# data[].attributes.body
Osmanlı Devletinin ilk askeri oluşumu aşiret kuvvetleridir. Daha sonra Orhan Bey döneminde Yaya ve Müsellem birlikleri kurulmuştur. I. Murad zamanında ise Acemi oğlanlar ocağı, Yeniçeri Ocağı, Kapıkulu süvarileri birlikleri oluşturulmuştur

# data[].attributes.body
TImarlı sipahiler ve gerek diğer dirlik sahiplerine tahsis edilen topraklardır. Devletçe tespit edilmiş olan senelik öşür ve rüsum hazineye alınmayarak kendilerine terk edilmişti; yani bu dirlik sahipleri kendilerine terk edilen köylerin bu öşür ve resimlerini bizzat veya bilvasıta tahsil ederek buna mukabil askeri vazife görürler ve sefere giderlerdi. Böylece devlet reaya denilen köylü halktan her sene alacağı öşür ve resimleri bizzat kendisi tahsil etmeyerek onu askeri hizmete mukabil tımarlı sipahiye tahsis etmişti.

# data[].attributes.headline
Kutsal İttifak Savaşları ve Karlofça Antlaşması (1699)

# data[].attributes.subject
Kutsal İttifak Savaşları ve Karlofça Antlaşması (1699)

# data[].attributes.body
1683 yılında viyana kuşatmasının başarısız olması üzerine Papa'nın teşviki ile Avusturya, Lehistan, Rusya, Venedik ve Malta’nın da dahil olduğu Kutsal İttifak kuruldu. Osmanlı Devleti, bu ittifakta yer alan devletler ile aynı anda savaşmak zorunda kaldı. Yapılan savaşlar sonucu Osmanlı Devleti 1699 yılında Karlofça antlaşmasını imzalamak zorunda kaldı.

# data[].attributes.body
Bu antlaşmayla Avusturya, Temeşvar hariç Macaristan ve Erdel’i aldı. Lehistan’a Podolya ve Ukrayna; Venedik’e Mora ve Dalmaçya kıyıları bırakıldı. XVII. yüzyılın başında Avusturya imparatoruna, “Roma Sezarı” şeklinde hitap etmeyi kabul eden Osmanlılar için Macaristan ve Tuna boylarının kaybı, dış siyaset ve diplomaside yeni bir dönemin başlangıcı oldu

# data[].attributes.body
Osmanlı İmparatorluğu, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında büyük kayıplar yaşadı. Bu süreçte ordunun yetersizliği daha da belirgin hale geldi ve modernleşme çabalarına hız verilmesi gerektiği anlaşıldı.

# data[].attributes.body
1774'te imzalanan Küçük Kaynarca Antlaşması, Osmanlı ordusunun zayıflığının uluslararası arenada ortaya çıkmasının ardından gerçekleşti. Bu antlaşma, reform çağrılarını daha da artırdı. Ayrıca bu antlaşma ile Osmanlı Devleti ilk kez savaş tazminatı ödemek zorunda kaldı

# data[].attributes.headline
1789: III. Selim ve Nizam-ı Cedid Ordusu

# data[].attributes.subject
1789: III. Selim ve Nizam-ı Cedid Ordusu

# data[].attributes.body
III. Selim döneminde başlatılan Nizam-ı Cedid reformları, Osmanlı ordusunun modernleşme sürecinde önemli adımlar oldu. Bu reformlarla Batı tarzı askeri sistemler benimsenmeye çalışıldı.

# data[].attributes.headline
1826: Yeniçeri Ocağı'nın Kaldırılması (Vak'a-i Hayriye)

# data[].attributes.subject
1826: Yeniçeri Ocağı'nın Kaldırılması (Vak'a-i Hayriye)

# data[].attributes.body
1826'da II. Mahmud, Yeniçeri Ocağı'nı kaldırarak, modernleşmenin önündeki en büyük engellerden birini ortadan kaldırdı. Bu olay Osmanlı ordusunun dönüşüm sürecinde önemli bir dönüm noktasıdır.

# data[].attributes.body
Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasının ardından, yerine modern bir ordu olan Asakir-i Mansure-i Muhammediye kuruldu. Bu, Osmanlı'da Batı tarzı düzenli orduların oluşmaya başlamasının bir örneğidir.

# data[].attributes.body
1839 yılında Tanzimat Fermanı'nın ilan edilmesi, Osmanlı ordusunun modernleşme sürecinde yasal ve kurumsal ölçekte yeni bir dönemi başlattı. Bu ferman, ordunun daha düzenli ve merkezi bir yapıya sahip olmasını hedefliyordu.

# data[].attributes.body
1840 yılına gelindiğinde, Osmanlı modernleşme süreci hukuki zemine oturtulmuş, ordunun Batı örneklerine göre yeniden yapılandırılması çalışmaları kurumsallaşmıştı.