# data[].attributes.body
Op deze tentoonstelling kwamen kunstenaars samen die foto's verzamelden op het internet. Kijk zeker eens op de website, want er staan grappige ideeën tussen!
Zoals:
-een reeks van wel duizenden zonsondergangen
-een reeks foto's waar iemand per ongeluk zijn vinger half op de lens houdt
-kippen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
This is the title of a substantial show produced for the Arles Festival in summer 2011. The show is curated by Joachim Schmid, Joan Fontcuberta, Erik Kessels , Clement Cheroux and Martin Parr. The idea is to make a major statement about artists and photographers who use the vernacular, and any other images located on the net as the starting point for their work. By showing around 30 artists, and by making this show one of the key components for 2011, we will try and give this work, and indeed movement a new status.

# data[].attributes.attachment_link.description
This is the title of a substantial show produced for the Arles Festival in summer 2011. The show is curated by Joachim Schmid, Joan Fontcuberta, Erik Kessels , Clement Cheroux and Martin Parr.

# data[].attributes.headline
zoals deze, bladeren die oogjes lijken te hebben

# data[].attributes.subject
zoals deze, bladeren die oogjes lijken te hebben

# data[].attributes.body
Anne Geene verzamelt foto's (onder andere oude foto's die ze vindt op de rommelmarkt). Deze zet ze samen in een "logische" ordening. Daarmee stelt ze in vraag wat er wetenschappelijk en logisch is: zijn dit foto's die echt bij elkaar horen of niet?

# data[].attributes.attachment_caption
Dit huis staat in Lier, op een plek waar ik zelf regelmatig passeer. (En eerlijk, het was me zelf nooit bewust opgevallen)

# data[].attributes.body
Fotograaf Hannes Coudenys fotografeert de lelijkste huizen van België en verzamelt ze op zijn blog uglybelgianhouses.tumblr.com en instagrampagina @uglybelgianhouses

# data[].attributes.body
Hier een moderne herwerking door de kunstenaar Nobutaka Aozaki

# data[].attributes.body
Ready mades zijn gebruiksvoorwerpen, die door de kunstenaar als kunstwerk worden tentoongesteld.
De eerste die dit deed, was Marcel Duchamp (1887-1968). Hierboven zie je zijn bekendste 'ready made': een krukje waarop een fietswiel is gemonteerd.

# data[].attributes.body
Louise Daneels maakt alledaagse objecten na in keramiek.
Meestal zijn het wegwerpverpakkingen, zoals flessen afwasmiddel of tandpasta, die ze met veel zorg namaakt.

# data[].attributes.headline
Andere (straat)jutters: Kurt Schwitters, Mandy Barker, Louise Nevelson, 

# data[].attributes.subject
Andere (straat)jutters: Kurt Schwitters, Mandy Barker, Louise Nevelson, 

# data[].attributes.body
Een kunst- en rariteitenkabinet is een kast/kamer waarin een verzameling van kunst en rariteiten werd bewaard.

Ook de verzameling van voorwerpen in zo'n kast of ruimte wordt een rariteitenkabinet genoemd.
Het concept was vooral populair in de 16e, 17e en 18e eeuw.

# data[].attributes.attachment_link.title
Peter Carl Fabergé (1846-1920) - En zijn Fabergé-eieren

# data[].attributes.attachment_link.description
Goudsmid Peter Carl Fabergé maakte met juwelen bezette eieren voor de tsaar. Die gaf de tsaar gaf de Fabergé-eieren aan zijn vrouw kado.

# data[].attributes.attachment_link.title
Curios and curiouser: the weird and wonderful stuff that artists collect

# data[].attributes.attachment_link.description
From Warhol’s cookie jars to Hirst’s skulls to the elephant figurines of Peter Blake – Brian Dillon explores the kitsch and connoisseurship of the artist-collector

# data[].attributes.body
10 kunstenaars gaan aan de slag met voorwerpen uit de verzameling van Jaap Kruithof

# data[].attributes.body
Strandjutten: kleine schatten zoeken die aanspoelen op het strand

# data[].attributes.attachment_link.title
Eerst vinden, dan pas zoeken _ De Standaard

# data[].attributes.attachment_link.description
Everyone collects something and like the things we collect, the reasons for doing so vary. Some do it as a hobby, others see it as an…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stuart Haygarth walked from Kent to Land's End, picking up the trash he found on beaches - and arranged it into collections that show us how weird the ordinary objects in our lives can be

# data[].attributes.attachment_link.title
One man's trash: the filtered flotsam of artist Stuart Haygarth - in pictures

# data[].attributes.attachment_link.description
Stuart Haygarth walked from Kent to Land's End, picking up the trash he found on beaches - and arranged it into collections that show us how weird the ordinary objects in our lives can be

# data[].attributes.body
Dit is nog een lesje smartphone fotografie uit het Covid-tijdperk.
Persoonlijk denk ik ook nog aan August Sander, Bernd en Hilla Becher, Mandy Barker of Jenny Odell als 'verzamelende fotografen'.
Of de instagram pagina van Ugly Belgian Houses.

# data[].attributes.body
De "Subjective Atlas Editions" geeft boeken uit met reisverslagen die dienen als een "subjectieve atlas". (Dus het tegenovergestelde van een wetenschappelijke, objectieve atlas die je bij Aardrijkskunde ziet). Er zijn er van Brussel, Servië, Mexico enzovoort. Voor elke atlas werken locals en reizigers samen om een boek te maken met allerlei beelden uit hun land, waaronder dikwijls verzamelingen: foto's van mensen die dezelfde kledij aanhebben, frituursnacks, ogen,... Kortom, alles wat een kijker opviel aan het land en dat wou vastleggen. Dikwijls zijn het erg alledaagse beelden die betekenis krijgen door de herhaling. Misschien kan je zelf aan de slag en kan je een verzameling maken door foto's te nemen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The project offers a platform for collective visual dialogue to challenge social, political and cultural circumstances of our day to day realities. The bottom-up approach questions dominant ways of representing territories and demystifies map-making itself. It is an exploration of the individual in relation to the collective, the subjective in relation to the apparently objective, the personal in relation to the political. This is an emotional geography of lived experiences that opens up political scopes, and contributes to a more pluralistic and sensitive territorial identification.
Creative Commons
All contributions are developed under a Creative Commons approach, because we wish to engage more platforms to distribute the subjective mapping dynamics. It is an open invitation to join and assimilate counter narratives. This implies that we grant permission to you to distribute the work of the participants and share it with others following these principles:

Attribution: You are allowed to copy, distribute and display specific contributions but only if the creator is listed as the author.

Noncommercial: You are allowed to copy, distribute, and display specific contributions, provided it is not for commercial purposes.

No Derivative Works: You are allowed to copy, distribute and display specific contributions as long as the work remains in its original condition.

The copyright of a Subjective Atlas as a specific publication on its own, remains for Subjective Editions.

# data[].attributes.attachment_link.description
The project offers a platform for collective visual dialogue to challenge social, political and cultural circumstances of our day to day realities. The bottom-up approach questions dominant ways of representing territories and demystifies map-making itself. It is an exploration of the individual in relation to the collective, the subjective in relation to the apparently objective, the personal in relation to the political.

# data[].attributes.body
Jaap Kruithof was een Belgische filosoof die een verzameling maakte van... Zowat alles. Dit deed hij als kritiek op de wegwerpcultuur: hij verzamelde alledaagse dingen die mensen zouden weggooien. Souvenirs, kitch, speelgoed,... MAS, het museum in Antwerpen, heeft die collectie gelregen en bewaart er de helft van. Daardoor krijgen de objecten nu wel een waarde, mooi opgeborgen en gearchiveerd in het museum. Er worden regelmatig kunstenaars uitgenodigd om aan de slag te gaan met de collectie: bijvoorbeeld door stillevens te maken die aan het publiek worden getoond of onderwerpen uit te zoeken en die te tonen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
10 000 dingen die Kruithof verzamelde, 10 000 ideeën en meningen over wat er met deze collectie moet gebeuren. Wil je jouw mening laten horen? Wat vind jij de waarde van de collectie Jaap Kruithof? Heb je thuis eenzelfde soort verzameling? Wat moet een museum bewaren? En wat ook niet? En als je 10 000 dingen bewaart, wat doe je er dan precies mee: gewoon bijhouden of nog iets anders?

# data[].attributes.attachment_link.description
10 000 dingen. Dingen die anderen doorgaans niet bewaren. Dat verzamelde de Belgische filosoof Jaap Kruithof (1929-2009). In 2018 onderzochten we in het MAS samen met vele partners de waardes van deze collectie. We kwamen tot het besluit dat de Kruithofcollectie een groot filosofisch potentieel heeft.