# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.subject
Φύλλο Εργασίας

# data[].attributes.headline
Ανακεφαλαίωση

# data[].attributes.subject
Ανακεφαλαίωση

# data[].attributes.headline
"Ελένη", Θέατρο Επιδαύρου, 1977

# data[].attributes.subject
"Ελένη", Θέατρο Επιδαύρου, 1977

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ὀρέστης Πυλαρινός

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΛΕΝΗ ΕΥΡΙΠΙΔΗ 1977  Θέατρο Επιδαύρου

# data[].attributes.headline
Αρχαίο θέατρο

# data[].attributes.subject
Αρχαίο θέατρο

# data[].attributes.headline
ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

# data[].attributes.subject
ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΩ ΣΩΣΤΑ

# data[].attributes.headline
Περιδιάβαση στη Σπάρτη με την Ελένη...

# data[].attributes.subject
Περιδιάβαση στη Σπάρτη με την Ελένη...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
×

Προειδοποίσηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 999

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο

Τρεις φίλοι φτάνουν στη Σπάρτη για να δουν το Μενέλαο. Συναντούν ένα κορίτσι, την Ελένη. Με τη συντροφιά της και την περιήγηση στο χώρο, ανακαλύπτουν τα πρόσωπα της Ελένης της Σπάρτης, όπως αυτά διαγράφονται στον Όμηρο, στο Στησίχορο, στον Ηρόδοτο, στον Αισχύλο, στον Ευριπίδη, στους νεοέλληνες ποιητές. Το απροσδόκητο τέλος της περιήγησης αφήνει ανοιχτό το μύθο της Ελένης για καινούργιες προσεγγίσεις.

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ Η χρήση του οπτικοαουστικού υλικού της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης υπόκειται στις διατάξεις των ελληνικών και διεθνών νόμων, στις επιταγές του εθιμικού δικαίου, καθώς επίσης και στην υποχρέωση σεβασμού των χρηστών ηθών. Το οπτικοαουστικό υλικό διατίθεται στους χρήστες του για αυστηρά εκπαιδευτική ή και προσωπική χρήση και μόνο για σκοπούς εκπαιδευτικούς, καθώς και πληροφόρησης σε εκπαιδευτική βάση. Σε καμία περίπτωση πάντως δεν επιτρέπεται η χρήση του υλικού αυτού για εμπορικούς σκοπούς. Απαγορεύεται η χρήση, αναπαραγωγή ή αναδημοσίευσή του, ολική ή μερική, με οποιοδήποτε άλλο μέσο, ηλεκτρονικό ή έντυπο, χωρίς τη γραπτή άδεια του κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί το υλικό αυτό με σκοπό τη μελέτη, την ανάλυση ή την πραγματοποίηση διδασκαλίας από τον εκπαιδευτικό, υπό την προϋπόθεση ότι τα στοιχεία που θα αντληθούν δε θα αλλοιωθούν ούτε θα χρησιμοποιηθούν παραπλανητικά, ενώ υφίσταται και η υποχρέωση, σε περίπτωση οποιασδήποτε χρήσης, να αναφέρεται ο δικαιούχος των πνευματικών δικαιωμάτων του υλικού. Το σύνολο των δικαιωμάτων της πνευματικής ιδιοκτησίας του οπτικοαουστικού υλικού της Διεύθυνσης Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης ανήκει αποκλειστικά στο ΥΠΑΙΘΠΑ και προστατεύεται από το νόμο.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελένη του Ευριπίδη

# data[].attributes.attachment_link.description
× Προειδοποίσηση JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 999 Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο Τρεις φίλοι φτάνουν στη Σπάρτη για να δουν το Μενέλαο. Συναντούν ένα κορίτσι, την Ελένη. Με τη συντροφιά της και την περιήγηση στο χώρο, ανακαλύπτουν τα πρόσωπα της Ελένης της Σπάρτης, όπως αυτά διαγράφονται στον Όμηρο, στο Στησίχορο, στον Ηρόδοτο, στον Αισχύλο, στον Ευριπίδη, στους νεοέλληνες ποιητές.

# data[].attributes.headline
ΠΡΟΛΟΓΟΣ-1η ΣΚΗΝΗ

# data[].attributes.subject
ΠΡΟΛΟΓΟΣ-1η ΣΚΗΝΗ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Ελένη και το είδωλό της

1η ΣKHNH (στ. 1-82)

ΕΛΕΝΗ

Να ο Νείλος¹ με τις όμορφες νεράιδες,
που αυτός κι όχι βροχή του Δία μουσκεύει
τους κάμπους της Αιγύπτου, όταν τα χιόνια
λιώνουν². Εδώ βασίλευε ο Πρωτέας³

O Τοπος
και οι Ανθρωποι

της χώρας κυβερνήτης, όσο ζούσε,
στο νησί Φάρο⁴ κατοικώντας. Πήρε
γυναίκα μια Νηρηίδα,⁵ την Ψαμάθη,
που άντρα τον Αιακό πρωτύτερα είχε.
Mες στα παλάτια αυτά γεννάει δύο τέκνα,

5

το Θεοκλύμενο, γιατί σεβόταν
στη ζωή του τους θεούς,⁶ κι ένα κορίτσι
ευγενικό, καμάρι της μητέρας,
που Ειδώ⁷ την έλεγαν, μικρή όταν ήταν·
στην ώρα όμως σαν έφτασε για γάμο,

10

την είπαν Θεονόη,⁸ γιατί τα θεία,
μελλούμενα και τωρινά, τα ήξερε όλα·
μια τέτοια έλαβε χάρη απ' το Νηρέα
τον πρόγονό της. Ο δικός μου τόπος
η ξακουστή 'ναι Σπάρτη και πατέρας

15

H Tαυτοτητα
της Ηρωιδας

ο Τυνδάρεως· μια φήμη ωστόσο λέει
πως παίρνοντας ο Δίας θωριά κύκνου,
πέταξε προς τη μάνα μου, τη Λήδα,
κάποιον αϊτό για να ξεφύγει τάχα,
κι έτσι μαζί της δολερά έχει σμίξει,

20

αν είναι αλήθεια.⁹ Ελένη τ' όνομά μου.¹⁰

25

1. Η σύνδεση µιας χώρας, µιας περιοχής, µιας πόλης µε το ποτάµι της είναι τυπική έκφραση στην τραγωδία. Για παράδειγµα: Τροία-Σκάµανδρος ή Σιµόεις, Σπάρτη-Ευρώτας. Έτσι κι εδώ η Aίγυπτος συνδέεται µε το Nείλο.

2. Ο Ευριπίδης ακολουθεί τη θεωρία του φιλόσοφου Αναξαγόρα, ότι οι πληµµύρες του Νείλου οφείλονται στην τήξη του χιονιού στα βουνά, νότια της Aιγύπτου, το καλοκαίρι.

3. Στον Όµηρο ο Πρωτέας ήταν θαλάσσια θεότητα. O Eυριπίδης όµως τροποποιεί στο σηµείο αυτό το µύθο και τον παρουσιάζει ως θνητό βασιλιά.

4. H Φάρος είναι ένα νησί που βρίσκεται κοντά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

5. Nηρηίδες: θεότητες της θάλασσας. Πατέρας τους ήταν ο Nηρέας, θεός µε µαντικές ικανότητες.

6. Θεοκλύμενος = αυτός που σέβεται στη ζωή του τους θεούς (σύµφωνα µε την ετυµολογία της λέξης: θεός + κλύω = ακούω) ή αυτός που έγινε ονοµαστός από θεϊκή εύνοια (σύµφωνα µε την ετυµολογία: θεός + κλύμενος = διάσηµος). Υποστηρίζεται από κάποιους µελετητές ότι η φράση γιατί σεβόταν στη ζωή του τους θεούς δεν υπήρχε στο κείµενο του Ευριπίδη, αφού η συµπεριφορά του Θεοκλύµενου δε συµφωνεί µε το περιεχόµενο της φράσης αυτής. Ίσως να την παρενέβαλε κάποιος ηθοποιός.

7. Eίναι το χαϊδευτικό όνοµα της Εἰδοθέας. Eιδοθέα σηµαίνει είτε αυτή που έχει τη µορφή µιας θεάς (στα αρχαία εἷδος = µορφή), άρα και την οµορφιά της, είτε αυτή που γνωρίζει τα θεϊκά πράγµατα (ἡ τὰ θεῖα εἰδυῖα).

8. Θεονόη (θεὸς + νοῦς) = αυτή που καταλαβαίνει τα θεία.

9. H Ελένη, και µέσα από τα λόγια της ο Eυριπίδης, αµφισβητεί τη µυθολογική παράδοση σχετικά µε την καταγωγή της.

10. Yπάρχουν διαφορετικές εκδοχές για την προέλευση του ονόµατος Eλένη. ∆ύο από αυτές είναι: α) από τη ρίζα ελ - του ρήµατος αἱρῶ = κυριεύω, καταστρέφω, β) από το ουσιαστικό ἑλένη ή ἑλάνη = λαµπάδα, οπότε το Eλένη θα σήµαινε φως, λάµψη.

H παράσταση αρχίζει... Οι Αθηναίοι έχουν ανηφορίσει στο θέατρο του Διονύσου, για να παρακολουθήσουν την Ελένη του Ευριπίδη. Περιμένουν γεμάτοι προσμονή. Η φήμη που απλώθηκε στην πόλη από όλους όσοι παρακολούθησαν τον προάγωνα* είναι πως θα βρεθούν μπροστά σε μια διαφορετική Ελένη.
Το μουρμουρητό καταλαγιάζει...
Mια γυναίκα εμφανίζεται μόνη της σε έναν άγνωστο για μας τόπο. Ως θεατές χρειαζόμαστε στοιχεία, για να αναγνωρίσουμε την ηρωίδα, να καταλάβουμε πού βρίσκεται και τι της συμβαίνει. Ποια είναι αυτά τα στοιχεία; Από πού τα αντλούμε;

Βρισκόμαστε στο πρώτο μέρος του Προλόγου. Ο Πρόλογος* αποτελεί ένα, το πρώτο, από τα κατὰ ποσὸν μέρη* της τραγωδίας και εισάγει το θεατή στο έργο.
Aς διερευνήσουμε τη λειτουργία του ως προς την ενημέρωση του θεατή για:
α) την προϊστορία της δράσης, β) τον τόπο, γ) τα πρόσωπα.

Αξίζει να σταθούμε σε δύο από τα πρόσωπα, στα οποία αναφέρεται η ηρωίδα: το Θεοκλύμενο και τη Θεονόη. Τα δύο παιδιά του Πρωτέα, ο Θεοκλύμενος και η Θεονόη, είναι επινοήσεις του Ευριπίδη. O ποιητής διαχειρίζεται τη μυθική παράδοση όπως τον εξυπηρετεί καλύτερα στην κατασκευή της δικής του "ιστορίας".
Ποιες προσδοκίες σού δημιουργούνται για τη δράση αυτών των ηρώων στο δράμα, με βάση και την ετυμολογία των ονομάτων τους;

Με το άνοιγμα της αυλαίας, βρίσκονται στη σκηνή η Μήδεια κι η Παραμάνα ακουμπισμένες καταγής, μπροστά σε μια χειράμαξα-σπίτι. Από μακριά, ανεπαίσθητες μουσικές και τραγούδια. Κι οι δυο τους ακούνε.

ΠΑΡ.

Α! εγώ είμαι γριά κι είναι πολύ μακρύς ο δρόμος... Γιατί; Γιατί φύγαμε, Μήδεια;

ΜΗΔ.

(Κραυγάζει) Φύγαμε, γιατί αγαπούσα τον Ιάσονα, γιατί για χάρη του έκλεψα τον πατέρα μου, γιατί για χάρη του σκότωσα τον αδερφό μου! Σώπα καλή γυναίκα, σώπα! Νομίζεις πως είν'ωραίο να λέμε πάντα τα ίδια;

ΠΑΡ.

Ζούσες σ' ένα ολόχρυσο παλάτι και τώρα καθόμαστ' εδώ, γερμένες στο χώμα σα δυο ζητιάνες, μπρος σ' αυτή τη φωτιά που σβήνει διαρκώς.

Z. Ανούιγ, Μήδεια (μτφρ. Φ. Kονδύλης)
(Aπό το Z. Ανούιγ, Μήδεια - Iεζάβελ, Bιβλιοπωλείον "Δωδώνη")

Tα βάσανά μου θα σας ιστορήσω.
Oι τρεις θεές, η Κύπριδα¹¹ κι η Ήρα
κι η Αθηνά, του Δία η θυγατέρα,
σε μια βραχοσπηλιά πήγαν της Ίδης¹²

Tα Βασανα
της Ελενης
στο Παρελθον

Πώς άρχισαν τα βάσανά της;

Πώς αντέδρασε η Ήρα στην κρίση του Πάρη;

Πώς βρέθηκε η Eλένη στην Aίγυπτο;

την πιο όμορφη να κρίνει ο Πάρης. Όμως
την ομορφιά μου τάζοντάς του¹³ η Κύπρη
-αν όμορφο λογιέται¹⁴ ό,τι σου φέρνει
τη δυστυχία- και ταίρι του πως θα 'μαι,
κερδίζει το βραβείο. Και της Ίδης

30

αφήνοντας τις στάνες φτάνει ο Πάρης
γοργά στη Σπάρτη, για να με κερδίσει.
Οργίστηκ' η ΄Ηρα που έτσι τη νικήσαν
κι εμπόδισε το γάμο μου μ' εκείνον.
Στου Πρίαμου το γιο δε δίνει εμένα,

35

παρά το είδωλό μου, φτιάχνοντάς το
σαν πλάσμα ζωντανό από τον αιθέρα
κι αυτός θαρρεί πως μ' έχει -κούφια ιδέα-¹⁵
ενώ δε μ' έχει καν. Έπειτα οι γνώμες
του Δία¹⁶ στα πάθη αυτά σωριάσαν κι άλλα·

40

γιατί σήκωσε πόλεμο αναμέσο
στη χώρα των Ελλήνων και στους δόλιους
τους Τρωαδίτες, για να ξαλαφρώσει
τη μάνα γη απ' το πλήθος των ανθρώπων
κι ο πιο μεγάλος άντρας της Ελλάδας¹⁷

45

να γίνει ξακουστός.¹⁸ Εγώ βραβείο
παλικαριάς στους Έλληνες και Τρώες
ποτέ δεν ήμουν, ήταν τ' όνομά μου.
Mε πήρε στις πτυχές ο Ερμής του αιθέρα
και σκεπασμένη σε θαμπή νεφέλη

50

-δε μ' άφησε χωρίς φροντίδα ο Δίας-
μ' έφερε στου Πρωτέα εδώ τα σπίτια,
κρίνοντας πως αυτός απ' όλους ήταν
πιο γνωστικός κι αγνό το γάμο μου έτσι
για το Μενέλαο θα κρατούσα. Tώρα

55

11. Κύπριδα ονοµάζεται η Aφροδίτη, θεά της οµορφιάς, επειδή σύµφωνα µε την παράδοση αναδύθηκε από τη θάλασσα της Κύπρου.

12. Βουνό της Μ. Ασίας κοντά στην Τροία. Eκεί ζούσε ο Πάρης ως βοσκός, όταν οι τρεις θεές του ζήτησαν να δώσει το µήλο της Έριδας στην οµορφότερη.

13. H Ελένη εµφανίζεται εδώ σαν ένα απλό πιόνι στα σχέδια της θεάς. Στη συνέχεια εκφράζει απέχθεια για την οµορφιά της, καθώς θεωρεί ότι στην περίπτωσή της το χαρακτηριστικό αυτό προκαλεί δυστυχία.

14. λογιέται = θεωρείται.

15. Στο πρωτότυπο κενὴ δόκησις (< δοκεῖ = φαίνεται): εικασία, γνώµη, φαντασία.

16. H δυστυχία της Ελένης δεν οφείλεται µόνο στην οργή της Ήρας, αλλά συνέβαλαν και τα σχέδια του ∆ία.

17. Εννοεί τον Αχιλλέα.

18. Eδώ γίνεται µια διάκριση ανάµεσα στην αιτία και την πρόφαση του πολέµου: η Ελένη είναι µόνο η πρόφαση, ενώ πραγµατική αιτία είναι το σχέδιο του ∆ία.

Ο υποκριτής που υποδύεται την Ελένη με την έναρξη του δράματος καλείται να αποδώσει έναν εκτενή μονόλογο, που θεωρείται στατικός και αντιθεατρικός, εφόσον χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε θεατρικού έργου είναι η δράση και όχι η απαγγελία (βλ. και ορισμό της τραγωδίας από τον Αριστοτέλη: δρώντων καὶ οὐ δι' ἀπαγγελίας).
Με ποιους τρόπους φαντάζεσαι ότι ο υποκριτής θα προσπαθούσε να κινήσει το ενδιαφέρον των θεατών;

Τι να την κάνω/τη ζωή πια; αναρωτιέται η Ελένη.

Ποιοι λόγοι, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, την οδήγησαν σε αυτή την τραγική παραίτηση;

Ως θεατής/αναγνώστης της τραγωδίας πώς αισθάνεται κανείς ακούγοντάς την; Πιστεύεις πως αρχίζει να βιώνει ό,τι ο Αριστοτέλης ονόμαζε ἔλεο* και φόβο;*

Την εποχή του Ευριπίδη οι άνθρωποι, ζώντας σε καιρούς αναστάτωσης και πολέμου, μεταβολών αιφνίδιων και απρόσμενων, αισθάνονται ότι δεν ελέγχουν τη μοίρα τους, δεν επικρατεί πάντα το δίκαιο, δεν αμείβονται πάντα οι καλοί ούτε τιμωρούνται πάντα οι κακοί.

Πιστεύεις ότι η αντίληψη αυτή περνάει και στην ιστορία της Ελένης, όπως αρχίζει σιγά σιγά να τη στήνει ο τραγικός ποιητής;

Θα μπορούσε μια τέτοια αντίληψη να μας συγκινήσει ακόμα και σήμερα;

1. Αλάστορας: δαίμονας της εκδίκησης, εκδικητής

βρίσκομαι εδώ κι ο δόλιος μου άντρας πήγε
μαζεύοντας στρατό, στης Τροίας τα κάστρα
ζητώντας να με πάρει πίσω. Κι έχουν
στου Σκάμαντρου¹⁹ χαθεί το ρέμα πλήθος
ψυχές για μένα· κι ενώ τόσα πάθη

60

Τα Βασανα
της Ελενης
στο Παρον

Σε ποια κατάσταση βρίσκεται τώρα η Ελένη;

Ποια είναι η μοναδική της ελπίδα;

Tι απειλεί τώρα την Eλένη και πώς εκείνη το αντιμετωπίζει;

τράβηξα, από παντού ακούω κατάρες,²⁰
προδότρα με λογιάζουνε του αντρός μου
κι αιτία για να μπλέξουνε σε μέγα
πόλεμο οι Έλληνες. Τι να την κάνω
τη ζωή πια; Ο Ερμής αυτόν το λόγο

65

μου είπε·²¹ στη δοξασμένη εγώ τη Σπάρτη
θα ζήσω με τον άντρα μου και πάλι,
που θα το μάθει πως ποτέ δεν πήγα
στην Τροία στο κρεβάτι κάποιου ξένου.
Κι όσο ο Πρωτέας έβλεπε τον ήλιο,

70

κανείς για γάμο δε μιλούσε· μα όταν
μπήκε στη σκοτεινιά της γης εκείνος
γυναίκα με ζητά ολοένα ο γιος του.
Τον άντρα μου τιμώντας, στου Πρωτέα
το μνήμα ετούτο ικέτισσα προσπέφτω,²²

75

καθάρια να κρατήσει την τιμή μου.
Γιατί, αν κακό όνομα έχω στην Ελλάδα,
το σώμα μου η ντροπή να μη μολύνει.

80

19. Ποτάµι κοντά στην Τροία.

20. Oι κατάρες προς την Eλένη αποτελούν κοινό τόπο στην αρχαία ελληνική γραµµατεία, ένα δηλαδή µοτίβο επαναλαµβανόµενο.

21. H αναφορά της Eλένης στην προφητική υπόσχεση του Eρµή έρχεται ως απάντηση στην προηγούµενη ερώτηση, για να δείξει δηλαδή πώς άντεξε ως τώρα τα δεινά της.

22. Kαταφεύγοντας η Eλένη στο µνήµα του Πρωτέα, που θεωρείται από το Θεοκλύµενο χώρος ιερός, εξασφαλίζει άσυλο. Eδώ αναφέρεται πρώτη φορά το µνήµα του Πρωτέα, το οποίο θα παίξει σηµαντικό ρόλο στο δράµα.

Στον κόσμο της Ελένης θα διαπιστώσουμε σιγά σιγά ότι τίποτε δεν είναι όπως αρχικά φαίνεται και όλοι σχεδόν οι ήρωες βιώνουν λιγότερο ή περισσότερο τις συνέπειες κάποιας πλάνης. Στο πρώτο μέρος του Προλόγου κυρίαρχη είναι η αντίθεση ανάμεσα στην πραγματική Ελένη (είναι), που βρίσκεται στην Αίγυπτο, και το είδωλό της (φαίνεσθαι), που βρέθηκε στην Τροία. Η αντίθεση ανάμεσα στο είναι και το φαίνεσθαι, που απηχεί προβληματισμούς της εποχής, είναι καθοριστική για τη ζωή της Ελένης και θα ρυθμίσει, ως ένα βαθμό, την εξέλιξη του έργου.
Ας εντοπίσουμε σημεία του κειμένου, στα οποία γίνεται σαφής αυτή η αντίθεση.

Ο μονόλογος της Ελένης τελειώνει με μια αντίθεση: από τη μια η προσδοκία ότι θα ζήσει ευτυχισμένη με το Μενέλαο, όπως διαβεβαίωσε ο Ερμής, και από την άλλη ο φόβος ότι θα εξαναγκαστεί να παντρευτεί το Θεοκλύμενο.
Tι νιώθεις να βαραίνει περισσότερο; H ελπίδα ή ο φόβος;

Από την πλευρά μου καθορίζω την ερμηνεία ήδη από τον πρόλογο, έναν πρόλογο με ξεχωριστό ενδιαφέρον, που αναφέρει γύρω στις 17 φορές τη λέξη "εγώ". Και είναι μια πρόκληση αυτή η μελέτη του εγώ, της ταυτότητάς μου ως Ελένης. Διότι εκείνη που βγαίνει και παίζει δεν είναι το είδωλο, το σύννεφο, το αέρινο κατασκεύασμα της Ήρας. Κάνει ένα παιχνίδι: θέλει η ίδια να τοποθετήσει τον εαυτό της ενώπιον του κοινού. Και τα κάτοπτρα του σκηνικού συμβάλλουν σε αυτό το παιχνίδι της: η Ελένη της σάρκας και των οστών, η Ελένη του ειδώλου.

Λήδα Τασοπούλου (η Ελένη στην παράσταση του Αμφιθεάτρου),
σε συνέντευξή της στον ημερήσιο Tύπο
( Tο Bήμα, 18/07/1999)

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Ελένη και το είδωλό της 1η ΣKHNH (στ. 1-82) ΕΛΕΝΗ Να ο Νείλος1 με τις όμορφες νεράιδες, που αυτός κι όχι βροχή του Δία μουσκεύει τους κάμπους της Αιγύπτου, όταν τα χιόνια λιώνουν2 . Εδώ βασίλευε ο Πρωτέας3 O Τοπος και οι Ανθρωποι της χώρας κυβερνήτης, όσο ζούσε, στο νησί Φάρο4 κατοικώντας.

# data[].attributes.headline
ΠΡΟΛΟΓΟΣ-2η ΣΚΗΝΗ

# data[].attributes.subject
ΠΡΟΛΟΓΟΣ-2η ΣΚΗΝΗ

# data[].attributes.headline
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΣΙΕΣ

# data[].attributes.subject
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΣΙΕΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Kαὶ δοκεῖ μ' ἔχειν, κενὴν δόκησιν, οὐκ ἔχω"
Η Ελένη και το είδωλό της

Nα μελετήσετε ορισμένους Προλόγους και να διερευνήσετε τη λειτουργία τους. Δείτε για παράδειγμα: α) τον Πρόλογο από ορισμένα διηγήματα, που περιλαμβάνονται στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της τάξης σας, β) τον Πρόλογο από ένα σύγχρονο θεατρικό έργο, που μπορείτε να αναζητήσετε στη βιβλιοθήκη του σχολείου σας, γ) τον Πρόλογο από το βιβλίο της Φυσικής ή των Μαθηματικών.

Αρκετά είναι τα θέματα που θα μας απασχολήσουν στην Ελένη. Τα θέματα αυτά χτίζονται σταδιακά στο έργο. Για να καταφέρετε λοιπόν να διαμορφώσετε μια ολοκληρωμένη εικόνα τους, χρειάζεται να εντοπίζετε τα σχετικά στοιχεία και στη συνέχεια να τα καταγράφετε. Κάποια στιγμή, που θα ολοκληρώνεται ένα θέμα, μπορείτε να παρουσιάζετε στην τάξη τα αποτελέσματα της έρευνάς σας.

Για το σκοπό αυτό θα βοηθήσει να χωριστείτε σε ομάδες των 2-3 ατόμων και να καταγράφετε τα στοιχεία του θέματος που έχετε αναλάβει σε ένα ξεχωριστό μέρος του τετραδίου σας ή σε μικρά χαρτάκια, τα δελτία.

Ας αρχίσουμε την αποδελτίωση από τα εξής θέματα:
1) πόλεμος, 2) η αντίθεση "είναι - φαίνεσθαι", 3) οι θεοί, 4) γνώση - άγνοια.

# data[].attributes.attachment_link.description
"Kαὶ δοκεῖ μ' ἔχειν, κενὴν δόκησιν, οὐκ ἔχω" Η Ελένη και το είδωλό της Nα μελετήσετε ορισμένους Προλόγους και να διερευνήσετε τη λειτουργία τους. Δείτε για παράδειγμα: α) τον Πρόλογο από ορισμένα διηγήματα, που περιλαμβάνονται στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της τάξης σας, β) τον Πρόλογο από ένα σύγχρονο θεατρικό έργο, που μπορείτε να αναζητήσετε στη βιβλιοθήκη του σχολείου σας, γ) τον Πρόλογο από το βιβλίο της Φυσικής ή των Μαθηματικών.