# data[].attributes.body
Laura Tinhuizen (35) krijgt te horen dat haar moeder overleden is in Nice. Onderweg strandt ze in Avignon. Terwijl ze daar is schrijft ze over haar noodlottige liefde met Sylvia Nithart (22).
Laura was verlaten door haar man Alfred Boeken van 7 jaar
lang, met als voornaamste reden dat ze geen kinderen kon krijgen. Na haar
scheiding begint ze een relatie met Sylvia.
Na een mislukt bezoek met z'n tweeën aan de moeder van Laura
hebben ze het over het niet kunnen krijgen van kinderen, en Sylvia stelt voor dat
zij voor Laura een kind kan krijgen. Enige tijd na dat gesprek verdwijnt
Sylvia. Het blijkt dat zij ervandoor is met de ex-man van Laura. Laura heeft
zich er net overheen gezet, wanneer Sylvia komt opdragen met nieuws: ze is
zwanger en blijft nu voor eeuwig bij Laura...

# data[].attributes.headline
Het verhaal heeft mij aan het denken gezet

# data[].attributes.subject
Het verhaal heeft mij aan het denken gezet

# data[].attributes.body
Het verhaal zet mij zeker ook aan het denken, want het verhaal en alles wat er is gebeurd is in zo weinig tijd, geeft mij het idee dat deze gebeurtenissen die zijn gebeurd bij Laura bij iedereen kan gebeuren, en het heeft mij een beetje geleerd dat je nergens teveel over moet nadenken en je mensen niet moet pushen om dingen te doen die ze eigenlijk niet willen doen. En dat je het leven niet vanzelfsprekend moet beschouwen, omdat er altijd dingen kunnen gebeuren die niet gaan zoals je het wilt en er altijd ongeluk op de loer ligt.

# data[].attributes.body
Ik vind het verhaal ook een beetje oppervlakkig, en dat kan je zien aan de niet uitgewerkte karakters in het verhaal. Ze bestaan wel in het boek, en je weet wie ze zijn, maar voor de rest zijn ze niet diep uitgewerkt. Het verhaal is ook op een ik-manier geschreven, dus je weet ook niet hoe andere karakters in het verhaal zoals Sylvia en Alfred denken over sommige dingen. Voor de rest is de verhaallijn weer minder oppervlakkig want er worden de hele tijd flashbacks gegeven naar een andere tijd, om daar weer meer informatie over te leren.

# data[].attributes.body
Ik vind het verhaal een droevige kant hebben door alles wat Laura is overkomen in haar leven. Ze moet met een scheiding leven waarvan het huwelijk van 7 jaar uit elkaar is gegaan doordat ze geen kinderen kon krijgen. Ook toen wanneer ze Sylvia ontmoette en een relatie met haar kreeg. Na een ontmoeting met Laura haar moeder verdwijnt Sylvia ineens. En aangezien Laura een gevoelig mens is, neemt ze dat ook weer moeilijk op. En dan natuurlijk het overlijden van haar moeder, waardoor ze weer moet terug denken aan wat ze heeft meegemaakt het afgelopen half jaar.

# data[].attributes.body
Ik vond deze foto met dit gedicht erop goed bij het verhaal passen omdat er zo veel heftige gebeurtenissen zijn geweest en het gedicht zowel Laura als Sylvia aanspreekt. Wat er met Sylvia is gebeurd bijvoorbeeld. Laura zou dit gedicht kunnen maken voor haar, wanneer ze eraan terug denkt. Maar tegelijkertijd,gaat het ook weer over Laura, met wat er allemaal is gebeurd met de mensen om haar heen en haarzelf. Hoe veel dingen in haar leven anders had moeten verlopen, bijvoorbeeld met Alfred en hun kapotte huwelijk doordat Laura geen kinderen kon krijgen, of de moeder van Laura die afkeur wees naar Laura haar relatie met Sylvia.

# data[].attributes.body
Het verhaal is zoals ik al eerder heb benoemd verteld vanuit een ik-perspectief, en dat kan je zien doordat Laura -de verteller- vaak 'ik' gebruikt als ze bijvoorbeeld het over een gesprek heeft wat had plaatsgevonden. Dat de schrijver het boek zo heeft gemaakt in dit vertelperspectief, vind ik ook zeer passend. het is namelijk zo dat het Laura is die terug kijkt op wat ze heeft meegemaakt, en dat deelt ze met ons.

# data[].attributes.body
Al vanaf dat je het boek begint te lezen, weet je dat Laura de hoofdpersoon is in het verhaal doordat het verhaal geschreven is in een ik-perspectief. Laura is de hoofdpersoon van het boek. In het verhaal is ze rond de 35 jaar oud. Ze is conservator in een museum in Amsterdam en zeven jaar getrouwd geweest met de theatercriticus Alfred Boeken. Er zijn ook een aantal bijpersonen in het verhaal. Sommige zijn tegenstander, en sommige helpen de hoofdpersoon hun doel te bereiken. Bijvoorbeeld, Sylvia Nithart. Zij is een voorstander in het verhaal en heeft een leuke relatie met Laura. Soms zorgt ze er echter wel voor dat Laura gaat piekeren door bijvoorbeeld toen Sylvia ineens was verdwenen zonder een bericht of iets achter te laten. Alfred Boeken is een duidelijke tegenstander in het verhaal. Hij wilt scheiden na 7 jaar in het huwelijk te zijn geweest met Laura, omdat ze geen kinderen konden krijgen. In de loop van het einde word hij er ook niet beter op. Maar dat kan je beter zelf uit vinden als je het verhaal leest. Ik vind echter niet dat ze een echt leven hebben gekregen in mijn fantasie doordat ze niet een hele diepe achtergrond kregen, en ik dus niet zo veel over hun wist.