# data[].attributes.headline
นารีปราโมทย์

# data[].attributes.subject
นารีปราโมทย์

# data[].attributes.headline
สัลลาปังคพิสัย

# data[].attributes.subject
สัลลาปังคพิสัย

# data[].attributes.body
ไก่

# data[].attributes.headline
ด.ญ โสภิตนภา พืชพันธ

# data[].attributes.body
ด.ญ โสภิตนภา พืชพันธ์ ม.3/5 เลขที่28

# data[].attributes.headline
ด.ช.กนกพล กาญจณะดี ม.3/5 เลขที1

# data[].attributes.subject
ด.ช.กนกพล กาญจณะดี ม.3/5 เลขที1

# data[].attributes.headline
ด.ญ.สุทธิดา บุญเพ็งเ

# data[].attributes.body
ด.ญ.สุทธิดา บุญเพ็งเลขที่27 ม.3/5

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ทักษร แก้วกัลยา 

# data[].attributes.body
ด.ญ.ทักษร แก้วกัลยา เลขที่20ม.3/4
พิโรธวาทัง-เป็นบทแสดง ความโกรธตัดพ้อเหน็บแนมเสียดสีหรือแสดงความเครียดแค้น เช่น ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า  เป็นชายดูดู๋มาหมิ่นชาย มิตายก็จะได้เห็นหน้า  ( รามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบนนทก)
สัลลาปังคพิสัย-เป็นรสที่ แสดงอาการคร่ำครวญโศกเศร้าเช่น สีดาเอยถึงจะตายจะวอดวายพระชนม์มา จงเอื้อนโอษฐ์เจรจา จะจากแล้วจงสั่งกัน เจ้าชายเนตรดูพี่บ้าง ให้พี่สร้างซึ่งโศกศัลย์ เราจะร่วมพระเพลิงกัน ในเขตขัณฑ์พระคงคา (บทพากย์รามเกียรติ์ตอนกาพย์นางลอย)

# data[].attributes.body
สัลลาปังคพิไสย (บทโศก)

คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน

# data[].attributes.body
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.body
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
นาย ภานุพัฒน์ สีเสมอ

# data[].attributes.body
นาย ภานุพัฒน์ สีเสมอ เลขที่10 ม.3/4
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร       ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร               ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ        พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา             เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่               เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง   เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ผกาสินี ศรีวิชัย

# data[].attributes.body
ด.ญ.ผกาสินี ศรีวิชัย ม.3/4 เลขที่24
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร       ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร               ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ        พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา             เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่               เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง   เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
ด.ช. วศิน เพชรดำ เลข

# data[].attributes.body
ด.ช. วศิน เพชรดำ เลขที่11 ม.3/2   1.บทกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อยดูแช่มช้อยโฉมลาทั้งเผ้าผมประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคมทั้งเนื้อนมนวลเปลปงออกเต่งทรวงขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาดดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวงพระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวงแล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป
2.พี่ชมพี่เชยแล้วพลางถามเจ้ามิอื้ออำความไปพร้องเจ้าเอื้อนมิเออขามเขินพี่อยู่ฤาผินพักตรมาอย่าข้องขัดแค้นเคืองเลย

# data[].attributes.body
นารีปราโมทย์ (บทเกี้ยว โอ้โลม)
คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย เช่น
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)
คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน
เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน
(เจ้าพระยาพระคลัง (หน))

บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”
จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย
จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ
(อังคาร กัลยาณพงศ์

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ธัญวรัตน์  

# data[].attributes.body
ด.ญ.ธัญวรัตน์  ปรีดาศักดิ์ ม.3/2 เลขที่17
1.สีดาเอยถึงจะตาย จะวอดวายพระชนมา
จงเอื้อนโอษฐ์ออกเจรจา จะจากแล้วจงสั่งกัน
เจ้าชายเนตรดูพี่บ้าง ให้พี่สร่างซึ่งโศกศัลย์
เราจะร่วมพระเพลิงกัน ในเขตขัณฑ์พระคงคา

2.  ตาเหมือนตามฤคมาศ พิศคิ้วพระลอราช
ประดุจแก้วเกาทัณฑ์ ก่งนา
พิศกรรณงามเพริศแพร้ว กลกลิ่มบงกชแก้ว
อีกแก้มปรางทอง เปรียบนา

# data[].attributes.headline
 ด.ญ.ณัฐธิกาญจน

# data[].attributes.body
ด.ญ.ณัฐธิกาญจน์ ผกากรอง เลขที่ 18 ม.3/4
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร       ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร               ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ        พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา             เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่               เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง   เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
ด.ญ.จิรัชญา อยู่เถาว

# data[].attributes.body
ด.ญ.จิรัชญา อยู่เถาว์ ม.3/2 เลขที่ 13
สัลลาปังคพิไสย (บทโศก)
คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน

ลำดวนเอ๋ยจะด่วนไปก่อนแล้ว         ทั้งเกดแก้วพิกุลยี่สุ่นสี
จะโรยร้างห่างกลิ่นมาลี                          จำปีเอ๋ยกี่ปีจะมาพบ
(พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย)

สุนทรภู่คร่ำครวญถึงรัชกาลที่ ๒ ซึ่งสวรรคต แล้วเป็นเหตุให้สุนทรภู่ต้องตกระกาลาบาก เพราะไม่เป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๓ ต้องระเห็ดเตร็ดเตร่ไปอาศัยในที่ต่างๆขณะล่องเรือผ่านพระราชวัง สุนทรภู่ ซึ่งรำลึกความหลังก็คร่าครวญอาลัยถึงอดีตที่เคยรุ่งเรือง

เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ     ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา
สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา                          วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์
(สุนทรภู่ : จากนิราศภูเขาทอง)
เสาวรจนีย์ (บทชมโฉม)
คือการเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์ ความงามของปราสาทราชวังหรือความเจริญรุ่งเรืองของ
บ้านเมือง เช่น
บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี
หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

# data[].attributes.headline
ด.ญ. อัญมณี กิ่งรัตน

# data[].attributes.body
ด.ญ. อัญมณี กิ่งรัตน์ เลขที่ 30 ม.3/5

# data[].attributes.body
รส ในความหมายตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๒๕ หมายถึง ลักษณะที่รู้สึกด้วยลิ้นว่ามีรสเปรี้ยวหรือหวาน เป็นต้น

แต่รสในความหมายทางการประพันธ์ หมายถึง อารมณ์ สัมผัส  รับรู้ด้วยใจ เช่น  รสเสียง  รสถ้อยคำ สัมผัสคำ ฯลฯ  เกิดจากจังหวะของวรรคตอน

ในการอ่านบทประพันธ์ ซึ่งช่วยเสริมสร้างมโนภาพด้านอารมณ์ความเคลื่อนไหว ของภาพให้ชัดเจน มีชีวิตชีวายิ่งขึ้น

เสาวรจนีย์

การเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์  บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี

หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม       ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด            ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง        แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

นารีปราโมทย์

คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย

พิโรธวาทัง

คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง

สัลลาปังคพิไสย

คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน สุนทรภู่คร่ำครวญถึงรัชกาลที่ ๒ ซึ่งสวรรคต แล้วเป็นเหตุให้สุนทรภู่ต้องตกระกาลาบาก เพราะไม่เป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๓ ต้องระเห็ดเตร็ดเตร่ไปอาศัยในที่ต่างๆขณะล่องเรือผ่านพระราชวัง สุนทรภู่ ซึ่งรำลึกความหลังก็คร่าครวญอาลัยถึงอดีตที่เคยรุ่งเรือง
เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ     ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา           วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์

# data[].attributes.headline
ทักษพร ภิกุลรัตน์ 3/

# data[].attributes.body
ทักษพร ภิกุลรัตน์ 3/4 เลขที่19
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร

ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ

ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา

เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่

เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง

เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
สัลลาปังคพิไสย (บทโศก) 

# data[].attributes.subject
สัลลาปังคพิไสย (บทโศก) 

# data[].attributes.body
คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน

ลำดวนเอ๋ยจะด่วนไปก่อนแล้ว
ทั้งเกดแก้วพิกุลยี่สุ่นสี

จะโรยร้างห่างกลิ่นมาลี
จำปีเอ๋ยกี่ปีจะมาพบ

(พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย)

สุนทรภู่คร่ำครวญถึงรัชกาลที่ ๒ ซึ่งสวรรคต แล้วเป็นเหตุให้สุนทรภู่ต้องตกระกาลาบาก เพราะไม่เป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๓ ต้องระเห็ดเตร็ดเตร่ไปอาศัยในที่ต่างๆขณะล่องเรือผ่านพระราชวัง สุนทรภู่ ซึ่งรำลึกความหลังก็คร่าครวญอาลัยถึงอดีตที่เคยรุ่งเรือง

เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ
ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา                          วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์

ด.ช.ธีรภัทร จันทรชิต 3/2 เลขที่7

# data[].attributes.headline
ทักษพร ภิกุลรัตน์ 3/

# data[].attributes.body
ทักษพร ภิกุลรัตน์ 3/4 เลขที่19
รูปงามนามเพราะน้อยไปหรือ
ใจไม่ซื่อสมศักดิ์เท่าเส้นผม
แต่ใจสัตว์มันยังมีที่นิยม                                     สมาคมก็แต่ถึงฤดูมัน
มึงนี่ถ่อยยิ่งกว่าถ่อยอีท้ายเมือง                         จะเอาเรื่องไม่ได้สักสิ่งสรรพ์
ละโมบมากตัณหาตาเป็นมัน                               สักร้อยพันให้มึงไม่ถึงใจ
ว่าหญิงชั่วผัวยังคราวละคนเดียว                         หาตามตอมกันเกรียวเหมือนมึงไม่
หนักแผ่นดินกูจะอยู่ไย                                         อ้ายไวยมึงอย่านับว่ามารดา

# data[].attributes.headline
กิ่งแก้ว หยู่ทองคำ

# data[].attributes.body
กิ่งแก้ว หยู่ทองคำ

# data[].attributes.headline
ฉัตรพร ใหม่ศิริ เลขท

# data[].attributes.body
ฉัตรพร ใหม่ศิริ เลขที่19 3/5
เสียงเจ้าสิเพรากว่า          ดุริยางคะดีดใน
ฟากฟ้าสุราลัย               สุรศัพทะเริงรมย์
ยามเดินบนเขินขัด          กละนัจจะน่าชม
กรายกรก็เร้ารม              ยะประหนึ่งระบำสรวย
ยามนั่งก็นั่งเรียบ            และระเบียบเขินขวย
แขนอ่อนฤเปรียบด้วย     ธนุก่งกระชับไว้
พิศโฉมและฟังเสียง      ละก็เพียงจะขาดใจ ...

# data[].attributes.body
ฉัตรพร ใหม่ศิริ 3/5 19
รูปงามนามเพราะน้อยไปหรือ

ใจไม่ซื่อสมศักดิ์เท่าเส้นผม

แต่ใจสัตว์มันยังมีที่นิยม

สมาคมก็แต่ถึงฤดูมัน

มึงนี่ถ่อยยิ่งกว่าถ่อยอีท้ายเมือง

จะเอาเรื่องไม่ได้สักสิ่งสรรพ์

ละโมบมากตัณหาตาเป็นมัน

สักร้อยพันให้มึงไม่ถึงใจ

ว่าหญิงชั่วผัวยังคราวละคนเดียว

หาตามตอมกันเกรียวเหมือนมึงไม่

หนักแผ่นดินกูจะอยู่ใย

อ้ายไวยมึงอย่านับว่ามารดา

# data[].attributes.body
ฉัตรพร ใหม่ศิริ 19 3/5
เจ้าพลายงามความแสนสงสารแม่

ชำเลืองแลดูหน้าน้ำตาไหล

แล้วกราบกรานมารดาด้วยอาลัย

ลูกเติบใหญ่คงจะ

# data[].attributes.headline
ชลดา  ธิวันดา เ

# data[].attributes.body
ชลดา  ธิวันดา เลขที่20 ม.3/5
เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น

พันแสง

รินรสพระธรรมแสดง

ค่ำเช้า

เจดีย์ระดะแซง

เสียดยอด

ยลยิ่งแสงแก้วเก้า

แก่นหล้าหลากสวรรค์

# data[].attributes.headline
ชลดา ธิวันดา เลขที่2

# data[].attributes.body
ชลดา ธิวันดา เลขที่20 ม.3/5
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร

ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ

ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา

เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่

เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง

เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.body
ฉัตรพร ใหม่ศิริ 19 3/5
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร

ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ

ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา

เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่

เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง

เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
ชลดา  ธิวันดา ม

# data[].attributes.body
ชลดา  ธิวันดา ม.3/5 เลขที่20
รูปงามนามเพราะน้อยไปหรือ

ใจไม่ซื่อสมศักดิ์เท่าเส้นผม

แต่ใจสัตว์มันยังมีที่นิยม

สมาคมก็แต่ถึงฤดูมัน

มึงนี่ถ่อยยิ่งกว่าถ่อยอีท้ายเมือง

จะเอาเรื่องไม่ได้สักสิ่งสรรพ์

ละโมบมากตัณหาตาเป็นมัน

สักร้อยพันให้มึงไม่ถึงใจ

ว่าหญิงชั่วผัวยังคราวละคนเดียว

หาตามตอมกันเกรียวเหมือนมึงไม่

หนักแผ่นดินกูจะอยู่ใย

อ้ายไวยมึงอย่านับว่ามารดา

# data[].attributes.headline
ชลดา  ธิวันดา&n

# data[].attributes.body
ชลดา  ธิวันดา  เลขที่20 ม.3/5
เจ้าพลายงามความแสนสงสารแม่

ชำเลืองแลดูหน้าน้ำตาไหล

แล้วกราบกรานมารดาด้วยอาลัย

ลูกเติบใหญ่คงจะมาหาแม่คุณ

# data[].attributes.headline
พระฟังคำอำอึ้งตะลึงค

# data[].attributes.body
พระฟังคำอำอึ้งตะลึงคิดจะเบือนบิดป้องปัดก็ขัดขวางสงสารลูกเจ้าลังกาจึงว่าพลางเราเหมือนช้างงางอกไม่หลอกลวงถึงเลือดเนื้อเมื่อน้องต้องประสงค์พี่ก็คงยอมให้มิได้หวง แต่ลูกเต้าเขาไม่เหมือนคนทั้งปวงจะได้ช่วงชิงไปให้กระนั้น

# data[].attributes.headline
จันจิรา จะระนิล เลขท

# data[].attributes.body
จันจิรา จะระนิล เลขที่ 18 ม.3/5
เหลือบเห็นกวางขำดำขลับ          งามสรรพสะพรั่งดังเลขา
งามเขาเห็นเป็นกิ่งกาญจนา         งามตานิลรัตน์รูจี
คอก่งเป็นวงราววาด                  รูปสะอากราวนางสำอางศรี
เหลียวหน้ามาดูภูมี                   งามดังนารีชำเลืองอาย
ยามวิ่งลิ่วล้ำดังลมส่ง                ตัดตรงทุ่งพลันผันผาย

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ศรินทพย์ สุธีระก

# data[].attributes.body
ด.ญ.ศรินทพย์ สุธีระกุล ม.3/4 เลขที่28

พระฟังคำอำอึ้งตะลึงคิด  จะเบือนบิดป้องปัดก็ขัดขวางสงสารลูกเจ้าลังกาจึงว่าพลาง  เราเหมือนช้างงางอกไม่หลอกลวง
ถึงเลือดเนื้อเมื่อน้องต้องประสงค์  พี่ก็คงยอมให้มิได้หวง แต่ลูกเต้าเขาไม่เหมือนคนทั้งปวง  จะได้ช่วงชิงไปให้กระนั้น

# data[].attributes.headline
จันจิรา จะระนิล เลขท

# data[].attributes.body
จันจิรา จะระนิล เลขที่ 18 ม.3/5
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร            ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร               ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ        พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา              เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้ำไพขอให้พี่                   เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่ครอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง    เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
จันจิรา จะระนิล เลขท

# data[].attributes.body
จันจิรา จะระนิล เลขที่ 18 ม.3/5
เมื่อนั้น                                   พระผู้ผ่านไอศูรย์สูงส่ง
ประกาศิตสีหนาทอาจอง                   จะณรงค์สงครามก็ตามใจ
ตรัสพลางย่างเยื้องยุรยาตร               จากอาสน์แท่นทองผ่องใส
พนักงานปิดม่านทันใด                      เสด็จเข้าข้างในฉับพลันฯ

# data[].attributes.headline
จันจิรา จะระนิล เลขท

# data[].attributes.body
จันจิรา จะระนิล เลขที่ 18 ม.3/5
ว่าพลางทางชมคณานก       โผนผกจับไม้อึงมี่
เบญจวรรณจับวัลย์ชาลี                       เหมือนวันพี่ไกลสามสุดามา
นางนวลจับนางนวลนอน                     เหมือนพี่แนบนวลสมรจินตะหรา
จากพรากจับจากจำนรรจา                   เหมือนจากนางสการะวาตี
แขกเต้าจับเต่าร้างร้อง                         เหมือนร้างห้องมาหยารัศมี
นกแก้วจับแก้วพาที                             เหมือนแก้วพี่ทั้งสามสั่งความมา

# data[].attributes.headline
กิ่งแก้ว  หยู่ท

# data[].attributes.body
กิ่งแก้ว  หยู่ทองคำ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ณัชชา เป

# data[].attributes.body
ด.ญ.ณัชชา เปาะเชื้อจีน ม.3/4 เลขที่17
บทชมโฉมนางเงือก(เสาวรสจนี)      ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร   จากเรื่องพระอภัยมณี

พงศ์กษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย      ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม

ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง

ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                   ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง          แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

(พระสุนทรโวหาร  (ภู่))

# data[].attributes.headline
ด.ญ.ณัชชา เป

# data[].attributes.body
ด.ญ.ณัชชา เปาะเชื้อจีน ม.3/4 เลขที่17
นารีปราโมทย์  (บทเกี้ยวโอ้โลม)

นารีปราโมทย์   (บทเกี้ยวโอ้โลม)   คือ  การกล่าวแสดงความรักในการพบกันระยะแรกๆ  และในตอนโอ้โลม  ก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย

ตัวอย่าง

พระอภัยมณี

(พระอภัยมณีโอ้โลมนางละเวง)

ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร               ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                         ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ                   พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                       เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่                           เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง                เป็นคู่ตรองพิศวาสทุกชาติไป

(พระสุนทรโวหาร (

# data[].attributes.headline
ด.ญ.กุลธิดา กัลปหา ม

# data[].attributes.body
ด.ญ.กุลธิดา กัลปหา ม.3/4 เลขที่15
-หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม

ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง

ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

-ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
ด.ญ สิริมา ศรีชาเยศ 

# data[].attributes.body
ด.ญ สิริมา ศรีชาเยศ เลขที่31 ม.3/4
บทโศกของนางวันทอง  ซึ่งคร่ำครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง  อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการติดตามขุนแผนไปแต่ก็ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนตร์สะกด  เมื่อเห็นว่านางมัวร่ำไรลาต้นไม้  สิ่งของอยู่นั่นเอง  จากเรื่องขุนช้างขุนแผน  ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี

ลำดวนเอ๋ยจะด่วนไปก่อนแล้ว          ทั้งเกดแก้วพิกุลยี่สุ่นสี

จะโรยร้างห่างสิ้นกลิ่นมาลี                      จำปีเอ๋ยกี่ปีจะมาพบ

# data[].attributes.headline
ด.ญ สิริมา ศรีชาเยศ เลขที่31 ม.3/4

# data[].attributes.subject
ด.ญ สิริมา ศรีชาเยศ เลขที่31 ม.3/4

# data[].attributes.body
ฟากฟ้าสุราลัย                                   สุรศัพทะเริงรมย์

ยามเดินบเขินขัด                                กละนัจจะน่าชม

กรายกรก็เร้ารม                                 ยะประหนึ่งระบำสรวย

ยามนั่งก็นั่งเรียบ                               และระเบียบเขินขวย

แขนอ่อนฤเปรียบด้วย                        ธนุก่งกระชับไว้

พิศโฉมและฟังเสียง                          ละก็เพียงจะขาดใจ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อรกัญญา รักเจริญ

# data[].attributes.body
ด.ญ.อรกัญญา รักเจริญกิจ เลขที่33 ม.3/4
บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี

บทกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย        ดูแช่มช้อยโฉมลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม    ทั้งเนื้อนมนวลเปลปงออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด           ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง   แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป
(สุนทรภู่)

# data[].attributes.headline
ด.ช.ณัฐพงค์ เอกบุตร เลขที่ 4 ม.3/4

# data[].attributes.subject
ด.ช.ณัฐพงค์ เอกบุตร เลขที่ 4 ม.3/4

# data[].attributes.body
สินสมุทรสุดจะคิดถึงบิตุเรศร์                      ไม่สังเกตกลศึกให้นึกขาม
ศรีสุวรรณครั้นเห็นหลานจะเบาความ                    จึงตอบตามถ้อยคำพอนำทาง
จะถือโทษโกรธไปก็ไม่ชอบ                               ถึงจะมอบให้ก็คงจะขัดขวาง
ด้วยหญิงชายอายจิตต์คิดระคาง                           ที่ไหนนางจะยอมไปเหมือนใจจง
ถ้าแม้นพี่น้องนางมาด้วย                                     จะได้ช่วยฝากฝังดังประสงค์
แต่ใจนางนฤมลนั้นจนใจ                                     จะว่าใครขัดข้องก็ตรองดู ฯ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อรกัญญา รักเจริญ

# data[].attributes.body
ด.ญ.อรกัญญา รักเจริญกิจ เลขที่33 ม.3/4
(บทเกี้ยว โอ้โลม) คือการกล่าวข้อความแสดงความรัก ทั้งที่เป็นการพบกันในระยะแรกๆ และในโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย

ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร            ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร               ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ        พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา              เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้ำไพขอให้พี่                   เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่ครอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง    เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
(สุนทรภู่)

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อภิรัตน์ สูญกรรม

# data[].attributes.body
ด.ญ.อภิรัตน์ สูญกรรมรัตน์ม.3/2เลขที่27 ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อภิรัตน์สูญกรรมร

# data[].attributes.body
ด.ญ.อภิรัตน์สูญกรรมรัตน์ ม.3/2เลขที่27 เสียงเจ้าสิเพรากว่า          ดุริยางคะดีดใน
ฟากฟ้าสุราลัย               สุรศัพทะเริงรมย์
ยามเดินบนเขินขัด          กละนัจจะน่าชม
กรายกรก็เร้ารม              ยะประหนึ่งระบำสรวย
ยามนั่งก็นั่งเรียบ            และระเบียบเขินขวย
แขนอ่อนฤเปรียบด้วย     ธนุก่งกระชับไว้
พิศโฉมและฟังเสียง      ละก็เพียงจะขาดใจ ...

# data[].attributes.headline
ด.ช.นนทพัทธ์ สุทธิผกาพัน ม.3/2 เลขที่8

# data[].attributes.subject
ด.ช.นนทพัทธ์ สุทธิผกาพัน ม.3/2 เลขที่8

# data[].attributes.body
เสาวรจนีย์
เสาวรจนีย์ (บทชมโฉม) คือการกล่าวชมความงามของตัวละครในเรื่อง ซึ่งอาจเป็นได้ทั้งตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์

บทโฉมนางเงือก
บทชมโฉมนางเงือกซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่องพระอภัยมณี

พงศ์กษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย
ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม
ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด
ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง
แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

(พระสุนทรโวหาร  (ภู่))

พิโรธวาทัง (อารมณ์โกรธ) เป็นอารมณ์ความรู้สึกอีกอย่างหนึ่งของมนุษย์ปุถุชน "เป็นความโกรธ หรือการตัดพ้อ
ว่าด้วยความขุ่นเคือง  คำที่ใช้จึงมักจะลงเสียงหนัก เพื่อเน้นความรู้สึกโกรธ เกลียดหรือเจ็บใจ" จารีตนิยมชนิดนี้
มีความแตกต่างเป็นระดับ กล่าวคือ กล่าวเปรียบเทียบเชิงถ่อมตน - เจียมตน ตัดพ้อต่อว่า กล่าวเปรียบเปรยด่าว่า
และถึงขั้นตัดเป็นตัดตาย

ตัวอย่าง

แล้วว่าอนิจจาความรัก         เพิ่งประจักษ์ดังสายน้ำไหล
ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป      ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา
สตรีใดในพิภพจบแดน           ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า
ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา          จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิจ
โอ้ว่าเสียดายตัวนัก               เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต
จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ        เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

อิเหนา

# data[].attributes.body
พระฟังนางพลางนึกคะนึงหมายเห็นจะไปได้ตลอดรอดชีวีแต่นางผีเสื้อนั้นจะอันตรายพอได้ช่องลองลวงดูตามเล่ห์สมคะเนจะได้ไปดังใจหมายจึงกล่าวแกล้งแสร้งเสเพทุบายเจ้าฝันร้ายนักน้องต้องตำราอันเทวัญนั้นคือมัจจุราชจะหมายมาดเอาเอาชีวิตริษยาแล้วเสเเสร้งแกล้งทำบีบน้ำตาอนิจจาใจหายเจียวสายใจแม้นสิ้นสูญบุญนางในปางนี้ไม่มีที่พึ่งพาจะอาศัยจะกอดศพซบหน้าโศกาลัยระกำใจกว่าจะม้วยไปด้วยกันนึกจะใคร่สะเดาะพระเคราะห์เจ้าพอบรรเทาโทษาที่อาสัญเหมือนงอนง้อขอชีวิตแก่เทขัญกลัวแต่ขวัญเนตรพี่จะมิทำ
2 ฝ่ายนางผีเสื้อสมุทรที่สุดโง่ไปนั่งโซเซาอยู่ริมภูผา
ชีวิตพิษฐานตามตำรา ต้องอดปลาอดนอนอ่อนกำลัง
ได้สามวันรันทดสลดจิต เจียนชีวิตจะเด็ดดับไม่กลัหลัง
อุตส่าห์ยืนฝืนใจให้ประทัง ค่อยเซซังซวนทรงไม่ตรงตัว
เห็นลูกไม้ในป่าคว้าเข้าปาก กำลังอยากยืนขยอกจนกลอกหัว ที่มืดหน้าตาลายค่อยหายมัว คิดถึงผัวเหยาะย่างมากลางไพร ถึงปนะตูคู่หาเห็นเปิดอยู่ เอ๊ะอกกูเกิดเข็ญเป็นไฉน
เข้าห้องมองเขม้นไม่เห็นใคร ยิ่งตกใจเพียงจะดิ้นสิ้นชีวี
แลดูปี่ที่เป่สเล่าก็หาย นางยักษ์ร้่ยรู้ว้าพากันหนี
เสียน้ำใจในอารมณ์ไม่สมประดี สองมือตีอกตูมฟูมน้ำตา
ลงกลิ้งเกลือกเสือกกายร้องไห้โร่ เสียงโฮโฮดังก้องห้องหูหา พระรูปหล่อพ่อคุณของเมียอา ควรหรือมาทิ้งขว้างหมองหมางเมีย ทั้งลูกน้อยกลอยใจไปด้วยเล่า เหมือนควักเอาดวงใจน้องไปเสีย น้องร้อนรุ่มกลุ้มใจดังไฟเลีย ทูนหัวเมียช่างไม่ไว้อาลัยเอย ถึงแปดปีนี่แล้วไม่แคล้วคลาด
เคยร่วมอาสน์อกอุ่นพ่อคุณเอ๋ย ต้องไปนี้น้องจะได้ผู้ใดเชย
เหมือนพระเคยคู่เคียงเมื่อเที่ยงคืน เสียแรงรักหนักหนาอุตส่าห์ถนอม สู้อดออมสารพัดไม่ขัดขืน ช่างกระไรใจจืดไม่ยืดยืน นางสะอื้นอ้าปากจนรากเรอ ด้วยแรงน้อยถอยทบสลบหลับ แล้วก็หลับพลิกฟื้นตื่นเผยอ ร้องเรียกลูกผัวเฟือนเหมือนละเมอ ไม่เห็นเธอทอดกายดังวายปราณ ระกำหมกหมกมุ่นขุนพิโรธ กำลังโกรธกับแปรงกำแหงหาญ ประหลาดใจใครหนอมาก่อการ ช่างคิดอ่านเอาคู่ของกูไป

# data[].attributes.headline
กัณฐมณี จิตภักดี เลข

# data[].attributes.body
กัณฐมณี จิตภักดี เลขที่14 ม.3/4
. เสาวรจนีย์ (บทชมโฉม)
คือการเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์ ความงามของปราสาทราชวังหรือความเจริญรุ่งเรืองของ
บ้านเมือง เช่น
บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี
หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

# data[].attributes.headline
กัณฐมณี จิตภ

# data[].attributes.body
กัณฐมณี จิตภักดี ม.3/4 เลขที่14เลขที่. นารีปราโมทย์ (บทเกี้ยว โอ้โลม)
คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย เช่น
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
อิสริยา.  สิงสอ

# data[].attributes.body
อิสริยา.  สิงสอน. เลขที่29
อสุรีผีเสื้อไม่เชื่อถ้อย.    นึกว่าน้อยหรือตอเเหลมาเเก้ไข
เเกล้งดับเดือดเงือดงดอดฤทัย.  ทำปราศรัยเสียงหวานด้วยมารยา.
ถ้าเเม้นเเม่เเต่เเรกกระนี้. ชนีก็จะได้ไมาเที่ยวหา
นี่นึกเเเหนงเเคลงความจึงตามมา. ไม่โกรธทูนหัวอย่ากลัวเลย
เเม่ขอพบพูดจาประสาเคย. เเล้วทรามเชยจึงค่อยพาบิดาไป

สินสมุทรหยุดอยู่ดูนยักษ์.  เห็นผิดพักตร์มารดาน่าสงสัย
ด้วยเห็นเเม่เเต่รูปนิมิตไว้.     สงสัยใจออกขวางกลางคงคา
เเล้วร้องถามตามประสาเป็นทารก. นี่สัตว์บกหรือสัตว์นํ้าดำหนักหนา
โจนกระโจมโครมครามตามเรามา.  จะเล่นข้า ท่าไรจะใคร่รู้

# data[].attributes.headline
ด.ญ.กมลลักษณ์  เเสงพลสิทธิ ม.3/2 เลขที่12

# data[].attributes.subject
ด.ญ.กมลลักษณ์  เเสงพลสิทธิ ม.3/2 เลขที่12

# data[].attributes.body
นารีปราโมทย์ (บทเกี้ยว โอ้โลม)
คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย เช่น
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

# data[].attributes.headline
กมลลักษณ์  แสงทนสิทธิ์ ม.3/2 เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
กมลลักษณ์  แสงทนสิทธิ์ ม.3/2 เลขที่ 12

# data[].attributes.body
พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)
คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน
เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน
(เจ้าพระยาพระคลัง (หน))

บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”
จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย
จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ
(อังคาร กัลยาณพงศ์)

# data[].attributes.headline
กมลลักษณ์  แสงพลสิทธิ์ ม.3/2 เลขที่12

# data[].attributes.subject
กมลลักษณ์  แสงพลสิทธิ์ ม.3/2 เลขที่12

# data[].attributes.body
เสาวรจนีย์ (บทชมโฉม)
คือการเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์ ความงามของปราสาทราชวังหรือความเจริญรุ่งเ

# data[].attributes.headline
กมลลักษณ์  เเสงพลสิทธิ์

# data[].attributes.subject
กมลลักษณ์  เเสงพลสิทธิ์

# data[].attributes.body
เสาวรจนีย์ (บทชมโฉม)
คือการเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์ ความงามของปราสาทราชวังหรือความเจริญรุ่งเรืองของ
บ้านเมือง เช่น
บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี
หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

# data[].attributes.headline
กมลลักษณ์  เเสงพลสิทธิ์

# data[].attributes.subject
กมลลักษณ์  เเสงพลสิทธิ์

# data[].attributes.body
นารีปราโมทย์ (บทเกี้ยว โอ้โลม)
คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย เช่น
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

# data[].attributes.body
รูปแทนตัวของ pemika musikawong
pemika musikawong
 +  37
●
9 วัน

# data[].attributes.body
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทรไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมานแม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธารขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลาแม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพพี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉาแม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมราเชยผกาโกสุมปทุมทองเจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสองจะติดตามทรามสงวนนวลละอองเป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.headline
     ถึงสามเสนสืบนามตามสำเนียก        เมื่อแรกเรียกสามเสนทั้งกรุงศรี                                ประชุมฉุดพุทธรูปในวารี                                  ไม่เคลื่อนที่ชลธารบันดาลดิน                                จึงสาปนามสามแสนเป็นชื่อคุ้ง                        เออชาวกรุงกลับเรียกสามเสนสิ้น                                นี่หรือรักจักมิน่าเป็นราคิน                                แต่ชื่อดินเจียวยีงกลายเป็นหลายคำ

# data[].attributes.subject
     ถึงสามเสนสืบนามตามสำเนียก        เมื่อแรกเรียกสามเสนทั้งกรุงศรี                                ประชุมฉุดพุทธรูปในวารี                                  ไม่เคลื่อนที่ชลธารบันดาลดิน                                จึงสาปนามสามแสนเป็นชื่อคุ้ง                        เออชาวกรุงกลับเรียกสามเสนสิ้น                                นี่หรือรักจักมิน่าเป็นราคิน                                แต่ชื่อดินเจียวยีงกลายเป็นหลายคำ

# data[].attributes.body
ด.ญ. สุชาวลี บุญมี 3/5

# data[].attributes.body
พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)
คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน
เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน
(เจ้าพระยาพระคลัง (หน))

บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”
จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย
จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

# data[].attributes.body
พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)
คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน
เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน
(เจ้าพระยาพระคลัง (หน))

บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”
จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย
จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

# data[].attributes.headline
ด.ช.ธนพัฒน์ ระฆังทอง

# data[].attributes.subject
ด.ช.ธนพัฒน์ ระฆังทอง

# data[].attributes.headline
ด.ญ.จิรัชญา อยู่เถาว

# data[].attributes.body
ด.ญ.จิรัชญา อยู่เถาว์ ม.3/2 เลขที่ 13
๑. เสาวรจนีย์ (บทชมโฉม)
คือการเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์ ความงามของปราสาทราชวังหรือความเจริญรุ่งเรืองของ
บ้านเมือง เช่น
บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี
หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

๒. นารีปราโมทย์ (บทเกี้ยว โอ้โลม)
คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย เช่น
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

# data[].attributes.headline
ด.ช.กฤษณพงศ์ ชิวหากาญจน์ ม.3/4 เลขที่ 1

# data[].attributes.subject
ด.ช.กฤษณพงศ์ ชิวหากาญจน์ ม.3/4 เลขที่ 1

# data[].attributes.body
หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย      ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง
พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

# data[].attributes.body
หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย
ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม

ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง

ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

# data[].attributes.body
ด.ญ.ภัทราภรณ์ วงษ์สุวรรณ 24 3/5
เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น

พันแสง

รินรสพระธรรมแสดง

ค่ำเช้า

เจดีย์ระดะแซง

เสียดยอด

ยลยิ่งแสงแก้วเก้า

แก่นหล้าหลากสวรรค์

# data[].attributes.headline
นารีปราโมชทย์

# data[].attributes.subject
นารีปราโมชทย์

# data[].attributes.body
ด.ญ.ภัทราณ์ วงษ์สุวรรณ เลขที่24 ม.3/5
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร

ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ

ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา

เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่

เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง

เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

# data[].attributes.body
ด.ญ.ภัทราภรณ์ วงษ์สุวรรณ เลขที่24 ม.3/5
รูปงามนามเพราะน้อยไปหรือ

ใจไม่ซื่อสมศักดิ์เท่าเส้นผม

แต่ใจสัตว์มันยังมีที่นิยม

สมาคมก็แต่ถึงฤดูมัน

มึงนี่ถ่อยยิ่งกว่าถ่อยอีท้ายเมือง

จะเอาเรื่องไม่ได้สักสิ่งสรรพ์

ละโมบมากตัณหาตาเป็นมัน

สักร้อยพันให้มึงไม่ถึงใจ

ว่าหญิงชั่วผัวยังคราวละคนเดียว

หาตามตอมกันเกรียวเหมือนมึงไม่

หนักแผ่นดินกูจะอยู่ใย

อ้ายไวยมึงอย่านับว่ามารดา

# data[].attributes.headline
สัลลาปังคพิสัย

# data[].attributes.subject
สัลลาปังคพิสัย

# data[].attributes.body
ด.ญ.ภัทราภรณ์ วงษ์สุวรรณ เลขที่24 ม.3/5
เจ้าพลายงามความแสนสงสารแม่

ชำเลืองแลดูหน้าน้ำตาไหล

แล้วกราบกรานมารดาด้วยอาลัย

ลูกเติบใหญ่คงจะมาหาแม่คุณ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อัจฉราวรรณ การะศรี ม.3/2เลขที่27ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร  ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน  แม้อยู่ในใต้หล้าสุธาธาร  ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา  แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ  พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา  แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา  เชยผกาโกสุมปทุมทอง

# data[].attributes.subject
ด.ญ.อัจฉราวรรณ การะศรี ม.3/2เลขที่27ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร  ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน  แม้อยู่ในใต้หล้าสุธาธาร  ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา  แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ  พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา  แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา  เชยผกาโกสุมปทุมทอง

# data[].attributes.body
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

# data[].attributes.body
เสียงเจ้าสิเพรากว่า          ดุริยางคะดีดใน
ฟากฟ้าสุราลัย               สุรศัพทะเริงรมย์
ยามเดินบนเขินขัด          กละนัจจะน่าชม
กรายกรก็เร้ารม              ยะประหนึ่งระบำสรวย
ยามนั่งก็นั่งเรียบ            และระเบียบเขินขวย
แขนอ่อนฤเปรียบด้วย     ธนุก่งกระชับไว้
พิศโฉมและฟังเสียง      ละก็เพียงจะขาดใจ ...
(พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว)

# data[].attributes.headline
นาย.ศุภวิชญ์  จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.subject
นาย.ศุภวิชญ์  จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.body
แก้มน้องนางนั้นแดงกวาใคร
ใจพี่จมแทบพสุธา
ดวงฤทัย หรือดวงแก้วตา
ดุจดวงดารา ดวงดาวดวงไหน

# data[].attributes.headline
นาย.ศุภวิชญ์   จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.subject
นาย.ศุภวิชญ์   จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.headline
นาย.ศุภวิชญ์ จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.subject
นาย.ศุภวิชญ์ จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.headline
นาย.ศุภวิชญ์  จันทร์ภูงค์

# data[].attributes.subject
นาย.ศุภวิชญ์  จันทร์ภูงค์

# data[].attributes.headline
นาย.ศุภวิชญ์  จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.subject
นาย.ศุภวิชญ์  จันทร์ภูชงค์

# data[].attributes.body
เสาวรจนี

หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม

ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม            ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง

ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด                    ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง           แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

นารีปราโมทย์

ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร         ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร                    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ             พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา                   เชยผกาโกสุมปทุมทอง

เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่                     เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคูสอง

จะติดตามทรามสงวนนวลละออง         เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

พิโรธวาทัง

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน

เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน

สัลลาปังคพิไสย

ลำดวนเอ๋ยจะด่วนไปก่อนแล้ว         ทั้งเกดแก้วพิกุลยี่สุ่นสี

จะโรยร้างห่างกลิ่นมาลี                          จำปีเอ๋ยกี่ปีจะมาพบ

# data[].attributes.headline
พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)     คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น                        ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน                 เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน (เจ้าพระยาพระคลัง (หน))บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”                         จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย                 จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

# data[].attributes.subject
พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)     คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น                        ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน                 เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน (เจ้าพระยาพระคลัง (หน))บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”                         จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย                 จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

# data[].attributes.headline
น.ส.ณัฐชา สุขแพง เลขที่14 ม.3/2 พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)     คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น                        ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน                 เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน (เจ้าพระยาพระคลัง (หน))บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”                         จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย                 จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ 

# data[].attributes.subject
น.ส.ณัฐชา สุขแพง เลขที่14 ม.3/2 พิโรธวาทัง (บทตัดพ้อ)     คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง เช่น                        ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้                         ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน                 เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน                 จำจนจำจากอาลัยลาน (เจ้าพระยาพระคลัง (หน))บทตัดพ้อที่แสดงทั้งอารมณ์รักและแค้นของ อังคาร กัลยาณพงศ์ จากบทกวี “เสียเจ้า”                         จะเจ็บจำไปถึงปรโลก                     ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย                 จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย                             อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ 

# data[].attributes.body
เมื่อนั้น                                   พระผู้ผ่านไอศูรย์สูงส่ง
ประกาศิตสีหนาทอาจอง                   จะณรงค์สงครามก็ตามใจ
ตรัสพลางย่างเยื้องยุรยาตร               จากอาสน์แท่นทองผ่องใส
พนักงานปิดม่านทันใด                      เสด็จเข้าข้างในฉับพลันฯ

# data[].attributes.headline
 เมื่อนั้น                                   พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา           โลมนางพลางกล่าววาจา                  จงผินมาพาทีกับพี่ชาย           ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง               จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย          มิได้แกล้งกลอกกลับอภิปราย            อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

# data[].attributes.subject
 เมื่อนั้น                                   พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา           โลมนางพลางกล่าววาจา                  จงผินมาพาทีกับพี่ชาย           ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง               จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย          มิได้แกล้งกลอกกลับอภิปราย            อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

# data[].attributes.body
พัสกร คีรีสุทธิ์ เลขที่9 ม.3|2

# data[].attributes.headline
 เมื่อนั้น                                   พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา           โลมนางพลางกล่าววาจา                  จงผินมาพาทีกับพี่ชาย           ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง               จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย          มิได้แกล้งกลอกกลับอภิปราย            อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

# data[].attributes.subject
 เมื่อนั้น                                   พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา           โลมนางพลางกล่าววาจา                  จงผินมาพาทีกับพี่ชาย           ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง               จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย          มิได้แกล้งกลอกกลับอภิปราย            อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

# data[].attributes.body
…หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย              ควรจะนับว่าชายโฉมยง
ทนต์แดงดั่งแสงทับทิม                       เพริศพริ้มเพรารับกับขนง
เกศาปลายงอนงามทรง                      เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา…

นายพัสกร คีรีสุทธิ์ ม.3|2 เลที่9

# data[].attributes.headline
ด.ช.ภัทรพงศ์โชติวรรณ ม.3/5 เลขที่ 9 รส ในความหมายตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๒๕ หมายถึง ลักษณะที่รู้สึกด้วยลิ้นว่ามีรสเปรี้ยวหรือหวาน เป็นต้น แต่รสในความหมายทางการประพันธ์ หมายถึง อารมณ์ สัมผัส  รับรู้ด้วยใจ เช่น  รสเสียง  รสถ้อยคำ สัมผัสคำ ฯลฯ  เกิดจากจังหวะของวรรคตอนในการอ่านบทประพันธ์ ซึ่งช่วยเสริมสร้างมโนภาพด้านอารมณ์ความเคลื่อนไหว ของภาพให้ชัดเจน มีชีวิตชีวายิ่งขึ้นเสาวรจนีย์  การเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์  บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี     หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม       ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรงขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด            ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง  พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง        แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป นารีปราโมทย์    คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย  พิโรธวาทัง    คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรงสัลลาปังคพิไสย    คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน สุนทรภู่คร่ำครวญถึงรัชกาลที่ ๒ ซึ่งสวรรคต แล้วเป็นเหตุให้สุนทรภู่ต้องตกระกาลาบาก เพราะไม่เป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๓ ต้องระเห็ดเตร็ดเตร่ไปอาศัยในที่ต่างๆขณะล่องเรือผ่านพระราชวัง สุนทรภู่ ซึ่งรำลึกความหลังก็คร่าครวญอาลัยถึงอดีตที่เคยรุ่งเรือง      เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ     ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา     สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา           วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์

# data[].attributes.subject
ด.ช.ภัทรพงศ์โชติวรรณ ม.3/5 เลขที่ 9 รส ในความหมายตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๒๕ หมายถึง ลักษณะที่รู้สึกด้วยลิ้นว่ามีรสเปรี้ยวหรือหวาน เป็นต้น แต่รสในความหมายทางการประพันธ์ หมายถึง อารมณ์ สัมผัส  รับรู้ด้วยใจ เช่น  รสเสียง  รสถ้อยคำ สัมผัสคำ ฯลฯ  เกิดจากจังหวะของวรรคตอนในการอ่านบทประพันธ์ ซึ่งช่วยเสริมสร้างมโนภาพด้านอารมณ์ความเคลื่อนไหว ของภาพให้ชัดเจน มีชีวิตชีวายิ่งขึ้นเสาวรจนีย์  การเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์  บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี     หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม       ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรงขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด            ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง  พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง        แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป นารีปราโมทย์    คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย  พิโรธวาทัง    คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรงสัลลาปังคพิไสย    คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน สุนทรภู่คร่ำครวญถึงรัชกาลที่ ๒ ซึ่งสวรรคต แล้วเป็นเหตุให้สุนทรภู่ต้องตกระกาลาบาก เพราะไม่เป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๓ ต้องระเห็ดเตร็ดเตร่ไปอาศัยในที่ต่างๆขณะล่องเรือผ่านพระราชวัง สุนทรภู่ ซึ่งรำลึกความหลังก็คร่าครวญอาลัยถึงอดีตที่เคยรุ่งเรือง      เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ     ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา     สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา           วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์

# data[].attributes.headline
นายอัษฎาฒิ สว่าวงศ์ 

# data[].attributes.body
นายอัษฎาฒิ สว่าวงศ์ เลขที่15 ม.3/5 รส ในความหมายตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๒๕ หมายถึง ลักษณะที่รู้สึกด้วยลิ้นว่ามีรสเปรี้ยวหรือหวาน เป็นต้น

แต่รสในความหมายทางการประพันธ์ หมายถึง อารมณ์ สัมผัส  รับรู้ด้วยใจ เช่น  รสเสียง  รสถ้อยคำ สัมผัสคำ ฯลฯ  เกิดจากจังหวะของวรรคตอน

ในการอ่านบทประพันธ์ ซึ่งช่วยเสริมสร้างมโนภาพด้านอารมณ์ความเคลื่อนไหว ของภาพให้ชัดเจน มีชีวิตชีวายิ่งขึ้น

เสาวรจนีย์

การเล่าชมความงามของตัวละครในเรื่อง อาจเป็นตัวละครที่เป็นมนุษย์ อมนุษย์ หรือสัตว์ ซึ่งการชมนี้อาจจะเป็นการชมความเก่งกล้าของกษัตริย์  บทชมนางเงือก ซึ่งติดตามพ่อแม่มาเพื่อพาพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร จากเรื่อง พระอภัยมณี

หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย     ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม       ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรง
ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด            ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง        แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

นารีปราโมทย์

คือการกล่าวแสดงความรัก ทั้งการเกี้ยวพาราสีกันในระยะแรก ๆ หรือการพรรณนาบทโอ้โลมปฏิโลมก่อนจะถึงบทสังวาสนั้นด้วย

พิโรธวาทัง

คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ ไม่พอใจ โกรธ ตัดพ้อ ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี และด่าว่าอย่างรุนแรง

สัลลาปังคพิไสย

คือการกล่าวข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก เช่นบทโศกของนางวันทอง จากเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนขุนแผนพานางวันทองหนี ซึ่งคร่าครวญอาลัยรักต้นไม้ในบ้านขุนช้าง อันแสดงให้เห็นว่านางไม่ต้องการตามขุนแผนไป แต่ที่ต้องไปเพราะขุนแผนร่ายมนต์สะกด ก่อนลาจากไป นางได้ร่าลาต้นไม้ก่อน สุนทรภู่คร่ำครวญถึงรัชกาลที่ ๒ ซึ่งสวรรคต แล้วเป็นเหตุให้สุนทรภู่ต้องตกระกาลาบาก เพราะไม่เป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๓ ต้องระเห็ดเตร็ดเตร่ไปอาศัยในที่ต่างๆขณะล่องเรือผ่านพระราชวัง สุนทรภู่ ซึ่งรำลึกความหลังก็คร่าครวญอาลัยถึงอดีตที่เคยรุ่งเรือง
เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ     ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา           วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์