# data[].attributes.body
เมื่อประมาณ 5,000 ปี ที่แล้ว มนุษย์เริ่มประดิษฐ์นาฬิกาแดด ซึ่งคำนวณจากคณิตศาสตร์ฐานหกสิบของอาณาจักรสุเมเรี่ยน (Sumerian) ในดินแดนเมโสโปเตเมีย (Mesopotamia) แต่จริง ๆ แล้วเรายังไม่รู้ว่าใครหรือชนชาติใดเป็นคนแรกที่สร้างนาฬิกาแดดอันแรกของโลก จากหลักฐานที่ปรากฏพบว่า บรรพชนในดินแดนเมโสโปเตเมีย อียิปส์ กรีกโรมัน และ จีน ล้วนมีนาฬิกาแดดในรูปลักษณ์ต่างๆ หลายกระแสเชื่อว่าชาวสุเมเรี่ยนซึ่งเป็นต้นฉบับอารยธรรมของโลกน่าจะเป็นชนชาติแรกที่มีความรู้เรื่องนี้ แต่ยังขาดหลักฐานที่เป็นตัวต้นอยู่

# data[].attributes.body
ต่อมาชาวกรีกโบราณรู้จักพัฒนานาฬิกาน้ำ ที่สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งกว่านาฬิกาแดด มีหลักการทำงานโดยการใช้ภาชนะดินเผาบรรจุน้ำ และเมื่อถูกเจาะมาที่ก้น น้ำจะค่อย ๆ ไหลออกทีละเล็ก ทีละน้อย เหมือนกับการขโมยน้ำ โดยชาวกรีกกำหนดระยะเวลาที่น้ำไหลออกจากภาชนะจนหมดว่า 1 clepsydra แต่นาฬิกาน้ำจะต้องทำการเติมน้ำใหม่ทุกครั้งที่หมดเวลา 1 clepsydra (แต่ไม่สามารถใช้ในช่วงฤดูหนาวได้เนื่องจากน้ำจะแข็งตัว)

# data[].attributes.body
เป็นอุปกรณ์สำหรับจับเวลา มีลักษณะเป็นกระเปาะแก้ว 2 กระเปาะที่มีช่องแคบเชื่อมต่อกัน และมีทรายบรรจุอยู่ภายใน เมื่อคว่ำนาฬิกาทรายลง ทรายจะไหลจากกระเปาะบนลงมาสู่กระเปาะล่าง ซึ่งสามารถจับเวลาจากเวลาที่ทรายไหลลงสู่กระเปาะล่างจนหมด

ซึ่งนาฬิกาทรายที่ใช้ได้สะดวกนี้ ทำให้บาทหลวงในคริสตกาลหันมาใช้นาฬิกาทรายในการจับเวลาสวดมนต์วันอาทิตย์ แทนนาฬิกาน้ำในเวลาต่อมา

# data[].attributes.headline
นาฬิกาในยุคสมัยกลาง

# data[].attributes.subject
นาฬิกาในยุคสมัยกลาง

# data[].attributes.body
ในปี ค.ศ. 1364 Giovanni de Dondi เป็นบุคคลแรกที่สร้าง นาฬิกาแบบมีเข็มบอกเวลาเป็นชั่วโมง แต่นาฬิกาของเขามีขนาดใหญ่ เนื่องจากมีลูกศรบอกตำแหน่งของดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ และดาวเคราะห์ทั้ง 5 ดวงด้วย

# data[].attributes.headline
นาฬิกาในยุคสมัยใหม่

# data[].attributes.subject
นาฬิกาในยุคสมัยใหม่

# data[].attributes.body
ในปี ค.ศ. 1929 Warren Morrison และ J.W. Horton ได้ประดิษฐ์นาฬิกาควอตซ์ (Quartz) ขึ้นเฉพาะที่เป็น นาฬิกาข้อมือ นาฬิกาประเภทนี้เที่ยงตรงมาก โดยอาศัยหลักการสั่นสะเทือน (Vibrations) ของผลึก (Quartz Crystal) ที่มีค่าคงที่ (ก่อนที่จะมีการค้นพบนาฬิกาควอทซ์นั้น ได้มีการกำหนดให้ 1 วินาที คือ1/86,400 ของช่วงเวลาเฉลี่ยใน 1 วัน (One mean solar day) ซึ่งเป็นระยะเวลาเฉลี่ย ที่โลกหมุนรอบตัวเอง ใน 1 วัน)

จากการที่ควอทซ์มีการสั่นสะเทือนมีค่าคงที่ ทำให้มีการนำเอาควอทซ์ มาใช้อ้างอิง ในการรักษาค่าเวลา นาฬิกาควอทซ์ อาศัยพลังงานจากแบตเตอรี่ ทำให้ตัวมันเองสั่นสะเทือน โดยที่แผงวงจรควบคุม จะนำมาใช้อ้างอิง เพื่อปล่อยกระแสไฟฟ้า ไปยังขดลวด (Coil)เพื่อทำให้เกิดสนามแม่เหล็กขึ้นในขดลวด เหนี่ยวนำให้ชุดกลไก ในนาฬิกาเกิดการหมุน โดยที่แผงควบคุม จะปล่อยกระแสไฟฟ้า เป็นช่วงเวลาคงที่ เป็นการอาศัยหลักการสั่น สะเทือน เปลี่ยนมาเป็น การเคลื่อนที่ทางกลอย่างสมบูรณ์ ถึงอย่างไรก็ตาม นาฬิกาควอทซ์ก็ยังมีข้อจำกัด เนื่องจากอุณหภูมิ จะมีผลต่อค่าคงที่ ของการสั่นสะเทือนได้ แม้ว่าจะไม่มากก็ตาม

# data[].attributes.headline
นาฬิกาในยุคสมัยปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
นาฬิกาในยุคสมัยปัจจุบัน

# data[].attributes.body
ในปี ค.ศ.1980 เป็นช่วงเวลาที่เริ่มนำเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เข้ามาใช้ มีการประดิษฐ์ นาฬิกาโดยใช้ชิป ( Chip ) เป็นส่วนประกอบเพิ่มเติมในกลไกของนาฬิกา ซึ่งนอกจากจะบอกเวลาแล้วยังสามารถเก็บข้อมูลที่จำเป็น และสามารถใช้เป็นเครื่องคำนวณอิเล็กทรอนิกส์ได้ด้วย หลังจากนั้นเทคโนโลยีในด้านการประดิษฐ์นาฬิกาได้ก้าวหน้าเรื่อยมา จนกระทั่งทุกวันนี้เรามี นาฬิกาคอมพิวเตอร์ ที่สามารถดูหนัง ฟังเพลงได้ หรือแม้กระทั้งสามารถโทรศัพท์ได้ด้วย  ในช่วงศตวรรษที่ 20 ได้มีการคำนึงถึงภาวะโลกร้อนกันทั่วโลกจึงได้มีการกำหนดมาตรฐานเครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆ ที่ผลิตขึ้นมาจะต้องเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เช่นเดียวกันนาฬิกาได้มีการกำหนดมาตรฐานให้ใช้พลังงานที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในการขับเคลื่อนนาฬิกา เช่น ใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์ (Solar power) ใช้พลังงานจากการเคลื่อนไหว (Kinetic) หรือว่าจะเป็นการเปลี่ยนพลังงานจากอุณหภูมิแตกต่างระหว่างร่างกายของเรากับสิ่งแวดล้อมในธรรมชาติมาเป็นพลังงานไฟฟ้า