# data[].attributes.location_name
Θεσσαλονίκη, Θεσσαλονίκη

# data[].attributes.headline
Αποκριάτικα έθιμα στη Θεσσαλονίκη, Άρτεμις & Άννα

# data[].attributes.subject
Αποκριάτικα έθιμα στη Θεσσαλονίκη, Άρτεμις & Άννα

# data[].attributes.body
• ΣΟΧΟΣ – ΚΟΥΔΟΥΝΟΦΟΡΟΙ “ΜΕΡΙΟΥ”: Το τριήμερο της Καθαρά Δευτέρας κορυφώνονται οι εκδηλώσεις στο Σοχό με τη “Ρούμπα”, την “Παρωδία Γάμου”, το έθιμο της συγχώρεσης “Προστάβανι” και τη γενική παρουσίαση των Μικρών και Μεγάλων Κουδουνοφόρων.

• ΛΑΓΚΑΔΑΣ – ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ: αποκριάτικη παρέλαση στην πόλη του Λαγκαδά, με τη συμμετοχή επαγγελματιών και πολιτιστικών συλλόγων του Δήμου μας.

• ΑΣΚΟΣ – ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ: Αναβίωση παραδοσιακού γάμου στην πλατεία Ασκού. Την Καθαρά Δευτέρα ο Ασκός γιορτάζει τα κούλουμα με παραδοσιακή φασολάδα.

• ΟΣΣΑ – “Προστάβανι” (έθιμο συγχώρεσης) και το άναμμα της “Σίρνιτσας” (κλαδαριά από πουρνάρια). Την ίδια ημέρα προσφέρονται η παραδοσιακή φασολάδα, νηστίσιμα εδέσματα, κρασί και ντόπιο τσίπουρο, υπό τους ήχους ζωντανής μουσικής.

Πηγή: https://www.typosthes.gr/thessaloniki/151093_thessaloniki-apokriatikes-parelaseis-kai-paradosiaka-ethima-sto-lagkada

# data[].attributes.headline
Ο «χορός των παπάδων» και ο «κορφιάτικος γάμος» στην Κέρκυρα -Χρήστος και Άγγελος

# data[].attributes.subject
Ο «χορός των παπάδων» και ο «κορφιάτικος γάμος» στην Κέρκυρα -Χρήστος και Άγγελος

# data[].attributes.body
Και τα δύο έθιμα αναβιώνουν σε χωριά του νησιού, διαχωρίζοντας τις Απόκριες στο νησί, σύμφωνα με την πρόεδρο του Λυκείου Ελληνίδων Κέρκυρας Λίζα Γαστεράτου-Αλεξάκη, σε δύο είδη καρναβαλιού, στο αστικό και της υπαίθρου.   Την Κυριακή της Τυρινής, η πόλη της Κέρκυρας ετοιμάζεται πυρετωδώς το μεσημέρι, να κάψει τον Σιορ Καρνάβαλο, μετά από μία μεγαλειώδη βενετσιάνικη παρέλαση, με τις μαζορέτες να παρέχουν ένα θαυμάσιο θέαμα γυμναστικών επιδείξεων και τους τυμπανιστές να πλημμυρίζουν τα καντούνια και την κεντρική πλατεία, από εμβατήρια θριάμβου. Την ίδια ώρα, σε πολλά χωριά του νησιού, κυρίως της Βόρειας Κέρκυρας, τον πρωταρχικό ρόλο για το κλείσιμο των αποκριών, αναλαμβάνουν οι παπάδες, με το μοναδικό παραδοσιακό «χορό των Παππάδων» στα χωριά Επίσκεψη, Κληματιά και Νυμφές της περιοχής Όρους της βόρειας Κέρκυρας . Σύμφωνα με το έθιμο που λαμβάνει χώρα το απόγευμα της Κυριακής της Τυροφάγου, όταν τελειώσει ο εσπερινός, στα προαύλια των ιερών ναών, ο πρεσβύτερος ιερέας βγαίνει στην αυλή της εκκλησίας και δίνει το έναυσμα του χορού. Τίθεται επικεφαλής και τον ακολουθούν οι υπόλοιποι ιερείς, μέλη της επιτροπής της εκκλησίας, οι ψάλτες, οι τοπικοί άρχοντες, γέροντες και όσοι επιθυμούν. Στον «χορό των παπάδων» συμμετέχουν μόνο άνδρες, που μπαίνουν στη σειρά κατά ηλικία, δίνοντας προτεραιότητα πάντα στους μεγαλύτερους.

Πηγή: https://www.corfuland.gr/el/diafora/kerkyra/ethima-apokrias-o-xoros-ton-papadon-kai-o-korfiatikos-gamos-stin-kerkyra.html

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Corfuland.gr - Ό,τι παίζει στην Κέρκυρα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αποκριές στην Κέρκυρα με την αναβίωση των εθίμων του "κορφιάτικου γάμου" και του "χορού των παπάδων".

Και τα δύο έθιμα αναβιώνουν σε χωριά του νησιού, διαχωρίζοντας τις Απόκριες στο νησί, σύμφωνα με την πρόεδρο του Λυκείου Ελληνίδων Κέρκυρας Λίζα Γαστεράτου-Αλεξάκη, σε δύο είδη καρναβαλιού, στο αστικό και της υπαίθρου.

Την Κυριακή της Τυρινής, η πόλη της Κέρκυρας ετοιμάζεται πυρετωδώς το μεσημέρι, να κάψει τον Σιορ Καρνάβαλο, μετά από μία μεγαλειώδη βενετσιάνικη παρέλαση, με τις μαζορέτες να παρέχουν ένα θαυμάσιο θέαμα γυμναστικών επιδείξεων και τους τυμπανιστές να πλημμυρίζουν τα καντούνια και την κεντρική πλατεία, από εμβατήρια θριάμβου.

Την ίδια ώρα, σε πολλά χωριά του νησιού, κυρίως της Βόρειας Κέρκυρας, τον πρωταρχικό ρόλο για το κλείσιμο των αποκριών, αναλαμβάνουν οι παπάδες, με το μοναδικό παραδοσιακό "χορό των Παππάδων" στα χωριά Επίσκεψη, Κληματιά και Νυμφές της περιοχής Όρους της βόρειας Κέρκυρας .

Σύμφωνα με το έθιμο που λαμβάνει χώρα το απόγευμα της Κυριακής της Τυροφάγου, όταν τελειώσει ο εσπερινός, στα προαύλια των ιερών ναών, ο πρεσβύτερος ιερέας βγαίνει στην αυλή της εκκλησίας και δίνει το έναυσμα του χορού. Τίθεται επικεφαλής και τον ακολουθούν οι υπόλοιποι ιερείς, μέλη της επιτροπής της εκκλησίας, οι ψάλτες, οι τοπικοί άρχοντες, γέροντες και όσοι επιθυμούν. Στον "χορό των παπάδων" συμμετέχουν μόνο άνδρες, που μπαίνουν στη σειρά κατά ηλικία, δίνοντας προτεραιότητα πάντα στους μεγαλύτερους.

Τον "χορό των παπάδων" δεν συνοδεύει κανένα μουσικό όργανο, παρά μόνο η μελωδία από το τραγούδι που ακούγεται, που θυμίζει περισσότερο έναν εκκλησιαστικό ύμνο.

Ο πρεσβύτερος ιερέας σέρνει το χορό τραγουδώντας πρώτος τον κάθε στίχο και οι υπόλοιποι τον επαναλαμβάνουν. " Δόξα να, δόξα να, δόξα να 'χει πάσα ημέρα. Δόξα να 'χει πάσα ημέρα και ο Υιός με τον Πατέρα. Δόξα να, δόξα να, δόξα να 'χουν και τα τρία. Δόξα να 'χουν και τα τρία και η Δέσποινα Μαρία..."

Όταν τελειώσει ο "χορός των παπάδων" ο ιερέας ευλογεί τον ποίμνιο του και τους εύχεται "καλή νηστεία και καλή σαρακοστή..."

Φωτογραφία από την εκδήλωση στους Πάγους (17/02/2017)

Φωτογραφία από την εκδήλωση στην Κασσιώπη (15/02/2017)

Στη Νότια Κέρκυρα, την ίδια ημέρα αναβιώνει το έθιμο του "κορφιάτικου γάμου" ή "Ιερός Γάμος". Σύμφωνα με το δρώμενο, οι άντρες μαζεύονται σε ένα σπίτι και στολίζουν το γαμπρό και οι γυναίκες τη νύφη, η οποία όμως είναι άντρας και πολλές φορές μουστακαλής.

Αυτό θεωρείται από τους περισσοτέρους, ως κατάλοιπο της πατριαρχικής κοινωνίας κάποτε στην περιοχή, που περιόριζε τις γυναίκες να έχουν την οποιαδήποτε θέση στα δρώμενα του τόπου. Το έθιμο ξεκινά από το πρωί και διαρκεί σχεδόν ολόκληρη τη μέρα. Κατά την τελετή του μυστηρίου ο δαίμονας με τη μορφή του "σάτυρου", προσπαθεί να χαλάσει το γάμο, ενώ οι παριστάμενοι πειράζονται μεταξύ τους και συνήθως αισχρολογούν. Το γλέντι ξεκινά μετά το γάμο και πολλές φορές διαρκεί μέχρι τα ξημερώματα.

Δείτε ένα απόσπασμα από το έθιμο "Κορφιάτικος Γάμος", από την Ένωση Περιθειωτών Φίλιππος Βλάχος :

Πληροφορίες: http://inrol3.rssing.com/

# data[].attributes.attachment_link.title
'Εθιμα Αποκριάς: ο "χορός των παπάδων" και ο "κορφιάτικος γάμος" στην Κέρκυρα

# data[].attributes.attachment_link.description
Αποκριές στην Κέρκυρα με την αναβίωση των εθίμων του "κορφιάτικου γάμου" και του "χορού των παπάδων". Και τα δύο έθιμα αναβιώνουν σε χωριά του νησιού, διαχωρίζοντας τις Απόκριες στο νησί, σύμφωνα με την πρόεδρο του Λυκείου Ελληνίδων Κέρκυρας Λίζα Γαστεράτου-Αλεξάκη, σε δύο είδη καρναβαλιού, στο αστικό και της υπαίθρου.

# data[].attributes.headline
Το έθιμο του Μπέη , Έβρος -Λυδία Σουμάια

# data[].attributes.subject
Το έθιμο του Μπέη , Έβρος -Λυδία Σουμάια

# data[].attributes.body
Το έθιμο του Μπέη

Κατά τη διάρκεια του Τριωδίου στη Θράκη, την πατρίδα του Διόνυσου, τα γλέντια, οι χοροί, οι μεταμφιέσεις, η σκωπτική και σατιρική διάθεση με τα πειράγματα και τις θεατρικές αναπαραστάσεις είχαν την τιμητική τους κατά την περίοδο του Τριωδίου. Οι αυτοσχέδιοι μασκαράδες σχημάτιζαν ομάδες και ξεσήκωναν τους δρόμους με τα γέλια και τις φωνές τους. Παρίσταναν την πομπή του γάμου, σατίριζαν εικονικές δίκες, αναπαριστούσαν την κηδεία του τσιγκούνη ή το εργαστήριο, όπου μπαίνει κάποιος γέρος, αλλά βγαίνει νέος (Καλ. Παπαθανάση-Μουσιοπούλου).

Στο πλαίσιο των αποκριάτικων εορτασμών μεγάλη σημασία είχαν έθιμα ευετηριακού χαρακτήρα, όπως αυτό του Μπέη στον βόρειο Έβρο. Ευετηρία είναι η καλή χρονιά, κατά την οποία εξασφαλίζεται η καλή υγεία των ανθρώπων, η προκοπή στις καλλιέργειες και η γονιμότητα των ζώων. Το δρώμενο του Μπέη συναντάται με πολλές παραλλαγές στα χωριά της περιφέρειας Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας , αλλά το τυπικό του εθίμου ακολουθεί τον παρακάτω κύκλο: Ένας άρχοντας ο «Μπέης» με τους ακολούθους του, συνήθως πάνω σε δίτροχη άμαξα και συνοδεία μουσικής, επισκέπτεται όλα τα σπίτια του χωριού, όπου δέχεται κεράσματα και δίνει ευχές. Ακολουθεί στην πλατεία, αναπαράσταση οργώματος, σποράς και γενετήσιας πράξης, ο συμβολικός θάνατος και η ανάστασή του.

Πηγή: https://artstart.gr/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%AD%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B8%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CF%87/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Τριώδιο φέτος "άνοιξε" την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου. Τι είναι, όμως, το Τριώδιο; Το Τριώδιο, ως χρονική περίοδος, αναφέρεται στις τρεις πρώτες εβδομάδες που οι χριστιανοί ετοιμάζονται για την μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής.

Ακολουθεί η Καθαρά Δευτέρα, με την οποία ξεκινά η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η οποία είναι περίοδος νηστείας, προσευχής, περισυλλογής και προετοιμασίας για την μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Κυρίου. Ο λαός της Θράκης ονόμαζε την πρώτη βδομάδα του Τριωδίου "προσφωνή" και κάθε οικογένεια προμηθευόταν τα σφαχτό της. Η δεύτερη βδομάδα καλούνταν "κρεατινή" και η τρίτη "Τυρινή ή μακαρονού".

Το έθιμο του Μπέη στον βόρειο Έβρο

Κατά τη διάρκεια του Τριωδίου στη Θράκη, την πατρίδα του Διόνυσου, τα γλέντια, οι χοροί, οι μεταμφιέσεις, η σκωπτική και σατιρική διάθεση με τα πειράγματα και τις θεατρικές αναπαραστάσεις είχαν την τιμητική τους κατά την περίοδο του Τριωδίου. Οι αυτοσχέδιοι μασκαράδες σχημάτιζαν ομάδες και ξεσήκωναν τους δρόμους με τα γέλια και τις φωνές τους. Παρίσταναν την πομπή του γάμου, σατίριζαν εικονικές δίκες, αναπαριστούσαν την κηδεία του τσιγκούνη ή το εργαστήριο, όπου μπαίνει κάποιος γέρος, αλλά βγαίνει νέος ( Καλ. Παπαθανάση-Μουσιοπούλου).

Στο πλαίσιο των αποκριάτικων εορτασμών μεγάλη σημασία είχαν έθιμα ευετηριακού χαρακτήρα, όπως αυτό του Μπέη στονβόρειο Έβρο. είναι η καλή χρονιά, κατά την οποία εξασφαλίζεται η καλή υγεία των ανθρώπων, η προκοπή στις καλλιέργειες και η γονιμότητα των ζώων. Το δρώμενο του Μπέη συναντάται με πολλές παραλλαγές στα χωριά της περιφέρειας Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας , αλλά το τυπικό του εθίμου ακολουθεί τον παρακάτω κύκλο: Ένας άρχοντας ο "Μπέης" με τους ακολούθους του, συνήθως πάνω σε δίτροχη άμαξα και συνοδεία μουσικής, επισκέπτεται όλα τα σπίτια του χωριού, όπου δέχεται κεράσματα και δίνει ευχές. Ακολουθεί στην πλατεία, αναπαράσταση οργώματος, σποράς και γενετήσιας πράξης, ο συμβολικός θάνατος και η ανάστασή του.

Στην πόλη της Ξάνθης συναντάμε το έθιμο του Τζάρου. Ο Τζάρος είναι ένα ανθρώπινο ομοίωμα, το οποίο τοποθετείται πάνω σε ένα σωρό από πουρνάρια και καίγεται στην πυρά, ως μια καθαρτήρια τελετουργία, η οποία σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου της Αποκριάς και την έναρξη της Σαρακοστής.

Το έθιμο αυτό το έφεραν οι πρόσφυγες από το Σαμακόβι της Ανατολικής Θράκης και αναβιώνει κάθε χρόνο κοντά στη γέφυρα του ποταμού Κοσύνθου. Η ονομασία "Τζάρος", πιθανότατα, προέρχεται από τον ήχο, που κάνουν τα κλαδιά του θάμνο, όταν καίγονται.

Στις μέρες μας μετά την ολοκλήρωση του εθίμου του καψίματος του Τζάρου, είθισται να πέφτει κάθε χρόνο η αυλαία του Ξανθιώτικου Καρναβαλιού και συνοδεύεται από πληθώρα πυροτεχνημάτων .

Το έθιμο της καμήλας στη Σταυρούπολη

Το έθιμο της καμήλας αναπαριστάται κάθε χρόνο την ημέρα της Καθαρά Δευτέρας στην κεντρική πλατεία του οικισμού της Σταυρούπολης. Το έθιμο της καμήλας με έντονο ευετηριακό χαρακτήρα έχει σχέση με την Άνοιξη και τη συντελούμενη αναγέννηση της φύσης και συμβολίζει την δέηση των κατοίκων για την εξασφάλιση της βλάστησης και της ευφορίας των αγρών, καθώς η χρονική περίοδος της τέλεσής του, συνέπιπτε με τον ερχομό της Άνοιξης και την έναρξη των αγροτικών εργασιών.

Το έθιμο των Σεϊμένηδων και των Πιτεράδων στο Ν. Σιδηροχώρι Ροδόπης

Πρόκειται για έθιμο με ρίζες στο Σαμακόβι της Ανατολικής Θράκης. Το αποκριάτικο γλέντι με τους μασκαρεμένους γινόταν την Πιτεροδευτέρα, τη Δευτέρα μετά την Κυριακή της Απόκριας. Το έθιμο περιλαμβάνει δύο πομπές: Η μια πομπή των ελευθερόστομων Πιτεράδων, οι οποίοι πήραν το όνομα τους, γιατί πασπάλιζαν με πίτουρο το πρόσωπό τους δημιουργώντας έτσι ένα ιδιότυπο μασκάρεμα. Ντυμένοι με παλιά ρούχα, έχουν αστεία έκφραση, αποτελούν μια ομάδα που θυμίζει νυφική πομπή, συνοδεία γκάιντας, με κάποιον άντρα ντυμένο νύφη. Η ομάδα σκαρώνει άσεμνα και τολμηρά στιχάκια και πειράζει όσους παρακολουθούν το δρώμενο.

Μορφωτικός Όμιλος Ν.Σιδηροχωρίου Ροδόπης

Η άλλη πομπή, οι Σεϊμένηδες, είναι λεβέντες, ωραίοι νέοι, σοβαροί και φρόνιμοι. Η στολή τους θυμίζει εύζωνες, είναι ντυμένοι με φουστανέλα, πουκαμίσες και γιλέκα,ενώ κρατούν στον ώμο και το όπλο τους. Ο χορός τους είναι λεβέντικος και παραπέμπει στην εποχή της Απελευθέρωσης της περιοχής. Οι Σεϊμένηδες πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και οι νοικοκυρές τους γεμίζουν κεράσματα.
Η φωτογραφία του εξωφύλλου προέρχεται από https://xoroballomata.wordpress.com/
Παρακάτω μπορείτε να δείτε τις μέχρι στιγμής προγραμματισμένες αναπαραστάσεις του δρωμένου του Μπέη στον Έβρο

# data[].attributes.attachment_link.title
Αποκριάτικα έθιμα στη Θράκη- Ένα πολύχρωμο μωσαϊκό θρησκευτικής πίστης και διονυσιακής λατρείας - artstart

# data[].attributes.attachment_link.description
Στη Θράκη τα γλέντια, οι χοροί, οι μεταμφιέσεις, η σκωπτική και σατιρική διάθεση με τα πειράγματα και τις θεατρικές αναπαραστάσεις είχαν την τιμητική τους κατά την περίοδο του Τριωδίου. Ο λαός ονόμαζε την πρώτη βδομάδα του Τριωδίου "προσφωνή" και κάθε οικογένεια προμηθευόταν τα σφαχτό της.

# data[].attributes.headline
Αποκριάτικα Έθιμα Ρόδος Δήμητρα & Ανθή

# data[].attributes.subject
Αποκριάτικα Έθιμα Ρόδος Δήμητρα & Ανθή

# data[].attributes.body
Αποκριές

“Από πολύ παλιά, μέχρι και την εποχή του μεσοπόλεμου, η Ρόδος ολόκληρη-χωριά μαράσια και πόλη-γλεντούσε και χόρευε πολύ την Αποκριά.

Εκτός από τις οργανωμένες μαρασιώτικες αποκριάτικες χοροεσπερίδες των Συλλόγων του Διαγόρα, της Εργάνης Αθηνάς και της Προόδου Νεοχωρίου, για φιλανθρωπικούς σκοπούς στο Βενετόκλειο και στο Αμαράντειο και ακόμα το μεγάλο επίσημο χορό του Καρναβαλιού- τον Μπάλο ιν Μάσκερα- στο υπερπολυτελές Αλμπέργκο ντελλε Ρόζε, όπου η ροδίτικη αριστοκρατία και οι κυβερνητικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι ξεφάντωναν μέχρι πρωίας με καρναβαλίστικες στολές, πανάκριβες τουαλέτες και μικρές χρωματιστές μάσκες, χορεύοντας στους ήχους της περίφημης ορχήστρας των μαέστρων Αλμπεργκιέτι και Βένγκους, ο πολύς κόσμος, μικροί και μεγάλοι ντυμένοι καμουζέλες γιόρταζαν πολύ τις αποκριάτικες μέρες.

Προπαντός την τελευταία βδομάδα της Αποκριάς πολύ τη χαιρόντουσαν τα μαρασιώτικα σπίτια. Ιδιαίτερα οι γυναίκες τις τελευταίες βραδιές της Τυρινής, διώχναν τη σοβαρότητα της καθημερινότητας και μασκαρεμένες με αταίριαστα και παρδαλά παλιόρουχα, μουζωμένες ή μουρωμένες με κάλτσες και με καμπούρα στη ράχη ξεπόρτιζαν νυχτιάτικα παρέες-παρέες και βαρούσαν με μπαστούνια τις πόρτες των σπιτιών και πειράζαν στα σοκάκια τους περαστικούς.

Έτσι βρίσκαν την ευκαιρία κι αυτές, μια φορά το χρόνο, αγνώριστες όπως ήταν, να κοροϊδέψουν όλα τα χούγια και τα κουσούρια των αντρών και με τολμηρές χειρονομίες και τσαλίμια κρατώντας γδόχερα και σκορδοστούμπια περίπαιζαν τους αρσενικούς και τον ανδρισμό τους.

Στο Νιοχώρι, το αποκορύφωμα της Αποκριάς ήταν το απόγευμα της τελευταίας Κυριακής, όταν οι ωραίες και παρδαλές καμουζέλες γυρόφερναν τα καλντερίμια, σκορπίζοντας το γέλιο με τα καμώματά τους, αλλά και τον ψευτοφόβο που προκαλούσαν στα κοριτσόπουλα που παρακολουθούσαν στις ξώπορτες ή ακουμπισμένα στα πρεβάζια των παραθύρων, τους κατάμαυρους από την μουζούρα των τσουκαλιών αράπηδες, τους αρκουδάνθρωπους με τις προβιές, τις γαϊδουροκέφαλες μουσκάρες και τις τερατώδεις αγριομουτσούνες.

Το Νιοχώρι όμως φημιζόταν ακόμα για τις σπαρταριστές παραστάσεις που σκάρωναν γνωστοί γλετζέδες και για τους λαϊκούς χορούς στα σταυροδρόμια και τις πλατειούλες, όπως το γαϊτανάκι στο ρυθμό του βαλς και της μαζούρκας και τον Αρκουδιάρικο χορό με την αλυσσοδεμένη καμουζέλα-αρκούδα να χοροπηδά στους χτύπους του τσιγγάνικου ντεφιού”.

“…Τη μεγαλύτερη κίνηση την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, απ΄ όπου έπρεπε να περάσουν σαν σε παρέλαση όλες οι καμουζέλες που κατέβαιναν από τα Πάνω Μαράσια, είχε ο δρόμος της Καμάρας. Περνώντας από τους καφενέδες γεμάτους παρέες που κουτσόπιναν και αστειεύουνταν, ομάδες κανταδόρων με κιθάρες και μαντολίνα, υμνούσαν τις ομορφάδες της Ραμόνας και τις τσαχπινιές της Ριρίκας και μακάριζαν τους έρωτες του ξελογιασμένου Μπάρμπα Γιάννη του Κανατά.

Εμφανίζονταν κι ο γνωστός τσαγκάρης, τραγουδιστής, κιθαρίστας και θεατρίνος Γιάβας κάμνοντας το Σαρλώ με το καλαμένιο μπαστουνάκι και το κωμικό περπάτημα. Κι ο κόσμος ξεσπούσε στα γέλια με τα καμώματα του Γιάβα που σταματούσε τα’ αυτοκίνητα για να ξύσει τη φαγούρα της ράχης του στο μπροστινό καπό της μηχανής”.

“…Κατέβαιναν κι από τα Τριάντα οι γνωστοί Τριαντενοί γαλατάδες καβάλλα στα ποδήλατα, μασκαρεμένοι με μακριά βαμμένα μαύρα σώβρακα, φανέλλες και κουκούλες σαν διαβόλοι με κέρατα και μακριά ουρά και φοβερίζαν τα παιδιά και τις γυναίκες, χτυπώντας αστεία τα κεφάλια όλων με φουσκωμένες βοδινές κατρουλόφουσκες.

Οι Σμυρνιοί του Νιοχωριού είχαν κι αυτοί τον γουστόζικο τύπο τους, τον Ματαίο Ντιλέρνια τον μπογιατζή που γινόταν “κουδουνάτος” και ντύνουντα βυζανιάρικο μωρό με άσπρη δαντελένια σκούφια, σαλιαρίστρα, με μια μπουκάλα ούζο για μπιμπερό στο στόμα, μέσα σε μωρουδιακό καροτσάκι που τόσερνε μια τριχωτή νταρντάνα μουστακαλού νταντά που βασανίζουντα ν’ αλλάξει τις πάνες και το μουσκεμένο βρακάκι-σωβράκα του μικρομέγαλου μωρού που τσίριζε.

Ωστόσο η παλιά Αποκριά στην κατοχική περίοδο είχε και την εθνική της διάσταση. Με την ευκαιρία του μασκαρέματος πολλοί τολμηροί νέοι, στα χωριά και μέσα στην πόλη, παρά την παρακολούθηση των καραμπινιέρων, αψηφώντας τους, ντυνόντουσαν φουστανελάδες σαν ήρωες του 21 και τα σχολιαρόπαιδα σαν τα ευζωνάκια της Αγιάς Σοφιάς πούλεγε το σχολικό τους τραγουδάκι. Έτσι ντυμένος Έλληνας φουστανελάς με τη κουμπούρα στο σελάχι και το γιαταγάνι ζωσμένο στη μέση εμφανίζουντα το λεβεντοπαλίκαρο ο Γιάννης Καλλιγάς, ο καλαϊτζής πούταν το πιο δυνατό παλικάρι της εποχής του και γύριζε επιδεικτικά όλα τα μαράσια. Κι ο κόσμος καμάρωνε την παλικαροσύνη του και τον χειροκροτούσε.

Όλες αυτές οι καμουζέλες τραβούσαν για το τέρμα του δρόμου της Καμάρας του Νιοχωριού έξω από το σπίτι του Σταυρή του Σταυρινίδη στον Πάνω Γιαλό όπου γινόταν πανδαιμόνιο κεφιού. Εκεί μικροί- μεγάλοι αλληλομπουκώνονταν χαρτοπόλεμο, γεμίζαν τα μαλλιά, τα στήθια κι οι πλάτες των κοριτσιών χρωματιστά χαρτάκια που κατεβαίναν ενοχλητικά μέχρι τα βρακιά και αλληλοδένουνταν με πολύχρωμες κορδέλες σερπαντίνες.

Ξημερώματα καθαρή Δευτέρα, ο δρόμος της καμάρας κι η γειτονιά του Πάνω Γιαλού έμοιαζε πολύχρωμο μωσαϊκό από τον χαρτοπόλεμο. Κι οι παλιοί νιοχωρίτες κι οι μαρασιώτες θυμούνται ακόμα με νοσταλγία την γλυκειά αγύριστη εποχή της νιότης με τους ανοιχτόκαρδους εκείνους γλεντζέδες που χάριζαν τη χαρά και ομόρφαιναν με τις καμουζέλες τις παλιές αξέχαστες Αποκριές”.

Το κείμενο του Αντώνη Βρατσάλη από τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Ρόδου

Πηγή: http://secretrhodes.gr/apokries-rodos/

Καθαρά Δευτέρα και χαρταετός

Την Καθαρή Δευτέρα έχουμε το έθιμο του πετάγματος του χαρταετού. Από που προέρχεται το συγκεκριμένο έθιμο;

Ο χαρταετός φαίνεται να πέταξε για πρώτη φορά γύρω στο 200 π.Χ στην Κίνα και τη Μαλαισία. Εκεί κατασκευάστηκαν οι πρώτοι χαρταετοί από μετάξι και μπαμπού και μάλιστα με τη μορφή που έχουν ως επί το πλείστον μέχρι σήμερα στις χώρες αυτές, με τη μορφή του δράκου. Στη συνέχεια οι χαρταετοί πήγαν στην Κορέα και την Ιαπωνία όπου και εμπλουτίστηκαν με περισσότερα σχέδια. Στην Ευρώπη ήρθαν γύρω στο 1400 μ.Χ από ευρωπαίους εξερευνητές που ταξίδευαν στην Ασία. Κατά τους δυο Παγκόσμιους πολέμους χρησιμοποιήθηκαν ως συσκευές παρατήρησης.

Σήμερα κάθε χώρα έχει τα δικά της έθιμα γύρω από το πέταγμα του χαρταετού. Στην Κίνα θεωρείται ιεροτελεστεία από την κατασκευή του εως και το πέταγμά του και μάλιστα διοργανώνονται διαγωνισμοί κάθε χρόνο για τον καλύτερο χαρταετό (από άποψη κατασκευής αλλά και από άποψη πετάγματος). Στην Οσάκα της Ιαπωνίας, κάθε χρόνο, την πέμπτη ημέρα του Μαίου, οι μικροί Ιάπωνες περιμένουν το Κοντομόνο—χι ή αλλιώς τη Μέρα των Παιδιών. Ωστόσο, μια από τις πιο εντυπωσιακές γιορτές πραγματοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Βόρεια Ινδία στη γιορτή “Basant”. Η γιορτή γίνεται για την υποδοχή της άνοιξης κάθε Φεβρουάριο στο Πακιστάν. Πρόκειται για ένα ξέφρενο γλέντι, το οποίο προσμένουν με μεγάλη ανυπομονησία μικροί και μεγάλοι. Σε αυτή τη γιορτή, όλοι λαχταρούν να κατακτήσουν με τον χαρταετό τους τον ουρανό, πράγμα που θα τους εξασφαλίσει η χρήση των πιο καλών υλικών, και ιδιαίτερα του ανθεκτικότερου σπάγγου, ο οποίος επικαλύπτεται με σκόνη γυαλιού. Στην Ελλάδα οι χαρταετοί κατασκευάζονταν από παιδιά με ή χωρίς τη βοήθεια των μεγάλων με απλά υλικά όπως χαρτί, καλάμι ή λεπτό πηχάκι, σπάγγο και εφημερίδες και με περισσεύματα από τις αποκριάτικες κορδέλες.

Πηγή: https://rodosreport.gr/rodos-apokries-palaiotera-xronia/

# data[].attributes.headline
Χίος αποκριάτικα έθιμα-Καλλιόπη και Ελπίδα

# data[].attributes.subject
Χίος αποκριάτικα έθιμα-Καλλιόπη και Ελπίδα

# data[].attributes.body
Στα όμορφα έθιμα των Αποκριών των χωριών της Χίου θα αναφερθούμε σήμερα!
Την Τυρίνη Κυριακή το χωριό των Θυμιανών «φοράει τα καλά του» για την λεγόμενη Μόστρα!
Μεγάλοι – παιδιά, ντυμένοι Βρακάδες και Πειρατές, ξεκινούν το πρωί από τα ξωκκλήσια του Αγίου Δημητρίου Κτιστών και του Αγίου Ιωάννη Στενακούσων, αφού παρακολουθήσουν τη λειτουργία και αποδώσουν φόρο τιμής στους νεκρούς, κατεβαίνουν χορεύοντας το «Ταλίμι» προς το χωριό.
Πηγή: http://chiosnews.com/ta-apokriatika-ethima-tis-chioy-mostra-kai-agades-grafei-o-n-roditis/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Στα όμορφα έθιμα των Αποκριών των χωριών της Χίου θα αναφερθούμε σήμερα!
Την Τυρίνη Κυριακή το χωριό των Θυμιανών "φοράει τα καλά του" για την λεγόμενη Μόστρα!
Μεγάλοι - παιδιά, ντυμένοι Βρακάδες και Πειρατές, ξεκινούν το πρωί από τα ξωκκλήσια του Αγίου Δημητρίου Κτιστών και του Αγίου Ιωάννη Στενακούσων, αφού παρακολουθήσουν τη λειτουργία και αποδώσουν φόρο τιμής στους νεκρούς, κατεβαίνουν χορεύοντας το "Ταλίμι" προς το χωριό.

Του Νίκου Ροδίτη
Εφημερίδα το Καρφί, 8/3/2019

Στην πλατεία Βουρνού τα σινάφια συναντιούνται και ενωμένους τους υποδεχόμαστε στον κεντρικό δρόμο του χωριού. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται, για να δει την αναπαράσταση της ηρωικής εκείνης μάχης, να ακούσει τα χτυπήματα των σπαθιών και τις πολεμικές ιαχές των μαχητών. Η μουσική συνοδεία είναι ζωηρή, δυναμική και αφυπνιστική και ο ρυθμός της, τους συνεπαίρνει όλους.

Την μέρα της καθαράς Δευτέρας τώρα στην πλατεία κάποιων χωριών γίνεται η γιορτή του Αγά, ένα έθιμο όπου οι ρίζες του ξεκινούν από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας και πιο συγκεκριμένα περίπου 1830 με 1840.
Αυτή η γιορτή γίνεται σε συγκεκριμένα χωριά της Χίου, στα Νοτιόχωρα ή αλλιώς Μαστιχοχώρια (εκεί που παράγεται η μαστίχα) Μεστά, Λιθί, Ελάτα και Ολύμποι.
Ο Αγάς Σακίζ Εμίνης ήταν ένας Τούρκος πασάς που διοικούσε αυτά τα χωριά και είχε τον αυστηρό έλεγχο του μονοπωλίου της Μαστίχας επιβάλλοντας σκληρές ποινές σε όσους χωρικούς παρανομούσαν κατά την παραγωγή και δίκαζε και καταδίκαζε σύμφωνα με το δικό του συμφέρον. Η αγανάκτηση των χωρικών γι'αυτή την αδικία οδήγησε στο να αρχίσουν να σατιρίζουν τα παθήματα τους.

Έτσι κάθε Καθαρή Δευτέρα ένας χωρικός ντύνεται Αγάς και κάποιοι άλλοι το επιτελείο του και αρχίζουν να δικάζουν με σκωπτικό τρόπο τόσο τους ντόπιους όσο και τους ξένους που έχουν παρευρεθεί εκεί. Η εμπειρία αυτή είναι μοναδική καθώς δεν λείπει το χιούμορ και ειδικά η σάτιρα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία. Όσοι περαστικοί βρεθούν εκεί εννοείται πως δικάζονται και αυτοί και πληρώνουν ένα συμβολικό πρόστιμο ανάλογα με "την παρανομία" που έχουν κάνει (κατατίθεται στον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού). Κάτι που είναι εξαιρετικό!

Δεν υπάρχει ντροπή, και όλοι νιώθουν άνετα όταν βρεθούν μπροστά στον Αγά για να δικαστούν, τα εύστοχα δε σχόλια του Αγά προς τον κατηγορούμενο δεν είναι λίγες οι φορές που προκαλούν ακόμα περισσότερο γέλιο τόσο στον κατηγορούμενο όσο και στον Αγά.

Στο έθιμο, όπως και στα περισσότερα αποκριάτικα έθιμα, έχουν προστεθεί και Διονυσιακά στοιχεία, μασκαρέματα και σατυρικά τραγούδια, ενώ στο τέλος της ημέρας, ο Αγάς οδηγείται στην πυρά. Εννοείται πως δεν τελειώνει έτσι αυτή η γιορτή, αφού τιμωρηθούν όλοι όσοι παρανόμησαν,, αφού πληρώσουν τα πρόστιμα που τους αναλογούν ακολουθεί το πανηγύρι με τραγούδια χορούς και πολύ γλέντι (ειδικά αν το επιτρέπει ο καιρός το γλέντι δεν σταματά ποτέ)! Είναι μια εμπειρία που σίγουρα θα μείνει στο μυαλό του επισκέπτη!

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα αποκριάτικα έθιμα της Χίου! Μόστρα και αγάδες, γράφει ο Ν. Ροδίτης

# data[].attributes.attachment_link.description
Στα όμορφα έθιμα των Αποκριών των χωριών της Χίου θα αναφερθούμε σήμερα! Την Τυρίνη Κυριακή το χωριό των Θυμιανών "φοράει τα καλά του" για την λεγόμενη Μόστρα! Μεγάλοι - παιδιά, ντυμένοι Βρακάδες και Πειρατές, ξεκινούν το πρωί από τα ξωκκλήσια του Αγίου Δημητρίου Κτιστών και του Αγίου Ιωάννη Στενακούσων, αφού παρακολουθήσουν τη λειτουργία και αποδώσουν φόρο τιμής στους νεκρούς, κατεβαίνουν χορεύοντας το "Ταλίμι" προς το χωριό.

# data[].attributes.location_name
Σοχού, Πολίχνη Θεσσαλονίκης

# data[].attributes.headline
Οι Κουδουνοφόροι του Σοχού Θεσσαλονίκης - Χρήστος Γιώργος

# data[].attributes.subject
Οι Κουδουνοφόροι του Σοχού Θεσσαλονίκης - Χρήστος Γιώργος

# data[].attributes.body
Οι Κουδουνοφόροι του Σοχού
Ένα πολύ παλιό έθιμο είναι οι Κουδουνοφόροι, οι οποίοι φορούν στολές από δέρμα τράγου που θυμίζουν τον θεό Πάνα, κρεμούν κουδούνια και περιφέρονται στην πόλη. Είναι ελεύθεροι να το κάνουν μετά τα Θεοφάνεια αλλά το τελευταίο τριήμερο της Αποκριάς είναι το αποκορύφωμα τους.

# data[].attributes.headline
Αμφίκλεια Μαρίνος Γιώργος

# data[].attributes.subject
Αμφίκλεια Μαρίνος Γιώργος

# data[].attributes.body
Οι Απόκριες στην Αμφίκλεια μυρίζουν παράδοση και κοντοσούβλι. Το προτελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς η κάθε γειτονιά ανάβει τη δική της φωτιά ενώ οι κουδουνοφόροι ξορκίζουν το κακό για να έρθει η Άνοιξη χωρίς εμπόδια. Ο συναγωνισμός είναι εντυπωσιακός και η χαρά των παιδιών δεν περιγράφεται. Το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας οι εκδηλώσεις κορυφώνονται, με το παραδοσιακό άναμμα της φωτιάς (Χέι), τόσο στις γειτονιές του χωριού όσο και στο μεγάλο Χέϊ, στην πάνω Πλατεία του χωριού, με χορούς κουδουνοφόρων μασκαράδων, με τύμπανα και πνευστά. Την Κυριακή (της Τυρινής) παρασκευάζεται από το πρωί ένα κοντοσούβλι γίγας, μήκους 150 μέτρων, το οποίο δίνει το τόνο, τη μυρωδιά και τη γεύση που μόνο στη Ρούμελη γνωρίζουν να δίνουν. Την Καθαρή Δευτέρα το πέταγμα του Χαρταετού συνοδεύεται από παραδοσιακή μουσική, φασολάδα, σαρακοστιανά και άφθονο κρασί, στην Κάτω Πλατεία της Άμφικλειας.
Πηγή: http://www.pass2greece.gr/culture_det.asp?offset=10&culture_id=46

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

γέρος και η κοπέλα στην Σκύρο
Με την αρχή του Τριωδίου και κάθε Σαββατοκύριακο των ημερών της Αποκριάς, το έθιμο του νησιού θέλει το "γέρο" και την "κοπέλα" να βγαίνουν στους δρόμους και να δίνουν μία ξεχωριστή εικόνα των ημερών. Ο "γέρος" φοράει μία χοντρή μαύρη κάπα, άσπρη υφαντή βράκα και έχει στη μέση του 2-3 σειρές κουδούνια, το βάρος των οποίων μπορεί να φτάσει και τα 50 κιλά. Το πρόσωπο του καλύπτεται από προβιά μικρού κατσικιού και περπατώντας με χορευτικό ρυθμό, καταφέρνει να ηχούν μελωδικά τα κουδούνια που φοράει. Η "κοπέλα" η ντάμα του γέρου είναι ντυμένη με παραδοσιακά σκυριανά ρούχα με κυρίαρχο χρώμα το άσπρο σε πλήρη αντίθεση με το μαύρο χρώμα του "γέρου" έχοντας και αυτή καλυμμένο το πρόσωπό της. Χορεύει γύρω από τον γέρο καθώς αυτός βαδίζει ανοίγοντας του δρόμο ή προσπαθώντας να τον βοηθήσει και να τον ξεκουράσει. Οι ικανότεροι από τους γέρους μάλιστα, αφήνουν για λίγο τους δρόμους της αγοράς, όπου συγκεντρώνεται ο κόσμος και ανεβαίνουν στο Κάστρο του νησιού. Εκεί θα χτυπήσουν τις καμπάνες στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Τότε η "κοπέλα" την ώρα που ο "γέρος" θα σταματήσει να πάρει μίαν ανάσα, θα του τραγουδήσει σκυριανό τραγούδι, παινεύοντας τον για τις αξίες και τις χαρές του. Το δίδυμο αυτής της σκυριανής αποκριάς συνοδεύει πολλές φορές και ο "φράγκος". Αυτός ο μασκαράς, ντυμένος με παραδοσιακά ρούχα του νησιού αλλά και παντελόνι, σατιρίζει τους σκυριανούς εκείνους που έβγαλαν τις βράκες και φόρεσαν παντελόνια (φράγκικα). Η προέλευση του εθίμου αυτού χάνεται στα χρόνια και πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν στοιχεία και ρίζες διονυσιακών τελετών και θεωρούν τις εκδηλώσεις αυτές κατάλοιπα τέτοιων εορτών. Οι γεροντότεροι στο νησί αναφέρουν ότι ο "γέρος" και η "κοπέλα", έρχονται κάθε χρόνο να θυμίσουν στους σκυριανούς κάποια θεομηνία που κατέστρεψε όλα τα ζώα του νησιού και για το λόγο αυτό ο τσοπάνης ζώστηκε τα κουδούνια των ζώων και ήρθε στο χωριό να ειδοποιήσει τους υπόλοιπους. Μία άλλη εκδήλωση της σκυριανής αποκριάς είναι η "τράτα" που είναι αναπαράσταση ναυτικής ζωής, όπου ψαράδες στην πλειοψηφία τους, σατιρίζουν έμμετρα καταστάσεις και γεγονότα που αφορούν τη κοινωνική ζωή στην Ελλάδα γενικότερα. Με τα σατυρικά αυτά ποιήματα, αλλά και με την αμφίεσή τους, καταφέρνουν να προκαλούν την ευθυμία των θεατών της παράστασης αυτής που κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Την Καθαρή Δευτέρα σχεδόν όλοι οι Σκυριανοί με παραδοσιακές τοπικές στολές, κατεβαίνουν στην πλατεία του χωριού και χορεύουν και τραγουδούν σκυριανά τραγούδια.

Το "Γαϊτανάκι" του Δήμου Λειβαδιάς
Την τελευταία Κυριακή των Απόκρεω, η ομάδα πολιτών "Φίλοι του Καρναβαλιού της Λειβαδιάς" οργανώνει κάθε χρόνο το "Γαϊτανάκι" με την υποστήριξη του Δήμου Λειβαδιάς. Πρόκειται για παράδοση που τηρούνταν μέχρι και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Λειβαδιά και που η οποία αναβιώνει τα τελευταία χρόνια. Η αναβίωση ακολουθεί πιστά την παράδοση: Οι γείτονες στις συνοικίες της πόλης προετοιμάζουν το Γαϊτανάκι τους μαζί με άρματα και μασκαράτες και παρελαύνουν προς την κεντρική πλατεία όπου πλέκονται τα Γαϊτανάκια. Κάθε χρόνο οργανώνονται και κάποια "γεγονότα" όπως διαγωνισμός για τη βράβευση της καλύτερης ομάδας, αναπαράσταση ποδοσφαιρικού αγώνα από ηλικιωμένες γυναίκες, παρουσίαση αποκριάτικων σκηνών, τραγούδια (αποκριάτικα της περιοχής με πειρακτικό περιεχόμενο) και παντομίμες από τους μασκαράδες, γλέντι με λαϊκούς οργανοπαίχτες κ.λ.π.

Αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου στην Θήβα
Ένας γάμος βρίσκεται στο επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων της Αποκριάς, στη Θήβα. Δεν πρόκειται για έναν "γάμο για τα καρναβάλια", αλλά για αναπαράσταση ενός εθίμου που φθάνει στις ημέρες μας περίπου από το 1830, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Το τελετουργικό, παρά το γεγονός ότι μεταφέρθηκε εδώ από τους Βλάχους των περιοχών Μακεδονίας - Ηπείρου - Θεσσαλίας, ενσωματώθηκε εύκολα στον κάμπο της Βοιωτίας. Από τα Βουκόλια της Θήβας (αρχαία διονυσιακή γιορτή που κατέληγε σε γάμο) μέχρι τον Βλάχικο γάμο με το γαϊτανάκι, την πομπή, τον Πανούση-σάτυρο, τον χορό του πεθαμένου, η απόσταση δεν φαίνεται καθόλου μεγάλη. Οι ομοιότητες με τις ανοιξιάτικες διονυσιακές γιορτές της γονιμότητας και ανανέωσης είναι πολλές, οπότε το έθιμο έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτήν που του αποδίδουμε σήμερα. Στις μέρες μας 9 διευρυμένες "οικογένειες" της Θήβας, με 40-45 άτομα η κάθε μία, αναλαμβάνουν (με προκαθορισμένη σειρά ανά έτος) να πρωταγωνιστήσουν στον Βλάχικο γάμο. Από αυτές διαλέγεται ο γαμπρός. H νύφη δεν είναι πλέον άνδρας ντυμένος γυναίκα (όπως ήταν το έθιμο... και μάλιστα άνδρας με μουστάκι!). Ούτε καμία κοπέλα της Θήβας δέχεται να πάρει τη θέση της νύφης. Οπότε διαλέγουν "μοντέλο". Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι σημαντική θέση στο τελετουργικό πέρα από τους Βλάχους και τους Λιάπηδες, έχουν οι Μακεδόνες με τις δικές τους στολές, ενώ το κατ' εξοχήν μουσικό όργανο του Βλάχικου γάμου δεν είναι το κλαρίνο, αλλά η πίπιζα. Οι... διαδικασίες αυτού του γάμου ολοκληρώνονται την Καθαρά Δευτέρα. Μία πολύχρωμη γαμήλια πομπή θα ξεκινήσει από την εκκλησία της "Αγιά Τριάδας" προς τον δρόμο του Επαμεινώνδα όπου είναι τα "κονάκια" των συμπεθέρων. Ο γαμπρός θα... ξυριστεί ενώ οι δύο συμπέθεροι θα έχουν έναν διασκεδαστικό διάλογο για το "ελάττωμα" της νύφης, όμως τελικά θα τα "συμφωνήσουν" και το γλέντι θα κορυφωθεί στον δρόμο του Επαμεινώνδα. Το απόγευμα δεν πρέπει να χάσετε τον "χορό του πεθαμένου". Πρόκειται για άλλο ένα παλαιό έθιμο που συμβολίζει τον θάνατο του χειμώνα και τη γέννηση της άνοιξης.

Οι θρύλοι για τα "στοιχειά" στην Αμφισσα
Οι θρύλοι για τα "στοιχειά", είχαν μεγάλη διάδοση στην περιοχή. Λέγεται πως τα "στοιχειά" αποτελούν ψυχές σκοτωμένων ανθρώπων ή ζώων που τριγυρίζουν στην περιοχή. Το σπουδαιότερο στοιχειό, που είναι συνδεδεμένο με την παράδοση είναι το στοιχειό της "Χάρμαινας". Αυτό αγαπούσε και προστάτευε τους Ταμπάκηδες (βυρδοδέψες), που η δουλειά τους ανάγκαζε να βρίσκονται στην Βρύση νύχτα - μέρα. Πολλοί ορκίστηκαν, πως είδαν το στοιχειό να τριγυρίζει τη νύχτα σ' όλη τη συνοικία, να καταλήγει στην πηγή του νερού και να χάνεται. Ακόμη διηγούνται οι πιο παλαιοί πως το στοιχειό της Χάρμαινας έβγαινε κάθε Σάββατο βράδυ, κατέβαινε από της "Κολοκυθούς το Ρέμα" και γύριζε στους δρόμους μουγκρίζοντας και σέρνοντας αλυσίδες. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς αναβιώνει στην Άμφισσα ο Θρύλος του "Στοιχειού". Από την συνοικία Χάρμαινα, όπου βρίσκονται τα παλιά Ταμπάκικα και τα σκαλιά του Αϊ Νικόλα κατεβαίνει το "στοιχειό" και μαζί ακολουθούν εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι. Στο ιστορικό μεγάλο καφενείο της πόλης γίνονται συζητήσεις σατυρικού περιεχομένου για τους Θρύλους και τα Στοιχειά.

Πανάρατος - Καρπενήσι
Λαϊκή θεατρική παράσταση της Αποκριάς, που παίζεται στο Καρπενήσι από τις αρχές του 20ου αιώνα. Εντάσσεται στα "αγερμικά έθιμα", αφού τα πρώτα χρόνια ήταν μικρής διάρκειας και παρουσιάζονταν σε πλατείες των γύρω χωριών ή τα σταυροδρόμια της κωμόπολης. (Αργότερα προσαρμόστηκε, με την εισαγωγή επίκαιρων σχολίων και νεωτεριστικών στοιχείων, σκηνικά στο χώρο της Κεντρικής πλατείας). Η παράσταση, που έχει δεθεί με τις Αποκριάτικες εκδηλώσεις στο Καρπενήσι, παίζονταν πάντα την τελευταία Αποκριά, ενώ την Καθαρή Δευτέρα κυριαρχούσε ο σατιρικός "Γύφτικος Γάμος". Αν και δεν παίζονταν κάθε χρόνο, η προετοιμασία του απαιτούσε κόπο και χρήματα. Προπολεμικά η ομάδα των προσώπων που συμμετείχαν έβγαζε δίσκο και συγκέντρωνε κάποιο ποσό που συνήθως χρησίμευε για διασκέδασή τους την άλλη μέρα, αλλά και για κοινωφελείς σκοπούς. Τα πρόσωπα, που υποδύονταν όλους τους ρόλους ήταν άνδρες, επαγγελματίες και εργαζόμενοι κάτοικοι της πόλης, παλιά ήταν συνήθως τα ίδια για μια σειρά ετών.

ΜΟΣΧΑΤΟ, το καρναβάλι της Αθήνας
Το Καρναβάλι του Δήμου Μοσχάτου έχει εξελιχτεί σε μία ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική διοργάνωση στο Νομό Αττικής. Οι εκδηλώσεις του Καρναβαλιού ξεκινούν από την είσοδο του Τριωδίου με κορύφωση την Κυριακή της Αποκριάς. Περιλαμβάνουν εκδηλώσεις νεολαιών γυμνασίων-λυκείων του δήμου και συναυλίες από νεανικά συγκροτήματα του Μοσχάτου. Πραγματοποιούνται παρουσιάσεις μόδας και υψηλής ραπτικής, συναυλίες με αποκριάτικα δημοτικά τραγούδια, χορούς και έθιμα της υπαίθρου, διαγωνισμοί, παιχνίδια (το κυνήγι του χαμένου θησαυρού), θεατρικές παραστάσεις και βέβαια η Μεγάλη Παρέλαση στη Λεωφόρο Μακρυγιάννη που είναι και το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων. Η σύνθεση της παρέλασης περιλαμβάνει σατυρικά άρματα, μπαλέτα, μασκαράδες, μαζορέτες, φιλαρμονικές, εκατοντάδες παρέες μεταμφιεσμένων με πληρώματα από τη Βραζιλία, από τις κοινότητες Πολωνών και Νορβηγών στην Αθήνα, και πολύ κόσμο από όλη την Ελλάδα.

ΑΜΦΙΣΣΑ, το στοιχειό της "Χάρμαινας"
Οι θρύλοι για τα "στοιχειά" είχαν μεγάλη διάδοση στην περιοχή. Λέγεται πως τα "στοιχειά" αποτελούν ψυχές σκοτωμένων ανθρώπων ή ζώων που τριγυρίζουν στην περιοχή. Το σπουδαιότερο από αυτά που είναι συνδεδεμένο με την παράδοση, είναι το στοιχειό της "Χάρμαινας". Αυτό αγαπούσε και προστάτευε τους Ταμπάκηδες, των οποίων η δουλειά, τους ανάγκαζε να βρίσκονται στη Βρύση νύχτα - μέρα. Πολλοί ορκίστηκαν ότι είδαν το στοιχειό να τριγυρίζει τη νύχτα σε όλη τη συνοικία, να καταλήγει στην πηγή του νερού και να χάνεται. Ακόμα, οι πιο παλαιοί διηγούνται πως το στοιχειό της Χάρμαινας έβγαινε κάθε Σάββατο βράδυ, μουγκρίζοντας και σέρνοντας αλυσίδες. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς αναβιώνει στην Αμφισσα ο Θρύλος του "Στοιχειού". Από τη συνοικία Χάρμαινα όπου βρίσκονται τα παλιά Ταμπάκικα και τα σκαλιά του Αϊ-Νικόλα κατεβαίνει το "στοιχειό" και μαζί ακολουθούν εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι. Στο μεγάλο ιστορικό καφενείο της πόλης γίνονται συζητήσεις σατυρικού περιεχομένου για τους θρύλους και τα στοιχειά.

Αλευρομουτζουρώματα στο Γαλαξείδι
Όταν ανοίξει το Τριώδιο, όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του Γαλαξειδίου, κυκλοφορούν μεταμφιεσμένοι με αποκριάτικα κοστούμια στους δρόμους και στα καταστήματα. Ένα από τα καθιερωμένα έθιμα της πόλης είναι το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας, το άναμμα φωτιών σε πλατείες και δρόμους, με μουσική φαγητό, χορό και γλέντι. Στο Γαλαξείδι την Καθαρά Δευτέρα δεν παίζουν με σερπαντίνες και χαρτοπόλεμο, αλλά παίζουν "αλευροπόλεμο" με βασικό υλικό το αλεύρι. Αυτό το έθιμο διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρ' όλο που το Γαλαξείδι τελούσε υπό την Τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Απόκριες για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άνδρες. Φορούσαν μάσκες ή απλά έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στην συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και ή ώχρα. Στο μουντζούρωμα συμμετέχουν όλοι ανεξαιρέτως ηλικίας. Το Καρναβάλι στο Γαλαξείδι είναι γεμάτο χρώμα και ζωντάνια και οι κάτοικοι διατηρούν τα έθιμα και τις παραδόσεις τους με σεβασμό και αγάπη.

το έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκι Βόνιτσα
Στην πόλη της Βόνιτσας την Καθαρά Δευτέρα αναβιώνει το έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκι. Ένα δρώμενο με ρίζες στις Διονυσιακές τελετές και με αμφιλεγόμενη προέλευση. Η επικρατέστερη άποψη θέλει το Γληγοράκη να είναι ψαράς που απαρνήθηκε τη θάλασσα και έψαξε τη τύχη του στη στεριά. Η θάλασσα όμως τον εκδικήθηκε και τον έριξε στα ξένα, να ταλαιπωρείται και να μην μπορεί να έχει σταθερή δουλειά. Κάθε χρόνο την Αποκριά, οι ψαράδες ξαναθυμούνται εκείνο τον ψαρά, τον Γληγοράκη, και τον καταδικάζουν με το δικό τους τρόπο. Φτιάχνουν ένα πρόχειρο ομοίωμα από άχυρα και τον βάζουν πάνω σε ένα γάιδαρο που τον τραβά ο αγροφύλακας. Οι ρόλοι : μάνα, η γυναίκα, οι μοιρολογίστρες, ο γιατρός, οι συγγενείς και ο παππάς. Κάθε χρόνο εμφανίζονται νέα βάσανα για τον Γληγοράκη. Σε κάθε στάση που κάνουν κατά την μεταφορά του δίνεται και μια μικρή παράσταση. Ο γιατρός βγάζει γνωμάτευση κάνοντας ερωτήσεις στους συγγενείς και εξετάζει τον ασθενή., που συνήθως είναι διακωμώδηση της επικαιρότητας. Με τη συνοδεία του παπά και των μοιρολογίστρων καταλήγουν στην κεντρική πλατεία της Βόνιτσας όπου ακολουθεί γλέντι. Κάποια στιγμή απαγγέλετε ο επικήδειος, μια σύντομη καυστική σάτιρα της επικαιρότητας. "Αποχαιρετούν" τον Γληγοράκη μέσα σε μια πρόχειρα κατασκευασμένη βάρκα που ρίχνεται στη φωτιά.

Καρναβάλι στην Αμφίκλεια
Οι Απόκριες στην Αμφίκλεια μυρίζουν παράδοση και κοντοσούβλι. Το προτελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς η κάθε γειτονιά ανάβει τη δική της φωτιά ενώ οι κουδουνοφόροι ξορκίζουν το κακό για να έρθει η Άνοιξη χωρίς εμπόδια. Ο συναγωνισμός είναι εντυπωσιακός και η χαρά των παιδιών δεν περιγράφεται. Το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας οι εκδηλώσεις κορυφώνονται, με το παραδοσιακό άναμμα της φωτιάς (Χέι), τόσο στις γειτονιές του χωριού όσο και στο μεγάλο Χέϊ, στην πάνω Πλατεία του χωριού, με χορούς κουδουνοφόρων μασκαράδων, με τύμπανα και πνευστά. Την Κυριακή (της Τυρινής) παρασκευάζεται από το πρωί ένα κοντοσούβλι γίγας, μήκους 150 μέτρων, το οποίο δίνει το τόνο, τη μυρωδιά και τη γεύση που μόνο στη Ρούμελη γνωρίζουν να δίνουν. Την Καθαρή Δευτέρα το πέταγμα του Χαρταετού συνοδεύεται από παραδοσιακή μουσική, φασολάδα, σαρακοστιανά και άφθονο κρασί, στην Κάτω Πλατεία της Άμφικλειας.

Αποκριάτικα έθιμα δήμου Θεσσαλιώτιδας Φθιώτιδα
Σήμερα στο Νέο Μοναστήρι, έδρα του Δήμου Θεσσαλιώτιδας (Φθιώτιδα)
Σήμερα, εκδηλώσεις για τις Αποκριές γίνονται μόνο την Καθαρά Δευτέρα στο Νέο Μοναστήρι και την Εκκάρα με σερβίρισμα παραδοσιακής φασολάδας και με το πέταμα του αετού στο κάστρο της αρχαίας Πρόερνας.
ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΕΘΙΜΑ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΑΣ (πληροφορίες: από το www.neomonastiri.gr) Κυριακή Αποκριάς
1. Επίσκεψη των κατοίκων στο σπίτι του παπά στον οποίο προσέφεραν κρασί, για να τους συγχωρέσει.
2. Επίσκεψη της οικογένειας στο σπίτι του νονού με κρασί και τη γκάιντα για χορό.
3. Βραδινές ώρες, συγκέντρωση μερικών οικογενειών σ' ένα συγγενικό σπίτι, σ' αυτό που κατοικούσε ο πιο ηλικιωμένος, για να "αποκρέψουν" με καλό φαγοπότι, τρα¬γούδια και χορούς. Πριν από το φαγητό οι νεότεροι και κυρίως οι νύφες αφού έκαναν "μετάνοιες" φιλούσαν το χέρι των πεθερικών και των ηλικιωμένων και ζητούσαν συγχώρεση, σαν είδος εξομολογήσεως, ώστε αναμάρτητοι ν' αποκρέψουν.

Καθαρή Δευτέρα
Πρωί - πρωί έκαναν με ξύλα το σχήμα Π στο οποίο έδεναν τη μία άκρη χοντρού σχοινιού.. Την άλλη άκρη την έκαμαν θηλιά με την οποία έπιαναν απ' τη μέση τα σκυλιά για να μη λυσιάξουν.
Αφηγήτρια: Αναστασία Γκανίδου
Άλλα έθιμα της Αποκριάς
Την αποκριά κάναμε φαγητά στο φούρνο και βράζαμε και πολλά αυγά. Το βράδυ οι γιαγιές και οι μανάδες έπαιρναν από ένα μπουκάλι κρασί και πηγαίνανε στη νονά, ή στο νουνό μας και στους άλλους συγγενείς και λέγαμε χρόνια πολλά και συγχωρεμένα, αλλάζοντας συγχρόνως το μπουκάλι το κρασί. Πίναμε λίγο κρασί και ρίχναμε λίγο κάτω. Μετά κρατάγαμε τρεις ημέρες νηστεία, δηλαδή την Καθαρή Δευτέρα την Τρίτη και Τετάρτη και την Τετάρτη ο παπάς μας μετα¬λάβαινε και τρώγαμε όλοι στην εκκλησία με φαγητά που πηγαίναμε εμείς.
Αφηγήτρια: Σταματία Πλατσικούδη, έτος γεννήσεως 1925, Ν. Μοναστήρι
Πληροφορίες: Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Θεσσαλιώτιδας (Τηλ. 6972147545)
Υπεύθυνος: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ [kalimeris_nikos@yahoo.gr] www.in.gr
Συλλογή Πληροφοριών: Αθηνά Καβακίδου

# data[].attributes.attachment_link.title
Pass2greece - ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ γέρος και η κοπέλα στην Σκύρο Με την αρχή του Τριωδίου και κάθε Σαββατοκύριακο των ημερών της Αποκριάς, το έθιμο του νησιού θέλει το "γέρο" και την "κοπέλα" να βγαίνουν στους δρόμους και να δίνουν μία ξεχωριστή εικόνα των ημερών.

# data[].attributes.headline
Κέρκυρα, Γιάννης και Πάικος 

# data[].attributes.subject
Κέρκυρα, Γιάννης και Πάικος 

# data[].attributes.body
Ο Ντελάλης το πρωί, με σαλπιγκτές και τυμπανιστές, διαβαίνει τους δρόμους της πόλης για να αναγγείλει τον ερχομό του Σιόρ Καρνάβαλου. Η μεγάλη πομπή, με άρματα, φιλαρμονικές και μασκαρεμένες συντροφιές, κατευθύνεται στην Κάτω Πλατεία για το καθιερωμένο γλέντι.

Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς η παρέλαση του Σιόρ Καρνάβαλου, αφού διαβεί το Σαρρόκο, την οδό Γ. Θεοτόκη, τις Κάρντε Λάκουες, θα τερματίσει στην Κάτω Πλατεία όπου θα γίνει το κάψιμό του.

# data[].attributes.headline
Το καρναβάλι του Μοσχάτο Γιώργος Μαρίνος

# data[].attributes.subject
Το καρναβάλι του Μοσχάτο Γιώργος Μαρίνος

# data[].attributes.body
Το Καρναβάλι του Δήμου Μοσχάτου έχει εξελιχτεί σε μία ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική διοργάνωση στο Νομό Αττικής. Οι εκδηλώσεις του Καρναβαλιού ξεκινούν από την είσοδο του Τριωδίου με κορύφωση την Κυριακή της Αποκριάς. Περιλαμβάνουν εκδηλώσεις νεολαιών γυμνασίων-λυκείων του δήμου και συναυλίες από νεανικά συγκροτήματα του Μοσχάτου. Πραγματοποιούνται παρουσιάσεις μόδας και υψηλής ραπτικής, συναυλίες με αποκριάτικα δημοτικά τραγούδια, χορούς και έθιμα της υπαίθρου, διαγωνισμοί, παιχνίδια (το κυνήγι του χαμένου θησαυρού), θεατρικές παραστάσεις και βέβαια η Μεγάλη Παρέλαση στη Λεωφόρο Μακρυγιάννη που είναι και το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων. Η σύνθεση της παρέλασης περιλαμβάνει σατυρικά άρματα, μπαλέτα, μασκαράδες, μαζορέτες, φιλαρμονικές, εκατοντάδες παρέες μεταμφιεσμένων με πληρώματα από τη Βραζιλία, από τις κοινότητες Πολωνών και Νορβηγών στην Αθήνα, και πολύ κόσμο από όλη την Ελλάδα.
Πηγή: http://www.pass2greece.gr/culture_det.asp?offset=10&culture_id=46

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

γέρος και η κοπέλα στην Σκύρο
Με την αρχή του Τριωδίου και κάθε Σαββατοκύριακο των ημερών της Αποκριάς, το έθιμο του νησιού θέλει το "γέρο" και την "κοπέλα" να βγαίνουν στους δρόμους και να δίνουν μία ξεχωριστή εικόνα των ημερών. Ο "γέρος" φοράει μία χοντρή μαύρη κάπα, άσπρη υφαντή βράκα και έχει στη μέση του 2-3 σειρές κουδούνια, το βάρος των οποίων μπορεί να φτάσει και τα 50 κιλά. Το πρόσωπο του καλύπτεται από προβιά μικρού κατσικιού και περπατώντας με χορευτικό ρυθμό, καταφέρνει να ηχούν μελωδικά τα κουδούνια που φοράει. Η "κοπέλα" η ντάμα του γέρου είναι ντυμένη με παραδοσιακά σκυριανά ρούχα με κυρίαρχο χρώμα το άσπρο σε πλήρη αντίθεση με το μαύρο χρώμα του "γέρου" έχοντας και αυτή καλυμμένο το πρόσωπό της. Χορεύει γύρω από τον γέρο καθώς αυτός βαδίζει ανοίγοντας του δρόμο ή προσπαθώντας να τον βοηθήσει και να τον ξεκουράσει. Οι ικανότεροι από τους γέρους μάλιστα, αφήνουν για λίγο τους δρόμους της αγοράς, όπου συγκεντρώνεται ο κόσμος και ανεβαίνουν στο Κάστρο του νησιού. Εκεί θα χτυπήσουν τις καμπάνες στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Τότε η "κοπέλα" την ώρα που ο "γέρος" θα σταματήσει να πάρει μίαν ανάσα, θα του τραγουδήσει σκυριανό τραγούδι, παινεύοντας τον για τις αξίες και τις χαρές του. Το δίδυμο αυτής της σκυριανής αποκριάς συνοδεύει πολλές φορές και ο "φράγκος". Αυτός ο μασκαράς, ντυμένος με παραδοσιακά ρούχα του νησιού αλλά και παντελόνι, σατιρίζει τους σκυριανούς εκείνους που έβγαλαν τις βράκες και φόρεσαν παντελόνια (φράγκικα). Η προέλευση του εθίμου αυτού χάνεται στα χρόνια και πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν στοιχεία και ρίζες διονυσιακών τελετών και θεωρούν τις εκδηλώσεις αυτές κατάλοιπα τέτοιων εορτών. Οι γεροντότεροι στο νησί αναφέρουν ότι ο "γέρος" και η "κοπέλα", έρχονται κάθε χρόνο να θυμίσουν στους σκυριανούς κάποια θεομηνία που κατέστρεψε όλα τα ζώα του νησιού και για το λόγο αυτό ο τσοπάνης ζώστηκε τα κουδούνια των ζώων και ήρθε στο χωριό να ειδοποιήσει τους υπόλοιπους. Μία άλλη εκδήλωση της σκυριανής αποκριάς είναι η "τράτα" που είναι αναπαράσταση ναυτικής ζωής, όπου ψαράδες στην πλειοψηφία τους, σατιρίζουν έμμετρα καταστάσεις και γεγονότα που αφορούν τη κοινωνική ζωή στην Ελλάδα γενικότερα. Με τα σατυρικά αυτά ποιήματα, αλλά και με την αμφίεσή τους, καταφέρνουν να προκαλούν την ευθυμία των θεατών της παράστασης αυτής που κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Την Καθαρή Δευτέρα σχεδόν όλοι οι Σκυριανοί με παραδοσιακές τοπικές στολές, κατεβαίνουν στην πλατεία του χωριού και χορεύουν και τραγουδούν σκυριανά τραγούδια.

Το "Γαϊτανάκι" του Δήμου Λειβαδιάς
Την τελευταία Κυριακή των Απόκρεω, η ομάδα πολιτών "Φίλοι του Καρναβαλιού της Λειβαδιάς" οργανώνει κάθε χρόνο το "Γαϊτανάκι" με την υποστήριξη του Δήμου Λειβαδιάς. Πρόκειται για παράδοση που τηρούνταν μέχρι και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Λειβαδιά και που η οποία αναβιώνει τα τελευταία χρόνια. Η αναβίωση ακολουθεί πιστά την παράδοση: Οι γείτονες στις συνοικίες της πόλης προετοιμάζουν το Γαϊτανάκι τους μαζί με άρματα και μασκαράτες και παρελαύνουν προς την κεντρική πλατεία όπου πλέκονται τα Γαϊτανάκια. Κάθε χρόνο οργανώνονται και κάποια "γεγονότα" όπως διαγωνισμός για τη βράβευση της καλύτερης ομάδας, αναπαράσταση ποδοσφαιρικού αγώνα από ηλικιωμένες γυναίκες, παρουσίαση αποκριάτικων σκηνών, τραγούδια (αποκριάτικα της περιοχής με πειρακτικό περιεχόμενο) και παντομίμες από τους μασκαράδες, γλέντι με λαϊκούς οργανοπαίχτες κ.λ.π.

Αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου στην Θήβα
Ένας γάμος βρίσκεται στο επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων της Αποκριάς, στη Θήβα. Δεν πρόκειται για έναν "γάμο για τα καρναβάλια", αλλά για αναπαράσταση ενός εθίμου που φθάνει στις ημέρες μας περίπου από το 1830, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Το τελετουργικό, παρά το γεγονός ότι μεταφέρθηκε εδώ από τους Βλάχους των περιοχών Μακεδονίας - Ηπείρου - Θεσσαλίας, ενσωματώθηκε εύκολα στον κάμπο της Βοιωτίας. Από τα Βουκόλια της Θήβας (αρχαία διονυσιακή γιορτή που κατέληγε σε γάμο) μέχρι τον Βλάχικο γάμο με το γαϊτανάκι, την πομπή, τον Πανούση-σάτυρο, τον χορό του πεθαμένου, η απόσταση δεν φαίνεται καθόλου μεγάλη. Οι ομοιότητες με τις ανοιξιάτικες διονυσιακές γιορτές της γονιμότητας και ανανέωσης είναι πολλές, οπότε το έθιμο έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτήν που του αποδίδουμε σήμερα. Στις μέρες μας 9 διευρυμένες "οικογένειες" της Θήβας, με 40-45 άτομα η κάθε μία, αναλαμβάνουν (με προκαθορισμένη σειρά ανά έτος) να πρωταγωνιστήσουν στον Βλάχικο γάμο. Από αυτές διαλέγεται ο γαμπρός. H νύφη δεν είναι πλέον άνδρας ντυμένος γυναίκα (όπως ήταν το έθιμο... και μάλιστα άνδρας με μουστάκι!). Ούτε καμία κοπέλα της Θήβας δέχεται να πάρει τη θέση της νύφης. Οπότε διαλέγουν "μοντέλο". Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι σημαντική θέση στο τελετουργικό πέρα από τους Βλάχους και τους Λιάπηδες, έχουν οι Μακεδόνες με τις δικές τους στολές, ενώ το κατ' εξοχήν μουσικό όργανο του Βλάχικου γάμου δεν είναι το κλαρίνο, αλλά η πίπιζα. Οι... διαδικασίες αυτού του γάμου ολοκληρώνονται την Καθαρά Δευτέρα. Μία πολύχρωμη γαμήλια πομπή θα ξεκινήσει από την εκκλησία της "Αγιά Τριάδας" προς τον δρόμο του Επαμεινώνδα όπου είναι τα "κονάκια" των συμπεθέρων. Ο γαμπρός θα... ξυριστεί ενώ οι δύο συμπέθεροι θα έχουν έναν διασκεδαστικό διάλογο για το "ελάττωμα" της νύφης, όμως τελικά θα τα "συμφωνήσουν" και το γλέντι θα κορυφωθεί στον δρόμο του Επαμεινώνδα. Το απόγευμα δεν πρέπει να χάσετε τον "χορό του πεθαμένου". Πρόκειται για άλλο ένα παλαιό έθιμο που συμβολίζει τον θάνατο του χειμώνα και τη γέννηση της άνοιξης.

Οι θρύλοι για τα "στοιχειά" στην Αμφισσα
Οι θρύλοι για τα "στοιχειά", είχαν μεγάλη διάδοση στην περιοχή. Λέγεται πως τα "στοιχειά" αποτελούν ψυχές σκοτωμένων ανθρώπων ή ζώων που τριγυρίζουν στην περιοχή. Το σπουδαιότερο στοιχειό, που είναι συνδεδεμένο με την παράδοση είναι το στοιχειό της "Χάρμαινας". Αυτό αγαπούσε και προστάτευε τους Ταμπάκηδες (βυρδοδέψες), που η δουλειά τους ανάγκαζε να βρίσκονται στην Βρύση νύχτα - μέρα. Πολλοί ορκίστηκαν, πως είδαν το στοιχειό να τριγυρίζει τη νύχτα σ' όλη τη συνοικία, να καταλήγει στην πηγή του νερού και να χάνεται. Ακόμη διηγούνται οι πιο παλαιοί πως το στοιχειό της Χάρμαινας έβγαινε κάθε Σάββατο βράδυ, κατέβαινε από της "Κολοκυθούς το Ρέμα" και γύριζε στους δρόμους μουγκρίζοντας και σέρνοντας αλυσίδες. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς αναβιώνει στην Άμφισσα ο Θρύλος του "Στοιχειού". Από την συνοικία Χάρμαινα, όπου βρίσκονται τα παλιά Ταμπάκικα και τα σκαλιά του Αϊ Νικόλα κατεβαίνει το "στοιχειό" και μαζί ακολουθούν εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι. Στο ιστορικό μεγάλο καφενείο της πόλης γίνονται συζητήσεις σατυρικού περιεχομένου για τους Θρύλους και τα Στοιχειά.

Πανάρατος - Καρπενήσι
Λαϊκή θεατρική παράσταση της Αποκριάς, που παίζεται στο Καρπενήσι από τις αρχές του 20ου αιώνα. Εντάσσεται στα "αγερμικά έθιμα", αφού τα πρώτα χρόνια ήταν μικρής διάρκειας και παρουσιάζονταν σε πλατείες των γύρω χωριών ή τα σταυροδρόμια της κωμόπολης. (Αργότερα προσαρμόστηκε, με την εισαγωγή επίκαιρων σχολίων και νεωτεριστικών στοιχείων, σκηνικά στο χώρο της Κεντρικής πλατείας). Η παράσταση, που έχει δεθεί με τις Αποκριάτικες εκδηλώσεις στο Καρπενήσι, παίζονταν πάντα την τελευταία Αποκριά, ενώ την Καθαρή Δευτέρα κυριαρχούσε ο σατιρικός "Γύφτικος Γάμος". Αν και δεν παίζονταν κάθε χρόνο, η προετοιμασία του απαιτούσε κόπο και χρήματα. Προπολεμικά η ομάδα των προσώπων που συμμετείχαν έβγαζε δίσκο και συγκέντρωνε κάποιο ποσό που συνήθως χρησίμευε για διασκέδασή τους την άλλη μέρα, αλλά και για κοινωφελείς σκοπούς. Τα πρόσωπα, που υποδύονταν όλους τους ρόλους ήταν άνδρες, επαγγελματίες και εργαζόμενοι κάτοικοι της πόλης, παλιά ήταν συνήθως τα ίδια για μια σειρά ετών.

ΜΟΣΧΑΤΟ, το καρναβάλι της Αθήνας
Το Καρναβάλι του Δήμου Μοσχάτου έχει εξελιχτεί σε μία ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική διοργάνωση στο Νομό Αττικής. Οι εκδηλώσεις του Καρναβαλιού ξεκινούν από την είσοδο του Τριωδίου με κορύφωση την Κυριακή της Αποκριάς. Περιλαμβάνουν εκδηλώσεις νεολαιών γυμνασίων-λυκείων του δήμου και συναυλίες από νεανικά συγκροτήματα του Μοσχάτου. Πραγματοποιούνται παρουσιάσεις μόδας και υψηλής ραπτικής, συναυλίες με αποκριάτικα δημοτικά τραγούδια, χορούς και έθιμα της υπαίθρου, διαγωνισμοί, παιχνίδια (το κυνήγι του χαμένου θησαυρού), θεατρικές παραστάσεις και βέβαια η Μεγάλη Παρέλαση στη Λεωφόρο Μακρυγιάννη που είναι και το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων. Η σύνθεση της παρέλασης περιλαμβάνει σατυρικά άρματα, μπαλέτα, μασκαράδες, μαζορέτες, φιλαρμονικές, εκατοντάδες παρέες μεταμφιεσμένων με πληρώματα από τη Βραζιλία, από τις κοινότητες Πολωνών και Νορβηγών στην Αθήνα, και πολύ κόσμο από όλη την Ελλάδα.

ΑΜΦΙΣΣΑ, το στοιχειό της "Χάρμαινας"
Οι θρύλοι για τα "στοιχειά" είχαν μεγάλη διάδοση στην περιοχή. Λέγεται πως τα "στοιχειά" αποτελούν ψυχές σκοτωμένων ανθρώπων ή ζώων που τριγυρίζουν στην περιοχή. Το σπουδαιότερο από αυτά που είναι συνδεδεμένο με την παράδοση, είναι το στοιχειό της "Χάρμαινας". Αυτό αγαπούσε και προστάτευε τους Ταμπάκηδες, των οποίων η δουλειά, τους ανάγκαζε να βρίσκονται στη Βρύση νύχτα - μέρα. Πολλοί ορκίστηκαν ότι είδαν το στοιχειό να τριγυρίζει τη νύχτα σε όλη τη συνοικία, να καταλήγει στην πηγή του νερού και να χάνεται. Ακόμα, οι πιο παλαιοί διηγούνται πως το στοιχειό της Χάρμαινας έβγαινε κάθε Σάββατο βράδυ, μουγκρίζοντας και σέρνοντας αλυσίδες. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς αναβιώνει στην Αμφισσα ο Θρύλος του "Στοιχειού". Από τη συνοικία Χάρμαινα όπου βρίσκονται τα παλιά Ταμπάκικα και τα σκαλιά του Αϊ-Νικόλα κατεβαίνει το "στοιχειό" και μαζί ακολουθούν εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι. Στο μεγάλο ιστορικό καφενείο της πόλης γίνονται συζητήσεις σατυρικού περιεχομένου για τους θρύλους και τα στοιχειά.

Αλευρομουτζουρώματα στο Γαλαξείδι
Όταν ανοίξει το Τριώδιο, όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του Γαλαξειδίου, κυκλοφορούν μεταμφιεσμένοι με αποκριάτικα κοστούμια στους δρόμους και στα καταστήματα. Ένα από τα καθιερωμένα έθιμα της πόλης είναι το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας, το άναμμα φωτιών σε πλατείες και δρόμους, με μουσική φαγητό, χορό και γλέντι. Στο Γαλαξείδι την Καθαρά Δευτέρα δεν παίζουν με σερπαντίνες και χαρτοπόλεμο, αλλά παίζουν "αλευροπόλεμο" με βασικό υλικό το αλεύρι. Αυτό το έθιμο διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρ' όλο που το Γαλαξείδι τελούσε υπό την Τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Απόκριες για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άνδρες. Φορούσαν μάσκες ή απλά έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στην συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και ή ώχρα. Στο μουντζούρωμα συμμετέχουν όλοι ανεξαιρέτως ηλικίας. Το Καρναβάλι στο Γαλαξείδι είναι γεμάτο χρώμα και ζωντάνια και οι κάτοικοι διατηρούν τα έθιμα και τις παραδόσεις τους με σεβασμό και αγάπη.

το έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκι Βόνιτσα
Στην πόλη της Βόνιτσας την Καθαρά Δευτέρα αναβιώνει το έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκι. Ένα δρώμενο με ρίζες στις Διονυσιακές τελετές και με αμφιλεγόμενη προέλευση. Η επικρατέστερη άποψη θέλει το Γληγοράκη να είναι ψαράς που απαρνήθηκε τη θάλασσα και έψαξε τη τύχη του στη στεριά. Η θάλασσα όμως τον εκδικήθηκε και τον έριξε στα ξένα, να ταλαιπωρείται και να μην μπορεί να έχει σταθερή δουλειά. Κάθε χρόνο την Αποκριά, οι ψαράδες ξαναθυμούνται εκείνο τον ψαρά, τον Γληγοράκη, και τον καταδικάζουν με το δικό τους τρόπο. Φτιάχνουν ένα πρόχειρο ομοίωμα από άχυρα και τον βάζουν πάνω σε ένα γάιδαρο που τον τραβά ο αγροφύλακας. Οι ρόλοι : μάνα, η γυναίκα, οι μοιρολογίστρες, ο γιατρός, οι συγγενείς και ο παππάς. Κάθε χρόνο εμφανίζονται νέα βάσανα για τον Γληγοράκη. Σε κάθε στάση που κάνουν κατά την μεταφορά του δίνεται και μια μικρή παράσταση. Ο γιατρός βγάζει γνωμάτευση κάνοντας ερωτήσεις στους συγγενείς και εξετάζει τον ασθενή., που συνήθως είναι διακωμώδηση της επικαιρότητας. Με τη συνοδεία του παπά και των μοιρολογίστρων καταλήγουν στην κεντρική πλατεία της Βόνιτσας όπου ακολουθεί γλέντι. Κάποια στιγμή απαγγέλετε ο επικήδειος, μια σύντομη καυστική σάτιρα της επικαιρότητας. "Αποχαιρετούν" τον Γληγοράκη μέσα σε μια πρόχειρα κατασκευασμένη βάρκα που ρίχνεται στη φωτιά.

Καρναβάλι στην Αμφίκλεια
Οι Απόκριες στην Αμφίκλεια μυρίζουν παράδοση και κοντοσούβλι. Το προτελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς η κάθε γειτονιά ανάβει τη δική της φωτιά ενώ οι κουδουνοφόροι ξορκίζουν το κακό για να έρθει η Άνοιξη χωρίς εμπόδια. Ο συναγωνισμός είναι εντυπωσιακός και η χαρά των παιδιών δεν περιγράφεται. Το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας οι εκδηλώσεις κορυφώνονται, με το παραδοσιακό άναμμα της φωτιάς (Χέι), τόσο στις γειτονιές του χωριού όσο και στο μεγάλο Χέϊ, στην πάνω Πλατεία του χωριού, με χορούς κουδουνοφόρων μασκαράδων, με τύμπανα και πνευστά. Την Κυριακή (της Τυρινής) παρασκευάζεται από το πρωί ένα κοντοσούβλι γίγας, μήκους 150 μέτρων, το οποίο δίνει το τόνο, τη μυρωδιά και τη γεύση που μόνο στη Ρούμελη γνωρίζουν να δίνουν. Την Καθαρή Δευτέρα το πέταγμα του Χαρταετού συνοδεύεται από παραδοσιακή μουσική, φασολάδα, σαρακοστιανά και άφθονο κρασί, στην Κάτω Πλατεία της Άμφικλειας.

Αποκριάτικα έθιμα δήμου Θεσσαλιώτιδας Φθιώτιδα
Σήμερα στο Νέο Μοναστήρι, έδρα του Δήμου Θεσσαλιώτιδας (Φθιώτιδα)
Σήμερα, εκδηλώσεις για τις Αποκριές γίνονται μόνο την Καθαρά Δευτέρα στο Νέο Μοναστήρι και την Εκκάρα με σερβίρισμα παραδοσιακής φασολάδας και με το πέταμα του αετού στο κάστρο της αρχαίας Πρόερνας.
ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΕΘΙΜΑ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΑΣ (πληροφορίες: από το www.neomonastiri.gr) Κυριακή Αποκριάς
1. Επίσκεψη των κατοίκων στο σπίτι του παπά στον οποίο προσέφεραν κρασί, για να τους συγχωρέσει.
2. Επίσκεψη της οικογένειας στο σπίτι του νονού με κρασί και τη γκάιντα για χορό.
3. Βραδινές ώρες, συγκέντρωση μερικών οικογενειών σ' ένα συγγενικό σπίτι, σ' αυτό που κατοικούσε ο πιο ηλικιωμένος, για να "αποκρέψουν" με καλό φαγοπότι, τρα¬γούδια και χορούς. Πριν από το φαγητό οι νεότεροι και κυρίως οι νύφες αφού έκαναν "μετάνοιες" φιλούσαν το χέρι των πεθερικών και των ηλικιωμένων και ζητούσαν συγχώρεση, σαν είδος εξομολογήσεως, ώστε αναμάρτητοι ν' αποκρέψουν.

Καθαρή Δευτέρα
Πρωί - πρωί έκαναν με ξύλα το σχήμα Π στο οποίο έδεναν τη μία άκρη χοντρού σχοινιού.. Την άλλη άκρη την έκαμαν θηλιά με την οποία έπιαναν απ' τη μέση τα σκυλιά για να μη λυσιάξουν.
Αφηγήτρια: Αναστασία Γκανίδου
Άλλα έθιμα της Αποκριάς
Την αποκριά κάναμε φαγητά στο φούρνο και βράζαμε και πολλά αυγά. Το βράδυ οι γιαγιές και οι μανάδες έπαιρναν από ένα μπουκάλι κρασί και πηγαίνανε στη νονά, ή στο νουνό μας και στους άλλους συγγενείς και λέγαμε χρόνια πολλά και συγχωρεμένα, αλλάζοντας συγχρόνως το μπουκάλι το κρασί. Πίναμε λίγο κρασί και ρίχναμε λίγο κάτω. Μετά κρατάγαμε τρεις ημέρες νηστεία, δηλαδή την Καθαρή Δευτέρα την Τρίτη και Τετάρτη και την Τετάρτη ο παπάς μας μετα¬λάβαινε και τρώγαμε όλοι στην εκκλησία με φαγητά που πηγαίναμε εμείς.
Αφηγήτρια: Σταματία Πλατσικούδη, έτος γεννήσεως 1925, Ν. Μοναστήρι
Πληροφορίες: Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Θεσσαλιώτιδας (Τηλ. 6972147545)
Υπεύθυνος: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ [kalimeris_nikos@yahoo.gr] www.in.gr
Συλλογή Πληροφοριών: Αθηνά Καβακίδου

# data[].attributes.attachment_link.title
Pass2greece - ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.description
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ γέρος και η κοπέλα στην Σκύρο Με την αρχή του Τριωδίου και κάθε Σαββατοκύριακο των ημερών της Αποκριάς, το έθιμο του νησιού θέλει το "γέρο" και την "κοπέλα" να βγαίνουν στους δρόμους και να δίνουν μία ξεχωριστή εικόνα των ημερών.

# data[].attributes.location_name
Κρήτη, Ελλάδα

# data[].attributes.headline
Η Σιβιανή μάσκα, ΚΡΗΤΗ  ΧΡΗΣΤΟΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ

# data[].attributes.subject
Η Σιβιανή μάσκα, ΚΡΗΤΗ  ΧΡΗΣΤΟΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ

# data[].attributes.body
Νότια του Νομού Ηρακλείου, στο χωριό Σίβα, η παραδοσιακή μάσκα του χωριού είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές του Ελληνικού και του ευρύτερου μεσογειακού χώρου και από ότι πιστεύεται ήταν και μοναδική.

Μέχρι και την δεκαετία του 1960, ήταν πολύ στα «φόρτε» της η Σιβιανή μάσκα. Γίνονταν με τη ρίζα του φυτού Αγαύη, του φυτού Αθάνατος όπως συνηθίζει να ονομάζεται στην Κρήτη.
Το συγκεκριμένο φυτό παλιότερα χρησιμοποιούνταν για να φτιάξουν και σκοινιά. Φυτό που βρίσκεται σε αφθονία στη περιοχή της Μεσαράς εξαιτίας των καλών κλιματολογικών συνθηκών.

Λίγες μέρες πριν τις Απόκριες, ξερίζωναν το φυτό και με μία αριστοτεχνική διαδικασία έφτιαχναν τη μάσκα. Ζωγράφισαν άσπρα δόντια για να διακρίνεται η μάσκα τη νύχτα. Ομάδες 5-6 ατόμων φορώντας τη μάσκα κάνουν βόλτες στο χωριό και επισκέπτονται διάφορα σπίτια του χωριού.

# data[].attributes.attachment_link.title
αρχείο λήψης (1)

# data[].attributes.headline
Αποκριάτικα Έθιμα Κρήτης Δήμητρα & Ανθή

# data[].attributes.subject
Αποκριάτικα Έθιμα Κρήτης Δήμητρα & Ανθή

# data[].attributes.body
Οι μασκαράδες (ή κουκόγεροι της δυτικής Κρήτης και ειδικότερα κουκούγεροι σε χωριά των Σφακίων) αντλούσαν τις μεταμφιέσεις τους από οικεία θέματα του καθημερινού βίου αλλά, και από (επίσης, οικείες) παραδόσεις που άγγιζαν τα όρια του εξωπραγματικού. Για παράδειγμα, μπορούσε κάποιος να μεταμφιεστεί καταχανάς, ανασκελάς, γελλού, διάολος, αφανταξά, ανεράιδα, να ενσαρκώσει δηλαδή τα υπερφυσικά δημιουργήματα των τοπικών παραδόσεων, μορφές φανταστικές και τρομακτικές, πολλές από τις οποίες έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα. Οι ζωόμορφες μεταμφιέσεις ήταν μέχρι και τις πιο πρόσφατες εποχές αγαπημένο θέμα των αποκριάτικων μεταμφιέσεων: «Ενδύονται προς τούτοις ζώων δέρματα, προσθέτουσι κέρατα εις τας κεφαλάς αυτών, παριστάνοντες ζώα, βόας, ίππους κ.λπ.», σύμφωνα με τη μαρτυρία του Παύλου Βλαστού. Παράλληλα, μπορούσαν να διακωμωδήσουν θέματα που ξέφευγαν από το πλαίσιο της κοινωνικής αποδοχής. Το παράταιρο ζευγάρι (αχαμνός άνδρας και εύσωμη γυναίκα) αποτελούσε πάντα προσφιλές θέμα των αποκριάτικων μεταμφιέσεων.
Η μοναδική μάσκα από αγαύη (αθάνατο)

Μάσκα από αγαύη (αθάνατο). Συνηθίζεται στο χωριό Σίβας της επαρχίας Πυργιωτίσσης αλλά, σύμφωνα με μαρτυρίες, ήταν γνωστή με διαφορετικές παραλλαγές (με φλοιό δέντρων, ξύλα κ.α.) και στα γειτονικά χωριά. Μοναδική στον ελληνικό χώρο – μάλλον και στον ευρωπαϊκό – κατασκευάζεται με μια ιδιαίτερη τεχνική. Αδειάζουν τη βαρελοειδή ρίζα του φυτού, βάζουν μαλλιά ή δέρματα προβάτων και προσαρμόζουν στην κορυφή μεγάλα κέρατα. Η προσαρμογή της μάσκας στο ανθρώπινο κεφάλι δημιουργεί ένα τερατοειδές εξωπραγματικό σχήμα, προσδίδει ύψος σ’ αυτόν που τη φορά, ενώ τα κέρατα παραπέμπουν σε ζωομορφικές μεταμφιέσεις. Συνήθως οι μεταμφιεσμένοι εμφανίζονται κατά ομίλους.

# data[].attributes.headline
Καρναβάλι της Πάτρας. Χρηστος και Αγγελος

# data[].attributes.subject
Καρναβάλι της Πάτρας. Χρηστος και Αγγελος

# data[].attributes.body
Χαρακτηριστικές αρχές του είναι ο αυθορμητισμός, η πηγαία έμπνευση και ο εθελοντισμός. Ο λόγος βέβαια για το μεγαλύτερο καρναβάλι της Ελλάδος. Διαγράφει σχεδόν δύο αιώνες ζωής δίνει την ευκαιρία για διασκέδαση στους κατοίκους αλλά και στις δεκάδες χιλιάδες των επισκεπτών. Οι ρίζες του βρίσκονται στην απελευθέρωση της πόλης, το 1829, τότε που έγινε ο πρώτος αποκριάτικος χορός, Κάθε χρόνο το κλίμα γινόταν πιο έντονο, επηρεαζόμενο και από το καρναβάλι της Βενετίας, με την οποία το λιμάνι της Πάτρας διατηρούσε εμπορικές σχέσεις. Το Καρναβάλι της Πάτρας έχει επίσημη έναρξη στις 17 Ιανουαρίου και λήγει την Καθαρά Δευτέρα. Αποκορύφωμά του είναι η φαντασμαγορική καρναβαλική παρέλαση, τη δεύτερη Κυριακή των Αποκριών. Οι δρόμοι πλημμυρίζουν με πολύχρωμα άρματα και κεφάτους καρναβαλιστές. Τέλος κορυφώνεται με το τελετουργικό κάψιμο του βασιλιά καρνάβαλου στο μώλο της Αγίου Νικολάου στο λιμάνι της Πάτρας.

# data[].attributes.headline
Λέσβος αποκριάτικα έθιμα - Καλλιόπη και Ελπίδα

# data[].attributes.subject
Λέσβος αποκριάτικα έθιμα - Καλλιόπη και Ελπίδα

# data[].attributes.body
Η πιο συνηθισμένη αλλαγή ήταν η αλλαγή φύλλου: ο άντρες ντύνονταν γυναίκες (και μάλιστα χωρίς πολλά πολλά ντυσίματα) κι οι γυναίκες (λίγες αυτές) ντύνονταν άντρες! Επίσης, έβαφαν τα πρόσωπά τους (κι η πιο άμεση μπογιά ήταν η μουτζούρα από το τζάκι). Τους μεταμφιεσμένους τους λέγαμε κουδουνάτους, αν και εγώ δεν πέτυχα ποτέ να κυκλοφορούν οι κουδουνάτοι με τα κουδούνια κρεμασμένα γύρω τους. Δεν καταλάβαινα γιατί τους λένε έτσι μέχρι πολύ αργότερα που το είδα σε ντοκιμαντέρ το πώς ντύνονταν σε άλλα μέρη.
Πηγή: https://www.plomarinews.gr/?p=23821

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Plomari Lesvos Blog News - Ειδησεογραφικό blog από το Πλωμάρι Λέσβου, Τα Νέα του Πλωμαρίου και της Λέσβου, Lesvosnews και Lesvos news | Ειδήσεις, ανακοινώσεις, άρθρα, σχολια κ.α. - Τα Νέα του Πλωμαρίου και της Λέσβου στο Internet, Lesvosnews και Lesvos news

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δημήτρης Μαλλιαρός

# data[].attributes.attachment_link.title
Αποκριάτικα έθιμα, μουτσούνες και Έρι Πάλε στο Πλωμάρι και τα χωριά μας | Plomari Lesvos Blog News - Ειδησεογραφικό blog από το Πλωμάρι Λέσβου, Τα Νέα του Πλωμαρίου και της Λέσβου, Lesvosnews και Lesvos news

# data[].attributes.attachment_link.description
Γράφει ο Γιάννης Μαλλιαρός από το blog gevseis.blogspot.gr Τέτοιες αποκριάτικες μέρες το πιο συνηθισμένο έθιμο είναι τα μασκαρέματα. Αυτό γινόταν και στο χωριό. Οι άνθρωποι άλλαζαν πρόσωπα μέσα από προσωπεία κοινώς μάσκες που όμως εμείς τις λέγαμε μουτσούνες.

# data[].attributes.headline
Ζάκυνθος Αποκριάτικα Έθιμα - Δήμητρα & Ανθή

# data[].attributes.subject
Ζάκυνθος Αποκριάτικα Έθιμα - Δήμητρα & Ανθή

# data[].attributes.body
Με τις «Μπαγόρδες» - τα τσικνίσματα σε γειτονιές και σε χωριά-, ξεκινούν οι αποκριάτικες εκδηλώσεις στην όμορφη Ζάκυνθο, την Τσικνοπέμπτη 28 Φεβρουαρίου, από το πρωί. Το ίδιο βράδυ στις 19.00, γίνεται η έναρξη του Καρναβαλιού, με την είσοδο του Κόντε Καρνάβαλου, συνοδευόμενος από Ντελάληδες, Φιλαρμονικές, Γαϊτανάκια, Πολιτιστικούς Συλλόγους, καταλήγοντας στην πλατεία του Αγίου Μάρκου.

Την Κυριακή της Αποκριάς 3 Μαρτίου, σειρά έχει το Πίκολο Καρναβάλι για παιδιά, στις 3 το μεσημέρι, με αφετηρία τον Αγ. Λάζαρο και κατάληξη στην πλατεία Αγ. Μάρκου. Την Παρασκευή 8 Μαρτίου, στην πλατεία Αγ. Μάρκου, στις 19.00,  έχει παραδοσιακή ζακυνθινή βραδιά ενώ στις 21.00 είναι η καρναβαλική βραδινή παρέλαση με θέμα «Κόκκινη Νύχτα», με αφετηρία την πλατεία Αγίων Σαράντα και κατάληξη στην πλατεία Αγίου Μάρκου.

Οσο για τον Βενετσιάνικο Γάμο, αυτός ο παραμυθένιος γάμος αναβιώνει, το τελευταίο Σάββατο της Αποκριάς, φέτος, 9 Μαρτίου. «Ο Βενετσιάνικος Γάμος στο Τζάντε, 16 ος αιώνας», ένας θεσμός από το 2004, αναβιώνει με ένα φαντασμαγορικό σκηνικό, με τη μεγαλειώδη πομπή να ξεκινάει από την πλατεία Αγ. Παύλου και να καταλήγει στην πλατεία του Αγ. Μάρκου. Να σημειωθεί, ότι εμπνευστής του δρώμενου είναι ο Ζακυνθινός ζωγράφος και εθνικός καραβογράφος, ιδρυτής του «Ναυτικού Μουσείου» Αντώνης Μιλάνος.

Η Μεγάλη Παρέλαση με τον Κόντε Καρνάβαλο και τα καρναβαλικά γκρουπ θα ξεκινήσει την Κυριακή της Τυρινής 10 Μαρτίου, στις 15.00, από την καμάρα του Αγ. Λαζάρου με κατάληξη τη Λεωφ. Δημοκρατίας (πλατεία ΟΤΕ).

Και τη Μεγάλη Παρέλαση, ακολουθεί το Πόβερο Καρναβάλι, ένα δρώμενο που πραγματοποιείται μονάχα στη Ζάκυνθο. Στις 20.00 της Κυριακής της Τυρινής 10 Μαρτίου, η Φιλαρμονική του Δήμου και οι Καρναβαλιστές συνοδεύουν τον Καρνάβαλο στην τελευταία του…κατοικία, μέχρι την επόμενη χρονιά. Η πορεία ξεκινάει από την πλατεία Ανάληψης και καταλήγει στην πλατεία Αγ. Μάρκου όπου ο Καρνάβαλος καίγεται στην πυρά. Και τότε, γίνεται η έναρξη του επόμενου Καρναβαλιού, ενώ στις 21.00 γίνονται τα «Μαρουλόσκορδα», όπου η ομάδα του Βενετσιάνικου Γάμου κατευθύνεται στον ιερό ναό  του Αγ. Νικολάου του Μόλου για να ευχηθεί Καλή Σαρακοστή.

Οσο για την Καθαρά Δευτέρα, που γιορτάζονται τα Κούλουμα, είναι και η μέρα που εξελίσσονται στα χωριά της Ζακύνθου, οι «Ομιλίες», μοναδικό δείγμα του Ζακυνθινού πολιτισμού, ένα σπάνιο θεατρικό είδος λαϊκού θεάτρου. Ωστόσο, οι «Ομιλίες» εξελίσσονται και κατά τη διάρκεια των αποκριάτικων εκδηλώσεων.
Πηγή: https://www.ethnos.gr/travel/article/23812/apokriatikaethimasthnelladampoylespeirateskaipetegoletsavid