# data[].attributes.headline
Jak to nie wolne! Przecież nie chodzę do szkoły !!!

# data[].attributes.subject
Jak to nie wolne! Przecież nie chodzę do szkoły !!!

# data[].attributes.body
Pamiętam na początku, jak usłyszałem o koronawirusie i jak dowiedziałem się o tym, że nie pójdziemy do szkoły, ucieszyłem się. W domu będę robił, co będę chciał, będę miał więcej czasu na gry i na spotkania z kolegami, ale będzie fajnie. Tak myślałem.
I przez jeden, dwa dni tak było, zabawa, same przyjemności.
A potem duże bum !!!
Mama powiedziała, że to nie wakacje to nie wolne, to nie tylko czas na zabawę !!!
Jak to nie wolne! Przecież nie chodzę do szkoły !!!

Szybko się okazało, że szkoła przyszła do mnie. No i się zaczęło. Na początku bardzo nie chciałem się uczyć, odrabiać lekcji, ale po dwóch dniach zrozumiałem, że jak nie będę odrabiał i się uczył, to potem będzie bardzo dużo do nadrobienia i dwa razy więcej siedzę i się uczę.
Więc codziennie rano po śniadaniu siadam obok Mamy, która pracuje i odrabiam lekcje. Raz jest ich mniej i są łatwiejsze, raz ich jest więcej i są trudniejsze. Daję radę, duże wsparcie mam w Rodzicach, którzy jak już mi się nie chce lub czegoś nie wiem, to mnie wspierają, pomagają, tłumaczą, że warto, że trzeba.
Więc siedzę, odrabiam lekcje i staram się naprawdę, wysyłam wszystkie lekcje systematycznie.
Uczeń z kl.4

# data[].attributes.body
Najbardziej lubię poniedziałki bo mam najmniej lekcji, i najkrócej je odrabiam. Mam swoje ulubione przedmioty i mniej ulubione, robić trzeba wszystkie.
Jest plus pracy online uczę się coraz lepiej pisać na klawiaturze.
Też fajnie jak są lekcje online i możemy się spotkać ze wszystkim kolegami i koleżankami z klasy i Panią.

Nigdy nie siedzieliśmy w domu tak długo, bez wychodzenia na dwór. Przez pierwsze tygodnie było ciężko. Wiem, że musi tak być. Jak tak siedzimy, musimy jakoś zając czymś czas. Rodzice wyciągają różne gry i zabawy o których albo nie słyszałem albo wcześniej nie chciałem się w to bawić. Na przykład odkryłem super grę bierki, są to patyczki zakończone różnymi końcówkami, które się rozrzuca i potem każdy gracz podnosi aż do momentu jak poruszy jakiś patyczek. Bardzo lubię grać w nie i jestem coraz lepszy.
Uczeń z kl.4

# data[].attributes.body
Pewnego dnia mama powiedziała, żebym wychodziła chociaż na balkon. Wtedy on stał się moim azylem. Mogłam tam czytać, rysować i bawić się z kotem. Niestety po kilku tygodniach kot miał mnie dość. Przy zabawie z siostrą kłóciłyśmy się o najdrobniejsze rzeczy. Nie dlatego, że przestałyśmy się lubić, ale miałyśmy różne zdania na jeden temat i chyba za dużo czasu spędzałyśmy razem.
Mój tata pracował zdalnie, ja siedziałam z siostrą w jednym pokoju i odrabiałyśmy lekcje, a moja mama narzekała, że nie ma gdzie się podziać. Spróbujcie wytrzymać na 46 metrach w cztery osoby + kot.
Uczennica z kl.4

# data[].attributes.body
Lekcji online mam dużo, dlatego nie mogę często pomagać rodzicom, na przykład w sprzątaniu. Dużo czasu spędzam przy komputerze odrabiając lekcje. Czasem aż mama się złości, chociaż wie, że to konieczne.
Uczennica z kl. 4

# data[].attributes.body
Najbardziej w całej tej epidemii brakuje mi bezpośredniego kontaktu z kolegami.
Nie możemy się spotykać, nie możemy się odwiedzać. Tęsknię za nimi, za szkołą za swobodnym wychodzeniem z domu, za chodzeniem bez maseczek.
Brakuje mi moich ulubionych zajęć dodatkowych z badmintona, gdzie też mam fajnych kolegów.
Rodzice mówią, że teraz bardzo docenimy normalne rzeczy, które mieliśmy na co dzień i wydawały nam się to naturalne, a teraz ich nie mamy. Cały czas są jakieś zakazy.
Nawet takie zwykłe chodzenie do szkoły i do pracy.
Jak zrobiło się cieplej i możemy wychodzić na dwór, dużo wychodzę na rower z Rodzicami i też mogę z kolegami umawiać się na rower lub hulajnogę.
Jak się spotkamy, nie możemy się nacieszyć swoim towarzystwem. Bardzo chciałabym, aby koledzy mogli do mnie przychodzić i ja od nich, a nie kontaktować się tylko telefonicznie lub przez komunikator.
Z rodzicami jeździmy bardzo często do lasu i na działkę, bo tam nie trzeba chodzić w maseczce. Ciężko w niej cały czas chodzić lub biegać.
Uczeń z kl. 4

# data[].attributes.headline
Bardzo dużo czasu spędzam ze swoim zwierzaczkiem Chrumkiem. 

# data[].attributes.subject
Bardzo dużo czasu spędzam ze swoim zwierzaczkiem Chrumkiem. 

# data[].attributes.body
Jest to świnka morska, jest super przyjacielem. Dużo się z nim bawię, daję mu jedzonko i dbam o niego.  Chrumek tak się przyzwyczaił, że jesteśmy w domu, że będzie mu ciężko, jak wrócimy do szkoły i do pracy.        Uczeń z kl.4

# data[].attributes.body
Kiedy wprowadzono rozporządzenie, że można wychodzić z domu, byłam przeszczęśliwa, mimo że trudno mi było oddychać w maseczce i wychodziliśmy na krótko. Ja zawsze się bałam, ponieważ mam chorobę o nazwie astma i przez nią czasami nie mogę dobrze oddychać. I nawet maseczka w kotki mnie nie rozweseliła.
Uczennica z kl. 4

# data[].attributes.body
Przez koronawirusa odwołano różne ważne wydarzenia, na przykład wybory na prezydenta, mecze i wiele innych. Przez to nie mogłam zobaczyć moich ulubionych sportowców na meczach. Teraz nie mogę również chodzić na moje ulubione zajęcia z ceramiki.
Niedawno moim rodzicom zmniejszono pensje, więc zaczęłam się martwić. Boję się że zbankrutujemy i trzeba będzie się wyprowadzić i nie będziemy mieli też pieniędzy na jedzenie. Teraz już wiem, że te uczucia to smutek, zmartwienie oraz niepewność, co się stanie dalej. Rodzice mnie uspokajają, że nic złego nas nie spotka, ale ja i tak się trochę martwię.
Uczennica z kl. 4

# data[].attributes.headline
"Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie”

# data[].attributes.subject
"Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie”

# data[].attributes.body
Fajnie jest posiedzieć w domu, ale już bym bardzo chciał wrócić do codziennych zajęć, do kolegów, do szkoły, na dodatkowe zajęcia, móc wyjechać z rodzicami, abym mógł odwiedzić Dziadków, za którymi bardzo tęsknię.
Żyć tak samo jak przed koronowirusem, nie martwić się, że ktoś zachoruje.
Mam nadzieję, że nie długo wróci wszystko i będzie fajnie. Napiszę teraz coś, co moja mam bardzo często nuci lub mi powtarza, jak już bardzo marudzę. „jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie” i ja bardzo w to wierzę, bo Mama ma zawsze rację.
Uczeń .z kl.4

# data[].attributes.body
A od dziś można już wychodzić z domu bez maseczek. Juuupiiiii, bardzo się cieszę. Czuję, że epidemia się kończy.
Uczennica z kl. 4

# data[].attributes.headline
"Najlepsze z całej tej pandemii jest to, że mam cały czas Rodziców w domu."

# data[].attributes.subject
"Najlepsze z całej tej pandemii jest to, że mam cały czas Rodziców w domu."

# data[].attributes.body
Pracują zdalnie, ale zawsze są.
Mama pracuje, a ja siedzę obok i odrabiam lekcje. Zawsze jest i możemy pogadać, a Tata pracuje i zawsze o 16.00 jest dla mnie i możemy wspólnie spędzać czas. Na przykład iść połapać pokemony.
Uczeń z kl. 4

# data[].attributes.headline
"Teraz tylko muszę sprawdzić teamsy, pocztę, librusa, sharepointa… "

# data[].attributes.subject
"Teraz tylko muszę sprawdzić teamsy, pocztę, librusa, sharepointa… "

# data[].attributes.body
Ten ranek zaczął się podobnie jak poprzedni i jeszcze poprzedni. Co prawda nie muszę wstawać rano i gnać do szkoły, ale i tak lekcje zaczynam dosyć wcześnie by się ze wszystkim wyrobić. Teraz nawet na łazienkę trzeba czekać dłużej, bo wszyscy są w domu i pracują zdalnie. Zaglądam szybko na messengera, bo to jedyny sposób na rozmowę z koleżankami. Już się za sobą trochę stęskniłyśmy. Teraz tylko muszę sprawdzić teamsy, pocztę, librusa, sharepointa… Zapisuję to wszystko, bo boję się, że o czymś zapomnę. W końcu zaczynają się lekcje online. Można się przynajmniej trochę pośmiać, gdy niektórzy pokazują bałagan w swoim pokoju. Po kilku godzinach można odejść od komputera. To jest najlepszy czas na czytanie. Do czytania „Zuli i magicznych obrazów” zachęciła mnie estetyczna okładka i ładne obrazki, jednak przytrzymała mnie fabuła. Jest to książka o przyjaźni i tolerancji, z dodatkiem dobrego humoru i szczyptą magii. Opowiada o dziewczynce odkrywającej w sobie magiczne zdolności. Przy tej lekturze nawet nie zauważa się upływających godzin. Będzie zabawnie, ale i trochę strasznie. Przyjaciele muszą uratować Maksa. Gdy nie rozwiążą zadań, chłopiec zostanie na zawsze w obrazie, należącym do tajemniczego karła z doczepianą grzywką. Prawda, że brzmi intrygująco? Dodatkowo książka ma dosyć duże litery i fajne ilustracje, co ułatwi czytanie też młodszym.        Uczennica .z kl.8

# data[].attributes.body
Czas epidemii jest wręcz idealny na nadrabianie zaległości w książkach. Podobnie, jak wiele innych osób, postanowiłam więc w ten sposób go wykorzystać. Pierwszą książką, za jaką się zabrałam były „Lamy do boju” Scotta Allena. Jest to druga część z serii „Lamy United” - tym razem lamy zostały zaproszone na Mistrzostwa Świata w Piłce nożnej, w której miały wspomóc drużynę angielską. Książkę pochłonęłam jednym tchem, nie licząc niezbędnych przerw na lekcje online. Bardzo umiliła mi czas. Jest świetnie napisana: pełna akcji i bardzo zabawna. Dodatkowo uczy czytelników profesjonalnych zwrotów związanych z piłką nożną. Wciągnęła mnie tak, że przeczytałam ją jeszcze przed obejrzeniem wieczornego podsumowania śmiertelności koronawirusa.    Uczennica z kl.8

# data[].attributes.body
ale nie takie, jakie układałem do tej pory, Rodzice wyciągnęli ogromne, a kawałki, z których trzeba je ułożyć, są takie malutkie.
Jest ich dwa tysiące i przedstawiają wybrzeże we Włoszech. Jak je rozsypaliśmy, to nie wiedziałem od czego zacząć, był duży bałagan. Wskazówka: zacząć układać od ramki i się zaczęło. Każdy z nas układał, jak miał czas. Trochę Mama, trochę Tata i ja.                Uczeń z kl.4

# data[].attributes.body
Znów zaczęliśmy grać w “Pytaki” i robić rzeczy, na które wcześniej nie mieliśmy czasu, na przykład urządzaliśmy sobie wieczory filmowe. Obejrzeliśmy wszystkie części Harrego Pottera i serial “Ania, nie Anna” na Netflixie. Nagle okazało się, że mamy bardzo dużo różnych gier, o których dawno zapomniałam. W końcu udało się też tak zorganizować naukę, że czasu wystarczało na granie w gry, oglądanie filmów, czytanie książek i granie w Simsy.
Uczennica z kl. 4 .

# data[].attributes.headline
"Zajęło nam to około miesiąca, ale jacy byliśmy dumni, jak się udało ułożyć całość."

# data[].attributes.subject
"Zajęło nam to około miesiąca, ale jacy byliśmy dumni, jak się udało ułożyć całość."