# data[].attributes.headline
Η λίμνη του καϊάφα

# data[].attributes.subject
Η λίμνη του καϊάφα

# data[].attributes.attachment_link.title
Παρουσίαση χωρίς τίτλο

# data[].attributes.body
Το Στόουνχεντζ είναι νεολιθικό μεγαλιθικό μνημείο του οποίου η διαμόρφωση συνεχίστηκε ως την Εποχή του Χαλκού, στην κομητεία του Γουΐλτσιρ (Wiltshire).Πρόκειται για έναν κύκλο μεγαλίθων, που κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις πλέον αποδεκτές αρχαιολογικές εκτιμήσεις ανάμεσα στο 2500 π.Χ. και το 2000 π.Χ.. Το αρχαιότερο κυκλικό ανάχωμα και η περιφερειακή τάφρος, που ανήκουν σε πρωιμότερη φάση του μνημείου, χρονολογήθηκαν προσφάτως περί το 3100 π.Χ. Το όνομα Στόουνχεντζ (Stonehenge) προέρχεται από τις αρχαίες αγγλικές λέξεις Stanhen gist, που σημαίνουν 'κρεμαστοί λίθοι' και έδωσαν το όνομά τους σε μια ολόκληρη κατηγορία μνημείων γνωστών ως henge(s), δηλαδή κυκλικές ή οβάλ σχήματος περιοχές με διακριτά χαρακτηριστικά τους το κυκλικό ανάχωμα και την τάφρο που το περιβάλλει. Το Στόουνχεντζ και ο περιβάλλων χώρος του προστέθηκαν στον κατάλογο της UNESCO για την Παγκόσμια Πολιτισμική Κληρονομιά το 1986. Μέχρι σήμερα οι μελετητές και οι αρχαιολόγ δεν γνωρίζουν ποιοι ήταν αυτοί που έχτισαν το μεγαλιθικό αυτό μνημείο. Το σύμπλεγμα του Στόουνχεντζ ολοκληρώθηκε σε αρκετές φάσεις κατασκευής που εκτίνονται σε χρονικό βάθος 2.000 ετών, αν και υπάρχουν ευρήματα που μαρτυρούν δραστηριότηταπριν και μετά από αυτήν τη χρονική περίοδο.

Σπύρος Μπολιάρης

# data[].attributes.headline
<<Το άγαλμα της Ελευθερίας>>

# data[].attributes.subject
<<Το άγαλμα της Ελευθερίας>>

# data[].attributes.body
Μαρία,Βικτώρια

Το Άγαλμα της Ελευθερίας, η αλλιώς η ελευθερία που διαφωτίζει τον κόσμο εικονίζει την Ελευθερία ως γυναικεία μορφή, να κρατά στο υψωμένο δεξί της χέρι έναν πυρσό και στο αριστερό της μια πλάκα στην οποία αναγράφεται η ημερομηνία (4 Ιουλίου 1776), η οποία είναι η ημέρα ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών.Το άγαλμα αυτό, είναι ένα δώρο από τη Γαλλία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεσπόζει κοντά στην νησίδα Λίμπερτυ Άιλαντ(liberty island) στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης.Το άγαλμα ζυγίζει 228,456 τόνους και το ύψος του (χωρίς τη βάση), είναι 46,5 μέτρα (με την βάση είναι 93). Στο εσωτερικό του υπάρχουν 168 σκαλιά, 25 παράθυρα, και άλλα 58 στο χέρι (εκεί που κρατάει τον πυρσό). Στην βάση του αγάλματος υπάρχει από το 1972 το Μουσείο Μετανάστευσης. Επίσης από το 1986 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Το άγαλμα της Ελευθερίας γίνεται πόλος έλξης για περισσότερους από 4 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως.

Πηγές: Wikipedia, Happy traveller

# data[].attributes.body
Ο Μυστράς , γνωστός και ως Μυζηθράς στο Χρονικόν του Μορέως , ήταν μία οχυρωμένη ελληνική πόλη και πρώην δήμος ( Δήμος Μυστρά ) στη Λακωνία της περιφέρειας Πελοποννήσου . Ευρισκόμενος στον Ταύγετο , κοντά στην αρχαιά Σπάρτη , ο Μυστράς υπήρξε πρωτεύουσα του Βυζαντινού Δεσποτάτου του Μυστρά τον 14ο και 15ο αιώνα , βιώνοντας μια περίοδο ευημερίας και πολιτιιστικής άνθησης .Η περιοχή παρέμεινε κατοικημένη καθ' όλη τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου , όταν εσφαλμένα θεωρήθηκε απο τους δυτικούς ταξιδιώτες οτι ήταν η αρχαιά Σπάρτη . Την δεκαετία του 1830 , εγκαταλείφθηκε και χτίστηκε η νέα πόλη της Σπάτης , περίπου 8 χιλιόμετρα ανατολικά.

Η καστροπολιτεία χτίστηκε σε αυτη τη σημαντική θέση το 1249 , απο τους φράγκους και τον τότε ηγεμόνα τους Γουλιέλμο Β' Βιλεαρδουίνο . Το 1263 παραδίδεται στους Βυζαντινούς , αργότερα γίνεται πρωτεύουσα του δεσποτάτου του Μορέως και το 1460 κατακτιέται απο τους Τούρκους , ακολουθώντας έκτοτε τις τύχες της υπόλοιπης Πελοποννήσου . Βαθμίαια , η κοντινή απόσταση απο τη Σπάρτη απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού , με αποτέλεσμα τη σταδιακή ερήμωση της μεσαιωνικής πολιτείας . Αποτο 1989 , με απόφαση της UNESCO , ο Μυστράς συμπεριλήφθηκε στα μνημεια της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς .

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΡΑ

- Στον Μυστρα δεσποζουν 7 σημαντικες εκκλησιες.

-Ο Αγιος Δημητρης (Μητροπολη).Βασιλικη ξυλοστεγη , με ωραια γλυπτα στο τεμπλο και τοιχογραφιες,Στο προαυλιο της βρισκεται το Μητροπολιτικο μεγαρο , σημερα το Μουσειο του Μυστρα.

-Η ευαγγελιστρια ,μονωροφη με χαρακτηριστικο πλατυ ναρθηκα.

-Οι Αγοι Θεοδωροι , με το χαρακτηριστικο πασιγνωστο οκταγωνο τρουλο , η μεγαλυτερη και αρχαιοτερη εκκλησια του Μυστρα.Διατηρει εντυπωσιακες τοιχογραφιες , μεταξυ των οποιων και προσωπογραφια του αυτοκρατορα Μανουηλ β Παλαιολογου με χρονολογια 1423. Εδω και ο ταφος του δεσποτη του Μορεως Θεοδωρου Α.

-Η Παναγια η οδηγητρια (αφεντικο). Ετι ονομαζεται τρικλινος διωροφος τρουλοτος ναος με δυο εκατερωθεν παρεκκλησια, εκεινο των χρυσοβουλων επειδη καλυπτεται με αγιογραφικη συνθεση αγγελων να κρατουν χρυσοβουλα των ετων 1314, 1319 1320 και 1322 καιτο αλλο του Ανδρονικου που εικονιζονται ο αυτοκρατορας Ανδρονικος β Παλαιολογος και ο δεσποτης του Μυστρα Θεοδωρος α Παλαιολογος.

-Η Αγια Σοφια πανω πο τα παλατια του 1350 ηταν καθολικο της μονης τιυ ζωοδοχου Χριστου και πιθανοτατααποτελουσε την εκκλησια των Παλατιων.Σε αυτ εχουν ταφει πολλα μελη της αρχουσαςταξης του Μυστρα και σε ταφο της βορειας στοας βρεθηκε το μεταξωτο γυναικειο φορεμααρχοντισας των αρχων του 15 οθ αιωνα που ειναι στο μουσειο του Μυστρα.

-Η Περιβλεπτος.

-Η Παντανασσα (γυναικειο) μοναστηρι η εκκλησια της οποιας ειναι το καλυτερα διατηρουμενο μνημειο.Εκει βρισκονται και οι ταφοι δεσποινας της δεσποινας κλεο Μαλατεστα και της Θεοδωρας,της συζυγου του αυτοκρατορα Κωσταντινου ΙΑ' Παλαιολογου.

ΙΩΑΝΝΗΣ- ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΝΤΕΣΗΣ

ΝΕΦΕΛΗ-ΜΑΡΙΑ ΜΑΚΡΗ

ΘΕΟΔΩΡΑ-ΡΑΦΑΕΛΑ ΜΙΣΙΧΡΟΝΗ

# data[].attributes.headline
Πύργος του Άιφελ

# data[].attributes.subject
Πύργος του Άιφελ

# data[].attributes.body
Εμμανουήλ Μολυμπάκης - Σπυρίδων Μανιάτης

Πηγές: Wikipedia

# data[].attributes.attachment_link.title
εργαστηριο δεξιοτητων

# data[].attributes.body
Η πολιτισμική κληρονομία θα λέγαμε ότι μπορεί τα θεωρηθεί η μνήμη και η ιστορία. To 1945 ιδρύθηκε ένας διεθνής οργανισμός  η UNESCO ( United Nations Educational Scientific and Cultural Organization) που αποτελείται από Κράτη-Μέλη. Αντικείμενο της είναι η Εκπαίδευση, ο Πολιτισμός  οι  Επιστήμες ,η Επικοινωνία και η Πληροφόρηση .Η UNESCO αριθμεί 196 χώρες- μέλη  οι οποίες κατανέμονται σε γεωγραφικές ομάδες. Η Ελλάδα ανήκει στην  1 Ομάδα .

Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται το σημαντικότερο πανελλήνιο ιερό  μαντείο των Δελφών και το πιο ξακουστό της αρχαίας Ελλάδας.  Οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της γης, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα άκρα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, και για πολλούς αιώνες αποτελούσαν το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Η ιστορία των Δελφών χάνεται στην προϊστορία και στους μύθους των αρχαίων Ελλήνων. Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ αρχικά υπήρχε ιερό αφιερωμένο στη γυναικεία θεότητα της Γης, και φύλακάς του ήταν ο φοβερός δράκοντας Πύθων. Ο Απόλλωνας σκότωσε τον Πύθωνα και το δικό του ιερό ιδρύθηκε από Κρήτες που έφθασαν στην Κίρρα, το επίνειο των Δελφών, με τη συνοδεία του θεού, μεταμορφωμένου σε δελφίνι. Ο μύθος αυτός σχετικά με την κυριαρχία του Απόλλωνα επιβίωσε σε εορταστικές αναπαραστάσεις που γίνονταν στους Δελφούς, τα Σεπτήρια, τα Δελφίνια,  τα Θεοφάνεια, και, βέβαια  τα περίφημα Πύθια.

Οι χρησμοί του μαντείου των Δελφών  θεωρούνταν οι πιο αξιόπιστοι, εκφράζονταν από την Πυθία, ιέρεια του μαντείου, και ερμηνεύονταν από τους ιερείς του Απόλλωνα. Πόλεις, ηγεμόνες και απλοί άνθρωποι έσπευδαν να συμβουλευθούν το θεό και εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους με λαμπρά αναθήματα. Η φήμη του μαντείου έφθασε στα πέρατα του κόσμου και η έναρξη της λειτουργίας του χανόταν στα βάθη της αρχαιότητας και του μύθου. Πιστεύεται ότι το δελφικό μαντείο διατύπωσε καθοριστικές προβλέψεις σχετικά με  την Αργοναυτική εκστρατεία και τον Τρωικό πόλεμο.

Τα παλαιότερα ευρήματα στην περιοχή των Δελφών χρονολογούνται στη νεολιθική εποχή (4000 π.Χ.) και  εντός των ορίων του ιερού βρέθηκαν κατάλοιπα μυκηναϊκού οικισμού και νεκροταφείου. Στη νεότερη εποχή, ο χώρος των Δελφών συνδέθηκε με την προσπάθεια αναβίωσης της δελφικής ιδέας, από τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό και τη σύζυγό του Εύα, οι οποίοι παρουσίασαν δύο παραστάσεις αρχαίου δράματος, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα νέο πνευματικό ομφαλό της γης. Οι Δελφοί είναι μια περιοχή με έντονη τουριστική κίνηση, αφού αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Εκτός του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου, υπάρχει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό κέντρο  και στην ευρύτερη περιοχή μια σειρά Ιερών Μονών θρησκευτικού ενδιαφέροντος. Επίσης, οι Δελφοί βρίσκονται σε μικρή απόσταση 10 χλμ από την Αράχωβα, σημαντικό χειμερινό προορισμό της Στερεάς Ελλάδας, και σε κοντινή απόσταση από το θερινό παραθεριστικό κέντρο της Ιτέας καθώς και από τον παραδοσιακό οικισμό του Γαλαξειδίου.

πηγές: Wikipeidia & UNESCO

Ελένη Αλεξανδροπούλου, Αγγελική Κατσάμπουλα

# data[].attributes.attachment_link.title
                        Ευδοξία Γιαννακοπούλου - Σωτηρία Ζάρα - Αλέξανδρος Ζάρας 

# data[].attributes.headline
Ιστορικό κέντρο της Ρώμης, ιδιοκτησία της Αγίας Έδρας που βρίσκεται σε αυτήν την πόλη εξωεδαφικά δικαιώματα και το Saint-Paul-hors-les-Murs

# data[].attributes.subject
Ιστορικό κέντρο της Ρώμης, ιδιοκτησία της Αγίας Έδρας που βρίσκεται σε αυτήν την πόλη εξωεδαφικά δικαιώματα και το Saint-Paul-hors-les-Murs

# data[].attributes.body
Η Αγία Έδρα είναι η επισκοπική δικαιοδοσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στη Ρώμη. Οι επίσημες γλώσσες της είναι τα Λατινικά, τα Γαλλικά και τα Ιταλικά. Οι Ηγέτες είναι ο επίσκοπος Ρώμης, Φραγκίσκος και ο υπουργός Εξωτερικών, Πιέτρο Παρολίν.

Το Ιστορικό κέντρο της Ρώμης όμως, ιδρύθηκε, σύμφωνα με το μύθο από το Ρωμύλο και τον Ρέμο, το 753 π.Χ.. Η πόλη της Ρώμης ήταν αρχικά το κέντρο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας (507 - 27 π.Χ), μετά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (27 π.Χ - 476 μ.Χ) και έπειτα η πρωτεύουσα του Χριστιανικού κόσμου τον 4ο αιώνα.

Η ιδιοκτησία Παγκόσμιας Κληρονομιάς περιλαμβάνει ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της Ρώμηςπου βρίσκεται εντός των τειχών της πόλης στη μεγαλύτερη έκταση τους τον 17ο αιώνα, καθώς και τη Βασιλική του Αγίου Παύλου έξω από τα Τείχη. Το ακίνητο, σύνθετο και στρωματοποιημένο, περιλαμβάνει εξαιρετικές αρχαιολογικές ζώνες, ενταγμένες στον αστικό ιστό, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση ενός εξαιρετικά διαφοροποιημένου συνόλου. Η χριστιανική πόλη χτίστηκε πάνω από την αρχαία πόλη, οι χώροι, τα κτίρια και τα υλικά επαναχρησιμοποιήθηκαν.

πηγές: Wikipedia & UNESCO

Χριστίνα Μανάβη, Άννα Μιχοπούλου

# data[].attributes.body
Η Μπρυζ ή Μπριζ (είναι πόλη στη Φλάνδρα του Βελγίου. Είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Δυτική Φλάνδρα. Έχει πληθυσμό 118.053 κατοίκους. Το 2002 ορίστηκε Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης.Το όνομα πιθανόν προέρχεται από την παλαιά ολλανδική λέξη για τη γέφυρα στα σύγχρονα ολλανδικά Brug.  Η μορφή brugghe είναι πιθανόν παραλλαγή της λέξης στη Νότια Ολλανδία.

Μαρία Αναστασόπουλου-Αθανασία Σπυριδούλα Καλαμιώτη-Αλεξάνδρα Κόλλια

# data[].attributes.headline
Παλιά εκκλησία του Petäjävesi

# data[].attributes.subject
Παλιά εκκλησία του Petäjävesi

# data[].attributes.body
Η παλιά εκκλησία Petäjävesi, στην κεντρική Φινλανδία, χτίστηκε από κορμούς μεταξύ 1763 και 1765. Αυτή η λουθηρανική εξοχική εκκλησία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αρχιτεκτονικής παράδοσης που είναι μοναδική στην ανατολική Σκανδιναβία. Συνδυάζει την αναγεννησιακή σύλληψη μιας κεντρικά σχεδιασμένης εκκλησίας με παλαιότερες μορφές που προέρχονται από γοτθικούς θόλους στη βουβωνική χώρα.Η παλιά εκκλησία του Petäjävesi είναι αντιπροσωπευτική της παραδοσιακής ξύλινης αρχιτεκτονικής εκκλησιών στη Βόρεια Ευρώπη. Είναι ένα μοναδικό παράδειγμα παραδοσιακών τεχνικών κατασκευής κορμών που χρησιμοποιούνται από ντόπιους αγροτικούς πληθυσμούς στις περιοχές των κωνοφόρων δασών του Βορρά. Οι ευρωπαϊκές αρχιτεκτονικές τάσεις που επηρέασαν την εξωτερική εμφάνιση και τη διάταξη της εκκλησίας προσαρμόστηκαν αριστοτεχνικά στις παραδοσιακές τεχνικές κατασκευής κορμών.Η παλιά εκκλησία του Petäjävesi είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής παράδοσης των ξύλινων εκκλησιών στη βόρεια Ευρώπη.

Ιωάννης Δέδες & Αριστοτέλης Κουνάδης

# data[].attributes.body
Πήρε το όνομά του από το κολοσσιαίο άγαλμα του Νέρωνα που βρισκόταν στην τοποθεσία που χτίστηκε.

Μπορούσε να χωρέσει 55.000 θεατές και οι διαστάσεις του ήταν τεράστιες: 156 x 188 μέτρα και το ύψος του ξεπερνούσε τα 48 μέτρα, ενώ είχε και 4 ορόφους. Ο τελευταίος όροφος προοριζόταν για τις γυναίκες και τις κατώτερες τάξεις των πολιτών, ενώ ο πρώτος για τους επιφανείς πολίτες.

Πάνω από την αρένα υπήρχε μια μεγάλη τέντα, προκειμένου οι θεατές να προστατεύονται από τον ήλιο. Οι πολλές πύλες έδιναν επίσης στο Κολοσσαίο τη δυνατότητα να γεμίσει μέσα σε 15 λεπτά, και να αδειάσει μέσα σε μόλις 5. Οι θεατές έμπαιναν στο κτήριο μέσα από 80 εισόδους, 4 από τις οποίες χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τους Ρωμαίους γερουσιαστές και άρχοντες.

Το εσωτερικό του ήταν χωρισμένο σε κερκίδες, ενώ στο κέντρο του υπήρχε η αρένα η οποία χωριζόταν από τις κερκίδες με ένα ψηλό βάθρο. Κάτω από την αρένα βρίσκονταν τα υπόγεια. Εκεί βρίσκονταν τα κλουβιά με τα ζώα, τα οποία μπορούσαν να ανυψωθούν για να ανεβαίνουν τα ζώα στην αρένα, καθώς και οι μηχανικές συσκευές του κτηρίου.

Στην αρένα οδηγούσαν δύο πύλες: η «πύλη της ζώσης σαρκός», από την οποία οι μονομάχοι εισέρχονταν στην αρένα, και η «νεκρική πύλη», από την οποία απομακρύνονταν οι νεκροί της μάχης.

Το Κολοσσαίο έμεινε θρυλικό ως το κέντρο των αιμοχαρών θεαμάτων που απολάμβανε η Ρωμαϊκή αυλή, πραγματοποιούνταν αγώνες με ελεύθερη είσοδο, οι οποίοι διοργανώνονταν από τους αυτοκράτορες για να αυξάνουν την δημοτικότητά τους.

Οι αγώνες διαρκούσαν μία μέρα ή και περισσότερες. Ξεκινούσαν με κωμικές πράξεις και εξωτικά ζώα, και ολοκληρώνονταν με τις μονομαχίες μεταξύ ζώων και μονομάχων, ή μόνο μεταξύ μονομάχων. Εκεί γίνονταν επίσης μαρτύρια χριστιανών.

Οι μονομάχοι ήταν αιχμάλωτοι πολέμου ή δούλοι. Το 80 μ.Χ. πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του Κολοσσαίου, με αγώνες που διήρκεσαν συνολικά 100 ημέρες! Ενώ κατά τη διάρκεια των μονομαχιών, θανατώθηκαν πάνω από 9.000 άγρια ζώα.

Το Κολοσσαίο λειτούργησε για περίπου 400 χρόνια, με μια διακοπή μεταξύ των ετών 217-238 μ.Χ., εξαιτίας ενός κεραυνού που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του. Μετά από σεισμούς και λεηλασίες κατά την διάρκεια των αιώνων είναι σήμερα ερείπιο και ένα από τα δημοφιλέστερα τουριστικά αξιοθέατα της σύγχρονη

# data[].attributes.headline
Παλάτι και πάρκο των Βερσαλλιών

# data[].attributes.subject
Παλάτι και πάρκο των Βερσαλλιών

# data[].attributes.body
Οι Βερσαλλίες (Versailles) είναι βασιλικό ανάκτορο 20 χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι, στην ομώνυμη πόλη των Βερσαλλιών.

Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολυτελή ανάκτορα στον κόσμο. Από το 1682 ως το 1789 οι Βερσαλλίες ήταν πρωτεύουσα της Γαλλίας. Σήμερα αποτελεί ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Οι πρώτες εργασίες άρχισαν το 1661, ενώ μέχρι το 1685 είχε τελειώσει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών. Στα τέλη του 18ου αιώνα το ανάκτορο είχε την σημερινή του μορφή.
Το Ανάκτορο των Βερσαλλιών ή αλλιώς οι «Βερσαλλίες» ήταν μέχρι το 1660 ένα απλό μικρό παλάτι που χρησίμευε κυρίως ως καταφύγιο κυνηγιού, που ήταν η αγαπημένη ασχολία των βασιλέων εκείνης της εποχής. Μετά το 1660 ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ αποφάσισε να επεκτείνει το παλάτι, με σκοπό οι Βερσαλλίες να γίνουν βασιλικό ανάκτορο και το πιο λαμπρό παλάτι της Ευρώπης, αλλά και για να στεγάσει την απόλυτη μοναρχία, Παλαιού Καθεστώτος στο Παρίσι.Το Ανάκτορο των Βερσαλλιών ήταν διάσημο όχι μόνο ως ένα κτίριο, αλλά ως ένα σύμβολο του συστήματος της απόλυτης μοναρχίας του Παλαιού Καθεστώτος στο Παρίσι, καθώς ήταν η επίσημη έδρα της εξουσίας, μέχρι το 1789, όπου και ξεκίνησε η Γαλλική Επανάσταση που συνετέλεσε στο τέλος της βασιλείας στην χώρα και το τέλος της κυριαρχίας των Βερσαλλιών ως πολιτικό κέντρο.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, όλα τα αντικείμενα τέχνης μέσα στο Παλάτι των Βερσαλλιών μεταφέρθηκαν στο Μουσείο του Λούβρου για την ασφαλή φύλαξη τους. Το ανάκτορο των Βερσαλλιών είναι γνωστό και για τους τεράστιους κήπους του μαζί με πολλά συντριβάνια και αγάλματα. Ο κήπος του παλατιού είναι ο μεγαλύτερος του είδους του στην Ευρώπη, δημιουργήθηκε τον 17ο αιώνα, με γεωμετρικό μοτίβο θάμνων, παρτέρια και δέντρα, με συνολική έκταση που φτάνει τα 800 εκτάρια. Διαμορφώθηκαν το 1680 από τον περίφημο βοτανολόγο, ζωγράφο και αρχιτέκτονα τοπίου Andre le Notre και έφτασαν στη σημερινή τους μορφή μετά από διάφορες επεμβάσεις και επεκτάσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια των αιώνων.

Στα συντριβάνια και στα αγάλματα είναι αποτυπωμένη η ελληνική μυθολογία, όπως και στο εσωτερικό του ανακτόρου.

Παναγιώτα Δουλαβέρη

# data[].attributes.headline
Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

# data[].attributes.subject
Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

# data[].attributes.body
ειμαι η καλλιοπη κακαρακη μαθητρια της Α γυμνασιου και θα παρουσιασω τον παρθενωνα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

# data[].attributes.body
Ειμαι ο Χαριλαος Θεοδωροπουλος μαθητης της Α γυμνασιου και θα περιγραψω την Ακροπολή

# data[].attributes.attachment_link.title
Η Ακρόπολη Αθηνών είναι βραχώδης λόφος ύψους 157 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και 70 μ. περίπου από το επίπεδο της πόλεως των Αθηνών. Η-2

# data[].attributes.headline
Ο Επικουριος Απολλωνας

# data[].attributes.subject
Ο Επικουριος Απολλωνας

# data[].attributes.body
στην εργασια αυτη θα περιγραψουμε τον Επικουριο Απολλωνα