฟุ้งขจร เลขที่11

# data[].attributes.subject
นายปิยะภัทร ฟุ้งขจร เลขที่11

# data[].attributes.headline
นางสาวอินทิรา ใจชื่น ม.5/2 เลขที่ 1

# data[].attributes.subject
นางสาวอินทิรา ใจชื่น ม.5/2 เลขที่ 1

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์ เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 กำเนิดขึ้น ณ บ้านเจ้าพระยาเทเวศร์ลงศ์วิวัฒน์(ม.ร.ว. หลาน กุญชร) โดยแสดง ณ โรงละครที่ตั้งชื่อว่า "โรงละครดึกดำบรรพ์" เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้เดินทางไปยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2434 และมีโอกาสได้ชมละครโอเปร่า (opera) ซึ่งท่านชื่นชมการแสดงมาก เมื่อกลับมาจึงคิดทำละครโอเปร่าให้เป็นแบบไทย จึงเล่าถวายสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ก็โปรดเห็นว่าดีในการสร้างละครดึกดำบรรพ์ครั้งนี้ นอกจากท่านจะเป็นผู้นสร้างโครงละครดึกดำบรรพ์ สร้างเครื่องแต่งกาย และอุปกรณ์การแสดงแล้ว ท่านยังได้รับความร่วมมือจากผู้ร่วมงานที่สำคัญ ได้แก่
- สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงพระราชนิพนธ์บท และทรงเลือกสรรปรับปรุงทำนองเพลง ออกแบบฉาก และกำกับการแสดง
- หลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ตาด ตาตะนันท์) เป็นผู้จัดทำนองเพลงควบคุมวงดนตรี และปี่พาทย์
- หม่อมเข็ม กุญชร ณ อยุธยา ภรรยาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เป็นผู้ปรับปรุง ประดิษฐ์ท่ารำ และฝึกสอนให้เข้ากับบท และลำนำทำนองเพลง
ละครดึกดำบรรพ์ได้ออกแสดงครั้งแรกปี พ.ศ. ๒๔๔๒ เนื่องในโอกาสต้อนรับเจ้าชายเฮนรี่ พระอนุชาสมเด็จพระเจ้ากรุงปรัสเซีย ซึ่งเป็นพระราชอาคันตุกะของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ละครดึกดำบรรพ์ได้รับความนิยมตลอดมา จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๔๕๒ เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เกิดอาการเจ็บป่วยถวายบังคมลาออกจากราชการ ทำให้ต้องเลิกการแสดงละครดึกดำบรรพ์ไป นับแต่เริ่มแสดงละครดึกดำบรรพ์จนเลิกการแสดงรวมระยะเวลา ๑๐ ปี

# data[].attributes.headline
น.ส.ปภาวี ศรีสมานุวัตร ม.5/2 เลขที่6

# data[].attributes.subject
น.ส.ปภาวี ศรีสมานุวัตร ม.5/2 เลขที่6

# data[].attributes.headline
น.ส. พรชนก เนตรประไพ เลขที่7 ม.5/2

# data[].attributes.subject
น.ส. พรชนก เนตรประไพ เลขที่7 ม.5/2

# data[].attributes.attachment_link.title
สีครีม สีน้ำตาล วินเทจ ย้อนยุค คอล... ประวัติศาสตร์ ไทย ท่องเที่ยว สุโขทัย โปสเตอร์ (1)

# data[].attributes.body
ละครชาตรี

เป็นละครรําที่เก่าแก่ที่สุด ได้รับวัฒนธรรมจากละครของอินเดีย เข้ามาสู่เมือ
เพชรบุรี ตั้งแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน มีเพียงประวัติว่า หม่อมเมืองซึ่งเป็นหม่อมในรัชกาลที่ 5
เป็นคนเพชรบุรี ด้วยเป็น ผู้มีความสามารถในการละเล่นละครชาตรี จึงมักเล่นถวายหน้าพระที่นั่ง
ทุกครั้งที่เสด็จมาจนได้รับพระราชทานบริเวณ “หน้าพระลาน” เพื่อเป็นที่แสดงละครเป็นประจํา
ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 มีผู้นําละครนอกมาประสมกับละครชาตรี เรียกว่า ละครเข้าเครื่อง หรือละคร
ชาตรีเครื่องใหญ่ เป็นละครที่รวมศิลปะการร้อง และการรําเข้าด้วยกัน และได้แพร่หลายมาจนถึง
ปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
นภาวรรณ เพ็ญสมบูรณ์ ม.5/1 เลขที่20

# data[].attributes.subject
นภาวรรณ เพ็ญสมบูรณ์ ม.5/1 เลขที่20

# data[].attributes.body
ละครนอก

ละครรำแบบหนึ่ง พัฒนาจากละครชาตรี เดิมตัวละครเป็นชายล้วน ภายหลังมีทั้งหญิงชาย มีบทเจรจา แสดงพลิกแพลงนอกเรื่องได้ บางครั้งติดจะหยาบโลน แสดงวรรณคดีได้ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องที่ละครในใช้แสดง.

# data[].attributes.body
ละครชาตรี นับเป็นละครที่มีมาแต่สมัยโบราณ และมีอายุเก่าแก่กว่าละครชนิดอื่นๆ มีลักษณะเป็นละครเร่คล้ายของอินเดียที่เรียกว่า "ยาตรี" หรือ "ยาตราซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว ละครยาตรานี้คือละครพื้นเมืองของชาวเบงคลีในประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นละครเร่ นิยมเล่นเรื่อง "คีตโควินท์" เป็นเรื่องอวตารของพระวิษณุ ตัวละครมีเพียง ๓ ตัว คือ พระกฤษณะ นางราธะ และนางโคปี ละครยาตราเกิดขึ้นในอินเดียนานแล้ว ส่วนละครรำของไทยเพิ่งจะเริ่มเล่นในสมัยตอนต้นกรุงศรีอยุธยา

# data[].attributes.headline
นาย เติมศักดิ์ สว่างแจ้ง ม.5/1 เลขที่12

# data[].attributes.subject
นาย เติมศักดิ์ สว่างแจ้ง ม.5/1 เลขที่12

# data[].attributes.body
ละครนอก มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เป็นละครที่แสดงกันนอกราชธานี แต่เดิมคงมาจากการละเล่นพื้นเมือง และร้องแก้กัน เป็นละครที่พัฒนามาจากละครชาตรี แต่เดิมคงมีตัวละครเพียง 3-4 ตัว อย่างละครชาตรี ต่อมามีการแสดงละครกันอย่างแพร่หลายทั่วไปในหมู่ราษฎร มีการเล่นเรื่องต่างๆ มากขึ้น ต้องเพิ่มตัวละครขึ้นตามเนื้อเรื่อง ผู้แสดงยังคงเป็นชายล้วน แต่การแต่งกายได้ประดิษฐ์เพิ่มเติม เปลี่ยนแปลงให้ประณีตงามขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา นิยมเล่นกันหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นประเภทจักรๆ วงศ์ๆ นิทานชาวบ้าน นิทานชาดก มีคติสอนใจ เช่น การเกด คาวี ไชยทัต พิกุลทอง พิมพ์สวรรค์ พิณสุริยวงศ์ มโนราห์ โม่งป่า มณีพิชัย สังข์ทอง

# data[].attributes.headline
นางสาวพิชญนันท์ มณีแดง ม.5/1 เลขที่30

# data[].attributes.subject
นางสาวพิชญนันท์ มณีแดง ม.5/1 เลขที่30

# data[].attributes.body
ละครชาตรี นับเป็นละครที่มีมาแต่สมัยโบราณ และมีอายุเก่าแก่กว่าละครชนิดอื่นๆ มีลักษณะเป็นละครเร่คล้ายของอินเดียที่เรียกว่า "ยาตรี" หรือ "ยาตราซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว ละครยาตรานี้คือละครพื้นเมืองของชาวเบงคลีในประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นละครเร่ นิยมเล่นเรื่อง "คีตโควินท์" เป็นเรื่องอวตารของพระวิษณุ ตัวละครมีเพียง ๓ ตัว คือ พระกฤษณะ นางราธะ และนางโคปี ละครยาตราเกิดขึ้นในอินเดียนานแล้ว ส่วนละครรำของไทยเพิ่งจะเริ่มเล่นในสมัยตอนต้นกรุงศรีอยุธยา จึงอาจเป็นได้ที่ละครไทยอาจได้แบบอย่างจากละครอินเดีย เนื่องจากศิลปวัฒนธรรมของอินเดียแพร่หลายมายังประเทศต่างๆในแหลมอินโดจีน เช่น พม่า มาเลเซีย เขมร และไทย จึงทำให้ประเทศเหล่านี้มีบางสิ่งบางอย่างคล้ายกันอยู่มาก

# data[].attributes.attachment_caption
ละครชาตรี เป็นละครประเภทหนึ่งของไทย สันนิษฐานว่าคงนำเอาการขับร้องและระบำ รำฟ้อน ประกอบดนตรี ตั้งแต่สมัยสุโขทัยมาผสมกับละคร มีลักษณะคล้ายละครอินเดียที่เรียกว่า ยาตรี หรือ ยาตรา ซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว

# data[].attributes.headline
นางสาว ปิ่ณฑิรา คงหยู เลขที่7 ม.5/1

# data[].attributes.subject
นางสาว ปิ่ณฑิรา คงหยู เลขที่7 ม.5/1

# data[].attributes.body
ละครนอก มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เป็นละครที่แสดงกันนอกราชธานี แต่เดิมคงมาจากการละเล่นพื้นเมือง และร้องแก้กัน เป็นละครที่พัฒนามาจากละครชาตรี แต่เดิมคงมีตัวละครเพียง 3-4 ตัว อย่างละครชาตรี ต่อมามีการแสดงละครกันอย่างแพร่หลายทั่วไปในหมู่ราษฎร มีการเล่นเรื่องต่างๆ มากขึ้น ต้องเพิ่มตัวละครขึ้นตามเนื้อเรื่อง ผู้แสดงยังคงเป็นชายล้วน แต่การแต่งกายได้ประดิษฐ์เพิ่มเติม เปลี่ยนแปลงให้ประณีตงามขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา นิยมเล่นกันหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นประเภทจักรๆ วงศ์ๆ นิทานชาวบ้าน นิทานชาดก มีคติสอนใจ เช่น การเกด คาวี ไชยทัต พิกุลทอง พิมพ์สวรรค์ พิณสุริยวงศ์ มโนราห์ โม่งป่า มณีพิชัย สังข์ทอง

# data[].attributes.headline
นางสาว ธัญชนก  ฤทธิ์จำนงค์ เลขที่21 ม.5/1

# data[].attributes.subject
นางสาว ธัญชนก  ฤทธิ์จำนงค์ เลขที่21 ม.5/1

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์

เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 กำเนิดขึ้น ณ บ้านเจ้าพระยาเทเวศร์ลงศ์วิวัฒน์(ม.ร.ว. หลาน กุญชร) โดยแสดง ณ โรงละครที่ตั้งชื่อว่า "โรงละครดึกดำบรรพ์" เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้เดินทางไปยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2434 และมีโอกาสได้ชมละครโอเปร่า (opera) ซึ่งท่านชื่นชมการแสดงมาก เมื่อกลับมาจึงคิดทำละครโอเปร่าให้เป็นแบบไทย จึงเล่าถวายสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ก็โปรดเห็นว่าดีในการสร้างละครดึกดำบรรพ์ครั้งนี้ นอกจากท่านจะเป็นผู้นสร้างโครงละครดึกดำบรรพ์ สร้างเครื่องแต่งกาย และอุปกรณ์การแสดงแล้ว ท่านยังได้รับความร่วมมือจากผู้ร่วมงานที่สำคัญ ได้แก่
- สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงพระราชนิพนธ์บท และทรงเลือกสรรปรับปรุงทำนองเพลง ออกแบบฉาก และกำกับการแสดง
- หลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ตาด ตาตะนันท์) เป็นผู้จัดทำนองเพลงควบคุมวงดนตรี และปี่พาทย์
- หม่อมเข็ม กุญชร ณ อยุธยา ภรรยาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เป็นผู้ปรับปรุง ประดิษฐ์ท่ารำ และฝึกสอนให้เข้ากับบท และลำนำทำนองเพลง
ละครดึกดำบรรพ์ได้ออกแสดงครั้งแรกปี พ.ศ. ๒๔๔๒ เนื่องในโอกาสต้อนรับเจ้าชายเฮนรี่ พระอนุชาสมเด็จพระเจ้ากรุงปรัสเซีย ซึ่งเป็นพระราชอาคันตุกะของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ละครดึกดำบรรพ์ได้รับความนิยมตลอดมา จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๔๕๒ เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เกิดอาการเจ็บป่วยถวายบังคมลาออกจากราชการ ทำให้ต้องเลิกการแสดงละครดึกดำบรรพ์ไป นับแต่เริ่มแสดงละครดึกดำบรรพ์จนเลิกการแสดงรวมระยะเวลา ๑๐ ปี

# data[].attributes.headline
นายธาวิน มังษา ม.5/1เลขที่2

# data[].attributes.subject
นายธาวิน มังษา ม.5/1เลขที่2

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 กำเนิดขึ้น ณ บ้านเจ้าพระยาเทเวศร์ลงศ์วิวัฒน์(ม.ร.ว. หลาน กุญชร) โดยแสดง ณ โรงละครที่ตั้งชื่อว่า "โรงละครดึกดำบรรพ์" เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้เดินทางไปยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2434 และมีโอกาสได้ชมละครโอเปร่า (opera) ซึ่งท่านชื่นชมการแสดงมาก เมื่อกลับมาจึงคิดทำละครโอเปร่าให้เป็นแบบไทย จึงเล่าถวายสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ก็โปรดเห็นว่าดีในการสร้างละครดึกดำบรรพ์ครั้งนี้ นอกจากท่านจะเป็นผู้นสร้างโครงละครดึกดำบรรพ์ สร้างเครื่องแต่งกาย และอุปกรณ์การแสดงแล้ว ท่านยังได้รับความร่วมมือจากผู้ร่วมงานที่สำคัญ ได้แก่

- สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงพระราชนิพนธ์บท และทรงเลือกสรรปรับปรุงทำนองเพลง ออกแบบฉาก และกำกับการแสดง

- หลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ตาด ตาตะนันท์) เป็นผู้จัดทำนองเพลงควบคุมวงดนตรี และปี่พาทย์

- หม่อมเข็ม กุญชร ณ อยุธยา ภรรยาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เป็นผู้ปรับปรุง ประดิษฐ์ท่ารำ และฝึกสอนให้เข้ากับบท และลำนำทำนองเพลง

ละครดึกดำบรรพ์ได้ออกแสดงครั้งแรกปี พ.ศ. ๒๔๔๒ เนื่องในโอกาสต้อนรับเจ้าชายเฮนรี่ พระอนุชาสมเด็จพระเจ้ากรุงปรัสเซีย ซึ่งเป็นพระราชอาคันตุกะของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ละครดึกดำบรรพ์ได้รับความนิยมตลอดมา จนกระทั่งปี พ.ศ. ๒๔๕๒ เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เกิดอาการเจ็บป่วยถวายบังคมลาออกจากราชการ ทำให้ต้องเลิกการแสดงละครดึกดำบรรพ์ไป นับแต่เริ่มแสดงละครดึกดำบรรพ์จนเลิกการแสดงรวมระยะเวลา ๑๐ ปี

# data[].attributes.headline
นายภูทรรศน์ ประเสริฐกาญจน์ เลขที่5 มี.5/1

# data[].attributes.subject
นายภูทรรศน์ ประเสริฐกาญจน์ เลขที่5 มี.5/1

# data[].attributes.body
ละครพันทาง เป็นละครแบบผสม ผู้ให้กำเนิดละครพันทางคือ เจ้าพระยามหินทร์ศักดิ์ธำรง (เพ็ง เพ็ญกุล) ท่านเป็นเจ้าของคณะละครมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ แต่เพิ่งมาเป็นหลักฐานมั่นคงในรัชกาลที่ ๕ ซึ่งแต่เดิมก็แสดงละครนอก ละครใน ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๕ ท่านไปยุโรปจึงนำแบบละครยุโรปมาปรับปรุงละครนอกของท่าน ให้มีแนวทางที่แปลกออกไป ละครของท่านได้รับความนิยมมากในปลายรัชกาลที่ ๕ และสิ่งที่ท่านได้สร้างให้เกิดในวงการละครของไทย คือ
- ตั้งชื่อโรงละครแบบฝรั่งเป็นครั้งแรก เรียกว่า "ปรินซ์เทียเตอร์"
- ริเริ่มแสดงละครเก็บเงิน (ตีตั๋ว) ที่โรงละครเป็นครั้งแรก
- การแสดงของท่านก่อให้เกิดคำขึ้นคำหนึ่ง คือ "วิก" เหตุที่เกิดคำนี้คือ ละครของท่านแสดงสัปดาห์ละครั้ง คนที่ไปดูก็ไปกันทุกๆสัปดาห์ คือ ไปดูทุกๆวิก มักจะพูดกันว่าไปวิก คือ ไปสุดสัปดาห์ด้วยการไปดูละครของท่านเจ้าพระยา

# data[].attributes.headline
น.ส.รินธัญศญา คงชาติ เ

# data[].attributes.body
น.ส.รินธัญศญา คงชาติ เลขที่13 ม.5/1

# data[].attributes.headline
นายภูดิศ เกลี้ยงกลม ม.5/1 เลขที่16

# data[].attributes.subject
นายภูดิศ เกลี้ยงกลม ม.5/1 เลขที่16

# data[].attributes.body
ละครพันทาง

ละครพันทาง
ละครรำนำผสมละครพูด
ละครพันทาง  เกิดขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระจุลจอมเก้ลาเจ้าอยู่หัว  เช่นเดียวกันกับละครดึกดำบรรพ์  อันเป็นยุคที่วัฒนธรรมตะวันตก
หลั่งไหลเข้ามาและมีอิทธิพลการปรับเปลี่ยนรูปแบบของการละครดั้งเดิม
ละครพันทางคิดค้นขึ้นโดยเจ้าพระยามหินทรศักดิ์ธำรง ในชั้นแรกได้นำเอาเค้าโครงเรื่องมาจากพงศาวดารของต่างชาติมาดัด
แปลงเป็นบทละคร  แล้วผสมผสานรูปแบบของละครพูดเข้ากับละครรำ  คือมีท่ารำตามเนื้อเรื่องและจังหวะเพลง  เดินเรื่องตามคำร้อง
แต่มีบทเจรจาประกอบเพื่อให้การเดินเรื่องชัดเจนสนุกสนานมากยิ่งขึ้ง  เรื่องที่นิยมแสดง  ได้แก่  ราชาธิราช  พระลอ  และพระอภัยมณี

# data[].attributes.body
เรื่อง:ละครใน(อิเหนา)

เรื่องอิเหนา หรือที่เรียกกันว่านิทานปันหยีนั้น เป็นนิทานที่เล่าแพร่หลายกันมากในชวา เชื่อกันว่าเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ของชวา ในสมัยพุทธศตวรรษที่ 16 ปรุงแต่งมาจากพงศาวดารชวา และมีด้วยกันหลายสำนวน พงศาวดารเรียกอิเหนาว่า “ ปันจี อินู กรัตปาตี” (Panji Inu Kartapati) แต่ในหมู่ชาวชวามักเรียกกันสั้น ๆ ว่า “ปันหยี” (Panji) ส่วนเรื่องอิเหนาที่เป็นนิทานนั้น น่าจะแต่งขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 20–21 หรือในยุคเสื่อมของราชวงศ์อิเหนาแห่งอาณาจักรมัชปาหิต และอิสลามเริ่มเข้ามาครอบครอง นิทานปันหยีของชวานั้น มีด้วยกันหลายฉบับ แต่ฉบับที่ตรงกับอิเหนาของเรานั้น คือ ฉบับมาลัต ใช้ภาษากวีของชวาโบราณ มาจากเกาะบาหลี

# data[].attributes.attachment_caption
 เอาภูษาผูกต่อให้มั่น                 แล้วพันกับกิ่ง                                           โศกใหญ่หลับเนตรจำนงปลงใจ  อรไทก็โจนลงมา

# data[].attributes.body
การผูกคอต**ของนางสีดา

เรื่องรามเกียรติ์มิได้มีแต่เฉพาะของไทยเท่านั้น ประเทศอื่นๆ รอบบ้านเราก็มี แม้แต่ในประเทศของเราก็มีหลายสำนวน ได้ตามหามาอ่านก็พบเห็นความต่างกันทำให้เกิดความสนุกมากขึ้น ผู้อ่านที่โทรศัพท์มาถามก็คงนึกสนุกเช่นเดียวกันกับผู้เขียน แต่คงจะไม่มีเวลาค้นหามาอ่าน ผู้เขียนจึงคิดว่าเก็บความต่างกันเท่าที่พบมาเล่าน่าจะเป็นประโยชน์อยู่บ้าง อย่างเช่นเรื่องการผูกคอตายของนางสีดาก็เป็นเรื่องน่าสนใจ คนไทยอ่านรามเกียรติ์ไทยก็ทราบว่านางสีดาใช้ผ้าผูกพระศอกับกิ่งอโศก (ไทยเรียกต้นโศกไม่เรียกอโศก)

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕. เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้รวบรวมผู้มีความรู้ดีในด้านการจัดบท คิดท่ารำ คัดเพลงร้อง และดำเนินการฝึกซ้อม มาร่วมกันจัด โดยดัดแปลงมาจากการเล่นคอนเสิร์ตเรื่อง คือร้องเพลงที่ต่อกันเป็นเรื่อง ต่อมาจึงจัดผู้แสดงตามบทออกมาร่ายรำ เสริมบทเจรจา และตัดบทอธิบายกิริยาท่าทางออก

# data[].attributes.headline
นาย อานนท์พื้นไทย เลขที่32 5/1

# data[].attributes.subject
นาย อานนท์พื้นไทย เลขที่32 5/1

# data[].attributes.body
นางสีดา คือ พระลักษมีเป็นมเหสีเอกของพระนารายณ์อวตารลงมา เพื่อเป็นคู่ครองของพระราม

เรื่องของนางเริ่มต้นขึ้นเมื่อพระนารายณ์ได้อวตารลงมาเกิดเป็นพระราม พระลักษมีพระชายาแห่งพระนารายณ์จึงทรงอวตารลงไปเกิดเป็นคู่ครองของพระราม ณ กรุงอโยธยาในครานั้น ท้าวทศรถผู้ครองนครมีอายุมากแล้ว ทั้งทีมีมเหสีถึงสามนางคือ พระนางเกาสุริยา พระนางไกยเกษี และพระนางสมุทรเทวี แต่พระองค์ก็หาได้มีพระโอรสธิดาไว้สืบราชวงศ์ไม่ ท้าวทศรถได้นำความนี้ปรึกษากับเหล่าฤๅษี ซึ่งพระฤๅษีกไลโกฎได้ทูลว่า ควรจะทำพิธีบวงสรวงขอพระโอรสธิดาจากเทพเจ้า ด้วยวิธีการกวนข้าวทิพย์ ท้าวทศรถจึงจัดพิธีการกวนข้าวทิพย์อย่างยิ่งใหญ่ภายในกรุงอโยธยาเพื่อวอนขอสิ่งที่พระองค์ปรารถน
พระอิศวรจึงมีพระบัญชาให้พระนารายณ์ลงอวตารเป็นพระโอรสแห่งท้าวทศรถ ซึ่งพระยาอนันตนาคราชผู้เป็นพระแท่นบรรทมของพระนารายณ์ก็ขอติดตามไปด้วย เมื่อพิธีเสร็จสิ้น ท้าวทศรถจึงแบ่งก้อนข้าวทิพย์ให้แก่มเหสีทั้งสามของพระองค์ แต่เหลือข้าวก้อนสุดท้ายอยู่ ข้าวทิพย์เหล่านี้มีกลิ่นหอมหวลอย่างมากจนฟุ้งไกลไปถึงกรุงลงกา นางมณโฑ มเหสีของทศกัณฐ์ได้กลิ่นเข้าก็ร่ำร้องอยากกินให้ได้ มิฉะนั้นตนต้องขาดใจตายเป็นแน่ ทศกัณฐ์จึงมีบัญชาให้นางกากนาสูรสมุนของตนไปโฉบเอาก้อนข้าวทิพย์มาให้นางมณโฑเมื่อมเหสีแห่งท้าวทศรถรวมทั้งนางมณโฑได้กินข้าวทิพย์เข้าไปทำให้ต่างนางต่างตั้งครรภ์ ยังความดีใจให้กับท้าวทศรถและทศกัณฐ์อย่างมาก พระนางเกาสุริยาได้ประสูติพระโอรสองค์โตคือ พระราม (พระนารายณ์อวตาร) พระนางไกยเกษีประสูติพระโอรสองค์รองคือ พระพรต (จักรแห่งพระนารายณ์มาเกิด) พระนางสมุทรเทวีประสูติโอรสแฝดคือ พระลักษมณ์ (พญาอนันตนาคราช) และพระสัตรุด (คฑาพระนารายณ์) นางมณโฑก็ประสูติพระธิดาทรงโฉมงดงามยิ่ง คือพระลักษมีอวตาร นางสีดานางสีดาไปอาศัยอยู่กับฤๅษีวัชมฤคจนกระทั่งประสูติพระโอรสของพระรามนามว่า พระมงกุฎ จากนั้นต่อมาพระฤๅษีก็ได้ชุบกุมารมาเป็นเพื่อนเล่นพระมงกุฎนามว่า พระลบ ทั้งสองกุมารเก่งกล้ามากจนสะเทือนไปถึงอโยธยา จนเกิดการต่อสู้กันระหว่างพ่อลูกทว่าไม่รู้ผลแพ้ชนะ ในที่สุดจึงได้รู้ว่าผู้ที่ต่อสู้อยู่ด้วยนี้ คือพระโอรสองค์เดียวที่เกิดแต่มเหสีนางสีดานั่นเอง พระรามง้องอนขอคืนดีกับนางสีดา แต่นางสีดาเข็ดขยาดในความฉุนเฉียวของพระราม นางจึงแทรกตัวลงไปเมืองบาดาลหนีพระราม พระรามจึงต้องออกผจญภัยอีกครั้งเป็นเวลา 1 ปี จนท้ายที่สุดพระอิศวรได้รับนางสีดาขึ้นมาและปรับความเข้าใจกับทั้งสอง จนในที่สุดพระราม และนางสีดา จึงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดมา

# data[].attributes.attachment_link.title
สีน้ำตาล คอลลาจ ประวัติศาสตร์ ขอบหน้า

# data[].attributes.headline
น.ส.ขวัญฤทัย อารีราษฎร์ เลขที่1 ม.5/1  

# data[].attributes.subject
น.ส.ขวัญฤทัย อารีราษฎร์ เลขที่1 ม.5/1  

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์

ลักษณะของการแสดงละคร

ผู้แสดง

ใช้ผู้หญิงล้วน ผู้ที่จะได้รับคัดเลือกให้แสดงละครดึกดำบรรพ์จะต้องมีความสามารถพิเศษด้วยคุณสมบัติ 2 ประการคือ

1. เป็นผู้ที่มีเสียงดี ขับร้องเพลงไทยได้ไพเราะ

2. เป็นผู้ที่มีรูปร่างงาม รำสวย ยิ่งผู้ที่จะแสดงเป็นตัวเอกของเรื่องด้วยแล้ว ต้องใช้ความพินิจพิเคราะห์อย่างมาก

การแต่งกาย

เหมือนอย่างละครในที่เรียกว่า "ยืนเครื่อง" นอกจากบางเรื่องที่ดัดแปลงเพื่อความเหมาะสม และให้ตรงกับความเป็นจริง

เรื่องที่แสดง

ที่เป็นบทละครบางเรื่อง บางตอน พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ได้แก่ เรื่องสังข์ทอง คาวีตอนสามหึง อิเหนาตอนไหว้พระ สังข์ศิลป์ชัยภาคต้นกรุงพานชมทวีป รามเกียรติ์ อุณรุฑ มณีพิชัย

บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็นพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้แก่ เรื่องศกุนตลา ท้าวแสนปม พระเกียรติรถ

บทพระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพชรบูรณ์ อินทราชัย ได้แก่ เรื่องสองกรวรวิก เรื่องจันทกินรี เรื่องพระยศเกตุ

การแสดง จะผิดแปลกจากละครแบบดั้งเดิม เพราะผู้แสดงต้องร้องเองรำเอง ไม่มีบรรยายกิริยาของตัวละคร ได้มีการปรับปรุงการแสดงความเป็นไปในเนื้อเรื่อง พยายามแสดงให้สมจริงสมจังมากที่สุด มีการตกแต่งฉากและสถานที่ ใช้แสง สี เสียง ประกอบฉาก นับเป็นต้นแบบในการจัดฉากประกอบการแสดง่ของโขน ละครต่อมา การแสดงมักแสดงตอนสั้น ๆ ให้ผู้ชมละครชมแล้วอยากชนต่ออีก

ดนตรี

ใช้ปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ เพื่อความไพเราะนุ่มนวล โดยการผสมวงดนตรีขึ้นใหม่ และคัดเอาสิ่งที่มีเสียงแหลมเล็กหรือดังมากๆออกเหลือไว้แต่เสียงทุ้ม ทั้งเพิ่มเติมสิ่งที่เหมาะสมเข้ามา เช่น ฆ้องหุ่ยมี ๗ ลูก ๗ เสียง ต่อมาเรียกว่า "วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์"

เพลงร้อง

นำมาจากบทละคร โดยปรับปรุงหลายอย่าง คือ

- ตัดคำว่า "เมื่อนั้น" "บัดนั้น" เมื่อจะกล่าวถึงใครออก โดยให้ตัวละครรำใช้บทเพื่อให้เข้าใจว่าใครเป็นผู้พูด

- คัดเอาแต่บทเจรจาไว้ โดยยกบทเจรจามาร้องรำ ให้ตัวละครร้องโต้ตอบกันเอง

- ไม่มีบทที่กล่าวถึงกิริยาของตัวละครว่า จะนั่ง จะเดินซ้ำอีก ทำให้ผู้แสดงไม่เคอะเขิน

- บรรยายภาพไว้ในบทร้อง ประกอบศิลปะการรำ

- ไม่มีคำบรรยาย

- บทโต้ตอบ ทุ่มเถียง วิวาท ใช้บทเจรจาเป็นกลอนแทน และเจรจาเหมือนจริง

- มีการนำทำนองเสนาะในการอ่านโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน มาใช้

- มีการนำเพลงพื้นเมือง เพลงชาวบ้าน การละเล่นของเด็กมาใช้

- มีการเจรจาแทรกบทร้องโดยรักษาจังหวะตะโพนให้เข้ากับบทร้อง และอื่นๆ

สถานที่แสดง

มักแสดงตามโรงละครทั่วไป เพราะต้องมีการจัดฉากประกอบให้ดูสมจริงมากที่สุด

# data[].attributes.attachment_caption
ละครชาตรี เป็นละครรำของไทยประเภทหนึ่งที่เกิดจากการผสมผสาน ระหว่างโนราของภาคใต้กับละครนอกของภาคกลาง ละครชาตรีรับจ้างแสดง แก้บนที่บ้าน วัด หรือเทวสถานที่ผู้คนนับถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ การแสดงมี ๒ แบบ คือ แบบรำเป็นระบำชุดสั้นๆ และแบบละคร การแสดงละครชาตรี

# data[].attributes.headline
น.ส.วรรณิสา วงศ์ทอง เล

# data[].attributes.body
น.ส.วรรณิสา วงศ์ทอง เลขที่ 15 ม.5/1

# data[].attributes.attachment_link.title
สีน้ำตาล และ สีชมพู เอิร์ทโทน มินิมอล กระดาษยับ ปก กรอบกระดาษ เอกสารขนาด A4_20240910_103614_0000

# data[].attributes.body
ละครพันทาง

ละครพันทาง เป็นละครแบบผสม ผู้ให้กำเนิดละครพันทางคือ เจ้าพระยามหินทร์ศักดิ์ธำรง (เพ็ง เพ็ญกุล) ท่านเป็นเจ้าของคณะละครมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ แต่เพิ่งมาเป็นหลักฐานมั่นคงในรัชกาลที่ ๕ ซึ่งแต่เดิมก็แสดงละครนอก ละครใน ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๕ ท่านไปยุโรปจึงนำแบบละครยุโรปมาปรับปรุงละครนอกของท่าน ให้มีแนวทางที่แปลกออกไป ละครของท่านได้รับความนิยมมากในปลายรัชกาลที่ ๕ และสิ่งที่ท่านได้สร้างให้เกิดในวงการละครของไทย

# data[].attributes.headline
นางสาวรุจาภา ภู่รุ่งเรือง ม.5/1 เลขที่3

# data[].attributes.subject
นางสาวรุจาภา ภู่รุ่งเรือง ม.5/1 เลขที่3

# data[].attributes.headline
น.ส. กนกวรรณ ชอบตรง ม. 5/1 เลขที่ 9

# data[].attributes.subject
น.ส. กนกวรรณ ชอบตรง ม. 5/1 เลขที่ 9

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเบจ และ สีเขียว มินิมอล สีน้ำ ลายใบไม้ กรอบข้อความ ป้ายงานแต่ง โปสเตอร์_20240910_103823_0000

# data[].attributes.headline
นาย ธนันธร โทนใหญ่ ม.5/1 เลขที่6

# data[].attributes.subject
นาย ธนันธร โทนใหญ่ ม.5/1 เลขที่6

# data[].attributes.body
ละครชาตรี นับเป็นละครที่มีมาแต่สมัยโบราณ และมีอายุเก่าแก่กว่าละครชนิดอื่นๆ มีลักษณะเป็นละครเร่คล้ายของอินเดียที่เรียกว่า "ยาตรี" หรือ "ยาตราซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว ละครยาตรานี้คือละครพื้นเมืองของชาวเบงคลีในประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นละครเร่ นิยมเล่นเรื่อง "คีตโควินท์" เป็นเรื่องอวตารของพระวิษณุ ตัวละครมีเพียง ๓ ตัว คือ พระกฤษณะ นางราธะ และนางโคปี ละครยาตราเกิดขึ้นในอินเดียนานแล้ว ส่วนละครรำของไทยเพิ่งจะเริ่มเล่นในสมัยตอนต้นกรุงศรีอยุธยา จึงอาจเป็นได้ที่ละครไทยอาจได้แบบอย่างจากละครอินเดีย เนื่องจากศิลปวัฒนธรรมของอินเดียแพร่หลายมายังประเทศต่างๆในแหลมอินโดจีน เช่น พม่า มาเลเซีย เขมร และไทย จึงทำให้ประเทศเหล่านี้มีบางสิ่งบางอย่างคล้ายกันอยู่มาก

# data[].attributes.headline
นายอุสมาน บินร่อหีม ม.5/1 เลขที่11

# data[].attributes.subject
นายอุสมาน บินร่อหีม ม.5/1 เลขที่11

# data[].attributes.body
ละครนอก มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เป็นละครที่แสดงกันนอกราชธานี แต่เดิมคงมาจากการละเล่นพื้นเมือง และร้องแก้กัน เป็นละครที่พัฒนามาจากละครชาตรี แต่เดิมคงมีตัวละครเพียง 3-4 ตัว อย่างละครชาตรี ต่อมามีการแสดงละครกันอย่างแพร่หลายทั่วไปในหมู่ราษฎร มีการเล่นเรื่องต่างๆ มากขึ้น ต้องเพิ่มตัวละครขึ้นตามเนื้อเรื่อง ผู้แสดงยังคงเป็นชายล้วน แต่การแต่งกายได้ประดิษฐ์เพิ่มเติม เปลี่ยนแปลงให้ประณีตงามขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา นิยมเล่นกันหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นประเภทจักรๆ วงศ์ๆ นิทานชาวบ้าน นิทานชาดก มีคติสอนใจ เช่น การเกด คาวี ไชยทัต พิกุลทอง พิมพ์สวรรค์ พิณสุริยวงศ์ มโนราห์ โม่งป่า มณีพิชัย สังข์ทอง

ผู้แสดง

ในสมัยโบราณจะใช้ผู้ชายแสดงล้วน และเริ่มมีผู้หญิงแสดงละครนอก ในสมัยรัชกาลที่ 2 แต่เป็นละครหลวง ผู้แสดงต้องเป็นคนแคล่วคล่องว่องไว มีไหวพริบปฏิภาณชำนาญทั้งรำและร้อง มีลูกคู่รับ หากเป็นบทเล่าหรือบรรยาย ลูกคู่จะร้อง และผู้แสดงต้องพูดเอง เล่นตลกเอง

การแต่งกาย

ในขั้นแรกตัวละครแต่งตัวอย่างคนธรรมดาสามัญ เป็นเพียงแต่งให้รัดกุมเพื่อแสดงบทบาทได้สะดวก ตัวแสดงบทเป็นตัวนางก็นำเอาผ้าขาวม้ามาห่มสไบ ถ้าแสดงบทเป็นตัวยักษ์ก็เขียนหน้าหรือใส่หน้ากาก ต่อมามีการแต่งกายให้ดูงดงามมากขึ้น วิจิตรพิสดารขึ้น เพราะเลียนแบบมาจากละครใน บางครั้งเรียกการแต่งกายลักษณะนี้ว่า "ยืนเครื่อง"

การแสดง

มีความมุ่งหมายในการแสดงเรื่องมากกว่าการร่ายรำฉะนั้นในการดำเนินเรื่องจะรวดเร็ว ตลกขบขัน ไม่พิถีพิถันในเรื่องของขนบธรรมเนียมประเพณี การใช้ถ้อยคำของผู้แสดง มักใช้ถ้อยคำ "ตลาด" เป็นละครที่ชาวบ้านเรียกกันเป็นภาษาธรรมดาว่า "ละครตลาด"

ดนตรีและเพลงร้อง

มักนิยมใช้วงปี่พาทย์เครื่องห้า ก่อนการแสดงละครนอก ปี่พาทย์จะบรรเลงเพลงโหมโรงเย็น เป็นการเรียกคนดู เพลงโหมโรงเย็นประกอบด้วย เพลงสาธุการ ตระ รัวสามลา เข้าม่าน ปฐม และเพลงลา เพลงร้อง มักเป็นเพลงชั้นเดียว หรือเพลง 2 ชั้น ที่มีจังหวะรวดเร็ว มักจะมีคำว่า "นอก" ติดกับชื่อเพลง เช่น เพลงช้าปี่นอก โอ้โลมนอก ปีนตลิ่งนอก ขึ้นพลับพลานอก เป็นต้น มีต้นเสียง และลูกคู่ บางทีตัวละครจะ ร้องเอง โดยมีลูกคู่รับทวน มีคนบอกบทอีก 1 คน

สถานที่แสดง

โรงละครเป็นรูปสี่เหลี่ยมดูได้ 3 ด้าน (เดิม) กั้นฉากผืนเดียวโดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงไปตามท้องเรื่อง มีประตูเข้าออก 2 ทาง หน้าฉากตรงกลางตั้งเตียงสำหรับตัวละครนั่ง ด้านหลังฉากเป็นส่วนสำหรับตัวละครพักหรือแต่งตัว

# data[].attributes.attachment_link.title
ละครนอกเรื่องแก้วหน้าม้า

# data[].attributes.headline
นายชคัทพงษ์ ปราบจินดา เลขที่27 

# data[].attributes.subject
นายชคัทพงษ์ ปราบจินดา เลขที่27 

# data[].attributes.headline
น.ส ณัฏฐกมล ศรีมาศ เลขที่17 ม.5/1

# data[].attributes.subject
น.ส ณัฏฐกมล ศรีมาศ เลขที่17 ม.5/1

# data[].attributes.headline
น.ส.ปาลิตา พะโยมรัตน์ เลขที่8

# data[].attributes.subject
น.ส.ปาลิตา พะโยมรัตน์ เลขที่8

# data[].attributes.headline
นางสาว จินดาพร พลพวก เลขที่29 ม.5/1

# data[].attributes.subject
นางสาว จินดาพร พลพวก เลขที่29 ม.5/1

# data[].attributes.attachment_link.title
โปสเตอร์ ทัศนศิลป์ ประวัติประติมากรรม วาดด้วยมือ สีชมพูและสีแสดเข้ม

# data[].attributes.headline
นางสาว ณัฐธิดา จีนทอง ม5/4 เลขที่26

# data[].attributes.subject
นางสาว ณัฐธิดา จีนทอง ม5/4 เลขที่26

# data[].attributes.body
สังข์ทอง เป็นบทละครนอก พระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ถือเป็นวรรณคดีชั้นยอดเยี่ยมเรื่องหนึ่งของไทยที่ได้รับความนิยมสูงยิ่งกว่าบทละครนอกทุกเรื่อง เพราะดีเด่นทั้งเนื้อหาที่สนุกสนาน ตื่นเต้น มีฉากเหตุการณ์ทั้งในเมืองมนุษย์ เมืองยักษ์ เมืองบาดาล และมีพระอินทร์ลงมาจัดการแก้ปัญหาของมนุษย์

# data[].attributes.headline
นาย สุขเกษม คล้ายอักษร ม. 5/4 เลขที่ 31

# data[].attributes.subject
นาย สุขเกษม คล้ายอักษร ม. 5/4 เลขที่ 31

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเขียว สีเหลือง หรูหรา ลายไทย มหกรรมวัฒนธรรมไทย กระดาษ A4_20240910_125827_0000

# data[].attributes.headline
นาย พงศกร วงศ์วรชาติ เลขที่11 ม.5/4

# data[].attributes.subject
นาย พงศกร วงศ์วรชาติ เลขที่11 ม.5/4

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์ เป็นละครรำอีกแบบหนึ่งที่เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ได้ดัดแปลงมาจากโอเปร่าของฝรั่ง โดยใช้เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ของไทย ทำเป็นแบบละครรำ แต่ดำเนินเรื่องให้รวดเร็ว และจัดฉากประกอบเรื่องให้ดูสมจริง. ละครดึกดำบรรพ์เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕. เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้รวบรวมผู้มีความรู้ดีในด้านการจัดบท คิดท่ารำ คัดเพลงร้อง และดำเนินการฝึกซ้อม มาร่วมกันจัด โดยดัดแปลงมาจากการเล่นคอนเสิร์ตเรื่อง คือร้องเพลงที่ต่อกันเป็นเรื่อง ต่อมาจึงจัดผู้แสดงตามบทออกมาร่ายรำ เสริมบทเจรจา และตัดบทอธิบายกิริยาท่าทางออก ทำให้การแสดงกระชับรวดเร็วกลายเป็นละคร. ที่เรียกว่าละครดึกดำบรรพ์นั้นมาจากชื่อโรงละครของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ละครที่แสดงที่โรงละครดึกดำบรรพ์จึงได้ชื่อว่า ละครดึกดำบรรพ์

# data[].attributes.headline
นาย อิทธิกร จันทับ เลขที่6 ม5/4

# data[].attributes.subject
นาย อิทธิกร จันทับ เลขที่6 ม5/4

# data[].attributes.body
ละครเสภาเป็นละครที่เกิดขึ้นใหม่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ทรงปรับปรุงการแสดงละครชนิดนี้
โดยนำการแสดงเสภารำมาผสมกับละครพันทาง

การแต่งกาย แต่งตามท้องเรื่องเหมือนกับละครพันทาง

ดนตรีและเพลงร้อง นิยมใช้วงปี่พาทย์เครื่องคู่ เพลงที่ใช้มีลักษณะคล้ายกับละครพันทาง
แต่มีการขับเสภาและขยับกรับประกอบการขับเสภาแทรกอยู่ในเรื่องตลอดเวลา มักขึ้นต้น
บทกลอนว่าครานั้น ปางนั้น

เรื่องที่แสดง นำมาจากนิทานพื้นบ้าน นิยมแสดงเรื่องไกรทอง และขุนช้างขุนแผน

# data[].attributes.headline
นาย วุฒิจักร ชัยสังข์ เลขที่8 ม5/4

# data[].attributes.subject
นาย วุฒิจักร ชัยสังข์ เลขที่8 ม5/4

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์ เป็นละครรำอีกแบบหนึ่งที่เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ได้ดัดแปลงมาจากโอเปร่าของฝรั่ง โดยใช้เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ของไทย ทำเป็นแบบละครรำ แต่ดำเนินเรื่องให้รวดเร็ว และจัดฉากประกอบเรื่องให้ดูสมจริง. ละครดึกดำบรรพ์เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕. เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้รวบรวมผู้มีความรู้ดีในด้านการจัดบท คิดท่ารำ คัดเพลงร้อง และดำเนินการฝึกซ้อม มาร่วมกันจัด โดยดัดแปลงมาจากการเล่นคอนเสิร์ตเรื่อง คือร้องเพลงที่ต่อกันเป็นเรื่อง

# data[].attributes.body
ละครใน หมายถึง การแสดงที่ดำเนินเป็นเรื่องราว โดยใช้ศิลปะการร่ายรำประกอบการขับร้อง และมีวงปี่พาทย์บรรเลงประกอบการแสดง ละครในเป็นละครผู้หญิงที่มีกำเนิดในราชสำนัก มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนานตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เรื่องที่ใช้แสดงมีเพียง 4 เรื่องเท่านั้น คือ รามเกียรติ์ อุณรุท ดาหลังและอิเหนา

# data[].attributes.headline
นายนพวิน กาละพัฒน์ ม.5/4 เลขที่12

# data[].attributes.subject
นายนพวิน กาละพัฒน์ ม.5/4 เลขที่12

# data[].attributes.attachment_link.title
น้ำตาล ทอง ภาพประกอบ เทศกาล ขนมไทย โปรโมท โปสเตอร์ แนวตั้ง

# data[].attributes.headline
นาย กิตตินันท์ คันธสังข์ เลขที่3 ม5/4

# data[].attributes.subject
นาย กิตตินันท์ คันธสังข์ เลขที่3 ม5/4

# data[].attributes.body
ละครนอก” นิยมใช้ผู้ชายแสดงล้วน การดำเนินเรื่องจะไม่ใช้วรรณคดีที่แสดงละครใน 3 เรื่องข้างต้น โดยจะหยิบเอาวรรณคดีได้แก่ สังข์ทอง มณีพิชัย ไชยเชษฐ์ และสุวรรณหงส์ วิธีการดำเนินเรื่องจะรวดเร็ว มีความคล่องแคล่ว กระชับ ฉับไว เพลงร้องทำนองดนตรีก็ไม่นิยมจะแสดงยืดยาดกันมากมาย สามารถเล่นหัว ตลกโปกฮา แหย่กับผู้ชม

# data[].attributes.headline
นางสาวอินทิรา ชำนาญกิจ เลขที่9 ม5/4

# data[].attributes.subject
นางสาวอินทิรา ชำนาญกิจ เลขที่9 ม5/4

# data[].attributes.body
ไกรทองเป็นประเภทละครนอก เป็นนิทานพื้นบ้านภาคกลางของไทย ที่มีตัวเอกชื่อ ไกรทอง เล่าไว้หลายสำนวนด้วยกัน ภายหลังในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้ทรงพระราชนิพนธ์เป็นบทละครสำหรับละครนอก และได้รับความนิยม ยกย่องเป็นฉบับมาตรฐานฉบับหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักเกี่ยวกับคนและจระเข้

# data[].attributes.headline
นาย กรัณย์ โต๊ะสกุล เลขที่32 ม5/4

# data[].attributes.subject
นาย กรัณย์ โต๊ะสกุล เลขที่32 ม5/4

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์ เป็นละครรำอีกแบบหนึ่งที่เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ได้ดัดแปลงมาจากโอเปร่าของฝรั่ง โดยใช้เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ของไทย ทำเป็นแบบละครรำ แต่ดำเนินเรื่องให้รวดเร็ว และจัดฉากประกอบเรื่องให้ดูสมจริง.

# data[].attributes.body
นิทานพื้นบ้าน (folktale) เป็นนิทานประเภทหนึ่ง เป็นเรื่องราวที่เล่าสืบต่อกันมาซึ่งอาจไม่มีบันทึกเป็นหลักฐาน เนื่องจากสมัยโบราณไม่มีความบันเทิงในรูปแบบอื่นในสังคมหลายวัฒนธรรมใช้การเล่าเรื่องสู่กันฟังซึ่งมักเป็นเรื่องราวจากจินตนาการแสดงความเชื่อของชาวบ้าน นิทานพื้นบ้านมักได้รับการบันทึกหรือตีพิมพ์ภายหลังและมักหาต้นกำเนิดไม่ได้ และมีการแต่งแต้มเรื่องราวเพิ่มเติมตามจินตนาการของผู้เล่า นิทานพื้นบ้านที่โด่งดัง อย่างเช่น ซินเดอเรลลา เจ้าชายกบ แจ๊คผู้ฆ่ายักษ์ เจ้าหญิงนิทรา นิทานของไทยเช่น พิกุลทอง พยาคันคาก แก้วหน้าม้า

# data[].attributes.headline
น.สพรรณพัชร์ สุดภา เลขที่18

# data[].attributes.subject
น.สพรรณพัชร์ สุดภา เลขที่18

# data[].attributes.body
ประเภทรามเกียรติ์เป็นบทละครนอกบทละครเรื่องรามเกียรติ์ตอนนารายณ์ปราบนนทก มีรูปแบบคำประพันธ์เป็นกลอนบทละครซึ่งมี ลักษณะบังคับเหมือนกับกลอนสุภาพ แต่งขึ้นเพื่อใช้เล่นละคร ต้องอาศัยทำนองขับร้องและเครื่องดนตรีประกอบ มีการเปิดเรื่อง ดำเนินเรื่อง และปิดเรื่อง ดังนี้ ร่ายดั้น

# data[].attributes.headline
นางสาว นภัสสร ป่านอุดม ม5/4 เลขที่1

# data[].attributes.subject
นางสาว นภัสสร ป่านอุดม ม5/4 เลขที่1

# data[].attributes.body
เป็นละครชาตรีเป็นละครรำของไทยประเภทหนึ่งที่เกิดจากการผสมผสาน ระหว่างโนราของภาคใต้กับละครนอกของภาคกลาง ละครชาตรีรับจ้างแสดง แก้บนที่บ้าน วัด หรือเทวสถานที่ผู้คนนับถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ การแสดงมี ๒ แบบ คือ แบบรำเป็นระบำชุดสั้นๆ และแบบละคร การแสดงละครชาตรี

# data[].attributes.headline
นาย ธนวัฒน์ นุ่นสังข์ 

# data[].attributes.body
นาย ธนวัฒน์ นุ่นสังข์ เลขที่17

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเบจ และ สีทอง หรูหรา ลายไทย วันอาสาฬหบูชา ใบงาน ข้อมูล เอกสารขนาด A4

# data[].attributes.headline
น.ส.มนัชญา ขจรกลิ่น เลขที่25

# data[].attributes.subject
น.ส.มนัชญา ขจรกลิ่น เลขที่25

# data[].attributes.attachment_link.title
สีน้ำเงิน สีครีม หรูหรา  หน้าปกรายงาน มารยาทไทย กระดาษ A4

# data[].attributes.headline
นางสาวอารัญญา  กัลยาณ  เลขที่4 ม5/4

# data[].attributes.subject
นางสาวอารัญญา  กัลยาณ  เลขที่4 ม5/4

# data[].attributes.headline
กานต์พิชชา กาละสังข์ ม.5/4 เลขที่35

# data[].attributes.subject
กานต์พิชชา กาละสังข์ ม.5/4 เลขที่35

# data[].attributes.attachment_link.title
สีครีม สีแดง สีเหลือง รำไทย ดอกไม้ ลายไทย น่ารัก หน้าปก รายงาน เอกสาร A4

# data[].attributes.headline
นาย จารุภัทร วิชัยดิษฐ เลขที่ 19

# data[].attributes.subject
นาย จารุภัทร วิชัยดิษฐ เลขที่ 19

# data[].attributes.attachment_link.title
สีทอง สีเหลือง หรูหรา เรียบหรู ลายไทย ดอกบัว ขอบกระดาษ หน้าปกใบงาน เอกสาร A_20240910_140100_0000

# data[].attributes.headline
น.ส มนฑการติ์ เรื่องจันทร์ เลขที่ 29

# data[].attributes.subject
น.ส มนฑการติ์ เรื่องจันทร์ เลขที่ 29

# data[].attributes.attachment_link.title
สีทอง สีเบจ ภาพประกอบ ลายไทย หน้าปก แผนการสอนวิชานาฏศิลป์ เอกสารขนาด A4_20240910_135152_0000

# data[].attributes.headline
น.ส.วรฤทัย ไชยเทพ ม.5/4 เลขที่2

# data[].attributes.subject
น.ส.วรฤทัย ไชยเทพ ม.5/4 เลขที่2

# data[].attributes.headline
นางสาวดีนาร์ สุขสะอาด ม.5/1 เลขที่ 31

# data[].attributes.subject
นางสาวดีนาร์ สุขสะอาด ม.5/1 เลขที่ 31

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเขียว สีเบจ สีเหลือง หน้าปกกระดาษ กรอบข้อความ เอกสารขนาด A4 แนวนอน_20240910_191312_0000

# data[].attributes.headline
นางสาวกรรณิกา รัตนพันธ์ ม5/4 เลขที่21

# data[].attributes.subject
นางสาวกรรณิกา รัตนพันธ์ ม5/4 เลขที่21

# data[].attributes.attachment_link.title
สีทอง สีเหลือง หรูหรา เรียบหรู ลายไทย ดอกบัว ขอบกระดาษ หน้าปกใบงาน เอกสาร A4 

# data[].attributes.attachment_link.title
สีทอง สีเบจ ภาพประกอบ ลายไทย หน้าปก แผนการสอนวิชานาฏศิลป์ เอกสารขนาด A4

# data[].attributes.headline
นางสาวฐิติมา ปราบมาก เลขที่15 ม.5/2

# data[].attributes.subject
นางสาวฐิติมา ปราบมาก เลขที่15 ม.5/2

# data[].attributes.attachment_link.title
สีน้ำเงิน สีเหลือง หรูหรา มหกรรมวัฒนธรรมไทย โปสเตอร์

# data[].attributes.headline
นางสาว ชญาดา สุทธานินทร์ ม.5/3 เลขที่ 17

# data[].attributes.subject
นางสาว ชญาดา สุทธานินทร์ ม.5/3 เลขที่ 17

# data[].attributes.headline
ธนัญชนก หนูหนัน เลขที่10

# data[].attributes.subject
ธนัญชนก หนูหนัน เลขที่10

# data[].attributes.headline
น.ส ศศิปรียา ชยามาศ ม. 5/3 เลขที่ 21

# data[].attributes.subject
น.ส ศศิปรียา ชยามาศ ม. 5/3 เลขที่ 21

# data[].attributes.attachment_link.title
สีเหลือง สีทอง สีครีม ลวดลายไทย ทันสมัย หน้าปก รายงาน ขอบกระดาษ

# data[].attributes.headline
นส  มัลติกานต์ สิงห์เด

# data[].attributes.body
นส มัลติกานต์ สิงห์เดิม เลขที่9 5/3

# data[].attributes.attachment_link.title
รายงานการเงิน การจัดหาอาหาร ธรรมชาติและออร์แก สีเขียวและสีเหลือง สีแดง

# data[].attributes.headline
นางสาว ภัททิยา ใยนิรัตน์ เลขที่14

# data[].attributes.subject
นางสาว ภัททิยา ใยนิรัตน์ เลขที่14

# data[].attributes.headline
นางสาวโชติกา ไกรวิลาศ เลขที่4

# data[].attributes.subject
นางสาวโชติกา ไกรวิลาศ เลขที่4

# data[].attributes.attachment_link.title
สีน้ำตาล สีทอง เป็นทางการ รายงาย ประวัติศาสตร์ไทย กระดาษ A4_20240916_074131_0000

# data[].attributes.headline
น.ส.เบญจวรรณ สุบรรพ์ ม.5/4 เลขที่5

# data[].attributes.subject
น.ส.เบญจวรรณ สุบรรพ์ ม.5/4 เลขที่5

# data[].attributes.body
ละครชาตรี นับเป็นละครที่มีมาแต่สมัยโบราณ และมีอายุเก่าแก่กว่าละครชนิดอื่นๆ มีลักษณะเป็นละครเร่คล้ายของอินเดียที่เรียกว่า "ยาตรี" หรือ "ยาตราซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว ละครยาตรานี้คือละครพื้นเมืองของชาวเบงคลีในประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นละครเร่ นิยมเล่นเรื่อง "คีตโควินท์" เป็นเรื่องอวตารของพระวิษณุ ตัวละครมีเพียง ๓ ตัว คือ พระกฤษณะ นางราธะ และนางโคปี ละครยาตราเกิดขึ้นในอินเดียนานแล้ว ส่วนละครรำของไทยเพิ่งจะเริ่มเล่นในสมัยตอนต้นกรุงศรีอยุธยา จึงอาจเป็นได้ที่ละครไทยอาจได้แบบอย่างจากละครอินเดีย เนื่องจากศิลปวัฒนธรรมของอินเดียแพร่หลายมายังประเทศต่างๆในแหลมอินโดจีน เช่น พม่า มาเลเซีย เขมร และไทย จึงทำให้ประเทศเหล่านี้มีบางสิ่งบางอย่างคล้ายกันอยู่มาก

# data[].attributes.headline
น.ส พรนภัส สุดภา เลขที่16

# data[].attributes.subject
น.ส พรนภัส สุดภา เลขที่16

# data[].attributes.body
ละครพันทาง เป็นละครแบบผสม ผู้ให้กำเนิดละครพันทางคือ เจ้าพระยามหินทร์ศักดิ์ธำรง (เพ็ง เพ็ญกุล) ท่านเป็นเจ้าของคณะละครมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ แต่เพิ่งมาเป็นหลักฐานมั่นคงในรัชกาลที่ ๕ ซึ่งแต่เดิมก็แสดงละครนอก ละครใน ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๕ ท่านไปยุโรปจึงนำแบบละครยุโรปมาปรับปรุงละครนอกของท่าน ให้มีแนวทางที่แปลกออกไป ละครของท่านได้รับความนิยมมากในปลายรัชกาลที่ ๕ และสิ่งที่ท่านได้สร้างให้เกิดในวงการละครของไทย

# data[].attributes.headline
นางสาว พรนภัส รังวิเรนทร์ เลขที่30

# data[].attributes.subject
นางสาว พรนภัส รังวิเรนทร์ เลขที่30

# data[].attributes.body
ละครนอก มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เป็นละครที่แสดงกันนอกราชธานี แต่เดิมคงมาจากการละเล่นพื้นเมือง และร้องแก้กัน เป็นละครที่พัฒนามาจากละครชาตรี แต่เดิมคงมีตัวละครเพียง 3-4 ตัว อย่างละครชาตรี ต่อมามีการแสดงละครกันอย่างแพร่หลายทั่วไปในหมู่ราษฎร มีการเล่นเรื่องต่างๆ มากขึ้น ต้องเพิ่มตัวละครขึ้นตามเนื้อเรื่อง ผู้แสดงยังคงเป็นชายล้วน แต่การแต่งกายได้ประดิษฐ์เพิ่มเติม เปลี่ยนแปลงให้ประณีตงามขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา นิยมเล่นกันหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นประเภทจักรๆ วงศ์ๆ นิทานชาวบ้าน นิทานชาดก มีคติสอนใจ เช่น การเกด คาวี ไชยทัต พิกุลทอง พิมพ์สวรรค์ พิณสุริยวงศ์ มโนราห์ โม่งป่า มณีพิชัย สังข์ทอง

# data[].attributes.headline
น.ส.พชรพร ผุดผ่อง เลขที่36

# data[].attributes.subject
น.ส.พชรพร ผุดผ่อง เลขที่36

# data[].attributes.attachment_caption
ละครดึกดำบรรพ์

# data[].attributes.headline
น.ส วรรณพร เสรัมย์

# data[].attributes.subject
น.ส วรรณพร เสรัมย์

# data[].attributes.body
เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 กำเนิดขึ้น ณ บ้านเจ้าพระยาเทเวศร์ลงศ์วิวัฒน์(ม.ร.ว. หลาน กุญชร) โดยแสดง ณ โรงละครที่ตั้งชื่อว่า "โรงละครดึกดำบรรพ์" เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ได้เดินทางไปยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2434 และมีโอกาสได้ชมละครโอเปร่า (opera) ซึ่งท่านชื่นชมการแสดงมาก เมื่อกลับมาจึงคิดทำละครโอเปร่าให้เป็นแบบไทย จึงเล่าถวายสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ก็โปรดเห็นว่าดีในการสร้างละครดึกดำบรรพ์ครั้งนี้ นอกจากท่านจะเป็นผู้นสร้างโครงละครดึกดำบรรพ์ สร้างเครื่องแต่งกาย และอุปกรณ์การแสดงแล้ว ท่านยังได้รับความร่วมมือจากผู้ร่วมงานที่สำคัญ

# data[].attributes.headline
ละครพันทาง นายวสุพล  ธรรมการะ เลขที่13

# data[].attributes.subject
ละครพันทาง นายวสุพล  ธรรมการะ เลขที่13

# data[].attributes.headline
นาย ณัฐพงศ์ ดีเเท้ เลขที่ 34

# data[].attributes.subject
นาย ณัฐพงศ์ ดีเเท้ เลขที่ 34

# data[].attributes.body
ละครใน หมายถึง การแสดงที่ดำเนินเป็นเรื่องราว โดยใช้ศิลปะการร่ายรำประกอบการขับร้อง และมีวงปี่พาทย์บรรเลงประกอบการแสดง ละครในเป็นละครผู้หญิงที่มีกำเนิดในราชสำนัก มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนานตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เรื่องที่ใช้แสดงมีเพียง ๔ เรื่องเท่านั้น คือ รามเกียรติ์ อุณรุท ดาหลังและอิเหนา

การแสดงละครใน เน้นกระบวนท่าร่ายรำที่งดงามสอดประสานกับการขับร้องและเพลงดนตรีที่มีจังหวะช้า ไม่มุ่งเน้นการดำเนินเรื่อง ยึดถือขนบธรรมเนียมประเพณี เช่น การเดินทางของตัวละครเริ่มต้นด้วย การอาบนํ้าแต่งตัว (บทลงสรง) การจัดทัพตรวจพล (บทชมทัพ) การชมความงามของพาหนะ (บทชมม้า ชมรถ) การชมความงามของธรรมชาติ (บทชมดง) ดังนั้น การแสดงละครในในสายตาของผู้ชมปัจจุบันจึงค่อนข้างช้า ยืดยาด ทำให้ละครลดความนิยมลง

# data[].attributes.headline
น.ส จุฑามาศ อินทะโก 

# data[].attributes.subject
น.ส จุฑามาศ อินทะโก 

# data[].attributes.body
ละครใน หมายถึง การแสดงที่ดำเนินเป็นเรื่องราว โดยใช้ศิลปะการร่ายรำประกอบการขับร้อง และมีวงปี่พาทย์บรรเลงประกอบการแสดง ละครในเป็นละครผู้หญิงที่มีกำเนิดในราชสำนัก มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนานตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เรื่องที่ใช้แสดงมีเพียง ๔ เรื่องเท่านั้น คือ รามเกียรติ์ อุณรุท ดาหลังและอิเหนา

# data[].attributes.headline
นางสาววริศรา เหวียง เลขที่2

# data[].attributes.subject
นางสาววริศรา เหวียง เลขที่2

# data[].attributes.attachment_link.title
Beige and Brown Vintage History Project Cover A4 Document

# data[].attributes.attachment_caption
ละครเสภา เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕ โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ทรงปรับปรุงละครชนิดนี้ โดยนำการแสดงเสภารำมาผสมกับละครพันทาง ใช้การขับเสภาในการดำเนินเรื่อง       การแต่งกาย แต่งตามท้องเรื่องเหมือนกับละครพันทาง      ดนตรีและเพลงร้อง นิยมใช้วงปี่พาทย์เครื่องคู่ เพลงที่ใช้มีลักษณะคล้ายกับละครพันทางแต่มีการขับเสภาและขยับกรับประกอบการขับเสภาแทรกอยู่ในเรื่องตลอดเวลา มักขึ้นต้นบทกลอนว่าครานั้น ปางนั้น       เรื่องที่แสดง นำมาจากนิทานพื้นบ้าน นิยมแสดงเรื่องไกรทอง และขุนช้างขุนแผน 

# data[].attributes.headline
ละครนอก ละครเสภา น.ส.วิลาสิณี ชิตกรหาญ เลขที่3

# data[].attributes.subject
ละครนอก ละครเสภา น.ส.วิลาสิณี ชิตกรหาญ เลขที่3

# data[].attributes.headline
นางสาวสลิลทิพย์ แก้วบังตู เลขที่23 ม.5/3

# data[].attributes.subject
นางสาวสลิลทิพย์ แก้วบังตู เลขที่23 ม.5/3

# data[].attributes.attachment_link.title
สีครีม สีแดง สีเหลือง รำไทย ดอกไม้ ลายไทย น่ารัก หน้าปก รายงาน เอกสาร A4

# data[].attributes.headline
นางสาวอรอุมา แดงสกล เลขที่6

# data[].attributes.subject
นางสาวอรอุมา แดงสกล เลขที่6

# data[].attributes.attachment_link.title
Brown Creative Vintage Rustic Motivational Quote Poster

# data[].attributes.headline
นางสาววริศรา นามอินทร์ เลขที่1

# data[].attributes.subject
นางสาววริศรา นามอินทร์ เลขที่1

# data[].attributes.headline
นส ธนัญชนก หนูหนัน เลขที่10

# data[].attributes.subject
นส ธนัญชนก หนูหนัน เลขที่10

# data[].attributes.headline
นางสาวสุรีรัตน์ กุลนาม เลขขที่16

# data[].attributes.subject
นางสาวสุรีรัตน์ กุลนาม เลขขที่16

# data[].attributes.attachment_caption
ละครพันทาง  มีลักษณะ ดังนี้    ๑.  ดำเนินเรื่องด้วยการร้อง บางครั้งมีต้นเสียง และลูกคู่ร้องทั้งหมดอย่างละครนอก  บางครั้งต้นเสียงร้องบรรยาย ส่วนที่เป็นคำพูดตัวละครร้องเอง ความสำคัญอยู่ที่ถ้อยคำ ทั้งบทร้องและบทเจรจา    ๒.  นิยมเล่นเรื่องที่เกี่ยวกับต่างชาติ เช่น พระอภัยมณี ขุนช้างขุนแผน พระลอ ราชาธิราช ท่ารำ เพลงร้องเลงดนตรี จึงมีลีลาของต่างภาษาตามท้องเรื่อง    ๓.  สถานที่แสดง แสดงในโรงบนเวที มีการเปลี่ยนฉากตามท้องเรื่องอย่างละครดึกดำบรรพ์    ๔.  การแต่งกาย แต่งแบบพันทาง คือมีลักษณะผสม แต่งตามเชื้อชาติ และธรรมเนียมของต่างชาติตามท้องเรื่อง    ๕.  การขับร้องและบรรเลง ใช้วงปี่พาทย์ไม้นวม ใช้ขลุ่ยแทนปี่ เพิ่มซออู้  เพลงร้องและบรรเลงมักเป็น เพลงภาษา และมี เครื่องภาษา เข้าประสม เช่น กลองจีน ปี่มอญ เปิงมาง ฯลฯ     ละครพันทางนี้ ถ้าเล่นดำเนินเรื่องด้วยการขับเสภา แทนการร้องร่ายนอก เรียกว่า ละครเสภา ได้แก่ ขุนช้างขุนแผน และไกรทอง

# data[].attributes.headline
 นายกฤษฎา เกื้อประจง เลขที่5 ม.5/3

# data[].attributes.subject
 นายกฤษฎา เกื้อประจง เลขที่5 ม.5/3

# data[].attributes.headline
นางสาวขรินทร์ทิพย์ เสวรันต์ เลขที่7 ม.5/3

# data[].attributes.subject
นางสาวขรินทร์ทิพย์ เสวรันต์ เลขที่7 ม.5/3

# data[].attributes.headline
นาย สุวพิชญ์  กลัดคำ เลขที่ 15

# data[].attributes.subject
นาย สุวพิชญ์  กลัดคำ เลขที่ 15

# data[].attributes.headline
นาย พิชญะ พันแทน เลขที่ 20 5/3 

# data[].attributes.subject
นาย พิชญะ พันแทน เลขที่ 20 5/3 

# data[].attributes.body
ประวัติละครสังคีต

ละครสังคีตเป็นละครอีกแบบหนึ่งที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงริเริ่มขึ้น โดยมีวิวัฒนาการมาจากละครพูดสลับลำ ต่างกันที่ละครสังคีตมีบทสำหรับพูด และบทสำหรับตัวละครร้องในการดำเนินเรื่องเท่าๆกัน จะตัดอย่างหนึ่งอย่างใดออกมิได้เพราะจะทำให้เสียเรื่อง

ประวัติละครสังคีต

ลักษณะของการแสดง

มุ่งหมายที่ความไพเราะของเพลง ตัวละครจะต้องร้องเองคล้ายกับละครร้อง แต่ต่างกันที่ละครร้องดำเนินเรื่องด้วยบทร้อง การพดเป็นการเจรจาทวนบท ส่วนละครสังคีตมุ่งบทร้อง และบทพูดเป็นหลักสำคัญในการดำเนินเรื่อง เป็นการแสดงหมู่ที่งดงาม ในการแสดงแต่ละเรื่องจะต้องมีบทของตัวตลกประกอบเสมอ และมุ่งไปในทางสนุกสนาน

ลักษณะของการแสดง

ผู้แสดง

ใช้ผู้ชาย และผู้หญิงแสดงจริงตามท้องเรื่อง

ผู้แสดง

การแต่งกาย

แต่งแบบสมัยนิยม คำนึงถึงสภาพความเป็นจริงของฐานะตัวละครตามท้องเรื่อง และความงดงามของเครื่องแต่งกาย

การแต่งกาย

ดนตรี

บรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ไม้นวม

เพลงร้อง

ใช้เพลงชั้นเดียวหรือเพลง ๒ ชั้น มีลำนำที่ไพเราะ

ดนตรี

เรื่องที่แสดง

นิยมแสดงบทพระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอยู่ ๔ เรื่อง คือ หนามยอกเอาหนามบ่ง วิวาหพระสมุทร มิกาโด วั่งตี่ ทรงใช้ชื่อเรียกละครทั้ง ๔ นี้แตกต่างกัน กล่าวคือ ในเรื่องหนามยอกเอาหนามบ่ง ทรงเรียกว่า "ละครสลับลำ" เรื่องวิวาหพระสมุทร ทรงเรียก "ละครพูดสลับลำ" เรื่องมิกาโด และวั่งตี่ ทรงเรียก " ละครสังคีต" นายมนตรี ตราโมท และนายประจวบ บุรานนท์ ข้าราชสำนักใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีโอกาสร่วมในการแสดงละครของพระองค์ท่านให้ความเห็นตรงกันว่า เรื่องหนามยอกเอาหนามบ่ง และเรื่องวิวาหพระสมุทร น่าจะเป็นเรื่องที่ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นก่อน ซึ่งขณะนั้นคงทรงยังไม่ได้คิดเรียกชื่อละครประเภทนี้ว่า "ละครสังคีต" ต่อมาในระยะหลัง เมื่อทรงพระราชนิพนธ์เรื่องมิกาโด และเรื่องวั่งตี่ ทรงใช้คำว่า "ละครสังคีต" สำหรับเรียกชื่อละครประเภทหนึ่ง

# data[].attributes.attachment_caption
ละครนอก มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เป็นละครที่แสดงกันนอกราชธานี แต่เดิมคงมาจากการละเล่นพื้นเมือง และร้องแก้กัน เป็นละครที่พัฒนามาจากละครชาตรี แต่เดิมคงมีตัวละครเพียง 3-4 ตัว อย่างละครชาตรี ต่อมามีการแสดงละครกันอย่างแพร่หลายทั่วไปในหมู่ราษฎร มีการเล่นเรื่องต่างๆ มากขึ้น ต้องเพิ่มตัวละครขึ้นตามเนื้อเรื่อง ผู้แสดงยังคงเป็นชายล้วน แต่การแต่งกายได้ประดิษฐ์เพิ่มเติม เปลี่ยนแปลงให้ประณีตงามขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา นิยมเล่นกันหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นประเภทจักรๆ วงศ์ๆ นิทานชาวบ้าน นิทานชาดก มีคติสอนใจ เช่น การเกด คาวี ไชยทัต พิกุลทอง พิมพ์สวรรค์ พิณสุริยวงศ์ มโนราห์ โม่งป่า มณีพิชัย สังข์ทอง

# data[].attributes.body
นายภากร อันประสิทธิ์

# data[].attributes.headline
น.ส. ณัฏฐณิชา ทองภูเบศ ม5/3 เลขที่ 19 

# data[].attributes.subject
น.ส. ณัฏฐณิชา ทองภูเบศ ม5/3 เลขที่ 19 

# data[].attributes.headline
น.ส.อารดา ปานประเสิรฐ เลขที่13 

# data[].attributes.subject
น.ส.อารดา ปานประเสิรฐ เลขที่13 

# data[].attributes.headline
นาย กิตติภณ รุ่งเรืองรัตน์เลขที่15

# data[].attributes.subject
นาย กิตติภณ รุ่งเรืองรัตน์เลขที่15

# data[].attributes.body
ละครดึกดำบรรพ์

เป็นละครที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕ กำเนิดขึ้น ณ ที่บ้านเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) ตั้งอยู่ระหว่างถนนอัษฎางค์กับถนนบ้านหม้อ ชื่อ " โรงละครดึกดำบรรพ์ "

เจ้าพระยาเทเวศน์วงศ์วิวัฒน์ได้เดินทางไปยุโรปในปี พ.ศ. ๒๔๓๔ และมีโอกาสได้ชมโอเปร่า ซึ่งท่านชื่นชมในการแสดงมาก เมื่อกลับมาจึงคิดทำละครโอเปร่าให้เป็นแบบไทย

นอกจากท่านจะเป็นผู้สร้างโรงละครดึกดำบรรพ์ สร้างเครื่องแต่งกายและอุปกรณ์การแสดงแล้ว ท่านยังได้รับความร่วมมือจากผู้ร่วมงานที่สำคัญ ได้แก่

๑. สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัตติวงศ์ ทรงพระนิพนธ์บทเลือกสรรปรับปรุงทำนองเพลง ออกแบบฉาก และกำกับการแสดง

๒. หลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ตาด ตาตะนันทน์) เป็นผู้จัดทำนองเพลงควบคุมวงดนตรีและปี่พาทย์

๓ หลวงเสนาะดุริยางค์ (ทองดี ทองพรุฬห์) เป็นผู้ควบคุมและฝึกสอนการขับร้อง

๔. หม่อมเข็ม กุญชร ณ อยุธยา ภรรยาของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ เป็นผู้ปรับปรุงและประดิษฐ์ท่ารำ และฝึกสอนให้เข้ากับบทและลำนำทำนองเพลง

# data[].attributes.headline
นาย ปภังกร ปัตพิบูลย์ เลขที่11

# data[].attributes.subject
นาย ปภังกร ปัตพิบูลย์ เลขที่11

# data[].attributes.headline
นาย สิทธิโชค มุขโรจน์ ม.5/1 เลขที่24

# data[].attributes.subject
นาย สิทธิโชค มุขโรจน์ ม.5/1 เลขที่24