# data[].attributes.body
Zoals je hebt kunnen lezen, was dit een harde en pijnlijke reis voor mij. ik raad hem dan ook zeker niet aan te belopen. Toch is niet alles negatief, op de school heb ik leren vechten, misschien, als ik ooit vrij kom, kan ik het leger in.
Je vraagt je misschien af of ik dood ben, het antwoord is nee, ik heb Ferax verslagen. Toch kon ik hem niet vermoorden, Ik wou het gewoon niet doen. Nu vraag je je mischien af waar ik dan ben, niet bij Pluto dus. Waar ik wel ben kan je lezen in het boek Straatvechter. Ik moet er nu vandoor, mijn nieuwe meester helpen. Vale.

geschreven door Finn

# data[].attributes.body
de oogst die later mijn vader het leven zou kosten.

# data[].attributes.body
Dit reisblog gaat over het boek Gladiator- Vechten voor vrijheid, door Simon Scarrow, uitgegeven in 2011. " Dit is je nieuwe thuis, vergeet je oude leven, het enige wat er nu nog toe doet is dat je leer vechten en overleven." dat is wat Marcus te horen krijgt nadat hij aankomt op een gladiatoren school. Waar hij terecht is gekomen nadat zijn vader de schulden niet meer kon betalen. De oogst was mislukt, en zijn vader is vermoord. Dit verhaal is enorm spannend en ontroerend. Het is moeilijk om te beseffen hoe het in de tijd van het oude Rome was om slaaf te zijn, toch is dat precies wat er in dit verhaal wordt beschreven. Ik heb er een reisblog van gemaakt. in dit reisblog beschrijf ik drie ruimtes: 1 de boerderij waar Marcus op leefde, 2 de gladiatorenschool waar marcus trainde.
3 de arena waar Marcus zijn gevecht had. alle drie de onderdelen vind je in deze muur.

# data[].attributes.body
Mijn moeder was weg, ik werd van haar gescheiden. Ik werd samen met anderen slaven naar de school gebracht, 2 van de slaven waren Grieks, Pelleneus en Phyrus, ik was bevriend met ze geraakt, omdat ze ook Grieks praatten. Toen ik aankwam bij de school met Phyrus en Pelleneus, zag ik veel gebouwen, open hokken en oefenvelden, alles was omheind door een hoge, bepleisterde bakstenen muur. Buiten de muur stond een houten oefenarena die verbonden stond met de school, via een overdekte gang. achter de houten arena stonden ijzeren stallen en kooien, in een van de kooien zag ik een wolf, hij liep de hele tijd heen en weer langs de tralies. Ik had nou niet het gevoel dat dit een school was, nee. Dit was meer een soort gevangenis. toen ik verder keek, zag ik een eindje verderop een grote villa, met een binnentuin erbij, waarschijnlijk van de eigenaar van de school: Porcino. Ontsnappen, hoor ik je denken, dat is vast wat ik ga bedenken. Maar nee, op elke hoek van de omheining stonden torens, met bewakers. Kortom, ontsnappen is onmogelijk. We kwamen aan bij de grote houten poort, nog een teken dat dit eigenlijk een gevangenis was. toen de poort openging en we naar binnen gingen, voelde ik een grimmige sfeer. Ik had het gevoel alsof ik minder was. toen ik rond keek, zag, ik slaven eten klaar maken. aan de andere kant zag ik een opbergruimte, met een oneindig aantal wapens. Van elk wapen een scherpe, ijzeren versie en een bottere houten versie, ik voelde de pijn die de wapens konden veroorzaken. ik was bang.

# data[].attributes.body
Ik zag hoe de gladiator voor mij stierf, ik hoopte dat mij niet hetzelfde lot te wachten stond

# data[].attributes.body
vroeger moest ik wel eens schapen vangen om te verkopen op de markt, ik vond het altijd zo leuk om te doen.

# data[].attributes.body
ik groeide op op een boerderij in Nidri, in het zuidwesten van Griekenland. Daar leefde ik met mijn Familie: mijn vader, mijn moeder, en de slaven. mijn moeder kocht ooit een hond voor mij, ik moest hem nog tam maken en trainen, maar hij behoorde ook bij mijn familie. op de boerderij hielden we geiten, en we leefden van landbouw, dat laatste liep niet zo lekker, en daarom kwam mijn vader in de schulden, bij Decimus. Decimus is de meest gierige en vervelendste man die ik ooit heb gekend. hij wist dat we de schulden niet konden betalen. Daarom stuurden hij soldaten naar onze boerderij, de schurk. Maar in ieder geval, onze boerderij had een binnenplein, een schuur, een grote poort en een omheining. Wij zelf leefden in een huis, met een keuken, slaapkamers, eetplekken, we vierden er vroeger altijd feesten. Het weer was afwisselend, maar vaak scheen de zon. Het was altijd heel gezellig op de boerderij. ik had ook een hond: cerberus, ik en de geitenhoeder Aristides hadden hem opgevoed, hij leefde in de schuur, want mijn moeder wou hem niet in de keuken hebben. ook al ziet het leven op de boerderij er leuk uit, ik kon toch niet wachten om net zoals mijn vader een goeie soldaat te worden, en te vechten in het leger. dat vechten lukte wel, maar niet in het leger, toen decimus soldaten stuurden, werden ik en mijn moeder slaven gemaakt om de schulden te betalen.

# data[].attributes.body
ik loop de arena binnen, ik ben bang. ik kijk om me heen. ik zie Ferax, de jongen die me de afgelopen maanden in de school zo had getreiterd. Dat was mijn tegenstander, mensen uit Rome kwamen kijken, ze wouden dat we met korte zwaarden en beukelaars vechten. Ferax was groter en sterker dan mij. ik wend me samen met Ferax tot de toeschouwers, ik spreek de o zo bekende woorden uit: morituri te salutant ( zijn die gaan sterven, groeten u). toen ik in de arena stond. hoorde ik de toeschouwers discussiëren over wie er ging winnen. "moet je zien hoe groot die Kelt is", "Wat bied je als die kleine wint?", "die andere jongen wordt gewoon verpletterd". Ze hadden gelijk, dacht ik. Ferax zal mij met de grond gelijk maken, ik had geen schijn van kans, ik kom hier niet levend uit.