# data[].attributes.headline
Το   <<Ηλιακό σύστημα>>

# data[].attributes.subject
Το   <<Ηλιακό σύστημα>>

# data[].attributes.body
Το <<Ηλιακό σύστημα>> είναι ένα βιβλίο

που και εγώ, αλλά και κατά την γνώμη μου

κάθε άλλο παιδί που δείχνει ενδιαφέρον προς το σύμπαν ή απλώς θέλει να μάθει κάτι που την επόμενη μέρα να το πει στους φίλους του και να τους αφήσει έκπληκτους. Θα διάβαζε και μάλιστα με χαρά. Ακόμα και αν δεν διαβάζετε βιβλία μπορείτε να διασκεδάσετε μαθαίνοντας πράγματα μέσω της εφαρμογής τους την οποία μπορείτε να κατεβάσετε χρησιμοποιώντας το Qr code που έχει στο εξώφυλλο. Και να γιατί είναι ένα υπέροχο βιβλίο και το σας το προτείνω. Καλό διάβασμα!!!

# data[].attributes.headline
Υπολογιστές στα Κρέστενα! (Χριστόφορος Αρβανιτάκης ΣΤ2)

# data[].attributes.subject
Υπολογιστές στα Κρέστενα! (Χριστόφορος Αρβανιτάκης ΣΤ2)

# data[].attributes.body
Όταν τελειώσαμε την πρώτη δραστηριότητα, μπήκαμε σε ένα δωμάτιο με μικρούς υπόλογιστές που με τους καταλόγους της πρώτης δραστηριότητας έπρεπε να βρούμε τις τοποθεσίες και τις αποστάσείς των προϊόντων από τα Κρέστενα (σε χιλιόμετρα) Ο χρόνος ήταν ελάχιστος οπότε έπρεπε να βιαστώ, αλλα πρόλαβα να τελίωσω. Εύχομαι να ξαναπάω στα Κρέστενα και να δω αν τα μικροσκόπια σε μία αίθουσα λειτουργούσαν ή όχι.

# data[].attributes.headline
Ανάρτηση Άρθρου στο padlet

# data[].attributes.subject
Ανάρτηση Άρθρου στο padlet

# data[].attributes.body
Στο video θα βρείτε οδηγίες για τα παρακάτω

Πως να κάνετε ανάρτηση άρθρου στο padlet(Συντάκτες)

Πως να κάνετε επεξεργασία του άρθρου και να διορθώσετε τυχόν λάθη (Ομάδα Επιμέλειας κειμένου)

Πως να κάνετε λήψη συνημμένου αρχείου. όπως φωτογραφίες για να τις αποθηκεύσετε προκειμένου να τις ανεβάσετε στο περιοδικό (Τεχνική ομάδα)

Πως να αντιγράψετε το περιεχόμενο της ανάρτησης για να ανεβάσετε το άρθρο στο περιοδικό.(Τεχνική ομάδα)

# data[].attributes.headline
Εκδρομή στα Κρεστενά- Αλέξανδρος Χρυσοχόου

# data[].attributes.subject
Εκδρομή στα Κρεστενά- Αλέξανδρος Χρυσοχόου

# data[].attributes.body
Την προηγούμενη εβδομάδα επισκεπτήκαμε με το σχολείο ενα παραδοσιακό ελαιοτριβίο στα Κρέστενα.Για αυτούς που δεν είχαν ξανά επισκεπτεί ελαιοτριβίο, ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία.

Στο ελαιοτριβίο ο κάθε παραγωγός συγκεντρώνει τον καρπό της ελιάς για να γίνει η επεξεργασία και να προκύψει το πολύτιμο ελαιόλαδο. Η συγκομιδή της ελιάς ξακινά το φθινόπωρο και σε κάθε περιοχή της Ελλαδος ανάλογα με το κλίμα και το έδαφος που βρίσκονται τα δέντρα η ποιότητα του ελαιολάδου είναι διαφορετική.

Η διαδικασία στο ελαιοτριβίο ξεκινά με τον διαχωρισμό και καθαρισμό του καρπού της ελιάς. Στη συνέχεια απομακρύνεται το κουκούτσι που περιέχει κάθε ελιά και ύστερα η πάστα που προκύπτει απο το λιώσιμο της ελιάς πετάει σε ενα ειδικό μηχάνιμα και απο εκεί βγαίνει το λάδι.

Στην επίσκεψη μας στο ελαιοτριβίο μας προσφέρει ψωμί με φρέσκο λάδι το οποίο ήταν πολύ γευστικό. Το ελαιόλαδο είναι πολύτιμο για τους ανθρώπους( για αυτό και αποκαλείται κρυφος χρυσός).

Η ελιά, το ιερό δέντρο των Ελλήνων προσφέρει στους ανθρώπους χιλιάδες χρόνια απο τους καρπούς της. Αυτή τη στιγμή στα ελαιοτριβία όλης της Ελλαδος παράγεται ένα απο τα καλύτερα ελαιόλαδα στον κόσμο

# data[].attributes.attachment_caption
Ανδρομάχη Παπαγεωργίου

# data[].attributes.headline
    Τα μυαλά που κουβαλάς 2 (Μπιρμπίλη Ζωή)

# data[].attributes.subject
    Τα μυαλά που κουβαλάς 2 (Μπιρμπίλη Ζωή)

# data[].attributes.body
Χτες στο σχολείο παρακολουθήσαμε την ταινία  << Τα μυαλά που κουβαλάς 2 >>. Η ταινία μιλούσε για τα συναισθήματα ενός δεκατριάχρονου κοριτσιού, της Ράιλι. Τα συναισθήματα είχαν ανθρώπινη  μορφή και είχαν τον έλεγχο της συμπεριφοράς  της. Στην  αρχή  της ταινίας υπήρχαν  μόνο  τα πέντε συναισθήματα η λύπη, η χαρά, ο θυμός και η αηδία ενώ αργότερα εμφανίστηκαν αλλά τέσσερα η ζήλια, η ανησυχία, η ανία και η ντροπή. Αυτά τα τέσσερα συναισθήματα φυλάκισαν τα πέντε προηγούμενα και τον πλήρη έλεγχο τον ανέλαβε η ανησυχία. Η ανησυχία έκανε την Ράιλι να μην είναι ο εαυτός της για να αρέσει σε κάποια κορίτσια που θαύμαζε, να χάσει την αυτοπεποίθηση της και να εγκαταλείψει  της φίλες της. Τελικά τα αρχικά πέντε συναισθήματα κατάφεραν  να δραπετεύσουν, να γυρίσουν πίσω στο κέντρο ελέγχου μετά από πολλά  εμπόδια και να επιβάλλουν την τάξη.

Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι τα αρνητικά συναισθήματα δεν πρέπει να επηρεάζουν τον χαρακτήρα μας. Επίσης δεν πρέπει να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας για να αρέσουμε στους άλλους.

# data[].attributes.attachment_caption
Ανδρομάχη Παπαγεωργίου

# data[].attributes.headline
Τα μυαλά που κουβαλάς 2 (Ανδρομάχη Παπαγεωργίου)

# data[].attributes.subject
Τα μυαλά που κουβαλάς 2 (Ανδρομάχη Παπαγεωργίου)

# data[].attributes.body
«Τα μυαλά που κουβαλάς 2», που παρακολουθήσαμε στις 6-11-2025, ήταν μια ταινία αρκετά ενδιαφέρουσα. Αρχικά, η Ράιλι που ήταν η πρωταγωνίστρια, έχει σχεδόν την ίδια ηλικία με εμένα. Επίσης, πολλά από τα συναισθήματα που ένιωθε, τα νιώθω μερικές φορές κι εγώ.

Αυτό που αποκόμισα από αυτήν την ταινία είναι ότι κάποια συναισθήματα που θεωρούμε ότι είναι αρνητικά (π.χ. το άγχος), μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, προσπαθώντας περισσότερο για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Επιπλέον κατάλαβα ότι στην εφηβεία αλλάζουν τα συναισθήματά μας. Όμως, δεν πρέπει να ανησυχούμε, επειδή αυτό δεν θα είναι μόνιμο. Άλλωστε η ζωή δεν είναι πάντα ίδια!

Μου άρεσε πολύ αυτή η ταινία και θα ήθελα να την ξαναδώ πολύ σύντομα!

# data[].attributes.headline
Τίτλος "Η Κοκκινοσκουφίτσα"(Γιάννης Ξουρής)

# data[].attributes.subject
Τίτλος "Η Κοκκινοσκουφίτσα"(Γιάννης Ξουρής)

# data[].attributes.body
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα δάσος πολύ μακριά από εδώ, ζούσε ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Κοκκινοσκουφίτσα, γιατί ζούσε σε ένα σπίτι που είχε στην κορυφή του έναν μεγάλο κόκκινο σκούφο.

Μια μέρα η Κοκκινοσκουφίτσα θέλησε να πάει να παίξει με τους φίλους της στην πόλη. Αφού ήταν μακριά η πόλη, η μητέρα της δεν την άφηνε να πάει. Έτσι ένα μεσημέρι, όταν κοιμήθηκαν όλοι και κανείς δεν την έβλεπε, το έσκασε με μία μικρή βαλίτσα.

Καθώς περπατούσε χαρούμενη, συνάντησε ένα σκιάχτρο. Το σκιάχτρο, άκακο όπως ήταν, της ζήτησε να μάθει πού πηγαίνει. Αυτή του απάντησε ότι πηγαίνει στην πόλη να παίξει με τους φίλους της. Το σκιάχτρο της έδωσε μία συμβουλή. Να πάει από το δεξί μονοπάτι για να μη συναντήσει τον Μεγάλο Εχθρικό Γίγαντα ή ΜΕΓ, όπως τον φώναζαν, γιατί ήταν ένας μεγάλος γίγαντας που, οποιος δεν του απαντούσε σε μία συγκεκριμένη ερώτησή του, τον έκανε σκιάχτρο κι έφευγε κλαίγοντας. Έτσι έφυγε η Κοκκινοσκουφίτσα με κέφι, χαρά και χοροπηδητά.

Δεν πήγε όμως από το δεξί μονοπάτι, γιατί δεν ήξερε πού είναι το αριστερά και πού το δεξιά. Όταν έφτασε το απόγευμα, θέλησε να φάει κάτι και βρήκε μια μεγάλη βατομουριά γεμάτη με βατόμουρα. Έσκυψε να πάρει ένα βατόμουρο αλλά ένα βέλος εκτοξεύθηκε δίπλα της και την πάγωσε. Ήταν ο Ρομπέν των Δασών. Της φώναξε να μην αγγίξει τίποτα, γιατί αυτά του ανήκουν και δεν πρόκειται να τα δώσει σε κανέναν τυχαίο περαστικό. Αυτή τον παρακάλεσε με βουρκωμένα μάτια. Αμέσως αυτός, σαν να τον μάγεψε το βλέμμα της, της τα έδωσε όλα λέγοντάς της να προχωρήσει στο αριστερό μονοπάτι γιατί στο άλλο θα συναντούσε τον ΜΕΓ.

Πάλι όμως μπερδεύτηκε και έστριψε δεξιά. Αφού περπάτησε δύο χιλιόμετρα περίπου, βρέθηκε μπροστά σε μια μεγάλη θάλασσα. Έτσι πήρε ένα καϊκι που βρισκόταν εκεί κοντά και ξκίνησε να κάνει κουπί. Σε δέκα λεπτά μεγάλη τρικυμία ήρθε και βγήκε μέσα από τη θάλασσα μια γοργόνα γιγάντια και τη ρώτησε "Ζει ο Μέγας Αλέξανδρος;" και η έξυπνη Κοκκινοσκουφίτσα της απάντησε "Ζει, ζει και βασιλεύει!". Έτσι σώθηκε και βγήκε στην ακτή.

Μόλις πάτησε το πόδι της στο νησί και διάβασε μια μεγάλη ταμπέλα "Ατλαντίδα", άρχισε να αιωρείτα. Γύρισε το κεφάλι και είδε τον ΜΕΓ. Της κόπηκε η ανάσα! Κρύος ιδρώτας την έλουσε! Ξαφνικά όλα άρχισαν να την τρομάζουν. Τη ρώτησε θυμωμένος και αγριεμένος "Έχεις δει έναν μεγάλο κόκκινο σκούφο; Αν ναι, θέλω να πάμε να τον πάρω." Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα του είπε "Ακολούθησέ με και θα βρεις αυτό που ψάχνεις". Έτσι ανέβηκε στο κεφάλι του και άρχισε να του δείχνει πού να πηγαίνει.

Πήγανε πάνω από τη γοργόνα, τον Ρομπέν των Δασών και το σκιάχτρο και βέθηκαν στο σπίτι της. Μόλις ο ΜΕΓ είδε τον σκούφο του πάνω στο σπίτι της, καταχάρηκε! Της εξήγησε ότι του είχε πέσει πριν από καιρό και τον είχε χάσει αλλά ήταν ο αγαπημένος του σκούφος.

Γνωρίστηκαν και έμαθε η Κοκκινοσκουφίτσα πως τον έλεγαν ΜΦΓ, δηλαδή Μεγάλο Φιλικό Γίγαντα. Και δεν ήταν καθόλου εχθρικός. Η Σόφη, όπως ήταν το κανονικό όνομα της Κοκκινοσκουφίτσας, τον σύστησε στους χαρούμενος γονείς της που την είχαν πάλι κοντά τους και έζησαν όλοι μαζί σε ένα μεγαλύτερο σπίτι που τους έφτιαξε ο ΜΦΓ. Έτσι ζήσανε αυτοί καλά κι εμέις καλύτερα!

# data[].attributes.headline
Ταξίδι στην Μάλτα (Γεωργία Μπούρα ΣΤ 2)

# data[].attributes.subject
Ταξίδι στην Μάλτα (Γεωργία Μπούρα ΣΤ 2)

# data[].attributes.body
Πριν από έναν μήνα ,τις απόκριες, επισκέφτηκα με την οικογένεια μου τη Μάλτα ,ένα μικρο νησί στη Μεσόγειο θάλασσα. Ξεκινήσαμε ένα Σάββατο νωρίς το πρωί και μετά από τρεις ώρες φτάσαμε στο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας «Ελευθέριος Βενιζέλος ».Μπήκαμε στο αεροπλάνο και μετά από μιάμιση ώρα προσγειωθήκαμε στη Βαλέτα

Η Βαλέτα , η πρωτεύουσα της Μάλτας με εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή . Μαγεύτηκα από τα στενά δρομάκια της ,τα πολύχρωμα ξύλινα μπαλκόνια των σπιτιών και τα ψηλα της τείχη. Eπισκευτηκαμε τον ναό του Αγίου Ιωάννη στον οποίο όλα μέσα ήταν ολόχρυσα και απολαύσαμε την θέα από το μεγάλο λιμάνι.Το βραδάκι παρακολουθήσαμε την μεγάλη παρέλαση του καρναβαλιού με πρωτότυπα φωτιζόμενα άρματα και εντυπωσιακές στολές.

Το επόμενο πρωί επισκεφτήκαμε την «σιωπηλή πόλη »Μεδίνα και περπατήσαμε στα αρχοντικά που παλιά ζούσαν ιππότες .Το απόγευμα πήγαμε στην Ροτόντα της Μόστα και είδαμε το αντίγραφο της γερμανικής βόμβας που διαπέρασε τον τρούλο κατα τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και δεν εξερράγη,ενώ βρίσκονταν μέσα τριακόσια άτομα.Την τελευταία μέρα κατευθυνθήκαμε στη βόρεια πλευρά της Μάλτας, όπου βρίσκεται το ξύλινο χωριό του ποπαυ και έβγαλα άπειρες φωτογραφίες με ηθοποιούς που υποδύονταν τους ήρωες της ταινίας.

Η Μάλτα αποτελεί έναν μαγευτικό προορισμό και σας προτείνω να την επισκευτειτε σύντομα !!!

# data[].attributes.headline
Η θέση των γυναικών στην αρχαιότητα και σήμερα  (Ζωή Μπιρμπίλη)

# data[].attributes.subject
Η θέση των γυναικών στην αρχαιότητα και σήμερα  (Ζωή Μπιρμπίλη)

# data[].attributes.body
Την περασμένη Πέμπτη ήρθαν στο σχολείο μας μια ομάδα μαθητών του 2 Γενικού Λυκείου Αμαλιάδας με τους καθηγητές τους και μας μίλησαν για την θέση της γυναίκας στην αρχαιότητα και σήμερα. Η εκδήλωση αυτή έγινε με αφορμή την παγκόσμια ημέρα γυναίκας που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου.

Η παρουσίαση του θέματος έγινε με ένα θεατρικό που παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον. Καταλάβαμε ότι οι γυναίκες στην αρχαιότητα είχαν πολύ λιγότερα δικαιώματα σε σχέση με τους άνδρες . Δεν μπορούσαν να ψηφίσουν, να πηγαίνουν σε δημόσιους χώρους κ.ά.Σήμερα έχει βελτιωθεί η θέση της γυναίκας σε σχέση με την αρχαιότητα και οι γυναίκες πλέον έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες. Υπάρχουν όμως ακόμα στερεότυπα που καταπιέζουν τις γυναίκες και πρέπει να αλλάξουν.

# data[].attributes.headline
Μαυρη Καλλονή (Άννα Σιουελ)

# data[].attributes.subject
Μαυρη Καλλονή (Άννα Σιουελ)

# data[].attributes.body
Όταν πωλείται το νεαρό άλογο με το όνομα Μαύρη Καλλονή,δεν έχει ιδέα για τα βάσανα που το περιμένουν. Διάβασε κι εσύ την ιστορία αυτού του νεαρού αλόγου, όπως την αφηγείται το ίδιο, ενώ συγχρόνως εργάζεται σκληρά.

Το βιβλίο αυτό, ενώ στην αρχή δεν μου κέρδισε το ενδιαφέρον, στη συνέχεια έγιναν κάποια συμβάντα που με κράτησαν σε αγωνία!

Βαθμολογία: 6-7

# data[].attributes.headline
         Ο εγωιστής γίγαντας (Ζωή Μπιρμπίλη)

# data[].attributes.subject
         Ο εγωιστής γίγαντας (Ζωή Μπιρμπίλη)

# data[].attributes.body
Μια φορά και έναν καιρό σε ένα πανέμορφο σπίτι ζούσε ένας γίγαντας. Όλοι στην οικογένειά του ήταν γιγαντόσωμοι και είχαν δυόμιση μέτρα ύψος. Γι' αυτό τους είχαν δώσει το παρατσούκλι του γίγαντα. Μόνο αυτός ήταν πολύ μικροκαμωμένος και ήθελε να μοιάσει στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του. Ήταν μίζερος, κλειστός, μοχθηρός και εγωιστής άνθρωπος.

Το σπίτι του μπορεί να ήταν όμορφο, άλλα όχι τόσο όσο ο κήπος του. Ήταν τεράστιος και περιποιημένος και έμοιαζε με επίγειο παράδεισο. Τα παιδιά της γειτονιάς ήθελαν πολύ να παίξουν σ' αυτόν τον όμορφο κήπο, αλλά ο γίγαντας τον ήθελε για τον εαυτό του. Έτσι μια ημέρα που ο γίγαντας θα έφευγε για διακοπές στον Άγιο Δομίνικο, τα παιδιά μπήκαν στον κήπο του και άρχισαν να παίζουν.

Όμως, η πτήση του γίγαντα ακυρώθηκε και όταν γύρισε στο σπίτι του, είδε τα παιδιά να παίζουν. Αντί, όμως, να τα φωνάξει που μπήκαν στον κήπο του, αυτός έβαλε σε εφαρμογή το ύπουλο σχέδιό του.

Τα έβαλε στο διαστημόπλοιό του δελεάζοντάς τα ότι μέσα σ' αυτό είχε αφήσει τα πεντανόστιμα μπισκότα που τους είχε φτιάξει. Θα τα πήγαινε στο φεγγάρι όπου η Σούλα η Μαγισσούλα θα έπαιρνε τη δύναμή τους, θα την έβαζε στο μαγικό της φίλτρο, το οποίο θα έπινε ο γίγαντας, ώστε να γίνει ψηλός, γιγαντόσωμος και γεροδεμένος, όπως τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του.

Ένα όμως από τα παιδιά της γειτονιάς έλειπε γιατί ήταν άρρωστο. Το παιδί αυτό είχε ένα κακό προαίσθημα και έτσι έφυγε κρυφά από το σπίτι του και πήγε να συναντήσει τους φίλους του στον κήπο του γίγαντα. Δεν τους βρήκε και ανησύχησε. Όταν πήγε να φύγει, άκουσε ένα δυνατό κρότο. Είδε το διαστημόπλοιο του γίγαντα και κατάλαβε ότι κάτι κακό συνέβαινε. Ο γίγαντας, όταν έφθασε με τα παιδιά στο φεγγάρι, βγαίνοντας από το διαστημόπλοιο είχε ξεχάσει να σβήσει την μηχανή του και έτσι αυτό γύρισε πίσω στη γη.

Χωρίς να χάσει στιγμή το παιδί, μπήκε στο διαστημόπλοιο του γίγαντα και αφού είδε τα χαρτιά με τα σχέδιά του, πέταξε με το διαστημόπλοιο ως το φεγγάρι. Όταν έφθασε, ο γίγαντας βάλθηκε να τον κυνηγά, παραπάτησε όμως και έπεσε σε έναν κρατήρα. Τότε το παιδί τον παγίδευσε και τρεις εξωγήινοι αστυνομικοί τον φυλάκισαν. Ύστερα απελευθέρωσε τους φίλους του και η Σούλα η Μαγισσούλα τους επέστρεψε τις δυνάμεις τους. Γύρισαν πίσω στην γη και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

# data[].attributes.headline
Το θαύμα (Σοφία Μητροπανοπούλου)

# data[].attributes.subject
Το θαύμα (Σοφία Μητροπανοπούλου)

# data[].attributes.body
Το θαύμα της R.J.Palacio δεν μιλά μόνο για ένα παιδί με διαφορετικό πρόσωπο. Μιλά για εμάς, για τα βλέμματα που ρίχνουμε χωρίς να το σκεφτούμε. Για τα ψιθυριστά σχόλια. Για εκείνη τη στιγμή που διαλέγουμε να γελάσουμε αντί να υπερασπιστούμε κάποιον.

Ο Όγκι δεν είναι τρομακτικός. Τρομακτικό είναι το πόσο εύκολα οι άνθρωποι γίνονται σκληροί. Τρομακτικό είναι ότι πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε πως πληγώνουμε. Και το πιο σοκαριστικό ότι ίσως, σε κάποια σκηνή του βιβλίου, να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου... όχι στη θέση του θύματος, αλλά στη θέση αυτού που κοίταξε, που σώπασε, που γύρισε την πλάτη.

Το βιβλίο σε κάνει να νιώθεις άβολα. Και αυτό είναι το δυνατό του σημείο. Δεν σε αφήνει να κρυφτείς πίσω από τη δικαιολογία «εγώ δεν θα το έκανα αυτό». Σε αναγκάζει να αναρωτηθείς: Αν είχα απέναντί μου τον Όγκι, τι θα έκανα πραγματικά;

Το θαύμα δεν είναι μια γλυκιά ιστορία για τη διαφορετικότητα. Είναι μια γροθιά στο στομάχι. Είναι μια υπενθύμιση ότι το αληθινό θαύμα δεν είναι να γεννηθείς διαφορετικός. Είναι να επιλέξεις να είσαι άνθρωπος. Και αυτό δεν το κάνουν όλοι. Το βιβλίο δεν σοκάρει επειδή δείχνει ένα παιδί που υποφέρει. Σοκάρει γιατί δείχνει τη σκληρότητα που κρύβεται πίσω από την κανονικότητα. Τη βία που δεν αφήνει μελανιές, αλλά χαράζει την ψυχή. Τη σιωπή εκείνου που βλέπει και δεν μιλά. Και τότε έρχεται η στιγμή που παγώνεις =

Ίσως σε κάποια στιγμή να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου. Όχι στη θέση του Όγκι. Αλλά στη θέση εκείνου που κοίταξε. Που σώπασε. Που δεν στάθηκε δίπλα.

Όταν είδες κάποιον διαφορετικό... ήσουν θεατής ή άνθρωπος;

Γιατί τελικά, το αληθινό θαύμα δεν είναι να γεννηθείς διαφορετικός. Είναι να επιλέξεις να είσαι άνθρωπος.

Και αυτή η επιλογή... δεν είναι τόσο εύκολη όσο νομίζουμε!!!

# data[].attributes.headline
Οι Ανύπαρκτες (Άννα Πολλάτου)

# data[].attributes.subject
Οι Ανύπαρκτες (Άννα Πολλάτου)

# data[].attributes.body
Αυτό το βιβλίο μιλάει για δύο κολλητές, την Τζουλί και τη Λίντια που έμεναν στην Αμερική.

Ήταν καλοκαίρι και δύο φίλες θα πήγαιναν 1η γυμνασίου μέχρι που η μαμά της Λίντια της ανακοίνωσε ότι βρήκε μία νέα δουλειά στο Λονδίνο και θα μείνουν εκεί για 6 μήνες. Η Τζούλι πλέον είναι πολύ στεναχωρημένη και σαν μην έφτανε και αυτό η κολλητή της από το χόκεi έφηγε και αυτή !

Η Λίντια στο Λονδίνο γνώρισε 4 παιδιά που δημιούργησαν μία ομάδα, τα παιδιά αυτά ήταν: Η Ντιλάιλα, ο Ναμπίλ, η Μπέκα και ο Χένρι. Η Λίντια ζήτησε από την φίλη της την Τζούλι να φτιάξει ένα σήμα για την ομάδα (της το ζήτησε από το ίντερνετ) και η Τζούλι το έφτιαξε. Από την μεριά της Τζούλι τώρα: Στις μεγαλύτερες τάξεις του σχολείου είχαν μία ομάδα της <<Μπίζονς>>. Τότε η Τζούλι έγινε και αυτή μία <<Μίζον>>. Όμως η Ντέλα Ντον. Η αρχηγοί των <<Μπιίζων>> δεν της φενόταν καλά.

Τα Χριστούγεννα η Τζούλι πήγε στο Λονδίνο για να δεί την φίλη της πέρασαν πολύ ωραία. Όταν η Τζούνι γύρισε ξεκαθάρισε στη Ντέλα ότι δεν θέλει να είναι φίλες και δεν θέλει να είναι στην ομάδα. Αυτά όμως δεν τα είχε πει στη Λίντια γιατί μόλις είχε ακούσει ότι η Τζούλι θα είναι στην ομάδα χάρηκε μέχρι που η Τζούλι της το είπε τότε η Λίντια απάντησε με <<!!!!!!>>. Η Τζούλι την ρώτησε αν είναι θαυμαστικά θύμου αλλά εκείνη είπε πως είναι θαυμαστικά θαυμασμού. Η Τζούλι την ρώτησε τι σε θαυμάζει και η Λίντια απάντησε ότι << Θα μπορώ να κάνω πάλι μία νέα ομάδα με νέο σήμα και νέα παιδιά >>.

Έτσι η φιλία των δύο κολλητών έμεινε και θα μείνει για πάντα.

# data[].attributes.headline
Η Λίλικα μαθαίνει χορό (Κατερίνα Πανοπούλου)

# data[].attributes.subject
Η Λίλικα μαθαίνει χορό (Κατερίνα Πανοπούλου)

# data[].attributes.body
Η Λίλικα είναι ένα μικρό κορίτσι που επιθυμεί να μάθει να χορεύει σαν την φίλη της την Χριστίνα.

Τελικά πείθει την μαμά της και τον μπαμπά της, και αποφασίζει να πάει σε σχολή χορού.

Τις πρώτες μέρες ζορίζεται αλλά με την επίμονη και την προσπάθεια της κατάφερε να γίνει η καλύτερη στο τμήμα της. Η Λίλικα έμαθε πια να χορεύει σαν μπαλαρίνα, σαν πούπουλο που το έπαιρνε το ελαφρό αεράκι και σε κάθε μικρή ή μεγάλη δυσκολία που έβρισκε μπροστά της με τη κατάλληλη βοήθεια και στήριξη από τη δασκάλα της την ξεπερνούσε.

Μία φορά από την πολύ αγωνία για το πότε θα γίνει η πρώτη μπαλαρίνα, όταν κοιμόταν ονειρεύτηκε ότι ήταν η μπαλαρίνα της όπερας, πάνω στη σκηνή και να κάνει διαφορές και δύσκολες ασκήσεις.

# data[].attributes.headline
Ανύπαρκτες 2 (Χριστίνα Μπελογιάννη)

# data[].attributes.subject
Ανύπαρκτες 2 (Χριστίνα Μπελογιάννη)

# data[].attributes.body
Σήμερα διάβασα ένα βιβλίο που λέγεται ''Κολλητές εξ Αποστάσεως'' Ανύπαρκτες 2.

Αυτό το βιβλίο μιλάει για δύο κολλητές την Τζούλι και την Λίντια. Η Λίντια φεύγει από την Αμερική και πάει στην Αγγλία για 6 μήνες. Η Τζούλι και η Λίντια δεν θέλουν να αποχωριστούν για αυτό και βρήκαν έναν τρόπο να μιλούν εξ αποστάσεως ότι ώρα θέλουν χωρίς να ενοχλούν κανέναν. Έτσι κάθε μέρα μιλούσαν μεταξύ τους και έλεγαν το πώς πέρασαν σήμερα και τα προβλήματα τους. Έτσι και για έξι μήνες έκαναν αυτό το πράγμα δηλαδή έστελναν e-mail μέχρι που η Λίντια γύρισε πίσω.

Μετά από αυτό το βιβλίο κατάλαβα ότι η συγγραφέας θέλει να πεί κάτι στους αναγνώστες, θέλει να πεί ότι ακόμα κι αν δεν έχεις κάποιο πρέπει να αλλάξεις τον εαυτό σου για να αρέσει στους άλλους, ούτε να κάνεις κάποιον παρέα μόνο και μόνο επειδή θεωρείτε <<cool>>

Αυτό το βιβλίο το συστήνω σε άτομα μεγαλύτερη και μικρότερη ηλικίας από εμένα και κυρίως θα ενδιαφέρουν κυρίως κορίτσια.

# data[].attributes.headline
Εντυπώσεις από το Πάσχα (Ανδρομάχη Παπαγεωργίου)

# data[].attributes.subject
Εντυπώσεις από το Πάσχα (Ανδρομάχη Παπαγεωργίου)

# data[].attributes.body
Περισσότερη εντύπωση μου κάνει τις μέρες του Πάσχα, το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών, καθώς και οι μελαγχολικές, αλλά ταυτόχρονα όμορφες και γαλήνιες ψαλμωδίες της Μεγάλης Εβδομάδας. Περιμένω με ανυπομονησία να βάψουμε στο σπίτι με τη μητέρα μας τα αυγά και, όταν φτάνει η Ανάσταση, διαλέγω με προσοχή ένα από την πιατέλα. Άλλωστε, ξέρω κάποια μυστικά σχετικά με το πώς πιάνουν το αυγό και πώς "επιτίθενται στον αντίπαλο". Μου αρέσουν πάρα πολύ οι γλυκές μελωδίες τη Μεγάλη Εβδομάδα, ιδίως την Μεγάλη Πέμπτη! Αυτές οι στιγμές μου έλκουν περισσότερο το ενδιαφέρον και με γεμίζουν χαρά, τις άγιες ημέρες του Πάσχα!!!

# data[].attributes.headline
Ανάρτηση Άρθρου στο Περιοδικό

# data[].attributes.subject
Ανάρτηση Άρθρου στο Περιοδικό

# data[].attributes.body
Προς Τεχνική Ομάδα

Στο video θα βρείτε βασικές οδηγίες για να αναρτήσετε άρθρα στο περιοδικό. Για οποιαδήποτε απορία έχετε μπορείτε να απευθυνθείτε στην Όμαδα που συντονίζει την δράση.

# data[].attributes.attachment_caption
Σκίτσο από το CHATGPT

# data[].attributes.headline
Δεν βλέπω βελτίωση(Χριστίνα  Μπελογιάννη)

# data[].attributes.subject
Δεν βλέπω βελτίωση(Χριστίνα  Μπελογιάννη)

# data[].attributes.body
Σήμερα διάβασα ένα βιβλίο που λέγεται ''Δεν βλέπω βελτίωση'' του Αρκά.

Αυτό το βιβλίο μιλάει για κάποια πειράματα που γίνονται σε ένα εργαστήριο με κάποια πειραματόζωα. Είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο, πολύ αστείο αλλά επίσης μέσα από το βιβλίο ο συγγραφέας θέλει να περάσει ένα μήνυμα. Προσπαθεί να πει για την ανησυχία, για το άγχος που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος και ότι το άγχος που έχεις, πρέπει να το διαχειρίζεσαι, διότι αν δεν το διαχειριστείς δεν θα καταφέρεις να ζήσεις την ζωή σου. Θέλει να περάσει και το μήνυμα της εν-συναίσθησης γιατί όταν γίνεται κάτι σε κάποιον άλλον και δεν είναι ωραίο, πρέπει να κάνεις κάτι και να μην αδιαφορείς.Προσπαθεί να περάσει όλα αυτά τα μηνύματα μέσα από ένα αστείο πλαίσιο.

Ελπίζω να το διαβάσουν και άλλα παιδιά, γιατί είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο και το συστήνω σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας αλλά και μικρότερης

# data[].attributes.headline
Το καπλάνι της βιτρίνας [ Μαρίνια  Πασσά ]

# data[].attributes.subject
Το καπλάνι της βιτρίνας [ Μαρίνια  Πασσά ]

# data[].attributes.body
Η ιστορία που διάβασα ήταν το '' Καπλάνι της βιτρίνας'', της Άλκης Ζέη. Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται στη Σάμο, λίγα χρόνια πριν από τη δικτατορία του 1936. Η αφηγήτρια είναι ένα μικρό κορίτσι που ζει με την αδερφή της και τους γονείς της. Τα δύο κορίτσια παίζουν, φαντάζονται ιστορίες και περνούν τον χρόνο τους κοιτάζοντας το ''καπλάνι'', μια βαλσαμωμένη τίγρη με δύο μάτια κίτρινα τα οποία ήταν γυάλινα, στη βιτρίνα του σπιτιού τους. Σιγά, σιγά όμως καταλαβαίνουν ότι γύρω τους συμβαίνουν σοβαρά πράγματα. Υπάρχουν πολιτικές εντάσεις, φόβος και κάποιοι άνθρωποι διώκονται για τις ιδέες τους. Μέσα από τα μάτια των παιδιών βλέπουμε πως μια ξέγνοιαστη παιδική ζωή αρχίζει και επηρεάζεται από την ιστορία. Το καπλάνι γίνεται σύμβολο θάρρους, φόβου αλλά και ελευθερίας.

Αυτό το βιβλίο μου άρεσε γιατί συνδυάζει τη φαντασία με την πραγματικότητα. Η αφήγηση είναι απλή και κατανοητή. Δείχνει τη σημασία της οικογένειας και μαθαίνουμε για μία σημαντική περίοδο της ιστορίας. ( Την ελευθερία και τη δημοκρατία ).

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Το καπλάνι της βιτρίνας

# data[].attributes.headline
Ο Τριγωνοψαρούλης(Σταύρος Κότσιφας)

# data[].attributes.subject
Ο Τριγωνοψαρούλης(Σταύρος Κότσιφας)

# data[].attributes.body
Αυτό το βιβλίο μας μιλάει για την ζωή στον βυθό και για όλα τα διαφορετικά είδη ψαριών,όπως : γλώσσες, ξιφίες και τσιπούρες. Άλλο ένα ψάρι που είναι διαφορετικό, είναι ο Τριγωνοψαρούλης. Όλοι τον κορόιδευαν επειδή δεν ήταν ίδιος εξωτερικά και εσωτερικά. Ακόμα και στο σχολείο που δασκάλα ήταν η κυρά σουπιά, το κάθε ψαράκι έβρισκε την οικογένεια του αλλά ο Τριγωνοψαρούλης δεν έβρισκε κανέναν δικό του. Και στα μαθήματα τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα... Ο Τριγωνοψαρούλης δεν ήταν καλός μαθητής, και σχεδίαζε μόνο τρίγωνα.Μια μέρα όμως ο Τριγωνοψαρούλης άκουσε ότι ο ψαράς είχε βάλει δίχτυ πάνω από όλο το σχολείο. Όλα τα ψαράκια παίζανε, ανάμεσα αλλά ο Τριγονωψαρούλης σκέφτηκε ένα σχέδιο ιδιοφυές! το σχέδιο ήταν όλα τα ψαράκια να κάνουν ένα τρίγωνο. Στην αρχή δεν ήθελαν να τον ακούσουν αλλά το έκαναν στο τέλος.Το σχέδιο δούλεψε! Έσκισαν τα δίχτυα και ο Τριγωνοψαρούλης έμεινε στην ιστορία ως το πιο έξυπνο ψάρι του βυθού. Το δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι δεν πρέπει να κρίνουμε κάποιον απ' την εμφάνισή του.

# data[].attributes.headline
"Σκληρό Καρύδι" Σοφία Μητροπανοπούλου και Σοφια Ζυληφτάρη

# data[].attributes.subject
"Σκληρό Καρύδι" Σοφία Μητροπανοπούλου και Σοφια Ζυληφτάρη

# data[].attributes.body
Το βιβλίο "Σκληρό Καρύδι" για εμένα είναι μια ιστορία που μιλάει για ανθρώπους που φαίνονται σκληροί και κλειστοί, αλλά στην πραγματικότητα προσπαθούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους.

Διαβάζοντάς το, κατάλαβα πως πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβονται συναισθήματα, φόβοι και ανάγκη για αποδοχή. Το βιβλίο μου έδειξε ότι δεν πρέπει να κρίνουμε εύκολα τους άλλους, γιατί ο καθένας κουβαλάει τις δικές του δυσκολίες.

Μέσα από την ιστορία ένιωσα πως η κατανόηση και η αγάπη μπορούν να ΄΄μαλακώσουν΄΄ ακόμα και το πιο σκληρό καρύδι.

Και επίσης ήθελα να πω πως το βιβλίο μας μαθαίνει να μην κρίνουμε τους άλλους εύκολα, και να δείχνουμε κατανόηση και σεβασμό. Μου άρεσε το βιβλίο γιατί περνάει ένα σημαντικό μήνυμα για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή!

# data[].attributes.headline
Ο προπαππούς μου(Μυρτώ Κρίγκου ΣΤ1)

# data[].attributes.subject
Ο προπαππούς μου(Μυρτώ Κρίγκου ΣΤ1)

# data[].attributes.body
Ο προ παππούς (ο μπαμπάς της γιαγιάς) καταγόταν από την Αττάλεια της Μ.Ασίας.Οι Έλληνες που ζούσαν εκεί ήταν ευκατάστατοι και είχαν τους Τούρκους για υπηρέτες.

Η Αττάλεια ήταν λιμάνι και γινόταν εμπόριο εκεί.

Όταν έγινε η μικρασιατική καταστροφή, ο προ παππούς μου ήταν 10 ετών. Οι Έλληνες πετούσαν τις εικόνες των Άγιων σε μικρά ή μεγάλα αυλάκια νερού για να μην τις βρουν οι Τούρκοι και τις κλέψουν.Ο προ παππούς μου με κίνδυνο της ζωής του, πήρε μαζί του μια εικόνα και ένα υφαντό το οποίο μισό το είχε για να σκεπάζεται.Αυτά τα είχε η γιαγιά μου στο σπίτι.

Το καράβι με το οποίο έφυγε μαζί με την οικογένεια του και με άλλους Έλληνες έφτασε στο Κατάκολο.

Πέθανε σε ηλικία 77 χρονών έχοντας 3 παιδιά

# data[].attributes.headline
Η προγιαγιά μου(Μυρτώ Κρίγκου ΣΤ1)

# data[].attributes.subject
Η προγιαγιά μου(Μυρτώ Κρίγκου ΣΤ1)

# data[].attributes.body
Η προγιαγιά μου (η μαμά της γιαγιάς μου) καταγόταν από την Σμύρνη της Μ.Ασίας. Οι Έλληνες που ζούσαν εκεί ήταν ευκατάστατοι και είχαν τους Τούρκους υπηρέτες. Τα σπίτια τους ήταν διώροφα. Η προγιαγιά μου, όταν έγινε η καταστροφή της Σμύρνης ήταν 1 έτους. Είχε 3 αδέλφια μεγαλύτερα. Λίγες μέρες πριν την καταστροφή της Σμύρνης, ένας συγγενής της πήγε στο σπίτι όπου έμενε αυτή και η οικογένεια της και τους είπε ότι έπρεπε να φύγουν επειδή έρχονταν οι Τσέτες και τους σκότωναν όλους! Έτσι οι γονείς της πήραν τα παιδιά τους κι έφυγαν. Η προ προγιαγιά μου, έδεσε με σπάγκο τα 3 μεγάλα παιδιά της και την προγιαγιά μου την είχε αγκαλιά. Μέχρι να απομακρυνθεί το καράβι τους, η προ προγιαγιά μου θήλαζε την προγιαγιά μου για να μην κλάψει και τους ακούσουν οι Τούρκοι. ο προ προ παππούς μου ήταν λίγο κουφός και δεν ήθελε να φύγει. Η προγιαγιά μου πέθανε σε ηλικία 75 ετών έχοντας 3 παιδιά.

# data[].attributes.headline
Μια μέρα με τον Μότσαρτ

# data[].attributes.subject
Μια μέρα με τον Μότσαρτ

# data[].attributes.body
Αυτό το βιβλίο μιλάει για την ζωή του Μότσαρτ, που ήταν ένας μεγάλος συνθέτης ο οποίος έγραψε πολλές συμφωνίες, κονσέρτα όπερες. Αυτό το βιβλίο είναι ουσιαστικά η βιογραφία του Μότσαρτ μέσα από ένα παιδικό πλαίσιο. Μέσα από το βιβλίο μαθαίνεις πολλά πράγματα σχετικά με τη μουσική και πιστεύω ότι θα ενδιέφερε περισσότερο παιδιά που έχουν επαφή με την μουσική ή παιδιά που θέλουν να μάθουν πράγματα σχετικά με αυτή. Το βιβλίο λέει για ένα παιδί το οποίο είναι αγχωμένο γιατί έχει μια συναυλία στην οποία θα παίξει πιάνο και παίζει ένα κομμάτι του Μότσαρτ. Έτσι η αδερφή του Αμάντεους Μότσαρτ αποφάσισε να του δείξει πράγματα για την ζωή του ώστε να διαχειριστεί το άγχος του και να μάθει περισσότερα πράγματα σχετικά με αυτόν. Έτσι το ταξίδι ξεκινά, τον ταξιδεύει στην μαγική εποχή του 1770 τότε που όλοι φορούσαν άσπρες μεγάλες περούκες και ωραία καλά επίσημα ρούχα. Ήταν υπέροχα.

Συστήνω αυτό το βιβλίο σε παιδιά μικρότερης ή μεγαλύτερης ηλικίας από εμένα και κυρίως στα παιδιά που ασχολούνται με τη μουσική

# data[].attributes.headline
Μία εθελοντική πράξη για το 6ο (Δ2)

# data[].attributes.subject
Μία εθελοντική πράξη για το 6ο (Δ2)

# data[].attributes.body
Κάθε χρόνο το σχολείο μας συγκεντρώνει παιχνίδια και τρόφιμα για ''Το Χαμόγελο του παιδιού ΄΄. Τα παιδιά της ΣΤ συγκέντρωσαν τα παιχνίδια πάνω σε δύο θρανία. Μετά από λίγες φωτογραφίες που έβγαλαν τα παιδιά με τα τρόφιμα και τα παιχνίδια, τα έβαλαν σε σακούλες. Μετά από λίγο ήρθε ένα φορτηγάκι από ''Το χαμόγελο του παιδιού'' με δύο ανθρώπους και όλοι μαζί φορτώσαμε τα πράγματα μέσα στο φορτηγάκι και έφυγε. Είμαστε περήφανοι για το σχολείο μας και για όλα τα παιδιά που έκαναν μια καλή πράξη!!

# data[].attributes.headline
Συνέντευξη από τον παππού για το επάγγελμα του παγοπώλη(Νεφέλη Οικονομίδου)ΣΤ2

# data[].attributes.subject
Συνέντευξη από τον παππού για το επάγγελμα του παγοπώλη(Νεφέλη Οικονομίδου)ΣΤ2

# data[].attributes.body
-Ποια ήταν η δουλεία του μπαμπά σου;

Η δουλειά του μπαμπά μου ήταν το επάγγελμα του παγοπώλη

-Σήμερα παππού τα παιδιά θεωρούμε δεδομένο ότι ανοίγουμε το ψυγείο και έχουμε κρύο νερό. Πώς ήταν η δουλειά του μπαμπά σου;

Δύσκολη δουλειά ! Ξυπνούσε πριν βγει ο ήλιος, πήγαινε στο παγοποιείο και φόρτωνε το κάρο ή αργότερα το φορτηγάκι με μεγάλες κορώνες πάγου. Μετά γύριζε τις γειτονιές και φώναζε <<ο παγοπώλης>>.

-Πώς το μετέφεραν οι άνθρωποι μέσα στο σπίτι ; Δεν γλιστρούσε;

Είχαν μια μεγάλη σιδερένια τσιμπίδα. Κόβανε την κολώνα με το πριόνι σε κομμάτια και την πιάνανε σφιχτά, την κολλούσανε στον ώμο τους πάνω σε ένα χοντρό ύφασμα από λινάτσα για να μην τους παγώνει το δέρμα.

-Και που το έβαζαν τον πάγο;

Είχαν τα ‘’παγωμένα ντουλάπια’’ τα ξύλινα ψυγεία πάγου. Στο πάνω μέρος βάζανε τον πάγο και στα κάτω ράφια το γάλα, το κρέας και το νερό για να είναι δροσερά.

-Σου λείπει αυτή η εποχή;

Μου λείπει η εποχή που μιλούσαμε με τον κόσμο. Τότε ξέραμε κάθε σπίτι με το όνομα του. Αλλά η τεχνολογία είναι καλή , γιατί τώρα ο κόσμος δεν φοβάται μην του λιώσει ο πάγος και χαλάσει το φαγητό του.

-Γιατί χάθηκε αυτό το επάγγελμα;

Ο παγοπώλης αντικαταστάθηκε από το ηλεκτρικό ψυγείο.Μετά την δεκαετία του '50 και του '60, καθώς ο ηλεκτρισμός έφτασε σε κάθε σπίτι, οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πια να αγοράζουν καθημερινά πάγο.

-Σε ευχαριστώ πολύ παππού για τις πληροφορίες!!

# data[].attributes.headline
Το Κόκκινο Πουλι(Σοφία Μητροπανοπούλου Ε'2)

# data[].attributes.subject
Το Κόκκινο Πουλι(Σοφία Μητροπανοπούλου Ε'2)

# data[].attributes.body
Το βιβλίο "Το κόκκινο πουλί που το λέγαν Φλόγα" μιλάει για τη φύση,τα ζώα και τη δύναμη της φιλίας. Η ιστορία διαδραματίζει μέσα σε ένα όμορφο δάσος,όπου οι ήρωες ζουν πολλές συγκινήσεις και δυσκολίες.Μέσα από την ιστορία καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε και να προστατεύουμε το περιβάλλον και τα ζώα. Το βιβλίο μου άρεσε πολύ γιατί είχε ωραίες περιγραφές και έντονα συναισθήματα. Σε κάποια σημεία ένιωσα αγωνία και σε άλλα χαρά και σε άλλα συγκίνηση. Το πιο σημαντικό μήνυμα που περνάει είναι ότι πρέπει όλοι να φροντίζουμε τη φύση και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Επίσης το βιβλίο δείχνει πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε και να προστατεύουμε το περιβάλλον. Μέσα από την ιστορία καταλαβαίνουμε ότι οι φωτιές και οι καταστροφές κάνουν κακό όχι μόνο στα δέντρα αλλά και στα ζώα που ζουν εκεί. Επίσης μας μαθαίνει ότι με την αγάπη τη φροντίδα και τη συνεργασία, μπορούμε να ξεπεράσουμε πολλά προβλήματα.

Επίσης εμένα η Σοφία μου άρεσε πολύ, γιατί ένιωσα σαν να ήμουν μέσα στο δάσος μαζί με τους ήρωες. Το βιβλίο μου έμαθε ότι η φύση είναι πολύ σημαντική και πρέπει όλοι να τη φροντίζουμε. Στο τέλος ένιωσα χαρά και ελπίδα γιατί ακόμα και στις δύσκολες στιγμές υπάρχει πάντα κάτι όμορφο που μπορεί να ξαναγεννηθεί.

# data[].attributes.headline
Ο Γιατρός συμβουλεύει Α'βοήθειες (Τζαβάρας)

# data[].attributes.subject
Ο Γιατρός συμβουλεύει Α'βοήθειες (Τζαβάρας)

# data[].attributes.body
Το βιβλίο <<Ο γιατρός συμβουλεύει α' βοήθειες>> είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο που εξηγεί για τις πρώτες βοήθειες στα εξανθήματα.

Το προτείνω γιατί προσφέρει πολλές πολύτιμες γνώσεις και είναι μια καλή ασχολία για τον ελεύθερο σας χρόνο