# data[].attributes.headline
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.subject
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.headline
Aksaray Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.subject
Aksaray Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.body
https://aksaraysbl.meb.k12.tr/

# data[].attributes.attachment_link.title
Aksaray İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü - T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı

# data[].attributes.attachment_link.description
Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Resmi İnternet Sitesi

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.title
Aksaray Azmi Milli Un Fabrikası Tanıtımı

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ahmet Cevdet Paşa Sosyal Bilimler Lisesi Padlet

# data[].attributes.headline
Raziye Sultan-Yusuf Kayabaşı Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.subject
Raziye Sultan-Yusuf Kayabaşı Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.headline
Raziye Sultan-Yusuf Kayabaşı Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.subject
Raziye Sultan-Yusuf Kayabaşı Sosyal Bilimler Lisesi

# data[].attributes.attachment_caption
AFYONKARAHİSAR İL KÜLTÜR VE TURİZM MÜDÜRLÜĞÜ - T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı

# data[].attributes.attachment_link.title
AFYONKARAHİSAR İL KÜLTÜR VE TURİZM MÜDÜRLÜĞÜ - T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı

# data[].attributes.attachment_link.description
Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Resmi İnternet Sitesi

# data[].attributes.attachment_caption
AYAZİNİ METROPOLİS ANTİK KENTİ TANITIM VİDEOSU 

# data[].attributes.headline
Afyonkarahisar Ayazini Metropolisi Antik Kenti

# data[].attributes.subject
Afyonkarahisar Ayazini Metropolisi Antik Kenti

# data[].attributes.attachment_link.title
AYAZİNİ METROPOLİS ANTİK KENTİ                                                   AFYON 
AYAZİNİ KÖYÜ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Afyonkarahisar Frig Yolu'nun 1. rotası olarak kabul edilir ve Seydiler Kasabasından başlar. Ayazini Metropolisi'ne kadar uzanır. Ayazini, İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür. Ayazini Metropolisi Afyonkarahisar rotasında 3000 yıllık gizemli Frig Yolu nun ve bu köyün en ilgi çeken yeridir. Afyonkarahisar-merkezden 30 km uzaklıkta olan Ayazini'ye Gazlıgöl üzerinden gidiyoruz. Ayazini Metropolisi tabelasından sağa dönüyoruz, 5 km daha yolumuz var.

Frig Yolu'nun Afyonkarahisar rotasında yer alan ve "Frig Vadisi'nin kalbi" olarak nitelendirilen Ayazini her yıl yerli ve yabancı binlerce turist tarafından ziyaret ediliyor.

Eğer özel araçla gelmeyecekseniz Ayazini minibüsleri ile gelebilirsiniz. Ayazini'ye geldiğinizde yürüyerek gezmek mümkün ama Avdalaz kalesine kadar gidecekseniz Ayazini Metropolisi'nin hemen girişinde bulunan firmadan ATV kiralamanız size çok büyük kolaylık ve rahatlık sağlayacaktır.

Ayazini Roma ve Bizans dönemleri dahil Frigler döneminden beri farklı medeniyet ve kültürlere ev sahipliği yapması ile 3000 yıllık gizemi taşıyor. Ayazini Metropolisi'nde 3000 adımda 3000 yıllık tarihi görebilirsiniz.

Gezimize Friglerin tarihi hakkında kısa bilgiler edinerek başlayalım. Frigler MÖ 3000-2000 yıllarından başlayarak günümüze kadar hüküm süren uygarlıklar içerisinde özgün bir yere sahiptir. Anadolu'ya batıdan gelen Frigler efsanevi kralları Midas döneminde güçlü bir devlet konumuna gelmişlerdir. Frigler Afyonkarahisar-Eskişehir-Kütahya illerinin birleştiği bölgede özgün bir kültür oluşturan, büyük boy kaya blokları üzerine işlenmiş Ana Tanrıça Kibele kültüne ait aslan kabartmalarıyla dünyanın en ilginç ve en değerli eserlerinin yaratılmasını sağlamışlardır. Özellikle Afyonkarahisar'ın kuzeyinde bulunan Göynüş Vadisi ve Döğer Bölgesi'nde bulunan Aslantaş, Yılantaş, Matlaş gibi dünyada eşi bulunmayan Frig Kaya Anıtları bunların başlıcalarıdır. Frigler MÖ 6. yy sonlarından itibaren siyasi üstünlüğü yitirmiş olmalarına rağmen Afyonkarahisar ve çevresinde Frig kültürü, dini, mitolojisi yüzlerce yıl daha devam etmiş, bölgede bin yıl Frig dili konuşulmuştur.

Bizans Kaya Mekanları: Ayazini Metropolisi yolunda ilerliyoruz. Hemen solumuzda Ayazini girişinde Bizans Dönemi'ne ait kaya mekanları var. Kayalar oyularak yerleşim yerlerine dönüştürülmüş. Kimi evler tek odalı, kimileri yan yana ve üst üste birbirine bitişik veya ayrı biçimde oyulmuşlar. Bazılarına basamaklarla çıkılmakta, bazılarına ise içten tünel biçimi geçişlerle ulaşılmaktadır.

Meryem Ana Kilisesi (Ayazini Kilisesi) Ayazini'de yolun solunda yer alan kilise halk arasında Ayazini Kilisesi veya Gavur Hamamı olarak bilinir. Kilisesinin en önemli özelliği ve diğer yapılardan ayıran farkı kilisenin doğusundaki üçlü apsis yapısının dışarıdan da algılanmasıdır.

Kilise MS 7. yy da yapılmış olup Eski Roma döneminde oymacılığın çok gelişmiş olduğunu göstermektedir.

Meryem Ana Kilisesi'nin içi gerçekten muhteşem.

Meryem Ana Kilise'sinin kuzeybatısında bulunan Nazlı Kilise dikdörtgen planlıdır.

Aslanlı Mezar Nazlı Kilise'nin ilerisinde ki anıtsal nitelikteki mezar zirveye çok yakın yapılmıştır. Antik dönemde genellikle aile mezarı olarak tasarlanmıştır. Kabartma sütunların arasına mezar odasına geçişi sağlayan kapı yapılmıştır. Frig aslanlarını andıran iki aslan ve kapı üstünde üçgen alınlık vardır.

Ayazini Metroplisi'nde gezerken birçok kilise ve anıt mezarlar ile karşılaşıyoruz. İşte bir başka kilise Metropolis Kilisesi ' ndeyiz. Ayazini'de küçük bir kaya kütlesi üzerine oyulmuştur.

Ayazini Metropolisi'ne günümüzde çok önemli kabul edilen Metropolis Katlı Yerleşimi 'ndeyiz. Ayazini'nde gördüğümüz Metropolis Katlı Yerleşimi üç katlıdır.

Günümüz apartmanlarını andıran yapı antik dönemin çok katlı yerleşim yeridir. Zemin katta duvarlara oyulmuş geçitler vardır. Geçitler odadan odaya geçmeyi sağlamaktadır.

Metropolis Kilisesi ve Metropolis Çok Katlı Yerleşim Yerinden sonra yol ayrımına geliyoruz.

Kibele Kutsal Alanı ve Tarihi Mezarlık, devamında diğer kiliseler ve Avdalaz Kalesi var. O zaman önce Kibele Kutsal Alanı'na gidelim. Karşıda gördüğümüz yer ise Açık Apsis Alanı .

Kibele Kutsal Alanı Kibele ilkbaharda tabiata bolluk ve bereket getirdiğine inanılan doğa tanrıçası olarak bilinmektedir. Mitolojik birçok efsanede adı geçen Kibele sadece Frigya'nın değil Yunan Mitolojisinin ve birçok toplumun inancında yer alır. Kibele ile ilgili anıtlara gezdiğimiz yerlerden Kütahya Aizanoi Antik Kenti'nde ve hatta İspanya-Madrid'de en işlek meydan Kibele Meydanı, en ünlü yapı Kibele Sarayı ve 18.yy'dan kalma Kibele Çeşmesi vardır. Kısacası Kibele geçmişten günümüze varlığını korumaktadır.

Kibele Kutsal alanından biraz daha ileriye gittiğimiz de Yanık Kilise hemen solumuzda.
Kibele Kutsal alanı ile ilgili videomuz You Tube Kanalımızda. Kanalımıza abone olmayı unutmayın.
Ayazini Metropolisi'nde gezerken karşınıza oldukça fazla kilise ve anıt mezar çıkacak. Hatta eskiden nekropolis denilen yerde yeni mezarlarda göreceksiniz

İşte şimdiki durağımız eski adı ile nekropolis günümüzde deyimiyle mezarlık yanında yer alan iki kiliseye gidiyoruz. Yazılı Kilise ve Genç İsa Kilisesi

Yazılı Kilise 'nin kuzey duvarında yuvarlak kemerli bir niş, iki kapı açıklığı ve Yunan İşgali sırasında Yunan askerlerinin yazdığı yazı bulunmakta. Yapının önemli bir özelliği de camiye çevrilen tek kaya oyma kilise olmasıdır.

Genç İsa Kilisesi Yazılı Kilise'nin biraz yukarısında bulunuyor. Kilisenin özelliği içerisinde freskler bulunmasıdır. Her ne kadar biraz tahrip olmuşlarsa da fresklerin azizleri temsil ettiği düşünülmektedir.

Kilisenin özelliği kemerli alınlığın merkezinde ki kabartmada Genç İsa tasviri ile iki yanında birer melek tasvir edilmesidir.

Her iki kiliseyi gördükten sonra mezarlık içerisinden karşıya doğru yürüyerek Tanrıçalı Meza r'a ulaşıyoruz.

Tanrıçalı mezar: Mezar odası iki katlı olarak yapılmış olup diğer anıtsal girişli mezarlarda olduğu gibi antik dönemdeki önemli bir aileye ait olduğu düşünülmektedir.

Ön cephesi tapınak mimarisine uygun oyulmuş olup üçgen alınlık vardır. Alınlık içinde cepheden işlenmiş bir tanrıça ile tanrıçanın her iki yanında hamle yapar şekilde yerleştirilmiş aslan betimlemeleri bulunmaktadır.

Soylu Mezarı Ayazinin yer seviyesinden yaklaşık 2m yukarıda yer almaktadır. Anıtsal nitelikteki bu mezar dönemin çok önemli üst düzey ailesine ait olduğu sanılmaktadır.

Alınlığın üst yarısının ortasında, yüzeyi aşınmış bir Medusa kabartması vardır. Kabartma kemerin her iki tarafında yüzleri birbirine dönük oturur durumda iki aslan yer almaktadır. Giriş kapısının sağında Latin haçı biçiminde uçları çapalı şekilde haç yer almaktadır. Kemerin her iki yanında birbirine bakar pozisyonda iki frig aslanı kabartması yer almaktadır.

Mezar odasının içerisinde bulunan mezar sahiplerinin çok özel statüye sahip kimseler olduğunu anlaşılmaktadır. Çünkü dış cephede aslan kabartmaları bulunmaktadır.

Ayazini Metropolisi'nde Avdalaz Kalesine köyün içinden geçerek gidiyoruz. Bazı yönlendirme tabelalarını yerde görmek üzücü........

Avdalaz Kalesi Ayazini denildiği zaman ilk akla gelen ve en çok ziyaret edilen yer. Kalenin tüf kayaya oyularak çok katlı, çok odalı ve sarnıçlı yerleşim yeri olarak kullanıldığı biliniyor. Çok katlı yapısı ile adeta tarihin ilk apartmanlarından biri olarak kabul edilen yapının Frigler döneminde kale olarak kullanıldığı belirtiliyor.

Yaklaşık 30 m yüksekliğindeki yapıya merdivenile içeriden çıkılıyor. Merdivenin sağında içerisine merdivenlerle inilebilen büyük bir sarnıç bulunmaktadır.

Halk arasında 10 katlı apartman olarak biliyor. Her kat çok sayıda odadan oluşuyor. Odalar zincir şeklinde yer almaktadır.
Avdalaz Kalesi ile ilgili videomuz You Tube Kanalımızda. Kanalımıza abone olmayı unutmayın.
Peri bacaları Afyonkarahisar rotasında Seydiler başta olmak üzere pek çok yerde peri bacaları bulunur. Ayazini de de şapkalı şapkasız peri bacaları muhteşem görünmekte.

Ayazini'de dikkat çeken bir başka yer ise Merdivenli Mekan . Bizans döneminde kayaya oyularak yapılmış iki katlı mekan çok dik ve dar bir tünel içine oyulmuş merdiveni ile dikkat çekicidir.

Ayazini'den ayrılmadan bir sokak aralığında evler arasında fark ettiğimiz Leylek Kayası nı görüyoruz. Tepesinde leyleklerin yaptığı yuvası ve arkasında kurulmuş ev görüntüsü ile dimdik ayakta.
Ayazini Metropolisi'nde kış Ayazini Metroplisi'nde kış nasıl diye merak ettiniz mi? Biz merak ettik ve gittik. Kışı da bir başka güzel. Ayazini Metroplisi'nden kış manzaraları............... Frig Vadisi-Frig Yolu ile ilgili diğer videolarımızı You Tube Kanalımızdan izleyebilirsiniz. Kanalımıza abone olmayı unutmayınız.
Ayazini Metropolisi'ni rahatça gezebilmeniz için size bir broşür bırakıyoruz.

Ayazini Metropolisi'nden ayrılırken sonradan yapılmış, ziyaretçilere bazı hikayeleri hatırlatan yapılar görüyoruz. Yarın Göynüş Vadisi, Döger Kasabasına gidiyoruz.
Ayazini'de yeme-içme ve konaklama ile sorularınızın cevaplarını ve Frig Yolu hakkında merak ettiklerinizi Frig Yolu Gezi Rehberimizde bulabilirsiniz.

# data[].attributes.attachment_link.description
Afyonkarahisar Frig Yolu'nun 1. rotası olarak kabul edilir ve Seydiler Kasabasından başlar . Ayazini Metropolisi'ne kadar uzanır. Ayazini, İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür. Ayazini Metropolisi Afyonkarahisar rotasında 3000 yıllık gizemli Frig Yolu nun ve bu köyün en ilgi çeken yeridir. Afyonkarahisar-merkezden 30 km uzaklıkta olan Ayazini'ye Gazlıgöl üzerinden gidiyoruz.

# data[].attributes.attachment_link.description
Afyonkarahisar'ın en büyük camilerinden birisi olan Ulu Cami, Anadolu Selçukluları Devri'nde, 1272-1277 yılları arasında Sahipata Nusretiddün Hasan tarafından yaptırılmıştır. Kendi adı ile anılan mahallede kargir dört

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Akdağ Tabiat parkı yemyeşil ormanları su kaynakları, uçsuz bucaksız çayırları; zengin bitki örtüsüyle eş değerde yaban hayatıyla, (yılkı atları, geyik, domuz, tilki, kurt v.s) monoton ve betonlaşan hayatınıza bir anda huzur ve canlılık kazandırır.

Doğal peyzajı bozmadan yapılan patika yolları, atlı gezi yolları, bisiklet parkurları, yaban hayatı izleme noktaları, göleti, gölcükler, günübirlikçiler ve kampçılar için sosyal tesisler, bungalovlar bu güzellikleri daha da çekici ve eşsiz kılmıştır.

Doğa sevenlere, doğayla baş başa kalmak isteyen her yaş grubu insana hizmet edecek etkinliklerin yapılabileceği Kocayayla civarında, keşfedilmeyi bekleyen pek çok mağara vardır. Tahmini 20 km. uzunluğunda olan kanyon ve kanyondan Çivril gölüne dökülen Akçay görülmeye değerdir. Kanyon boyunca insanoğlunun ayak basmadığı mağaralar, treking yapanların ilgisini çekecek güzergahlar bulunmaktadır.
Konum
Sandıklı/Afyonkarahisar
Ziyaret Bilgileri
Haftanın 7 günü ziyaret edilebilir.

Giriş ve Konaklama Ücretleri

Motorsiklet-ATV: 5 TL

Otomobil: 15 TL

Minibüs : 50 TL

Midibüs: 70 TL

Otobüs: 120 TL

Kır Evi Günlük (6 Kişi): 350 TL (Hafta İçi)

450 TL (Hafta Sonu)

Çadır: 15 TL

Çadır Elektrik: 10 TL

Karavan-Motor: 50 TL

Tekne Kişi Başı: 15 TL (Tam) 10 TL (Öğrenci)
İletişim
Telefon-Whatsapp: 0 533 371 85 26

Sandıklı Belediyesi: 444 60 03
https://www.facebook.com/akdagtabiat http://www.instagram.com/akdagtabiat İBAN NUMARALARIMIZ
Sandıklı Belediyesi Hüdai Kaplıca İşletmesi VN 743 004 6974

Ziraat Bankası TR91 0001 0000 2433 6843 1650 09

Vakıfbank TR59 0001 5001 5800 7282 9647 14
Halkbank TR81 0001 2009 1850 0045 0000 0

# data[].attributes.attachment_link.description
Akdağ Tabiat parkı yemyeşil ormanları su kaynakları, uçsuz bucaksız çayırları; zengin bitki örtüsüyle eş değerde yaban hayatıyla, (yılkı atları, geyik, domuz, tilki, kurt v.s) monoton ve betonlaşan hayatınıza bir anda huzur ve canlılık kazandırır. Doğal peyzajı bozmadan yapılan patika yolları, atlı gezi yolları, bisiklet parkurları, yaban hayatı izleme noktaları, göleti, gölcükler, günübirlikçiler ve kampçılar için sosyal tesisler, bungalovlar bu güzellikleri daha da çekici ve eşsiz kılmıştır.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kırkgöz Köprüsü, Afyonkarahisar'ın Bolvadin ilçesinin merkezine 7 kilometre mesafede yer alan bir köprüdür. 1150'de Bizans İmparatoru I. Manuil tarafından Akarçay Nehri üzerine inşa ettirildi. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde de çeşitli onarım ve eklemelerden geçen köprü günümüzde 57 adet göze sahiptir.

Kırkgöz Köprüsü, 1150'de Bizans İmparatoru I. Manuil tarafından yaptırıldı. Mermer, andezit ve bazalt taştan yapılan köprü 40 gözlü olarak inşa edildi. Hac yolu üzerinde bulunan köprü, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde çeşitli onarımlar geçirdi. 16. yüzyılda I. Süleyman'ın Bağdat seferi hazırlıkları kapsamında Mimar Sinan tarafından onarıldı. Sinan bu onarım esnasında köprüyü kuzey yöne doğru 200 metre uzatarak 22 kemer ekledi. Bunun yanında bir namazgah ve kitabede inşa etti. Kurtuluş Savaşı esnasında Yunan kuvvetleri tarafından tahrip edilen köprünün kitabesi nehre düşmüş ve daha sonra bulunarak müzeye nakledilmiştir. Kitabede şunlar yazmaktadır:

1. ' Emera bi-imarati hâzihi '1-kandarati as-Sultân Süleyman ibni Selim Hân hullide mulkehu ilâ âhiri 'z-zaman

2. Kim ubur etdi bunu sağ ve esen - tarihini didi tekrar-ı ahsen (=957)Ali

Köprüde döneme göre değişiklik gösteren çeşitli taş türleri ve inşa teknikleri kullanıldı. Roma dönemine ait orta bölümde farklı renklere sahip tüf taşı yer alır. Ağırlıklı olarak siyah renge sahip tüf taşının arasında, kısmen bazalt ve beyaz mermer yer alır. Selçuklulara ait bölümlerde ise düzensiz olarak farklı kısımlarda kullanılan tüf taşları yer alır. Selçuklular köprünün suyla temas ettiği kısımlara yakın yerlerde mermerden yapılan spolien malzemeler kullanırken, Bizans döneminden farklı yapı malzemeleri kullandılar. Osmanlılar tarafından yapılan kuzey kısımda ise daha düzenli bir taş işçiliği mevcuttur. Köprünün suyla temas ettiği yerlerde aşınmaya karşı dayanıklı bazalt ve mermer spoilen malzeme kullanılırken, üst kısımlarda ise gözenekli tüf taşları yer alır. Yunanlar tarafından tahrip edilen kısım ise 1920'de çevreden toplanan daha küçük boyutlu ve niteliksiz tüf taşları ile onarıldı.

Köprünün iç kısmı kireç harçlı moloz dolgu ile dış kısmı ise mermer ve diğer taş türlerinin nizami olarak örülmesiyle inşa edildi. Köprü farklı tarihlerde inşa edilen üç bölümden meydana gelmektedir. Daha önce 64 göze sahip olan köprü, Akarçay Nehri'nin yatağını değiştirmek amacıyla Devlet Su İşlerinin 8 tanesini yıkmasıyla birlikte günümüzde 57 göze sahiptir. Köprü gözlerinden bazıları toprak altındadır.

Günümüzde defineciler tarafından yapılan kaçak define aramaları sonucu köprünün bazı yerlerinde bozulmalar mevcuttur. Ayrıca çevredeki yerleşim yerlerinde yaşayanlar tarafından köprü üzerinden yapı malzemesi alınmaktadır.

Köprü Anadolu kervan yolunun bir bölümünü oluşturan güzergâhta, Eber Gölü'ne dökülen Akarçay Nehri üzerinde yer alır. Köprü Boldavin ilçe merkezinin 7 kilometre güney doğusunda kalır. Köprünün yer aldığı yol güzergâh; Bizans İmparatorluğu döneminden itibaren başlayarak Selçuklu ve Osmanlılar tarafından da kullanıldı.

Osman, Eravşar (2003). "Roma'dan Cumhuriyete Bolvadin Kırkgöz Köprüsü". Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kırkgöz Köprüsü, Afyonkarahisar'ın Bolvadin ilçesinin merkezine 7 kilometre mesafede yer alan bir köprüdür. 1150'de Bizans İmparatoru I. Manuil tarafından Akarçay Nehri üzerine inşa ettirildi. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde de çeşitli onarım ve eklemelerden geçen köprü günümüzde 57 adet göze sahiptir. Kırkgöz Köprüsü, 1150'de Bizans İmparatoru I. Manuil tarafından yaptırıldı.

# data[].attributes.attachment_link.description
Müze binası 1913-1914 yıllarında Belediye Başkanı Esbabzade Hüseyin Tevfik Efendi tarafından Hükümet Konağı ile birlikte belediye hizmet binası olarak kullanılmak üzere iki katlı ve kârgir olarak Ermeni ustalara yaptırılmışt

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Afyonkarahisar'ın Bolvadin ilçesinde, 8 ila 10. yüzyıllarında Bizans döneminde yapıldığı bilinen "Yedikapılar Kaya Yerleşimi ve Yeraltı Şehri" turizme kazandırılmayı bekliyor. Yaklaşık 18 yıl önce Kemerkaya köyündeki Yedikapılar mevkisindeki Sülünün Öreni'nde ortaya çıkartılan yer altı şehrinin "U" planlı olduğu biliniyor. Yerin 200 metre altında kayalara oyulmuş münferit odalar, şırahaneler, kuyular ve dehlizleri bulunan iki kompleksten oluşan şehir, bir avlu içerisinde anıt niteliğinde 7 giriş kapısı ile 5 oda, şapel, mezar odası, mutfak, yazlık bölüm ve "L" şeklinde bir koridordan oluşuyor.

Çalışmalar sonrasında ortaya çıkartılan Orta Çağ dönemine ait çok sayıda keramik bulunan mezar odası, Kapadokya bölgesindeki Tatlarin Yeraltı Şehri'ndeki mezar odası ile benzerlik gösteriyor. Diğerine göre daha dar olan bölümün de bir yaşam alanından ziyade bir sığınma alanı olarak kullanıldığı üzerinde duruluyor.

Afyon Kocatepe Üniversitesi (AKÜ) Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölüm Başkanı Dr. Ümit Emrah Kurt, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Yedikapılar Kaya Yerleşimi ve Yeraltı Şehri'nin bölgedeki en anıtsal yapılardan biri olduğunu söyledi. Tarihi mekanın kaya üzerine oyulduğunu dile getiren Kurt, şöyle konuştu:

"8 ile 10 yüzyıllar arasına tarihlenen yerleşimin içerisinde odalar, kilise ve kaya mezarı bulunuyor. Bu yapılardan biri olan kilise, burada yaşayanların kullandıkları bir tapım alanı. Tarihsel süreçte her topluluğun kendilerine göre bir inancı var. Burada yaşayan insanların Hristiyan dinine mensup olduklarını söyleyebiliriz çünkü o kilise de onların dini mekanıydı ancak kilisenin Hristiyanlık tarihi açısından önemini bilmiyoruz."

Kurt, tarihi şehirde ilerleyen süreçte bir yüzey araştırması veya kazıların yapılması sonrasında tarihi yapının daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacağını vurguladı.

Kurt, burası için gerekli destinasyonların sağlanması durumunda turizme açılabilecek bir potansiyele sahip olduğunu belirterek " Afyonkarahisar ve ilçeleri ile ilgili bir turizm master planı yapıldı. Kent turizmi için Kültür ve Turizm Bakanlığının yatırımları olacak. Yedikapılar Kaya Yerleşimi ve Yeraltı Şehri'nin turizme açılmasına dönük yapılacak yatırımlarla bölgede bir hareketlenme muhakkak olacaktır. Bu tarihi mekanımız, turizm açısından dikkati çeken bir potansiyele sahip." dedi.
"Turizme kazandırılmasını istiyoruz"
Yöre sakinlerinden Mevlüt Yavuz da yeraltı şehrinin ilçenin tarihi ve kültürel mirası içerisinde yer aldığını anlatarak "Bizim bu tarihi mirasa sahip çıkmamız lazım. Bazen yöre halkımız burayı gezen Hristiyan turistleri görüyorlar. Dolayısıyla dikkat çeken tarihi bir yapı. İlk etapta burada bir çevre düzenlenmesi yapılmalı. Daha sonra tanıtımın yapılarak turizme kazandırılmasını istiyoruz." ifadelerini kullandı.

# data[].attributes.attachment_link.title
Tarihi Yedikapılar Yeraltı Şehri turizme kazandırılmayı bekliyor

# data[].attributes.attachment_link.description
Afyonkarahisar'ın Bolvadin ilçesinde, 8 ila 10. yüzyıllarında Bizans döneminde yapıldığı bilinen "Yedikapılar Kaya Yerleşimi ve Yeraltı Şehri" turizme kazandırılmayı bekliyor. Yaklaşık 18 yıl önce Kemerkaya köyündeki Yedikapılar mevkisindeki Sülünün Öreni'nde ortaya çıkartılan yer altı şehrinin "U" planlı olduğu biliniyor.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Frigya Vadisi, Frigya yolunun 1. rotası Afyonkarahisar'da başlangıç yeri , Ayazini Metropolisi derken bugün Göynüş Vadisi, Antik Kral Yolu, Emre Gölü, Döger Kasabası ve Frig Vadisinin saklı cenneti Üçlerkayası Köyü'ne gideceğiz. Döger'de Arog filminin çekildiği yerleri de ziyaret edeceğiz.

Göynüş-Göhnüş (ya da Köhnüş) Vadisi Afyonkarahisar-Eskişehir devlet karayolunun 36'ncı km'sinden kuzeybatıya (sola) sapılarak 2 kilometrelik bir yolculuktan sonra ulaşılır. İhsaniye İlçesi Kayıhan Beldesi'ndedir. Biz de İhsaniye-Gazlıgöl üzerinden gidiyoruz. Daha önce aynı yoldan Ayazini Metropolisi'ne gitmiştik ancak vaktimiz kalmadığından bugün gideceğimiz rotamızı yapamamıştık. Ayazini Metropolisi yol ayrımından yaklaşık 6 km daha ileriye gittiğimizde Göynüş Vadisi tabelasını görüyoruz. Sola dönüyoruz yaklaşık 2 km daha yolumuz var.

İşte Göynüş Vadisi'ne geldik. Gizemli ve 3000 yıllık geçmişi olan Frig Vadisi'nde yaklaşık 10 m yükseklikte dik kayalar vardır.

Bu kayaların cephelerinde kare görünümlü küçük kapı boşlukları bulunur. Bu kapılardan içeri girildiğinde odalarla karşılaşılmaktadır.

Bu odalar Frig Dönemi'ne ait kaya mezar odalarıdır. Vadi içinde kale, Aslantaş, Yılantaş, Maltaş vardır.

Aslantaş Göynüş Vadisi'ndeki ilk durağımız. Aslantaş kaya mezar odasının ön yüzündeki kapı boşluğunun her iki yanında ayağa kalkmış sanki kükrüyor gibi görünen karşılıklı iki aslan ve ayakları altında birer yavru aslan ile kapı üstünde hayat ağacını andıran kütle ve bunun üstünde her iki yana uzanmış kanatlı güneş kursu, kabartma olarak yapılmıştır.

Yılantaş: Aslantaş'tan yaklaşık 150 m ileride ve Aslantaş ile aynı kayalıkların bulunduğu yerdedir. Anıt parçalandığı için üçgen tavan kirişleri görülmekte olup, anıtın dış tarafında bir aslan kabartmasının sadece baş ve bir ayak kabartması günümüze kadar gelebilmiş. Kapıda, Medusa başlı yılan kabartması ile iki yanında da mızraklarıyla yılana saldıran iki savaşçı vardır. Bugün ters dönen kayanın altında olduğundan göremiyoruz.

Aslantaş ve Yılantaş'tan sonra 300m ileride Maltaş'ı görmeye gidiyoruz. Karşımızdaki tabelada 200m daha içeriye girmemiz gerektiğini öğreniyoruz.

Tabelada denildiği gibi 200m daha ilerliyoruz. Kazı çalışmaları devam etmekte ve yol 1 gün önce yağan yağmur nedeniyle oldukça ağırlaşmış. Gidebildiğimiz kadar ilerliyoruz ve Maltaş'ı göremiyoruz. Geri dönüyoruz yol kenarında kırmızı beyaz çizgileri görüyoruz. Demek ki doğru yoldayız diyor tekrar geri dönüyoruz. Yolun ağır haline rağmen biraz daha ilerliyoruz ve Maltaş karşımızda.

Maltaş: Aslantaş ve Yılantaş'tan yaklaşık 500 m uzaklıkta olup, zemine gömülü olan anıtta yapılan kazı çalışmaları ile yeni bir mezar odası bulunmuş. Kazı çalışmaları nedeniyle yanına gidemediğimiz Maltaş üçgen çatılı bir tapınak cephesidir. Gömülü bölümünde mihrap, ayrıca sol üst kenarda dikey yazıt vardır.

Göynüş Vadisi pek çok kişinin ilgisini çekmektedir. Bölgeye gelip kamp kurarak gezmek isterseniz, tarihi eserlerin yanı başında kamp kurmak yasak. Bu nedenle kamp alanınızı seçerken dikkatli olmanız gerekiyor. Kamp yapmak isteyenlerin herhangi bir ücret ödemesine gerek yok. Bölgede tuvalet, çeşme, duş, elektrik gibi imkanların, market, restoran, kafe gibi işletme ve tesislerin olmadığını da bilin. Ayrıca bölgeye toplu taşıma aracı yok. Yani buraya gelirken özel aracınızla, ya da araç kiralayarak gelmeniz gerek. Tabi trekking yapabilir, bisiklet tercih edebilir ya da ATV kiralayabilirsiniz.

Göynüş Vadisinden Antik Kral yolu nu görmek üzere tabelaları takip ediyoruz ve Bayramaliler Kasabası na ulaştık.

Kasabanın içerisinden geçiyoruz. Antik Kral Yolu için yeni bir yönlendirme karşımızda.

Ve sonunda Antik Kral Yolu Tabelasını görüyoruz. Arabamızı uygun şekilde park edip, ünlü ve gizemini hala koruyan Antik Kral Yolu 'na ulaşıyoruz. Karşıdan gördüğümüzde ilk düşüncemiz dedikleri kadar varmış oluyor. İşte 3000 yıllık tarihin, antik dünyanın belki de en ünlü yollarından birisindeyiz.

"Antik Kral Yolu", jeolojik yapısı ve 2 m derinliğe sahip gizemli tekerlek izleriyle dünyanın dört bir yanındaki jeolog, arkeolog ve sanat tarihçilerinin dikkatini çekerken, bizim gibi gezginlerinde ziyaret listelerinin başında yer alıyor.

Rus bilim insanı ve jeolog Alexander Koltypin'in, Frig Vadisi'ndeki tekerlek izlerinin burada 12-14 milyon yıl önce yaşayan üstün zekalı bir ırka ait olabileceği iddiaları oldukça ses getirmişti. Ancak bu iddia çok da kabul görmedi.Neyse biz Antik Kral Yolu ile ilgili araştırmaları uzmanlarına bırakalım ve zamanında kim bilir kaç kralın geçtiği yolun tadını çıkaralım.

Tarihi yolda şöyle bir oturup düşünüyoruz. Binlerce yıllık geçmişe sahip, toplamda 500 km'lik bir uzunluğa sahip olan bu yolu kullananların, kullanmış oldukları araçlarını hayal ediyoruz. Yolun bazı bölümlerinde tekerlek izleri o kadar derin ki (bazı yerler 2-2.5m derinlikte) buradan geçen araçlar koca kayayı ikiye ayırmış. Kayalar üzerinde sürtünmeden doğan çizgileri görmek mümkün. Kim bilir o dönem de bu yoldan kaç kral geldi geçti. Ya da şöyle bitirelim. Kimler geldi kimler geçti bu yoldan, belki de çoğu bilinmeden silindi gitti...........
Antik Kral yolu ile ilgili videomuz You Tube kanalımızda. kanalımıza abone olmayı unutmayın.
Antik Kral Yolu'nu geride bırakarak Döger'e doğru gidiyoruz. Frigya Tabiat Parkı 'ndan geçiyoruz. Aslankaya'ya geliyoruz.

Aslankaya Friglere ait en önemli kaya anıtı ve açık hava tapınağı olarak bilinmektedir.

Anıtın yan yüzeyinde büyük boy aslan kabartması yer alır.

Ön yüzdeki üçgen alınlık içinde iki sfenks ve ayakta Tanrıça Kibele ve onu kutsayan aslanlar yer almaktadır.

Yolumuza yine işaretleri görerek devem ediyoruz. Karşımızda Emre Gölü.

Emre Gölü: Aslankaya'dan yola devam ederseniz yaklaşık 2.5 km uzaklıkta Emre Gölü karşınızda. İhsaniye ilçesine bağlı Döğer kasabası ve Frig Vadisi sınırları içerisinde yer alan doğal yollarla oluşmuş en küçük göldür. Yaklaşık yüzölçümü 5 km²'dir. Derinliği 3m'dir. Suları tatlıdır.

Frig vadisinin gerçekten görülmesi gereken yerlerinden biri olan Emre Gölü ziyaretinizde hem Frig Vadisindeki birçok eseri görebilir hem de değişik aktivitelere katılabilirsiniz. Kano ve özellikle "Kral Midas" adlı Frig motifleriyle süslenmiş kayıklarla gölde güzel bir gezinti yapabilirsiniz.

Gölde gezdim ama bu bana yetmedi derseniz balon ile havadan gölü ve Frig Vadisini gezebilirsiniz. Biz bunların hiçbirini maalesef sezon kapandığı için yapamadık.

Eğer isterseniz bisiklet ya da ATV kiralayarak da Vadiyi keşfedebilirsiniz. Binlerce yıl öncesine ait kabartmalar, kaya tünelleri, anıt mezarlar ve sarnıçlar arasında gezerken bölgenin büyüleyici etkisine kapılacaksınız.

Eeeee tüm bunları yaparken yoruldum biraz bir şeyler içeyim de dinleneyim dediniz. Göl sosyal tesisinde kahvenizi yudumlarken göl manzaralı keyif çıkarabilirsiniz. Gölde isterseniz kamp kurarak sabah güneşin doğuşunu ve akşam gün batımını izleyebilirsiniz. Emre Gölü Frig Vadisi gezisi sırasında mola vereceğiniz en güzel noktalardan birisi.

Gölün kıyısında Frig Kaya Anıtlarının yanında bulunan Yunus Emre Tekkesi' ni de ziyaret i vardır. Emre Sultan Türbesi taş ve tuğladan yapılmış ve iki adet penceresi vardır. Kapalı olduğu için giremedik, pencereden resim alabildik. Emre Tekkesinden Gölün Manzarası sizleri büyüleyecek.

Emre Gölünün muhteşem manzaralarından sonra Döger Kasabasına gidiyoruz. Planımızda Arog filminin çekildiği Memeç Kayalıkları var.

Döger'e 4 km yolumuz var. Yoldaki yönlendirme tabelaları gerçekten çok işe yarıyor.

Arog Filmini izleyenler belki de bu filmin Frig Vadisinde Memeç Kayalıkları nda çekildiğini bilmiyorlardır. Eveeet işte filmin çekildiği Memeç Kayalıklarındayız.

Memeç Kayalıklarında Bizans döneminden kalma yerleşim yerleri, kilise, mezar odaları ve bir adet şapel bulunmaktadır.

Memeç Kayalıklarından Döger'e geldiğinizde Frig Vadisine hoşgeldiniz tabelası bizleri karşılıyor

Döger Kervansarayı II.Murat tarafından yaptırılmış Osmanlı eseridir. İki katlı han bölümü ile taç kapıdan oluşan mimarisi ile örnek bir yapıdır. Döger'e geldiğinizde eğer kervansaray kapalı ise hemen karşıda bulunan dükkandan anahtar isteyip açarak girebiliyorsunuz. Gezdikten sonra anahtarı geri teslim etmeyi unutmayın.

İki katlı hanın, üst odaları yolcuların yatma; alt kat ise dinlenme yeridir.

Döger Kasabasından Frigya Vadisinin saklı cenneti olarak kabul edilen Üçlerkayası Köyü 'ne gidiyoruz. Ancak size küçük bir hatırlatma. Eğer beyaz tabelada gördüğünüz yönlendirme tabelasından aracınız ile köye gitmek isterseniz oldukça zor bir yola girmiş olursunuz. Hele bir de yağmur yağdıysa yol çok ağırlaşıyor. Bu yol daha çok trekking yapanlar ve ATV kiralayanlar ve bisikletle seyahat edenler için uygun. Özel araç ile gelecekseniz mavi tabela gördüğünüz yerden asfalt yoldan köye gitmek gerek.

Tarihi Frig Vadisi'nde yer alan gizemli ve saklı bir tarih cenneti kabul edilen Üçlerkayası Köyü, çok sayıda tarihi mekanı ve peri bacalarıyla ilgi çeken turizm rotaları arasına girdi.

Köyde Frig'lerden kalma açık hava tapınakları, kaya mezarları, tek ve çok katlı oyma kayalardaki yaşam alanları, kral mezarları ile peribacaları ilgi çekmekte.
Frig Vadisi-Frig Yolu ile ilgili diğer videolarımızı You Tube Kanalımızdan izleyebilirsiniz. Kanalımıza abone olmayı unutmayınız.
Frig Vadisini Üçlerkaya Köyü'nde konaklama yaparak gezmek isterseniz mutlaka Frigya Organik Köy Evi 'ne uğrayınız.
Frig Yolu ve Frig Vadisi hakkında merak ettiklerinizi Frig Vadisi Gezi Rehberimizde bulabilirsiniz.

# data[].attributes.attachment_link.title
GÖYNÜŞ VADİSİ, ANTİK KRAL YOLU, EMRE GÖLÜ, DÖGER KASABASI ÜÇLERKAYASI KÖYÜ-FRİG VADİSİ- AFYONKARAHİSAR

# data[].attributes.attachment_link.description
Frigya Vadisi, Frigya yolunun 1. rotası Afyonkarahisar'da başlangıç yeri , Ayazini Metropolisi derken bugün Göynüş Vadisi, Antik Kral Yolu, Emre Gölü, Döger Kasabası ve Frig Vadisinin saklı cenneti Üçlerkayası Köyü'ne gideceğiz. Döger'de Arog filminin çekildiği yerleri de ziyaret edeceğiz. Göynüş-Göhnüş (ya da Köhnüş) Vadisi Afyonkarahisar-Eskişehir devlet karayolunun 36'ncı km'sinden kuzeybatıya (sola) sapılarak 2 kilometrelik bir yolculuktan sonra ulaşılır.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
AFYONKARAHİSAR ;

İç Batı Anadolu ortasında kara, demir, hava yollarının kesiştiği kavşak noktasında bulunan İlimiz Afyonkarahisar önemli bir merkezdir.

MÖ. 3000 yılından itibaren yaklaşık 5000 yıllık bilinen tarihimizde Hitit, Frig, Yunan, Roma ve Bizans egemenliğinden sonra yaklaşık 1200 yılından beri bize yurt olmuştur. Ayrıca ; Kurtuluş Savaşımızı kesin Zafere ulaştıran, Türk milletinin inancı , bağımsızlık aşkı ve mücadele azmini tarih sayfalarına altın harflerle yazdıran Ulu Önder Atatürk ve Silah Arkadaşları ile Kahraman Mehmetçiğin Kocatepe' de gerçekleştirdiği Büyük Taarruza ev sahipliği yapmış ve dolayısıyla Türkiye Cumhuriyetinin temelleri Afyonkarahisar ilinde atılmıştır.

Tarihsel ve Kültürel Zenginlikleri yanında Akdağ gb. doğal güzellikleri ve zengin jeotermal kaynakları bulunan Afyonkarahisar son 10 yılda "Termal Turizm" alanında önemli gelişmeler katetmiştir. Kaplıcalarımızda bulunan üç, dört, beş yıldızlı otellerimize her yıl yenileri eklenmektedir. Mevcut eski tesislerimiz de ise iyileştirme ve restorasyon çalışmaları sürmekte Kaplıcalarımıza çok fonksiyonlu termal Tatil köyü kapsamında düzenlemeler getirilmektedir. Yılın oniki ayı hizmet verebilen bir sektör olan Termal Turizm de ayrıca çok sayıda ikinci konut türende yapılaşmalar hızla devam etmektedir.

Jeolojik bir oluşum olan İscehisar, Döger, Seydiler bölgesindeki peri bacaları bu yörelerdeki Frig kaya anıtları, mezarları İlimiz merkezindeki Karahisar Kalesi ve eski evler camiler , arkeoloji müzesi görülmeye değer kültürel varlıklarımızdır. Tokalı Kanyon ile Akdağ Tabiat Parkı özellikle dağcıların rabet ettiği doğal güzelliklerimizdir.

İlimizin, doğal kültürel ve tarihsel zenginliği ile birlikte kavşak noktasında olması da ekonomik gelişmesinde yararlı olmaktadır. Şekercilik, sucukçuluk, Afyonkarahisar'a iyi gelir getirmektedir. Ayrıca İscehisar ilçemizdeki zengin mermer yataklarını işletmek üzere o bölgede irili ufaklı çok sayıda atölye vardır. Bunun yanında Alkoid, Şeker, Selüid, Un, Yağ, Yem, Çimento gibi sanayi yatırımları yanında son yıllarda Turizm gelirinin payı artmıştır.

Afyonkarahisar ilinin tarihi Hitit'lere kadar uzanmaktadır. Hititlerden sonra bölgeye yerleşen Frig'ler zamanında yazılı belgelere geçiyor. İlk kez Frig'ya krallığından Akroneos kente adını veriyor. Eski Yunan metinlerinde Akronio şeklinde geçen isim Romalılardan kalan eski paralar ve latince yazılarda Akronium olarak görülmektedir. Bizans egemenliği sırasında dilsel gelişimler sonucu Akroenos olarak adlandırılmaktadır.

Karahisar-ı Sahip, Karahisar-ı Delve, Sahibin Karahisarı ve Saipkarasker... Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanından sonra kente Afyonkarahisar bileşik ismi verilmiştir. Bir süre böyle kullanılan isim, gerek resmi ve ticari yazışmalarda uzun görüldüğünden ve gerekse halk dilinde kısaltılarak Afyonkarahisar denildiğinden dönüşüme uğramıştır. Afyonkarahisar, bilindiği gibi gelincikgillerden haşhaş adındaki bitkinin, olgunlaşmamış ürününden elde edilen koyu renkli bir maddedir. Bayıltıcı kokuya sahip bu madde, tıpta ilaç yapımında kullanılabildiği gibi, uyuşturucu madde olarakta gizlice tüketilir.

AFYONKARAHİSAR ADI NEREDEN GELMİŞTİR?

Afyonkarahisar Kalesi , şehrin güneyinde, çok yüksek ve yalçın bir dağın tepesindedir. Adını dünyanın oluşumunun dördüncü zaman diliminde bir yanardağ ağzında meydana gelen sarp kayalar üzerine kurulan kaleden (Karahisar) ve ilk defa "Synnada" antik kenti sikkelerin de karşımıza çıkan haşhaş (Opıum-Afyonkarahisar)'dan alan Afyonkarahisar M.Ö. 2.000 yıllarına kadar uzanan bir tarih şeridi yaşatır.

İlk yerleşim izine, II. Murşil'in Arzava seferinde kullanıldığından bahsedilen ve Hapanova (Yüksek Tepe) olarak adlandırılan Kale'de rastlamaktayız. Günümüze kadar ulaşan Hitit sur parçalarından da burasının Hititlerce ilk defa kullanıldığını öğrenmiş oluyoruz.

Hititlerden sonra Anadolu'da uygarlık kurmuş olan Frigler'in izlerine, sarp kayalık üzerinde tespit ettiğimiz Frig mihrabı, sunu çukurları, Frig basamaklı sunağı gibi kayalığın zirvesinde bulunan Frig kaya tapınağında rastlamaktayız. Sarp kayalık üzerinde günümüze kadar korunarak gelmiş dinî amaçlı yapılanmadan, burasının Frigler döneminde dinî bir merkez olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Roma ve Bizans döneminde Asya ve Anadolu eyaletine bağlı bir yerleşim yeri olan ilimizin adı, Akronıum (Yüksek Tepe)'dir. Bu dönemde, kaplıcaları, Frigya Salutaris (Şifalı Frigya) adıyla ün yapmıştır. Afyonkarahisar, asıl önemine "Selçuklular" döneminde kavuşmuştur. Milâdî 1147-1157 yılları arasında Sultan I. Mesud'un emri ile "Karahisar" adı ile tanınan kalenin eteklerine, bir Türk boyu olan Karaşar' lar yerleştirildiler. Stratejik yolların kavşağında çok çetin bir kalesi bulunması dolayısıyla, kale ile Hıdırlık (kalenin güneyinde bulunan tepe) tepesi arasındaki yerleşim alanı çok kısa sürede genişlemiştir. Bu gelişmeyi hızlandıran diğer bir olay da, Sultan I. Alâaddin Keykubat'ın tahta çıkar çıkmaz başlattığı yurt kalelerinin onarımı sırasında Afyonkarahisar Kalesi'nin de onarılmasını buyurmasıdır.

Sultan I.Alâaddin Keykubat, 1231 yılında lalası ve mimarı Bedrettin Gevhertaş'ı kale dizdarı olarak Afyonkarahisar'a gönderir. Gevhertaş, kalenin burç ve bedenlerini onardıktan sonra, yukarı Kale'de küçük minareli mozaik çini mihraplı bir mescit ve onun doğu yanına da bir saray yaptırır. Ayrıca Alâaddin Medresesi adlı Hisarardı Medresesi'ni yaptırır. Sarp kayalar üzerindeki kalesi sağlam ve güvenilir olan Afyonkarahisar'da Selçuklu Devleti'nin hazineleri saklanır olmuş ve adına da "Karahisar-ı Devle" denilmiştir.Anadolu Selçuklu Devleti'nin 1243 Kösedağ Savaşı sonrasında Moğolların hâkimiyetine girmesiyle Afyonkarahisar'da Sahipata Beyliği kurulmuş, daha sonra sırayla Eşrefoğulları, Germiyanoğulları ve Karamanoğulları Beylikleri egemenliğinde kalmıştır.

Şehir, Osmanlı İmparatorluğu döneminde genişleyerek büyümüştür. Fatih Sultan Mehmet'in sadrazamlarından Gedik Ahmet Paşa, Karaman Seferi sırasında Afyonkarahisar'da konaklamış ve 1472-1477 yılları arasında yapımı tamamlanan Gedik Ahmet Paşa Külliyesi'ni(sübyan mektebi, medrese, hamam, imaret ve camii'den müteşekkil) yaptırmıştır. Bunun yanında çok sayıda mescit, cami, medrese yapılmıştır. Mevlevîlik tarikatının yayıldığı merkez olan Afyonkarahisar'daki Mevlevi Tekkesi'nin 19.yy.'da yanmasından sonra dönemin padişahı II. Abdülhamid Han tarafından yaptırılan Mevlevî Tekkesi (Bugün cami olarak kullanılmaktadır.) önemli mimarî eserlerdendir.

İstiklâl Savaşı yıllarında Afyonkarahisar, Başkomutanlık Karargâhı olmuş, Millî Mücadeleyi zafere ulaştıran Başkomutanlık Meydan Savaşı, Afyonkarahisar'da da verilmiştir. Kurtuluş Savaşında, Büyük Taarruzdan bir gün sonra 27 Ağustos 1922 günü, saat:17.oo'de Türk orduları Afyonkarahisar'a girmiş bundan sonra Başkomutanlık ve Garp Cephesi Karargâhı Afyonkarahisar'a taşınmış ve karargâh olarak kullanılmıştır. Atatürk, 28 Ağustos1922 günü Afyonkarahisar'daki karargâhına gelmiş, büyük zafere kadar çalışmalarını buradan idare etmiştir.

AFYONKARAHİSAR KALESİ ;

"Düzlükte, gelip geçse de yol, Afyonkarahisar'dan
Ey yolcu, görünmez Afyonkarahisar, istasyondan
Şayet vaktin olursa tırman Kale'ye
Bak Afyonkarahisar'a gökyüzünde bir balkondan"

Diyor Ozan Arif Nihat Asya dizelerinde. Gerçekten de bir kentle, şairlere, alimlere, sanatçılara, mescitlere, mahallelere adını veren , destanlarda, efsanelerde, türkülerde, manilerde kuşaktan kuşağa aktarılan, yerden tam 226 metre yükseklikteki trakit bir kaya kütlesi üzerine kurulmuş bulunan Karahisar Kalesi için "Gökyüzünde bir balkon" dan başka nasıl bir nitelendirme yapılabilir ki?

Öyle sanıyoruz ki, Afyonkarahisar deyince Karahisar Kalesi'ni, Karahisar deyince de Afyonkarahisar'ı hatırlamamak mümkün değildir. Afyonkarahisar şehri ile özdeşleşen Karahisar Kalesi'nin günümüzden yaklaşık 3 bin 340 yıl önce, İsa'dan Önce 1340'lı yıllarda Arzava ülkesine sefer düzenleyen Hitit Kralı II.Murşil tarafından, askerlerinin kışı geçirmeleri amacıyla yapıldığı sanılmaktadır.Kale'nin o zaman ki adı Hapanuva, yani " Yüksek Tepe Şehri " dir. Daha sonra Mira Kuvalya Krallığı'nın egemenliğine bırakılan Hapanuva eteklerine Frigler zamanında köy kurulur ve "Akronio" ya da "Akroniom" adını alır. Sırasıyla Lidyalılar, Persler ,Helenler, Bergama Krallığı,Pont krallığı, Romalılar ve Bizanslılar'ın egemenliğinde kalan Kale, Hicret'ten sonra İstanbul'u fethetmek amcında olan Emevi Halifelerinin ,Anadolu'ya yaptıkları seferler sırasında birkaç kez el değiştirdikten sonra , Alparslan'ın oğlu Melikşah zamanında Selçuklu topraklarına katılmıştır. Daha sonra Devlet Hazineleri2nin Kale 'de saklanmasından dolayı "Karahisar-ı Devle" yani "Devletin Karahisarı" adını alır. Anadolu Beylikleri döneminde Sahipoğulları ve Germiyanoğulları'^nın hüküm sürdükleri Karahisar-ı Devle ,1392 yılında Yıldırm Beyazıt tarafından Osmanlı topraklarına katılır. Ankara Savaşı'ndan sonra Timur ordularının hakimiyetine giren Karahisar-ı Devle, Timur'un beylere, topraklarını geri vermelri üzerine Germiyanoğulları'na, daha sonra vasiyet yoluyla 1428 yılında Osmanlı Türk Birliği'ne katılır. Anadolu'daki diğer karahisarlarla karışamamsı için " Karahisar-ı Sahib" yani " Sahibinin Karahisarı" adını alır. Mevcut Şeriye Sicillerine göre Karahisar'ın başına Afyonkarahisar kelimesi ilk kez 1651 yılında gelmiş ve o günden bu yana Afyonkarahisar adı ile anılır olmuştur. Burada yeri gelmişken bir noktaya dikkat çekmek istiyorum: Karahisar kalesi, Selçuklu hakimiyetinden başlayarak içinde bulunduğu kente adını vermiş hatta bu ad, Cumhuriyet 'in ilk yıllarında da kullanılmıştır.Ne yazık ki, daha sonra resmi bir karar olmamasına rağmen, Afyonkarahisar adı, uzunluğu nedeniyle kısaltılmış ve karahisar adı atılarak "Afyonkarahisar" biçiminde kullanılmaya başlanmıştır. Oysa ki şehrimizin gerçek adı Afyonkarahisar'dır. Dünyada ülkeler ve şehirler kendi asları üzerine tarih yaratmaya çalışırken, baştan başa tarih olan "Karahisar"ın şehrimizin adından kaldırılmış olması üzücüdür.

Efsanelerde Karahisar Kalesi 3 bin 340 yıllık bir geçmişe sahip olan Karahisar kalesi, defalarca el değiştirmiş, öyle sanıyoruz ki her defasında yeni bir efsane, yeni bir destana mekan olmuştur. Yukarıda da sözünü ettiğimiz gibi yerden 226 metre yükseklikteki trakit bir kaya kütlesi üzerinde kurulu bulunan Kale'yi fethetmenin öyle kolay bir iş olmadığı tartışmasız bir gerçektir. İşte bu nedenle Battal Gazi'den Hazreti Ali'ye ,Beyböğrek'ten Çavuşbaşı'na ,Horoz Dede'ye kadar pek çok efsane anlatılır Karahisar Kale'si için İlginçtir ki, anlatılan bu efsanelerin izleri, günümüzde bile varlığını korumaktadır. Halk arasında anlatılan Hazreti Ali ya da Düldül'ün ayak izleri efsanesine göre, İslam halifelerinden Hazreti Ali, atı Düldül'ün üzerinde dağdan dağa uçarak sefer yapmaktadır. İşte böyle seferlerin birinde Afyonkarahis'a gelen Hz. Ali, Hıdırlık Dağı'nda konaklamak için sertçe yere basınca, buradaki bir kaya üzerinde ayağının izi kalır. Daha sonra Hıdırlık'tan Kale'ye atlayan Düldül, burada da dizginlenince bu kez ön ayağının izi bir kayanın üzerinde kalır. Hz. Ali, Düldül'ü sulamak için su yalağına vardığında, atı bağlayacak bir yer bulamaz ve dört parmağı ile yalağın yanındaki bir taşa vurarak taşı deler ve atı buraya bağlar. Yukarıda da belirttiğimiz gibi Afyonkarahisar Kalesi'nde bugün Düldül'ün ayak izi ile atın bağlandığına inanılan kaya üzerinde delik, hala varlığını korumaktadır. Karahisar Kalesi ile ilgili bir başka efsane ise Battal Gazi ile ilgilidir: Afyonkarahisar'da 740 yılında öldüğü konusunda tarihçilerin birleştiği Battal Gazi ile yakın arkadaşı Ahmet Tarhan kaleyi ele geçirmek için sıkı bir kuşatma yapar, içeridekilerin dışarısı ile bütün bağlantılarını keser. Kale komutanı, bunun üzerine Bizans İmparatoru' na haber salar ve 100 000 kişilik bir ordu yardım için yola çıkar. Kalenin burçlarından Battal Gazi'yi görerek aşık olan komutanın güzel kızı O'na bir kötülük gelmemesi için çimler üzerinde uyumakta olan Battal Gazi'ye bağırır, ancak duyuramaz. Sonra bir kağıt yazar, taşa sararak üzerine atar. Battal Gazi, bir iki kıpırdandıktan sonra hareketsiz kalır. Battal'ın uyunmadığını gören kız telaşlanır, babasına Türklerin komutanının çayırda uyuduğunu söyler ve güya O'nu öldürmek için zehirli bir hançer ister. Battal Gazi'nin yanına gelen kız onu ölmüş olarak bulur. Çünkü attığı taş, Battal'ın kulağına gelmiş ve ölümüne neden olmuştur. Kız üzülür ve hançeri kendi kalbine saplayarak hayatına son verir. Bizans ordusu kalenin eteklerine geldiğinde amansız bir savaş başlar, Ahmet Tarhan askerleriyle birlikte şehit olur. Ahmet Tarhan Karahisar Kalesi'nin eteklerinde, şu anda Ulu Camii 'nin karşısındaki mezarına gömülür. Yenilgiden sonra çok şiddetli bir fırtına başlar ve Battal'ın cesedini Eskişehir dolaylarına atar. Böylece Bizanslılar, Battal Gazi'nin öldüğünü anlayamaz ve daha uzun süre onun korkusuyla yaşarlar. Şu andaki Olucak Çeşmesinin, Çavuşbaş mahallesinin ve Çavuş Dede mezarının doğuşu ile ilgili olarak anlatılan Çavuşbaşı ya da Çavuş Dede efsanesi ise şöyledir: Afyonkarahisar sancağı Türk egemenliğine girmeden önce burada valilik yapan kişiye Türk hükümdarı elçiler göndererek kalenin Türklere teslimini ister. Her defasında ret cevabı alınması üzerine hükümdar en güçlü Çavuş Başını Karahisar Kalesi'nin alınması için görevlendirir.Çavuşbaşı askerleriyle birlikte birkaç gün içinde Muttalıp bağlarına gelir. Bunu haber alan kale komutanı, kaleye kapanarak savunma düzeni alır. Ertesi sabah Türk askerleri Karakuyu'ya ulaşır. Su stoku tükenen askerler, Karakuyu'da su içmek isterler ama su sağlığa zararlı olduğu için vazgeçerler.Bunun üzerine çevrede su aramaya başlarlar ancak bulamazlar. Durum Çavuşbaşına bildirilir. Çavuşbaşı, yanına birkaç kişi alarak Yağdan denilen kayalıklara doğru gider. Çok yüksek bir kayanın önünde bazı dualar mırıldanır ve "Burada bir su olacak" diye bağırıp kılıcını kayaya vurur. Kılıç darbesiyle yarılan kayadan su fışkırır. Çok güzel ve şifalı olan su askerlerin yorgunluğunu giderir. Dinlenen ordu bir Cuma günü kaleye saldırır ve kale zapt edilir. Şehitler arasında Çavuşbaşı da vardır. Bugün Afyonkarahisar'ın Çavuşbaş mahallesindeki Olucak suyu güzel bir memba suyu olarak vatandaşlarca içilmektedir. Olucak çeşmesinin karşısındaki Çavuş Dede mezarı dertlilerin derman aradıkları, adaklar adadıkları küçük bir türbe olarak varlığını korumaktadır.

Dilek Yeri Karahisar Kalesi

Karahisar Kalesi, tarihi boyunca, evlenmek isteyen kızların iyi bir kısmet diledikleri, kısmeti bağlı olanların kısmetlerinin açıldıkları yer olmuştur. İnanışa göre, taliplisi çıkmayan yada evlenme zamanı gelmiş kızlar yanlarında yaşlı bir kadınla birlikte Cuma günü Karahisar kalesinin yolunu tutarlar. Ancak yanlarına birde asma kilit alırlar, kilit kaleye çıkılmadan önce kilitlenir. Kaleye çıkıldıktan sonra, yaşlı kadın kaleye çıkılmadan önce kilitlenmiş olan kilidi kızların başlarında açarak, inanışa göre bahtlarını açar. Daha sonra kızlar Kız Kulesi'nden

"Bahtım bahtım
Altın tahtım
Evlenecek vaktım"

Diyerek bağırırlar. İnanılan odur ki tahminen bir hafta sonra bu kızlara hayırlı birer nasip çıkar ve nişanlanırlar.
Bu gelenek, Hıdırellez 'de daha çok ilgi görmekte ve Hıdırellez sabahı erken saatlerde kaleye çıkan kızlar, Kız Kulesi'nden dileklerini bağırmaktadırlar. Kimi zaman kadınların ya da erkeklerinde Kız Kulesi'nden

"Çocuğum olacak vaktım"
"Okulu bitirecek vaktım"

gibi dileklerde bulundukları da gözlenmektedir.
Kaledeki Kız Kulesi'nin yanında bir şarapnel oyuğu gibi insan boyunda olan taşın içine yatan kadınlar çeşitli dileklerde bulunurlar.

Kalenin kapısının kemerinde bulunan bir oyuğa, bir dilek tutulup 3 taş atılmaktadır. Eğer taşların 3'üde oyuğa girerse dileğin yerine geleceğine inanılmaktadır.

Yine kalenin kapısının önündeki uçmak ağacına insanlar üzerlerinden bir bez ya da ip parçası kopararak bağlamak suretiyle dilekte bulunmaktadır.

Manilerde Karahisar Kalesi

Yörelerin coğrafi yapılarındaki önemli varlıklar, o merakının folkloüne 1. derecede yansımaktadır. Söz gelimi:Sıradağlar, ovalar, akarsular, göller, yaylalar, kaleler ve diğerleri...Afyonkarahisar şehrinin de yerden 226 metre yükseklikteki bir kaya kütlesi üzerine kurulmuş olan kalesi de önemli bir tarihi yapı olmasının yanı sıra, coğrafi özelliği nedeniyle halk folklorünün en yaygın biçimlerinden biri olan manilerde geniş biçimde yer almıştır.

Afyon dağlar içinde
Gül yapraklar içinde
Afyon'u Allah korusun
Kalesi var içinde
Saçım uzun öreyim
Göz yaşımı sileyim
Eğil Afyon kalesi
Ben yarimi göreyim
Diye mani yakan diller, bazen sevdiklerine sitemlerini manilerle gönderirken Karahisar Kalesi'nden söz etmeden geçememişlerdir:
Hisarın ardı diken
Yaktın beni gül iken
Allah da seni yaksın
Üç günlük gelin iken
Kaleden indim iniş
Mendilim dolu yemiş
Yare saldım yememiş
Kendisi gelsin demiş
Afyon'un kalesine
Kuş konmuş tepesine
Sırçadan saray yapsan
Varmam senin gibisine
Kalenin ardındayım
Saatin dördündeyim
Eller derin uykuda
Ben yarin derdindeyim
Genç kızların atışma manilerinde de Karahisar Kalesi'ni bulmak mümkündür:
Kaleden attım kazı
Ayakları kırmızı

Senin varacağın oğlan
Ayakkabı hırsızı
Kalenin altı tandır
Yandır Allahım yandır
Senin varacağın oğlan
Hem bıyıklı, hem kambur
Türkülerde Karahisar Kalesi
Halkın duygularının, özlemlerinin, dileklerinin, acılarının, aşklarının, sevilerinin, hasretlerinin, kahramanlıklarının saza ve söze döküldüğü türkülerde yöreye ait folklorik özellikler, mahalli motifler ağır basmaktadır. Afyonkarahisar halkı da içinde yaşadıkları şehir ile özdeşleşen Karahisar Kalesi üzerine türkü yakmadan edememiştir.
Af(i)yon'un (aman aman) ortasında kalesi
Üzerinde vardır kızlar kulesi
Sözleriyle başlayan türkü, Afyonkarahisar'ın en tanınmış türkülerinden biri olarak Türkiye Radyolarında çalınıp söylenmektedir.
Bir başka türküde ise Karahisar Kalesi'nden
Karahisar Kalesi bükülür gelir
Zülüfler gerdana dökülür gelir
Dizeleriyle söz edilmektedir.
Çemberin Dalda Kaldı türküsünde geçen
Kalenin ardı pınar
Elimi soksam donar
Ne kız oldum ne gelin
Yüreğim ona yanar
Kalenin ardı bostan
Yıkılsın Arabistan
Arabistan kızları
Ne don giyer ne fistan
Dörtlüklerinde de kaleden söz edilmekte ve bu türkü aynı zamanda bir kadın oyun havası olarak çalınıp söylenmektedir.
Her ne kadar Karahisar Kalesi ile ilgisi olmasa da Kara Hüseyin adlı Emirdağ türküsünde geçen
Karasar damını yardımda kaçtım
Su vermez yoluna sar(ı) altın saçtım
Filiğin Hatça'yı aldımda kaçtım
Dizelerindeki "Karasar" kelimesi , Karahisar'ın halk arasında söylenen bir biçimi olması nedeniyle dikkat çekicidir. Kimi köylerde de Karahisar " Kareysar" olarak söylenmektedir. Halk arasında söylendiği gibi almak gerekirse buna " Garasar "
Ya da " Gareysar " demek daha doğru olacaktır.

İsimlerde Karahisar Kalesi
Afyonkarahisar'da yetişen birçok alim, sanatçı, şair, mutasavvıf, kumandan ve devlet adamları "Karahisari" lakabını gururla taşımız ve bununla meşhur olmuşlardır.
-Ahter-i Kebir adlı Arapça-Türkçe lugatıyla tanınan Muslihiddin Mustafa bin Şemseddin Karahisari (AHTERİ),
-Şamil-ül Lüga adlı Farisiçe-Türkçe lugatıyla tanınan İmadoğlu Hasan Karahisari,
-Ünlü mutasavvıf Abdurrahman Karahisari ( Mısırlıoğlu-Mısri Sultan ),
-Alim,Mevlana Hattat Haydar bin Ebilkasım Karahisari,
-Ünlü Hattat Ahmed Şemseddin Karahisari,
-Hattat Karahisari Derviş Mehmet
Karahisari adıyla ün kazanmış Afyonkarahisarlılardır.
Bu arada Afyonkarahisar şehrinde şu anda bazı duvarları ayakta kalabilmiş olan Kale Mescidi adlı bir camii, Kale ve Hisarardı adlarıyla anılan iki de mahalle bulunmaktadır.

Karahisar Kalesi ile İlgili Diğer İnanışlar
Halk arasında Karahisar Kalesi'ne bir kez tırmanan bir kişinin 7 yıl Afyonkarahisar'dan ayrılmayacağına ilişkin bir inanç vardır. Bu inanç ne kadar doğrudur bilemeyiz ama yüzyılların deneyimine dayanan ve bilimsel olarak açıklaması da yapılabilen bir diğer inanç vardır ki o da " Karahisar Kalesi'nin ardı kararınca Afyonkarahisar'a yağmur yağdığıdır." Olayı bilimsel yönden şöyle açıklamak mümkündür: Yurdumuza yağışlar genellikle Kuzeybatıdan ve güneybatıdan, yani Balkanlarla Orta Akdeniz üzerinden gelmektedir. Yağış sistemleri Ege, Orta Anadolu ve Doğu Anadolu üzerinden yurdumuzu terk etmektedir. İşte Karahisar Kalesi'de Afyonkarahisar kentinin batısına yakın bir yerde kurulu bulunduğundan yağmur bulutları sürekli olrak kalenin arkasından gelmekte ve Karahisar Kalesi'nin arkası kararınca Afyonkarahisar'a yağmur yağmaktadır.

# data[].attributes.attachment_link.description
AFYONKARAHİSAR ; İç Batı Anadolu ortasında kara, demir, hava yollarının kesiştiği kavşak noktasında bulunan İlimiz Afyonkarahisar önemli bir merkezdir. MÖ. 3000 yılından itibaren yaklaşık 5000 yıllık bilinen tarihimizde Hitit, Frig, Yunan, Roma ve Bizans egemenliğinden sonra yaklaşık 1200 yılından beri bize yurt olmuştur.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Akarçay Kültür Park, Afyonkarahisar ili sınırları içerisinde yer alır. Şehrin içinden geçen ve Eber Gölüne dökülen, Aksu Deresi boyunca uzanır. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Afyonkarahisar Belediyesinin yapmış olduğu çalışmalarla, Aksu Deresi ıslah edilerek oluşturulmuştur. Belediye yetkililerinin yaptığı açıklamada, Akarçay Kültür Park projesi için, 45 milyon TL harcandığını duyuruldu. Aksu Deresi ıslah yapılmadan önce, bataklık ve pis kokusundan dolayı, halk arasında kokan dere olarak anılıyordu. Yapılan çalışmayla pis koku giderilirken, birçok aktivitenin yapılabileceği, yeni görünümüne kavuştu.

Akarçay Kültür Park Nerede?

Afyonkarahisar'ın Osmangazi mahallesinde bulunan Akarçay Kültür Park, Cahar Dudayev Caddesi ile Aksu Deresi arasında kalan bölümde, yaklaşık 200.000 metrekare alanda yer alır. Afyonkarahisar il merkezine yaklaşık 19 kilometre mesafededir. Afyonkarahisar Devlet Hastanesi ve Afyonkarahisar Masal Dünyası Parkına yakın konumdadır.

Akarçay Kültür Parka Nasıl Gidilir?

Afyonkarahisar merkezinden Akarçay Kültür Parka toplu taşıma araçları çalışır. Özel aracı ile bölgeye ulaşacak ziyaretçiler, Afyonkarahisar E90 çevre yolunu kullanarak, Hamm Bulvarı ve Cahar Dudayev caddesini takip ederek kültür parka ulaşım sağlar. Ziyaretçilerin faydalanması için otopark alanı bulunur.

Akarçay Kültür Park Olanakları Nelerdir?

Her yaştan ziyaretçisi bulunan Akarçay Kültür Park, çocukların eğlenebileceği, büyüklerin dinlenebileceği birçok olanağa sahiptir.

Ayrıca bazı zamanlar müzik şölenleri ve sosyal etkinlikler düzenlenir. Engelli ziyaretçilerin kullanımı için özel otopark alanı oluşturulmuştur. Engelli vatandaşların,kültür park olanaklarından faydalanabileceği şekilde dizayn edilmiştir. Yöre halkı özellikle yaz aylarında, kültür parka yoğun ilgi gösterir.

Akarçay Kültür Park Giriş Ücreti Ne Kadar?

Akarçay Kültür Park girişleri, her yaştan vatandaşa ücretsizdir. Ayrıca ziyaretçiler otopark alanından ücretsiz faydalanır.

Akarçay kültür Park Bitki Örtüsü

Aksu Deresine canlılık getirilerek, bölge halkının hizmetine sunulan, Akarçay Kültür Park peyzaj çalışmasında, 40.700 süs bitkisi, 120 adet büyük ağaç taşıması ve fidan dikimi yapılmıştır. Parkın yüzeyi yeşil bitki örtüsü ile kaplanmıştır.

Akarçay Kültür Park Neler Yapılır?

Her yaştan ziyaretçisi bulunan Akarçay Kültür Park, çocuklar için geniş, güvenli oyun alanları sağlar. Sakin ve huzurlu bir ortamda arkadaş grupları ile kafeteryalarda çay keyfi yapılır. Ailecek yakılan mangallar eşliğinde, yeni görünümüne kazanan Aksu Deresi manzarasında, hoş sohbetler yapılır.

Islah edilmiş ve güvenli hale getirilmiş Aksu Deresi, gençlerin su bisikleti, kano ve tekne etkinliklerinden faydalanmasına olanak verir. Spor sevenlerin unutulmadığı parkta, uzun yürüyüşler için parkur, sportif aktiviteleri geniş alınlar oluşturulmuştur. Ziyaretçilerin güvenle aktivitelerde bulunmaları için, güvenli giriş noktaları vardır. Yılın dört mevsimi yöre halkına hizmet verir.

# data[].attributes.attachment_link.title
Afyonkarahisar Akarçay Kültür Park - Gezicini.com

# data[].attributes.attachment_link.description
Akarçay Kültür Park, Afyonkarahisar ili sınırları içerisinde yer alır. Şehrin içinden geçen ve Eber Gölüne dökülen, Aksu Deresi boyunca uzanır. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Afyonkarahisar Belediyesinin yapmış olduğu çalışmalarla, Aksu Deresi ıslah edilerek oluşturulmuştur. Belediye yetkililerinin yaptığı açıklamada, Akarçay Kültür Park projesi için, 45 milyon TL harcandığını duyuruldu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Afyon Kalesi, Hitit İmparatoru II. Murşil tarafından MÖ 1350 yılında, 226 metre yükseklikte bir kaya kütlesi üzerine yaptırılmıştır. İlk adı Hapanuva (yüksek tepe şehri) olan kaleye Frigler zamanında "Akronium" adı verilmiş ve bir kaya tapınağı eklenmiştir.

Gravürün Yayımlandığı Kaynak: L. De Laborde. Voyage de l'Asie Mineure. Paris, 1838.

Selçuklular döneminde "Karahisar-ı Sahib" adı verilen kalenin, Alaaddin Keykubad zamanında ciddi bir onarım gördüğü kitabelerden anlaşılmaktadır.

Fotoğraf: M.Fatih Demirhan, 2006

Sultan buraya cami, saray gibi yapılar inşa ettirmiş ve devlet hazinelerini bu kalede saklamıştır. Osmanlı döneminde Sultan II. Selim kaleyi onartmış ve en iyi afyonun bu çevrede yetişmesinden ötürü de kaleye Afyonkarahisar denilmiştir.

Kaynak: Gravürlerden Fotoğraflara Türkiye, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları

# data[].attributes.attachment_link.description
Afyon Kalesi, Hitit İmparatoru II. Murşil tarafından MÖ 1350 yılında, 226 metre yükseklikte bir kaya kütlesi üzerine yaptırılmıştır. İlk adı Hapanuva (yüksek tepe şehri) olan kaleye Frigler zamanında "Akronium" adı verilmiş ve bir kaya tapınağı eklenmiştir. Gravürün Yayımlandığı Kaynak: L. De Laborde. Voyage de l'Asie Mineure. Paris, 1838.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
imaret Camii

Görsel Sahibi: Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

imaret Camii

Görsel Sahibi: Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

İmaret Cami

Görsel Sahibi: Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

# data[].attributes.attachment_link.description
imaret Camii Görsel Sahibi: Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü imaret Camii Görsel Sahibi: Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü İmaret Cami Görsel Sahibi: Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Karahisar-ı Sahib Sultan Dîvanî Mevlevîhanesi olarak da bilinen Afyonkarahisar Mevlevîhanesi, Konya Mevlana Dergahı'ndan sonra ikinci önemli dergahtır. 13. yüzyılda kurulduğu bilinen tekke, mevlevîhaneler içinde ilk açılanlardandır. Ancak kim tarafindan ve kimin adina yaptırıldığı kesin olarak bilinmemektedir.

Hz. Mevlana'nin, Sultan Veled ve Alaeddin Çelebilerin 6-7 yaşlarında olduğu zamanlarda, onlarla birlikte Kale Muhafızı Bedreddin Gühertaş'ın davetlisi olarak Afyonkarahisar'a geldiği ve hatta oğullarını da burada sünnet ettirdiği kaynaklarda zikredilmektedir. Daha sonraki yıllarda Sultan Veled ve oğlu Ulu Arif Çelebi de buraya gelmiş ve Mevlevîliğin gelişerek yaygınlaşması için önemli adımlar atmışlardır.

Afyonkarahisar'da ilk Mevlevîlik tohumları Sultan Veled zamaninda atılmıştır. Sultan Veled burada kaldığı sürede kızı Mutahhare Hatun'u Germiyanlı Savcı Bey'in oğlu Umur Bey ile evlendirmiş ve 1276 yılına tekabül eden bu izdivaç ile iki aile arasındaki akrabalık bağları kuruşmuştur. Böylece Çelebi soyu Konya dışında buradan da kök salmaya başlamıştır. Birtakım kaynaklar Afyonkarahisar'daki ilk mevlevîhanenin bu tarihlerde kurulmuş olduğundan söz etmektedirler. Ancak dergah daha sonraları muhtemelen yıkılmış veya yıktırılmıştır.

Afyon Mevlevihane'sinin Mimari Özellikleri ve Bölümleri
Mevlevîhâne, Afyonkarahisar Şehir merkezi, Zâviye Sultan Mahallesi, Akmescit Caddesi Zâviye Canbaba yokuşu ile Türbe Caddesi arasında bulunmaktadır. Yapı, ana mekan ile bahçesinde yer alan çeşitli birimleriyle yaklaşık 5.000 m2 lik bir alan üzerindedir. Neo-klasik ve Türk Barok üslubu özelliğinde inşa edilen yapı, "Zâviyeli Mescid" vasfını taşımaktadır
1) Ana Mekan
Mevlevîhânedeki ana mekan cami-mescit, semâhâne ve türbe bölümlerinden ibarettir. Bina bir ana kubbe ve beş küçük kubbe ile örtülüdür. Yapıya ek olarak pramit çatılı son cemaat mahalli bulunmaktadır. Barihüda Tanrıkorur yapının 740 m2 lik alanı kapladığını tespit etmifltir.
Ana Girişle son cemaat mahallinde bulunan ahşap çift kanatlı, aynalı kapı ile girilmektedir. Kilit taşının içinde kabartma destarlı sikke motifi üzerinde Besmele-i şerif yazılıdır
a) Cami-Mescit Semahane ve Türbe Bölümü
Mevlevîhâne'nin ana mekanında cami-mescit, semâhâne ve türbe bölümü bulunmaktadr. Ahşap çift kanatlı aynalı, yüksekçe görkemli işçiliğe sahip olan iç girifl kapısı günümüzde de estetiğini korumaktadır. Kapı üstü kemeri ve beşgen kilit taşı mermerden yapılmış olup tüm sadeliğini göstermektedir.
Semâhâneye göre, ortada ana kubbe, güneyde iki küçük kubbe ile mescit, şerbethâne ve kadınlar bölümü üzerinde güneyden kuzeye doğru dizilmiş üç küçük kubbe yer almaktadır.

Son cemaat mahallinden semâhaneye girişte sol kısımda mescit bölümü yer
alırken; ana kubbe altında semâhâne, semâhânenin güneyinde camii bölümü, her ikisinin doğusunda da türbe bölümü, yine ana yapının kuzey-batısında mutribhâne sundurmalı olarak bulunur. Burası Post Makamının üstündedir.

Afyonkarahisar Mevlevîhânesi'nde, semâhânenin yan tarafında sema edenleri seyir edercesine on iki

adet sanduka bulunmaktadır. Sandukaların ortasında insan boyundan biraz daha yüksek olarak Dîvâne Mehmet Çelebi'nin sandukası yer almaktadır.
Buradan mihraba doğru sırayla Aba-pûş Mehmet Bâlî (Velî) Çelebi, Hızır Şah, İlyas Şah, Muğlalı İbrahim Şâhidî Dede'ye ait sandukalar bulunmaktad›r. Gölpınarlı, Şâhidî'nin mezarına çelebilerden Bâki Efendi'nin gömülmüş olduğunu nakletmektedir.
Aba-pûş Mehmet Bâlî (Velî) Çelebi'nin sanduka örtüsü 1894 tarihlidir. Sultan Abdülhamit II tarafından Sultan Dîvâni sandukası üzerine örtülmek üzere gönderilmiştir. 1884 tarihli Hüdavendigar Vilâyeti Salnâmesi'nde belirtildiğine göre, Hazine-i Hâssa Şahânece özel olarak imal ettirilmiş olup pirinç parmaklklarla birlikte gönderilerek yerlerine konmuştur. Sultan Mehmet Reşat'ın gönderdiği yeşil örtünün Sultan Dîvâni sandukası üzerine örtüldüğü, boşta kalan kırmızı örtünün de Aba-pûş Mehmet Bâlî (Velî) Çelebi sandukas› üzerine serildiği anlaşılmaktadır.
İlyas Şah Çelebi sandukasının arka bölümünde Kemal Çelebi'nin kızı Bahar Hanım ile Ziya Çelebi'nin kızı Mutahhara Hanım'ın mezarı vardır. Şâhidînin ayak ucundaki Rıza ve Baha Çelebilerin mezarları sandukalıdır. Aba-pûş Mehmet Bâlî (Velî) Çelebi'nin ayak ucunda ve Dîvâne Mehmet Çelebi'nin sağında Şah İsmail'in oğlu Alkas'a (Sofu-Safi Mirza) atfedilen bir mezar bulunmaktadır.

Semâhâneye girişte sol tarafta, birinci sırada Dîvâne Mehmet Çelebi'nin âteşbâzı Furûni Dede'nin sandukası bulunmaktadır. İkinci sırada Mehmet Ra- şit Çelebi, Ahmet Kemâlettin Çelebi ve Celâleddin Çelebi efendilere ait sanduka mevcut olup dededen toruna üç nesil bir arada medfun bulunmakta-
dır. Üçüncü sanduka altında Şeyh Murat Çelebi'ye, dördüncüsü ise Meczup Abdülbâki Efendi'ye aittir.

Camiinin minaresi kuzey-batı köşesinde yer almaktadır. Cami ile birlikte ortak temele oturan minare, kubbe hizasına kadar duvarı içinden çıkmakta olup kesme taştan çokgen dilimli ve yüzeyi oluklu olarak yapılmıştır. Şerefe altında iki ayrı silme bulunmaktadır. Taş çıkmalar üzerinde Şerefe yer almıştır. Korkulukları taştandır, külah boğumlu olarak daralmaktadır.

b) Şerbethâne ve Kadınlar Bölümü
Mescit ve semahaneye girildiğinde türbe bölümünün solunda iki katlı bölümün üst katında kadınlar bölümü, alt katında Şerbethâne yer almaktadır. Şerbethâne günümüzde kadınlar bölümü olarak kullanılmaktadır. Şerbethâne'nin arka kısmına bir takım insanlar defin olmuşlar. Bunlardan Mollazâde Mehmet Nuri Paşa Çelebi, Sadık Bey, babası Süleyman Bey, oğlu Ali Bey gibi kişilerle Köçek Mustafa Dede'nin kimlikleri tespit edilmiştir. 1902 yılında zuhûr eden büyük yangından sonra Mevlevîhâne'nin yeniden yapılışında Köçek Mustafa De-
de'nin mezarı üzerine sanduka konulmadığı anlaşılmaktadır.
Mevlevîhâne'de altmış altı yıl tekke-nişînlik, camisinde hatiplik yapan Raşit Dede, nâm-ı diğer Hatip Hoca, türbe hakkında Şunlar› söylemiştir: " Mevlevî tekkesi H.1318/M.1902'de vuku bulan yangında yanmazdan evvel tekkenin (Sultan Dîvânî) nin merkadi ile mukabil köşesindeki parmaklık arasında 5 sandûka vardı. Bu sandûkalarından biri (Beyatî) âyini bestekâr Mustafa Dede'ye, biri de Sultan Dîvânî'nin ateşbaz (Furûnî) Dede'ye ait bulunuyordu. Yangından sonra tekke tekrar yapılırken bu parmaklığın biraz tevsii istendi; bu maksatla Furûnî Dede'nin evvelce parmaklık içinde olan sandûkası biraz yan tarafa çekildi ve o zaman yer daraldığı için oraya Furûnî Dede, ikincisi Reşit Kemal, Celâl çelebiler, üçüncüsü maktul Ali Çelebi'nin biraderi Münir? [Murat?] Çelebi, dördüncüsü de Meczup Bakî Çelebi namlarına ancak 4 sandûka sığdırılabildi ve Mustafa Dede'nin sandûkası da büsbütün kaldırıldı. Bu zatın asıl kabri tam ikinci sandukanın bulundu¤u yerde idi.
c) Son Cemaat Mahalli
Mevlevîhâne'ye ana kapıdan girişte bulunan son cemaat mahalli 7m x 7m taban ölçüsünde ve 7 m yüksekliğinde iki adet piramitle örtülmüştür. Pramit çatıların uç noktasında destarlı sikke alem bulunmaktadır.
Ahşap olan Son Cemaat Yeri penceresinin dış kısmında işlemeli demir parmaklıklar bulunmaktadır. Pencere içi duvarları eğik yapılmıştır. Bu özellik cami içerisine bol ışık girmesini sa¤lamaktadır.
2) Diğer Birimler
a) Derviş Hücreleri
￼Mevlevîhâne'ye kuzeyden ana kapıdan girişte sol kısımda iki katlı derviş odaları bulunmaktadır. Bu bölümün üst katında yan yana dizilmiş sekiz derviş hücresi yer alır. Odalardan sonra yaklaşık 1,5 m kadar alt zeminde tuvaletler yer alır.
1844 tarihli arşiv kayıtlarından anlaşıldığına göre diğer bir takım birimlerle birlikte beş derviş odası, tamire muhtaç olduğu belirtilerek derviş odalarının dokuza çıkarılması planlanmıştır. XX. Yüzyıl başlarında zuhur eden büyük yangından sonra yeniden yapılan dede hücrelerinden dergâh ile matbah arasında kalanlar 4 Nisan 1934 tarihinde yıktırılmıştır
b) Matbah-ı Şerif
Afyonkarahisar Mevlevîhânesi'nin kaleye bakan kapısından içeri girildiğinde yaklaşık on-on iki ayak basamakla çıkıldığında sağda Matbah-ı şerif bulunmaktadır. Güneyde yer alan iki kanatlı kapıdan girilir. Kareye yakın planlı, dört kemer üzerine tek kubbe inşa edilmiştir. Üç bölümde kuzey kısmında Ocak başı ile Âteş-bâz Velî Makam bulunmaktadır.
c) Meydân-ı Şerif ve Selamlık Dairesi
￼￼Meydân-ı Şerif ile Selâmlık Dairesi, ana bina ile matbah arasında olan bina ünitesidir. Bu yap şu anda yoktur. Hamdi Özkara'nın belirttiğine göre, Meşrûtiyetin ilanı (1908) sıralarında matbahın sağ tarafı ile karşısında iki katlı bir çok oda yapılmış olup buralarda dedeler oturmakta imişler. Zamanla harap olan bu odalar 4 Nisan 1934 tarihinde yıktırılmış, sadece sokağa bakan duvarı kalmıştır. 1908 yılına ait olduğu sanılan Mevlevîhâne'nin açılış fotoğrafında giriş kapısının sağında Meydân-ı şerif ile Selâmlık Dairesinin ikinci kat pencere kanatları görülmektedir.
d) Şeyh-Harem Dairesi
Mevlevîhâne bahçesinin güney bölümünde su deposundan sonra Şeyh efendilerin oturduğu iki katlı ahşap bir bina bulunmakta idi. Şeyh Mehmet Râşid Çelebi, 1857-58/H.1274 yılında Mevlevîhâne'nin bitişiğinde olan ve Tekke Bahçesi diye bilinen vakıf bahçenin zemin kirasını vererek kendi ailesi ve divanhane için bir ev yapma talebinde bulunmuştur. Bu yapının 1902 yılında tezahür eden büyük yangında yandığı, Mevlevîhâne ile birlikte yeniden yapıldığı anlaşılmaktaysa da binanın daha sonraki yıllarda tekrar yandığı rivayet olunmaktadır.

e) Hâmûşhân (Mezarlık)/Hadîkatü'l-ervah (Ruhlar bahçesi)
Mevlevîler mezarlığa "Susanlar Yurdu" anlamında "Hâmûşhâne"; burada yatanlara da "Susanlar" anlam›nda "Hâmûşhân", denmesinin yanı sıra, "Hadîkatü'l-ervah (Ruhlar bahçesi)" de denilmektedir. Mevlevîhânelerin pek çoğunda türbe ve hâmûşhânda Şeyh aileleri ile dervişler defin olmuşlardır. Afyonkarahisar hâmûşhânı, ana yapının doğusunda yer almakta idi. Cumhuriyet döneminde mezarlıklar şehir merkezinden kaldırılırken buradaki mezarlık da kaldırılarak bahçe haline getirilmiştir. Bahçe son olarak 1996 yılında tekrar düzenlenmiştir. Mevlevîhâne hâmûşhânında defin olanlardan Şeyh Ahmet Çelebi (öl.1830) ile Namık Kemal'in annesi Fatma Zehra Hâtun'un kimlikleri tespit edilmiştir
f) Şadırvan
Bahçenin birinci kademesinde 5 m sekizgen kolonlu Şadırvan bulunmaktad›r. Buradaki alanın tamamı taş plakalarla kaplanmıştır. Bu alandan bir basmakla çıkılan ikinci alanın kıble yününde bir musalla taşı vardır. 1844 tarihli arşiv kayıtlarından anlaşıldığına göre, avluya bir adet şadırvan yapılması planlanmıştrr. Planlanan şadırvanın şeyh Kemâleddin Çelebi döneminde yapıldığı anlaşılmaktadır. Hamdi Özkara'nın eski müftülerden Hüseyin Bayık'tan rivayetine göre, Mevlevîhâne girişinde bahçe ortasında bulunan şadırvan Şeyh Kemâleddin Çelebi zamanında Emirdağlı Ali Baba isimli bir hayırsever tarafından on sekiz bin kuruşa yaptırılmıştır. 1960'lı yıllarda halk tarafından üstü örtülü olarak yeniden inşa edilmiştir.
g) Su Deposu
Dergâha güney kapıdan girildiğinde sağ bölümde yer alan su deposu XX. Yüzyıl ortalarında Mollazâde Feyzi Bey kızı Hacı Emine Çelikalay tarafından yaptırılmıştır. Batı cephesi duvarında Türkçe kitabesi bulunmaktadır.

Afyonkarahisar'da Sultan Veled tarafindan yaptırıldığı bilinen mevlevîhanenin yıkılış sebebi ise, aslinda bu arsaya daha büyük ve müştemilatı daha geniş olan bir dergah yapılmasıdır. Mevlevîliğin en hızlı yaygınlaşma zamanı olan Ulu Arif Çelebi zamaninda, Çelebi Afyon'a da gelmiş ve bu sırada misafir olarak kaldığı Sahipoğlu Ahmed Bey'in de kalbini fethetmiştir. Ahmed Bey de, genişçe olan dergah arsasını Ulu Arif Çelebi hatırına bağışlamıştır. Bunun üzerine 1316'da dergah ikinci kez ahşap olarak inşa ettirilmiş ve bina bu tarihten itibaren bir asitane olarak hizmetine devam etmiştir. Bu tarihten sonra mevlevîhaneye çeşitli devlet adamları tarafindan çok sayıda gelir vakfedilmiştir.

Mevlevîhaneye en fazla rağbet edilen dönem olarak ise, Sultan Dîvanî dönemini görmekteyiz. Sultan Dîvani'nin teşkilatçılığı, devlet adamları ile iyi geçinmesi ve onlarla sürekli diyalog halinde olmasi, çok seyahat etmesi, Mevlevîliğin parlak bir dönem geçirmesine sebep olmuştur.

Tarihte birkaç kez yangın geçiren mevlevîhane, 20. yüzyila da birtakım tamir ihtiyaçlarıyla girmişti ki, 1902 yılındaki büyük yangında bütün müştemilatı ile birlikte tamamen kullanılamaz hale gelmiştir. Son yapımda mevlevîhanenin taş işçi ustalığını ise Ermeni Andon Usta yapmıştır. Dönemin padişahı Sultan II. Abdülhamid'in özel gayretiyle yeniden yaptirilan bina, camiinin bugünkü haline kavuşmuştur.

Afyon Mevlevihanesi Postnişinleri
Yusuf İlgar'ın çalışmasından öğrendiğimize göre, Süleyman Şah ile Mutahhara Hatun'un büyük oğlu Çelebi Hızır Paşa 1276 yılında dünyaya gelmiştir. Menkıbeye göre, doğduğu ayda Hz.Hızır onu elinden tutarak 'vera-yı ihtifa'ya çeker. Birkaç gün aramadan sonra Karahisar'da Kale-i Cebel' deki (Hıdırlık Dağı) sonradan Hızır Makamı diye meşhur olan yerde dişi bir aslanın kucağında bulunur. O sırada henüz bir haftalık bebek olan Çelebi'nin, bir yaşındaki çocuk kadar gelişmiş olduğu gözlenir. Bu olaydan sonra, Çelebi 'Hızır'ismiyle birlikte anılır. Paşa, Selçuklu devleti tarafından 'tuğ, alem (bayrak, sancak), kılıç ve kalem ile' şereflenmiştir. Uzun bir ömür süren Hızır Paşa, 1371 yılında 97 yaşında iken vefat etmiştir. Alişir oğlu Yakup Han'ın Ulu Arif Çelebi evlatlarına ve Mevlevihaneye bir takım köyleri vakfetmesi, XIV. yüzyıl başları itibarıyle şehirde bir zaviyenin varlığını düşündürmektedir. Bu dönemde Hızır mahlasıyla şiirlerini Farsça yazmış olan Çelebi, muhtemelen bu zaviyenin ilk şeyhi idi. Vefatından sonra torunu Abapuş Mehmet Bali Çelebi zaviyenin şeyhi olur.

1-Abapuş Veli
1350 yılında doğan AbapuşVeli Ahmet Paşa'nın oğludur. İyi bir eğitim görür. Dedesi Hızır Paşa'nın etkisiyle Mevleviliğe yönelir.
1371'de Mevlevihaneye şeyh olur. Saltanat elbisesi yerine tarikat abası ve külahı giymesinden dolayı Abapuş lakabıyla Afyonkarahisar'da meşhur olur. Dede İni ismiyle bilinen mekanı çilehane olarak kullanır ve hayatının büyük bir kısmını burada uzlete çekilerek geçirir. Devletin ileri gelenleri, alimlerin pek çoğu, talebeleri ve eşrafın bazıları onun sohbetlerini takip eder. Timur Karahisar'a gelince onu ziyaret eder ve çeşitli hediyeler sunar. Abapuş Veli hediyeleri kabul etmez. Menkıbeye göre, Timur'un, 'Sizin bulunduğunuz bu yerler viran olmaktan uzaktır‛, diyerek Karahisar'a zarar vermez denilse de, tarihen sabittir ki, Timur'un torunu Hüseyin Mirza, Akşehir ve Karahisar civarını istila ederek kan akıtmıştır. Vefatından bir yıl önce oğlu Sultan Divani'yi Karahisar Mevlevihanesi şeyhliğine görevlendirir. Kendisi uzlete çekilir 1485'te vefat eder. Kabri mevlevihane içindeki türbededir.
2- Sultan Divani
3-Hızır Şah Çelebi

4-Şah Mehmet Çelebi
Daha çocuk yaşta iken şiir söylemeye başlayan Şah Mehmed Çelebi iyi bir eğitim görür. Bir gün babası ile otururken biri alim diğeri cahil iki derviş birbiriyle çekişir. Alim olanı cahile imalı olarak, ‚Bre odun!‛, diye hitap eder. Cahil derviş, öfkeden ateş kesilerek arkadaşını şeyhe şikayet edince, Nefs-i bed-hu k'ola pür-ateş odun
lafzından Hime-i nar-ı gazab
olduğuna şahiddir beytiyle cahilin kafasına bir odun da Şah Mehmed Çelebi vurmuş olur. 1575 yılı vakıf kayıtlarından Mevlevihane ve mescidinin vakıf yönetimi Şah Mehmed Çelebi'de bulunduğu görülür. Vefatı ile kızı Destina Hanım II, onun yerine vakfın mütevellisi olur.
5-Çelebi Küçük Mehmed Efendi
1584'te dünyaya gelen Çelebi Küçük Mehmed Efendi iki yaşında annesini kaybeder ve ablası Destina Hatun tarafından yetiştirilir. 1606'da vakfın tevliyeti ile Mevlevihanenin şeyhliğini resmiyette üzerine alır ise de, ablası Destina Hatun 1630'daki vefatına kadar idarede etkili olur. Küçük Mehmed Efendi'nin Güneş Han-ı Kebire, Kerime, Rahime, ve Seher isimlerinde dört kızı dünyaya gelir. Çelebi Küçük Mehmed Efendi döneminde isyanlar ortaya çıkmış, Mevlevi dervişlerini de bu isyanlara ortak yapma çabaları olmuştur. Ġsyancılar ihtilal yapma hevesiyle özellikle militan bir grup öğrenciyi Mevlevi dervişlerin arasına katmışlar, bu arada şehirdeki bazı medreseleri de perişan hale getirmişlerdir. Ġsyancıların olumsuz davranışları Çelebi Küçük Mehmed Efendi'den sonraki dönemde de devam etmiştir. Çelebi'nin yerine Karahisar Mevlevihanesi şeyhliğine yetiştirdiği, eğittiği amcası oğlu ve damadı Çelebi Mehmed Arif III Efendi tayin olur.
6- Mehmed Arif Çelebi
Mollazade diye anılan III. Mehmed Arif Çelebi 1597'de dünyaya gelir. Sekiz yaşında yetim kalan Çelebi, Küçük Mehmed Efendi'nin terbiyesi altında yetişir. Kara Mustafa Paşa'nın tevcihi ile 1635'te Mevlevihaneye şeyh olur. Döneminde pek çok insanın zulüm gördüğü Celali isyanları devam eder.
'Su akmadığı zaman kokar' düşüncesiyle ceddi gibi sıkça seyahat ederse de, şeyhi, hocası ve aynı zamanda kayınpederi olan Küçük Mehmed Efendi, 'Değişmeyen, kokmayan derya ol, deniz ol' diyerek seyahati bırakmasını işaret eder. 'Ebu'l Meşayih ve Hulefa' unvanını alır. Kendisini çekemeyenlerin iftirası ile Bolvadin Mahkemesine şikayet edilince, karşı tarafın iddia ettiği hak talebini cömertçe ödeyen Çelebi şöyle buyurur. ‚Hasımlarımın bu fakiri taciz ettiği, rahatsız ettiği akıl sahipleri indinde malumdur. Ancak istenilen bu meblağın gerekçesinin açıklanmasını istesek, biz onları taciz etmiş olurduk. Çünkü o zaman işin iç yüzü ortaya çıkardı. Sonra biz bu borçtan beri olduğumuza yemin etsek, dedemiz Hz. Ebubekir'in yolundan ayrılmış olurduk. Zira yok yere ona bin dinar borç isnad edildiğinde böyle bir borcu olmadığına dair yemin etmeyip o borcu verdi. Ayrıca onların bize karşı muameleleri sebebiyle sevap kazanmamız, onların ise bizim yüzümüzden cezalandırılmaları bize uygun düşmez.‛ Çelebi'nin hakkında anlatılan bir menkıbe şöyledir. ‚Bir tarihte Çelebi Büyük Kalecik köyüne gider. Etrafı seyrederken gözüne çarpan yüksek bir kayaya merdivenle çıkmıştır. Çevresi taşlık ve kayalıktır. Etrafa bakınırken şakacı birisi merdiveni alıp saklar. Şeyh inmek için merdiveni aradığında, şakacı, ‚Bize ikramda bulunmadıkça merdiven gelmez‛, der. O da doğru söylüyorsun diyerek cebinden çıkardığı üç avuç dolusu parayı serper. Herkes paraları toplamakla meşgul iken Çelebi gözden kaybolur. Para toplayanlar başlarını kaldırdıklarında çelebiyi göremeyince şaşırıp kalırlar. Çevreyi arayıp bulamayınca, durumu dergah yetkililerine haber verelim diye gittiklerinde Çelebiyi odasında oturur vaziyette bulurlar. Şaşkınlıkla nasıl geldiğini sorduklarında Çelebi, ‚Bu bize ecdadımızdan mirastır. Bunda garip bir şey yoktur‛, buyururlar.
Konya Mevlana Dergahı postnişini Ebubekir Çelebi'nin 1637'de IV. Murad'ın fermanıyla görevden alınması üzerine Konya Dergahına postnişin olur ve 1642'de vefatına kadar bu makamda kalır. Mesnevihan Kasım Dede'nin onun vefatı üzerine söylemiş olduğu kıta şöyledir.
Arif Efendi rafi katd u cud olub Çekdi liva-yı hicreti ıtlak mülküne Sal-i gamimde münhasıf oldı mah-ı ah Virdi şikest hüzünle uşşak silkine Kayınpederi gibi Çelebi'nin de Güneş Han-ı Sugra, Kamile, Kerime ve Ayşe isimlerinde dört kızı dünyaya gelir.
7- Ebu Bekir Efendi
istanbul'da Kehhalzade diye anılan Ebu Bekir Efendi, Tugani Ahmet Dede'nin eğitiminde yetişir. Şeyhinin vefatından sonra Konya'ya giderek Mevlana dergahında hizmete başlar. Şemseddin-i Tebrizi dergahında Mesnevihanlık yapar ve hizmette emsallerini geçerek büyük rütbelere ulaşır. Konya Mevlevihanesi postnişini Ebu Bekir Çelebi tarafından Bağdat Tekkesi şeyhliğine gönderilirse de, çok geçmeden izinle Ġstanbul'a döner. Karahisar Mevlevihanesi şeyhi Küçük III.Arif Çelebi, 1637 yılında Konya Mevlevihanesi postnişinliğine tayin olunca, yerine Kehhalzade Ebubekir Efendi şeyh olarak tayin edilir. Ebu Bekir Efendi başarılı hayatının son kısmını burada geçirmiştir. 1649 yılına ait Afyonkarahisar Şeriyye sicil kaydında, Ebu Bekir'in Karahisar Mevlevihanesinde halen şeyh olduğu anlaşılmaktadır.
8- Derviş Mustafa Dede
Babası 'fukara-yı sofiyye'den olan Derviş Mustafa Dede, Rumeli Yenişehir'in köylerinden birinde dünyaya gelir. Babası gibi derviş olmağa karar veren Mustafa Dede, önce Konya Mevlevihanesine giderek postnişin Ebubekir Çelebi'nin (öl.1638) hizmetine girer. Ebubekir Çelebi 1637 yılında IV. Murad tarafından görevden alınınca Derviş Mustafa kendisine yeni bir mürşid bulmak arzusuyla Konya'dan Karahisar'a gelir. Burada çilesini çıkarırken şeyhi Arif Küçük Çelebi, aynı yıl Konya Mevlevihanesi postnişinliğine tayin olur. Böylece derviş yine şeyhsiz kalmıştır. Çilesini tamamlayan Derviş Mustafa Dede, ilim ve irfan eğitimi yanı sıra musiki öğrenmeğe başlar, dergahın neyzenbaşısı Gülüm Dede'den ders alır, bu arada Bağdat Mevlevihanesi şeyhliğinden istifa eden Kehhalzade Ebubekir Efendi Karahisar Mevlevihanesine şeyh olmuştur. Derviş Mustafa muhtemelen şeyh Ebubekir döneminde çilesini tamamlar ve onun vefatından sonra yerine Karahisar Mevlevihanesi şeyhi olur.
Derviş Mustafa Dede'nin mütevazi, alçak gönüllü bir şahsiyet olduğu anlatılır. Rauf Yekta onun bu özelliğini, ‚..gerek dervişliği, gerek şeyhliği esnasında dergaha ait hizmetleri seve seve bizzat yapar, hatta yaşı hayli ilerlediği halde pabuç çeviricilik, süpürücülük, odun yarıcılık gibi hizmetlerin ifasından geri durmazdı. (Kuçek Derviş Mustafa Dede) ismiyle anılmasının sebebi de işte bu suretle bütün hayatını dervişlerinin hizmetine hasretmesidir‛, şeklinde belirtmektedir. Tekkelerle ilgili 1666'da başlayan 18 senelik yasaklı dönem Mustafa Dede'nin şeyhliği devresine rast gelmektedir. Konya Mevlevi şeyhi Bostan Dede'nin Afyon Mevlevi şeyhi Mustafa Dede'ye gönderdiği 1684 tarihli mektubunda, padişah tarafından yeniden mesnevi okunmasına ve sema yapılmasına izin verildiği, hemen semaa başlamaları' bildirilmektedir. 1702 yılında sağ olan şeyh Mustafa Efendi'nin 1703 yılına ait bir vakıf kaydında ölü olduğu ve böylece onun 1617-1703 yılları arasında yaşamış olduğu söylenebilir. Ayin-i şerif mecmualarında Bayati ayin-i şerifinin bestekarı
olan Kuçek Derviş Mustafa Dede'nin Karahisarlı olduğu sanılmaktadır. Gölpınarlı, Mevleviler arasındaki tevatüre göre, Karahisar Mevlevihanesi şeyhliğinde bulunduğunu ve vefatıyla semahaneye gömüldüğünü nakil etmektedir. Mevlevihanede altmış altı yıl tekkenişinlik, camisinde hatiplik yapan Raşit Dede, nam-ı diğer Hatip Hoca da, Kuçek Derviş Mustafa Dede'nin Karahisar'da medfun olduğunu ifade ederek şöyle açıklık getirmektedir. ‚1902 yılında Mevlevihane yanmadan önce ‚Sultan Divani'nin merkadi ile mukabil köşesindeki parmaklık arasında beş sanduka vardı. Bu sandukalardan biri Beyati ayini bestekarı Mustafa Dede'ye, biri de Sultan Divani'nin ateşbazı Furuni Dede'ye ait bulunuyordu. Yangından sonra tekke tekrar yapılırken bu parmaklığın biraz tevsii istendi. Bu maksatla Furuni Dede'nin evvelce parmaklık içinde olan sandukası biraz yan tarafa çekildi ve o zaman yer daraldığı için oraya Furuni Dede, ikincisi Reşit, Kemal, Celal çelebiler, üçüncüsü maktul Ali Çelebi'nin biraderi Münir (Murat) çelebi, dördüncüsü de meczup Baki Çelebi namlarına ancak dört sanduka sığdırılabildi ve Mustafa Dede'nin sandukası büsbütün kaldırıldı. Bu zatın asıl kabri tam ikinci sandukanın bulunduğu yerde idi.‛ Nakledilen hatırata göre, Küçek Derviş Mustafa Dede Karahisar Mevlevihanesi türbe kısmında medfundur. Derviş Mustafa'nın müzisyenliği ve mesnevihanlığının yanı sıra hat ile uğraştığı, çeşitli mesnevileri istinsah ettiği anlaşılmaktadır.

10- Ebubekir Dede
Seyyah lakabıyla anılan Ebubekir Dede Derviş Mustafa Dede'nin oğludur. Tabi Dede, onun şeyh olmasını, ‚Müsellimdir hilafet Mustafa'dan sonra Bu Bekre‛ tarihi ile belirtmektedir. Ebubekir Efendi 1703'ten itibaren mevlevihanenin şeyhi ve mesnevihanıdır. Vakfın mütevellisi olan Kerime Hatun, vakıf köylerden verginin alınması için 1720 yılında onu kendisine vekil tayin eder.

11-Mehmet Mukim Dede
Daniş Ali Dede'nin (öl.1684) oğlu Mehmet Mukim Dede babasının vefatından sonra Siyahi Mustafa Dede'nin (öl.1711) hizmetinde bulunur ve onun terbiyesi altında yetişir. Konya Mevlevihanesi postnişini Bostan Çelebi II tarafından önce Karahisar, arkasından Ankara hangahlarına şeyh olarak tayin edilir. Mehmet Mukim Dede'nin Afyonkarahisar Mevlevihanesi şeyhliğine atanması 1703-17o5 yılları arasında olmalıdır. Zira 1703 yılında Mevlevihaneye şeyh Ebubekir Dede mesnevihan olarak tayin edilmiştir. Ancak Ebubekir Dede'nin ne kadar şeyhlikte kaldığı tespit edilememiştir. Dede daha sonra Tokat asitanesine tayin edilir ve 1718 yılında orada vefat eder.

12-Şekip Dede
Asıl adı Ömer olan Şekip Dede'nin babası Osman Efendidir. Şekib, Ġstanbul'da eğitimini tamamlar, kadılığa geçer, ancak kadılıktan ayrılarak Mevlevi tarikatına girer. Bir müddet Konya Mevlevihanesinde kalarak ‚hücrenişin-i uzletgüzin‛ ve mesnevihan olur. Mevlevi eğitimi ve terbiyesini tamamlayan Şekib, buradan önce Karahisar şeyhliğine, daha sonra Halep meşihatine tayin edilir. 1723 yılında Hacc-ı şerifde vefat eder.
13-Abbas Dede
Karahisar-ı Sahip Mevlevihanesinin şeyhlerinden Abbas Dede Şeyh Ebubekir Efendi'den sonra Mevlevihaneye şeyh olarak tayin edilir.
14-Yahya Efendi
1752 yılına ait bir vakıf kaydında yer alan, ‚Mevlevihanenin bil-fiil şeyhi ve vakfın nazırı olan 'umdetü'l meşayıh Osman Efendi ibn-i es-Seyyid şeyh Yahya Efendi..‛, şeklindeki ifadeden Afyonkarahisar Mevlevihanesi şeyhi Osman Çelebi'nin babasının şeyh Yahya olduğu anlaşılmaktadır. Sicil kayıtlarında oğlu Seyyid Osman Efendi'nin Mevlevihanede 1739 yılında şeyh olarak görevli bulunmasından, Yahya Çelebi'nin bu yıllarda vefat etmiş olduğu söylenebilir. 207

15-Şeyh Osman Çelebi
Karamanlı Şeyh Osman Çelebi'nin babasının Mevlevihane şeyhliğine görevlendirilmesiyle Afyonkarahisar'a yerleşmiş oldukları düşünülebilir. Osman Çelebi bu arada Sultan Divani oğlu Hızır Şah'ın kızı Kamer Şah ile evlenir. Şeyh olarak bulunduğu mevlevihanede aynı zamanda vakfın da nazırı olarak görev yapar. Bununla birlikte Çelebi'nin postnişinlik makamına hangi tarihte başladığı, hangi tarihte ayrıldığı tespit edilememiştir. Vefatından sonra oğlu Yahya Çelebi'nin şeyh olduğu, onun da 1767 yılında genç yaşta öldüğü dikkate alınırsa, Çelebi'nin 1764-1767 yılları arasında vefat ettiği söylenebilir.

16-Yahya Çelebi
Şeyh Osman Efendinin oğlu olan Yahya Çelebi dergahta Mevlevi kültürü ile yetişmiş, ve daha sonra kaptan-ı derya Seyyid Ali Paşa'nın kızı Zeynep hanımla evlenmiştir. Çeşitli mecmua ve cönklerde yirmi kadar gazel ve koşması tesbit edilmiştir.

17-Seyyid Alaeddin Çelebi
Muhtemelen Yahya Çelebinin küçük kardeşi olan Seyyid Alaeddin Çelebi, Yahya Çelebi'nin vefatından sonra Mevlevihanenin şeyhi olmuştur. Şeyh Es-seyyid Alaeddin Çelebi, Karahisar-ı Sahib Mevlevihanesinin mütevelliliği ile ilgili olarak yazılan bir Hatt-ı Humayun'da otuz beş yıldır şeyhlik görevinde bulunduğunu belirtmektedir. Bu durumda Çelebi otuz beş yılını 1801 yılında tamamlamıştır.

18-Ahmet Çelebi,
Seyyid Alaaddin Çelebi'nin büyük oğludur. XIX. yüzyılın başlarında babasının vefatıyla Mevlevîhâne'nin şeyhi ve vakfın da mütevellisi olmuştur. 1826 tarihli bir vakıf kaydında, yirmi yıldır beratla mütevelliğin elinde olduğu, 1806 yılında şeyhlik görevindeyken vakfın mütevelliliği verildiği belirtilmektedir. Bu görevler üzerinde iken, 1830 yılında vefat etmesi üzerine kardeşi Seyyid Yahya Efendi Mevlevîhâne'ye şeyh olarak görevlendirilmiştir. Onun da Mevlevîhâne bahçesinde gömülü olduğu nakledilir.

19-Yahya Efendi
Kayıtlardan anlaşıldığına göre, Alaaddin Efendi'nin oğlu Seyyid şeyh Yahya Efendi, 1834 yılında vakfın mütevellisi ve mevlevîhânenin de şeyhidir. Ocak 1837 yılında mevlevîhânenin postnişîni ve imamıdır.

20 - Şeyh Murat Efendi
Şeyh Ahmet Çelebi'nin oğlu, Şehid Ali Efendi'nin de kardeşidir. Sicil kayıtlarında Murat Çelebi'nin şeyhlik yaptığına dair bir kayda rastlanmaz. Ancak, Mevlevîhâne'nin türbe bölümünde ona atfedilen kabir üzerinde bir sandukanın olması, Şemseddin Çelebi'nin, şeyh Ali Efendi'den önce Mevlevîhâne'nin şeyhi olduğunu, onun vefatından sonra Ali Efendi'nin şeyhlik makamına geçmiş olduğunu bildirmesi gibi bilgiler, onun 1837 yılında kısa bir süre, (belki birkaç ay) şeyhlik yapmış olduğu fikrini vermektedir. Bu durumda Murat Efendi'nin Yahya Efendi'den sonra, Ali Efendi'den de önce şeyh olması gerekir. Murat Efendi, Ahmet Çelebi'nin büyük oğlu olmalıdır. Zira Mevlevî geleneğinde de şeyhlik sırası öncelikle ailenin büyük erkek çocuğuna verilmiştir. Babası ve kardeşine ait bilgilerden yola çıkarak 1750-1850 yıllarında yaşadığını söyleyebiliriz.

21-Şeyh Ali Efendi'
nin 1837 yılı ortalarında şeyhliğe atanmış olduğu ve 1840 yılında da mevlevîhânenin şeyhi, vakfın
da mütevellisi olduğu anlaşılmaktadır. Muhtemelen 1842 yılında bugün için bilinmeyen sebeplerden dolayı idam edilmiştir. Mevlevî muhitince ‚başı kesik, şehid Ali Efendi" diye anılmıştır. Münire Hanım isminde bir kızı bulunduğu ve Münire Hanımın Raşit Çelebi'nin oğlu Kemal Çelebi ile evlenmiş olduğu görülür.
22- Mehmet Râşit Çelebi
Ali Efendi'nin idam edilmesi üzerine 1842'de Konya'dan Afyonkarahisar Mevlevîhânesi şeyhliğine tayin edilen ve babası tarafından Mevlânâ'ya ulaşan Mehmet Râşit Çelebi, Hüseyin Çelebi'nin oğludur. 1844'te Mevlevîhâne genişletilerek tamir edilmiş, inşa olunan hankâhın iki adet resmi Afyonkarahisar kaymakamı tarafından merkeze gönderilmiştir. 1867 yılında sağ olan Raşit Çelebi'nin vefat tarihi tespit edilememiştir. Raşit çelebi'nin Rıza Çelebi, Bahaeddin Çelebi, Abdülkadir Çelebi, ve Kemal Çelebi isimlerinde çocukları olduğu anlaşılmaktadır. Çelebi ilimle meşgul olmuş, çeşitli eserler kaleme almış, istinsah etmiştir. Bu çerçevede "El-Evrâd" isminde Arapça, nesih hatla yazılmış bir eseri bulunmaktadır. Ayrıca, Sipehsâlâr Mecdü'd-din Feridun'un Menâkıb-ı Sipehsâlâr adlı Farsça eserini Türkçe'ye çevirmiştir. Ġsmail Ankaravî'nin Mesnevî şerhinin 7. cildini de Nesih hatla istinsah etmiştir.
23- Ahmet Kemâleddin Çelebi
Şeyh Ali Efendi'nin kızı Münire hanım ile evlenmiş olan Ahmet Kemâleddin Çelebi, M. Raşit Çelebi'nin oğludur. hayır hasenat sahibi bir insan olan Kemaleddin Çelebi'nin 1872'de dergâhta postnişin olarak görevli olduğu görülmektedir. Bu arada dergâhın, 1875 yılında yandığı, tamiratının ise Mart 1878 tarihinde bitmediği ve dergâhın postnişinliğinin Kemâleddin Çelebi'de olduğu anlaşılmaktadır. O, olgun bir kişiliğe sahiptir. Özellikle Harabî, Türâbî gibi halk şairlerini her zaman koruyup, gözetmiştir. Yirmi üç yıl şeyhlik görevinde bulunmuş, nihayet, 1894 yılında vefat eylemiştir. Mevlevîhânede türbe içerisinde medfundur. Şeyh Kemaleddin Çelebi'nin 14 şubat 1892 tarihli vakfiyesinden anlaşıldığına göre, Kalecik-i Kebir köyünde, Mevlânâ Celalettin-i Rûmî'nin vakıf arazisi üzerine Baş Değirmen diye anılan ve bir taş üzerine devran iden bir adet değirmen yaptırarak vakıf eder. Değirmenin yıllık gelirinden Sultan Divânî Hazretlerinin camii şerifinde imam ve müezzin olan efendilere yıllık 12'şer Ġstanbul kilesi ile buğday verilmesini; buna karşılık her ay Kur'ân-ı Kerim'den 15'er cüz okuyarak peygamberimiz ile Sultan Dîvânî'nin mübarek ruhlarına hediye edilmesini, fazla para olursa erkek çocuklar arasında pay edilmesini şart koşar. Vakfın mütevellisi olarak, sağlığında kendisinin, vefatından sonra erkek çocuklarından büyük olanın görevlendirilmesini ister.

24 - Şeyh Celâlettin Çelebi
Kemâleddin Çelebi'nin oğlu olan Şeyh Celâlettin Çelebi'nin annesi Münire Hanımdır. Babasının 1894 yılında vefatından sonra Konya seccâdenişîni Çelebi Efendi'nin icâzeti ile Karahisar Mevlevîhânesi'ne şeyh olmuştur. Şeyhlik mühründen 1894-95 yılında Mevlevîhâneye postnişin olduğu anlaşılmaktadır.1896 yılında vakıfla ilgili bir hususu Nafia Nezareti'nde görüşmek üzere Ġstanbul'a gitmiş, bu arada Tahir Olgun ile dergahta görüşmüştür. Tahir Olgun kaleme aldığı "Çilehâne Mektupları" nda Celalettin Çelebi'yi "Müttakî, mütevâzi,derviş-nihâd ve velhâsıl evlâd-ı Mevlânâ demeye lâyık bir çelebi" şeklinde üstün vasıflarla anmaktadır. 1902 yılında zuhur eden yangında Mevlevîhâne'nin yanması, yeniden yapılması Şeyh Celâlettin Çelebi zamanında olmuştur. Cihan Harbi sırasında Ġstanbul'da kurulan "Mücâhidîn-i Mevleviyye Taburu"na Karahisar'dan Şeyh Celâlettin Çelebi de katılmış, Şam'a kadar gitmiş, bir müddet kalmış, yaşlı olduğu için Karahisar'a geri dönmüştür. Çeşitli tarihlerde hanımlarının ölmeleri sonucu bir kaç kez evlenmiş, on kadar çocuğu olmuştur. Şeyh Celâlettin Çelebi, 25 Eylül 1918 tarihinde vefat etmiş ve Mevlevîhâne'ye defnedilmiştir.

25 - Ahmet Raşit Çelebi
Celâlettin Çelebi'nin oğlu olan Ahmet Raşit Çelebi'nin annesi Zaide Hanımdır. 1878-79 yılında doğmuştur. Ahmet Râşit Çelebi babasının vefatından sonra boşalan şeyhlik makamına geçmek için yapılan sınavdan başarı ile geçer. Mahalli Encümen Meşâyihi tarafından düzenlenen başarı mazbatası Meşâyih Meclisi'nce tasdik olunmak üzere meşîhatpenâhîye gönderildiğinde Karahisar-ı Sâhib'deki Hazret-i Dîvânî Mehmet Efendi vakfının tevliyetinin babası Celalettin Efendi üzerinde olduğu, meşîhatine dair bir kaydın ve vakfiyenin olmadığı, önceden beratla görevlenmediği, Konya'da olan seccadenişîn Çelebi Efendi'nin icazetnâmesiyle atandığı anlaşılır; bu sebepten oğlu Ahmet Râşit Çelebi'nin de Çelebi Efendi'nin icazetnâmesiyle atanmasına şûrâ-yı Devlet'te Mart 1919 yılında karar verilir. Raşit Çelebi, yaklaşık yedi yıl postnişinlik makamında kalır. Tekke ve türbelerin kapatılması ile ilgili kanunun çıkmasıyla Dîvânî Mehmet Efendi Mevlevîhânesi de minaresi ve minberi olması sebebiyle camiye çevrilir ve Raşit Çelebi'nin de şeyhlik görevi fiilen sona erer. Çelebi, 13.04.1934 yılında vefat etmiş, Olucak çeşmesi karşısında yer alan mezarlığa defnedilmiştir., çalışkan ve vatansever bir insan Raşit Çelebi'nin, Millî mücadele sırasında düşmana karşı Müftü Hüseyin Bayık, Nebil Hoca ve diğer arkadaşlarıyla birlik ve beraberlik içerisinde çalıştıkları anlaşılmaktadır.
Afyonkarahisar Mevlevihanesinin inşa tarihi 1316 olarak kabul edilir. Yakup Çelebi zamanında himaye gören yapı için vakıflar tahsis edilir. Bu tahsisler zamanla artacaktır. Hasan Özönder'in tebliğinden anladığımıza göre, günümüze gelinceye kadar bir çok badire atlatarak tamir ve tadilat gören yapı, son şeklini II. Abdülhamit döneminde alacaktır. Cumhuriyet döneminde tekke ve zaviyelerin kapatılması üzerine faaliyetine son verilen Mevlevîhâne, zaman içerisinde bando binası, Kur"ân-ı Kerîm kursu ve müftülük binası olarak kullanılır. 2008 sonunda müze olarak hizmete geçer.
Afyonkarahisar'daki sema faaliyetleri 1925 senesinden itibaren gezekler vasıtasıyle sürdürülür. 1950'li yıllarda Konya, sema icra edecek bir ekip çıkaramadığı için mutrip heyeti ihtiyaca binaen Afyonkarahisar'dan karşılanır. 1960'lardan itibaren sema gösterileri Afyonkarahisar'da da icra edilmeye başlanır.

1925 yılında tekaya ve zevayanın kapatilmasi ile birlikte, Afyonkarahisar Mevlevîhanesi de yaklaşık altı asır boyunca devam ettirdiği faaliyetlerini sonlandırmak zorunda kalmıştır. 2007 yilina kadar, yalnızca camii kısmı kullanılmıştır.

2007 yılında Kütahya Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafindan restorasyon çalışmaları başlatılan mevlevîhaneyi, 30 Aralık 2008'de çalışmalar tamamlandıktan sonra Kütahya Vakıflar Bölge Müdürlüğü ile yapılan bir protokolle restore edilen bölümlerin müze yapilmasi için Afyonkarahisar Belediyesi'ne devretti. Belediye de mevlevîhaneyi, Mevlevîlik kültürünü yansıtması ve tanıtması amacıyla semahane, haremlik, selamlık, matbah, derviş hücreleri gibi bölümleri ile Sultan Dîvanî Mevlevîhane Müzesi adı altında hizmete açmıştır.

Afyonkarahisar Mevlevîhanesi, türbesinde medfun olan önemli zatlarla da ziyaret edilmesi gereken bir yerdir. Burada yatanlar içerisinde Furünî Dede, Celaleddin Çelebi, Mehmed Raşid Çelebi, Kemal Çelebi, insan boyundan yüksek bir sanduka ile Sultan Dîvanî, ünlü Mevlevî bestekar Küçük Mustafa Dede ve cami avlusunda ünlü vatan şairi Namık Kemal'in annesi Fatma Zehra Hanım bulunmaktadır.

# data[].attributes.attachment_link.description
Karahisar-ı Sahib Sultan Dîvanî Mevlevîhanesi olarak da bilinen Afyonkarahisar Mevlevîhanesi, Konya Mevlana Dergahı'ndan sonra ikinci önemli dergahtır. 13. yüzyılda kurulduğu bilinen tekke, mevlevîhaneler içinde ilk açılanlardandır. Ancak kim tarafindan ve kimin adina yaptırıldığı kesin olarak bilinmemektedir. Hz.

# data[].attributes.attachment_link.description
Volkanik arazilerde görülen peri bacaları, yamaçlardaki sellenme sularının neden olduğu, farklı aşınma sürecinde oluşan sütun, piramidal sütun görünüşlü yer şekilleridir. Afyonkarahisar ilinin jeolojik y