# data[].attributes.body
Viðbrögð við greininni sem var um tíma meðal mest lesnu greinanna á Vísi. Því augljóst að málefnið snertir marga og fólk sé áhugasamt um það

# data[].attributes.body
Myndband sem við gerðum um félagslega þátttöku í skólalífinu.
Myndbandið er vel hægt að nota sem glærur í kynningar. Með því móti má t.a.m. halda áfram með markaðsetningu iðjuþjálfunar.

# data[].attributes.body
Fengum bekkjasystur okkar Sigríði Örnu, Evu Björk og Andreu Björt til þess að deila efninu okkar sem þær útfærðu í stíl við sinn miðil með upplýsingum frá okkur.

# data[].attributes.body
Hópurinn setti saman plaköt til þess að draga fram hvert hlutverk iðjuþjálfa getur verið í grunnskólum.

Plakötin voru send ásamt greininni á Kennarasamband Íslands.

# data[].attributes.body
Greinin fékk töluverða athygli en hér að neðan má sjá brot af þeim deilingum og umfjöllun sem hún fékk. Vakin var athygli á mikilvægi þess að iðjuþjálfar séu hluti af faghóp í skólum barna.

# data[].attributes.body
Guðrún Jóhanna deildi greininni inn á facebookhópinn Skólaumbótaspjallið  sem hefur rúmlega 6000 hópmeðlimi. Þar fara fram umræður kennara og annars áhugafólks um skólaumbætur og skólaþróunarmál. Eins má gjarnan miðla góðum hugmyndum um skólastarf þar inni.
Sjá nánar hér fyrir neðan.

# data[].attributes.body
Birt á facebook hópnum Skólaumbótaspjallið

# data[].attributes.headline
Foreldraþorpið - lokaður facebook hópur 

# data[].attributes.subject
Foreldraþorpið - lokaður facebook hópur 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lengi hefur verið í umræðunni að skortur sé víða á fagþekkingu í grunnskólum landsins til þess að mæta þörfum fatlaðra barna. Fagþekking iðjuþjálfa getur nýst vel í starfi grunnskólanna þar sem markmiðið er að gera barninu betur kleift að taka þátt í skólaumhverfinu.

Þroskahjálp í samstarfi við Einhverfusamtökin hélt í apríl afar áhugaverðan og mikilvægan fund um hvernig takast mætti á við þann vanda að ekki eru næg úrræði sem standa grunnskólabörnum með sérþarfir til boða. Skólakerfið er því ekki að mæta þörfum hvers og eins. Óvissan sem fylgir því hvað mun taka við eða hvaða leiðir skólarnir munu fara setur fjölskyldur í erfiða stöðu.

Ljóst var af umræðunni að dæma, að aðstandendur fatlaðra barna krefjast þess að fagþekking á sérþörfum barna sé til staðar til þess að styðja við starfsfólk skólanna. Sérstaða iðjuþjálfa er að horfa á iðju barnsins út frá þörfum þess og samspili við umhverfið. Markmiðið er að auka þátttöku og styðja við velferð. Hornsteinn iðjuþjálfunar er að veita þjónustu sem miðar að þörfum og vilja viðkomandi en að baki er fjögurra ára háskólanám. Iðjuþjálfar vinna með börnum sem eiga í erfiðleikum með að taka þátt í skólatengdum athöfnum. Þar á meðal eru börn með þroskaröskun, hreyfihömlun, kvíða, athyglisbrest með eða án ofvirkni og börn á einhverfurófinu.

Grunnskólabörn eru með ólíkar þarfir og ólíka skynúrvinnslu. Sem dæmi má nefna að sum börn eru viðkvæm fyrir áreiti á meðan önnur sækjast í mikið áreiti, enn önnur eru mitt á milli. Sum bregðast við áreitum á virkan hátt en önnur bregðast ekki við heldur bíða þau af sér. Iðjuþjálfar hafa sérþekkingu til að bregðast við ólíku skynúrvinnslumynstri einstaklinga, þ.á.m. barna. Með því að aðlaga umhverfið að þörfum barnsins má hugsanlega draga úr vanlíðan sem brýst jafnvel út í ákveðinni hegðun. Skólastofu má vel setja upp með því móti að hún falli vel að þörfum allra, svo að þeir sem sækjast í áreiti hafi getu til þess að fá viðeigandi örvun t.d. með fiktdóti eða svigrúmi til að geta hreyft sig. Nemendur sem eru viðkvæmir fyrir hljóðáreiti geta náð sér í heyrnarhlífar og að nemendur sem eiga erfitt með einbeitingu geta verið með skæra liti í kringum sig, t.d. með gulan eða grænan bakgrunn á bakvið námsefnið til þess að örva athyglina.

Þetta eru dæmi um leiðir sem iðjuþjálfar nýta til að aðstoða við að aðlaga iðju og umhverfi að þörfum hvers og eins, ýmist með ráðgjöf, stuðningi og samvinnu með börnum og öllum þeim sem koma að málum þeirra. Ásamt skynúrvinnslu og aðlögun á umhverfinu er einnig áhersla lögð á líkamsbeitingu, samhæfingu augna og handa og félagsfærni þar sem stuðlað er að aukinni virkni, bættri heilsu og vellíðan barnsins.

Iðjuþjálfar sem að starfa með börnum leggja því áherslu á að vinna með þá þætti sem ýmist styðja við eða hindra þátttöku þeirra í skólaumhverfinu, þar sem horft er á samspil einstaklings, iðju og umhverfis.

Höfundar eru nemar í starfsréttindanámi í iðjuþjálfun.

# data[].attributes.attachment_link.title
Eiga iðju­þjálfar heima í grunn­skólum landsins? - Vísir

# data[].attributes.attachment_link.description
Lengi hefur verið í umræðunni að skortur sé víða á fagþekkingu í grunnskólum landsins til þess að mæta þörfum fatlaðra barna. Fagþekking iðjuþjálfa getur nýst vel í starfi grunnskólanna þar sem markmiðið er að gera barninu betur kleift að taka þátt í skólaumhverfinu.

# data[].attributes.body
Grunnskólastjórnendur og kennarar í grunnskólum urðu fyrir valinu vegna þess að við upplýsingaöflun okkar kom í ljós að þekkingarleysi á störfum iðjuþjálfa og hvaða hlutverki iðjuþjálfar geta sinnt innan grunnskóla er töluvert á meðal þessa markhóps. Það veldur því að iðjuþjálfar eru síður ráðnir inn í grunnskóla og ekki er auglýst eftir þeim.

# data[].attributes.body
Hér má sjá yfirlit sett upp ein helstu störf iðjuþjálfa í grunnskólum þar sem viðfangsefnið er sett upp sem samspil þriggja þátta: iðju - barna og umhverfis. Með því vildum við veita heildræna sýn á störfum iðjuþjálfa í grunnskólum og miðuðum fræðsluna að "byrjendum".
Til gamans má geta að upplýsngarnar eru settar inn í form matseðils - svo hugmyndin var að veita lesandanum tilfinningu að hann gæti "valið sér rétti" í iðjuþjálfun.

# data[].attributes.headline
Grein sem staðfesti val á markhópi og þörfina á að taka málefnið fyrir 

# data[].attributes.subject
Grein sem staðfesti val á markhópi og þörfina á að taka málefnið fyrir 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Í siðmenntuðu samfélagi er vanræksla barna ekki liðin. Samkvæmt lögum ber að tilkynna grun um slíkt til barnaverndar.

Hvernig stendur þá á því að yfirvöld megi vanrækja barnið mitt?

Ég á barn með sérþarfir og yfirvöld eru að vanrækja það með stefnunni „skóli án aðgreiningar". Þessi pistill er nokkuð stórt ákall á hjálp. Þið hafið kastað barninu mínu út í djúpu laugina...hvenær ætlið þið að láta það fá kútinn?

Eftir umfjöllun um skóla án aðgreiningar á Alþingi sendi ég öllum þingmönnum sem tóku þátt í umræðunni tölvupóst. Tveir tóku sér tíma til þess að svara mér (Karl og Þorbjörg). Hinum virtist nákvæmlega sama hvað ég "foreldri barns með sérþarfir sem þarf að lifa við þetta kerfi" hafði að segja. Ég ætla því að kasta boltanum áfram út í samfélagið og gera mitt besta til þess að honum sé haldið á lofti, enda málefnið afar brýnt.

Þið ágæta fólk sem eruð á þingi í umboði fólksins, ráðherrar sem og aðrir sem starfa við stjórn í menntakerfinu. Mig langar til að biðja ykkur að hlusta á þetta viðtal. Þetta er raunveruleikinn. Þetta er raunverulega það sem er að gerast hjá börnum með sérþarfir í svokölluðu skólakerfi án aðgreiningar. Þetta er veruleiki margra fjölskyldna.

Ég óska þess auðvitað að þið gefið ykkur tíma til þess að hlusta á allt viðtalið en bið ykkur a.m.k. að hlusta á umfjöllun sem byrjar á 20 mín um skóla án aðgreiningar og dómsmál vegna barns með sérþarfir. Þetta mál er í heildina mjög lýsandi fyrir stöðu þessara barna í íslensku skólakerfi.

Mig að biðja ykkur að ígrunda hversu siðferðislega rétt þið teljið það vera að ríkið komi með þessa stefnu „skóli án aðgreiningar" en foreldrar eiga svo að bera ábyrgð á að þörfum barnsins sé mætt í skólanum? Og hversu siðferðislega rétt það er að yfirvöld dembi börnum með fjölþættan vanda inn í almenna skóla og fríi sig svo allri ábyrgð þegar þessi börn ráða ekki við aðstæðurnar?

Það er augljóslega margt sem fór úrskeiðis í málsvörninni. En hvernig má það vera að þessi litla stúlka hafi í fyrsta lagi getað orðið aðili að þessu máli? Hvers vegna hélt kerfið ekki betur utan um hana?

Ætlum við að bíða eftir að svona mál komi upp aftur eða ætlum við að breyta einhverju í kerfinu? Síðastliðið haust vannst stórsigur í réttindabaráttu þessara barna þegar Mannréttindadómstóll Evrópu dæmdi í máli barns með sérþarfir, þar sem ítalska ríkinu hafði láðst að veita viðeigandi stuðning í skóla án aðgreiningar. Það er því ekki lengur spurning um hvort heldur hvenær fyrsta málið af þessum toga kemur upp hér á landi. Þessi börn eiga ákveðin réttindi skv. lögum og barnasáttmálanum og það er sorglegt ef það þarf að draga yfirvöld fyrir dómstóla svo að þau fái notið þeirra réttinda.

Ég vil frekar trúa því að vandinn liggi raunverulega í skilningsleysi. Að okkar ágæta fólk geri sér hreinlega ekki grein fyrir stöðunni og því lagalega tómarúmi sem til dæmis ADHD börnin okkar eru stödd í. Það er því einlæg ósk mín að með opinni samfélagsumræðu muni eitthvað breytast.

Í umræðunni á Alþingi er þeirri spurningu velt upp hvort við höfum ratað í miklar ógöngur og tafarlausra úrbóta sé þörf. Svo sannarlega er það raunin. Ég sem foreldri barns með sérþarfir lít á málið eins og fyrr segir sem vanrækslu á háu stigi af hálfu yfirvalda.

Fjárskortur er ekki afsökun að mati Mannréttindadómstóls Evrópu

Spurt er hvar vandinn liggur og hvar yfirvöld eru að bregðast. Svarið er einfalt. Þessi fallega stefna „skóli án aðgreiningar" er innleidd án þess að henni sé fylgt eftir með sérfræðingum og fjármagni. Þar af leiðandi vinnur stefnan gegn sjálfri sér. Þetta er rót vandans.

Í svona stefnu ættu að sjálfsögðu allir skólar að vera með viðeigandi sérfræðinga. Það hljóta allir að sjá það að þegar barn með fjölþættan vanda er sett inn í skólastofu með öðrum börnum þá er ekki nóg að efla kennaramenntun og fjölga kennurum. Það þarf að fá sérfræðinga að borðinu.

Þá er einnig spurt hvort það sé ekki sett nægilegt fjármagn inn í kerfið? Nei, það er ekki gert. Það lítur út fyrir að litið sé á skóla án aðgreiningar sem eitthvert sparnaðarúrræði. Að það væri hægt að draga úr áherslum á sérskóla og demba þessum börnum inn í almennt skólakerfi án þess að sú sérfræðiaðstoð sem þau þurfa fylgi með. Það til dæmis starfa ekki þroskaþjálfar, sálfræðingar, félagsráðgjafar eða iðjuþjálfar í öllum skólum. Hvernig samræmist það skóla án aðgreiningar? Afar illa. Þegar kemur að velferð barnsins míns þá get ég ekki sætt mig við rök á borð við fjárskort og það vill svo vel til að Mannréttindadómstóll Evrópu er sammála mér.

Svona að lokum langar mig að benda á það að þetta snýst ekki eingöngu um barnið. Vanlíðan barnsins hefur áhrif á önnur börn í skólanum. Það hefur áhrif á foreldra. Í mörgum tilfellum geta foreldrar ekki verið útivinnandi. Það hefur áhrif á önnur systkini. Barnið lendir í allskyns aðstæðum sem hafa langvarandi áhrif á sálræna líðan. Þegar skortur er á utanumhaldi er hætt við því að við missum þessi börn í rugl þegar kemur á unglingsárin. Til að draga þetta saman í eina góða setningu: Ef við leggjum ekki nægjanlegt fjármagn í þetta kerfi þá borgum við það margfalt til baka....bara síðar.

Höfundur er laganemi við Háskóla Íslands.

# data[].attributes.attachment_link.title
Af hverju mega yfirvöld vanrækja barnið mitt? - Vísir

# data[].attributes.attachment_link.description
Í siðmenntuðu samfélagi er vanræksla barna ekki liðin. Samkvæmt lögum ber að tilkynna grun um slíkt til barnaverndar. Ég á barn með sérþarfir og yfirvöld eru að vanrækja það með stefnunni „skóli án aðgreiningar". Þessi pistill er nokkuð stórt ákall á hjálp. Þið hafið kastað barninu mínu út í djúpu laugina...hvenær ætlið þið að láta það fá kútinn?

# data[].attributes.headline
Greinar sem staðfestu val á markhópi og þörf á að vekja athygli á málefninu

# data[].attributes.subject
Greinar sem staðfestu val á markhópi og þörf á að vekja athygli á málefninu

# data[].attributes.attachment_link.title
Slæmur endir á aprílmánuði um einhverfu hjá Reykjavíkurborg - Vísir

# data[].attributes.attachment_link.description
Nýverið fengu foreldrar 30 barna í Reykjavík bréf um fyrirhugaða synjun við umsókn um skólavist í sérdeildum fyrir einhverfa. Þau höfðu sótt um pláss í sérdeildum vegna þess að þau töldu börnin ekki höndla að vera inni í bekk allan daginn með sínum jafnöldrum.

# data[].attributes.body
Skynúrvinnsla barna er allskonar, eitt af hlutverkum iðjuþjálfans getur veirð að vinna með skynúrvinnsluvanda - með þessu plakati vildum við vekja athgli á því og gefa hugmyndir af leiðum sem notaðar eru til að aðlaga iðju og umhverfi að þörfum barna. Einnig vildum við gefa til kynna fjölbreytileikann og þörfina á sveigjanleika í skólaumhverfinu - að öllum sé gert að líða vel þar.

# data[].attributes.body
Sendir voru tölvupóstar á eftirfarandi aðila til þess að vekja athygli á greininni og með því auka vitundavakningu á málefninu. Einnig til þess að óska eftir dreifingu hjá þeim aðilum sem þóttu málefni snerta sinn málaflokk.

Skóla og frístundasvið Reykjavíkurborgar:
Soffía Vagnsdóttir, skrifstofustjóri grunnskólastarfs.

Alda Árnadóttir, verkefnastjóri um samskipti heimilis og skóla.

Dagbjört Ásbjörnsdóttir, verkefnastjóri fjölmenningar í grunnskólum.

Hafdís Guðrún Hilmarsdóttir, verkefnastjóri menntunar fyrir alla

Þroskahjálp

Einhverfusatökin

Menntavísindasvið Háskóla Íslands

Kennarasamband Íslands

# data[].attributes.headline
Málþing um skóla fyrir alla - Iva Marín Adrichem

# data[].attributes.subject
Málþing um skóla fyrir alla - Iva Marín Adrichem

# data[].attributes.body
Reynsla lögblindrar konu á skólakerfinu á Íslandi og erlendis

# data[].attributes.attachment_link.title
Málþing um skóla fyrir alla - Iva Marín Adrichem

# data[].attributes.body
Félagslíf spilar stóran þátt í lífi barna og því vildum við vekja athygli á því og markaðsetja iðjuþjálfun í því samhengi - vegna þess að iðjuþjálfar koma að eflingu á félagslegri þátttöku, m.a. með félagsfærninámskeiðum og að útbúa félagsfærnisögur fyrir mismunandi aðstæður sem börnum kvíðir fyrir að fara í.

# data[].attributes.headline
Málþing um skóla fyrir alla - Steinunn Þorsteinsdóttur

# data[].attributes.subject
Málþing um skóla fyrir alla - Steinunn Þorsteinsdóttur

# data[].attributes.body
Reynsla Steinunnar með CP hreyfihömlun af skólakerfinu

# data[].attributes.attachment_link.title
Málþing skóli fyrir alla - Steinunn Þorsteinsdóttir nemi í iðjuþjálfun