# data[].attributes.body
Het huisje waar Daisy verblijf ligt in een dorpje vlakbij Londen. Daisy wordt naar het huisje gebracht door Edmond. Eenmaal als ze daar is aangekomen, vindt ze het er heel erg anders uitzien dan in New York. Het huisje is gemaakt van steen en heeft een dak van pannen. Buiten is het ongeveer 15 graden echt veel kouder dan in New York en het is behoorlijk bewolkt.

Ze komt binnen en daar staan
Tante Penn, Piper, Osbert en Isaac op haar te wachten. Het huisje ziet er van binnen heel erg gezellig en knus uit. Ze hebben ook een hele grote tuin met daarin allemaal bloemen en ze verbouwen ook hun eigen groenten. Op een gegeven moment moet Tante Penn weg naar Oslo voor haar werk. Nu zitten de kinderen alleen thuis.

Voor een poosje gaat het gewoon goed, maar dan ontploft er een bom in Londen. Ze weten dat het nu oorlog is. voor ongeveer 2 weken weten ze het nog zelf te redden, maar dan komen er soldaten in hun huis wonen. Wat niemand weet is dat Edmond en Daisy stiekem een relatie hebben. en dat ze als iedereen slaapt samen naar een andere kamer sluipen. Het is een chaos in het huis met zoveel mensen. Kort nadat een aantal soldaten bij hun in het huis zijn ingetrokken wordt het huis beschoten.

De volgende ochtend moeten Piper en Daisy mee naar een ander gezin waar de daar worden verzorgd. Ook Edmond en Isaac worden uit het huis gehaald en Osbert heeft een taak voor in het leger gekregen, want Osbert was als enige volwassen.

# data[].attributes.body
Dit was dan mijn reisblog. Ik hoop dat je het leuk vond om het te lezen. Ik zou dit boek zeker aanraden, omdat het tegelijkertijd leuk en best wel heftig is. Het is leuk, omdat er van alles gebeurd.  Het is heftig , omdat het speelt zich natuurlijk af in de Tweede Wereldoorlog en je moet je maar eens voorstellen wat jij in die situatie zou doen. Het moment waarop Daisy en Piper weer terug in hun eigen dorpje zijn en dat er allemaal mensen op de grond liggen die dood zijn is natuurlijk best wel heftig, omdat dit in die tijd echt gebeurd is. Je leert namelijk ook hoe het in andere landen er aan toe ging. Daarom zou ik dit boek echt aanraden, omdat je er iets van kunt leren en, omdat het ook gewoon leuk is  om te lezen. Zelf vond ik dit ook een super leuk boek! Dus ik hoop dat je ervan hebt genoten!

Véronique Schaepman

# data[].attributes.body
Nadat Piper en Daisy waren gevlucht op het advies van een soldaat kwamen ze in een bos terecht. Ze hadden een tas meegekregen waarin, water, jam ,brood, een stuk zeep, verband, een tent en een groot zeil. Ze waren uren aan het lopen om een goeie plek te vinden om te slapen. Uiteindelijk hadden ze een mooie open plek gevonden om daar voor een tijdje te verblijven. Zelf hadden ze nog van thuis een kaart meegenomen en een kompas. Zo konden ze de weg naar huis vinden.

Ze probeerde het meeste te leven van regenwater en eten uit het bos. Zo aten ze bijvoorbeeld: veel bessen, beukenootjes en paddestoelen. Ze waren best wel bang dat ze beschoten werden, maar ze gingen door. Na een paar dagen vertrokken ze weer en liepen weer voor uren lang het bos in. De soldaat had gezegd dat alleen maar richting het Noorden moesten lopen en dat ze dan thuis kwamen.

Op een dag toen weer uren hadden gelopen zagen ze een klein schuurtje staan. Hij was niet meer heel, maar nog wel goed genoeg om er voor een tijdje in te leven. Piper was al goed in koken en kon zien of je dingen uit het wild wel kon eten. Hier hadden ze veel geluk mee, want anders hadden ze verkeerde bessen gegeten. Na een tijdje liepen ze weer verder. Ze wisten allebei dat ze nog maar een klein stukje hoefden te lopen om weer thuis ter zijn.

Het bos waar ze in liepen was een gezond vooral groen en een groot bos. Ze konden zeker wel zien dat er hier mensen waren geweest. Eindelijk kwamen ze in hun dorpje aan. Maar het was niet zoals vroeger. Er lagen over mensen en dieren dood op de grond. Overal plassen met bloed. Snel liepen ze door naar hun eigen huis, maar daar was eigenlijk alles nog normaal.

# data[].attributes.body
Een stukje van het huis vandaan stond een schuur die ook van Tante Penn was. Het schuurtje stond bovenaan een berg. Het was gemaakt van hout en zag er klein en knus uit. Piper en Daisy bedachte voor het geval dat om maar in het schuurtje te verblijven.

Ze namen dekens, schone kleren, water, verse groenten, en een mand vol lekker mee. Piper kon al koken en maakten voor iedereen eten. Het was vaak gewoon gestampte aardappelen met preisoep of pompoensoep. Toen Piper en Daisy en de andere dus weg werden gehaald werden Piper en Daisy eerst naar een ander gezin gebracht, toen naar een kamp, toen naar een andere schuur en daarna werden ze door een Soldaat geadviseerd om te vluchten, omdat het te gevaarlijk was.

Toen ze uiteindelijk weer in hun eigen dorpje waren lagen er allemaal mensen dood op de grond het was verschrikkelijk om te zien. Ze liepen naar hun huis en daar was niet zo heel erg veel veranderd. Toen gingen ze naar het schuurtje en ze hadden geluk dat ze nog die hele mand met eten hadden en dat er zeep was, water, en dat de muizen en de ratten het eten niet hadden opgegeten, In de mand zat ham, kaas, een reep chocola, jam, brood en dadels.

Piper en Daisy bleven daar zo lang ze konden overleven en totdat   ze werden gered. Het was verbazend nog best wel warm in het schuurtje. Ook hun hond Jet was erbij. Na 1 a 2 weken werden ze gered en werd Daisy in een ziekenhuis in New York opgenomen.

# data[].attributes.body
Mijn reisblog gaat over het boek: ' Hoe ik nu leef '. Het boek is geschreven door Meg Rosoff. Het boek is eigenlijk Engels maar is vertaald in het Nederlands door Jenny de Jonge. De Engelse versie is uitgegeven in 2004 en de Nederlandse versie is uitgegeven in 2005.

Dit boek heb ik uitgekozen, omdat het vooral heel erg veel over de Tweede Wereldoorlog gaat en dat vind ik heel erg interessant.

Het boek gaat over een meisje genaamd Daisy dat uit New York komt, maar op haar viertiende naar een dorpje vlakbij Londen moet naar haar familie. Ze gaat voor een lange tijd bij haar tante (Penn), 1 nichtje (Piper) en 3 neven ( Osbert, Edmond en Isaac) logeren. Op een gegeven moment moet Tante Penn voor haar werk naar Oslo dus blijven de kinderen alleen thuis.

Voor een tijdje gaat alles gewoon goed, maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Ze werden uit elkaar gezet en werden bij andere families gezet. Daisy en Piper gingen ergens anders naartoe, Osbert moest in het leger en Isaac en Edmond waren een tweeling dus mochten ze bij elkaar blijven. Piper en Daisy vluchten uit het huis en gaan op zoek naar hun eigen dorpje.