# data[].attributes.body
Mateusz Kumorek, Hubert Padula.

Jan Józef Ignacy Łukasiewicz ur.8 marca 1822r. w zubożałej rodzinie szlacheckiej.
Ignacy był synem Józefa, szlachcica, dzierżawcy folwarku i Apolonii ze Świetlików. Miał dwie siostry, Marię i Emilię i dwóch braci: Franciszka i Aleksandra. Gdy Ignacy miał 8 lat jego rodzina przeniosła się do Rzeszowa, gdzie Ignacy ukończył 4 klasy gimnazjum . W trakcie edukacji nauczył się języka łacińskiego i niemieckiego. Nie mógł jednak kontynuować nauki z powodu złej sytuacji finansowej w domu rodzinnym. Dlatego też już w 1836 roku rozpoczął praktykę w aptece w Łańcucie u Antoniego Swobody, gdzie nie tylko mógł pracować, ale również kontynuować edukację z zakresu farmacji. Praktykę kontynuował do 1840 roku, kiedy to zdał egzamin i otrzymał awans na pomocnika aptekarskiego. W latach 1840- 1846 pracował w rzeszowskiej aptece u Edwarda Hubla.

W sierpniu 1848 roku młody Łukasiewicz podjął pracę w aptece Piotra Mikolascha pod nazwą „Pod Złotą Gwiazdą” we Lwowie. Wtedy też rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak dyplom magistra farmacji otrzymał dopiero 30 lipca 1852 roku na Uniwersytecie Wiedeńskim.

Prace nad destylacją ropy naftowej:

Po uzyskaniu tytułu magistra Łukasiewicz wrócił do Lwowa, gdzie w aptece Mikolascha razem z Janem Zeh pracowali nad destylacją ropy naftowej. I chociaż Mikolasch wycofał się z badań w 1853 roku obaj asystenci otrzymali naftę poprzez destylację. Łukasiewicz szukając zastosowania dla nafty przekonstruował lampę oliwną tak, by działała przy użyciu nafty. Data 31 lipca 1853 roku to symboliczna data narodzin przemysłu „naftowego”.
W 1854 roku Łukasiewicz przeprowadził się do Gorlic, na tereny „roponośne”. Pracował tu w aptece Jana Tomaszewicza równocześnie zakładając spółki i pierwszą na świecie, zlokalizowaną w Bóbrce, kopalnię ropy naftowej. Kolejne lata to 1857- otwarcie rafinerii, przeprowadzka do Jasła, a w końcu do Chorkówki, gdzie założył nowoczesną rafinerię.

Działalność polityczna:

Ignacy Łukasiewicz od 1837 roku brał udział w organizacjach demokratyczno – niepodległościowych. Był zaprzysiężonym agentem Towarzystwa Demokratycznego w Rzeszowie, gdzie działał aktywnie. W 1846 roku aresztowany w Rzeszowie, osadzony we Lwowie, zwolniony z powodu braku dowodów przeciwko niemu. Finansowo pomagał w powstaniu styczniowym, a po jego zakończeniu pomagał uchodźcom.

Śmierć:

7 stycznia 1882 roku Ignacy Łukasiewicz zmarł w wyniku zapalenia płuc. Pochowano go na cmentarzu w Zręcinie.

# data[].attributes.body
Wykonały: Wiktoria Bołoz, Zuzanna Kulig, Patrycja Łomnicka

Maria Skłodowska-Curie urodziła się 7 listopada 1867 roku w Warszawie - fizyk i chemik, narodowości polskiej. Obywatelka polska i francuska, większość życia spędziła we Francji, tam też rozwinęła swoją karierę naukową. Profesor Sorbony, autorka pionierskich prac z chemii jądr.

Największe dokonania
Do jej największych dokonań należą: opracowanie teorii promieniotwórczości, technik rozdzielania izotopów promieniotwórczych oraz odkrycie dwóch nowych pierwiastków — radu i polonu. Pod jej osobistym kierunkiem prowadzono też pierwsze w świecie badania nad leczeniem raka za pomocą promieniotwórczości.

Wyróżnienia
Dwukrotnie wyróżniona Nagrodą Nobla za osiągnięcia naukowe, po raz pierwszy w 1903 z fizyki wraz z mężem i Henrim Becquerelem za badania nad odkrytym przez Henriego Becquerela zjawiskiem promieniotwórczości, po raz drugi w 1911 z chemii za wydzielenie czystego radu. Do dziś pozostaje jedyną kobietą, która tę nagrodę otrzymała dwukrotnie, a także jedynym uczonym w historii uhonorowanym nagrodą Nobla w dwóch różnych dziedzinach nauk przyrodniczych (fizyki i chemii). Prekursor nowej gałęzi chemii — radiochemii.

Życiorys
W 1894 r. poznała swojego przyszłego męża, Francuza Pierre'a Curie, który był w tym czasie doktorantem w laboratorium Becquerela. Pobrali się w 1895 roku.

Dzięki jej wysiłkom i bezpośredniej pomocy rozwinęły się badania nad promieniotwórczością w Warszawskiej Pracowni Radiologicznej, a w 1932r. ze składek całego społeczeństwa powstał Instytut Radowy w Warszawie. Maria Skłodowska ofiarowała wówczas 1 gram radu dla potrzeb leczniczych, a pieniądze na cenny dar o wartości około 80.000$ zebrała wśród kobiet z amerykańskiej Polonii. Instytut do II wojny światowej prowadził zarówno działalność leczniczą jak i naukową.

W 1914 roku po wybuchu I wojny światowej zorganizowała wojskowe lecznictwo radiologiczne. Była współzałożycielką Instytutu Radowego w Paryżu, zwanym „Instytut Curie”. Niestety ciągły kontakt z promieniowaniem i brak należytego zabezpieczenia, sprawił, iż uczona zachorowała na nieuleczalną chorobę. Zmarła 4 lipca  1934 roku w Passy.

# data[].attributes.body
Magda Toczek   Łucja Bołoz

Karol Olszewski - (ur. 29 stycznia 1846 r. w Broniszowie Tarnowskim, zm. 24 marca 1915 r. w Krakowie) - polski fizyk, chemik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wynalazca kaskadowej metody skraplania gazów.

Życie i badania
Był synem Jana (ziemianina, zabitego wkrótce po narodzinach Karola podczas rabacji galicyjskiej) i Anny ze Zwolińskich. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Tarnowie. Studiował chemię i fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1866-1872 r.), później kształcił się w Heidelbergu. Po powrocie do Krakowa został docentem, od 1876 r. był profesorem; kierował Katedrą Chemii Ogólnej, następnie Katedrą Chemii Nieorganicznej. Był członkiem czeskiej Akademii Umiejętności w Pradze, członkiem honorowym Polskego Towarzystwa Przyrodniczego im. Mikołaja Kopernika oraz członkiem innych stowarzyszeń naukowych polskich i zagranicznych.

Wraz z Zygmuntem Wróblewskim dokonał 5 kwietnia 1883 r. pierwszego na świecie skroplenia tlenu, zaś 13 kwietnia 1883 r. azotu. Później obaj uczeni zestalili także dwutlenek węgla i metanol. Użyli do tego celu kaskadowej metody skraplania gazów, pod zmniejszonym ciśnieniem, w którym kolejne skroplone i wrzące gazy obniżały temperaturę dla kolejnych skropleń w niższych temperaturach. W 1895 r. skroplił i zestalił argon.

Karol Olszewski przyczynił się się do rozwoju rentgenografii. Pierwsze zdjęcie wykonał wraz z profesorem Alfredem Obalińskim w Katedrze Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1896 r.

Zmarł 24 marca w 1915 r. w Krakowie. Jego pogrzeb odbył się 27 marca 1915 r. z jego domu przy ul. Jagiellońskiej 22, był kontynuowany w gmachu ,,Collegium Chemicum”, po czym został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Opinie
Był zgłaszany do Nagrody Nobla. Cieszył się bardzo dużym uznaniem w międzynarodowym środowisku naukowym. Uznawany był za jedngo z największych na świecie autorytetów w dziedzinie skraplania gazów.
Przed uzyskaniem Nagrody Nobla angielski uczony William Ramsay wysłał mu próbkę helu oraz 30 mg nowo odkrytego przez siebie argonu, z prośbą o ich skroplenie. Właściwości tych skroplonych przez polskiego naukowca gazów w następnym roku zbadane zostały przez Królewskie Towarzystwo Naukowe w Londynie.

# data[].attributes.body
Natalia Majerska Zuzia Marczyk

Urodził się 1 grudnia 1867r. w Mierzanowie, zmarł 2 października 1946r. w Versoix. Był prezydentem Rzeczpospolitej Polskiej. Był naukowcem, wynalazcą, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego. Spółka otworzyła fabrykę kwasu azotowego, który produkowano autorską metodą Mościckiego za pomocą energii elektrycznej, wiążąc azot z powietrza.W 1927 był inicjatorem budowy Państwowych Związków Azotowych w Mościcach  pod Tarnowem. 19 października 1897 rozpoczął studia uzupełniające z zakresu fizyki i matematyki na Uniwersytecie we  Fryburgu. W latach 1897–1901 był asystentem prof. Józefa Wierusz-Kowalskiego na tej uczelni, specjalizując się w elektrochemii. Później objął stanowisko kierownika technicznego w firmie Société de l’Acide Nitrique (przedsiębiorstwo zostało założone przez prof. Kowalskiego z kapitałem w większości znajdującym się w rękach polskich), które sfinansowało badania Mościckiego.Studiował chemię na wydziale technologii chemicznej politechniki w Rydze. Podczas studiów został członkiem a wkrótce potem gospodarzem Korporacji Akademickiej ,,Welecja''. W Rydze zawiązał wśród polskich studentów i żołnierzy miejscowego garnizonu konspiracyjne tzw. „kółko oświatowe”. Wraz z innymi korporantami z „Welecji” został członkiem Ligi  Narodowej a później także Związku Młodzieży Polskiej ,,Zet'' (pod przywództwem Zygmunta Balickiego). Studia na ryskiej politechnice ukończył w 1891 roku. trakcie współzawodnictwa o rozwiązanie „problemu azotowego” okazało się jednak, że w Norwegii opracowano tańszą metodę produkcji kwasu azotowego niż ta autorstwa Mościckiego. Mościcki, uznawszy się za pokonanego, otwarcie oświadczył udziałowcom Société de l’Acide Nitrique, że nie jest uzasadnione budowanie fabryki kwasu azotowego według jego projektu. Aby zrekompensować udziałowcom poniesione nakłady, wspaniałomyślnie ofiarował spółce swoje patenty kondensatorowe o wartości wielokrotnie wyższej wobec kapitału założycielskiego wynoszącego 90 000 franków. Oferta ta została przyjęta z zadowoleniem przez zarząd, który nie poczuwał się ze swej strony do żadnych świadczeń względem darczyńcy. Boleśnie rozczarowany taką postawą Mościcki, nie mając innych przychodów ani rezerw, stracił środki do życia.

# data[].attributes.body
Mateusz Wielocha
Lucek Marczyk

Urodził się 2 Lutego 1566r w Łukowicy niedaleko Nowego Sącza.13 Października 1596 sławny lekarz alchemik i naukowiec został immatrykulowanym na Uniwersytecie Wiedeńskim a w roku 1593 w Pradze na dworze cesarza Rudolfa II został przyjęty w poczet dworzan aby na sejmie Ratyzbonie w roku 1598 zostać mianowanym radcą cesarza.
Słynny odkrywca tlenu
Dorobek Naukowy i prace Sędziwoja w kolejności daty pierwszego wydania:

# data[].attributes.body
Norbert Żywczak - Darek Maj
-Urodził się 23 Lutego 1884 w Warszawie.
-Zmarł 19 Listopada 1967 w Nowym Jorku.
-W 1912 wprowadził termin "witamina" ( z Łaciny= Vita życie amina związek chemiczny zawierający grupę aminową)
-Wyodrębnił witaminę B1 z otrąb ryżowych
-Miejscem większości jego badań był paryski Instytut Pasteura
-W 1939 roku wyjechał do Nowego Jorku, gdzie mieszkał przez resztę życia
-Badał również przyczyny powstawania raka
-W Paryżu leczył chorych na awitaminozę
-Zmarł w wieku 83 lat