# data[].attributes.body
Deze activiteit heet 'help de blinde'.
Dit spel gaat in tweetallen. Een kind van het tweetal doet een blinddoek om. Het kind zonder blinddoek moet het andere kind helpen om een parcours af te leggen. Dit draagt bij aan het zelfvertrouwen van een kind doordat,
- De ander volledig afhankelijk is van zijn/haar hulp.
- Het kind bepaalt wat de ander moet doen.
- De 'blinde' zal heel goed luisteren naar het kind.
- Als je zelf de 'blinde' bent merk je het gelijk of je goed hebt geluisterd.

# data[].attributes.body
Dit spel heet commando. Dit helpt voor het zelfvertrouwen van een kind. Een kind bepaalt wat de rest moet doen. Bijvoorbeeld, Ga op 1 been staan! Dit geeft zelfvertrouwen, omdat
- alle kinderen aandachtig luisteren naar het kind.
- Het kind is 'de baas' die de commando's geeft.
- Het kind bepaalt wie er af zijn.
- Het kind is het middelpunt van belangstelling.
- Het kind mag zelf bepalen wat hij/zij de rest laat doen.
- Je kunt het niet fout doen als je commando's geeft.

# data[].attributes.body
Hoe kun je een kind weerbaarder maken? Kijk hier voor tips en uitleg!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Als ouder wil je natuurlijk niet dat je kind over zich heen laat lopen en een makkelijk slachtoffer is voor pestkoppen. Een kind dat weerbaar is, kan zijn eigen grenzen aangeven, zichzelf verdedigen en durft een eigen mening te hebben. Willemijne en Camiel zijn pedagogisch professional bij Jonger, een jeugdhulpverlening organisatie in Rotterdam. Ze geven handige tips en inzichten die helpen je kind weerbaar te maken.
Zelfvertrouwen kind

Het begint allemaal met zelfvertrouwen. Helaas word je niet geboren met een flinke dosis zelfvertrouwen. Het is een lang proces dat begint bij de eerste omgang tussen ouders en het kind. Als je als kind liefde en aandacht krijgt ontwikkel je een ander gevoel van eigenwaarde dan een baby die -om wat voor reden dan ook- minder liefde en aandacht krijgt. Een kind dat merkt dat ouders reageren op zijn gebrabbel legt een stevige basis voor het ontwikkelen van een gezonde dosis zelfvertrouwen.
Lees hier een uitgebreid artikel over hoe je het zelfvertrouwen van je kind vergroot.

Een positief zelfbeeld is deels aangeboren, maar wordt voor een groot deel gevormd door de omgeving

Hoe geef ik mijn kind weerbaarheid?

Het is een vraag waar veel ouders mee zitten. Als ouders heb je zeker invloed op het weerbaar maken van je kind, maar houd er dus ook rekening mee dat ook andere factoren een belangrijke rol spelen. Zoals de aard van het kind, reactie en stimulatie vanuit de omgeving, ontwikkelingsmogelijkheden en kansen. Iedereen is anders en karakters verschillen.

Kinderen te veel beschermen

Wist je dat kinderen die tijdens het opgroeien hebben ervaren dat niet alles altijd lukt, kan of mag, vaak steviger in hun schoenen staan dan kinderen voor wie alles gedaan wordt en opgelost wordt? Bij tegenslag - wat iedereen uiteindelijk een keer tegenkomt- laten zij zich niet meteen uit het veld slaan. Zij weten dat dit bij het leven hoort. Dus les 1: niet teveel beschermen!

Tips kind weerbaar maken

Tip 1: Zelluf doen!

Weerbaarheid vergroten start al in het eerste jaar van je kind. Laat jouw kind zoveel mogelijk zijn eigen ontwikkeling volgen. Uit jezelf kunnen omrollen in plaats van door hulp, geeft je kleine baby, hoe jong hij ook is, een goed gevoel. Wel eens een dreumes tijdens het spelen ineens uit zichzelf los zien staan? Die blik in de ogen straalt alles uit van trots! Zelf doen draagt bij aan het opbouwen van zelfvertrouwen: ik kan het (uit me)zelf!

Tip 2: Aanreiken van het juiste speelgoed

Er is zoveel speelgoed te koop, dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Kinderen hebben helemaal niet veel speelgoed nodig. Wat wel belangrijk is, is dat het speelgoed is waar het kind ook echt iets mee kan, qua interesse, leeftijd en niveau. Observeer je kind tijdens het spelen. Gooit het zijn speelgoed steeds bozig weg? Misschien raakt het gefrustreerd van het spel wat je hem hebt aangereikt. Het is misschien nog te moeilijk. Geef daarom speelgoed waarmee het kind wordt uitgedaagd, maar wel mee uit de voeten kan.

Kinderen hebben niet veel speelgoed nodig. Het is wél belangrijk dat het speelgoed wat ze hebben, ze uitdaagt.

Tip 3: De kracht van herhaling

Kinderen leren door herhaling. Daarom kunnen ze hetzelfde spel eindeloos keer op keer herhalen. Dat is niet saai, maar juist leerzaam! Wanneer je als ouders steeds nieuw speelgoed aanreikt, mist het deze kans om het zich eigen te maken. Doordat het kind het spel steeds beter gaat begrijpen en onder de knie krijgt groeit het zelfvertrouwen van kinderen.

Tip 4: Kind zelf problemen laten oplossen

Laat je kind het vaker zelf oplossen. Als volwassenen zijn we vaak geneigd ons kind waar nodig te helpen. Maar door de oplossing aan te reiken, verkleinen we hun zelfoplossend vermogen. En dat begint al bij de kleintjes. Laat ze zelf eens bedenken hoe het blokje in het doosje gedaan moet worden. Wanneer je het steeds voordoet, geef je (onbewust) je kind de boodschap dat je er geen vertrouwen in hebt dat je kind dit kan.

Wanneer je kind groter is, en van school komt met een verhaal over bijvoorbeeld een ruzietje tussen hem en een vriendje, willen we ze graag beschermen. Soms gebeurt het dat ouders het 'overnemen' door naar school te gaan. Probeer eens meer te vragen en te luisteren naar je kind en jouw ideeën over mogelijke oplossingen voor je te houden. Wanneer je kind zelf met een oplossing komt en deze oplossing werkt, dan geeft het een enorme boost.

Tip 5: Fouten maken mag!

Geef je kind de ruimte om fouten te maken, van fouten leer je en dit geldt zeker voor onze kinderen. Stimuleer je kind juist om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Gewoon proberen.

Tip 6: Complimenten geven mag

Let er alleen wel op dat je niet alleen de nadruk legt op resultaten, maar waardeer wie je kind is en geef vooral het compliment op het proces. 'Je bent lekker aan het tekenen zie ik' is bijvoorbeeld beter dan 'wow wat een prachtige tekening maak jij'.

Tip 7: Neem je kind en zijn of haar gevoelens serieus

Zelf problemen oplossen betekent niet: je zoekt het maar uit. Nee, jij bent er voor je kind, door naar hem te luisteren en zijn gevoelens en mening aan te horen. Je kan laten zien dat jij je kind serieus neemt door vragen te stellen over wat het voelt, of door wat jij denkt dat het voelt te benoemen. Soms is het zinnetje 'ik hoor wat je zegt en dat vind ik belangrijk' heel helpend.

Tip 8: Jij bent het rolmodel

Vind je het zelf ook lastig om voor jezelf op te komen? Grote kans dat je dit herkent in je kind. Kinderen nemen jouw gedrag over en soms helpt het als jij je kwetsbaar durft op te stellen naar je kind. Bijvoorbeeld door te zeggen dat je iets best spannend vindt.

Tip 9: Iedereen is anders

Probeer kinderen niet met elkaar te vergelijken. Een kind kan het gevoel hebben dat zijn broer of zus het altijd beter doet. Beloon je kind voor de dingen die hij goed doet, los van het feit of zijn zus of broer dat al eerder voor elkaar had gekregen.

HET BOOSTBOEK: HET BOEK VOOR ZELFVERTROUWEN

Het Boostboek is een steuntje in de rug voor iedereen die een extra boost zelfvertrouwen kan gebruiken. In het boek staan opdrachten die kinderen stimuleren verschillende vaardigheden toe te passen en te ontwikkelen.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoe kun je je kind weerbaar maken? Willemijne en Camiel zijn pedagogisch professional en hebben handige tips om je kind weerbaar te maken. Weerbaarheid bij kinderen is belangrijk!

# data[].attributes.body
is weerbaarheid altijd in ontwikkeling en waarom kun je voor weerbaarheid terecht bij JGZ? Klik op dit artikel!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
We spreken tijdens de themamaand over weerbaarheid met Minne Fekkes, senior onderzoeker bij TNO Child Health en bijzonder hoogleraar Sociale vaardigheden en weerbaarheid aan de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam (UvA). Hij stelt zichzelf voor.
Ik ben al ruim twintig jaar bezig met toegepast wetenschappelijk onderzoek op het grensvlak van wetenschap en maatschappelijke relevantie. Het moet toepasbaar zijn in de praktijk. Ik heb me vooral beziggehouden met de mentale gezondheid van jongeren en hoe je die via interventieprogramma's, vooral op school, kunt verbeteren. Vanuit die positie hield ik mij bezig met de evaluatie van schoolgezondheidsbeleid en toen zagen we dat er best veel kinderen gepest werden. Dat was in de jaren negentig en er was toen nog geen uitgebreid anti-pestbeleid op alle scholen. Ik ben destijds gepromoveerd op onderzoek naar de toen geldende pestprotocollen en naar de effectiviteit van die protocollen op basisscholen. Daarna ben ik meer onderzoek gaan doen naar pestbeleid, maar ook naar interventies die de weerbaarheid van kinderen kunnen verstreken. We zagen dat sommige kinderen vatbaarder zijn dan anderen. De laatste jaren heb ik mij vooral daarmee beziggehouden: wat werkt nu voor het versterken van de weerbaarheid en sociale vaardigheden van kinderen.

Wat maakt dat je daar mee bezig bent, wat is je persoonlijke link?

Mensen denken soms dat ik misschien zelf gepest werd omdat ik daar mijn onderzoeksgebied van maakte. Ik ben niet gepest. Ik heb wel eens gepest, maar niet extreem. Mijn interesse komt enerzijds voort uit het onderzoek naar pesten en naar de kwetsbaarheid van kinderen die we aantroffen. Op meer persoonlijk vlak ben ik ook wel na gaan denken over wat weerbaarheid nu precies is. Weerbaarheid is namelijk niet zo nauw omschreven. Het is situatie-afhankelijk. Nu ik zelf ouder word en terugkijk naar het opgroeien van mijn kinderen zie ik dat je weerbaarheid gedurende je leven leert. Dat houdt nooit op, maar je neemt het je hele leven mee en je wordt steeds weerbaarder. Je leert steeds beter met situaties om te gaan. Op mijn twintigste vond ik het heel spannend om in een werkgroep op de universiteit te spreken en nu geef ik college. Je ontwikkelt vaardigheden en dus weerbaarheid op om op een gezonde manier met (spannende) situaties om te gaan.

Mooi hoe je dat beschrijft: weerbaarheid is niet een vaststaand begrip, geen eindpunt, maar een streven waarmee je bezig blijft. Je moet dus altijd zoeken naar ontwikkeling.

Ja, én het is ook situatieafhankelijk. Iemand is niet in alles weerbaar, maar het is afhankelijk van de specifieke situatie. Er zijn mensen die gemakkelijker weerbaar zijn in verschillende situaties maar iedereen kent daarin variaties. Er zit altijd een context/een situatie aan vast. Het zelfvertrouwen dat je hebt omdat je goed om kunt gaan met bepaalde groepen mensen, betekent niet automatisch dat je ook in andere situaties goed uit de voeten kunt. Het is dus iets waarin je kunt groeien, wat je kunt ontwikkelen en wat je steeds beter in de vingers kunt krijgen. Vaardigheid en weerbaarheid hangen nauw met elkaar samen. Als je een vaardigheid ontwikkelt kun je een nieuwe situatie vanuit die opgebouwde vaardigheid gemakkelijker aan. Naast eigen vaardigheden speelt natuurlijk ook de omgeving, bijvoorbeeld sociale steun, een belangrijke rol bij weerbaarheid.

Wat maakt weerbaarheid tot een onderwerp van de JGZ? Waarom moet er aandacht voor zijn?

De JGZ ziet de hele Nederlandse jeugd en ziet de ouders van hele jonge kinderen. Ouders hebben een belangrijke rol in de opvoeding. Als die door de JGZ ondersteunt worden kun je al heel vroeg ouders helpen bij het vaardiger en sterker maken van kinderen. Een weerbaarder kind vindt zijn weg makkelijker in de maatschappij. Heel veel ouders doen het ongelofelijk goed, maar er zijn ook ouders die met vragen zitten. Die kun je vanuit de JGZ adviseren.

Op latere leeftijd komen kinderen meer zelf aan het woord en kun je hen ondersteunen. Dan kun je ook inschatten hoe het op het gebied van sociale vaardigheden, pesten, weerbaarheid en assertiviteit gaat met dat kind. Dat zijn allemaal aan elkaar gerelateerde aspecten. Als er twijfels zijn dan kun je met hen en de ouders bespreken of er extra ondersteuning nodig is. De JGZ kan dan verwijzen naar effectieve interventies. Die signaleringsfunctie is erg belangrijk.

Vanuit de JGZ mag je ouders best de weg wijzen in hoe ze dat aan kunnen pakken. Daarvoor is het belangrijk de mogelijkheden te kennen op school, maar ook in de thuissituatie. Je kunt mensen niets opleggen, maar het is wel je vakmanschap om de mogelijkheden en behoeften van ouders af te tasten. Door daarbij aan te sluiten kun je ouders helpen met die ontwikkeling. We weten uit onderzoek dat ouders graag horen wat ze kunnen doen, open staan voor ondersteuning bij hun opvoeding en ook niet altijd de mogelijkheden kennen.

Wanneer begin je met werken aan weerbaarheid?

Dat kan al vanaf hele jonge leeftijd, maar er zijn wel belangrijke momenten. Goede hechting is een eerste aangrijpingspunt voor weerbaarheid omdat het een belangrijke factor is. Als een kind meer en meer sociale interacties krijgt, met name met andere kinderen doordat het bijvoorbeeld naar het kinderdagverblijf of naar school gaat, dan leert het functioneren in een groep je iets over weerbaarheid. Lukt het afscheid te nemen, kan het omgaan met andere kinderen, speelafspraken maken? Allemaal aspecten waar vaardigheden en een bepaalde mate van weerbaarheid bij horen.

De interventies VoorZorg en Stevig Ouderschap werken aan het versterken van ouders(chap). Helpt dit ook de weerbaarheid van kinderen?

De weerbaarheid van ouders is erg relevant. Ouderlijke stress is niet bevorderlijk voor de manier waarop kinderen groot worden. Er zit natuurlijk ook van alles in de weg als ouders overbelast zijn of het niet goed aankunnen. Dan komen vaardigheden, ook als ze die in aanvang best hebben niet meer goed uit de verf. Dat zijn risicofactoren voor een minder optimale manier van opvoeden die ook niet bijdraagt aan de ontwikkeling van weerbaarheid van kinderen. Dat zien we natuurlijk ook. Ouderfactoren hangen samen met het risico bij kinderen om gepest te worden. Je ziet heel duidelijk dat de manier van opvoeden op jongere leeftijd daaraan kan bijdragen: in negatieve en positieve zin.

Zijn er cruciale momenten om goed op te letten op met name weerbaarheid en op de ontwikkeling van weerbaarheid?

Je wilt er graag zo vroeg mogelijk bij zijn. Weerbaarheid heeft niet een cruciale leeftijd. Het is altijd in ontwikkeling. Afhankelijk van context en leeftijd. Er spelen op iedere leeftijd dus andere dingen. We zien wel dat een kind dat zich op jongere leeftijd beter redt ook meer kans heeft om het later in zijn leven goed te doen.

Rond de kleuterleeftijd ga je bij kinderen zien hoe ze in een groep staan. Dan komt er iets aan het licht wat daarvoor misschien niet zo duidelijk was. Het is belangrijk om daar alert op te zijn. Daarna is bijvoorbeeld de leeftijd van 9 jaar erg relevant. Dan moeten kinderen in klassen echt voor zichzelf opkomen, voor de klas spreken, uitgenodigd worden voor feestjes. Dan moeten kinderen uit zichzelf dingen doen en zie je ook hoe ze zich daarin redden. Kinderen die het daar redden hebben minder risico om later uit te vallen op met name dit stuk. Die kinderen kunnen de samenleving beter aan. Nog een sprong: rond 12-14 jaar, het begin van de middelbare school. Het identiteitsaspect speelt dan een grotere rol. Ook daar kun je zien of kinderen in de knoop zitten en of ze daar goed mee om kunnen gaan. Als je weinig zelfvertrouwen hebt ga je op een andere manier met situaties om.

Naast de JGZ contactmomenten kun je de sociaal emotionele ontwikkeling op verschillende andere manieren in kaart brengen. Het werkt het beste als de verschillende samenwerkingspartners de relevantie van het begrip weerbaarheid zien en er ook methoden zijn om dit goed in beeld te brengen. De Hart & Ziel-monitor is bijvoorbeeld zo'n manier. Dat zorgt voor betrokken scholen, het geeft mogelijkheden voor een gezonde school-aanpak en helpt ook de JGZ bij het formuleren van adviezen. Betrokkenheid is hierbij een belangrijk aspect. Als je betrokken bent ga je namelijk ook op een betrokken manier kijken naar weerbaarheid, zelfvertrouwen en welbevinden. Het gaat verder dan alleen de vraag of er gepest wordt of dat kinderen wel eens buikpijn hebben. Die aandacht voor weerbaarheid en sociaal emotionele ontwikkeling kan ik alleen maar toejuichen.

Kun je iets zeggen over de elementen die werken bij weerbaarheid?

Daar hebben we door het huidige onderzoek steeds meer zicht op. Er zijn een aantal onderdelen belangrijk.
Ten eerste is het belangrijk dat er wordt uitgelegd aan kinderen wat je ze wilt aanleren of waarin je ze wilt versterken. Psycho-educatie dus. Dat is een belangrijk onderdeel van een aanpak waarbij kinderen ook bewust weten wat ze waarom leren. Dat vergroot de effecten. Vervolgens ga je technieken inzetten om die vaardigheden te vergroten. Daarbij zijn er twee technieken in elkaars verlengde, die bijdragen aan de effecten.

De eerste techniek is het oefenen van vaardigheden waarmee je het bedoelde gedrag, het eindgedrag, versterkt. Net zoals je wiskunde eindeloos moet oefenen, moet je ook vaardigheden oefenen. Door het oefenen wordt een kind weerbaarder en ontwikkelt het zelfvertrouwen. Daarmee kom ik op de tweede techniek: dat is het veranderen van de cognities, de opvattingen over het eigen gedrag. Hoe kijkt een kind naar zichzelf? Kan het tot ondersteunende, helpende gedachten komen? Ook dat is effectief bij het werken aan weerbaarheid.

We maakten Je Brein de Baas samen met de GGD RU voor het versterken van de mentale gezondheid van jongeren. Dat deden we met dezelfde elementen: uitleg, oefenen en het creëren van helpende gedachten.

Precies! Het gaat inderdaad om de combinatie van die werkzame elementen. Dit soort programma's beginnen vaak met een korte uitleg van wat er besproken wordt, waarna er tijd is voor het oefenen van vaardigheden. Het oefenen van specifieke situaties vraagt de meeste tijd. Weerbaarheid kun je niet in een overstijgende vorm met een x-aantal oefening regelen. Je kunt iemand niet een "weerbaar gevoel" geven. Programma's die dat beweren hebben dus ook niet echt effect. Het vraagt om een specifieke inzet waarmee je aan zelfvertrouwen werkt waardoor je weerbaarheid versterkt. Dus psycho-educatie, oefenen en werken aan ondersteunende gedachten en emoties.

Heb je een oproep aan de jeugdgezondheid met betrekking tot weerbaarheid?

Ik zou graag meewerken aan een richtlijn weerbaarheid voor de jeugdgezondheidszorg. Ze zijn daar op allerlei manieren al wel mee bezig, maar ik denk dat je het met een richtlijn naar een hoger plan kunt brengen. Dan wordt er beter en meer gestructureerd op gelet.Dat zou in dit geval goed zijn. Juist bij zoiets als weerbaarheid, waar je net wat minder makkelijk de vinger op legt. Die richtlijn zou het werk van de JGZ ondersteunen.

Werk je met zo'n richtlijn ook aan het versterken van de weerbaarheid van professionals en aan het ontwikkelen van vakmanschap?

Er zal niet instaan hoe iemand moet werken aan zijn eigen weerbaarheid. Weerbaarheid is zeker een aspect waar je gedurende je ontwikkeling ingroeit. Het versterken van de vaardigheden van professionals vraagt aparte aandacht. Maar heeft zeker invloed op elkaar en kan elkaar ook versterken. Het is dus wel belangrijk dat je je zelf ook bewust bent van het feit dat weerbaarheid een aspect is dat meeweegt in je werk.

Je hebt in opleidingen rond bijvoorbeeld de GIZ (gesprekstechnieken en methodes) ook ruimte om in te zetten op vaardigheden bij de professionals. Daar hoort weerbaarheid van de professional zeker een plek te hebben. De richtlijnen hebben vooral hun waarde voor het dagelijks werk en voor de manier waarop je gestructureerd aandacht kunt besteden aan weerbaarheid. Een richtlijn moet ook wel specifiek genoeg zijn om effect te sorteren.

Kunnen we je betrekken bij het ontwikkelen van zo'n richtlijn?

Ik zou het graag willen! Ik denk dat we voldoende weten om de beschikbare kennis op een goede manier in een richtlijn te verwerken. Daarmee komt deze kennis beschikbaar voor de JGZ die daarmee de contactmomenten kan verbeteren. Daarmee kunnen ze ouders en kinderen beter ondersteunen en kunnen ze bijdragen aan het versterken van weerbaarheid. De whitepaper over het versterken van weerbaarheid die we met TNO Child Health maakten helpt daar ook al bij. Het is een uitnodiging tot een verdere verkenning van wat er nodig is op het gebied van weerbaarheid voor de jeugdgezondheid. Dat zagen we bijvoorbeeld ook bij pesten: daar ontstond een werkgroep die met elkaar vrij snel grote slagen kan maken. Dat zou rond weerbaarheid natuurlijk ook een goed idee zijn. Wie daaraan mee zou willen werken kan zich melden bij het NCJ.

Bekijk ook:

# data[].attributes.attachment_link.title
Weerbaarheid is altijd in ontwikkeling - NCJ

# data[].attributes.attachment_link.description
We spreken tijdens de themamaand over weerbaarheid met Minne Fekkes, senior onderzoeker bij TNO Child Health en bijzonder hoogleraar Sociale vaardigheden en weerbaarheid aan de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam (UvA). Hij stelt zichzelf voor.

# data[].attributes.body
In deze video wordt de weerbaarheid bij kinderen wat specifieker uitgelegd. Lijkt je dit interessant? Klik dan op de video!

# data[].attributes.body
Hoe ontstaat weerbaarheid? En hoe kun je weerbaarheid vergroten? Kijk deze video!

# data[].attributes.body
Mentale weerbaarheid en lichaamsbewustzijn:

Mentale weerbaarheid is belangrijk in de 3 andere vlakken en hebben een verbindende werking. Het vergroten van lichaamsbewustzijn leidt tot emotioneel bewustzijn, inlevingsvermogen en zelfbewustzijn. Door meer zelfbewustzijn ontstaat er meer inzicht en controle over lichaam en geest. Het groeien van mentale weerbaarheid wil zeggen dat je makkelijker je eigen kwaliteiten in gaat zetten.

# data[].attributes.body
Emotionele weerbaarheid:

Emotionele weerbaarheid gaat over je innerlijke emoties. Als je bewust bent van je eigen emoties en deze kunt herkennen en erkennen zal er meer ruimte ontstaan voor zelfreflectie. Bewust zijn en nadenken van je eigen handelen zorgt voor meer zelfontwikkeling en zelfvertrouwen. Door verantwoording te kunnen nemen ontstaat er meer rust.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Veel mensen denken bij weerbaarheid allereerst aan fysieke kracht, maar het gaat veel meer om een mentale gesteldheid. Weerbaarheid is onder te verdelen in vier vlakken: motorische weerbaarheid, sociale weerbaarheid, emotionele weerbaarheid en mentale weerbaarheid.
Bron: Energy-motion, Deventer
Motorische weerbaarheid heeft te maken met beweging en het ontdekken, richten en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden. Lichaamsbewustzijn en fysieke oefeningen vergroten deze motorische weerbaarheid en het zelfvertrouwen om juist te kunnen handelen in bedreigende situaties. Het leren van fysiek bewustzijn is bedoeld om zelfbescherming te voelen en te ervaren zodat de uiteindelijke fysieke confrontatie juist niet nodig is. Het voorkomen van fysiek contact is beter dan het gebruik er van.

Sociale weerbaarheid heeft te maken met de sociale vaardigheden die je als mens kunt inzetten. Vanuit een fysiek sterke basis en het juiste zelfvertrouwen ontstaat er meer ruimte voor inlevingsvermogen en de communicatie over en weer met de ander.

Emotionele weerbaarheid heeft te maken met je binnenwereld, je innerlijke wereld van emoties. Bewust zijn van je eigen emoties, deze kunnen herkennen en erkennen maakt dat er meer mogelijkheden ontstaan voor zelfreflectie. Nadenken over eigen handelen leidt tot zelfontwikkeling en zelfvertrouwen. Door verantwoording te nemen voor de eigen emoties ontstaat een sterke onafhankelijkheid en diepe innerlijke rust.

Mentale weerbaarheid en lichaamsbewustzijn spelen in alle drie de vlakken een centrale rol en hebben een verbindende werking. Het vergroten van lichaamsbewustzijn leidt tot emotioneel bewustzijn, zelfbewustzijn en inlevingsvermogen. Door toegenomen zelfbewustzijn ontstaat er meer inzicht en controle over lichaam en geest. Toename van mentale weerbaarheid maakt dat je beter wordt in het inzetten van je eigen kwaliteiten. Dit is gekoppeld aan zaken als wilskracht, doorzettingsvermogen en focus.

Bron - All For Glory - Ray Staring

# data[].attributes.attachment_link.description
Veel mensen denken bij weerbaarheid allereerst aan fysieke kracht, maar het gaat veel meer om een mentale gesteldheid. Weerbaarheid is onder te verdelen in vier vlakken: motorische weerbaarheid, sociale weerbaarheid, emotionele weerbaarheid en mentale weerbaarheid. Bron: Energy-motion, Deventer Motorische weerbaarheid heeft te maken met beweging en het ontdekken, richten en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden.

# data[].attributes.body
We weten wanneer een kind weerbaar is en wat je kunt doen om de weerbaarheid te vergroten. Maar wanneer heeft een kind hulp nodig bij zijn/haar weerbaarheid? Dat lees je hier!

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Apetrotse Kinderen | Kindercoaching & Training

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Valt het je op dat je kind lief is voor anderen, meegaand en weinig voor zichzelf opkomt? Heeft het thuis een eigen mening, maar durft het buitenshuis weinig van zich te laten horen? Misschien overweeg je een weerbaarheidstraining. Wil je graag weten of je kind weerbaar genoeg is en wanneer een training goed zou zijn, lees dan eens dit blog.
Wat is weerbaarheid?

Weerbaar zijn is dat je voor jezelf opkomt met respect voor de ander. Eigenlijk is de term 'weerbaarheid' veel meer omvattend dan voor jezelf opkomen. Het gaat bijvoorbeeld ook over het incasseren van teleurstellingen, problemen oplossen, omgaan met kritiek, een eigen mening hebben. Als je kind onvoldoende weerbaar is, kan het situaties meemaken die het niet fijn vindt, zoals kritiek krijgen, niet mee mogen doen, gepest worden.

Hoe weet ik of mijn kind weerbaar is?

Als je kind weerbaar is en voldoende zelfvertrouwen heeft, is het bestand tegen vervelende dingen die kunnen gebeuren en zit het lekker in zijn vel. Hoe kun je weten of je kind voldoende weerbaar is? Bekijk dan eens deze signalen:

Mijn kind heeft een eigen mening en vertelt aan kinderen wat het wil.

Mijn kind zegt er iets van als iemand vervelend doet of vraagt hulp.

Mijn kind zegt 'nee' als het iets niet wilt.

Mijn kind herpakt zich als het iets niet leuk vindt en zoekt een oplossing.

Als mijn kind geplaagd of gepest wordt, zoekt het hulp of weet het zich te verdedigen.

Mijn kind heeft zelfvertrouwen, denkt vaak: 'Ik kan het', zet door als iets niet lukt en kan zijn kwaliteiten benoemen.

Mijn kind durft iets te zeggen in de groep.

Mijn kind gaat naar de leerkracht om hulp te vragen.

Mijn kind reageert rustig op kritiek en probeert hier iets mee te doen.

Mijn kind durft zelf op anderen af te stappen en mee te doen.

Als je je kind herkent in de meeste van deze signalen, dan is het voldoende weerbaar.

Wat is een weerbaarheidstraining?

Een weerbaarheidstraining is een kortdurende, praktische en speelse training die jouw kind helpt om meer zelfvertrouwen te krijgen en daardoor weerbaarder te zijn en voor zichzelf op te komen. Dit kan in een groep of individueel en is voor kinderen in de basisschoolleeftijd.

Wanneer een weerbaarheidstraining voor mijn kind?

Misschien overweeg je een weerbaarheidstraining voor je kind omdat je ziet dat het wel wat steviger in zijn schoenen mag staan. Een weerbaarheidstraining kan jouw kind helpen als het:

Geen 'nee' durft te zeggen als het iets niet wil.

Vaak doet wat anderen willen, eerder aan de ander denkt dan aan zichzelf.

Niet weet om te gaan met onaardig gedrag van anderen.

Snel van slag is als de ander iets negatiefs zegt.

Regelmatig geplaagd of gepest wordt.

Veel piekert, lang blijft hangen in emoties.

Thuis duidelijk van zich laat horen, maar niet buitenshuis.

Verlegen is en niet voor zichzelf opkomt.

Bij kritiek aan zichzelf gaat twijfelen.

Niet naar de leerkracht gaat om hulp te vragen.

Het moeilijk vindt om op anderen te durven afstappen, zelf initiatief te nemen.

Als je kind met één of meer van deze punten moeite heeft, kan het goed zijn om een tijdje te observeren hoe het gaat. Je kind is in ontwikkeling en soms kan het vanzelf beter gaan. Is dit niet het geval of zie je dat je kind er last van heeft, dan kan het goed zijn om een weerbaarheidstraining te doen.

Wat leert mijn kind met een weerbaarheidstraining?

Met een weerbaarheidstraining leert je kind onder meer:

Stevig staan en zelfvertrouwen uitstralen.

Duidelijk aangeven wat het wil of iets durven vragen.

'Nee' zeggen als het iets niet wil en 'nee' accepteren.

Reageren op onaardig gedrag, pesten, kritiek.

Inzicht krijgen in eigen emoties en van de ander.

Positief denken en relativeren.

Ontspannen: rustig worden als je bang, boos of verdrietig bent.

Boosheid uiten: omgaan met teleurstelling, frustratie.

Sociale vaardigheden: inzicht in sociale situaties en handig reageren.

Kortom, een heel aantal vaardigheden die je kind in zijn verdere leven en later als volwassene goed kan gebruiken.

Weerbaarheidstraining

Er zijn diverse weerbaarheidstrainingen:

Een training in een groepje of individueel?

Twijfel je waar je kind het meeste baat bij heeft: in een groepje of één-op-één? Wellicht helpen deze overwegingen je om hierin makkelijker een keuze te maken. Een groepstraining helpt je kind als:

Het situaties lastig vindt in de interactie met andere kinderen, zoals voor jezelf opkomen of samenwerken. Je kind kan meteen oefenen, omdat er interactie is met andere kinderen.

Het op meerdere vlakken wat hulp kan gebruiken. De groepstraining is een basistraining, gericht op: zelfvertrouwen, weerbaarheid, sociale vaardigheden, omgaan met emoties.

Je je kind wilt laten ervaren dat andere kinderen sommige dingen ook wel eens lastig vinden.

Het voordeel van een individuele training is natuurlijk dat het een maatwerk training is en je kind alle aandacht heeft. De stap om het toe te passen kan wat groter zijn, het oefenen in interactie met een volwassene is anders dan met kinderen onderling.

Zelf aan de slag om de weerbaarheid van je kind te vergroten

Wil je eerst zelf proberen om je kind meer zelfvertrouwen te geven en weerbaarder te maken? Wellicht kunnen deze artikelen met praktische tips je hierbij helpen:

Download de gratis poster: 8 Tips voor meer weerbaarheid.

Een weerbaarheidstraining voor jouw kind?

Een weerbaarheidstraining kind 4-7 jaar en de weerbaarheidstraining kind 8-12 jaar kan jouw kind verder helpen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wanneer een weerbaarheidstraining voor mijn kind? - Apetrotse Kinderen | Kindercoaching & Training

# data[].attributes.attachment_link.description
Valt het je op dat je kind lief is voor anderen, meegaand en weinig voor zichzelf opkomt? Heeft het thuis een eigen mening, maar durft het buitenshuis weinig van zich te laten horen? Misschien overweeg je een weerbaarheidstraining. Wil je graag weten of je kind weerbaar genoeg is en wanneer [...]

# data[].attributes.body
Laat het kind aan iets positiefs denken. Laat het kind de focus leggen op wat er goed gaat. Laat ze dit tekenen of opschrijven. Er zijn kinderen die van nature negatiever denken dan anderen. Ze zien snel wat er allemaal fout kan gaan en richten hier hun aandacht dan op. Print voor ieder kind een zonnetje uit en laat de kinderen het hierin schrijven of tekenen. Hierdoor gaan ze zich meer focussen op wat ze leuk vinden en op wat goed gaat.

# data[].attributes.body
In deze video legt deze mevrouw uit hoe zij haar reis van weerbaarheid is begonnen en hoe je dit zelf aan kunt pakken.

# data[].attributes.attachment_link.title
How to build resilience as your superpower | Denise Mai | TEDxKerrisdaleWomen

# data[].attributes.body
- Bespreek situaties uit het dagelijkse leven met de kinderen in de klas. Zo leren ze over hun eigen gedrag en zullen ze hun eigen gedrag gaan herkennen. Praat over hoe ze zich voelde in de situatie en wat ze uiteindelijk hebben gedaan.

# data[].attributes.body
Sociale weerbaarheid:

Sociale weerbaarheid heeft te maken met je sociale vaardigheden om weerbaar te zijn. Een sociaal weerbaar kind kan met woorden en gezichtsuitdrukkingen laten zien waar zijn/haar grenzen liggen. Het kind kan ertegen om aan gesproken te worden op dingen en voelt zich niet gelijk op zijn teentjes getrapt. Als je je fysiek sterk voelt wordt het makkelijker om je sociaal weerbaar op te stellen maar ook om ruimte te hebben om je in te leven in een ander.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Veel mensen denken bij weerbaarheid allereerst aan fysieke kracht, maar het gaat veel meer om een mentale gesteldheid. Weerbaarheid is onder te verdelen in vier vlakken: motorische weerbaarheid, sociale weerbaarheid, emotionele weerbaarheid en mentale weerbaarheid.
Bron: Energy-motion, Deventer
Motorische weerbaarheid heeft te maken met beweging en het ontdekken, richten en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden. Lichaamsbewustzijn en fysieke oefeningen vergroten deze motorische weerbaarheid en het zelfvertrouwen om juist te kunnen handelen in bedreigende situaties. Het leren van fysiek bewustzijn is bedoeld om zelfbescherming te voelen en te ervaren zodat de uiteindelijke fysieke confrontatie juist niet nodig is. Het voorkomen van fysiek contact is beter dan het gebruik er van.

Sociale weerbaarheid heeft te maken met de sociale vaardigheden die je als mens kunt inzetten. Vanuit een fysiek sterke basis en het juiste zelfvertrouwen ontstaat er meer ruimte voor inlevingsvermogen en de communicatie over en weer met de ander.

Emotionele weerbaarheid heeft te maken met je binnenwereld, je innerlijke wereld van emoties. Bewust zijn van je eigen emoties, deze kunnen herkennen en erkennen maakt dat er meer mogelijkheden ontstaan voor zelfreflectie. Nadenken over eigen handelen leidt tot zelfontwikkeling en zelfvertrouwen. Door verantwoording te nemen voor de eigen emoties ontstaat een sterke onafhankelijkheid en diepe innerlijke rust.

Mentale weerbaarheid en lichaamsbewustzijn spelen in alle drie de vlakken een centrale rol en hebben een verbindende werking. Het vergroten van lichaamsbewustzijn leidt tot emotioneel bewustzijn, zelfbewustzijn en inlevingsvermogen. Door toegenomen zelfbewustzijn ontstaat er meer inzicht en controle over lichaam en geest. Toename van mentale weerbaarheid maakt dat je beter wordt in het inzetten van je eigen kwaliteiten. Dit is gekoppeld aan zaken als wilskracht, doorzettingsvermogen en focus.

Bron - All For Glory - Ray Staring

# data[].attributes.attachment_link.description
Veel mensen denken bij weerbaarheid allereerst aan fysieke kracht, maar het gaat veel meer om een mentale gesteldheid. Weerbaarheid is onder te verdelen in vier vlakken: motorische weerbaarheid, sociale weerbaarheid, emotionele weerbaarheid en mentale weerbaarheid. Bron: Energy-motion, Deventer Motorische weerbaarheid heeft te maken met beweging en het ontdekken, richten en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden.

# data[].attributes.body
Dit is een webinar over wat kindkracht inhoudt en hoe kinderen in hun eigen kracht komen te staan. Veel kijkplezier!

# data[].attributes.attachment_link.description
Op maandagavond 5 juni organiseerde Humankind, voor het eerst met publiek, het live webinar over Kindkracht. Ouders en ook wij, proberen kinderen van alles bij te brengen. In de overtuiging dat zij nog veel te leren hebben.

# data[].attributes.body
Rollenspel
Een goed idee voor een kind met weinig zelfvertrouwen is een rollenspel, zo kan het kind oefenen. Speel een situatie op school na. Het beste is om een situatie te kiezen die het kind heeft meegemaakt, zo lijkt het het meeste op de werkelijkheid. Je kunt ook samen een situatie bedenken. Eerst laat je het kind de 'pester' zijn en laat je over je heen lopen. Daarna doe je hetzelfde en kom je op een goede manier voor jezelf op, duidelijke stem, zelfverzekerde houding en kom je met een oplossing. Zo geef je het kind een voorbeeld van hoe hij/zij het kan aanpakken. Daarna wissel je van rol en laat je het kind oefenen. Geef het kind complimenten wanneer het goed gaat.

# data[].attributes.body
Dit artikel gaat over een vrouw die vroeger goed was in judo, je zou zeggen heel weerbaar. Toch viel dit tegen. Tijdens haar studie besefte ze zich wat weerbaarheid inhield....

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Op de middelbare school werd mijn gebrek aan weerbaarheid alleen maar groter. Kleine dingen raakten mij flink. Wat voor de anderen een onschuldige opmerking was, vond ik ontzettend irritant. Toch lachte ik mee.
In de klas werd ik verbaal agressief tegen leerkrachten, ik gedroeg me onbeschoft en hield geen rekening met het gevoel van de ander. Om 'leuk' gevonden te worden en mee te doen met de rest, was ik bezig met dingen die me in de problemen brachten. Ik werd een aantal keer geschorst, werd bijna van school gestuurd en ik heb geluk gehad dat ik - in tegenstelling tot enkele vrienden - niet in aanraking kwam met de politie.

Was ik wel weerbaar geweest, dan had ik 'nee' gezegd en mijn eigen grenzen gesteld. Dat zelfvertrouwen had ik niet, evenmin als balans; óf ik was teruggetrokken en verlegen óf ik gedroeg me luidruchtig en had een grote mond

Weerbaarheid is veel meer dan fysieke verdediging' - Jaleesa Kodden

Tijdens mijn studie Toegepaste psychologie kreeg ik inzicht in de betekenis van weerbaarheid en groeide mijn eigenwaarde. En ik ontdekte dat veel kinderen en jongeren die balans missen. Tijdens een stage zag ik een meisje een jongen slaan. De jongen maakte zich klein en kroop in een hoek. Hij liet zich raken zonder te reageren, tot er een begeleider tussen kwam.

Dat raakte mij. De jongen had zich fysiek kunnen verdedigen of op een andere manier duidelijk kunnen maken dat hij zich niet liet slaan. Overigens raakte het gedrag van het meisje me net zozeer. Daaruit bleek maar weer dat fysieke kracht niet vanzelfsprekend voor mentale kracht zorgt. Slaan komt immers voort uit frustratie of onzekerheid. Dat had ik als kind zelf ook ervaren.
Met die jongen wil ik boksen, dacht ik. Niet om hem te leren vechten, maar om grenzen te leren aangeven. En met het meisje ook, om te werken aan haar zelfbeeld en zelfbeheersing.

Bij Movemental koppelen we fysieke en mentale weerbaarheid

Dat is wat de weerbaarheidstrainingen van Movemental onderscheidt van die van andere aanbieders: ik ken veel vechtsporters die kinderen en jongeren leren zichzelf fysiek te verdedigen, maar de psyche er niet in betrekken. Bij Movemental koppelen we fysieke en mentale weerbaarheid.

Daar komen soms oefeningen uit vechtsporten bij kijken, maar het gaat niet om de sport op zich, of om de techniek. We werken aan de houding van het kind, het aangeven van grenzen en bewust worden van het gevoel dat bijvoorbeeld een stoot met zich meebrengt. Hoe voelt het om een stoot te geven? En hoeveel kun je hebben, wanneer gaat het te hard? De kracht van weerbaarheidstraining zit in voelen en ervaren.

Alles wat je in de trainingszaal oefent, in de praktijk brengen

Voor resultaat in het dagelijks leven is het belangrijk om alles wat je in de trainingszaal oefent, in de praktijk te brengen. Thuis, op school, bij vriendjes, met familie en op straat. Daarom geven we kinderen oefeningen mee naar huis. Denk bijvoorbeeld aan oefeningen om bewust te raken van gedachten. Wat gebeurde er, wat voelde je en wat dacht je toen? Of, vraag eens aan iemand anders waar jij trots op mag zijn? Ieder kind krijgt oefeningen op maat.

Het resultaat is dat het kind beter in zijn vel zit. Een kind dat somber was, loopt weer fluitend door het huis. Een meisje dat door negatieve gedachten geen leuke dingen meer durfde te doen, herkent die gedachten nu, maakt er korte metten mee en gaat weer op pad. Zij wijst nu zelfs haar moeder op niet-helpende gedachten. 'Mam, dat is een prut-gedachte', zegt ze dan. En een jongen die in zijn klas snel ruzie had, heeft nu meer zelfbeheersing, door eerst te denken en dan te doen. Zijn klasgenootjes hebben nu ook meer begrip voor hem; ze zien zijn goede wil en verandering. Door dat begrip voelt hij zich ook fijner.

Mijn droom is dat zo veel mogelijk kinderen en jongeren de kans krijgen om weerbaar te worden. Dat kan alleen als weerbaarheidstraining als vak gezien en gewaardeerd wordt. Hoe mooi zou het bijvoorbeeld zijn als weerbaarheid een vak op school werd? Dat het net zo gewoon wordt als leren lezen en rekenen?
Vier jaar na oprichting van Movemental zet ik me dan ook niet meer alleen in voor de kinderen en jongeren, maar ook voor de trainers zelf. Samen kunnen we het vak weerbaarheidstrainer volwassen maken en zo meer gezinnen gelukkig maken.

Dus ben jij weerbaarheidstrainer en wil je eens praten over ons vak en jouw dromen voor de toekomst? Ik ontmoet je graag!

Wil jij of jouw kind groeien door weerbaarheid? Je bent meer dan welkom bij Movemental.

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom een weerbaar kind niet hoeft te kunnen vechten

# data[].attributes.attachment_link.description
Als kind kon ik me goed verdedigen. Ik was Nederlands kampioen karate en vierde van Europa. Op het Europees kampioenschap na, won ik iedere wedstrijd. Toch was ik niet weerbaar. Dat zat 'm, achteraf gezien, in een gebrek aan zelfvertrouwen en eigenwaarde.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Tea Adema, kindercoaching en opvoedcoaching

# data[].attributes.attachment_link.title
Weerbaarheid: Zo help je je kind weerbaar te worden - Tea Adema

# data[].attributes.body
- Geef je kind inzicht in zijn gevoelens en die van anderen. 'Wat vond je hiervan?'. '' Wat zou je kunnen doen/zeggen dat helpt?

- Oefen een stevige houding met het kind. Rechtop staan, schouders naar achteren, de ander aankijken, duidelijk praten. Laat het kind ervaren wat het effect is van verschillende houdingen op een ander.

# data[].attributes.body
Motorische weerbaarheid:

motorische weerbaarheid gaat over bewegen en het ontdekken en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden. Bewust zijn over het eigen lichaam en fysieke oefeningen kunnen deze weerbaarheid vergroten en het zelfvertrouwen om te handelen in bedreigende situaties. Het fysiek bewustzijn is er om zelfbescherming te voelen en te ervaren zodat een fysieke confrontatie niet nodig is. Het voorkomen van een fysieke confrontatie is beter dan het gebruik ervan.

Bron: exelix.nl

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Veel mensen denken bij weerbaarheid allereerst aan fysieke kracht, maar het gaat veel meer om een mentale gesteldheid. Weerbaarheid is onder te verdelen in vier vlakken: motorische weerbaarheid, sociale weerbaarheid, emotionele weerbaarheid en mentale weerbaarheid.
Bron: Energy-motion, Deventer
Motorische weerbaarheid heeft te maken met beweging en het ontdekken, richten en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden. Lichaamsbewustzijn en fysieke oefeningen vergroten deze motorische weerbaarheid en het zelfvertrouwen om juist te kunnen handelen in bedreigende situaties. Het leren van fysiek bewustzijn is bedoeld om zelfbescherming te voelen en te ervaren zodat de uiteindelijke fysieke confrontatie juist niet nodig is. Het voorkomen van fysiek contact is beter dan het gebruik er van.

Sociale weerbaarheid heeft te maken met de sociale vaardigheden die je als mens kunt inzetten. Vanuit een fysiek sterke basis en het juiste zelfvertrouwen ontstaat er meer ruimte voor inlevingsvermogen en de communicatie over en weer met de ander.

Emotionele weerbaarheid heeft te maken met je binnenwereld, je innerlijke wereld van emoties. Bewust zijn van je eigen emoties, deze kunnen herkennen en erkennen maakt dat er meer mogelijkheden ontstaan voor zelfreflectie. Nadenken over eigen handelen leidt tot zelfontwikkeling en zelfvertrouwen. Door verantwoording te nemen voor de eigen emoties ontstaat een sterke onafhankelijkheid en diepe innerlijke rust.

Mentale weerbaarheid en lichaamsbewustzijn spelen in alle drie de vlakken een centrale rol en hebben een verbindende werking. Het vergroten van lichaamsbewustzijn leidt tot emotioneel bewustzijn, zelfbewustzijn en inlevingsvermogen. Door toegenomen zelfbewustzijn ontstaat er meer inzicht en controle over lichaam en geest. Toename van mentale weerbaarheid maakt dat je beter wordt in het inzetten van je eigen kwaliteiten. Dit is gekoppeld aan zaken als wilskracht, doorzettingsvermogen en focus.

Bron - All For Glory - Ray Staring

# data[].attributes.attachment_link.description
Veel mensen denken bij weerbaarheid allereerst aan fysieke kracht, maar het gaat veel meer om een mentale gesteldheid. Weerbaarheid is onder te verdelen in vier vlakken: motorische weerbaarheid, sociale weerbaarheid, emotionele weerbaarheid en mentale weerbaarheid. Bron: Energy-motion, Deventer Motorische weerbaarheid heeft te maken met beweging en het ontdekken, richten en ervaren van beschikbare energie en fysieke mogelijkheden.

# data[].attributes.body
Het wasknijperspel.

Het wasknijperspel is een manier om voor jezelf op te komen. De spelers staan op armlengte tegenover elkaar en hebben op hun schouders een wasknijper. Je moet de wasknijper van de ander af pakken, lukt dit niet is de ander aan de beurt. Je mag op twee manieren voorkomen dat je wasknijper gepakt wordt. Je mag een pas naar achter zetten, je lichaam dus bewegen. Of de arm van de ander wegduwen. Zo krijgt het kind ook ervaring met fysiek opkomen voor zichzelf, zonder een ander pijn te doen. Voor dit activiteit zijn 2 wasknijpers pp nodig. Op elke schouder 1.

# data[].attributes.body
kinderen zijn niet weerbaar door een lesje te volgen, ze zullen hier zelf thuis ook mee aan de slag moeten. Wil je hier meer over lezen? klik dan op het artikel hierboven.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Center on the Developing Child at Harvard University

# data[].attributes.body
- Geef veel complimentjes, hierdoor krijgt het kind meer zelfvertrouwen.
- Stimuleer het kind om hun gevoelens uit te spreken en laat merken dat hij/zij gehoord wordt.
- Moedig het kind aan om zelf situaties op te lossen, helpen kan maar probeer het kind zoveel mogelijk te stimuleren om het zelf op te lossen. Op deze manier krijgt het kind hier ervaring mee en als het lukt durft het kind dit steeds meer zelf te doen.
- Leg uit aan het kind dat hij/zij grenzen kan stellen, zo gaan ze begrijpen waarom dit van belang is.

# data[].attributes.body
Er is niet een definitie voor weerbaarheid. Weerbaarheid bij kinderen wil zeggen dat ze weten wat ze willen en zorgen er dan voor dat er niks gebeurd wat ze niet willen. Hiervoor is zelfvertrouwen erg belangrijk. Ze weten hoe ze moeten reageren op bepaald gedrag, zonder een ander pijn te doen. Een weerbaar kind kan aangeven waar zijn/haar grenzen liggen, heeft een eigen mening en komt voor zichzelf op. Kinderen die niet zo snel voor zichzelf op komen hebben vaak minder zelfvertrouwen en laten sneller over zich heen lopen. Ze durven hun grenzen niet goed aan te geven. Ze zijn sneller gekwetst als ze aangesproken worden op iets en vinden het moeilijk om zelf situaties op te lossen. Ze vinden het moeilijk om contact te leggen met kinderen van hun eigen leeftijd.

# data[].attributes.body
Welkom in mijn padlet. Mijn naam is Benthe Spithorst, ik ben 21 jaar en zit in mijn laatste jaar van de opleiding onderwijsassistent. in deze padlet zal ik informatie gaan verzamelen over het onderwerp weerbaarheid. Ik hoop dat jullie hier ook iets aan hebben. Dit thema duurt 6 weken.