# data[].attributes.body
Bu ekol içinde Hilmi Ziya Ülken, Fahri Fındıkoğlu ve Nurettin Sazi Kösemihal bulunmaktadır.

Fransız kaynaklı ve felsefi ağırlıklı olan bu ekol geleneksel sosyolojiyi devam ettirir. Toplumsal çıkarları, ülke gerçekleri ve pratik sorunların sosyolojik boyutu anları fazla ilgilendirmez.

Tüm olayları batılı bir anlayışa göre değerlendirirler.

İşledikleri konular ve aktardıkları teorilerin toplumla bağlantısı yoktur. Ziya Gökalp’in etkisi altındadır.

Fransız sosyolojisinden beslenir. Aynı zamanda bu ekolde Alman sosyolojisinin etkisi de hissedilir. Bu ekolün temsilcileri aynı sosyoloji anlayışına sahiptir.

# data[].attributes.body
Ankara ekolü 1939 yılı sonlarında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde oluşmaya başlayan ve Amerikan Sosyolojisini ülkemizde temsil etmeyi amaçlayan bir sosyoloji anlayışına sahip olan Niyazi Berkes, Behice Boran ve Mediha Berkes tarafından oluşturulmuştur.

Ankara ekolü, batılılaşma ile evrenselliği özdeş kabul etmektedir.

Ekol milli ilim anlayışına karşı çıkarak evrensel ilim anlayışını savunur.

Bilimin ancak batı ile temaslarının başladığı tarihten sonra oluşmaya başladığını öne sürer.

Batı bilim anlayışına kaynaklık eden hümanizmayı ele alır. Hümanist olabilmemiz için Yunan ve Latin kültürünü, tarihini öğrenmemiz gerektiğini ve batıyı sevmeyenin hiç bir şeyi sevmeyeceği savunulur.

# data[].attributes.body
Mehmet İzzet’in epistemolojisi pozitivist/idealisttir. Durkheim gibi Tümevarım,Özdeşlik Mantığı ve Karşılaştırmalı Yöntemi kullanır.

Toplumsal gerçekler bireylerin istek ve arzularının ötesinde bir şeydir. Toplum da doğa kadar büyük,bireyi ezen ve ona egemen olan bir olgu niteliği taşır.

Toplum insanı , doğanın kölesi olmaktan kurtarır.

Toplum bir olgudur.

Toplumsal hürriyet ile zihinsel hürriyetin birleştiği yer uygarlık alanıdır.

# data[].attributes.headline
                                                  SOSYOLOGLAR

# data[].attributes.subject
                                                  SOSYOLOGLAR

# data[].attributes.body
Avrupa’da olduğu gibi; Osmanlı Devleti de çağının sorunlarını benzer yanlarını yaşamaktaydı. Varlık nedenini bölgesindeki ilişkilerin denetiminden kazanan ve böylelikle Doğu Batı ilişkileri çerçevesinde bir dünya devleti niteliği kazanan Osmanlı Devleti, oluşan yeni koşulların çerçevesinde, mevcut ve ortaya yeni çıkan sorunlara çözüm aramaktaydı.

Osmanlı Devletinin batılılaşma siyasetini tercih etmesi farklı bir yapılanma içine girmesine ve özellikle Fransa ile yeni bağlantıların kurulmasına yol açmıştır. Bu bağlantı biçimleri arasında sosyolojinin önemli bir yeri olduğunu unutmamak gerekmektedir.

Türkiye’de sosyolojinin akademik, politik ve entellektüel çevrelerde hızlı bir gelişme seyri izleyeceğinin de ilk işaretlerini vermekteydi.

İlk defa olarak Ziya Gökalp’in 1910-1911 yıllarında Selanik’teki İttihat ve Terakki okulunda verdiği sosyoloji dersleri ipuçları sunmaktadır.

Türk üniversite tarihi incelendiğinde ise sosyolojinin bir ders olarak ilk defa 1912 yılında Maarif Nazırı Emrullah Efendi döneminde, Darülfünun’un idari ve akademik yapısı ile eğitim programları üzerinde gerçekleştirilen yeni düzenlemeler kapsamında yükseköğretim programlarına dahil edildiğini görmekteyiz.

# data[].attributes.body
Osmanlı/Türk toplumunda Avrupa’dakine benzer sınıflı bir toplumsal yapıyı doğuracak tarihsel ve sosyo-kültürel dinamiklerin olmayışı, ilk dönem sosyolojik düşüncemizin görece daha muhafazakâr bir şekilde gelişmiştir

Gökalp’in ardından Alman idealist ekolün önde gelen temsilcilerinden Goethe, Schelling ve Fichte’nin düşünsel izlerini taşıyarak felsefeyi sosyolojik düşünceyle buluşturmaya çalışmış olan ilk kuşak sosyologlarımızdan biri olarak kabul edilen Mehmet İzzet’in 1928 yılında İstanbul Üniversitesi’nde sosyoloji dersleri vermiştir.

İstanbul ekolü ile Ankara ekolü bilim anlayışı farklıdır.

İstanbul ekolünün bilim anlayışı Ankara Ekolünden daha teorik ve felsefi içeriğe sahiptir.

İstanbul ekolü demokratik yönetimde ilericiliğin ve gericiliğin belirleyicilerini de saptar. Buna göre modern demokrasiye önem vermeli, toprak ve işçi meselelerini halletmelidir. Bu meseleye karşı çare oluşturan görüşlere ve partilere ileri, bu meseleyi hiçe sayan içtimai görüşlere ve partilere gerici demişlerdir.

# data[].attributes.body
1960-1980 dönemi, Türkiye’de radikal politik ve ekonomik kararların alındığı ve sosyal hayatın pek çok alanında yaşanan travmalar ve krizlerin döneme damgasını vurduğu sancılı bir sürece tekabül etmektedir.

1960’lı yıllarda sosyoloji alanında çalışan akademisyenlerin Orta Doğu Teknik Üniversitelerinde kurulan yeni sosyoloji bölümlerinde istihdam olanağına kavuşmaları, farklı sosyolojik perspektifler doğrultusunda araştırma yürüten pek çok sosyoloğun Türk sosyolojisine yeni bakış açıları kazandırmalarında etkili olmuştur.

İki köklü sosyoloji geleneğinin geliştiği yıllar olmuştur. Bunlardan birincisi Amerikan yapısal-fonksiyonalist sosyoloji ekolü, ikincisi de tarihsel araştırmalara ağırlık veren tarihsel sosyoloji anlayışıdır.

1960-1980 döneminde pozitivizm, sosyal determinizm, ve ampirizm odaklı Amerikan sosyoloji anlayışı çerçevesinde, küçük sosyal gruplar üzerine yoğunlaşan Türk sosyolojisi, 1960’lı yıllarda saha araştırmaları ya da uygulamalı sosyoloji alanında oldukça verimli bir dönem geçirmiştir.

# data[].attributes.body
1980 sonrası dönemde etkisini küresel ölçekte hissettiren neo-liberal dalgalar, sosyo-ekonomik ve politik yörüngesi değişen Türkiye’de, devletin öncülüğünü üstlendiği, merkezi olarak yönlendirilen müdahaleci politikaların hızla itibar kaybetmeye yüz tuttuğu yeni bir süreç hüküm sürmeye başlamıştır.

1960 darbesiyle Marksizm’in sosyolojiye eklemlendiği, 1980 darbesinde ise Marksizm’in sosyolojiden ihraç edildiğini görmekteyiz.

1960’lı yıllarda artarak devam eden köy sosyolojisi araştırmalarının, 1980’li yıllarla birlikte düşüşe geçmiş olduğu da dikkatlerden kaçmamaktadır.

1990’larda sosyolojik araştırmaların ilgisini yoğunlaştırdığı önemli alanlardan bir diğeri ise, siyasal yönelimli etnik-kimlik hareketleridir.

Aynı zamanda İslami cemaatler, din ve laiklik konulu çalışmalarda da bir canlılık göze çarpmaktaydı. 1990’lardan itibaren İslami hareketin kültürel ve siyasal taleplerle ortaya çıkışı da sosyologların giderek ilgilerini bu alana yönlendirmelerinde etkili olmuştur.

# data[].attributes.body
1950’lerin ikinci yarısında yapısal-fonksiyonalist sosyoloji anlayışı Türkiye’deki sosyal bilim araştırmalarına yön vermeye başlamıştır. Dolayısıyla, “Science Sociale” ekolünün etkisindeki sosyologlar, toplumsal sorunları, alan araştırmaları ve tecrübi sosyolojinin rehberliği ile çözme önerisinde bulunarak yoğun bir şekilde saha araştırmalarına yönelmişlerdir.

Devletçi/toplulukçu yapıdan ferdiyetçi yapıya doğru geçişin Türk toplumunu Batı uygarlığına yakınlaştıracağı öngörüsünde bulunan dönemin sosyologları, aslında bireycilik idealine de tam anlamıyla  bağlı kalmayarak, toplumculukla bireycilik arası çözümler önermişler ve toplumsal yapı ile bireyi dengelemeye çalışan sosyolojik tezler öne sürmüşlerdir.

# data[].attributes.body
Prens Sabahattin II. Meşrutiyet döneminde Science Sociale ekolünün görüşlerini Türkiye’de savunmuş ve bu anlayışın sosyolojide yerleşmesi için çaba harcamıştır.

Türkiye’nin gündemine,toplumsal değişme ,özel girişgenlik ,idari yerinden yönetim ,bireyci eğitim ,bireyci ve eğitimli aile konularını taşımıştır.

# data[].attributes.body
Ziya Gökalp sosyolojiyi üniversite’ye sokmuş, araştırma enstitüsü kurmuş , süreli yayın çıkararak sosyolojinin ülkemizde gelişmesini sağlamıştır.

Ziya Gökalp Türkiye’de bugünde tartışılan kimlik,din ,laiklik , devletçi ekonomi, halkçılık , milliyetçilik ,sade dil gibi konuları sosyolojik boyutları ile ele alıp tartışmıştır. Devletçiliği , dayanışmacılığı, halkçılığı,korumacılığı savunan, düzen içinde ilerlemeden yana olan Ziya Gökalp , sosyalizme karşı olmuştur

# data[].attributes.body
Ziya Gökalp ve Emile Durkheim’dan etkilenen Baltacıoğlu’da sosyolojizm ekolü çevresinde din sosyolojisine ilişkin görüşlerini ortaya koymuştur. Buna göre, dünyada hiçbir toplum dinsiz değildir.Dinsiz bireyler olabilir ama dinsiz toplum olamaz.

Baltacıoğlu’nun dini temeline yerleştirdiği iki olgu toplumsal kurumlar ve toplumsal ilişki’dir. Toplumsal yapıyı , ekonomiyi , toplumsal kalkınma düzeyini belirleyen temel kurum ;dindir.

# data[].attributes.body
Sosyoloji bilimi içinde yaşadığımız toplumun özelliklerini öğrenebileceğimizi ve gerçekliğin bilgisine ulaşabileceğimizi düşünür

Sosyolojik bulgulara dayalı hakiki millet varlığına dayanmak gerektiğini düşünür. Dünya görüşünü tarihteki ve sosyolojideki son gelişmeler ışığında bilimsel verilerle geliştirir.

Toplum, içine aldığı fertler arasında, fertliklerinden ayrı bir duygu ve düşünce tarzı halinde bütünleşen bir varlıktır.

# data[].attributes.body
Kültürel ,ekonomik ,siyasal ve sosyo-bilişsel bileşenler çerçevesinde “bağlamı” ön plana çıkaran metodolojiye sahiptir.

Türk Modernleşme Sorunsalını, toplumsal yapı ve kültür ilişkilerinin tarihsel ve toplumsal arka planlarını göz önünde bulunduran bir perspektif içinde “ampirik” ve “yorumsamacı” çerçevede analiz etme girişimindedir

Kültür kavramının bireylerin toplumsal gerçeklik içindeki yerlerini belirlemede kullandıkları bir referans çerçevesi olarak modernleşme dinamikleri ile birlikte yerinden eden ideolojilerin bu süreçte önemli bir fonksiyonu bulunmaktadır.

Şerif Mardin toplumsal açıdan toplumun bütünleşmesi hakkında birkaç sorun üzerinden ilerleyerek sosyolojisini üretmiştir . Bunlardan birisi de özellikle üzerinde durduğu " mahalle baskısı"dır BU KONUDA KENDİ AÇIKLAMA VİDEOSU PANODA BULUNMAKTADIR.

# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Gerçek Orada Bir Yerde Kültürek Çeşitlilik

# data[].attributes.attachment_link.title
Mahalle Baskısı - Sosyolog Prof Şerif Mardin

# data[].attributes.attachment_link.description
Şerif Mardin ile söyleşi - NTV Ruşen Çakır - 23.5.2008 Mahalle baskısı

# data[].attributes.body
Batı Sosyolojsini hem kendi içinde hem de Türk toplumuna uygulanabilirliği açısından sorgulayan düşünürler arasındadır.

Batı Avrupa tarihini, toplumsal olayları, toplumsal sınıf ve tabakaları eleştirel bir bakış açısıyla incelemiştir.

Batı ve Doğu toplumları,Batı Avrupa’da toplumsal sınırlar ,oryantalizm ,ideolojiler ,aydınlar gibi konularda fikir üretmiştir

Cemil Meriç yazdığı eserlerinde kendisi de dahil olmak üzere birçok sosyoloğu eleştirir. Varoluşu, sosyolojiyi "izm"leri  yani sert ideolojileri, bir şeyleri kalıplara sığdırıp onlar üzerinden ayrıştırmaları ve özellikle bunları "izm"ler üzeriden batıyı meşru kılmak için yapanları eleştirir. BU KONUDA PANODA BULUNAN VİDEOYA ULAŞABİLİRSİNİZ.

# data[].attributes.body
Türkiye’de toplumsal yapı ve değişme alanında önemli çalışmaları gerçekleştirmiş modern Türk sosyolojisinin oluşumuna katkılarda bulunmuş bir sosyologdur

Çalışmalarında nicel tekniklere önem verir ve sonuçlardan nicel ve kültürel sonuçlarda çıkarabilmiştir.

Köy monografilerinin en gündemde olduğu 40’lı yılların başlarında Hasanoğlan köy çalışması’nı 25 yıl sonra tekrarlayarak esas ilgisinin değişme noktasında olduğunu bize göstermektedir.

Onun temel hipotezi ulaşım ve sanayileşmenin geliştiği merkezlerin civarındaki köylerde sosyal ve ekonomik değişmeler olduğudur.

# data[].attributes.body
Sosyoloji alanında çalışacaklar için sosyolojinin tarihçesi önemlidir.

Fındıkoğlu’na göre tasarlanan uzun bir zaman içerisinde aynı kalan sosyal realitenin bu realite havası içinde yaşayan fertlerden ve iradelerden bağımsız bir çeşit kolektif şuur olayları vardır ki sosyolojinin asıl konusu budur. Sosyal realitedeki değişmeler organizmacı-evrimci bir modelle açıklanabilir.

# data[].attributes.body
Çağdaşlık,batıcılık, milliyetçilik ve devrimler üzerine analizler yaptı. Türkiye’nin çağdaşlaşmasını eski kalıplardan kurtulmasında gördü

Batı sosyolojisindeki ilerlemeci ve evrenselci teorilere uygun şekilde toplumun geri kalmışlıktan modernliğe doğru nasıl gelişmesi gerektiğini göstermeye çalıştı

# data[].attributes.body
1918’den itibaren , Meslek-i İçtimai dergisiyle Science Sociale ekolünü canlandırmayı , etkili hale getirmeyi dener .Köy Sosyolojisini merkeze alan çalışmalar planlar. Çalışmalarında, ekolüne bağlı olarak monografi,anket ve gözlem tekniklerini kullanan araştırmalar yürütür.

Objektif bilim vesika toplamakla ,doğrudan gözlem ve anket yapmakla mümkündür. Denemeye dayalı bilimlerde asıl amaç olaylar arasındaki ilişkileri belirlemektir.

Türkiye’deki ilk alan araştırması Şevki Bey tarafından 1936’da yapılan Kurna Köyü Araştırması’dır.