# data[].attributes.headline
Ιωάννα Μουχοπουλου Η ημέρα της ΓΗΣ !!!🌲🌲🌲

# data[].attributes.subject
Ιωάννα Μουχοπουλου Η ημέρα της ΓΗΣ !!!🌲🌲🌲

# data[].attributes.body
Το δώρο μας για την γη είναι να φυτέψουμε όλοι ένα δέντρο 🌲

Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) [1] και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».[2] Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.[3]

Σημαία, ανεπίσημο σύμβολο της Ημέρας της Γης (1970).

Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελλ το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο. Εκδηλώσεις έλαβαν χώρα για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο και άλλες πόλεις στις 21 Μαρτίου 1970, ημέρα της εαρινής ισημερίας στο Βόρειο Ημισφαίριο.

# data[].attributes.headline
Παγκόσμια Ημέρα της Γης 

# data[].attributes.subject
Παγκόσμια Ημέρα της Γης 

# data[].attributes.body
Ας βοηθήσουμε όλοι μαζί τον πλανήτη μας για ένα καλύτερο αύριο!!!

# data[].attributes.body
Η Ημέρα της Γης, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Απριλίου, είναι μια παγκόσμια πρωτοβουλία που ενώνει εκατομμύρια ανθρώπους σε μια συλλογική προσπάθεια να υποστηρίξουν την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα. Αρχικά καθιερώθηκε το 1970, η Ημέρα της Γης έχει από τότε εξελιχθεί σε μια σημαντική πλατφόρμα για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα πιεστικά περιβαλλοντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας.

Καθ' όλη τη διάρκεια της Ημέρας της Γης, άτομα και κοινότητες σε όλο τον κόσμο συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες και εκδηλώσεις με στόχο την προώθηση πρακτικών οικολογικής συνείδησης. Από την οργάνωση προσπαθειών καθαρισμού της κοινότητας μέχρι τη φύτευση δέντρων, την υπεράσπιση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τη συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα, οι άνθρωποι συγκεντρώνονται για να δείξουν τη δέσμευσή τους για τη διατήρηση των οικοσυστημάτων της Γης και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Επιπλέον, η Ημέρα της Γης χρησιμεύει ως καταλύτης για συζητήσεις πολιτικής και περιβαλλοντική υπεράσπιση, παροτρύνοντας τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις να αναλάβουν ουσιαστική δράση για τον μετριασμό της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και την προώθηση ενός πιο βιώσιμου μέλλοντος. Ενθαρρύνοντας το αίσθημα παγκόσμιας αλληλεγγύης και περιβαλλοντικής διαχείρισης, η Ημέρα της Γης ενθαρρύνει τις συνεχείς προσπάθειες για την προστασία και τη διατήρηση των φυσικών πόρων και της βιοποικιλότητας του πλανήτη μας για τις επόμενες γενιές.

Σοφία Μουταφτσή Γ'2

Πηγούλα:

https://www.earthday.org/

((the image used above is of free usage))

# data[].attributes.headline
Παγκόσμια ημέρα της Γης. Κατσιμίχας Γιάννης Γ3

# data[].attributes.subject
Παγκόσμια ημέρα της Γης. Κατσιμίχας Γιάννης Γ3

# data[].attributes.body
Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».της Γης Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025

# data[].attributes.body
Προστατέψτε το όμορφο πλανήτη μας και περιοριστε ο,τι τον καταστρέφει.

Περιοριστε την χρήση των πλαστικών και των μέσων μεταφοράς που δεν χρησιμοποιούν πράσινη ενέργεια.

Μαρία Δανάη αλχαζιδη

Γ1

# data[].attributes.headline
Ημέρα της Γης 🌍🌎🌏

# data[].attributes.subject
Ημέρα της Γης 🌍🌎🌏

# data[].attributes.body
Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) [1] και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».[2] Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.[3]

✨Βαγγέλης Μπεκρής Γ1 ✨

# data[].attributes.headline
Βίνσεντ βαν Γκόγκ:Κορίτσι στα Άσπρα στο Δάσος

# data[].attributes.subject
Βίνσεντ βαν Γκόγκ:Κορίτσι στα Άσπρα στο Δάσος

# data[].attributes.body
Το Κορίτσι στα Άσπρα στο Δάσος είναι ελαιογραφία του 1882 από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ. Από μια μελέτη που έκανε ο Βαν Γκογκ για το "Κορίτσι στο Δάσος" ή αλλιώς "Κορίτσι στα Λευκά στο Δάσος",παρατήρησε το πόσο του άρεσε το έργο και εξήγησε το πως επιθυμούσε να εξάψει τις αισθήσεις των θεατών και πώς θα μπορούσαν να βιώσουν τον πίνακα: «η άλλη μελέτη στο δάσος έχει μερικούς μεγάλους πράσινους κορμούς οξίας σε ένα τμήμα του εδάφους που καλύπτεται με ξηρά κλαδιά και μια μικρή φιγούρα ενός κοριτσιού στα λευκά. Υπήρξε μεγάλη δυσκολία να φαίνεται ξεκάθαρα και να τοποθετηθεί ανάμεσα στους κορμούς που υπάρχουν σε διαφορετικές αποστάσεις - ο τόπος και ο σχετικός όγκος των κορμών αλλάζουν με την προοπτική - για να εμφανίζεται με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί κανείς να αναπνεύσει και να περπατήσει γύρω από αυτούς και να μπορεί να μυρίσει το άρωμα του ξύλου »

Πληροφορίες

Έτος δημιουργίας:Αύγουστος 1882

Είδος:Λάδι σε χαρτί πάνω σε καμβά

Μουσείο:Μουσείο Kröller-Müller, Ολλανδία

ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΠΑΠΟΥΣΙ

# data[].attributes.headline
Πανίδα του ελατοδάσους

# data[].attributes.subject
Πανίδα του ελατοδάσους

# data[].attributes.body
Καφέ αρκούδα (Ursus arctus)
Σήμα κατατεθέν της ορεινής Πίνδου και πιο συγκεκριμένα του ελατοδάσους Περτουλίου
είναι η καφέ αρκούδα. Ανήκει επίσημα στα είδη υπό εξαφάνιση σε όλη τη δυτική,
κεντρική και νότια Ευρώπη και παραμένει αυστηρά προστατευόμενο είδος. Μάλιστα,
σε ορισμένες περιοχές της Πίνδου παρατηρείται τάση ανάκαμψης του πληθυσμού της.
Η χώρα μας φιλοξενεί περίπου το 50% του συνολικού πληθυσμού της καφέ αρκούδας
στη δυτική και νότια Ευρώπη.

Η αρκούδα είναι ζώο παμφάγο με προτίμηση στις τροφές φυτικής προέλευσης, τις
οποίες για να εξασφαλίσει διανύει καθημερινά μεγάλες αποστάσεις που φτάνουν, ανά-
λογα με την εποχή, ακόμα και δεκάδες χιλιόμετρα. Στην αρχή του χειμώνα αποτραβιέται
σε σπηλιές και κουφάλες δέντρων, όπου πέφτει σε χειμέριο ύπνο. Κατά τη διάρκειά του
η θερμοκρασία του σώματός της μειώνεται κατά 1 με 2 βαθμούς περίπου σε σχέση με
τους 38 που είναι η φυσιολογική, ενώ παράλληλα μειώνονται και οι καρδιακοί παλμοί
και ο αναπνευστικός της ρυθμός περίπου κατά 40%. Το βάρος της αρκούδας διαφορο-
ποιείται ανάλογα με την εποχή. Γίνεται μέγιστο το φθινόπωρο, που έχει συσσωρεύσει
μεγάλες ποσότητες λίπους για να αντιμετωπίσει τις αντίξοες συνθήκες του χειμώνα,
και ελάχιστο την άνοιξη, όταν το περισσότερο λίπος της έχει καταναλωθεί.
.Κάθε δύο με τρία χρόνια το θηλυκό γεννάει ένα έως δύο και σπανιότερα τρία μικρά
στα μέσα του χειμώνα και ενώ βρίσκεται σε κατάσταση χειμέριου ύπνου. Τα μικρά
μένουν για ενάμισυ με δύο χρόνια κοντά στη μητέρα τους, η οποία αναλαμβάνει απο-
κλειστικά την ευθύνη για την επιβίωση και την ανατροφή τους. Η αρκούδα δεν είναι
ζώο επιθετικό προς τον άνθρωπο, αντίθετα προτιμά να τον αποφεύγει. Ωστόσο, η πιο
επικίνδυνη περίοδος να τη συναντήσει κανείς είναι όταν ξυπνά από τον λήθαργο και πε-
ριπλανιέται στο δάσος με τα μικρά της προς αναζήτηση τροφής. Η αρκούδα απειλείται
από το παράνομο κυνήγι και τα δηλητηριασμένα δολώματα.

Λύκος (Canis lupus)

Το ελατόδασος Περτουλίου αποτελεί
επίσης βιότοπο και για τον λύκο, ο οποίος,
όπως και η αρκούδα, ανήκει στα είδη ζώων
που απειλούνται με εξαφάνιση. Τα τελευ-
ταία άτομα του είδους ζουν στην περιοχή
της Πίνδου, όπως και σε ορεινές και ημιο-
ρεινές περιοχές της κεντρικής και βόρειας
Ελλάδας
Η κοινωνική οργάνωση των λύκων αποτελεί απόδειξη της ευφυΐας που τους διακρί-
νει. Ζουν σε αγέλες των 6-13 ατόμων με καθορισμένη ιεραρχία -αρχηγός σε καθεμιά
είναι το κυρίαρχο αρσενικό- και συνεργάζονται για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα
στο κυνήγι. Εκτός αυτού, η αγέλη φροντίζει και για την ανατροφή των μικρών που γεν-
νιούνται την άνοιξη και παραμένουν για ένα χρόνο κοντά στους γονείς τους. Τα μέλη
μιας αγέλης επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με άλλες αγέλες με διαφόρων ειδών
κραυγές.
Σημαντική απειλή για τον λύκο, αν και πιθανώς με μικρότερη ένταση από ότι για την
αρκούδα, παραμένει και σήμερα η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων από κτηνοτρό-
φους ύστερα από περιπτώσεις επίθεσης σαρκοφάγων στα κοπάδια τους, καθώς και η
χρήση παγίδων, δόκανων κλπ.

Αγριόχοιρος ή αγριογούρουνο (Sus scrofa)

Ο αγριόχοιρος ή αγριογούρουνο είναι είδος
δασόβιο. Ζει στα πυκνά θαμνώδη δάση
πλατύφυλλων φυλλοβόλων αλλά και σε
μεικτά δάση σε όλες σχεδόν τις περιοχές της
ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
Τρέφεται κυρίως με διάφορα φρούτα και
καρπούς του δάσους, αλλά και με ρίζες και
βολβούς από το έδαφος, συχνά όμως
αναζητά τροφή και σε γειτονικές καλλιέργειες.
Επιπλέον, ως παμφάγο, τρώει και έντομα
και μικρά ή μεσαία ζώα αλλά και πτώματα.
Ζει περίπου δέκα χρόνια και το βάρος του σε πλήρη ανάπτυξη φτάνει τα 170-200 κιλά.
Είναι πολύ δυνατό ζώο και όταν τρέχει μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα έως 40 χιλιόμετρα
την ώρα παρασύροντας τα πάντα στο πέρασμά του. Οι πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις
του είναι η όσφρηση και η ακοή, ενώ η όρασή του είναι περιορισμένη.

Οι αγριόχοιροι είναι ζώα κοινωνικά και διαβιούν σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες με
ιεραρχική οργάνωση και καλή συνεργασία μεταξύ των μελών τους. Οι ομάδες αυτές
αποτελούνται από ένα έως έξι θηλυκά ακολουθούμενα από τα μικρά τους έως δύο ετών
(γεννούν τρία έως δέκα μικρά κάθε χρόνο ή εξάμηνο) και αρχηγός είναι το γηραιότερο
θηλυκό που μεριμνά για την ασφάλεια και την τροφή της αγέλης. Τα αρσενικά βρίσκονται
γύρω από τις ομάδες σε μια σχετική απόσταση.

Ζαρκάδι (Capreolus capreolus)
Το ζαρκάδι είναι επίσης ένα είδος ζώου που
απαντάται στην περιοχή που μελετάμε, αλλά
και γενικότερα στα ορεινά και ημιορεινά της
ηπειρωτικής Ελλάδας εκτός της Πελοποννήσου.
Ζει, τρέφεται και αναπαράγεται συνήθως
σε αραιά δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων με
θαμνοσκεπείς εκτάσεις, τα οποία τού χρησιμεύουν
για κάλυψη και από τους εχθρούς και
από τις καιρικές συνθήκες. Φυτοφάγο θηλαστικό
, όχι ιδιαίτερα μεγαλόσωμο, συχνά αποτελεί
βορρά στα σαρκοφάγα και παμφάγα του δάσους
, κυρίως στον λύκο αλλά και στην αρκούδα
και στο αγριογούρουνο. Το ίδιο τρέφεται με πόες, καρπούς, θάμνους και φυλλοβόλα
δέντρα, χωρίς όμως να τους προκαλεί ζημιές αφού δεν παρουσιάζει φλοιοφαγία.
Ζει σε μικρές ομάδες και ο μέσος όρος ηλικίας του φτάνει τα οκτώ με δέκα χρόνια.
Κερατοφυΐα παρουσιάζουν μόνο τα αρσενικά άτομα. Τα κέρατά τους πέφτουν μεταξύ
Οκτωβρίου και Νοεμβρίου και αμέσως μετά αρχίζει η ανάπτυξη των νέων, των οποίων
το τελικό μήκος φτάνει τα 20 – 25 εκατοστά. Την περίοδο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου το
θηλυκό ζαρκάδι γεννά συνήθως δύο μικρά, τα οποία από την ηλικία των τριών εβδομάδων
ακολουθούν τη μητέρα τους προς αναζήτηση τροφής. Το ζαρκάδι απειλείται και
από τον άνθρωπο, ο οποίος το κυνηγά για το εξαιρετικά εύγευστο και θρεπτικό του
κρέας.

# data[].attributes.headline
ΤΑ ΔΑΣΗ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

# data[].attributes.subject
ΤΑ ΔΑΣΗ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

# data[].attributes.body
Η Ελλάδα είναι μια από τις δυο χώρες στην Ευρώπη με τόσο πλούσια χλωρίδα και πανίδα και μια από τις λίγες σε όλο το κόσμο. Το ακόμα πιο φανταστικό είναι πως στη χώρα μας υπάρχουν είδη φυτών που σε όλη την Ευρώπη είναι ανύπαρκτα. Συγκεκριμένα υπάρχουν 700 φυτά και μοναδικά ζώα όπως το αγριόγυδο, η καφέ αρκούδα, ο λύκος, και πολλά ακόμα.

Όμως η χώρα μας κάθε χρόνο για τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια είναι σε συνεχή πόλεμο με υπερπυρκαγιές κάθε καλοκαίρι. Πρόσφατα παραδείγματα είναι η φωτιά στη Βαρυμπόμπη, στο οποίο δάσος καταστράφηκαν πάνω από 10.000 δέντρα, ενώ πληθώρα ζώων είτε χρειάστηκαν να μεταναστεύσουν, είτε κάηκαν μαζί με το υπόλοιπο δάσος, και η τεράστια πυρκαγιά στην Εύβοια.

Η Ελλάδα είναι καλυμμένη ως και το 64% από δάση. Ένα συγκλονιστικό ποσοστό αν το συγκρίνεις με άλλα ποσοστά από χώρες τα οποία δε ξεπερνούν το 40 και το 50%.

Αυτή η τρομερά μεγάλη δασοκάλυψη της Ελλάδας καταστρέφετε και έρευνα του 2023 έδειξε πως έπεσε -5% πανελλαδικός. Έχουμε δάση που χρονολογούνται στα 20.000.000 έτη ζωής και καταστρέφονται από αυτή την "επιδημία" που έχει πλήξει τη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Καταστρέφονται τα μοναδικά είδη χλωρίδας και όλες οι μοναδικές ράτσες αυτών των σπάνιων ζώων, η κυβέρνηση μας εκμεταλλεύεται όλο αυτό το ολοκαύτωμα, θα έλεγε κάποιος για τη κατασκευή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (πχ. ανεμογεννήτριες).Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπως είχε συμβεί το 2022 στην Αυστραλία που την είχε πλήξει και αυτή υπερπυρκαγιές, η οποία έκανε προσπάθειες αναγέννησης όλων των φυτών που κάηκαν με δεντροφυτέψεις και δεν εκμεταλλεύτηκε όλο αυτό το περιβάλλον για σκοπούς τελείως διαφορετικούς. Και παρόλα όσα έγιναν τις περασμένες χρονιές, φέτος θα δούμε μια διαφορετική Ελλάδα, μια Ελλάδα που αυτό το καλοκαίρι θα τυλιχτεί στις φλόγιες όπως απέδειξε έρευνα του πανεπιστήμιου του Cambridge.

ΠΗΓΕΣ

https://greenagenda.gr/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%B4%CE%B1%CF%83%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1/

Λευτέρης Πανουργιάς

Γ1

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Του Θεοχάρη Δ. Ζάγκα*
Η Ελλάδα είναι χώρα ορεινή, με μεγάλη ποικιλία αναγλύφου, γεωλογικών σχηματισμών, εδαφών, μικροκλιμάτων και μικροπεριβαλλόντων. Το γεγονός αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στη βλάστηση και τη χλωρίδα της και στη βιοποικιλότητα γενικότερα.

Είναι μια από τις δυο χώρες με την πλουσιότερη χλωρίδα στην Ευρώπη. Παρόλο που η βλάστηση υποβλήθηκε για πολλές χιλιάδες χρόνια στην καταστρεπτική επίδραση του ανθρώπου, πάνω από 6000 είδη φυτών κατάφεραν να επιζήσουν μέχρι σήμερα. Αν λάβουμε υπόψη τη σχέση ανάμεσα στον αριθμό των ειδών και την έκταση της χώρας θα διαπιστώσουμε πως η σχέση αυτή είναι έξι φορές μεγαλύτερη στην Ελλάδα απ' ότι στα κράτη της ΒΔ Ευρώπης (Γαλλία, Γερμανία, κλπ). Ακόμα πιο εντυπωσιακός είναι ο αριθμός των ενδημικών φυτών (φυτών που συναντώνται μόνο στην Ελλάδα) αφού στη χώρα μας υπάρχουν γύρω στα 700 ενώ σε άλλες χώρες δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα.

Ο πλούτος όμως αυτός δεν είναι γνωστός ανά τον κόσμο και οι περισσότεροι θεωρούν ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με ζεστό και ξηρό κλίμα και βραχώδη νησιά και παραλίες.

Για να δει κανείς το μεγαλείο του φυσικού περιβάλλοντος θα πρέπει να ταξιδέψει στην ενδοχώρα και στα ψηλά βουνά. Κάποια από τα βουνά μας τα οποία έμειναν σχετικά ανέπαφα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα χαρακτηρίζονται ως βοτανικοί παράδεισοι αφού σ' αυτά συναντά κανείς φυτά μοναδικά στον κόσμο. Τέτοια είναι ο Όλυμπος, ο Ταΰγετος, ο Άθως, τα βουνά της Κρήτης, η Ροδόπη, ο Γράμμος, τα βουνά της Ευρυτανίας και η Πίνδος γενικότερα.

Πολλά από τα παραπάνω φυτά έχουν εξαιρετικές φαρμακευτικές ιδιότητες οι οποίες ήταν γνωστές από την αρχαιότητα. Δεν είναι όμως μόνο ο πλούτος της χλωρίδας που χαρακτηρίζει τα δάση της Ελλάδας.

Ανάλογη περίπου είναι η κατάσταση στην πανίδα όπου είδη τα οποία σε άλλες χώρες έχουν εξαφανισθεί εδώ και αιώνες, στη χώρα μας διατηρούνται σε ικανοποιητικούς πληθυσμούς. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά την καφετιά αρκούδα, τον λύκο, τον αγριόκουρκο και τα διάφορα αρπακτικά τα οποία μας ξαφνιάζουν ευχάριστα στις διάφορες φυσικές περιοχές της χώρας.

Τα δάση της χώρας μας συνδυάζονται με μοναδικούς οι γεωλογικούς σχηματισμούς οι οποίοι υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις γωνιές της και συνθέτουν τοπία σπάνιας ομορφιάς. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά την κοιλάδα των Tεμπών, το φαράγγι του Βίκου, την κοιλάδα του Αώου, το φαράγγι του Ενιπέα, το φαράγγι της Σαμαριάς, το φαράγγι του Βουραϊκού και το εντυπωσιακό φαράγγι Πανταβρέχει στον Ν. Ευρυτανίας.

Το δάση της Ελλάδος προκάλεσαν το ενδιαφέρον και το θαυμασμό του ανθρώπου από την αρχαιότητα. Αναφορές στο φυσικό περιβάλλον και ιδιαίτερα στα δάση απαντώνται στα έργα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Θεόφραστου και άλλων. Ο Όμηρος αναφέρεται σε μεγάλης χρονικής διάρκειας δασικές πυρκαγιές και σε μεγάλους αριθμούς αιγών οι οποίες έβοσκαν μέσα στα δάση, ενώ ο Αριστοτέλης αναφέρει εκτενή παραγωγικά δάση στη δυτική Κρήτη και στη Μακεδονία.

Το λιμάνι της αρχαίας Αμφίπολης στη Μακεδονία χρησιμοποιούνταν για την εξαγωγή ξύλου κατάλληλου για την κατασκευή πλοίων. Είδη άγριων ζώων τα οποία σήμερα έχουν εξαφανισθεί, ζούσαν στα δάση της αρχαίας Ελλάδας, όπως βίσονες (βουβάλια), "μακρύκεροι ταύροι" και λιοντάρια.

Πολλά από τα δάση της αρχαίας Ελλάδας έχουν συνδεθεί με τη θρησκεία και πολλά από αυτά εθεωρούντο ιερά. Για τον λόγο αυτό πολλά εξ αυτών προστατεύονταν αυστηρά και αφήνονταν στη φυσική τους εξέλιξη. Το γεγονός αυτό συνετέλεσε στο να αποκτήσουν εντυπωσιακή πολυώροφη δομή παρθένων δασών.

Αυτά τα αρχαία άλση διατηρήθηκαν και διασώθηκαν με το χρόνο, ακριβώς όπως και οι ναοί των αρχαίων θεών οι οποίοι στη συνέχεια μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ναούς.

Θεά των ελληνικών δασών, του κυνηγιού και ολόκληρης της φύσης, ήταν η δραστήρια ορεσίβια θεά Άρτεμις, αδελφή του θεού Απόλλωνα ο οποίος ήταν ο θεός του φωτός, της αρμονίας, των επιστημών και τεχνών και επίσης ο προστάτης των δασών και των ιερών αλσών.

Η Ρέα ή Κυβέλη, η μεγάλη θεά ή Μητέρα των Θεών, σύζυγος του Κρόνου, ήταν η θεά της ελεύθερης φύσης και των Ορέων. Αυτή ήταν "υπεύθυνη" κυρίως για τα βουνά της Κρήτης, ενώ φυγάδευσε το γιό της τον Δία για να τον προστατέψει από τον πατέρα του τον Κρόνο. Άλλες θεότητες σχετικές με το φυσικό περιβάλλον (βουνά και δάση) ήταν οι Μούσες και οι Νύμφες, ενώ ο Πάνας ήταν

Ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε δραματικά κατά τη Ρωμαϊκή εποχή. Η πόλη των Θηβών μετατράπηκε σε μικρό οικισμό και η πόλη του Πειραιά σε μικρό χωριό. Η Ήπειρος αναφέρεται από την Ομηρική Εποχή ως φτωχή σε δάση και πλούσια σε λιβάδια όπως σήμερα, ενώ η Μακεδονία ως πλούσια σε δάση. Γενικά, κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, λόγω της μείωσης των πληθυσμών και της επακόλουθης μείωσης των αναγκών βόσκησης και καυσοξύλων, τα δάση αυξήθηκαν ακόμα και στη Νότια Ελλάδα.

Η κατάσταση έμεινε σταθερή μέχρι τη βυζαντινή εποχή. Καταστροφές δασών από αλόγιστες υλοτομίες, δασικές πυρκαγιές και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες παρατηρήθηκαν γύρω από τις πόλεις των Αθηνών, της Πάτρας, της Κορίνθου, των Θηβών, του Άργους, της Θεσσαλονίκης και κατά μήκος των παραλίων.

Ωστόσο, τα δάση στο εσωτερικό της χώρας και ιδιαίτερα εκείνα των ψηλών βουνών έμειναν ανέπαφα. Κατά τη διάρκεια της βυζαντινής εποχής (1332 μ.Χ.) η Πελοπόννησος και ειδικότερα το δυτικό τμήμα της, παρήγαγε ξύλο δρυός και πεύκης κατάλληλο για ναυπηγική και αυτό συνεχίστηκε μέχρι το 1890 μ.Χ. Αυτή τη χρονική περίοδο τα ελληνικά δάση αυξήθηκαν, εκτός των εκτάσεων οι οποίες καταστράφηκαν, στη διάρκεια των πρώιμων πολιτισμών (Μινωικού, Κλασσικού, Μακεδονικού κ.λ.π.).

Τα δάση εκμεταλλεύονταν επίσης ως χώροι βόσκησης αιγοπροβάτων και είχαν ιδιαίτερη αξία ως χώροι κυνηγιού. Μεγάλη σημασία δόθηκε και από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες στο

Κατά την περίοδο της Τουρκικής κατοχής πολλές γεωργικές εκτάσεις εγκαταλείφθηκαν εξαιτίας της επιβαλλόμενης φορολογίας στη γεωργική παραγωγή. Αυτό είχε ως επακόλουθο τη φυσική αναδάσωση των εκτάσεων αυτών και την αύξηση της δασοκάλυψης της Ελλάδος κατά τη χρονική αυτή περίοδο.

Ο ελληνικός πληθυσμός μετακινήθηκε σε υποορεινές και ορεινές περιοχές (υψόμετρα 500 -1000 μ.) και οι ανάγκες τους σε καυσόξυλα και τεχνικό ξύλο καλύπτονταν από τα γειτονικά δάση τα αποκαλούμενα "Μπαλνταλίκια". Τα δάση τα οποία υπέφεραν περισσότερο κατ' αυτή την περίοδο ήταν τα δρυοδάση και τα δάση οξιάς.

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας τα δάση αντιμετωπίζονται ως κοινό αγαθό και σε κάποιες περιπτώσεις ως πηγή πλουτισμού κάποιων αξιωματούχων. Οι Υδραίοι για να κατασκευάσουν τον στόλο τους εκμεταλλεύτηκαν πριν την Επανάσταση τα γειτονικά προς τον Αλφειό δάση με αντάλλαγμα προς τον Αγά του Πύργου κάποιους σάκκους ζάχαρης και καφέ. Έτσι υλοτόμησαν ελεύθερα ότι τους άρεσε. Η κατάσταση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση των ελληνικών δασών.

Ο μεγάλος φιλλέληνας Λόρδος Βύρων αναφέρει το έτος 1810: "Η Ελλάς δεν είναι τόπος κατάλληλος προς ευθυμίαν, αλλά προς μελαγχολίαν. Όσοι αρέσκονται εις την μελαγχολίαν, ας επισκεφθώσι την ιεράν τούτην χώραν, ας διέλθωσιν εν ειρήνη τα γοητευτικά δάση της, αλλ' ας φείδονται των λειψάνων της".

Ο Ιωάννης Καποδίστριας με την ανάληψη των καθηκόντων του ανέθεσε την οργάνωση της γεωργίας στον γεωπόνο Γρηγόριο Παλαιολόγο ο οποίος στο πρόγραμμα των μαθημάτων του Αγροκηπίου και του Γεωργικού Σχολείου της Τίρυνθας περιέλαβε και το μάθημα της Δασολογίας. Με ποια έννοια και περιεχόμενο, αυτό είναι άγνωστο.

Με την εγκαθίδρυση της βασιλείας του Όθωνα (20 Ιουν. 1833) τη διαχείριση των ελληνικών δασών αναλαμβάνει μικρός αριθμός βαυαρών δασολόγων και έτσι αρχίζει να θεμελιώνεται το ενδιαφέρον της πολιτείας για το ελληνικό δάσος. Τα δάση αντιμετωπίζονται από το ελληνικό κράτος μόνο ως πηγή εσόδων και την ευθύνη διαχείρισής τους έχουν εφοριακοί υπάλληλοι, κατώτεροι βαθμοφόροι της αστυνομίας και απόστρατοι αξιωματικοί του στρατού. Η πρώτη ίδρυση Δασικής Υπηρεσίας αναφέρεται ότι έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1836. Για κάθε υλοτομία ή απόληψη δασικού προϊόντος πληρώνεται ο ανάλογος φόρος.

Τον Σεπτέμβριο του 1843 καταργείται η απόλυτη μοναρχία του Όθωνα και εγκαθιδρύεται η συνταγματική βασιλεία. Με διάταγμα παύονται όλοι οι ξένοι δημόσιοι υπάλληλοι, πλην των φιλελλήνων του Αγώνα και επομένως όλοι οι Βαυαροί δασικοί υπάλληλοι.

Με την αποχώρηση των Βαυαρών τον Σεπτέμβριο του 1843 επιστρέφουμε στην επί τουρκοκρατίας κατάσταση με τη διαφορά ότι το "μπαχτσίσι" παίρνει τη μορφή δικαιώματος του δημοσίου, αντί του φόρου ή μισθώματος. Το έτος 1847 εμφανίζονται οι πρώτοι Έλληνες δασολόγοι που είναι ο Ευγένιος Οριγώνης και ο Παναγής Βαλσαμάκης και είχαν σπουδάσει στη Γερμανία. Για μεγάλο διάστημα δεν υπήρχε Δασική Υπηρεσία. Αυτή συστάθηκε το έτος 1893. Το μόνο που πρόσεχε η αποκαλούμενη Δασονομική Υπηρεσία ήταν να διατηρεί το προσωπικό 2 Δασολόγους, 10 Δασάρχες, 40 Δασονόμους, 105 μόνιμους δασοφύλακες και 30 5μηνίτες (κατά το θέρος) χωρίς παθητικό για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τον Οκτώβριο του 1862 αποχωρεί από την Ελλάδα ο Όθων και τον Μάρτιο του 1863 αναγορεύεται Βασιλιάς ο Γεώργιος. Το 1877 ο Π. Βαλσαμάκης εισηγείται τη διάλυση της δασονομικής οργάνωσης με απόλυση όλων των δασονομικών υπαλλήλων (αστυνομικών, στρατιωτικών) πλην των δύο επιθεωρητών. Το έτος 1882 επί Υπουργού Οικονομικών Παύλου Καλλιγά καταρτίσθηκε νέο νομοσχέδιο περί δασικού κώδικα και πρόνοια για νέο δασικό προσωπικό ως εξής:

-4 Επιθεωρητές Δασών, δασολόγοι

-14 Δασάρχες, δασολόγοι

-100 Δασονόμοι, δασολόγοι

-100 Αστυνόμοι δασών με ποικίλα προσόντα μεταξύ των οποίων και δασολόγοι και

-700 Δασοφύλακες.

Για την εξασφάλιση του παραπάνω προσωπικού προβλέπονταν η ίδρυση Δασολογικής Σχολής στο Πολυτεχνείο με δύο δασολόγους Καθηγητές. Το νομοσχέδιο Καλλιγά δεν ψηφίσθηκε λόγω των αντιδημοκρατικών και αντιοικονομικών του διατάξεων και του δυσμενούς κοινωνικού κλίματος έναντι του δάσους, χωρίς να απουσιάζουν και τα οικονομικά συμφέροντα. Κατά τη θητεία στο υπουργείο οικονομικών του Δ. Χρηστίδη χορηγείτο άδεια υλοτομίας σε ισχυρό παράγοντα του τόπου, από την οποία ήταν προφανές ότι θα εξαφανιζόταν ολόκληρο το δάσος. Όταν αυτό υποδείχθηκε στον υπουργό, αυτός κραύγασε: "Χρήματα θέλω και όχι δάση". Σε συζήτηση ενώπιον του Αρείου Πάγου, αν επί βλάβης ή φθοράς δάσους έχει εφαρμογή ο ποινικός Νόμος, το ανώτατο δικαστήριο αποφάνθηκε αρνητικά με την αιτιολογία ότι "η συντήρηση των δασών δεν ενδιαφέρει το Κράτος".

Τα πιο ορεινά δασικά συμπλέγματα έμειναν ανέπαφα μέχρι τον 20ο αιώνα και πολλά από αυτά λόγω της φυσικότητας, της σύνθεσης, του οικολογικού ενδιαφέροντος, της φυσικής ομορφιάς και άλλων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, κηρύχθηκαν ως προστατευόμενες περιοχές στη διάρκεια του περασμένου αιώνα.

Η ιδέα της κήρυξης κάποιων συγκεκριμένων δασικών εκτάσεων ως φυσικών αποθεμάτων για τη διατήρηση των φυσικών χαρακτηριστικών τους γεννήθηκε και μπήκε σε εφαρμογή το έτος 1937 από τη δασική υπηρεσία. Το έτος αυτό ψηφίστηκε ο νόμος 856/1937 ο οποίος προέβλεπε την ίδρυση εθνικών δρυμών. Ο πρώτος από αυτούς ιδρύθηκε το έτος 1938 και ήταν ο Όλυμπος, η κατοικία των δώδεκα θεών της ελληνικής μυθολογίας.
*Ο Θεοχάρης Ζάγκας είναι καθηγητής του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης E-mail: zagas@for.auth.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Παγκόσμια Ημέρα Δασών: Τα δάση της χώρας μας από την αρχαιότητα έως σήμερα

# data[].attributes.attachment_link.description
Του Θεοχάρη Δ. Ζάγκα* Η Ελλάδα είναι χώρα ορεινή, με μεγάλη ποικιλία αναγλύφου, γεωλογικών σχηματισμών, εδαφών, μικροκλιμάτων και μικροπεριβαλλόντων. Το γεγονός αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στη βλάστηση και τη χλωρίδα της και στη βιοποικιλότητα γενικότερα. Είναι μια από τις δυο χώρες με την πλουσιότερη χλωρίδα στην Ευρώπη.

# data[].attributes.headline
Το δάσος στη λαϊκή μας παράδοση

# data[].attributes.subject
Το δάσος στη λαϊκή μας παράδοση

# data[].attributes.body
• Περιμένοντας τις

νεράιδες

Nαταλία Γκιζέλη

• Οι νεράιδες, οι

αγαπημένες προστάτιδες

του δάσους

αναλαμβάνουν δράση

μετά την καταστροφή. Το

καμένο δάσος πρέπει να

σωθεί.

Το δάσος στη λαϊκή μας παράδοση

• Παροιμίες για το δάσος

• "Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται"

• " Βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος

• " Δεν τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί

Το δάσος στη λαϊκή μας παράδοση

Το δάσος μέσα από το τραγούδι

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

τα περισσότερα τραγούδια μιλούν υπαινικτικά

για το περιβάλλον. Σε πάρα πολλά επίσης

εξυπακούεται η έκπτωσή του - τα θέματά

τους είναι αυτά που είναι γιατί υπόκειται ο

παντοίος βιασμός του περιβάλλοντος:

Πηγούλες

https://blogs.sch.gr/gymlampe/files/2014/06/THE-FOREST-AS-AN-INSPIRATION-FORM.pdf?x64960

Αποστόλης Αγγελής

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ

# data[].attributes.headline
ΔΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΑ ΔΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

# data[].attributes.subject
ΔΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΑ ΔΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

# data[].attributes.body
Μαρκέλλα Βρονταρά Γ'1

# data[].attributes.headline
Ο μύθος του Ερισιχθονα 

# data[].attributes.subject
Ο μύθος του Ερισιχθονα 

# data[].attributes.body
Εβίνα Στάικου Γ2

Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Με τον μύθο του Ερυσίχθονα ασχολήθηκαν πολλοί αρχαίοι ποιητές και μυθογράφοι, όπως ο Καλλίμαχος στον έκτο του ύμνο προς τη Δήμητρα, ο Λυκόφρων, ο Νίκανδρος και ο Οβίδιος.

# data[].attributes.attachment_caption
Το απολιθωμένο δάσος της Λέσβου είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα απολιθωμένα δάση στον κόσμο (το άλλο είναι το Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους στην Αριζόνα). Απολιθωμένοι κορμοί βρίσκονται διάσπαρτοι σε μία έκταση 150 τετραγωνικών χιλιομέτρων που περικλείεται από τους οικισμούς Σίγρι, Ερεσός και Άντισσα στη δυτική Λέσβο. Μεμονωμένα απολιθώματα βρίσκονται και σε πολλά άλλα μέρη του νησιού, συμπεριλαμβανομένων των χωριών Μόλυβος, Πολιχνίτος, Πλωμάρι και Άκρασι.Ο σχηματισμός του απολιθωμένου δάσους σχετίζεται με την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που έλαβε χώρα στη Λέσβο κατά το τέλος του Ολιγοκαίνου μέχρι το μέσο Μειόκαινο, περίπου πριν 20 εκατομμύρια χρόνια. Η δραστηριότητα αυτή δημιούργησε, εκτός από λάβα, πυροκλαστικά υλικά και ηφαιστειακή σποδό (στάχτη), με συνέπεια την κάλυψη της χλωρίδας στην περιοχή, και μάλιστα σε ιδιαίτερα σύντομο χρονικό διάστημα. Η κάλυψη αυτή είχε ως συνέπεια την απομόνωση των οργανικών υλικών της χλωρίδας από την ατμόσφαιρα. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ακολουθήθηκε από τη δημιουργία υδροθερμικών διαλυμάτων, πλούσιων σε διοξείδιο του πυριτίου (SiO2). Τα διαλύματα αυτά εμπότισαν τη σποδό που είχε καλύψει τους κορμούς των δένδρων, σηματοδοτώντας την έναρξη της απολίθωσής τους, καθώς η οργανική ύλη των κορμών σταδιακά αντικαταστάθηκε από το διοξείδιο του πυριτίου. Η διαγένεση, όπως ονομάζεται αυτή η διαδικασία, έγινε υπό σχεδόν ιδανικές συνθήκες. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των κορμών, όπως οι ετήσιοι δακτύλιοι, οι ανωμαλίες του εξωτερικού φλοιού κτλ. είναι διατηρημένα σε άριστη κατάσταση.Έχει υποδειχθεί ως προστατευμένο φυσικό μνημείο. Το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου είναι διατηρητέο μνημείο της φύσης από το 1985, σύμφωνα με το ΦΕΚ 160/Α/1985. Το 1987 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες ανασκαφές στο Πάρκο Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου, το πρώτο πάρκο που δημιουργήθηκε, ενώ από το 1997 πραγματοποιούνται συστηματικές ανασκαφές από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου. Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1994 στο Σίγρι και έχει ως σκοπό τη μελέτη, ανάδειξη και προστασία του Απολιθωμένου Δάσους. Από το 2000, το Μουσείο είναι ιδρυτικό μέλος του δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και το 2004 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO. Υπάρχουν άλλες πέντε προστατευόμενες εκτάσεις, το πάρκο Πλάκας, το πάρκο Σιγρίου, το θαλάσσιο πάρκο της Νησιώπης και το πάρκο Χαμανδρούλα. Το 2012, ύστερα από σχετική εισήγηση, η περιοχή του προστατευόμενου γεωπάρκου επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει όλο το νησί της Λέσβου. 

# data[].attributes.headline
ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ ΛΕΣΒΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ ΛΕΣΒΟΥ

# data[].attributes.body
Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου - Βικιπαίδεια (wikipedia.org)

ΜΙΧΑΛΗ ΕΥΓΕΝΙΑ Γ'2

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δημήτριος Βοσνάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου Fossil Forest of Lesvos

# data[].attributes.headline
ΑΕΙΦΟΡΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ ΠΕΡΤΟΥΛΙΟΥ

# data[].attributes.subject
ΑΕΙΦΟΡΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ ΠΕΡΤΟΥΛΙΟΥ

# data[].attributes.body
Έννοια της Αειφορίας

Η αειφορία αναφέρεται στη βιώσιμη διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, με σκοπό τη διατήρηση των φυσικών πόρων για τις μελλοντικές γενιές. Απαιτεί ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για ανάπτυξη και της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Ρόλος του Ελατοδάσους

Το ελατοδάσος αποτελεί ουσιαστικό μέρος του φυσικού οικοσυστήματος. Λειτουργεί ως προστατευτικός παράγοντας του εδάφους και των υδάτων, ενώ συμβάλλει στη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Συνεισφορά στο Θέμα

Το ελατοδάσος συμβάλλει στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα, συμβάλλοντας στη μείωση του φαινομένου του θερμοκηπίου και στη διατήρηση του κλίματος

Οικολογικές Προσεγγίσεις

Η βιώσιμη διαχείριση του ελατοδάσους περιλαμβάνει την εφαρμογή οικολογικών προσεγγίσεων, όπως τη διατήρηση του ενδιαιτήματος και την προστασία των ειδών

Προστασία του Εδάφους

Η αποψίλωση του ελατοδάσους μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση του εδάφους και αύξηση του κινδύνου πλημμύρων και κατολισθήσεων

Προστασία των Ειδών

Η απώλεια του ελατοδάσους μειώνει τον φυσικό τους βιότοπο, επηρεάζοντας την εξάπλωση της άγριας ζωής

Χλωρίδα και πανίδα

Το δάσος Αειφόρο Τρικάλων είναι ένα βιοποικιλιακό οικοσύστημα με μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Φιλοξενεί σχεδόν 500 είδη δέντρων, θάμνων και άλλων φυτών. Οι πιο κυρίαρχοι τύποι χλωρίδας περιλαμβάνουν πεύκα, βελανιδιές και έλατα.

Όσον αφορά την πανίδα, το δάσος φιλοξενεί μεγάλο αριθμό ειδών σπονδυλωτών και ασπόνδυλων, συμπεριλαμβανομένων των θηλαστικών, των ερπετών, των αμφιβίων και των πτηνών. Μερικά από τα πιο κοινά είδη θηλαστικών περιλαμβάνουν την καφέ αρκούδα, την αγριόγατα, τον λύκο και την κόκκινη αλεπου.

Χρυσαυγη Λυγγου

# data[].attributes.headline
Τσαγκανιά Πολυξένη 

# data[].attributes.subject
Τσαγκανιά Πολυξένη 

# data[].attributes.body
παροιμίες και γνωμικά για δάση και δέντρα

Το δένδρο από τον καρπό γνωρίζεται.

Τα μεγάλα δέντρα κάνουν περισσότερη σκιά παρά καρπό.

Το δάσος από τα ίδια του τα ξύλα καίγεται.

Μόνο τα δέντρα που έχουν καρπούς πετροβολούν.

Κάθε δεντράκι με τον ίσκιο του.

Ο χαρακτήρας είναι σαν το δέντρο και η φήμη σαν τη σκιά του. Η σκιά είναι αυτό που λαμβάνουμε υπόψη. Το δέντρο είναι αυτό που υπάρχει πραγματικά.

Τα δέντρα είναι η ατελείωτη προσπάθεια της γης να μιλήσει στον ακούοντα ουρανό. Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ

Αυτός που φυτεύει δέντρα αγαπά και τους άλλους πέρα από τον εαυτό του. Τόμας Φούλλερ

Βλέπει το δέντρο και δε βλέπει το δάσος (ουσία)

# data[].attributes.headline
ΤΟ Αειφόρο Δάσος ΤΟΥ ΠΕΡΤΟΥΛΙΟΥ                    

# data[].attributes.subject
ΤΟ Αειφόρο Δάσος ΤΟΥ ΠΕΡΤΟΥΛΙΟΥ                    

# data[].attributes.body
Τοποθεσία

Ανήκει στο ελληνικό κράτος.Βρισκεται στην κεντρική Πίνδο και εκτείνεται μεταξύ των ορεινών όγκων Κόζιακα και μποντούρα.

Διαχείριση του δάσους

Το δάσος διαχειρίζεται από την διοίκηση δάσους Περτουλίου η οποία υπάγεται στο ταμείο διοίκησης και διαχείρισης πανεπιστημιακών δασών του ΑΠΘ.Εχει διαιρεθεί σε 9 ορθογραφικές μονάδες.

Κυρίαρχα είδη χλωρίδας

Κυρίαρχο αυτοφυές είδος είναι η υβριδογευίς ελάτης. Όμως βρίσκονται σποραδικά η οξιά ,η δρυς ,το Σφενδάμη οστρύα,η ιτιά,ο αρκεθος,η φλαμουριά.Υπαρχουν όμως και φυτά που είναι τεχνητά.Για παράδειγμα,η λευκοδερμος Πεύκη και η ερυθρελάτη.

Κυρίαρχα είδη πανίδας

Υπάρχουν ζωικοί οργανισμοί όπως το ζαρκάδι ,ο λαγός,ο λύκος,η αλεπού,η καφέ αρκούδα,η ορεινή πέρδικα,η μπεκάτσα και το γεράκι.

Παραδασοβιοι οικισμοί

Ένας από τους παραδασοβιοι οικισμούς είναι η Ελάτη και το Περτούλι που είναι 2 παραμυθένια χωριά.

Ελάτη

Η Ελάτη βρίσκεται στον ορεινό όγκο του Κόζιακο που είναι ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς .Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη των Τρικάλων σε ύψος 950 μέτρων στο νότιο τμήμα της Πίνδου στο βουνό κοζιακος ,απέναντι από τα μετέωρα.

Περτούλι

Το Περτούλι βρίσκεται σε ύψος 1.100

Μέτρων και στο πέρασμα του μπορεί να δει κανείς, γραφικά πέτρινα σπίτια με κόκκινες στέγες.

Απειλές

-Το δάσος κινδυνεύει από τα ιδιωτικά συμφέροντα (οικοπεδοποιηση)

-δηλητηριάζονται ζώα από φόλες

-πυρκαγιές που προκαλούνται από το 90% από ανθρώπους και το 10% από φυσικά αίτια. (Π.χ , κεραυνοί)

-παράνομη υλοτομία λόγω της αύξησης της ξυλείας.

-υπερβόσκηση, κυρίως από τα κατσίκια.

-όξινη βροχή

-κλιματική αλλαγή.

Μαρία Δανάη αλχαζιδη

Γ1

Σχολικό έτος....2023-2024

Πηγές

forest.office.pertouli@gmail.com

# data[].attributes.attachment_caption
Κάτι ακόμα ενδιαφέρον 

# data[].attributes.headline
Ιωάννα Μουχοπούλου  Ο μύθος του Ερυσίχθονα και Δρυάδες 

# data[].attributes.subject
Ιωάννα Μουχοπούλου  Ο μύθος του Ερυσίχθονα και Δρυάδες 

# data[].attributes.body
Η  ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ  ΤΩΝ  ΔΑΣΩΝ  ΚΑΙ  Ο ΜΥΘΟΣ  ΤΟΥ  ΕΡΥΣΙΧΘΟΝΑ

Στην αρχαία Ελλάδα, οι νόμοι απαγόρευαν την ξύλευση στα ιερά δάση και όριζαν ότι τα άγρια ζώα κυκλοφορούσαν ελεύθερα σε αυτά. Τα πρόστιμα για τους παραβάτες ήταν «τσουχτερά».
Έτσι, πολλά ιερά άλση απέκτησαν γρήγορα τη μορφή παρθένων δασών: μεταξύ αυτών, τα ιερά άλση Άργους, Αρτέμιδος στη Σκυλούντα, Δέσποινας στην Αρκαδία, Δωδώνης, Ευμενίδη στον Κολωνό, Διός στην Ολυμπία, το οποίο ανακηρύχθηκε από τον Ηρακλή και ονομάστηκε «Άλτις» κ.α.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε πολλές περιοχές, ακόμη και εκτός ιερών δασών, απαγορευόταν η κοπή περισσότερων από δυο δέντρων  ετησίως για κάθε ιδιοκτήτη.
Οι ίδιοι οι μύθοι των αρχαίων Ελλήνων, συχνά με μεγάλη σκληρότητα και ωμότητα, «κυοφορούν» διδαχές για την προστασία του περιβάλλοντος και παραβάλουν παραδείγματα προς αποφυγήν.

Δρυάδες

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Δρυάδες ήταν Νύμφες των δασών. Το όνομά τους προέρχεται από τη Δρυς. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν νύμφες των δέντρων, ειδικά των βελανιδιών, κάτω από τις οποίες ζούσαν, Οι αρχαίοι τις διέκριναν από τις Αμαδρυάδες, οι οποίες ήταν οι ψυχές των φυτών και ζούσαν όσο και αυτά, ενώ οi Δρυάδες ήταν αθάνατες.

Πηγές : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%81%CF%85%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82 https://www.youtube.com/@sotiriakitsiou9191 https://dasarxeio.com/2023/04/08/124268/

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΡΥΣΙΧΘΟΝΑ

# data[].attributes.headline
Παροιμίες και γνωμικά για το δάσος (Γιάννης Γελέκας Γ3)

# data[].attributes.subject
Παροιμίες και γνωμικά για το δάσος (Γιάννης Γελέκας Γ3)

# data[].attributes.body
Οι παροιμίες και τα λόγια για το δάσος δείχνουν οτι οι πρόγονοί μας σέβονταν πολύ το δάσος, επειδή είχε μεγάλη σημασία για την ζωή και έδινε στους ανθρώπους όλα όσα χρειάζονταν στον αγώνα για την επιβίωσή τους.

Όταν βρίσκεσαι σε ένα δάσος συνειδητοποιείς οτι οι παροιμίες και τα γνωμικά έχουν ένα ιδιαίτερο νόημα όταν αντιλαμβάνεσαι τις παρομοιώσεις που χρησιμοποιούνται.

-Αν θέλεις ξύλα το χειμώνα πότιζε τα δέντρα σου το καλοκαίρι

-Βλέπει το δέντρο και δεν βλέπει το δάσος

-Δεν με αφήνει σε χλωρό κλαρί

-Δεν υπάρχει δέντρο όσο καλό και να είναι που να μην έχει ρόζους

-Θέλει να ανθίσει το δεντρί και η πάχνη δεν το αφήνει

-Μήτε δέντρο χωρίς ξεράδι μήτε άνθρωπος χωρίς ψεγάδι

-Όταν γεράσει το δεντρί ξεράδια δεν του λείπουν

-Πετροβολούν πάντα το δέντρο που είναι γεμάτο καρπούς

-Τα δέντα κάνουν καρπό όταν έρθει ο καιρός τους

Πηγή www.sansimera.gr/proverbs/categories/223

# data[].attributes.headline
ΜΥΘΙΚΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΦΟΛΟΗΣ

# data[].attributes.subject
ΜΥΘΙΚΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΦΟΛΟΗΣ

# data[].attributes.body
ΤΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΦΟΛΟΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΑΝΙΟΤΕΡΑ ΔΡΥΟΔΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΟΔΩΡΟ ΗΤΑΝ Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΑΝ ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΑΦΟΤΟΥ ΝΙΚΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΛΑΠΙΘΕΣ. ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΣ ΛΗΣΤΕΥΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΑΝ. ΩΣΤΟΣΟ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΠΩΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ, Ο ΦΟΛΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ ΤΟΥ ΠΙΘΑΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Ο ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ. ΒΕΒΑΙΑ, ΥΠΗΡΧΕ Η ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΗΡΑΚΛΗΣ.'

ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΕΥΡΥΣΘΕΑΣ (ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΥΚΗΝΩΝ) ΖΗΤΗΖΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΙΣ ΠΕΡΑΣ ΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟ ΑΘΛΟ ΤΟΥ. ΔΗΛΑΔΗ, ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ, ΑΓΡΙΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΝΟ, ΤΟΝ ΕΡΥΜΑΝΘΙΟ ΚΑΠΡΟ. ΜΑΛΙΣΤΑ, ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΧΑΡΙΣΕΙ Η ΘΕΑ ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΜΑΝΘΟ. ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΖΩΟ ΚΙΝΟΥΤΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΥΡΕΣΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΦΟΛΟΗΣ. ΑΚΟΜΗ, Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΧΛΟΥΣΕ ΤΟΣΟ ΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΖΗΜΙΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΕΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΠΡΩΤΑ ΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΦΟΛΟΥ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΝ ΚΑΛΟΣΩΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΓΕΥΜΑ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΘΑΡΙ ΑΛΛΑ Ο ΦΟΛΟΣ ΦΟΒΟΤΑΝ ΟΤΙ ΑΝ ΤΟ ΑΝΟΙΓΕ ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΝΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ. ΩΣΤΟΣΟ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΚΟΥΣ ΔΙΣΤΑΓΜΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ. ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΝΤΟΝΗΣ ΜΥΡΩΔΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΤΡΕΞΑΝ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΦΟΛΟΥ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΨΟΥΝ. ΚΑΘΩΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΞΕΣΠΑΣΕ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΡΩΑ. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΤΟΝ ΛΙΘΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΥΛΟΚΟΠΟΥΣΑΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΣΕ. ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΦΟΛΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΑΥΤΟΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ ΒΕΛΟΣ ΤΟΥ ΗΡΩΑ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΟΥ ΕΘΑΒΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ. ΕΝΤΕΛΕΙ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΟΝ ΕΘΑΨΕ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΕ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΥΟ ΔΑΣΟΣ ΦΟΛΟΗ. ΤΟΤΕ, ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΕΡΥΜΑΝΘΙΟΥ ΚΑΠΡΟΥ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΟΝ ΠΑΓΙΔΕΥΣΕ ΣΤΟ ΔΙΧΤΥ ΤΟΥ ΣΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΦΟΛΟΗΣ.

ΠΗΓΕΣ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82

https://www.mixanitouxronou.gr/to-mythiko-dryodasos-tis-folois-opoy-o-iraklis-exolothreyse-ton-epikindyno-erymanthio-kapro-pos-ena-potiri-krasi-egine-aitia-na-sygkroystei-me-toys-kentayroys-drone/

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ Γ2

# data[].attributes.attachment_caption
 Ο διάσημος ζωγράφος Pierre Auguste Renoir δημιούργησε αυτόν τον πίνακα το 1882 στο Παρίσι της Γαλλίας. Είναι ελαιογραφία. Το συγκεκριμένο έργο λέγεται πως ο καλλιτέχνης το εμπνεύστηκε από την τότε συνεργασία του με τον Paul  Ćezanne.

# data[].attributes.headline
Πίνακας ζωγραφικής του Pierre Auguste Renoir 

# data[].attributes.subject
Πίνακας ζωγραφικής του Pierre Auguste Renoir 

# data[].attributes.body
https://craftfineart.com/renoir-auguste-lestaque-ido-2186?hl=el_GR

Βίβιαν Δεληκωνσταντή Γ3

# data[].attributes.headline
Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός

# data[].attributes.subject
Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός

# data[].attributes.body
Ο Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός ήταν μυθικός γιος του Μυρμιδόνα ή του Τρίοπα και εγγονός του θεού Ποσειδώνα.Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.                                                                Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Aναστασία Μαργαρίτη Γ3

# data[].attributes.headline
Τα δάση στην αρχαία Ελλάδα σε σύγκριση με το σήμερα..

# data[].attributes.subject
Τα δάση στην αρχαία Ελλάδα σε σύγκριση με το σήμερα..

# data[].attributes.body
Η Ελλάδα έχει 64% δασοκάλυψη. Τα δύο τρίτα της έκτασης της χώρας. Συγκλονιστικό ποσοστό, είμαστε τέταρτοι στην Ευρώπη. Απ’ αυτό, το 25,4% είναι κανονικό δάσος με μεγάλα δέντρα, άλλο ένα 25% είναι δασικές εκτάσεις με χαμηλή βλάστηση κι ένα 14% βοσκότοποι. Τα δάση μας δεν εξαφανίζονται όπως λένε στα καφενεία, επεκτείνονται ραγδαία λόγω της απερήμωσης της υπαίθρου.

Κάθε καλοκαίρι η χώρα ταλαιπωρείται από πυρκαγιές. Εκατομμύρια στρέμματα γίνονται στάχτη, αφού όσο μεγαλύτερες είναι οι δασικές εκτάσεις τόσο περισσότερη καύσιμη ύλη συσσωρεύεται. Τα καμένα του καλοκαιριού, τροφοδοτούν τις πλημμύρες του χειμώνα. Ο μόνος τρόπος να περιοριστούν οι καλοκαιρινές φωτιές και οι χειμωνιάτικες πλημμύρες, είναι η διαχείριση των δασών αφενός και των καμένων εκτάσεων αφετέρου. Δηλαδή ο τακτικός και έγκαιρος καθαρισμός τους.

Η χώρα έχει πρόβλημα ρύπανσης. Η εποχή του λιγνίτη τελειώνει, πρέπει κατεπειγόντως να παράξουμε καθαρό ρεύμα από φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες και καύση βιομάζας (ξύλου και κλαδιών δηλαδή). Παραλλήλως, είναι μέγα περιβαντολλογικό στοίχημα να σταματήσει η καύση ξύλου στα εκατομμύρια τζάκια των μεγάλων πόλεων και να αρχίσει η καύση pellet που δίνουν τριπλή θερμική ενέργεια και μηδενική ρύπανση.

Η ελληνική βιομηχανία ξύλου ψάχνει απεγνωσμένα για πρώτη ύλη. Σε μια χώρα που τα δυο τρίτα της είναι δασική έκταση, η βιομηχανία της ξύλο ψάχνει και ξύλο δεν βρίσκει για να δουλέψει. Για να φτιάξει έπιπλα, πατώματα, κουζίνες, κουφώματα ή pellets. Καύσιμη ύλη ψάχνουν και οι μονάδες παραγωγής ρεύματος, οι οποίες στηρίζονται κυρίως στα απομεινάρια της βιομηχανίας ξύλου.
ώρα μπαίνουμε σε αντιπυρική περίοδο. Και παραλλήλως προσπαθούμε να δώσουμε ώθηση στην οικονομία. Και είμαστε και υπέρ της οικολογίας. Και θέλουμε και την απολιγνιτοποίηση. Και ψάχνουμε νέες θέσεις εργασίας. Για να δούμε το λοιπόν, πόσες εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασών θα καούν φέτος και πόσα εκατομμύρια τόνους ξύλο θα εισάγουμε από το εξωτερικό.

Βαγγέλης Μπεκρής Γ1

ΠΗΓΕΣ

https://www.vimaonline.gr/20/article/40935/mia-istoria-me-dasi-kai-prostithemenes-axies

https://www.liberal.gr/epikairotita/oi-progonoi-mas-ekaigan-kai-ekoban-ta-ellinika-dasi

# data[].attributes.headline
The Bodmer Oak, Fontainebleau Forest-Κλοντ Μονέ

# data[].attributes.subject
The Bodmer Oak, Fontainebleau Forest-Κλοντ Μονέ

# data[].attributes.body
To δάσος και γενικά η φύση, είναι μια θεματική που έχει εμπνεύσει πάρα πολλούς καλλιτέχνες σε παγκόσμιο επίπεδο. Ένας όμως πίνακας που είναι πολύ διάσημος, είναι εκείνος του Kλοντ Μονέ με ονομασία < The Bodmer Oak, Fontainebleau Oak>.

ΠΟΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΘΗΚΕ;

The Bodmer Oak, Fontainebleau Forest" είναι ένας πίνακας που δημιουργήθηκε από τον Γάλλο ιμπρεσιονιστή καλλιτέχνη Claude Monet το 1865. Ο πίνακας απεικονίζει μια μεγαλοπρεπή βελανιδιά στο δάσος του Fontainebleau.

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙ;

Γενικά το συγκεκριμένο δάσος αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλλους καλλιτέχνες οι οποίοι πήγαιναν εκεί πέρα για να ζωγραφίσουν το μαγευτικό τοπιο ή να κάνουν ένα πίνακα που να σχετίζεται με τη φύση. Το ίδιο συναίβει και με τον Κλοντ Μονέ

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ

Το Bodmer Oak, το οποίο είναι το επίκεντρο του πίνακα, ξεχωρίζει απέναντι στα πιο απαλά, πιο σιωπηλά χρώματα του δάσους. Ο τεράστιος κορμός και τα εκτεταμένα κλαδιά του δημιουργούν μια αίσθηση μεγαλείου και μεγαλοπρέπειας, ενώ η θέση του στο κέντρο του πίνακα τραβάει το βλέμμα του θεατή και δημιουργεί μια αίσθηση ισορροπίας και αρμονίας.

Η χρήση χρώματος και πινέλου από τον Μονέ στον πίνακα είναι χαρακτηριστική του ιμπρεσιονιστικού στυλ, με χαλαρές, εκφραστικές πινελιές και εστίαση στην αποτύπωση των εφέ του φωτός και της ατμόσφαιρας. Ο πίνακας αντικατοπτρίζει επίσης τη βαθιά ευλάβεια του Μονέ για τη φύση και την πίστη του στη σημασία της άμεσης παρατήρησης στη δημιουργία της τέχνης.

ΠΗΓΕΣ: https://www.artst.org/forest-paintings/

Aθανάσιος Φώτης

Γ3

# data[].attributes.body
Δέκα χρόνια μετά τη μετακόμισή του στο Giverny το 1883, ο Claude Monet οραματίστηκε να μετατρέψει μια μικρή λίμνη σε ένα παρακείμενο αγροτεμάχιο σε έναν υδάτινο κήπο με ασιατικές επιρροές. Ξεπερνώντας την αντίσταση των ντόπιων που ήταν επιφυλακτικοί για την εισαγωγή ξένων φυτών στην περιοχή, ο Μονέ κέρδισε την έγκριση να επεκτείνει τη λίμνη εκτρέποντας το νερό από τον ποταμό Epte. Περικύκλωσε τη λεκάνη με μια ζωηρή διάταξη από λουλούδια, δέντρα και θάμνους, και τον επόμενο χρόνο τη γέμισε με νούφαρα. Πρόσθεσε μια ξύλινη γέφυρα ιαπωνικού στιλ το 1895, και μετά λίγα χρόνια άρχισε να ζωγραφίζει τη λίμνη και τα νούφαρα της - και δεν σταμάτησε ποτέ, καθιστώντας τα το επίκεντρο της έντονης αναζήτησης του έργου του για το επόμενο τέταρτο του αιώνα.

Καταπράσινη και φωτεινή, η Ιαπωνική Γέφυρα μας βυθίζει στη φυσική εμπειρία του να βρίσκεσαι στον κήπο. Με τις λωρίδες της μπλε γέφυρας κρεμασμένες σαν κουβούκλιο κοντά στην κορυφή του καμβά και χωρίς ουρανό να φαίνεται, το νερό και το φουσκωτό φύλλωμα γεμίζουν το οπτικό πεδίο, βυθίζοντας τον θεατή στο κατάφυτο, με έντονα χρώματα υδάτινο τοπίο. Κυριαρχούν οι ψυχροί μπλε και πράσινοι τόνοι, αλλά εξισορροπούνται από τα ροζ, λευκά και κίτρινα κρίνα που επιπλέουν σε περίπλοκο σχέδιο στην επιφάνεια του νερού από κοντά προς τα μακριά. Ελεγχόμενες, κάθετες επιφάνειες βαφής ορίζουν το αστραφτερό πράσινο και τη φευγαλέα αντανάκλασή του στο νερό, ενώ τα πιο ρευστά κρίνα αποδίδονται με φαρδιές, ανάγλυφες, οριζόντιες πινελιές που τονίζουν την κοινή σωματικότητα του χρώματος και του τοπίου.

Θαυμάζοντας βαθιά τον κεντρικό ρόλο της φύσης στην ιαπωνική κουλτούρα, ο Μονέ εδώ συνδυάζει ιαπωνικά μοτίβα με την ιμπρεσιονιστική παλέτα και τις πινελιές του για να θέσει μια υβριδική, υπερβατική κατανόηση της πρωτοκαθεδρίας της φύσης. Ερεύνησε για πρώτη φορά σοβαρά τη μετάφραση του κήπου σε χρώμα το καλοκαίρι του 1899, δημιουργώντας μια σειρά από 12 όψεις της φωτεινής επιφάνειάς του, της τοξωτής πεζογέφυρας και της γύρω χλωρίδας. Εξέθεσε τους πίνακες, συμπεριλαμβανομένου αυτού, στην γκαλερί Durand-Ruel στο Παρίσι την επόμενη χρονιά.

# data[].attributes.headline
Παν, ο Θεός των Δασών 

# data[].attributes.subject
Παν, ο Θεός των Δασών 

# data[].attributes.body
Ο Παν ή Πάνας, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν Θεός των αγρών των βουνών, των δασών καθώς και της πανίδας.

Γεννήθηκε μισός άνθρωπος και μισός ''τράγος'' το σώμα του ήταν γεμάτο χοντρές τρίχες, είχε ουρά, πόδια και κέρατα τράγου, γένι και μυτερά αυτιά.

Λέγεται, ότι όταν τον είδε η μητέρα του, τρόμαξε και τον εγκατέλειψε. Ο Ερμής όμως, όταν το είδε αυτό, έτρεξε να τον βοηθήσει. Έτσι, τον πήρε στον Όλυμπο και μαζί με τους υπόλοιπους θεούς, τον ανέθρεψαν. Όταν ενηλικιώθηκε, ο Παν έφυγε από τον Όλυμπο και πήγε στα βουνά της Αρκαδίας. Εκεί, ο Παν ήταν γνωστός για την αγάπη τους προς τις νύμφες, το γλέντι και τον χορό. Μία μέρα, όμως έβαλε στο μάτι την νύμφη Σύριγγα και την κάλεσε να κοιμηθεί μαζί του, εκείνη το έβαλε στα πόδια και ο Πάνας με την σειρά του την κυνήγησε. Όμως η νύμφη έπεσε στον ποταμό Λάδωνα και πνίγηκε. Ο Παν, στενοχωρημένος, παρακάλεσε τον θεό του ποταμού να την σώσει, έτσι, την μεταμόρφωσε σε καλαμιά. Τότε, ο Παν, άκουσε τον ήχο που βγήκε από την κούφια καλαμιά όταν ανέπνευσε και γοητεύτηκε. Έτσι, άριζε να κόβει καλαμιές και να τις ενώνει και έφτιαξε μια ένα όργανο που ονομάστηκε σύριγγα προς τιμή της νύμφης. Από τότε, ο Παν κυκλοφορούσε παντού με την σύριγγα του και γοήτευε τις νύμφες παίζοντας τους διάφορα όμορφα τραγούδια.

Ο Παν ήταν λατρευτός θεός, και μάλιστα του είχαν φτιάξει και τιμητικό ναό στον βράχο της Ακρόπολης, επειδή λέγεται πως στην μάχη του Μαραθώνα είχε βοηθήσει τους Αθηναίους να νικήσουν φωνάζοντας συνέχεια "παν παν" , με σκοπό να σπείρει πανικό στους εχθρούς.

Άννα Μπασιάκου Γ'2

Πηγές:

https://www.alfavita.gr/koinonia/431846_i-istoria-toy-theoy-pana-ti-shesi-ehei-me-ti-lexi-panikos

# data[].attributes.attachment_link.title
Pan: God of the Forests - The Origin of Pan's Flute - Greek Mythology in Comics

# data[].attributes.headline
Γνωμικά  για το δάσος και τα δέντρα (Τζαβάρας Νίκος Γ'2)

# data[].attributes.subject
Γνωμικά  για το δάσος και τα δέντρα (Τζαβάρας Νίκος Γ'2)

# data[].attributes.body
Γνωμικά:

Ας μάθουμε να δεχόμαστε ότι έρχεται καιρός που τα δέντρα είναι γυμνά και να προσδοκούμε την εποχή που θα δρέψουμε τους καρπούς.

Άντον Τσέχωφ

Τα μεγάλα δέντρα κάνουν περισσότερη σκιά παρά καρπό.

Γερμανική παροιμία

Η επανάσταση δεν είναι ένα φρούτο που θα πέσει όταν είναι ώριμο. Πρέπει να κουνήσουμε το δέντρο για να το κάνουμε να πέσει.

Τσε Γκεβάρα

Μ’ αρέσουν τα δέντρα επειδή φαίνονται πιο συμβιβασμένα με τον τρόπο που πρέπει να ζουν από ό,τι άλλα πράγματα.

Willa Cather

Πηγές:Αποφθέγματα, αφορισμοί, γνωμικά και σοφά λόγια με θέμα τα δέντρα (sofa-logia.com)

# data[].attributes.headline
Μαρία Ευσταθοπούλου                                              Αεροφόρο δάσος Περτουλίου

# data[].attributes.subject
Μαρία Ευσταθοπούλου                                              Αεροφόρο δάσος Περτουλίου

# data[].attributes.body
Το Δάσος Περτουλίου Τρικάλων  είναι δημόσιο δάσος, που ανήκει   κατά  κυριότητα στο Ελληνικό Κράτος.Βρίσκεται στην Κεντρική Πίνδο και εκτείνεται στις κορυφές «Κόζιακα» και «Μπουντούρα»

.Κυρίαρχο αυτοφυές είδος είναι η υβριδογενής ελάτης ενώ σποραδικά βρίσκονται σε μικρές συστάδες η οξιά, η δρυς, το σφενδάμι, η οστρυά, ο άρκευθος, ο κέρδος η φλαμουριά ή ίτια κ.α. Τεχνητά έχουν εγκατασταθεί η μαύρη η δασική και λευκόδερθμος πεύκη καθώς και η ερυθρελάτη και η τούγια.

Η πανίδα της περιοχής επίσης είναι πλούσια.Κύρια ζώα είναι το ζαρκάδι, ο λαγός, ο λύκος, η αλεπού αλλά και η καφέ αρκούδα. Από πλευράς φτερωτών βλέπουμε την ορεινή πέρδικα, την μπεκάτσα, το γεράκι κ.α.  που αποτελούν πόλο έλξης για τους κυνηγούς .

Στη περιοχή θα

συναντήσουμε το μεγαλύτερο χω-

ριό του Κόζιακα, την Ελάτη ή Τύρνα,

όπως ήταν το παλιό του όνομα, χτι-

σμένη στα 900μ. Απέναντι διακρίνει

κανείς τα χωριά Βροντερό και Καλό-

γηροι. Η Ελάτη αποτελεί σύγχρονο

τουριστικό κέντρο της περιοχής με

πολύ καλές υποδομές για όλες τις

εποχές του χρόνου.

Το χωριό που έχει γνωρίσει τη με-

γαλύτερη ανάπτυξη κατά το παρελθόν, που ήταν και παραμένει ξακουστό

και έδωσε το όνομά του στην ευρύτερη περιοχή είναι το Περτούλι.

Απειλή για τα δάση αποτελούν τα φυσικά φαινόμενα (κεραυνοί που ευθύνονται για

την πρόκληση πυρκαγιάς, σεισμοί, κατολισθήσεις) και η ανθρώπινη παρέμβαση. Τα φυ-

σικά φαινόμενα βέβαια είναι μεμονωμένα, τοπικά και προκαλούν καταστροφές μικρής

έκτασης, σε αντίθεση με τις παρεμβάσεις του ανθρώπου που αλλοιώνουν το περιβάλλον

σε παγκόσμιο επίπεδο και ευθύνονται για τη σημερινή κατάστασή του

οι απειλες

-Πυρκαγιές

-Οικοπεδοποίηση

-Παράνομη υλοτομία

-Όξινη βροχή

-Υπερβόσκηση

-Κλιματική αλλαγή

Μαρία Ευσταθοπουλου Γ'1

ΠΗΓΕΣ

https://blogs.sch.gr/kpepertoul/files/2020/03/%CE%91%CE%95%CE%99%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%9F-%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%94%CE%91%CE%A3%CE%9F%CE%A3-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%A5.pdf

# data[].attributes.headline
ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΣΟΣ

# data[].attributes.subject
ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΣΟΣ

# data[].attributes.body
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Το δάσος

Ω δάσος μεγαλόπρεπο βασιλικό και μ’ όλητης πράσινης χιλιόδιπλης πορφύρας σου τη δόξα,τη δόξα σου την άκουσα· δε σε είδα, δε σε ξέρω.—Εγώ από τ’ ακρογιάλι σου κι εγώ από τη ρηχιά σου5γνωρίζω, ω λιμνοθάλασσα, το στοιχειωμένο δάσοςπου το φυτεύει αποβραδίς και που το ξεφυτεύειστα πλάγια του ακροούρανου και στ’ ουρανού τους κάμπουςο γήλιος ο αυτοκράτορας που πάει να βασιλέψειγια μια νυχτιά στα τάρταρα, τον κόσμο απαρατώντας,10και η θάλασσα του γίνεται φρεγάδα, και τον πάει!

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΜΑΛΑΚΑΣΗ

Τὸ δάσος

Τὸ δάσος ποὺ λαχτάριζες  ὥσπου νὰ τὸ περάσεις, τώρα νὰ τὸ ξεχάσεις

διαβάτη ἀποσπερνέ. Μιὰ αὐγινή, τὸ κούρσεψαν  ἀνίδρωτοι λοτόμοι,

κι ἐκεῖ εἶναι τώρα δρόμοι διαβάτη ἀποσπερνέ. Τὸ τρίσβαθο ἀναστέναγμα

ποὺ ἄγγιζε τὴν καρδιά σου κι ἔσπαε τὰ γόνατά σου δὲ θὰ τ᾿ ἀκούσεις πιά,

τὸ πήρανε στὰ διάπλατα περίτρομα φτερά τους καὶ τό ῾καμαν λαλιά τους

τὰ νύχτια τὰ πουλιά. Καὶ κάτι ποὺ βραχνόκραζε  μὲ μιὰ φωνὴ ἀνθρώπου,

στὸ ἡμέρωμα τοῦ τόπου βουβάθηκε κι αὐτό.

ΝΤΙΝΟΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Το Δάσος

Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
βλασταίνουν φύλλα και κλαδιά
κι έρχονται τα πουλιά του έρωτα και κελαηδούνε.

Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
οι σπόροι τους φυτρώνουν δάσος σκοτεινό,
στις λόχμες του ο φόβος ενεδρεύει.

Ζώα μικρά και ζώα άγρια το κατοικούν,
όχεντρες έρπουν και ρημάζουν τις φωλιές μας,
λιοντάρια ετοιμάζονται να μας ξεσκίσουν.

Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
έγιναν δάσος σκοτεινό και μας πλακώνουν.

ΜΙΧΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ Γ3΄

# data[].attributes.attachment_caption
Δάση στον σύγχρονο Ελλαδικο χώρο!

# data[].attributes.headline
Τα Δάση στην αρχαία Ελλάδα σε σύγκριση με το σήμερα!

# data[].attributes.subject
Τα Δάση στην αρχαία Ελλάδα σε σύγκριση με το σήμερα!

# data[].attributes.body
Τα δέντρα και τα δάση παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Η Ελλάδα έχει μια πλούσια ιστορία δασών, που χρονολογείται από την αρχαιότητα, όταν το έθνος ήταν καλυμμένο με καταπράσινα δάση. Δυστυχώς, στο πέρασμα των αιώνων, λόγω της αποψίλωσης των δασών και άλλων δραστηριοτήτων, τα δάση αυτά έχουν μειωθεί πολύ σε μέγεθος. Σήμερα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια σειρά από περιβαλλοντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τα δάση, όπως πυρκαγιές, παράνομη υλοτομία και υπερβόσκηση.

Στην αρχαία Ελλάδα τα δέντρα και τα δάση έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν πολλές διαφορετικές θεότητες που σχετίζονταν με τη φύση, όπως η θεά Άρτεμη, που συχνά απεικονιζόταν με τόξο και βέλη, και η θεά Αθηνά, η οποία συχνά απεικονιζόταν να φορά ένα στεφάνι από φύλλα και να κρατά ένα κλαδί ελιάς. Οι αρχαίοι Έλληνες έδιναν επίσης μεγάλη σημασία στον φυσικό κόσμο και πίστευαν ότι ήταν σημαντικό να διατηρηθεί μια ισορροπία μεταξύ των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και του φυσικού περιβάλλοντος.

Ένας από τους πιο γνωστούς αρχαιοελληνικούς θρύλους είναι η ιστορία του Δούρειου Ίππου, που λέγεται ότι στεγαζόταν μέσα σε μια κουφωμένη βελανιδιά. Η ιστορία λέει ότι οι Έλληνες έχτισαν το άλογο και το άφησαν ως δώρο στους κατοίκους της Τροίας, αλλά ο Δούρειος Ίππος ήταν στην πραγματικότητα ένα τέχνασμα και οι Έλληνες το χρησιμοποίησαν για να μπουν στην πόλη και να νικήσουν τους Τρώες.

Στη σύγχρονη εποχή, η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές περιβαλλοντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τα δάση. Με τα χρόνια, η αποψίλωση των δασών έχει μειώσει το μέγεθος πολλών δασών της χώρας και η απειλή των δασικών πυρκαγιών εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή ανησυχία. Επιπλέον, η παράνομη υλοτομία ήταν ένα σημαντικό ζήτημα και πολλά δάση έχουν υποστεί ζημιές από την υπερβόσκηση και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται για την προστασία και την αποκατάσταση των δασών της. Μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες είναι η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση, η οποία στοχεύει στην προστασία και διαχείριση των δασών της Ελλάδας με βιώσιμο τρόπο, προάγοντας παράλληλα την αειφόρο χρήση των δασικών πόρων. Άλλες πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δάση, το οποίο στοχεύει στην προστασία και αποκατάσταση ορισμένων τύπων δασών, και το Εθνικό σχέδιο πρόληψης δασικών πυρκαγιών, το οποίο στοχεύει στη μείωση του κινδύνου πυρκαγιών στα δάση.

Συμπερασματικά, τα δέντρα και τα δάση έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ελληνική ιστορία, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Ενώ η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές περιβαλλοντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τα δάση, η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για την προστασία και την αποκατάσταση αυτών των βασικών πόρων.

Σοφία Μουταφτσή Γ'2

Πηγούλες:

http://appliedmaths2.ee.duth.gr/TO%20PHYSIKO%20PERIVALLON%20STIN%20ARCHAIA%20ELLADA.pdf

https://www.liberal.gr/epikairotita/oi-progonoi-mas-ekaigan-kai-ekoban-ta-ellinika-dasi

# data[].attributes.headline
Ο μύθος του Ερυσίχθονα

# data[].attributes.subject
Ο μύθος του Ερυσίχθονα

# data[].attributes.body
Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός ήταν μυθικός γιος του Μυρμιδόνα ή του Τρίοπα και εγγονός του θεού Ποσειδώνα.

Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να

μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Παπαμιχαήλ Βασιλική Γ΄2

# data[].attributes.headline
Δρυάδες - Οι Νύμφες των Δασών

# data[].attributes.subject
Δρυάδες - Οι Νύμφες των Δασών

# data[].attributes.body
Βρισκόμαστε στα ελληνικά δάση της αρχαιότητας, εκεί όπου οι νύμφες προστατεύουν τον μαγικό κόσμο της φύσης. Θνητές και αθάνατες, πανέμορφες και σαγηνευτικές, οι νύμφες αποτελούσαν την ύψιστη απεικόνιση της ομορφιάς της φύσης για τον αρχαίο άνθρωπο, που διψούσε να δώσει μια θεϊκή υπόσταση στα πιο απόκοσμα και πανέμορφα φυσικά τοπία του κόσμου του.

Οι πρότερες νύμφες των αρχαίων κόσμων και οι νυν νεράιδες των αλαφροΐσκιωτων του σήμερα συνδέθηκαν εξ ολοκλήρου με την ομορφιά των δασών, των κάμπων, των ποταμιών, των λιμνών και των θαλασσών. Αποτυπώθηκαν σε αμέτρητους μύθους και διηγήσεις, αποκτώντας ζωή από τους ανθρώπους που εξυμνούσαν και εξηγούσαν τη φύση με το να δίνουν παραμυθικές διαστάσεις σε οτιδήποτε τους περιέβαλλε.

Οι Δρυάδες ή αλλιώς, οι νύμφες των δασών, αποτελούσαν ένα από τα πιο ονομαστά τάγματα νυμφών της Ελληνικής Μυθολογίας. Πανέμορφες γυναικείες μορφές των πυκνών δέντρων, και κυρίως των βελανιδιών που ζούσαν κάτω από τους κορμούς θεόρατων δέντρων.

Οι Νύμφες των Δασών διαχωρίζονταν στις ακόλουθες κατηγορίες: τις Αμαδρυάδες,  που ήταν θνητές και προστάτευαν τα ιερά δάση, καθώς και συγκεκριμένα δέντρα. Τις  Δαφναίες, που ήσαν οι νύμφες των δαφνών. Τις Μελιάδες, που ήταν οι προστάτιδες των καρποφόρων δέντρων. Οι Μέλιες νύμφες ήταν εκείνες από τις οποίες προήλθε το ανθρώπινο γένος, και εμφανίστηκαν από τα ακρωτηριασμένα μέλη του Ουρανού. Τέλος, οι Οθρείδες και Ορειάδες ήσαν Δρυάδες με ορεινή υπόσταση, καθώς προστάτευαν τα ορεινά δάση. Λέγεται μάλιστα ότι ο Δίας ανατράφηκε στα βουνά της Κρήτης από δύο Δρυάδες.

Παρουσιάζονταν κυρίως ως συνοδοί των Ολυμπίων Θεών, και πιο συγκεκριμένα της Αρτέμιδος, της θεάς του κυνηγιού και των δασών, καθώς και του θεού Πάνα. Οι Νύμφες των Δέντρων γίνονταν συχνά θύματα της ερωτικής μανίας των σατύρων, αλλά και των ανώτερων θεών, όπως παρουσιάζεται στην ελληνική γραμματεία ο  άτυχος έρωτας του θεού Απόλλωνα για τη Δρυάδα Δάφνη.

Παπαμιχαήλ Χρύσα Γ2

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ένα μαγικό δάσος απλώνεται μπροστά μας πυκνό και σκοτεινό, με θεόρατα δέντρα να το στεφανώνουν καθιστώντας το έτσι απόρθητο,
προστατεύοντας τις μυθικές νύμφες του, που χορεύουν στην καρδιά της φύσης.
Βρισκόμαστε στα ελληνικά δάση της αρχαιότητας, εκεί όπου οι νύμφες προστατεύουν τον μαγικό κόσμο της φύσης. Θνητές και αθάνατες, πανέμορφες και σαγηνευτικές, οι νύμφες αποτελούσαν την ύψιστη απεικόνιση της ομορφιάς της φύσης για τον αρχαίο άνθρωπο, που διψούσε να δώσει μια θεϊκή υπόσταση στα πιο απόκοσμα και πανέμορφα φυσικά τοπία του κόσμου του.
Οι Δρυάδες ή αλλιώς, οι νύμφες των δασών, αποτελούσαν ένα από τα πιο ονομαστά τάγματα νυμφών της Ελληνικής Μυθολογίας. Πανέμορφες γυναικείες μορφές των πυκνών δέντρων, και κυρίως των βελανιδιών που ζούσαν κάτω από τους κορμούς θεόρατων δέντρων.
Οι Νύμφες των Δασών διαχωρίζονταν στις ακόλουθες κατηγορίες: τις Αμαδρυάδες , που ήταν θνητές και προστάτευαν τα ιερά δάση, καθώς και συγκεκριμένα δέντρα. Τις Δαφναίες , που ήσαν οι νύμφες των δαφνών. Τις Μελιάδες , που ήταν οι προστάτιδες των καρποφόρων δέντρων. Οι Μέλιες νύμφες ήταν εκείνες από τις οποίες προήλθε το ανθρώπινο γένος.. Τέλος, οι Οθρείδες και Ορειάδες ήσαν Δρυάδες με ορεινή υπόσταση, καθώς προστάτευαν τα ορεινά δάση. Λέγεται μάλιστα ότι ο Δίας ανατράφηκε στα βουνά της Κρήτης από δύο Δρυάδες.
Παρουσιάζονταν κυρίως ως συνοδοί των Ολυμπίων Θεών, και πιο συγκεκριμένα της Αρτέμιδος, της θεάς του κυνηγιού και των δασών, καθώς και του θεού Πάνα. Οι Νύμφες των Δέντρων γίνονταν συχνά θύματα της αγάπης των θεών.
Συγκριτικά με τις Αμαδρυάδες, οι Δρυάδες δεν συνδέονταν με κάποιο συγκεκριμένο δέντρο, με το οποίο ζούσαν και πέθαιναν μαζί του όταν εκείνο κοβόταν. Περιπλανιόνταν στα δάση και τιμωρούσαν εκείνους που πλήγωναν τα ιερά δέντρα όπου κατοικούσαν οι αδερφές τους, οι Αμαδρυάδες.
Οι πιο ονομαστές Δρυάδες της Ελληνικής Μυθολογίας ήταν η αδικοχαμένη Ευρυδίκη, η σύζυγος του Ορφέα, η Δρυάδα Δάφνη, καθώς και η νύμφη Ηχώ.
Όσο βαδίζουμε στο βάθος του μαγικού δάσους των νυμφών, φθάνουμε στη σύγχρονη εποχή. Εκεί όπου κάτω από το σίδερο και το τσιμέντο, υπάρχουν ακόμη νεραϊδότοποι που φιλοξενούν τις γνωστές νεράιδες των παραμυθιών των παιδικών μας χρόνων.
Οι νεράιδες του σύγχρονου κόσμου είναι απομεινάρια των νυμφών της αρχαιότητας.
Παρουσιάζονται ως εκθαμβωτικές γυναίκες, που χορεύουν μέσα στα δέντρα τις νυχτερινές ή τις μεσημεριανές ώρες υμνώντας τη μητέρα φύση και σίγουρα έχετε ακούσει για εκείνες !

The Nymphs of the Forests...

A magical forest spreads in front of us dense and dark, with tremendous trees crowning it, making it so impregnable, protecting his mythical nymphs, dancing in the heart of nature. We are in the Greek forests of antiquity, where nymphs protect the magic world of nature. Dead and immortal, gorgeous and seductive, the nymphs were the ultimate representation of the beauty of nature for the ancient man, who was thirsty to give a divine substance to the most beautiful and beautiful natural landscapes of his world.Driades, or the nymphs of the forests, were one of the most famous battleships of Greek mythology. Beautiful female figures of dense trees, and especially oak trees that lived under the trunks of wild trees.
The Nymphs of the Forests were divided into the following categories: the Amadriades, which were mortal and protected the sacred forests, as well as certain trees. Daphnia, who were the laurels of the laurels. The Meleades, who were the protectors of the fruitful trees.The Honey Nymphs were those from which the human race originated. Finally, the Oreides and the Oreiads were Dryas with a mountainous essence, as they protected the mountain forests. It is even said that Zeus was raised in the mountains of Crete by two Oak trees. They were mainly present as escorts of the Olympian Gods, more specifically Artemis, the goddess of hunting and forests, as well as the god Panas. The Tree Nymphs were often victims of the love of the gods. Compared to the Amadriades, the Driades were not associated with a specific tree, with which they lived and died with it when it was cut.They wandered through the forests and punished those who hurt the sacred trees where their sons, the Amadryades, lived.
​The most famous Dyads of Greek mythology was the unfortunate Eurydice, the wife of Orpheus, Dried Daphne, and the nymph Echo. As we walk in the depths of the magical forest of the nymphs, we reach the modern age. Where under the iron and cement there are still wetlands that host the well-known fairies of the fairy tales of our childhood.The fairies of the modern world are remnants of the nymphs of antiquity. They are portrayed as dazzling women dancing in the trees at night or in the midday hours, praising the mother nature and definitely hearing about them!

# data[].attributes.attachment_link.title
Δρυάδες - Οι Νύμφες των Δασών

# data[].attributes.attachment_link.description
A magical forest spreads in front of us dense and dark, with tremendous trees crowning it, making it so impregnable, protecting his mythical nymphs, dancing in the heart of nature. We are in the...

# data[].attributes.headline
Πίνακες τους Vincent Van Gogh με θέμα το δάσος

# data[].attributes.subject
Πίνακες τους Vincent Van Gogh με θέμα το δάσος

# data[].attributes.body
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 1880-1890 o Βαν Γκογκ έχει ζωγραφίσει αρκετές εικόνες από σκοτεινά και σκιώδη δάση με πανύψηλα δένδρα.

Ο Βαν Γκογκ ζωγράφισε μία σειρά με πίνακες που απεικονίζουν τη βλάστηση του δάσους, κυρίως θάμνους και χαμόκλαδα ανάμεσα σε πανύψηλα δένδρα κατά τη διάρκεια της περιόδου 1887-1890, όταν βρισκόταν στο Παρίσι και στη συνέχεια στο Saint-Rémy και το Auvers. Οι εικόνες από τα σκιερά δάση ήταν αγαπημένο θέμα των Γάλλων ζωγράφων της Σχολής του Barbizon, που συνἠθιζαν να ζωγραφίζουν τοπία της περιοχής του δάσους του Fontainebleau

Ο κισσός που αγκάλιαζε τους κορμούς των πανύψηλων δένδρων ήταν αγαπημένο θέμα του Van Gogh. Σε επιστολές του ζωγράφου προς τον αδελφό του Τεό καταγράφονται αναφορές στο ποίημα Πράσινος κισσός του Κ. Ντίκενς. Ο Van Gogh θυμόταν το ποίημα αυτό, όταν στους περιπάτους του στην εξοχή έβλεπε τον κισσό να αναρριχάται στα δένδρα του δάσους.

Όταν ο Van Gogh νοσηλευόταν στο νοσοκομείο του Ασύλου του  Saint-Rémy ζωγράφισε μια σειρά έργων που απεικονίζουν τα δένδρα του κήπου του Ασύλου και την πυκνή βλάστηση που φύεται κάτω από αυτά.

Ο Van Gogh ζωγράφιζε συχνά θέματα από τον κήπο με τα δένδρα του νοσοκομείου του Ασύλου του Αγ. Παύλου στο Saint-Rémy όπου νοσηλευόταν. Η ταραχή της ψυχής του και το αίσθημα του εγκλεισμού ίσως απεικονίζονται στους πίνακες με τα σκιερά δάση και τους κορμούς των πανύψηλων δένδρων που περικλείουν τη χαμηλή βλάστηση

Κατσιμίχας Ιωάννης Γ3

# data[].attributes.attachment_link.title
Κορμοί με κισσό 1889 Κρ. Μ.