# data[].attributes.headline
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΟΤΙΝΑΣ

# data[].attributes.body
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΟΤΙΝΑΣ

# data[].attributes.headline
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΟΤΙΝΑΣ

# data[].attributes.body
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΟΤΙΝΑΣ

# data[].attributes.body
Δύο παίκτες στέκονται αντικρυστά, δεκαπέντε είκοσι μέτρα μακριά η μια από την άλλη, ενώ στη μέση αυτής της απόστασης συγκεντρώνονται όσα μέλη τους όρισαν. Οι δυο παίκτες που στέκονται αντικρυστά προσπαθούν με το τόπι να κτυπήσουν κάποιο από τα παιδιά που είναι μέσα, αυτό «καίγεται» και βγαίνει από το παιχνίδι. Αντίθετα, το παιδί που θα καταφέρει να πιάσει το τόπι χωρίς να πέσει κάτω κερδίζει «ένα μήλο» που θα του επιτρέψει, αν κάποια στιγμή «καεί» να μη βγει, αλλά να παραμείνει στο παιχνίδι, ή, αν καεί κάποιος φίλος του να του το παραχωρήσει!
Όταν απομείνει ένα μόνο παιδί, οι δυο παίχτες με το τόπι μπορούν να κάνουν μόνο δέκα προσπάθειες να το χτυπήσουν. Αν τους ξεφύγει, τα ξαναφυλάνε και το παιχνίδι αρχίζει από την αρχή.

# data[].attributes.headline
Σπασμένο τηλέφωνο

# data[].attributes.subject
Σπασμένο τηλέφωνο

# data[].attributes.body
Το παιχνίδι παίζεται με όσους παίχτες θέλετε. Τα παιδιά κάθονται στη σειρά και ο πρώτος λέει μία λέξη στο αυτί του δεύτερου, ο δεύτερος στον τρίτο, έτσι ώστε να φτάσει στον τελευταίο. Αν ο τελευταίος βρει την αρχική λέξη, τότε πηγαίνει μπροστά και λέει τη δική του.

# data[].attributes.headline
Τα μονά ζυγά

# data[].attributes.subject
Τα μονά ζυγά

# data[].attributes.body
Τα παιδιά κρατούν στις χούφτες μικρά αντικείμενα και παίζουν το παιχνίδι μονά ζυγά.
Ο ένας παίκτης βάζει στην κλειστή χούφτα αντικείμενα κι ο άλλος πρέπει να μαντέψει τον αριθμό τους. Είναι μονά ή ζυγά;

# data[].attributes.body
Ανέβα από τις σκάλες αλλά πρόσεξε μην σε φάνε τα φιδάκια και γυρίσεις πολλές θέσεις πίσω!!!

Σκοπός του παιχνιδιού είναι να φτάσει κάποιος από τους παίκτες πρώτος στο τετράγωνο Νo 100, ξεκινώντας από το τετράγωνο Νo 1. Το παιχνίδι παίζεται από 2 - 4 παίκτες και ο κάθε ένας διαλέγει από ένα πιόνι διαφορετικού χρώματος. Όταν τοποθετηθούν όλα τα πιόνια στο πρώτο τετράγωνο, οι παίκτες ρίχνουν το ζάρι. Όποιος φέρει το μεγαλύτερο αριθμό ξεκινάει πρώτος. Οι υπόλοιποι παίκτες ρίχνουν με την σειρά τους το ζάρι και προχωρούν τόσα τετράγωνα όσα και ο αριθμός του ζαριού.

Κατά την διαδρομή ο κάθε παίκτης συναντά εμπόδια ή βοήθειες: τα φίδια τον εμποδίζουν ενώ οι σκάλες τον βοηθούν. Αν σταματήσει, λοιπόν, στην αρχή μιας σκάλας , σκαρφαλώνει και φτάνει στο τετράγωνο που τελειώνει η σκάλα. Αντίθετα, αν σταματήσει στο κεφάλι ενός φιδιού, τότε το πεινασμένο φίδι καταπίνει το πιόνι και αυτό καταλήγει στο τετράγωνο όπου είναι η ουρά του φιδιού. Δύο ή και περισσότερα πιόνια μπορούν να σταματήσουν στο ίδιο τετράγωνο. Όταν κάποιος από τους παίκτες αρχίζει να πλησιάζει το τέρμα πρέπει να φέρει στο ζάρι ακριβώς τον αριθμό που θα τον οδηγήσει στο τετράγωνο Νo 100 και όχι μεγαλύτερο. Για παράδειγμα, αν ένας παίκτης βρίσκεται στο Νo 96 πρέπει να φέρει στο ζάρι τον αριθμό 4 γιατί αλλιώς θα φτάσει στο 100 αλλά μετά θα οπισθοχωρήσει. Αν φέρει, δηλαδή, 5 θα φτάσει στο 100 και θα πάει πίσω ένα τετράγωνο.

# data[].attributes.body
Παιχνίδι ομαδικό που παίζεται σε ανοιχτό χώρο από αγόρια και κορίτσια. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες και τοποθετούνται το ένα δίπλα στο άλλο σε δύο παράλληλες γραμμές που απέχουν μεταξύ τους περίπου 10 μέτρα. Οι παίχτες αριθμούνται -κάθε σειρά χωριστά- από το 1,2,3, κ.ο.κ. μέχρι τον τελευταίο, έτσι ώστε το 1 της μιας ομάδας να είναι απέναντι από το 1 της άλλης ομάδας, το 2 απέναντι από το 2 κ.ο.κ.
Στη μέση του χώρου και σε ίση απόσταση από τις δύο γραμμές (άρα και από τις δύο ομάδες) στέκεται ο «αρχηγός» του παιχνιδιού, ο οποίος κρατάει με τεντωμένο χέρι ένα μαντήλι.
Αρχίζοντας το παιχνίδι ο αρχηγός εκφωνεί έναν αριθμό και αμέσως τα παιδιά που έχουν τον αριθμό και στις δύο ομάδες τρέχουν να πάρουν το μαντήλι.
Καθένα από τα παιδιά, ενώ σχεδιάζει με το νου του πώς να πάρει το μαντήλι και να φύγει χωρίς να το πιάσει ο αντίπαλος, συγχρόνως φροντίζει να επιτηρεί τον αντίπαλό του ώστε να μην το πάρει εκείνος και του ξεφύγει.
Όποιος αποφασίσει να πάρει το μαντήλι τρέχει προς την ομάδα του, ενώ ο αντίπαλός του τον κυνηγάει για να τον πιάσει. Αν καταφέρει να πάει το μαντήλι στην ομάδα του, τότε η ομάδα του κάνει μια «λούμπα». Κερδίζει δηλαδή έναν βαθμό. Αν όμως τον πιάσει ο αντίπαλος, τότε κάνει τη λούμπα η ομάδα του αντιπάλου.
Ο αρχηγός συνήθως καλεί συγχρόνως περισσότερους από έναν αριθμούς. Οπότε δημιουργείται σύγχυση και ευκολότερα μπορεί κάποιος να αρπάξει το μαντήλι και να ξεφύγει.

# data[].attributes.body
Τα παιδιά χαράζουν έναν κύκλο και στο κέντρο στήνουν το ένα πάνω στο άλλο πέντε κεραμιδάκια.
Ύστερα, σε απόσταση 5-6 μέτρων, χαράζουν μια γραμμή και χωρίζονται σε δύο ομάδες.
Τα παιδιά της πρώτης ομάδας, ένα-ένα, πατώντας στη γραμμή, σημαδεύουν με μια μικρή μπαλίτσα τα κεραμιδάκια για να τα γκρεμίσουν. Αν αποτύχουν, έρχεται η σειρά της δεύτερης ομάδας.
Όταν κάποιο παιδί τα γκρεμίσει, αμέσως, η ομάδα του τα διασκορπίζει μέσα στον κύκλο για να δυσκολέψει την άλλη ομάδα η οποία πρέπει να τα ξαναστήσει για να κερδίσει.
Κι ενώ οι παίχτες της δεύτερης ομάδας αγωνίζονται να ξαναστήσουν τα κεραμιδάκια, τα παιδιά της πρώτης ομάδας τους χτυπούν με τη μπαλίτσα για να τους «κάψουν», δηλ να τους βγάλουν έξω από το παιχνίδι. Τότε, συχνά, κάποια παιδιά στέκονται επίτηδες να χτυπηθούν για να παρασύρουν το τόπι μακριά και να δώσουν στους δικούς τους καιρό να τελειώσουν το στήσιμο.
Αφού τα στήσουν όλα φωνάζουν "τζαμί". και έχουν μία νίκη!

# data[].attributes.headline
Περνά περνά η μέλισσα

# data[].attributes.subject
Περνά περνά η μέλισσα

# data[].attributes.body
Τα παιδιά εκλέγουν δύο αρχηγούς. Αυτοί οι δύο ονομάζονται με κάτι γλυκό ή σπουδαίο ή καλό (εγώ είμαι το δαχτυλίδι, λέει ο ένας με την διαμαντόπετρα, εγώ είμαι ένα ωραίο παγωτό με κρέμα, σοκολάτα και μπόλικο σιρόπι λέει ο άλλος, ή εγώ είμαι ο Παρθενώνας, εγώ είμαι ο ναός του Σουνίου).
Τότε στέκονται ο ένας απένταντι στον άλλον και τα υπόλοιπα παιδιά κάνουν μία ουρά και τα δύο παιδιά χτυπούν τα χέρια τους ψηλά σαν αψίδα να περάσουν οι άλλοι απο κάτω τραγουδώντας: "Περνά περνά η μέλισσα με τα μελισσότπουλα και με τα παιδόπουλα, παιδόπουλα". Σταματούν σ' ένα παιδί που περνάει εκείνη τη στιγμή κάτω απο την αψίδα και του λένε μυστικά στ' αυτί αυτό που έχουν βάλει ότι είναι να διαλέξει.
Αυτό του το λέει ο ένας συνήθως χωρίς να πει, ποιός είναι τι. Οταν το παιδί ζητήσει "το παγωτό" (ας πούμε) πηγαίνει πίσω απ' αυτόν που έχει ονομαστεί "παγωτό" και τον κρατά απο τη μέση.
Το ίδιο επαναλαμβάνεται για όλα τα παιδιά να διαλέξουν. Ετσι γίνονται δύο αλυσίδες. Πιάνονται οι αρχηγοί απο τα χέρια και τραβιούνται απο τα πίσω παιδιά. Οποια ομάδα τραβήξει την άλλη κερδίζει.

# data[].attributes.body
Τα παιδιά διαλέγουν έναν αρχηγό – ρολόι που θα απαντά όταν τον ρωτούν, τι ώρα είναι. Τα υπόλοιπα παιδιά στήνονται σε σειρά κατα μήκος έχοντας απέναντι τον αρχηγό. Κάθε παιδί με τη σειρά ρωτά: “Αρχηγέ – Αρχηγέ, τι ώρα είναι;”.Ο αρχηγός τους απαντά με βήματα: “Η ώρα είναι 4 βήματα πίσω, 3 βήματα μπροστά κ.ο.κ.”. Νικητής είναι αυτός που έχει μετρήσει σωστά τα βήματα και έχει φτάσει τον αρχηγό!

# data[].attributes.body
Όλα τα παιδιά έχουν ένα μαντήλι για ουρά, κρεμασμένο από το παντελόνι τους. Κάποιο παιδί ορίζεται για να κατευθύνει το παιχνίδι. Σκορπίζονται στο χώρο και με το ένα χέρι προστατεύουν την ουρά, ενώ το άλλο το έχουν απλωμένο μπροστά. Με το σύνθημα του αρχηγού, αρχίζουν να αλληλοκυνηγιούνται με σκοπό ν’ αρπάξουν όσες περισσότερες ουρές μπορούν από τα άλλα παιδιά. Νικητής είναι το παιδί, που όταν τελειώσει το παιχνίδι, θα έχει τις πιο πολλές ουρές στην κατοχή του.

# data[].attributes.body
Τα παιδιά κάθονται οκλαδόν σε ημικύκλιο και ορίζουν έναν αρχηγό. Ο αρχηγός δίνει αριθμούς στα παιδιά τυχαία ανάλογα πόσα παιδιά είναι στην ομάδα. Τα παιδιά πρέπει να θυμούνται τους αριθμούς που τους δόθηκαν με προσοχή! Το παιχνίδι αφού δόθηκαν οι αριθμοί ξεκινά με τον αρχηγό να λέει:” Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 2 κολοκύθια. ”Το παιδί που έχει το δύο πρέπει να απαντήσει αμέσως, λέγοντας:
”Γιατί να κάνει δυο;” Ο αρχηγός απαντά: ”Μα πόσα να κάνει; ”Το παιδί με το νούμερο 2 λέει: ”Να κάνει 7″Το παιδί με τον αριθμό που έχει τον αριθμό 7 πρέπει να απαντήσει αμέσως με τον ίδιο τρόπο στον αρχηγό κ έτσι το παιχνίδι συνεχίζεται. Αν κάποιος δεν απαντήσει ή αφαιρεθεί, θα χρειαστεί να κάνει ένα ζώο ή αντικείμενο με παντομίμα!

# data[].attributes.body
Παίζεται από 2 ή περισσότερα παιδιά. Κάθε παιδί διαλέγει την πέτρα του, που πρέπει να είναι πλακέ και ελαφριά. Χαράζουν στην αυλή με κιμωλία το σχήμα και αριθμούν τα τετράγωνα. Ορίζουν ένα σημάδι και κάθε παιδί ρίχνει την πέτρα του στο σημάδι. Όποιου η πέτρα πάει μακρύτερα, εκείνο θα παίξει πρώτο. Ύστερα αρχίζει το παιχνίδι κι όποιο παιδί παίξει πρώτο, πετάει την πέτρα του στο πρώτο τετράγωνο, από μια απόσταση ως 3 βήματα περίπου. Αν τυχόν η πέτρα πέσει είτε έξω από το τετράγωνο είτε πάνω στη γραμμή, τότε το παιδί χάνει τη σειρά του και πρέπει να περιμένει να παίξουν όλοι οι άλλοι για να ξαναρίξει. Αν πέσει μέσα στο τετράγωνο, τότε πηδάει κι αυτό μέσα, πατώντας μόνο στο δεξί πόδι και μ’ αυτό σπρώχνει την πέτρα στο επόμενο τετράγωνο. Όταν φτάσει στο τρίτο, τότε κάνει το λεγόμενο γεφυράκι, δηλ. σπρώχνει την πέτρα πάνω στη γραμμή, που είναι ανάμεσα στα 2 τετράγωνα του (4) και πατάει με τα 2 πόδια. Κατόπιν στηρίζεται πάλι στο δεξί πόδι και σπρώχνει την πέτρα στο πέμπτο τετράγωνο κι από κει στο κεντρικό τετράγωνο του (6), οπότε κάνει πάλι το γεφυράκι, έχοντας την πέτρα στο μεσιανό τετράγωνο και πατώντας με τα 2 πόδια του στα δυο ακριανά. Αμέσως μετά κάνει μεταβολή πηδώντας και τότε έχει το δικαίωμα είτε να κάνει πάλι το γεφυράκι και να σπρώξει την πέτρα με το κουτσό στο πέμπτο τετράγωνο είτε να σκύψει και να την πιάσει με το χέρι και να την πετάξει στο πέμπτο τετράγωνο. Συνεχίζει ύστερα το κουτσό και γυρίζει πίσω βγάζοντας την πέτρα έξω.

# data[].attributes.headline
Γύρω- γύρω  όλοι

# data[].attributes.subject
Γύρω- γύρω  όλοι

# data[].attributes.body
Παίζεται από κοριτσάκια και αγοράκια ηλικίας 4-8 ετών. Τα παιδάκια σχηματίζουν έναν κύκλο και βάζουν το πιο μικρό στη μέση. Ύστερα πιάνονται από τα χέρια και γυρίζουν τραγουδώντας:
Γύρω-γύρω όλοι
στη μέση ο Μανόλης,
χέρια, πόδια στη γραμμή,
όλοι κάθονται στη γη
και ο Μανόλης στο σκαμνί.
Με το: «όλοι κάθονται στη γη!», όλα τα παιδάκια κάθονται κάτω, το ίδιο κάνει και ο «Μανόλης».

# data[].attributes.headline
Λύκε λύκε είσαι εδώ;

# data[].attributes.subject
Λύκε λύκε είσαι εδώ;

# data[].attributes.body
Ένα από τα παιδιά κάνει τον λύκο. Τα άλλα παιδιά πλησιάζουν το κρησφύγετο του λύκου, απαγγέλλοντας ρυθμικά: ''Περπατώ περπατώ εις το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ. Λύκε, λύκε είσαι δω;''
Ο λύκος απαντάει: -Εδώ είμαι!
Τα παιδιά ρωτούν: -Και τι κάνεις;
Ο λύκος: -Βάζω το πουκάμισό μου!
Τα παιδιά κάνουν γύρους λέγοντας το ίδιο τραγουδάκι.
Ο λύκος εξακολουθεί να ντύνεται και τους απαντάει πάντα: «Βάζω το παντελόνι μου» ή «φοράω τα παπούτσια μου» ή δίνει άλλες αστείες απαντήσεις, όπως: «Ξυρίζω τα μουστάκια μου». Στο τέλος λέει: «Βάζω το καπέλο μου» ή «παίρνω το μπαστούνι μου και σας κυνηγώ» και τότε τα παιδιά σκορπίζονται φωνάζοντας:
«Λύκε, λύκε φτάσε με, σαν μπορείς και πιάσε με!»
Ο Λύκος τρέχει από πίσω τους και τα κυνηγάει. Όποιο παιδί φτάσει, βγαίνει από το παιχνίδι Αυτό γίνεται ώσπου να τα πιάσει όλα ή ώσπου να κουραστούν τα παιδιά.

# data[].attributes.body
Βασιλιά βασιλιά- Βασιλιά, βασιλιά με τα δώδεκα σπαθιά! - Τι δουλειά; - Τεμπελιά. - Τεμπελιά; Γρήγορα δουλειά! Τα παιδιά προσπαθούν να δείξουν με νοήματα και κινήσεις στον βασιλιά, μια δουλειά. που αποφάσισαν από πριν να κάνουν,  (παντομίμα π.χ. ότι θερίζουν, ότι πατούν τα σταφύλια, ότι ζυμώνουν, ότι μαγειρεύουν).Ο Βασιλιάς πρέπει να μαντέψει τη δουλειά.

# data[].attributes.headline
Ένα δύο τρία, κόκκινο φως

# data[].attributes.subject
Ένα δύο τρία, κόκκινο φως

# data[].attributes.body
Το παιδί που κάνει τη «μάνα» στέκεται γυρισμένο στον τοίχο, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά σχηματίζουν μια γραμμή αρκετά μέτρα μακριά του. Στο διάστημα που το παιδί απαγγέλλει: «Ένα δύο τρία κόκκινο φως», τα παιδιά παίρνουν διάφορες στάσεις. Μόλις η «μάνα» σταματήσει, γυρίζει απότομα προς το μέρος των παιδιών, που έχουν στο μεταξύ ακινητοποιηθεί. Αν κάποιο απ' αυτά κουνιέται, «καίγεται» και δεν παίζει άλλο. Το παιχνίδι επαναλαμβάνεται μέχρι τη στιγμή που κάποιο παιδί θα πλησιάσει τη «μάνα» πολύ κοντά και θα τη χτυπήσει στον ώμο. Τότε όλα τα παιδιά αρχίζουν να τρέχουν, για να περάσουν τη γραμμή της αφετηρίας. Αν κάποιο παιδί πιαστεί απ' τη «μάνα», πριν περάσει τη γραμμή, τότε τα «φυλάει». Αλλιώς, τα φυλάει πάλι το ίδιο παιδί.

# data[].attributes.headline
Το δαχτυλίδι

# data[].attributes.subject
Το δαχτυλίδι

# data[].attributes.body
Παίζεται με 3-4 παιδιά. Ένας έχει στα χέρια του ένα δαχτυλίδι και το περνάει από τα χέρια των παιδιών. Κάποια στιγμή αφήνει το δαχτυλίδι σε κάποιον χωρίς να το πάρουν είδηση τα άλλα παιδιά. Πρέπει να βρουν σε ποιον έχει αφήσει το δαχτυλίδι. Όποιος το βρει παίρνει το δαχτυλίδι και ξαναρχίζει το παιχνίδι. Όση ώρα περνάνε το δαχτυλίδι από χέρι σε χέρι λένε και ένα τραγούδι: "Πούν'το, πούν'το το δαχτυλίδι, να το να το δε θα το βρεις. Το δαχτυλίδι που φορείς, δε θα το βρεις, δε θα το βρεις".

# data[].attributes.headline
Η  μικρή Ελένη

# data[].attributes.subject
Η  μικρή Ελένη

# data[].attributes.body
Παίζεται από κοριτσάκια ηλικίας 4-8 ετών. Τα κοριτσάκια σχηματίζουν έναν κύκλο, που κοιτάζει προς τα μέσα. Στο κέντρο κάθεται ένα κοριτσάκι, που κάνει τάχα ότι κλαίει. Τα άλλα γυρίζουν γύρω-γύρω και τραγουδούν: " Η μικρή Ελένη, κάθεται και κλαίει, γιατί δεν την παίζουν οι φιλενάδες της.
Σήκω απάνω, πλύνε τα μάτια, Κοίταξε τον ήλιο κι αποχαιρέτησε! "
Το κοριτσάκι, τότε, που κάνει την Ελένη, πλένει δήθεν τα μάτια της και κοιτάζει τον ήλιο κι ύστερα σηκώνεται ξαφνικά και πιάνει μια απ’ τις άλλες, που γίνεται εκείνη Ελένη με τη σειρά της.